REBECCA WINTERS
Wybranka serca
Toronto • Nowy Jork • Londyn
Amsterdam • Ateny • Budapeszt • Hamburg • Istambuł
Madryt • Mediolan • Paryż • Praga • Sofia
Sydney • Sztokholm • Tajpej • Tokio • Warszawa
Harlequin
wykonanie - Irena
scandalous
ROZDZIAŁ PIERWSZY
- Nickie? Och, dobrze, że to ty odebrałaś telefon. Czy
jesteś sama, kochanie?
Jakaś nieuchwytna wibracja w głosie matki napełniła
Nickie niepokojem.
- Ciotka Charlotte i wuj Richard jeszcze nie wrócili
z przyjęcia - wyjaśniła. - Ale co się właściwie stało? Coś
przytrafiło się ojcu lub dzieciom? - zaniepokoiła się.
- Nie, nie, kochanie. Wszystko w porządku.
- Chodzi więc o Irenę? - Nickie odniosła wrażenie, że
matka waha się po drugiej stronie słuchawki. Głosem zdra
dzającym paniczny strach spytała: - Czy... czy to ma zwią
zek z Miguelem?
- Poprosił Marieli o rozwód - powiedziała matka.
Nim słowa te dotarły do Nickie, minęło dobre kilka
sekund. Gdy nareszcie pojęła ich sens, pomyślała, że matka
po prostu żartuje.
- To niemożliwe - bąknęła. - Rozwód? Z jakiego po
wodu?
- Niezgodność charakterów.
- Niezgodność? - Nickie wychowała się w rodzinie Al-
dabe i doskonale wiedziała, że małżeństwo Miguela i Ma
rieli zostało ustalone dawno temu przez ich dziadków, któ
rzy mieszkali w kraju Basków. Miguel nie odważyłby się
zniszczyć domowego ogniska, nie przyniósłby takiej hańby
rodzinie... - Musisz się mylić, mamo - powiedziała cicho.
wykonanie - Irena
scandalous
- Chciałabym się mylić, kochanie. Niestety, Marieli
wniosła już odpowiedź na pozew i proces rozpoczyna się
w przyszłym tygodniu.
- Co takiego? - Nickie nerwowo zacisnęła rękę na słu
chawce. - W tej rodzinie nigdy nie było rozwodu. Nie
mogę wprost uwierzyć...
Baskijskie małżeństwa były niezniszczalne. Na tym po
legała siła tego narodu. Mąż i żona traktowali małżeństwo
jak sakrament. Rozwodząc się z Marieli, Miguel odcinał
się od wielowiekowego dziedzictwa, odrzucał wszystko, co
w życiu naprawdę popierał.
- Nickie, posłuchaj mnie teraz uważnie - ciągnęła mat
ka. - Jest pewna sprawa, która dotyczy ciebie...
Nickie znieruchomiała. Poczuła, że skórę oblewa jej
nagle zimny pot i zrobiło jej się tak słabo, że musiała opaść
na najbliżej stojące krzesło.
- Nickie, jesteś tam?
- Słucham, mamo.
- Otóż, Marieli zarzuca Miguelowi zdradę... Jej adwo
kat powołał ciebie na głównego świadka.
- Zdradę? - Nickie poczuła przypływ złości. Z rozma
chem poderwała się z krzesła. - Miguel? - roześmiała się
z nutką szyderstwa w głosie. - I Marieli twierdzi to na
poważnie? Mamo, przecież Miguel jest najbardziej szla
chetnym mężczyzną, jakiego znam. - Głos jej zadrżał i na
gle załamał się pod wpływem wspomnień, które prześla
dowały ją zawsze, gdy myślała o Miguelu. - Och, ona musi
być szalona, jeśli w to naprawdę wierzy. Nie oczekuje chy
ba, że będę przeciwko niemu zeznawać?!
- Kochanie, niezbyt dobrze mnie zrozumiałaś... Och,
zupełnie nie wiem, jak ci to powiedzieć, ale... Otóż Marieli
wymienia właśnie ciebie jako... tę drugą kobietę.
wykonanie - Irena
scandalous
- Wielki Boże!
- Byliśmy już z ojcem w Garson City i powierzyliśmy
sprawę doskonałemu adwokatowi. Nazywa się Jason Heim.
Poleciła nam go Irenę. To prawnik, który w swoim czasie
pomógł synowi gubernatora Cordella. Myślę, że da sobie
radę z prawnikami Marieli.
- Nie mogę tego zrobić! - wybuchła Nickie. - Przyje
chałam do Colorado, aby uciec od Miguela i jego rodziny.
Po tym, co się stało, nie potrafię stanąć twarzą w twarz ani
z nim, ani z Marieli!
- Nie masz wyboru, kochanie. Pragnęłam cię tylko uprze
dzić. Z pewnością jutro rano dostaniesz oficjalne wezwanie.
Nickie czuła, że grunt usuwa jej się spod stóp. Czuła,
że zapada się w bezkresną, czarną otchłań.
- Och, nic nie rozumiesz, mamo! Wiesz przecież, że po
prostu nie zniosę tego procesu! Powiedziałaś to panu Heimo
wi? Czy on przynajmniej wie, co się wydarzyło w styczniu?
- Tak. Dostarczyliśmy mu wszelkich informacji. Wie
rzę, że potrafi wczuć się w twoją sytuację. Posłuchaj, ko
chanie. .. On uważa, że powinnaś podejść do całej sprawy
ze stoickim spokojem. A zatem musisz tu przyjechać
i przez to przejść. Przyjedź do domu zaraz po otrzymaniu
wezwania. Na lotnisku w Denver będzie na ciebie czekać
opłacony bilet lotniczy. Samolot do Reno wylatuje jutro
wieczorem o wpół do siódmej. Wyjedziemy po ciebie.
Nickie z twarzą wtuloną w dłonie ledwie słyszała głos
matki.
- Co ja teraz zrobię? - wyjąkała zduszonym szeptem.
- Stawisz temu czoło. Pamiętaj, że jesteśmy po twojej
stronie. Po przyjeździe do domu spotkasz się z panem Hei
mem i opracujecie strategię. Na razie kazał ci się powstrzy
mać od dyskutowania o tej sprawie z kimkolwiek.
wykonanie - Irena
scandalous
- Ale jak ona może to zrobić, mamo? Dlaczego?
- Z pewnością chodzi jej o pieniądze. Żąda domu, po
siadłości nad jeziorem oraz dziesięciu milionów odszkodo
wania za poniesione straty moralne.
- Przecież wychodząc za Miguela była bogatą kobietą!
- Nickie nie potrafiła ukryć zdumienia. - Po co jej więcej
pieniędzy? Och, dlaczego wciąga nasze rodziny w taki
skandaliczny proces? Cała społeczność baskijska, całe mia
sto będzie nim żyło przez najbliższe lata!
Nickie wiedziała, że tego typu rozgłos wyrządzi wielką
krzywdę Migiielowi. Miguel - człowiek niezwykle skrom
ny, dyskretny i wrażliwy - stanie się głównym bohaterem
skandalu, który, być może, zaważy na całym jego życiu
i karierze.
- Masz rację - podjęła matka. - Marieli sprawia wra
żenie kobiety niezrównoważonej psychicznie i bardzo za
borczej. Pozew, który wniosła, jest wyjątkowo obrzydliwy,
pełen zemsty. Nie dziwię się, że Miguel w końcu zerwał
z tradycją i postanowił się z nią rozwieść.
- Czułam, że Marieli mnie nienawidzi, ale nie sądzi
łam, że posunie się tak daleko. Co ona sobie właściwie
myśli? Jakimi dowodami dysponuje?
- Pan Heim dostarczył mi kopię jej odpowiedzi na po
zew. Przeczytać ci?
Nickie zawahała się, a po chwili podjęła decyzję.
- Przeczytaj - powiedziała.
-
Oto fragmenty, które dotyczą ciebie: „Marieli Eche-
varria Aldabe i powód nie mogli zbudować szczęśliwego
związku z powodu konsekwentnych, celowych działań
Nickie Brinton. Jej intrygi sięgały jeszcze czasów sprzed
zawarcia małżeństwa". Kochanie, tu jest trzydzieści bitych
stron naszpikowanych datami i rozmaitymi dowodami...
wykonanie - Irena
scandalous
Pozwól, że przeczytam ci jeszcze tylko dwa istotne frag
menty: „Cudzołożny związek jej męża z panną Brinton
spowodował u pozwanej ciężki rozstrój nerwowy, jej mał
żeństwo zaś stało się związkiem fikcyjnym". I dalej: „Usta
wiczne knowania panny Brinton, włączając w to wydarze
nia z nocy trzeciego stycznia, sprawiły, że powód przed
upływem dwóch lat od chwili zawarcia małżeństwa wystą
pił o rozwód, tym samym łamiąc małżeńską przysięgę.
Pozwana podczas trwania małżeństwa nie podjęła pracy
zawodowej, ponieważ pragnęła mieć dziecko. W związku
z tym pozwana domaga się stosownego odszkodowania
i wnosi o...
- Nie czytaj dalej, mamo! - krzyknęła Nickie. - Och,
wolałabym nie żyć!
- Nie mów głupstw, córeczko. Przecież wiemy, że to
wszystko stek kłamstw.
- Och, mamo, gdybyś tam była owej nocy! Gdybyś
słyszała, ile jadu kryło się w słowach Marieli! Nie widzia
łaś, jak wówczas Miguel na mnie popatrzył... - Gorące
łzy, które powstrzymywała tak długo, popłynęły po jej
bladych policzkach. - To było spojrzenie pełne złości...
- Nickie, kochanie, to już naprawdę minęło. A wkrótce
minie również proces i będziesz mogła żyć własnym ży
ciem.
- Moje życie jest tutaj.
- Och, nie wydaje mi się, by sprzedaż artykułów spor
towych w sklepie wuja była twoim prawdziwym przezna
czeniem. Mam wrażenie, że ten proces przyniesie oczysz
czenie atmosfery i dzięki niemu stawisz wreszcie czoło
swoim lękom.
- Nie jestem tak silna jak ty, mamo. Gdy tylko proces
się skończy, natychmiast wracam do Colorado. Teraz, we
wykonanie - Irena
scandalous
wrześniu, mamy w sklepie duży ruch. Wuj Richard mnie
potrzebuje.
- Nie podejmuj pochopnych decyzji. Jesteś o wiele sil
niejsza, niż sądzisz. A jeśli chodzi o Richarda, zawsze mo
że zatrudnić kogoś innego.
- Chciałabym mieć twój charakter, mamo. - Nickie
zbierało się na płacz. - Tak mi przykro, że z mojego po
wodu macie tyle kłopotów... i wydatków. Ten prawnik
musi kosztować fortunę... - Nickie całkiem się załamała
i dopiero po upływie minuty odzyskała panowanie nad
sobą. - Nie wiem, co bym bez was zrobiła -jęknęła.
- A my bez ciebie, skarbie. A zatem, do zobaczenia
jutro wieczorem. Spiesz się do domu, kochanie. Czekali
śmy całe osiem miesięcy, by cię uściskać.
- Proszę wstać. Sąd idzie.
Siedząca w korytarzu Nickie usłyszała głos woźnego
sądowego. Po chwili drzwi do sali posiedzeń zamknęły się
i nie słyszała już nic. Obok niej na ławce siedział Jason
Heim. Nienagannie ubrany, siwowłosy adwokat przypomi
nał emerytowanego senatora, roztaczał wokół siebie atmo
sferę kompetencji i zaufania.
- Miguel Aldabe wystąpi pierwszy - wyjaśniał adwo
kat. - Przedstawi swój punkt widzenia i swoje argumenty.
Potem przejdzie przez krzyżowy ogień pytań pełnomocni
ków obu stron. Następnie zabierze głos Marieli Aldabe.
Gdy skończą zadawać jej pytania, pan Aranburu powoła
ciebie na pierwszego świadka. Pozostań tutaj do chwili, gdy
cię wywołają. Trzymaj się tego, co już ustaliliśmy - po
uczał. - Aranburu z pewnością przedstawi cię jako kobietę
zaborczą, intrygantkę, która starała się ze wszystkich sił
omotać Miguela. Uprzedzam, że to będzie przykry mo-
wykonanie - Irena
scandalous
ment. Aranburu potrafi być okrutny i złośliwy. Musisz swą
postawą udowodnić sądowi, że jesteś spokojną, inteligen
tną i dobrze wychowaną dziewczyną. Odpowiadaj na py
tania krótko i precyzyjnie. Im krócej, tym lepiej. I pamiętaj
- bez emocji!
