2 konspekt Ekonomia menedżerska Analiza marginalna jako narzędzie optymalizacji
KRAJOWA SZKOAA ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ Ryszard Rapacki EKONOMIA MENEDŻERSKA Konspekt 2: Analiza marginalna jako narzędzie optymalizacji decyzji menedżerskich. A. Cele zajęć 1. Przedstawienie podstawowego ekonomicznego modelu przedsiębiorstwa, w tym zwłaszcza określenie wielkości produkcji pozwalającej zmaksymalizować jego zysk. Główne założenie modelu: pojedynczy produkt (bądz wiele, ale nie powiązanych produktów); jego koszty i popyt mają charakter deterministyczny. 2. Opis zachowań cen, utargów, kosztów i zysku przy zmianach rozmiarów produkcji. 3. Objaśnienie pojęcia zysku krańcowego i wykazanie, iż maksymalizacja zysku całkowitego następuje przy zysku krańcowym równym zero. 4. Modyfikacja warunku optimum przedsiębiorstwa przez rozkład na czynniki składowe (koszt krańcowy i utarg krańcowy). 5. Zastosowania analizy wrażliwości. B. Najważniejsze pojęcia * odwrócone równanie popytu * warunek krańcowy * funkcja utargu * analiza wrażliwości * funkcja kosztów * próg rentowności (break-even point) * funkcja zysku * nadwyżka jednostkowa (contribution margin) * zysk krańcowy PDF created with pdfFactory Pro trial version www.softwarelabs.com C. Podstawowe problemy I PROSTY MODEL PRZEDSIBIORSTWA - podstawowe założenia upraszczające. 1. Przedsiębiorstwo wytwarza jeden produkt i sprzedaje go na jeden rynek, jego jedynym celem jest maksymalizacja zysku. Nie interesuje nas na razie struktura rynku i charakter konkurencji. 2. Zadaniem przedsiębiorstwa jest ustalenie wielkości produkcji i wysokości ceny sprzedaży; są to jedyne zmienne decyzyjne. 3. Przedsiębiorstwo jest w stanie przewidzieć z całkowitą pewnością wpływ swych decyzji cenowych i produkcyjnych na poziom kosztów i utargów. 4. Założenia te określają treść pierwszych czterech faz procesu decyzyjnego z rys. 1.1. II DETERMINANTY SYTUACJI RYNKOWEJ PRZEDSIBIORSTWA. 1. Podstawowe prawo popytu: przy innych czynnikach stałych, wyższa cena towaru oznacza mniejszą liczbę sprzedanych jednostek tego towaru (rys. 2.1.) Rys. 2.1. Funkcja popytu. P Q 2. Funkcja popytu: Q = a/b - P/b 3. Odwrócone równanie popytu: P= a - bQ 4. Funkcja utargu całkowitego (R = PxQ = aQ - bQ2) - rys. 2.2. PDF created with pdfFactory Pro trial version www.softwarelabs.com Rys. 2.2. Funkcja utargu całkowitego przedsiębiorstwa. R Q 0 5. Funkcja kosztów (rys. 2.3.): C = FC + vcQ Rys. 2.3. Funkcja kosztów. C 0 Q 6. Funkcja zysku (rys. 2.4.): Ą = R - C = PxQ - C = [(a - bQ)xQ] - [FC+vcQ] = = aQ - bQ2 - FC - vcQ = (a - vc)Q - FC - bQ2; Rys. 2.4. Funkcja zysku PDF created with pdfFactory Pro trial version www.softwarelabs.com Z 0 Q PDF created with pdfFactory Pro trial version www.softwarelabs.com III ANALIZA MARGINALNA. 1. Pojęcie i istota zysku krańcowego (M ): zmiana wielkości zysku będąca wynikiem niewielkiego przyrostu (zmiany) którejś ze zmiennych składających się na decyzje menedżerskie. MĄ = "Ą/"Q = (Ą1 - Ą0)/(Q1 - Q0) 2. Analiza marginalna i rachunek różniczkowy. a/ Zasada: zysk osiąga maksimum przy takim poziomie produkcji, przy którym zysk krańcowy jest równy zero. Inaczej, ma to miejsce wtedy, gdy tangens kąta nachylenia stycznej do krzywej zysku całkowitego jest równy zeru (styczna jest równoległa do osi odciętych). Ąmax, gdy jego pierwsza pochodna (MĄ) = 0, tzn. MĄ = (a - vc) - 2bQ = 0, zaś Q = (a - vc)/2b. b/ ilustracja graficzna (rys. 2.5.) Rys. 2.5. Zysk całkowity a zysk krańcowy. Z Zysk calkowity 0 Q 0 zk 0 Zysk krancowy Q 0 IV UTARG KRACCOWY I KOSZT KRACCOWY. 