INTELIGENCJA EMOCJONALNA

MAYER, SALOVEY (1989-90)

Inteligencja emocjonalna - podzakres inteligencji społecznej - zdolność do rozpoznawania i kierowania własnymi emocjami i uczuciami, zdolność do dostrzegania i kierowania emocjami i uczuciami innych, znajomość różnorodnych stanów emocjonalnych i wykorzystywanie tych umiejętności w kierowaniu własnymi działaniami i motywami oraz zdolność do nawiązywania i podtrzymywania kontaktów z innymi.

Procesy psychiczne z nią związane:

• Ocena i ekspresja emocji związanych z podmiotem i dotyczących innych ludzi

• Regulacja procesów emocjonalnych przeżywanych w związku z samym podmiotem, jak i przeżywanych w kontaktach z innymi

• Wykorzystanie emocji jako istotnych wskaźników w procesie szeroko rozumianej adaptacji

Różnice indywidualne przejawiają się w stylach przetwarzania oraz w poziomie umiejętności, z jak dana osoba potrafi wykorzystać różne aspekty inteligencji emocjonalnej.

Inteligencja emocjonalna zawiera więc:

• Zdolność do trafnej percepcji, oceny i ekspresji emocji

• Zdolność do uzyskiwania dostępu do procesów emocjonalnych i/czy generowania ich wówczas, gdy ułatwiają one proces myślenia

• Zdolność do rozumienia emocji i wiedzy o emocjach

• Zdolność do takiej regulacji emocji i kontroli emocjonalnej, która zapewnia rozwój emocjonalny i intelektualny