- Spróbuję - szepnęła.
- Bądź pewna, że Aranburu nie jest w stanie udowodnić
ci cudzołóstwa. A zresztą, nawet gdybyś sama się do tego
przyznała, nie miałoby to żadnego znaczenia dla sądu.
Oskarżając Miguela o zdradę, Marieli po prostu pragnie się
zemścić, skompromitować ciebie i swojego męża, nadać
procesowi sensacyjny posmak. Ta sprawa w gruncie rzeczy
nie będzie miała wpływu na wyrok sądu, który ma przecież
dotyczyć spraw finansowych.
Ale wszyscy moi baskijscy przyjaciele odsuną się ode
mnie, myślała z goryczą Nickie. Staną się z dnia na dzień
moimi wrogami.
Adwokat wyją! z teczki plik papierów.
- Przejrzyj je - powiedział. - Jeśli jest jakiś aspekt
sprawy lub informacja, której mi nie przekazałaś, zrób na
marginesie adnotację. Muszę teraz iść na salę. Gdy przy
jdzie twoja kolej, wywołają cię. - Poklepał ją przyjaźnie
po ręce. - Głowa do góry!
Przez całą następną godzinę Nickie raz jeszcze czytała
materiał dowodowy. Marieli za wszelką cenę pragnęła udo
wodnić, że Nickie miała z Miguelem romans, i to zarówno
przed, jak i w trakcie trwania jego małżeństwa. Na trzy
dziestu stronach wyliczano nie kończącą się liczbę dat
i miejsc, w których kochankowie się spotykali. Nickie raz
po raz wracała myślami do przeszłości. I raz po raz oblewał
ją zimny pot. Jakże to wszystko wyglądało przekonywają
co! Każdy, kto choćby raz przeczyta te dokumenty, uzna
wykonanie - Irena
scandalous
ją winną jak amen w pacierzu! Nikt nie uwierzy, że Miguel
tak naprawdę nigdy jej nie dotknął. Nigdy.
A Nickie? Marieli i Miguel już skończyli. Za chwilę
będziesz wezwana.
Jak przez sen słyszała głos adwokata. Gdy wstała, zna
jome uczucie przerażenia ścisnęło jej żołądek.
- Obawiam się - rzekła niepewnie - że już nic ważnego
nie przychodzi mi do głowy. - Oddała mu teczkę z doku
mentami.
Gdy wchodziła do sali sądowej, starała się nie patrzeć
na boki. Tak bardzo obawiała się wrogich, oskarżycielskich
spojrzeń baskijskich przyjaciół i znajomych - krewnych
obu procesujących się stron - którzy tłumnie wypełniali
salę.
Celowo unikała patrzenia w lewo, gdzie za podłużnym
stołem siedziała Marieli ze swym ciemnowłosym, baskij
skim adwokatem. Po prawej stronie Miguel rozmawiał ze
swym prawnikiem - elegancką blondynką w średnim wie
ku. I znów wszystkich zaskoczył. Dlaczego nie zwrócił się
o pomoc do baskijskiego adwokata?
Nickie szybko odwróciła od niego wzrok. Och, nie może
pozwolić, nigdy nie pozwoli, by znów najej widok pojawił
się w jego oczach ten błysk pełen złości i zniecierpliwie
nia...
Gdy usiadła w pierwszym rzędzie obok rodziców, ojciec
uścisnął lekko jej dłoń.
- Nie bój się, kochanie. Mów prawdę. Pamiętaj, że
jesteś tylko niewinnym świadkiem, Bogu ducha winną ofia
rą czyjegoś nieudanego małżeństwa.
Pocałowała ojca w policzek.
- Obrona wzywa pierwszego świadka, Nickie Brinton.
Prostując ramiona, podeszła do pulpitu dla świadków.
wykonanie - Irena
scandalous
Miłość i zaufanie, malujące się na twarzach jej rodziców,
wlały w jej duszę odrobinę spokoju.
Gdy już została zaprzysiężona i pozwolono jej usiąść,
spojrzała po raz pierwszy na swego inkwizytora. Małe,
ciemne oczka pana Aranburu uparcie ją świdrowały. Bezce
remonialnie ślizgały się po jej twarzy, po zaczesanych do
tyłu blond włosach o miodowym odcieniu, wreszcie po jej
zgrabnej figurze, którą podkreślała obcisła kremowa gar
sonka.
Nickie zacisnęła dłonie w pięści. Walczyła, by nie stra
cić równowagi.
- Proszę podać swoje nazwisko.
- Nickie Marr Brinton.
- Wiek?
- Dwadzieścia pięć lat.
- Adres?
- Colorado Springs, stan Kolorado. Przedtem mieszka
łam z rodzicami w Incline Village, w stanie Newada.
- Czy pani pracuje?
- Tak. Pracuję w Colorado Springs jako ekspedientka
w sklepie sportowym.
- Od jak dawna jest pani tam zatrudniona?
- Od ośmiu miesięcy.
- A przedtem, czym się pani zajmowała?
- Przed wyjazdem z Newady... - Nickie zaczerpnęła
powietrza. - Przed wyjazdem studiowałam na uniwersyte
cie w Reno baskijski język i kulturę. Latem zaś pracowa
łam w Biscay Inn jako kelnerka.
- Czy ta restauracja należy do rodziny Aldabe?
- Tak.
- Czy jest prawdą, że pracowała tam pani dorywczo
przez ostatnie dziewięć lat?
wykonanie - Irena
scandalous
- Tak.
- Oprócz przedostatniego lata, panno Brinton. Wów
czas była pani uczestniczką letniego kursu na uniwersyte
cie w San Sebastian w Hiszpanii. W tym samym czasie co
Miguel Aldabe.
- Wyjechałam z siostrą Miguela, Irenę. Zamieszkały
śmy u krewnych rodziny Aldabe.
- I twierdzi pani, że przez całe lato nie spotkała pani
w San Sebastian Miguela?
- Sprzeciw!
- Podtrzymuję sprzeciw. Sąd nie toleruje sarkazmu, me
cenasie Aranburu.
- Wobec tego inaczej sformułuję pytanie. Czy podczas
tego lata Miguel Aldabe do was dołączył?
- Przyjechał na trzy tygodnie, w lipcu.
- Aby wykładać?
- Nie. Przyjechał kontynuować swe prace badawcze.
- Czy zamieszkał w tym samym domu, w którym za
trzymała się pani wraz z jego siostrą?
Nickie mocno zacisnęła powieki.
- Tak.
- Czy prawdą jest, że pani wraz z Miguelem Aldabe
udaliście się na dziesięć dni w samotną podróż w Pireneje?
- Tak. - Do licha, czyż jest jakiś szczegół, o którym by
nie wiedział?
- Dlaczego Irenę Aldabe z wami nie pojechała?
- Ponieważ wolała pozostać w mieście i odwiedzić sta
rych przyjaciół.
- Czy wiedziała pani, że Marieli Echevarria mieszka
w Irunie?
- Tak.
- Czy wiedziała pani, że Marieli i Miguel byli zaręczeni?
wykonanie - Irena
scandalous
- Wiedziałam, że istniała taka rodzinna umowa, ale
nigdy nie poruszaliśmy tego tematu. To były wakacje po
święcone pracy. Mój opiekun naukowy z San Sebastian był
bliskim przyjacielem Miguela. Chciał, bym towarzyszyła
Miguelowi w wycieczce w górskie regiony. Język baskij
ski ma liczne odmiany. Mieliśmy je prześledzić na podsta
wie języka używanego przez mieszkańców odległych wio
sek. Przez cztery dni w wyprawie towarzyszył nam mój
profesor. >
- Czy to wówczas nawiązała pani romans z Miguelem
Aldabe?
Policzki Nickie zapłonęły jaskrawym rumieńcem.
- Nie! - rzuciła z werwą.
- Ile razy wyjeżdżała pani do kraju Basków z Irene
Aldabe?
Nickie miała wrażenie, że spowija ją jakaś nieprzenikniona
mgła. Głos adwokata dobiegał z przepastnego tunelu.
- Trzy razy - odrzekła, nie poznając własnego głosu.
- Ile pani miała lat podczas pierwszej z tych wypraw?
- Siedemnaście.
- Jakie były okoliczności tej podróży?
- Wyjechaliśmy wraz z Miguelem pierwszego czerw
ca, po zakończeniu szkoły. Najpierw polecieliśmy do Pa
ryża, a potem wynajętym samochodem przejechaliśmy
przez Francję aż do Hiszpanii. Zatrzymaliśmy się w Irunie
u krewnych Irene i Miguela.
- To bardzo gościnna i bogata rodzina, nie uważa pani?
- Głos adwokata był zaprawiony jadem. - Jedna z najbo
gatszych rodzin w stanie Newada!
- Sprzeciw!
- Sprzeciw podtrzymany. Panie mecenasie, proszę
ograniczyć pytania do tematów powiązanych ze sprawą.
wykonanie - Irena
scandalous
- Nie zaprzecza więc pani - kontynuował mecenas
Aranburu - że Miguel Aldabe był obecny podczas tych
podróży?
- Nie zaprzeczam. - Nickie zamknęła oczy. Jakże czę
sto nawiedzały ją wspomnienia tych cudownych lat i nie
zwykłych chwil, z biegiem których jej młodzieńczy po
dziw i uwielbienie dla Miguela przeistaczały się z wolna
w coś całkiem innego...
- Podczas trzeciej podróży w Pireneje - ciągnął adwo
kat - Irene Aldabe zachorowała i zmuszona była pozostać
w domu swoich krewnych. Pani natomiast wraz z Migue-
lem opuściliście Pireneje, by spędzić tydzień w Gruzji, na
Kaukazie. Czy to się zgadza?
- Tak.
- Ile pani miała wówczas lat?
- Dwadzieścia trzy.
Po sali przeszedł szmer. Adwokat odczekał, aż znów
zapadnie cisza. Zerknął na swoją klientkę, a potem znów
zwrócił się do Nickie.
- W tym czasie, panno Brinton, musiała już pani wie
dzieć, że Miguel Aldabe był zaręczony z Marieli Echevar-
ria. Przyjechał do Iranu, aby omówić przygotowania do
ślubu, który odbył się dwa miesiące później.
- Nie wiedziałam, że przyjechał tam w tym celu. Nie
zaprzeczam jednak, że odkąd poznałam rodzinę Aldabe,
wiedziałam, że pewnego dnia Miguel i Marieli się pobiorą.
Ich małżeństwo zostało ustalone dawno temu. Również
małżeństwo Irene zostało ustalone przez zainteresowane
rodziny.
- Czy mam rozumieć, że Miguel Aldabe celowo ukry
wał przed panią wiadomość o swym zbliżającym się ślu
bie?
wykonanie - Irena
scandalous
Jason Helm skoczył na równe nogi.
- Sprzeciw! To jest sugerowanie świadkowi odpowie
dzi.
- Uchylam sprzeciw. Proszę odpowiedzieć na pytanie,
panno Brinton.
- Nie było powodu, by Miguel musiał się przede mną
tłumaczyć ze swego życia osobistego. Jest ode mnie osiem
lat starszy... Jestem tylko przyjaciółką jego siostry. Wów
czas tak się złożyło, że musiał pojechać do Tbilisi i poczy
nił już pewne kroki, byśmy mogły mu towarzyszyć. Nie-"
stety, Irene rozchorowała się na grypę.
- Polecieliście zatem sami na Kaukaz, pozostawiając
siostrę Miguela i jego narzeczoną?
- Miguel był tam umówiony ze swym kolegą, pewnym
profesorem.
- Cały czas spędzaliście w jego towarzystwie?
- Nie... - Nickie czuła, że coś ściska ją w gardle. Le
dwie zdołała wydobyć głos. - Profesor ów miał poważne
kłopoty rodzinne i nie mógł przez cały czas się nami za
jmować. - Serce Nickie biło tak szybko, jakby poruszane
było tysiącem motylich skrzydeł.
- Proszę opowiedzieć Wysokiemu Sądowi, co tam ro
biliście.
- Prowadziliśmy badania na uniwersytecie, a potem
podróżowaliśmy trochę po okolicy, zbierając materiały do
prac badawczych. Zbierałam je wówczas do swojej pracy
dyplomowej. Wieczorami porządkowałam notatki i przy
gotowywaliśmy plan pracy na dzień następny.
- Gdzie nocowaliście podczas tych wycieczek?
- W różnych hotelach.
- Tylko we dwoje?
