Ocenę technologiczności konstrukcji części zorientowaną na wytwarzanie

należy przeprowadzić w pierwszej fazie na podstawie kryteriów, które są wspólne dla części należących do różnych rodzajów (klas) lub typów technologicznych,

a w drugim etapie na podstawie kryteriów charakterystycznych dla danego rodzaju (klasy) części lub typu technologicznego części, dysponując odpowiednią bazą wiedzy i bazą danych o zasobach przedsiębiorstwa (o systemie wytwarzania).

Kryteriami wspólnymi dla części należących do różnych rodzajów (klas) są [4], [7], [8], [l 1]:

- złożoność części - ocenić czy istnieje możliwość uproszczenia konstrukcji części bez pogorszenia j ej funkcjonalności,

- gatunek materiału części - ocenić czy przyjęty gatunek materiału spełnia wymagania wytrzymałościowe stawiane danej części i czy jest łatwo obrabialny,

- wymiary gabarytowe części i masa - ocenić czy możliwe jest wytworzenie części w istniejącym systemie wytwarzania przedsiębiorstwa,

kształt i wymiary części - ocenić czy kształt i wymiary części umożliwiają zastosowanie do ich wykonania katalogowych wyrobów hutniczych przy jak najmniejszym udziale obróbki skrawaniem,

- postać i sposób wykonania półfabrykatu - ocenić czy postać i sposób wykonania półfa­brykatu jest ekonomicznie uzasadniony,

kształt i wymiary powierzchni obrabianych - ocenić czy możliwe jest zastosowanie prostych i tanich metod obróbki,

sposób ustalenia części - ocenić czy do obróbki poszczególnych powierzchni istnieje łatwy i pewny sposób ustalenia części umożliwiający zastosowanie typowego i znormalizowanego oprzyrządowania przedmiotowego zapewniającego wymaganą dokładność obróbki,

- sztywność części - ocenić czy część jest dostatecznie sztywna tak by możliwe było zasto­sowanie wysoko wydajnych metod obróbki,

- dostęp narzędzia - ocenić czy do obróbki wszystkich powierzchni możliwy jest łatwy dostęp narzędzi, a w przypadku obróbki powierzchni przelotowych - łatwe i właściwe wyjście narzędzi,

liczba i wielkość powierzchni obrabianych - ocenić czy istnieje możliwość zmniejszenia liczby powierzchni obrabianych,

- wymiary powierzchni po obróbce - ocenić czy podane wymiary odpowiadają wymiarom znormalizowanych narzędzi i znormalizowanego oprzyrządowania technologicznego,

- dokładność wymiarowo-kształtowa i chropowatość powierzchni po obróbce - sprawdzić czy podane parametry dokładności i chropowatości powierzchni są ekonomicznie uzasa­dnione i konieczne dla prawidłowego działania części w wyrobie,

- obróbka cieplna - ocenić czy konieczna jest obróbka cieplna części, a jeżeli tak - czy pomiędzy powierzchniami wy stępuj ą łagodne przejścia i zaokrąglenia,

- korozyjność części - ocenić stopień korozyjności części, który decyduje o dodatkowych operacjach technologicznych takich, jak malowanie, piaskowanie, konserwacja itp.