1. Utarg krańcowy: MR = "R/"Q = (R1 - R0)/(Q1 - Q0) PDF created with pdfFactory Pro trial version www.softwarelabs.com 2. Obraz graficzny: (i) nachylenie linii łączącej dwa punkty (dwie wielkości produkcji) na wykresie utargu całkowitego (wielkość łukowa); (ii) nachylenie linii stycznej do krzywej utargu w danym punkcie (wielkość punktowa). 3. Zapis formalny: MR = a - 2bQ (dla liniowej funkcji popytu). Wniosek: równanie utargu krańcowego ma ten sam punkt przecięcia (a) i dwa razy większy współczynnik (tangens) kąta nachylenia w porównaniu z funkcją popytu (P = a - bQ). 4. Koszt krańcowy: MC = "C/"Q = (C1 - C0)/(Q1 - Q0) 5. Zasada krańcowa: przedsiębiorstwo osiąga maksymalny zysk przy takiej wielkości produkcji, przy której koszt krańcowy zrównuje się z utargiem krańcowym. MĄ = MR - MC, Ąmax, gdy MĄ = 0, czyli gdy MR = MC 6. Ilustracja graficzna - rys. 2.6. Uwaga: z wykresu wynika, że przedsiębiorstwo może osiągać dwa progi rentowności (punkty przecięcia krzywych kosztów i utargu) - przy małym i bardzo dużym wolumenie produkcji. Rys. 2.6. Utarg, koszty i zysk. PDF created with pdfFactory Pro trial version www.softwarelabs.com Utarg całkowity R ,C M Koszt całkowity Zysk 0 Q 0 MR Utarg krańcowy M Koszt krańcowy 0 Zysk krańcowy Q 0 V PODSTAWY ANALIZY PROGU RENTOWNOŚCI. 1. Założenia upraszczające: a/ liniowe funkcje utargu i kosztów, b/ produkcja = sprzedaży (nie zmienia się poziom zapasów). 2. Definicja: próg rentowności (break-even point) oznacza taki układ zmiennych mikroekonomicznych (koszty, produkcja, cena itp.), przy których przedsiębiorstwo nie wykazuje ani strat, ani zysków. Ą = R - C = 0, czyli R = C R = PxQ C = FC + vcQ, PQ = FC + vcQ, stąd Q = FC/(P - vc) albo Q/Q* = FC/(Q*P - vcQ*) Oznaczenia: Q - wolumen sprzedaży; P - cena jednostkowa; FC - koszty stałe; vc - jednostkowe koszty zmienne ( = kosztom krańcowym); Q* - wolumen produkcji przy pełnym wykorzystaniu zdolności wytwórczych; Q/Q* - stopień wykorzystania zdolności wytwórczych na progu rentowności; Q*P - sprzedaż (utarg) maksymalna; vcQ*- całkowite koszty zmienne przy pełnym wykorzystaniu zdolności PDF created with pdfFactory Pro trial version www.softwarelabs.com wytwórczych; (P - vc) - tzw. nadwyżka jednostkowa lub nadwyżka na pokrycie kosztów stałych (contribution margin). 3. Interpretacja: im niższy próg rentowności w przedsiębiorstwie, tym większy jego margines bezpieczeństwa i odporność na nieprzewidziane wstrząsy (niekorzystne zmiany) jego przyszłej sytuacji. 4. Obraz graficzny (rys. 2.7.). Rys. 2.7. Próg rentowności. R,C Utarg Koszty Prog rentownosci Q 0 5. Ograniczenia i pułapki podejścia typu "próg rentowności". a/ przyjęte założenia upraszczające, b/ celem tej metody jest analiza wrażliwości, a nie optymalizacja decyzji. Inaczej mówiąc, dopóki nadwyżka jednostkowa jest dodatnia (P - vc > 0, tj. MĄ > 0), dopóty przedsiębiorstwu opłaca się zwiększać produkcję, a nie zadowalać się produkcją na poziomie progu rentowności. VI ANALIZA WRAŻLIWOŚCI. 1. Istota: badanie wpływu zmian parametrów decyzyjnych (np. kosztów, ceny sprzedaży) na położenie punktu optimum (funkcję celu). Wrażliwość oznacza siłę reakcji funkcji celu (np. zysku) na daną (np. jednoprocentową) zmianę określonego parametru. Można więc w tym przypadku mówić o swego rodzaju elastyczności funkcji celu względem czynników ją określających. 2. Ilustracja graficzna (rys. 2.8.). Rys. 2.8. Analiza wrażliwości (zmiany położenia optimum wskutek zmian utargu i kosztów). PDF created with pdfFactory Pro trial version www.softwarelabs.com MR MC MR MC' MC MR' 0 Q O" O O' PDF created with pdfFactory Pro trial version www.softwarelabs.com