- Tak.
wykonanie - Irena
scandalous
- Czy sypialiście w tym samym pokoju?
- Nie. Mieliśmy oddzielne pokoje.
- Wysoki Sądzie! - W oczach mecenasa Arąnburu po
jawił się triumfalny błysk. - Oto kopie rachunków hotelo
wych z różnych hoteli w Gruzji oraz północnej Turcji.
Wszystkie świadczą, że co noc płacono tylko za jeden
pokój.
Sędzia uderzył kilkakrotnie młotkiem, by uciszyć rumor
na sali.
- Panno Brinton, ponawiam pytanie: czy spała pani
w tym samym pokoju z Miguelem Aldabe?
- Nie. Pokoje te były bardzo małe i na ogół połączone
drzwiami wewnętrznymi. Być może kiedyś stanowiły jed
no pomieszczenie? ,
- Czy pokoje te miały oddzielne wejścia?
- Nie.
- A więc trzeba było przejść przez jeden z nich, by
dostać się do drugiego?
- Sprzeciw! - W głosie pana Heima słyszało się znie
cierpliwienie. - Ten sposób zadawania pytań jest tenden
cyjny. Zresztą dzielenie tego samego pokoju nie oznacza
jeszcze dzielenia wspólnego łoża.
- Podtrzymuję sprzeciw - zgodził się sędzia.
- Panno Brinton, czy podczas tej podróży spała pani
z Miguelem Aldabe w jednym łóżku? - Mecenas Arąnburu
był nieustępliwy.
wykonanie - Irena
scandalous
ROZDZIAŁ DRUGI
- Nie! - Nickie walczyła z narastającym gniewem.
- Nigdy nie spałam z Miguelem.
Przez salę znów przeszedł szmer podnieconych głosów.
- Nigdy? - dopytywał się Aranburu. - Proszę nie zapo
minać, że zeznaje pani pod przysięgą.
Nickie chwyciła głęboki oddech i powiedziała z wymu
szonym spokojem:
- Biorę Boga na świadka, że nigdy nie spałam z Migue
lem Aldabe.
- Czy pani wiadomo - ciągnął adwokat - że z powodu
pani wyjazdu do Gruzji doszło między Miguelem i Marieli
do gwałtownej sprzeczki?
Nickie nie miała o tym najmniejszego pojęcia. Spuściła
wzrok. Czyżby Marieli chciała pojechać z nimi w tę po
dróż? Właściwie dlaczego Miguel nie zabrał jej ze sobą?
Jakby z oddali usłyszała ponaglający głos adwokata:
- Panno Brinton, czekamy na odpowiedź!
- Nie, nie wiedziałam. - Marieli w ogóle nie interesowała
się pracą naukową Miguela i być może miała mu ją za złe.
Miguel musiał zdawać sobie sprawę, że czułaby się nieswojo
w dalekim, obcym kraju, zwłaszcza że on i Nickie byliby
zajęci swoimi badaniami. Nickie gorączkowo szukała możli
wych przyczyn zaistniałej sytuacji Jednego była całkowicie
pewna: jeśliby tylko wiedziała o narastającej zazdrości Ma
rieli, nigdy nie pojechałaby z Miguelem do Gruzji.
wykonanie - Irena
scandalous
- Panno Brinton, wspomniała pani, że Miguel zabrał
panią ze sobą do Gruzji, aby przepisywała pani jego notat
ki. Mógł przecież przywieźć je ze sobą, a pani uporząd
kowałaby je później. Czy wobec tego nie jest prawdą, że
pojechaliście do Gruzji wyłącznie po to, aby być sami,
z dala od wszystkich?
- Sprzeciw! - zawołał mecenas Heim. - Panna Brinton
oświadczyła już wyraźnie, że nie miała romansu z panem
Aldabe. Co więcej, powiedziała już, że prowadziła badania
również dla potrzeb swej własnej pracy dyplomowej.
- Podtrzymuję sprzeciw.
- Poddaję pod rozwagę Wysokiego Sądu - oświadczył
mecenas Aranburu - że zdrada rodzi się najpierw w my
ślach.
- Sprzeciw!
- Uchylam sprzeciw. - Sędzia pochylił się w kierunku
Nickie. - Proszę nam wyjaśnić - powiedział - na czym
konkretnie polegała pani współpraca naukowa z doktorem
Aldabe.
Nickie zaczerpnęła powietrza, nim zaczęła mówić.
- Wiele lat temu, gdy zaprzyjaźniłam się z Irene, zain
teresowałam się Baskami i ich kulturą. Pracując w baskij
skiej restauracji należącej do rodziny Aldabe, odnosiłam
wrażenie, że jestem w obcym kraju i ogromnie mi się tam
podobało. Przez całe dnie przysłuchiwałam się rozmowom
prowadzonym w języku euskara, a także trochę po francu
sku i hiszpańsku. Zazdrościłam im znajomości tylu języ
ków. Miguel, to znaczy doktor Aldabe, był już wówczas
wykładowcą języka baskijskiego na uniwersytecie w Re
no. Jego entuzjazm dla swej pracy był tak zaraźliwy, że
moja fascynacja kulturą Basków narastała i rozwijała się.
Gdy rozpoczęłam studia, opiekun naukowy doradził mi,
wykonanie - Irena
scandalous
bym studiowała jako przedmioty kierunkowe języki hisz
pański i francuski i dodatkowo euskara. W ten sposób, je
ślibym nie czuła się na siłach zrobić dyplomu z euskara,
mogłabym zawsze wyspecjalizować się w jednym z dwóch
pozostałych języków. W gruncie rzeczy pragnął mnie prze
konać do studiowania arabskiego lub koptyjskiego, ponie
waż w tym zakresie istniały szerokie możliwości badaw
cze. Miguel zgodził się z radami mojego opiekuna - ciąg
nęła - i pomógł mi zaplanować rozkład studiów. Obiecał,
że pomoże mi w euskara. W ten sposób mogłam urzeczy
wistnić swe marzenia i specjalizować się w języku baskij
skim.
Euskara nie ma nic wspólnego z językiem hiszpańskim
ani francuskim, mimo że Baskowie zamieszkują na pogra
niczu obu tych krajów. Miguel zaprezentował mi teorię
francuskiego uczonego, Renć Lafona, według której istnie
je ścisły związek między językiem euskara a językiem gru
zińskim. Teoria ta zawładnęła moją wyobraźnią. Zasuge
rował mi on, że będę mogła napisać na ten temat pracę
dyplomową pod jego naukowym kierunkiem.
Nickie spokojnie popatrzyła sędziemu w oczy.
- Wysoki Sądzie, znalazłam się w Gruzji, aby konty
nuować swe badania naukowe. Wyjazd ten otwierał przede
mną nowe, niesłychane możliwości. Miguel Aldabe- ciąg
nęła - jest jednym z najbardziej uznanych autorytetów
w swojej dziedzinie. Przez ostatnie kilka lat zajmował się
gromadzeniem materiałów do dużej pracy na temat Ba
sków, ich pochodzenia i kultury. Pisanie takiej książki za
biera mnóstwo czasu, a przecież Miguel Aldabe zajmuje
się również działalnością dydaktyczną na uniwersytecie
w Reno, jak również prowadzi wykłady na całym niemal
świecie.
wykonanie - Irena
scandalous
Gdy rozpoczęłam studia, Miguel Aldabe poprosił mnie,
bym porządkowała i przepisywała notatki, które zbierał do
książki. Zgodziłam się, ponieważ w ten sposób mogłam się
wieie nauczyć, jak również dlatego, że potrzebowałam pie
niędzy. Po pewnym czasie zaczął zlecać mi także niektóre
poszukiwania źródłowe. Miałam wiele szczęścia, że mo
głam współpracować z tak wybitnym uczonym. Wiele
uczelni pragnęło powierzyć mu katedry językowe, ale on
wybrał właśnie Reno... - Nickie zająknęła się i zakończyła
wreszcie swe wystąpienie. Poczuła się trochę zażenowana,
że mimowolnie zaczęła bronić człowieka, który przecież
tak bardzo ją zranił.
Na twarzy sędziego pojawił się osobliwy uśmiech.
- Dziękuję za wyczerpujące wyjaśnienia, panno Brin-
ton - powiedział. Następnie zwrócił się do pana Aranburu:
- Proszę kontynuować, panie mecenasie.
- Panno Brinton, pozwoli pani, że wrócimy do pani
trzeciego wyjazdu w Pireneje. - Oczy adwokata Marieli
zdawały się ciskać błyskawice. - Czy pani wiadomo, że
Marieli Echevarria chciała dołączyć do narzeczonego, gdy
ten przebywał z panią w Gruzji i usłyszała wówczas jed
noznaczną odmowę?
- Nie... - Nickie zadrżała. - Nie rozmawiał ze mną
o swym prywatnym życiu.
- Zachowuje się pani jak struś, który chowa głowę
w piasek. Zdaje się pani nie widzieć tego, czego widzieć
nie chce!
- To nieprawda! - krzyknęła Nickie.
- Sprzeciw! - Pan Heim powstał z miejsca. - Opinie
mecenasa Aranburu nas nie interesują.
Sędzia przychylił się do zdania pana Heima, mecenas
Aranburu zmienił więc temat pytań.
wykonanie - Irena
scandalous
- Czy pracowała pani podczas swych studiów na uni
wersytecie? - spytał.
- Tak. Pracowałam w bibliotece Instytutu Baskijskie
go. Katalogowałam nowe książki.
- Kto załatwił pani tę pracę?
- Złożyłam ofertę.
- O ile nam wiadomo, Miguel Aldabe jest dyrektorem
tego instytutu, czyż nie?
- Tak. - Nickie zwilżyła spieczone wargi.
- Kiedy rozpoczęła pani pracę w tej bibliotece?
- Na pierwszym roku studiów.
- Czy nadal pani tam pracuje?
- Nie - wymamrotała, przypominając sobie ów dzień,
gdy bez żadnego ostrzeżenia Miguel powiadomił ją, że
zatrudnił na jej miejsce kogoś innego. - W listopadzie zo
stałam zwolniona. Przeniesiono mnie na wydział języków
romańskich, gdzie pracowałam jako sekretarka.
- Jaki ma pani stopień naukowy?
- Jestem magistrem.
- Czy kontynuowała pani studia w celu zdobycia do
ktoratu?
- Tak. Pracowałam w tym kierunku...
- Pracowałam?
- Już nie pracuję na uniwersytecie. Zmieniłam plany
- dodała ciszej.
- Jak rozumiem, po długoletnich studiach nad językiem
baskijskim nagle zrezygnowała pani ze swej kariery nauko
wej. To niezwykle interesujące, panno Brinton. A kto był
pani wykładowcą?
- Miałam kilku.
- Mam przed oczami pani indeks, panno Brinton. Wynika
z niego jasno, że większość zajęć prowadził pan Aldabe.
wykonanie - Irena
scandalous
- Miałam również zajęcia z Aną Guevera i Johnem
Forresterem - wtrąciła.
Mecenas Aranburu odwrócił głowę w kierunku sędziego.
- Wysoki Sądzie - przemówił. - Uniwersytet w Reno
jest jedyną uczelnią na świecie, w której można zrobić
doktorat z języka baskijskiego. Wniosek stąd płynie oczy
wisty: jeśli Nickie Brinton zechce kontynuować karierę
naukową - karierę, której poświęciła już kilka lat swego
życia - będzie musiała ściśle współpracować z Miguelem
Aldabe. W przeciwnym razie nigdy nie uzyska doktoratu.
- Pan Aranburu wypił łyk wody, spoglądając na Nickie
bazyliszkowatym wzrokiem. - Wspomniała pani o Johnie
Forresterze - przemówił po chwili. - Czy jest to mężczy
zna żonaty?
- Gdy widziałam go po raz ostatni, był kawalerem.
- Czy dobrze pani go zna?
- Niezbyt dobrze.
- Czy był przyjacielem Miguela Aldabe?
- Nie.
- A czy Miguel Aldabe ma w ogóle jakichś bliskich
przyjaciół prócz pani, panno Brinton?
- Oczywiście - odrzekła, tłumiąc złość. - Zackery'ego
Quinna przede wszystkim. Gubernatora Andrew Cordel-
la...
- Sprzeciw - przerwał jej adwokat. - Te sprawy nie
mają nic do rzeczy.
Sąd przychylił się do sprzeciwu.
- Czy pan Forrester chciał kiedykolwiek się z panią
umówić? - indagował mecenas Aranburu.
- Tak.
- Przyjęła pani zaproszenie?
