111. Działania banku komercyjnego na rynku kapitałowym.

Działania banku komercyjnego na rynku kapitałowym:

  1. pośrednio wpływają na opłacalność inwestowania w papiery wartościowe Uczestnicząc w ustalaniu ceny na kapitał pożyczkowy określają granice rentowności inwestycji. Ma to znaczenie dla tych inwestorów, którzy nie mają dostateczniej ilości własnych środków do realizacji zamierzonych przedsięwzięć, mogą zatem skorzystać z kredytu bankowego, który staje się kapitałem inwestycyjnym.

  2. Lokują środki własne i klientów w zyskowne inwestycje rynku kapitałowego. Głównym celem tych inwestycji jest uzyskanie większego dochodu w porównaniu z innymi możliwościami inwestowania środków. Wśród instrumentów rynku kapitałowego, którymi w szczególności interesują sie banki są: papiery emitowane przez przedsiębiorstwa prywatne o znacznej sytuacji finansowej oraz przez instytucjie publiczne - obligacje skarbowe i komunalne.

  3. Uczestniczą w zarządzaniu spółkami akcyjnymi.

Mogą to robić poprzez zakup określonego pakietu akcji spółki, dającego mu prawo dopodejmowania strategicznych decyzji oraz oraz przez dysponowaniem prawem głosu związanym z akcjami swojich klientów. W ten sposób naki mogą kształtować politykę rozwojową spółki i wpływać na wielkość wypracowanego zysku i wypłaconej dywidendy.

  1. Działalność związana z bankowością inwestycyjną

Typowym przykłądem takiego działania są lokaty inwestycyjne. Są to depozyty lokowane przez inwestorów w banku na pewien czas, których oprocentowanie uzależnione jest od poziomu wybranej zmiennej tynkowej. Dla inwestora jest to forma inwestowania oszczędności, a dla banku możliwość przyciągnięcia pieniędzy na akcję kredytową.

112. Istota ubezpieczenia na życie z funduszem kapitałowym.

Istota ubezpieczenia na życie z funduszem kapitałowym (ubezpieczenie na cele inwestycyjne) polega na tym, iż wpłaconą do towarzystwa ubezpieczeniowego składkę dzieli się na:

Instytucje ubezpieczeniowe prowadzące tego typu ubezpieczenia podejmując ryzyko w stosunku do klienta, przyjmują od niego składkę przez pewien czas, aby w razie realizacji tego ryzyka lub po upływie określonej liczby lat wypłacić mu pewną kwotę pieniędzy. Zatem instytucje te muszą być z góry nastawione na długookresowe lokowanie zgromadzonych środków.

113. Potrzeba tworzenia funduszy emerytalnych.

Fundusze te należą do największych uczestników rynku kapitałowego, wpływając pozytywnie na jego rozwój i stabilizację oraz wywołując wzrost inwestycji. Celem tworzenia funduszy emerytalnych jest tworzenie dodatkowego zabezpieczenia osób indywidualnych na starość, niezależnie od państwowego (bazowego) systemu ubezpieczeń społecznych.

W celu uatrajcyjnienia uczestnictwa w funduszach emerytalnych państwo stwarza osobom do nich należących mo.zliwość pewnych odpisów podatkowych.

Można stwierdzić, iż motywacja podatkowa powoduje wzrost popularności funduszy emerytalnych w społeczeństwie i przyczynia się do zwiększenia jego skłonności do oszczędzania.

114. Istota wspólnego inwestowania w funduszach inwestycyjnych.

Fundusze inwestycyjne opierają się na koncepcji połączenia środków finansowych inwestorów indywidualnych w celu ich wspólnego inwestowania na rynku finansowym. Wspólne inwestowanie oznacza, że środki finansowe poszczególnych inwestorów są gromadzone i następnie inwestowane w papiery wartościowe, do których należą instrumenty finansowe np. akcje, obligacje, instrumenty rynku pieniężnego i towarowego, a wynikające z tego korzyści lub straty dzieli się między inwestorów zgodnie z ich udziałami. Cechą wszystkich funduszy wspólnego inwestowania jest wymóg zarządzania nimi przez specjalistyczne firmy menedżerskie, a więc wykwalifikowany personel. Zatem zwalniają pojedynczego inwestora z systematycznego śledzenia trendów rynkowych i samodzielnego podejmowania decyzji.

115. Zalety inwestowania poprzez fundusze inwestycyjne.

Do głównych zalet inwestowania poprzez fundusze inwestycyjne zaliczamy:

ogranicza to ryzyko strat, bo spadki na jednych instrumentach będą rekomensowane wzrostami na innych.

Inwestor może wybrać tzw. fundusz bezpieczny jeżeli ma awersję do ryzyka i nie oczekuje wysokiej stopy zwrotu lub fundusz agresywny jeśli preferuje ponoszenie ryzyka w oczekiwaniu na wysoką stopę zwrotu.

powoływanie do życia, funkcjonowanie funduszy inwestycyjnych oraz lokowanie przez nie środków podlega odpowiednim regulacjom ustawowym, które narzucają pewne limity i wymogi.

w imieniu inwestora decyzje inwestycyjne podejmuje profesjonalna kadra i to po niezbędnej analizie. Kadra ta posiada duże doświadczenie, kwalifikacje, wiedzę oraz odpowiednie licencje.

inwestor indywidualny dysponujący na ogół niewielkimi kwotami kapitalu ponosi relatywnie wyższe koszty transakcyjne w porównaniu z funduszem inwestycyjnym, który obraca bardzo wysokimi kwotami kapitalu. Może on negocjować stawki opłat prowizyjnych. Niższe koszty transakcyjne przekładają się na wyższe zyski, które mogą osiągnąć fundusze z poczynionych inwestycji.

Inwestor może w każdej chwili przedstawić posiadane jednostki uczestnictwa do umorzenia lub sprzedać na rynku wtórnym certyfikaty inwestycyjne (papiery wartościowe emitowane przez fundusze inwestycyjne) nie tracąc przy tym korzyści wynikających z czasu trwania inwestycji.