- Nie.
wykonanie - Irena
scandalous
- Dlaczego?
- Nie byłam zainteresowana panem Forresterem...
w ten sposób. - Och, nikt przecież nie mógł się równać
z Miguelem! Nikt.
- Czy jest prawdą, że to Miguel Aldabe skłonił panią
do odrzucenia propozycji Johna Forrestera?
-Nie.
- Mam tu zaprzysiężone oświadczenie asystentki dyre
ktora Instytutu Baskijskiego, pani Guevera, która twierdzi,
że Miguel Aldabe rozmawiał z panią na ten temat.
Nickie zacisnęła dłonie na poręczy krzesła.
- Gdy pan Forrester zaproponował mi randkę, poczu
łam się niezręcznie. Jakkolwiek nie miałam ochoty się
z nim spotykać, to jednak, jako pracownica biblioteki, pra
gnęłam zachować poprawne stosunki z wszystkimi wykła
dowcami i studentami. Podzieliłam się swoimi rozterkami
z Irene i, jak przypuszczam, to ona powiedziała o nich
Miguelowi. Pewnego dnia Miguel wziął mnie na stronę
i udzielił ostrzeżenia. Jako szef wydziału uważał, ze nie
powinnam angażować się uczuciowo z żadnym wykładow
cą, gdy sama jestem nadal studentką. Myślę, że właśnie tę
rozmowę musiała usłyszeć pani Guevera.
- Dochodzę do wniosku, panno Brinton, że Miguel Al
dabe uważał panią za swą prywatną własność, spodziewał
się z pani strony wyłącznej adoracji i nie mógł znieść myśli
o pani ewentualnym związku z innym mężczyzną.
Nickie zadrżała. Och, gdyby to chociaż było prawdą!
- Sprzeciw! - krzyknął Jason Heim.
- Podtrzymany.
- Przepraszam, Wysoki Sądzie; - Mecenas Aranburu
lekko się skłonił. - Panno Brinton, czy ma pani narzeczo
nego?
wykonanie - Irena
scandalous
Nickie pragnęła zapaść się pod ziemię.
- Obecnie nie - odparła.
- A czy kiedykolwiek miała pani swojego chłopaka?
- Spotykałam się z kimś, jeśli to pan ma na myśli.
- Pytam, czy kiedykolwiek utrzymywała pani bliski
związek z mężczyzną?
- Nie. - Och, tylko Miguel, zawsze Miguel wypełniał
jej serce i umysł. Nie było tam miejsca dla innych męż
czyzn.
- Oczywiście oprócz Miguela Aldabe!
- Sprzeciw!
- Podtrzymany.
- Proszę nam opowiedzieć o swoich stosunkach z Irene
Aldabe. Jak by pani je opisała?
- Jesteśmy sobie bardzo bliskie.
- A jak by pani określiła swoje stosunki z Miguelem
Aldabe? - spytał z wyraźną insynuacją w głosie.
Nickie usiłowała przełknąć ślinę.
- Znamy się od bardzo dawna - wyjąkała wreszcie.
Przez te wszystkie lata był całym jej światem. Nie mogła
sobie przypomnieć, żeby kiedykolwiek było inaczej...
- Jak długo?
- Zaprzyjaźniłam się z Irene już w szkole podstawowej.
- Możemy zatem przyjąć, że zna pani Miguela Aldabe
ponad osiemnaście lat?
- Tak. Znam rodzinę Aldabe od bardzo dawna.
- Gdzie pani mieszkała podczas studiów?
- Wynajmowałam mieszkanie w domu niedaleko mia
steczka uniwersyteckiego.
- Do kogo należy ten dom?
- To jeden z domów czynszowych należących do ro
dziny Aldabe.
wykonanie - Irena
scandalous
- Czy zamieszkała tam pani sama?
- Dzieliłam go z dwiema koleżankami.
- Proszę podać ich nazwiska.
- Irene Aldabe i Amaia Echevarria.
- Kim jest Amaia Echevarria?
- To kuzynka Marieli. Członkowie rodziny Echevarria
mieszkają w Irunie i w Newadzie. Są bliskimi kuzynami.
- Jak długo mieszkała pani w tym domu?
- Przez cały czas studiów i po studiach, gdy rozpoczę
łam pracę nad doktoratem. Włączając okresy wakacji, przy
puszczam, że około siedmiu lat.
- Wysoki Sądzie, dom ten położony jest w bardzo dro
giej dzielnicy. Wynajem domu w tych okolicach kosztuje
około tysiąca dolarów za miesiąc. Jeśli tę przybliżoną kwo
tę podzielimy przez trzy, okazuje się, że musiałaby pani
płacić czynsz w wysokości przynajmniej trzystu trzydzie
stu dolarów za miesiąc. Ile płaciła pani co miesiąc za
wynajem mieszkania, panno Brinton?
- Sto dolarów. - Nickie czuła, że serce przestaje jej bić.
Przez salę przeszedł szmer.
- Czy to oznacza, że przez siedem lat mieszkała pani
właściwie za darmo?
- Nie. Inaczej to obliczaliśmy. Miguel odmówił przy
jmowania większej kwoty. Twierdził, że odpracowałam re
sztę, pomagając mu przy pisaniu książki.
Mecenas Aranburu wyglądał jak kot obserwujący swą
ofiarę. •.
- Z tego, co pani mówi, wynika - zaatakował nagle
- że spała pani z Miguelem Aldabe przy każdej nadarzają
cej się okazji, tym samym zapewniając sobie odpowiedni
poziom życia!
- To nieprawda!
wykonanie - Irena
scandalous
- Sprzeciw! Świadek zeznała już pod przysięgą, że nie
miała romansu z pozwanym.
- Podtrzymuję sprzeciw.
- Panno Brinton - kontynuował mecenas Aranburu
- czy podczas tych siedmiu lat Miguel Aldabe odwiedzał
panią w wynajętym mieszkaniu?
- Tak.
- Jak często?
- Nie pamiętam.
- Mam tu oświadczenie podpisane przez Amaię Eche-
varria. Twierdzi ona, że Miguel Aldabe był tam częstym
gościem. Przychodził prawie codziennie, zazwyczaj wie
czorami. Nawet po ślubie z Marieli Echevarria! Jak to pani
wytłumaczy?
- Nie znam dokładnej liczby jego wizyt, ponieważ dużo
czasu spędzałam na uczelni. Ale oczywiście to jest możli
we. Pozostawał w bardzo bliskich stosunkach ze swą sio
strą, Irene. Opiekował się nią.
- Czy kiedykolwiek prosił panią, by popilnowała pani
jego dziecka?
- Nie.
- A jednak panna Echevarria oświadcza w swym zezna
niu, że kilka razy zajmowała się pani jego dzieckiem.
- Kilka razy, gdy Miguel wpadł do nas z córeczką,
zaproponowałam, że się nią zajmę, jeśli chcą gdzieś wyjść
razem z Irene.
- Czy zazwyczaj przychodził z dzieckiem?
Rzędy kamiennych twarzy patrzyły na Nickie z lodowatą
pogardą. Nie przerażało jej to. Jednego spojrzenia pragnęła
za wszelką cenę uniknąć - badawczego spojrzenia Miguela.
- Nie przypominam sobie dokładnie - odparła. - Chy
ba ogółem cztery lub pięć razy.
wykonanie - Irena
scandalous
- Dla sądu staje się oczywiste, panno Brinton - podsu
mował adwokat - że podczas osiemnastoletniej znajomo
ści z rodziną Aldabe, Miguel był pani przyjacielem, na
uczycielem, właścicielem mieszkania, pracodawcą, dorad
cą i... kochankiem.
- Sprzeciw!
- Podtrzymany. Proszę wykreślić słowo „kochanek"
z protokołu.
- Czy była pani na ślubie Miguela i Marieli Echevarria?
- Nie. To była kameralna uroczystość. O ile wiem, za
warli jedynie ślub cywilny.
- Czy na dwa dni przed ślubem odbyło się przyjęcie?
- Przyjęcia odbywały się przez cały miesiąc. W wię
kszości były to przyjęcia rodzinne. Uczestniczyłam tylko
w kilku.
- Czy uczestniczyła pani w przyjęciu wydanym przez
Zackery'ego Quinna?
- Tak. - Nickie walczyła, by powstrzymać drżenie gło
su.
- Gdzie ono się odbywało?
- W Posiadłości Q.
- Czy John Forrester był obecny na tym przyjęciu?
- Tak - odrzekła stłumionym głosem. Nie znosiła Joh
na Forrestera i wolała więcej o nim nie słyszeć.
- Sprzeciw, Wysoki Sądzie-wtrącił się mecenas Heim.
- Moja klientka zeznała już, że nie utrzymywała bliższej
znajomości z panem Forresterem.
- Wysoki Sądzie, moja klientka oskarża swego męża
i tego oto świadka o cudzołóstwo - odparował Aranburu.
- Usiłuję wykazać, że dzisiejszy proces rozwodowy jest
wynikiem ustawicznej obecności panny Brinton w życiu
Miguela Aldabe. Pan Forrester odgrywa tu kluczową rolę,
wykonanie - Irena
scandalous
co za chwilę udowodnię, jeśli Wysoki Sąd zezwoli mi na
kontynuowanie przesłuchania.
- Proszę kontynuować, mecenasie Aranburu.
- Panno Brinton, czy na wspomnianym przyjęciu tań
czyła pani z panem Forresterem?
- Tak, jeden taniec.
- Czy doszło między wami do sprzeczki?
- Tak.
- Proszę streścić Wysokiemu Sądowi jej przebieg.
- Pan Forrester powiedział mi, że czekał już na mnie
wystarczająco długo i ma nadzieję, że nareszcie zacznę się
z nim spotykać. Odparłam, że mogę go traktować jedynie
jak przyjaciela. Wtedy pan Forrester tonem oskarżenia
oświadczył, że jestem zauroczona Miguelem.
- I jaka była pani reakcja?
- Powiedziałam mu, że traktuję Miguela jak brata, a po
za tym, że to nie jego sprawa. I odeszłam.
- Czy widziała go pani jeszcze tego wieczoru?
- Nie.
- Czy tego wieczoru rozmawiała pani z Miguelem Al-
dabe?
- Tak.
- Czy rozmawiała z nim pani w cztery oczy?
- Tak - odparła z głośno bijącym sercem.
- Proszę nam opowiedzieć, w jakich to było okoliczno
ściach.
- Pod koniec przyjęcia poszłam wraz z przyjaciółmi
popływać w basenie. Potem dołączyli do nas Zack... to
znaczy pan Quinn i Miguel. Miguel i ja wyszliśmy z base
nu jako ostatni. Rozmawialiśmy przez kilka chwil. Potem
udałam się do swego pokoju. Sama - podkreśliła, uprze
dzając tym samym pytanie adwokata.
wykonanie - Irena
scandalous
- Czy w basenie całowaliście się? - Oczy Aranburu
rzucały diabelskie błyski.
- Nie - wyszeptała. Dławiła w sobie straszne wspomnie
nia. Starała się zapomnieć o tamtej nocy, lecz nie potrafiła.
- Proszę pamiętać, że zeznaje pani pod przysięgą - po
uczył ją mecenas Aranburu. - Przejdźmy zatem do owej
nocy, która miała miejsce osiem miesięcy temu, trzeciego
stycznia. Gdy przebywała pani w domu państwa Aldabe
i opiekowała się ich dzieckiem, przyjęła pani w tym domu
Johna Forrestera. Podczas gdy oboje... byliście zajęci sobą,
dziecko zachorowało...
- Zgłaszam sprzeciw! - Jason Heim poderwał się na
równe nogi. -To jest oszczerstwo i zniesławienie. Przeciw
mojej klientce nigdy nie podniesiono zarzutu zaniechania
obowiązków. A poza tym, ten epizod nie ma związku ze
sprawą!
- Podtrzymuję sprzeciw. - Sędzia był poirytowany.
- Mecenasie Aranburu, czy muszę panu przypominać, że
takie zachowanie nie przystoi w sądzie?
- A zatem rozpocznę raz jeszcze. Panno Brinton, proszę
opowiedzieć, jak to się stało, że znalazła się pani owej nocy
w domu państwa Aldabe. Czy Marieli Aldabe lub Miguel
prosili panią, by zajęła się ich dzieckiem?
- Nie. - Nickie czuła skurcz w żołądku. Nie odważyła
się spojrzeć na Irene, która siedziała w pierwszym rzędzie
po brzegi wypełnionej sali. - Miguel poprosił Irene, aby
tamtej nocy popilnowała ich dziecka - wyjaśniła po chwili
namysłu. - Irene zgodziła się, ale w ostatniej chwili... coś
jej wypadło... Musiała wyjść na kilka godzin. Zaoferowa
łam swą pomoc.
- Bez wiedzy rodziców dziecka?
- Tak. Gdy przyjechałam, wyszli już na przyjęcie.
wykonanie - Irena
scandalous
- Czyż nie jest prawdą, że była pani ostatnią osobą na
świecie, którą Marieli Echevarria poprosiłaby o pomoc?
Nickie zastanawiała się, ile jeszcze upokorzeń będzie
musiała znieść. Na szczęście znów przyszedł jej w sukurs
pan Helm i zgłosił sprzeciw, uznany po chwili przez sąd.
- Czy pani zaprosiła pana Forrestera do rezydencji pań
stwa Aldabe? - kontynuował Aranburu.
- Nie. - Nickie ogarnęły niemiłe wspomnienia. Czuła,
iż robi jej się słabo, że za chwilę zemdleje.
- Dlaczego więc przyszedł?
- Sądziłam, że przyszedł do Miguela. Gdy mu powie
działam, że Miguela nie ma w domu, stwierdził, iż przy
szedł zobaczyć się ze mną.
- Jak pani na to zareagowała?
- Byłam zaskoczona i zdenerwowana. Nie miałam
pojęcia, skąd dowiedział się, że tam jestem. - Nickie prze
rwała i odetchnęła głęboko, żeby się uspokoić. - A po
tem kazałam mu się wynosić i zaczęłam zamykać
drzwi. Wówczas... wówczas powiedział coś, co mnie
ogromnie poruszyło. I wbrew pierwotnemu odruchowi
wpuściłam go do domu. Obawiałam się, że stojąc
w drzwiach nie usłyszę płaczu małej Katalin. Chwilę
przedtem byłam na górze i stwierdziłam, iż śpi i że tempe
ratura jej spadła. Była trochę przeziębiona tego wieczoru.
Zdawałam sobie sprawę, że w każdej chwili może się obu
dzić i zacząć płakać.
- Co takiego zakomunikował pani pan Forrester?
- Powiedział, że zna prawdziwą przyczynę wyrzucenia
mnie z pracy w bibliotece. Jako bliski przyjaciel rodziny
Echevarria dowiedział się, że członkowie tej rodziny wy
warli wpływ na Miguela, aby się mnie pozbył, doszli bo
wiem do wniosku, że próbuję rozbić jego małżeństwo.
wykonanie - Irena
scandalous
- Czy uwierzyła pani panu Forresterowi?
- Nie. Wiedziałam, że Miguel po prostu nie był zado
wolony z mojej pracy. To było prawdziwym powodem
zwolnienia mnie. - Nickie walczyła przez chwilę, aby
przywrócić swemu głosowi beznamiętny ton. - A poza
tym, w ogóle nie miałam zaufania do Johna Forrestera.
Zaproponował mi przecież bliższą znajomość, aby, jak
twierdził, zdementować plotki na temat mój i Miguela.
- A więc doszła pani do wniosku, że był to spisek ze
strony Johna Forrestera, aby nakłonić panią do umówienia
się z nim?
- Tak. Powiedziałam mu, że traci czas. Ostrzegłam go,
że jeśli raz jeszcze uczyni mi taką propozycję, napiszę
formalną skargę i przedłożę ją dyrektorowi instytutu.
- Czy pan Forrester wyszedł?
- Nie. Zaczaj mnie przepraszać. Powiedział... powie
dział... To są sprawy osobiste. Wolałabym o nich nie mó
wić.
- Co takiego powiedział pani pan Forrester? Proszę
odpowiedzieć na pytanie, panno Brinton.
Nickie poruszyła się niespokojnie na krześle. Była za
żenowana koniecznością relacjonowania szczegółów,
zwłaszcza że John Forrester siedział na sali sądowej i słu
chał.
- Powiedział, że zakochał się we mnie i stale o mnie
myśli. Miał nadzieję, że teraz, gdy Miguel jest żonaty
i niedostępny, spojrzę na niego łaskawszym okiem. To wy
znanie wprawiło mnie w konsternację. Oświadczyłam, że
natychmiast muszę udać się na górę do dziecka. John For
rester właśnie wychodził, gdy nieoczekiwanie Miguel
i Marieli wrócili i zastali nas razem...
- I co było potem? - indagował adwokat
wykonanie - Irena
scandalous
Opowiadanie o tym ją przerażało. Wydarzenia tej nocy
nieodwracalnie odmieniły jej życie...
- Gdy Miguel odprowadzał Johna - podjęła niepewnie
- Marieli spytała mnie, gdzie podziewa się Irene. Wszystko
wyjaśniłam, a wówczas Marieli rzuciła mi w twarz, że je
stem bezczelna, ponieważ ośmielam się przychodzić do jej
domu, będąc kochanką jej męża. I w dodatku, zamiast za
jmować się dzieckiem, śmiem przyjmować tu innego męż
czyznę. Zdałam sobie wówczas sprawę, że Marieli napra
wdę wierzyła w mój romans z Miguelem... Usiłowałam
wyjaśnić jej obecność Johna, ona jednak zignorowała mnie
i poszła szybko na górę do Katalin. Po chwili usłyszałam
jej krzyk. Katalin miała wysoką temperaturę... - Nickie
urwała i zatopiła twarz w dłoniach. Tę przerażającą chwilę
po dziś dzień miała żywo w pamięci.
- Proszę mówić dalej, panno Brinton.
Nickie uniosła głowę.
- Miguel natychmiast zadzwonił po lekarza... - Och,
to spojrzenie! Spojrzenie, jakim ją obdarzył, wykręcając
numer, było po prostu lodowate. - Potem... potem pano
wał nieopisany chaos, ale, dzięki Bogu, niebawem gorą
czka spadła i Katalin poczuła się lepiej. - Głos Nickie drżał
z emocji. Jeśli wówczas coś by się temu dziecku przytrafi
ło... - Gdy wychodziłam, Marieli podeszła ze mną do
frontowych drzwi. Ostrzegła mnie, że jeśli kiedykolwiek
zobaczy mnie w pobliżu swojego męża, pożałuję dnia,
w którym się urodziłam. - A Miguel... Miguel stał w głębi
domu, trzymając na rękach Katalin. Był ponury i lodowato
milczący. Nigdy go takim nie widziała. Chciała umrzeć.
- Czy po tym incydencie zaczęła się pani spotykać
z Johnem Forresterem?
- Nie.
wykonanie - Irena
scandalous
- Czy usiłowała pani spotkać się lub porozmawiać
z Miguelem Aldabe?
- Nie. Następnego dnia porzuciłam pracę i wycofałam
się z uniwersytetu.
- Dlaczego pani to uczyniła?
- Nie chciałam skrzywdzić innego człowieka. Nigdy
bym czegoś podobnego celowo nie uczyniła. - To była
wymówka, jedynie część prawdy. Nie chciała jednak, by
ktokolwiek domyślił się wszystkiego, co leżało jej na sercu.
- Nie chciałam przysparzać Marieli dalszych cierpień. Nie
miałam dotąd pojęcia, że żywi do mnie tyle urazy. Jestem
spokojną osobą, skromną i raczej zamkniętą w sobie. Nie
wyobrażałam sobie, że mogę być obiektem czyjejś niena
wiści. .. - Urwała i dodała po namyśle: - Przecież Miguel
z nią się ożenił i z nią miał dziecko! Nie pojmuję, o co jej
chodziło. To najbardziej szlachetny człowiek, jakiego
znam. Z pewnością nie popełniłby cudzołóstwa. Byłam
tylko przyjaciółką jego siostry...
- Czy Miguel Aldabe usiłował się z panią skontakto
wać po tamtych wydarzeniach?
- Nie. - To było kłamstwo. Sąd jednak nie musiał wie
dzieć wszystkiego. Nie musiał wiedzieć, że Miguel nastę
pnego dnia odwiedził jej rodziców. Z pewnością szukał jej
po to, by ją zbesztać za zniedbanie wobec Katalin. Gdy
dowiedział się, że wyjechała do Colorado, chciał wiedzieć
dokąd, ale rodzice nie podali mu jej nowego adresu ani
numeru telefonu.
- Chyba nie spodziewa się pani, że Wysoki Sąd uwie
rzy, iż po osiemnastu latach tak bliskiego związku nie
skontaktowała się pani z Miguelem Aldabe przez całe
osiem miesięcy! Czyżby nie zawiadomił pani, że wystąpił
o rozwód?
wykonanie - Irena
scandalous
Nickie gwałtownie potrząsnęła głową.
- Nie. Zdecydowałam, iż jedynym sposobem przeko
nania Marieli, że nie stanowię zagrożenia dla jej małżeń
stwa, jest natychmiastowy wyjazd. Od tamtej pory ani razu
nie widziałam się, ani nie rozmawiałam z Miguelem. Nie
miałam pojęcia, że wystąpił o rozwód. Poinformowała
mnie o tym moja matka, gdy okazało się, że zostanę wez
wana do stawienia się na tym procesie jako świadek.
- Wysoki Sądzie, nie mam więcej pytań do świadka
- powiedział mecenas Aranburu z nieprzyjemnym, cynicz
nym uśmiechem. - Proszę jednak, by świadek pozostała na
sali.
- Pani mecenas? - Sędzia zwrócił się do adwokata Mi-
guela. - Czy zechce pani przesłuchać świadka?
- Tym razem nie mam pytań, Wysoki Sądzie.
- Panie Helm?
- Nie mam pytań, Wysoki Sądzie.
Mecenas Aranburu wstał.
- Jeśli Wysoki Sąd pozwoli, chciałbym wezwać teraz
na świadka Irene Aldabe.
wykonanie - Irena
scandalous
ROZDZIAŁ TRZECI
Nickie niepewnym krokiem udała się na swoje miejsce
obok pana Helma. Instynktownie czuła podążające za sobą
spojrzenie ciemnych oczu Miguela. Mogła sobie wyobra
zić wyraz zimnej pogardy, jaki musiał malować się na jego
twarzy. Nie odważyła się spojrzeć mu w oczy. To byłoby
zbyt bolesne, zbyt poniżające.
Adwokat poklepał ją czule po ramieniu.
- Dobrze wypadłaś, Nickie - szepnął jej do ucha.
- Mówiłaś pewnie i przekonywająco. Niebawem okaże
się, że intryga Marieli Aldabe spaliła na panewce.
Nickie miała wrażenie, że śni, słysząc swą przyjaciółkę,
Irene, składającą przysięgę. Nigdy nie przypuszczała, że taki
dzień nastąpi w jej życiu. Irene z pewnością czuła to samo.
Siostra Miguela przysiadła na brzegu krzesła, nienatu
ralnie wyprostowana. Z jej twarzy, spod maski stoickiego
spokoju, wyzierał ból i strach.
Choć w rzeczywistości średniego wzrostu, Irene spra
wiała wrażenie wysokiej i mocno zbudowanej. Przypomi
nała Miguela. Obydwoje mieli ciemnobrązowe oczy i wło
sy, tak typowe dla Basków, gładką oliwkową cerę i olśnie
wająco białe zęby. Ich oryginalna powierzchowność przy
kuwała uwagę.
- Panno Aldabe, czy jest prawdą, że przez ostatnie
osiem miesięcy nie widziała się pani z panną Brinton?
- Mecenas Aranburu rzucił się jak sęp na swoją ofiarę.
wykonanie - Irena
scandalous
- To prawda.
- Nie nawiązałyście żadnego kontaktu, mimo że łączy
ła was wieloletnia przyjaźń? Trudno w to uwierzyć. Dla
czego nie napisała pani listu albo nie zatelefonowała?
- Doskonale pan wie, dlaczego, panie mecenasie - od
rzekła Irene tonem pełnym godności.
- Proszę odpowiadać na zadane pytania, panno Aldabe
- nakazał sędzia.
- Nie chciałam przysparzać Nickie więcej cierpień.
- Jakich cierpień?
- Przybyłam do domu brata chwilę po wyjściu Nickie.
Sama otworzyłam sobie drzwi. Usłyszałam łkanie Marieli
dochodzące z salonu. Przerażona wbiegłam tam i spyta
łam, co się stało. Na mój widok zaczęła krzyczeć i oskar
żyła mnie o narażanie życia i zdrowia dziecka, ponieważ
zostawiłam ją pod opieką Nickie. Powiedziała mi, że Ka-
talin dostała wysokiej temperatury, Nickie zaś w tym czasie
zabawiała się z Johnem Forresterem. Gdyby nie wrócili
z Miguelem wcześniej, niż zamierzali, jej zdaniem, wszy
stko mogło się zdarzyć. Byłam przekonana, że przesadza
- ciągnęła Irene. - Zdałam sobie jednak sprawę, co też
musiała przed chwilą przeżyć Nickie. Dziewczyna taka su
mienna... taka odpowiedzialna... Tymi oskarżeniami mu
siała zostać zdruzgotana. Nie miałam jej za złe, że uciekła
i wyjechała bez słowa. Szanowałam jej prywatność i nie
szukałam jej. Wiedziałam, że się odezwie, jeśli będzie po
trzebowała rozmowy.
Nickie czuła narastający ból w skroniach. Irene dosko
nale ją rozumiała. Dopiero teraz zdała sobie sprawę, jak
bardzo przez ostatnie osiem miesięcy brakowało jej przy
jaciółki. Rozejrzała się nieśmiało po sali i napotkała pełen
zrozumienia, współczujący wzrok matki. Do jej uszu, jak-
wykonanie - Irena
scandalous
by z oddali, dolatywał wibrujący dyszkant mecenasa Aran-
buru.
- Kto panią poprosił, aby popilnowała dziecka w nocy
trzeciego stycznia?
- Mój brat.
- Gzy wyjaśnił, dlaczego chciał, aby została pani na
całą noc?
- Powiedział, że idzie z żoną na przyjęcie, które potrwa
prawdopodobnie do rana.
- Dlaczego pozwoliła pani Nickie Brinton przejąć swe
obowiązki? Nickie, o ile nam wiadomo, nie pracowała już
wówczas w bibliotece... Czyżby w ten sposób pragnęła
pani ułatwić jej spotkanie z pani bratem?
- Nie, to nieprawda! Gdy Miguel poprosił mnie, bym
tej nocy zajęła się dzieckiem, nie miał pojęcia, przed jakim
mnie postawił dylematem...
Słowa Irene wprawiły Nickie w drżenie. Zaczęła oba
wiać się najgorszego. Poruszyła się niespokojnie na krześle,
aby przyciągnąć uwagę przyjaciółki i gestem nakazać jej
milczenie, lecz było już za późno.
- Przed jakim to dylematem pani stanęła, panno Alda-
be? - dopytywał się Aranburu.
- Ten wieczór miałam zaplanowany już sześć tygod
ni wcześniej... Niczego nie mogłam zmienić, nie odwa
żyłam się jednak sprawić bratu zawodu. Miguel nie wie
dział...
- Nie, Irene! Nie! - Głos Nickie rozdarł napiętą ciszę
na sali.
Sędzia uderzył młotkiem.
- Panno Brinton, proszę się opanować. W przeciwnym
razie zostanie pani usunięta z sali.
- Co się dzieje, Nickie? - wyszeptał pan Helm.
wykonanie - Irena
scandalous
- Och, nie wiem... Nie jestem pewna... - wymamro
tała ze spuszczoną głową. Serce trzepotało jej w piersi jak
przerażony ptak. Nie chciała, by Irene poświęciła siebie na
ołtarzu przyjaźni.
- Słuchamy panią, panno Aldabe...
- Miguel nie mógł wiedzieć, że noc z trzeciego na
czwartego stycznia była... moją nocą poślubną.
Na sali rozpętało się istne piekło. Sędzia uderzył młot
kiem raz i drugi, potem wstał i znowu usiadł.
Nickie pod wpływem impulsu, którego w żaden sposób
nie potrafiła opanować, rzuciła Miguelowi ukradkowe
spojrzenie. Po długich, nieskończenie długich ośmiu mie
siącach spragniona była jego widoku. I zobaczyła znów tę
samą, jakże bliską - a dziś* tak bardzo odległą - twarz
o spalonych słońcem, wyrazistych rysach, te same lśniące
czarne włosy i znajomą smukłą sylwetkę. Gdy na niego
patrzyła, doświadczała zmysłowego szoku. Tak było od
początku, od zawsze. Rozkoszne dreszcze przebiegły po
jej ciele. Nie potrafiła nad sobą zapanować.
Oświadczenie Irene spowodowało trudny do opanowa
nia zamęt. Członkowie rodziny Aldabe tłoczyli się i prze
krzykiwali. Tylko Miguel pozostawał zagadkowo milczą
cy. Przyglądał się siostrze z pełnym podziwu niedowierza
niem.
Nickie najlepiej wiedziała, jakiej odwagi ze strony Irene
wymagało rzucenie wyzwania odwiecznej tradycji i poślu
bienie człowieka spoza baskijskiej społeczności. Wiedziała
również, ile wymagało odwagi rzucenie tej trudnej sprawy
w twarz całej potężnej rodzinie Aldabe. W przeciwień
stwie do brata, który dopełnił ustalonych zobowiązań i po
ślubił Baskijkę, Irene wyszła za mąż za wybranka swego
serca, który nie był Baskiem, decydując się tym samym na
wykonanie - Irena
scandalous
rozbrat z rodziną. Nie mogła oczekiwać rodzinnej aproba
ty; ryzykowała wiele - ryzykowała, że się jej wyprą, że ją
wydziedziczą.
Na ulotną chwilę Irene i Nickie skrzyżowały spojrzenia.
Zapewniły się o wzajemnej sympatii, zrozumieniu i współ
czuciu.
- Panno Aldabe, czy muszę pani przypominać, że ze
znaje pani pod przysięgą? - zapytał mecenas Aranburu
jadowitym tonem.
- Złożyłam przysięgę i mówię prawdę - odparła sta
nowczo. - Poślubiłam Fernando Arce trzeciego stycznia
o czwartej po południu w posiadłości gubernatora Newady
w Carson City. Ślubu udzielił nam wielebny Howard
Welch. Świadkami byli Nickie Brinton, gubernator Cor-
dell, jego żona i syn. Mój mąż jest pracownikiem ochrony
gubernatora. Pragnęłam ukryć swoje małżeństwo aż do
chwili, gdy mój ojciec wróci do zdrowia. Ta wiadomość
mogła wpłynąć na pogorszenie jego stanu.
Na sali sądowej rozległo się dziwne, piskliwe zawodze
nie. To w charakterystyczny dla Basków sposób lamento
wała Begona Aldabe, matka Irene i Miguela. Sędzia znów
musiał upraszać o spokój.
- Czy twierdzi pani, że pani brat aż do tej chwili nic
nie wiedział o pani małżeństwie? - pytał Aranburu.
- Jedyną osobą wtajemniczoną była Nickie. Mój brat
jest bardzo przywiązany do rodzinnych tradycji. Spodzie
wał się, że postąpię zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami
i poślubię Egoitza Darracą, mężczyznę, któremu byłam
przyrzeczona od dzieciństwa.
Irene przerwała i chwyciła głęboki oddech.
- Ale ja... ja nigdy nie mogłabym poślubić mężczyzny,
jeślibym go nie kochała - mówiła. - Nie kochałam Egoit-
wykonanie - Irena
scandalous
za, ani on nie kochał mnie. Wiedziałam, że wiado
mość o moim małżeństwie będzie ciosem dla rodziny, sta
rałam się więc utrzymać ten fakt możliwie długo w taje
mnicy. Po ceremonii zaślubin, jak gdyby nigdy nic poje
chałam do domu mego brata, aby zająć się Katalin. Gdy
'Miguel i Marieli wyszli, niespodziewanie pojawiła się Nic
kie i zaofiarowała swą pomoc. W ten sposób mogłam spę
dzić kilka godzin sam na sam ze swoim świeżo poślubio
nym mężem.
Nickie poczuła na sobie intensywne, zaciekawione spo
jrzenie Miguela. Nie mogła jednak, za żadną cenę nie mog
ła mu go odwzajemnić. Już nigdy.
- Nickie uwielbia Katalin - ciągnęła Irene - wiedzia
łam więc, że pozostawiam dziecko w najlepszych rę
kach. Mała trochę źle się czuła, nie można było jed
nak przewidzieć, że gorączka wzrośnie do tego stopnia. To
oczywiście nie było niczyją winą... No, może trochę Joh
na Forrestera, który pod fałszywym pretekstem wdarł
się do domu Miguela i całą niezręczną sytuację jeszcze
bardziej skomplikował... Oczywiście, miałam zamiar
zwolnić Nickie przed powrotem Miguela i Marieli, ale
z niewiadomego powodu wrócili wcześniej... Pan Forre
ster, odkąd poznał Nickie, przysparza jej samych kłopo
tów...
- To wystarczy, panno Aldabe - przerwał jej adwokat.
Następnie sędzia zwrócił się do prawników Migue
la i Nickie, aby przesłuchali świadka, obydwoje jednak
zrezygnowali z zadawania pytali Irene Aldabe. W tej sytu
acji sąd wezwał następnego świadka. Był nim John Forre
ster.
Jason Helm pochylił się tymczasem do ucha Nickie
i szepnął:
wykonanie - Irena
scandalous
- Zeznanie Irene jest dla ciebie bardzo korzystne. Masz
w niej prawdziwą przyjaciółkę.
- Wiem. - Nickie zadrżała..- Wiem... Biedna Irene.
A więc zrobiła to dla mnie! Obawiam się, że jej cierpienia
dopiero się zaczynają...
Popatrzyła na Irene, która zajęła miejsce wśród swoich
krewnych. Perocheguy Aldabe, jej ojciec, ostentacyjnie od
wrócił się i opierając na dwóch kulach, powoli wymasze-
rował z sali. Begona siedziała sztywno wyprostowana ze
wzrokiem nieruchomo zawieszonym w przestrzeni. Nickie
westchnęła z rozpaczą. Pragnęłaby pomóc przyjaciółce,
była jednak świadoma własnej bezsilności.
- Proszę powiedzieć Wysokiemu Sądowi, gdzie pan
mieszka i czym się zajmuje. - Adwokat Marieli rozpoczął
przesłuchanie Johna Forrestera.
- Wynajmuję mieszkanie w pobliżu miasteczka uni
wersyteckiego w Reno. Pracuję jako asystent profesora na
wydziale studiów języka i kultury Basków.
- Jak długo zna pan Miguela Aldabe?
- Osiem, może dziewięć lat. Poznaliśmy się, gdy przy
jechał wygłosić wykład na uniwersytecie w Iowa.
- Jak określiłby pan waszą znajomość?
- Łączą nas jedynie zawodowe stosunki.
- A więc nie przyjaźnicie się?
- Nie. Miguel Aldabe jest człowiekiem mało towarzy
skim. Ma wąskie grono przyjaciół.
To nieprawda! - chciała wykrzyknąć Nickie. Miguel
cieszy się ogromną popularnością i ma przyjaciół rozsia
nych po całym świecie.
- Czy Miguel Aldabe jest pańskim przełożonym?
- Tak.
- Jak zachowuje się w stosunku do pana?
wykonanie - Irena
scandalous
- Bardzo uprzejmie. Bez zarzutu.
- Kiedy poznał pan Nickie Brinton?
- Trzy lata temu, gdy dołączyłem do zespołu.
- W jakich poznaliście się okolicznościach?
- Pracowała w bibliotece i uczestniczyła w prowadzo
nych przeze mnie zajęciach.
- Czy była dobrą studentką?
- Bardzo zdolną. I bardzo inteligentną. Miała wybitne
zdolności lingwistyczne.
- Czy proponował pan pannie Brinton randkę?
- Tak.
- Czy miał pan zwyczaj umawiać się ze studentkami?
- Nie. Panna Brinton nie była wówczas moją studentką.
Zawsze byłem przeciwny związkom wykładowców ze
swoimi uczennicami. Dopiero po dwóch latach wahań od
ważyłem się złamać swoje zasady i zaproponowałem pan
nie Brinton spotkanie.
Nickie zacisnęła powieki aż do bólu. Jak śmiał mówić
o „zasadach"! Przez cały czas jej się narzucał. Asystował
jej w bibliotece, odprowadzał na ćwiczenia, mimo że nie
miała na to najmniejszej ochoty!
- Czy był pan zaskoczony, gdy panna Brinton panu
odmówiła?
- Byłem rozczarowany. Co prawda, wiedziałem, że jest
zauroczona Miguelem, zresztą z wzajemnością...
- Sprzeciw! - krzyknął pan Helm. - Świadek domnie
mywa na temat uczuć panny Brinton!
- Podtrzymuję sprzeciw. Panie Forrester proszę trzymać
się faktów.
- Jest faktem - odciął się Forrester - że Nickie Brinton
i Miguel Aldabe byli postrzegani jako para, byli, że tak
powiem, nierozłączni. Marieli Aldabe z całą pewnością
wykonanie - Irena
scandalous
mogła czuć się zagrożona. To, czego byłem świadkiem na
przyjęciu wydanym przez Quinna na cześć Miguela i jego
narzeczonej, potwierdziło moje najgorsze obawy.
- Co takiego pan wówczas zobaczył, panie Forrester?
Serce Nickie zaczęło bić tak gwałtownie, jakby chciało
wyskoczyć z piersi.
- Trzeba przyznać, że Zackery Quinn potrafi urządzać
znakomite przyjęcia. Było barbecue, tańce i mnóstwo
szampana. Cały wieczór czekałem na sposobność poroz
mawiania z Nickie sam na sam. Raz ze mną zatańczyła,
ale potem nagle zniknęła mi z pola widzenia.
Około drugiej nad ranem - ciągnął - przyjęcie dobiega
ło końca. Pożegnałem się z Marieli, która była zajęta roz
mową w rodzinnym gronie, i udałem się na poszukiwania
Nickie. Miałem nadzieję, że pozwoli odwieźć się do domu.
Niektórzy goście pływali jeszcze w basenie. Pomyślałem,
że może tam ją odnajdę.
Nickie poczuła mrowienie skóry. Wielki Boże! A więc
John widział ich w basenie! Miała wrażenie, że zemdleje.
- Była pełnia księżyca - mówił Forrester - więc choć
światła już wygaszono, wyraźnie widziałem w basenie
dwie osoby. Był tam Miguel Aldabe z Nickie Brinton.
- I nie mógł się pan pomylić?
- Właściwie... mogłem. Stali w drugim końcu basenu,
daleko ode mnie.
- Czy pływali?
- Nie. Z miejsca, w którym stałem, wyglądało jakby
się... obejmowali.
- Czy się całowali?
- Nie jestem pewien. Miguel był odwrócony do mnie
plecami i miał pochyloną głowę. Nickie zarzuciła mu ra
miona na szyję.
wykonanie - Irena
scandalous
Każde słowo Forrestera sprawiało Nickie dojmujący
ból.
- Jak pan wówczas się zachował?
- Odszedłem, zażenowany, że trafiłem na tak intymną
scenę.
- Czy powiadomił pan zainteresowanych, że widział
ich pan tego wieczoru w basenie?
- Nie. Musiałem myśleć o swej karierze zawodowej.
- Dlaczego trzeciego stycznia wieczorem pojechał pan
do domu Miguela Aldabe?
- Chciałem ostrzec Nickie.
- Przed czym ostrzec?
- Otóż, ciotka i wuj Marieli, brat jej ojca, są moimi
dobrymi znajomymi. Usłyszałem u nich w domu, że cała
rodzina Marieli obawia się wpływu Nickie na Miguela.
Uważali, że Nickie stanowi groźbę dla stabilności małżeń
stwa ich kuzynki. Ponieważ żywiłem wobec Nickie ciepłe
uczucia, nie chciałem, by stała się obiektem plotek i pomó
wień. Odnosiłem wrażenie, że Miguel Aldabe działa na nią
w jakiś magnetyczny sposób. Miałem nadzieję, że wreszcie
przejrzy na oczy, zda sobie sprawę z jego zaborczości i za
zdrości. Sądziłem, że wówczas postrzeże moją osobę w in
nym świetle.
- Skąd pan wiedział, że zastanie Nickie w rezydencji
państwa Aldabe?
- To był piątek. Wiedziałem, że Nickie zazwyczaj
spędza weekendy -z rodziną. Zadzwoniłem do jej rodzi
ców i od nich dowiedziałem się, że tego wieczoru doglą
da dziecka u państwa Aldabe. Ta wiadomość mnie zele
ktryzowała. Przeraziłem się, że Nickie pogrąża się co
raz bardziej, nieświadoma, że rodzina Marieli wykorzysta
tę sytuację przeciwko niej. Postanowiłem odwiedzić ją tam
wykonanie - Irena
scandalous
bez zapowiedzi. Miałem nadzieję, że jeśli jej powiem
wszystko, co wiem, dostrzeże we mnie prawdziwego przy
jaciela. Liczyłem, że po pewnym czasie zacznie się ze mną
spotykać.
Nickie gwałtownie wciągnęła powietrze. John chyba
postradał zmysły!
- Co się wydarzyło po pana przyjeździe do rezydencji
państwa Aldabe?
- Dokładnie to, co zeznała panna Brinton. Poinformo
wałem ją, że Miguel Aldabe zwolnił ją z pracy pod wpły
wem nacisków ze strony rodziny. Odniosłem wrażenie, że
mi nie wierzy.
Nickie z trudnością oddychała. Czuła, że się dusi. Czy
naprawdę dlatego Miguel ją zwolnił? Przez cały czas są
dziła, że po prostu nie był zadowolony z jej pracy. Gdy ją
informował, że zatrudnił na jej miejsce innego biblioteka
rza oraz że skończył pisać książkę i nie potrzebuje już jej
pomocy, był... był tak powściągliwy, tak pełen rezerwy...
Poczuła się wówczas kompletnie zdruzgotana.
- Czy powiedział pan pannie Brinton, że widział ją
w basenie pamiętnego wieczoru?
- Nie. Nie chciałem jej zrazić. Ostatecznie to miało
miejsce jeszcze przed ślubem Miguela. Pomyślałem wów
czas, że skorzystał z okazji. Jeśli zaś chodzi o Nickie... No
cóż, ona była zupełnie szalona na jego punkcie. Musiałem
uciec się do dyplomacji. I zrobiłem jedyną rzecz, którą
mogłem zrobić. Wyznałem, że ją kocham. Błagałem ją, by
dała mi choć cień nadziei. I właśnie wtedy wrócili Miguel
i Marieli...
- Dziękuję. Nie mam do świadka więcej pytań.
Gdy mecenas Aranburu powracał na swoje miejsce, Ja-
son Helm pochylił się nad Nickie i szepnął jej do ucha:
wykonanie - Irena
scandalous
- Powołam cię ponownie. Przygotuj' się.
- Pani Henderson... - Sędzia zwrócił się do adwokata
Miguela. - Czy chce pani przesłuchać świadka?
- Nie mam do świadka pytań - padła odpowiedź.
Gdy sędzia zwrócił się z tym samym pytaniem do pana
Helma, ten odparł:
- Wysoki Sądzie, chciałbym powołać ponownie na
świadka Nickie Brinton.
Nickie ze ściśniętym sercem ponownie zajęła miejsce
przeznaczone dla świadków.
- Zeznała już pani - zagaił mecenas Helm - że pod
czas całej, trwającej lat osiemnaście, znajomości z Mi-
guelem Aldabe nigdy nie nawiązała z nim pani intym
nych stosunków. Oświadczyła pani, że traktowała Migue
la Aldabe jak brata. Proszę nam teraz powiedzieć, czy
tamtej nocy to pani pływała z Miguelem Aldabe w base
nie?
Nickie robiło się na przemian zimno i gorąco.
- Tak - wyznała. - To ja byłam tą kobietą.
- Czy rzeczywiście obejmowała go pani?
- Nie.
- Czy spotkaliście się w basenie celowo, wiedząc, że
Marieli was nie widzi?
-
Nie.
- Proszę się nie spieszyć i spokojnie opowiedzieć Wy
sokiemu Sądowi, co wydarzyło się tamtej nocy.
- Następnego dnia miałam egzamin semestralny, więc
początkowo w ogóle odmówiłam Zackowi, to znaczy panu
Quinnowi, i powiedziałam, że nie przyjadę na przyjęcie.
Nalegał, obiecywał, że jeśli zajdzie potrzeba, przywiezie
mnie na ranczo helikopterem. On ma niewątpliwy dar prze
konywania, więc ostatecznie przyjęłam zaproszenie. Za-
wykonanie - Irena
scandalous
oferował mi, podobnie jak kilku innym gościom, nocleg
po zakończeniu zabawy.
Zabawa, jak zwykle u państwa Quinnów, była bardzo
udana - ciągnęła. - Porozmawiałam z Miguelem i Marieli,
pogratulowałam im, a potem bawiłam się czas jakiś w to
warzystwie Irene i jej kuzynów. Jeden taniec zatańczyłam
z Johnem Forresterem. Potem siostrzeniec pana Quinna,
Randy Cordell, zaprosił mnie na konną przejażdżkę. O pół
nocy wraz z nim i jego przyjaciółmi wyruszyliśmy w dro
gę. Nie było nas około dwóch godzin. Po powrocie poszli
śmy popływać. Nim zdążyłam się zorientować, przyłączyli
się do nas pan Quinn i Miguel. Wszyscy byliśmy bardzo
zmęczeni, więc stopniowo basen pustoszał... Gdy zbiera
łam się również do wyjścia, niespodziewanie Miguel mnie
zatrzymał. Chciał mi coś powiedzieć... - Nickie wzięła
uspokajający oddech.
- I co pani powiedział, panno Brinton?
- Powiedział, bym miała się na baczności w stosunku
do niektórych mężczyzn. Chodziło głównie o Randy 'e-
go... Wszyscy podobno zauważyli, że bardzo mu się po
dobam. Miguel i Zack Quinn musieli usłyszeć, jak Randy
zapraszał mnie na ranczo na następny weekend. Obydwaj
obawiali się, że Randy zaangażuje się uczuciowo i, być
może, zostanie przeze mnie zraniony...
Nie spodobały mi się te uwagi i przestrogi - mówiła
tonem urazy. - Doskonale sama zdawałam sobie sprawę,
że Randy jest bardzo młody i wrażliwy. Powiedziałam Mi-
guelowi, że potrafię poradzić sobie z Randym sama i
z pewnością nie narażę go na cierpienie. Poprosiłam, żeby
się łaskawie nie wtrącał i że jest bratem Irene, a nie mo
im... Wtedy on nagle roześmiał się i mnie przeprosił. Na
dal byłam na niego zła. Odwróciłam się i próbowałam
wykonanie - Irena
scandalous
odejść. I wówczas Miguel przytopił mnie w wodzie. Zwy
kle tak żartował ze mną i z Irene, gdy byłyśmy małe.
Straciłam równowagę, nie mogąc sięgnąć dna i instyn
ktownie chwyciłam go za ramiona.
- Czy zauważyła pani, że pan Forrester przygląda się
wam z drugiego końca basenu?
- Nie. — Wówczas z niczego nie zdawała sobie sprawy.
Czuła jedynie ręce Miguela na swoich nagich ramionach
i bliskość jego smukłego ciała. Tak bardzo, tak silnie go
pragnęła! - Gdy Miguel mnie puścił - ciągnęła - zaczerp
nęłam oddechu, i gdy spytał mnie ponownie, czy mu wy
baczyłam, skinęłam twierdząco głową. Wyraził nadzieję,
że jego małżeństwo z Marieli nie zakłóci naszych przyja
cielskich stosunków. Pocałował mnie w czoło na do widze
nia i pozwolił odejść.
- Czy Miguel Aldabe miał zwyczaj w taki sposób z pa
nią się żegnać?
- Nie - odparła drżącym głosem. - Pocałował mnie po
raz pierwszy i zarazem jedyny. -1 na tym właśnie polegał
jej grzech. Oczekiwała od Miguela znacznie więcej niż
jednego, niewinnego pocałunku, którym obdarował ją na
dowód braterskich uczuć.
- Nie mam dalszych pytań - powiedział mecenas
Helm.
Sędzia uniósł głowę znad akt.
- Czy pozostali obrońcy chcą ponownie przesłuchać
świadka? - Gdy oboje odpowiedzieli negatywnie, sędzia
pozwolił Nickie odejść i zarządził pięciominutową prze-
rwę.
w
Gdy uderzył młotkiem, na sali wybuchła wrzawa. Ma
rieli w asyście rodziny wyszła na korytarz. Nickie roze
jrzała się niepewnie po zgromadzonej publiczności. Dopie-
wykonanie - Irena
scandalous
ro teraz zauważyła, że obok Irene pojawił się nieoczekiwa
nie jej mąż i pocieszającym gestem obejmował ją wpół.
Nickie odetchnęła z ulgą. Irene prawdopodobnie nigdy
w życiu nie czuła się tak bardzo samotna.
Mimochodem Nickie skierowała wzrok na Miguela.
Siedział spokojnie na swoim miejscu i rozmawiał z panią
mecenas. Nagle poderwał się i wybiegł na powitanie Za-
ckery'ego Quinna, który wraz z żoną pojawił się na sali.
Obydwaj mocno się uścisnęli, a potem Miguel serdecznie
powitał Alex.
Miguel rzadko uzewnętrzniał swoje uczucia. Ta nie kon
trolowana reakcja mogła oznaczać jedno: był bliski zała
mania nerwowego.
Nickie nie mogła od niego oczu oderwać. Był bar
dzo wysoki, wyższy nawet od Zackery'ego Quinna, któ
ry mierzył ponad metr osiemdziesiąt wzrostu. W ciem
noszarym garniturze o klasycznym kroju, w białej koszu
li i ciemnym krawacie roztaczał wokół siebie atmosfe
rę dyskretnej elegancji. Nickie przyszło do głowy, że
wyglądał jak przystało na profesora, na światowej sławy
naukowca.
Pod tą jednak cywilizacyjną powłoką krył się mężczy
zna o ramionach szerokich i ciele muskularnym, które
zdolne było do niezwykłego wysiłku.
Podczas pobytu w Irunie Nickie kilka razy obserwowa
ła go jak grał w pelotę, narodową grę Basków. Celem
tej gry było wybicie piłki na pole przeciwnika z taką
prędkością i dokładnością, by nie można jej było od
bić z powrotem. Piłkę uderzano chisterą, wiklinową ręka
wicą. Miguel jednak potrafił gołą ręką uderzyć z taką si
łą, że nie można było dojrzeć lotu piłki. Nim gra dobieg
ła końca, dwóch przeciwników Miguela, próbując ode-
wykonanie - Irena
scandalous
brać jego rzut, ucierpiało z powodu zwichniętych nadgar
stków.
Od tamtej pory Nickie patrzyła na Miguela z jeszcze
większym podziwem. Obserwowała jak w Pirenejach bez
najmniejszego oporu pokonywał niebezpieczne górskie
przełęcze. W górach czuł się jak ryba w wodzie. Na wyso
ko położonym szlaku nie opodal Lake Tahoe pokonywał
każdego rowerzystę. Wysokość, która ludzi porażała, jemu
najwyraźniej dodawała skrzydeł.
Nickie westchnęła w zamyśleniu. Mimo wszystko nie
potrafiła uciec od osoby Miguela. Był całym jej światem,
zawsze wypełniał jej myśli i serce. I choć tak bardzo się
starała, choć uciekała od niego i usiłowała spotykać się
z innymi mężczyznami - w świecie bez Miguela nie mogła
się odnaleźć. W żadnym innym mężczyźnie nie mogła się
zakochać...
Jakby zła na samą siebie zmarszczyła brwi i odwróciła
wzrok. Postanowiła, że zaraz po zakończeniu procesu po
leci z powrotem do Denver. Rodzice będą z pewnością
trochę rozczarowani, ale cóż... Musiała myśleć o sobie,
musiała raz na zawsze zerwać z przeszłością i rozpocząć
nowe życie.
Dobrze się stało - a wszystko dzięki radom opiekuna
naukowego - że posiadała konieczne przygotowanie z ję
zyka francuskiego, by specjalizować się w języku arab
skim. Tak, to świetny pomysł. Potem zrobi doktorat z egip-
tiologii, co zresztą sugerował wcześniej jej opiekun, i za
jmie się pracą badawczą na tym polu.
Rodzice mieli zupełną rację. Byłoby niewybaczalnym
błędem zaprzepaścić tyle lat nauki. Fakt, że musi zrezyg
nować ze studiów nad kulturą i językiem Basków - nie
oznacza jeszcze końca jej akademickiej kariery...
wykonanie - Irena
scandalous
Pracując do końca roku u wuja w sklepie, zarobi wy
starczająco dużo pieniędzy, by opłacić dalszą naukę. Mo
głaby ją rozpocząć już w styczniu... Nauka oderwie ją od
złych wspomnień... A zatem - do dzieła! Poświęci się no
wej dziedzinie wiedzy na tak długo, jak to będzie koniecz
ne.
wykonanie - Irena
scandalous
ROZDZIAŁ CZWARTY
- Proszę wstać, Sąd idzie! - zawołał woźny sądowy.
Sędzia majestatycznie wszedł do sali i zajął swoje miej
sce.
- Mecenasie Aranburu - powiedział po chwili - prosi
my o końcowe wystąpienie.
Aranburu wstał i najpierw powiódł po sali uważnym
wzrokiem, by skupić uwagę zebranych. Znamiennie długą
chwilę przyglądał się Nickie. Musiała wytężyć wszystkie
siły, by wytrzymać ciężar tego spojrzenia.
- Wysoki Sądzie! - przemówił wreszcie. - Moja klien
tka, Marieli Echevarria, już na samym początku znajomo
ści z Miguelem Aldabe stała się niewinną ofiarą jego okrut
nej obojętności i wyrachowanego egoizmu. Para ta była
sobie przeznaczona od dzieciństwa. Obie rodziny dobrze
się znały i utrzymywały bliskie stosunki. Państwo Aldabe
wraz z synem często wyjeżdżali do Irunu, by młodzi mogli
się lepiej poznać. Marieli, jak przystało na dobrze ułożoną
baskijską pannę, wyczekiwała wizyt swego narzeczonego
pełna nadziei i tęsknoty. Oczekiwano, że młodzi się pobio
rą, gdy tylko osiągną pełnoletniość. A jednak, gdy to na
stąpiło, Miguel nawet nie pojawił się w Irunie, narażając
tym samym swą narzeczoną i jej rodzinę na upokorzenie.
Przyjechał natomiast pół roku później ze swym przyjacie
lem Zackerym Quinnem. Niczego jednak nie wyjaśnił, nie
przeprosił i w ogóle nie wspomniał o małżeństwie.
wykonanie - Irena
scandalous
Aranburu zawiesił dramatycznie głos, po czym konty
nuował:
- Gdy moja klientka poruszyła ten temat, powiedział,
że zanim się ożeni, pragnie ustabilizować swą pozycję za
wodową. Gdy wspomniała, że mógłby kontynuować studia
w San Sebastian, natychmiast znalazł tysiąc wymówek.
Tłumaczył, że nie ożeni się, póki nie będzie w stanie utrzy
mać rodziny, co jest argumentem absurdalnym, zważywszy
ogromny majątek, jakim dysponuje rodzina Aldabe. Lecia
ły lata... - mówił Aranburu. - Marieli cierpliwie czekała,
by wypełniło się przeznaczenie. I z roku na rok przeżywała
ten sam koszmar Miguel wpadał do Irunu jak po ogień
i znów wyjeżdżał, nie dokonując żadnych ustaleń. A tym
czasem przyjaciółki Marieli wychodziły za mąż, miały
dzieci... Ona natomiast ciągle czekała na narzeczonego,
który żył sobie własnym życiem gdzieś daleko za oceanem.
Powód zwodził tak moją klientkę przez osiem lat. A gdy
po tych ośmiu latach przyjechał, przywiózł ze sobą inną
kobietę, Nickie Brinton. I ledwie zdążył przywitać się z na
rzeczoną, zniknął z panną Brinton na całe dziesięć dni!
Nickie kurczowo ścisnęła ojca za rękę.
- Mojej klientce nie pozostało więc nic innego - ciąg
nął mecenas Aranburu - tylko pojechać za narzeczonym
do Stanów, by żyć w jego pobliżu. I gdy tak uczyniła, po
pewnym czasie zgodził się w końcu ją poślubić.
Wysoki Sądzie! - Aranburu znowu zrobił dramatyczną
pauzę. - Rola, jaką panna Brinton odegrała w tej sprawie,
nie budzi cienia wątpliwości. Od wielu lat pozostawała
w nieformalnym związku z Miguelem Aldabe i była stroną
żywotnie zainteresowaną postępującym rozpadem jego
małżeństwa. Rozwód, o który wystąpił powód, jest konse
kwencją wieloletnich starań panny Brinton! Moja klientka
wykonanie - Irena
scandalous
rozwodu nie pragnęła ani do niego nie dążyła! Jest więc
stroną poszkodowaną w niniejszym procesie. Mąż zdra
dzał ją, haniebnie lekceważył, ignorował jej uczucia i mał
żeńskie oddanie. Dlatego też w imieniu mej klientki wno
szę o przyznanie jej opieki nad córką oraz zasądzenie na
jej rzecz tytułem odszkodowania dziesięciu milionów do
larów i posiadłości nad jeziorem Tahoe, gdzie mieszkała
podczas swego krótkiego małżeństwa.
Pan Aranburu zamilkł wreszcie i obrzuciwszy Nickie
ostatnim jadowitym spojrzeniem, usiadł.
Nickie miała w głowie zamęt. Z jednej strony była
zdruzgotana niesprawiedliwymi zarzutami pod swoim ad
resem, z drugiej zaś jej wrażliwe serce wezbrało współczu
ciem dla Marieli. Zaczynała rozumieć tę kobietę - nie
chcianą, odepchniętą, zakochaną bez wzajemności. Zaczy
nała rozumieć jej narastającą gorycz i desperackie zacho
wania. Próbowała wszystkiego, by zdobyć uczucie Migue-
la. Tak długo na niego czekała... Musiała znosić jego obo
jętność, chłód, gniew. Nickie wzdrygnęła się na wspomnie
nie tego zimnego, ponurego spojrzenia, jakim obrzucił ją
pamiętnej dramatycznej nocy. Och, doskonale potrafiła
wczuć się w sytuację Marieli! I naprawdę jej współczuła.
Marieli bardzo cierpiała i właśnie to cierpienie popchnęło
ją do fałszywych oskarżeń. Oskarżyła Miguela o cudzo
łóstwo z zemsty za swą bezradną rozpacz i ból. Nickie
gotowa była w tej chwili wybaczyć jej wszystko - nawet
to, że sama padła tej zemsty ofiarą.
Z zamyślenia wyrwał ją dopiero dźwięczny głos mece
nas Henderson.
- Wysoki Sądzie! - mówiła pani Henderson. - Mój
szanowny przedmówca przedstawił nam długi ciąg zda
rzeń, które niewiele mają wspólnego z toczącym się tu
wykonanie - Irena
scandalous
procesem. Mój klient, Miguel Aldabe, zeznał już, że nie
utrzymywał z Nickie Brinton intymnych stosunków, co
ona potwierdziła z całą mocą.
Zostało udowodnione, że Nickie Brinton była najbliższą
przyjaciółką Irene Aldabe, a zatem jej długoletnia znajo
mość z Miguelem Aldabe wynikała z naturalnych okolicz
ności. Mojemu przeciwnikowi procesowemu nie udało się
przytoczyć ani jednego dowodu, iż przyjaźń łącząca moje
go klienta z Nickie Brinton kiedykolwiek przerodziła się
w związek intymny. A nie powiodło się to z prostego po
wodu - mój klient nie miał romansu z Nickie Brinton ani
z jakąkolwiek inną kobietą! Miguel Aldabe prowadził się
nad wyraz przykładnie i dotrzymywał niezachwianej wier
ności swej narzeczonej, a później żonie.
Nie można go winić - ciągnęła mecenas Henderson - że
pragnął przed ślubem ustabilizować swoją pozycję zawo
dową. Nie zapominajmy, że Marieli Echevarria nie intere
sowała się jego pracą naukową ani działalnością akademi
cką. Chciał więc przed ślubem osiągnąć w swej dziedzinie
jak najwięcej, by później móc więcej czasu poświęcić żonie
i domowi. Gdy tylko awansował na dyrektora Instytutu
Baskijskiego, ożenił się z Marieli Echevarria w całkowicie
dobrej wierze. Niezgodność charakterów i zainteresowań
szybko jednak dała znać o sobie. Postępujące rozdźwięki
doprowadziły mojego klienta do podjęcia decyzji o rozwo
dzie.
Mój klient skłonny jest zaspokoić roszczenia finansowe
pozwanej oraz pozostawić jej posiadłość nad jeziorem Ta-
hoe. Kwestia prawa własności do tej posiadłości została
już ustalona wcześniej, w przedślubnej intercyzie. W ten
sposób długotrwały spór, jaki toczyły zainteresowane ro
dziny o tę posiadłość powinien dobiec wreszcie końca. Po-
wykonanie - Irena
scandalous
wód prosi natomiast o pełnię praw rodzicielskich i możli
wość systematycznych kontaktów z dzieckiem.
Gdy mecenas Henderson zakończyła przemowę, na sali
znów podniósł się szmer głosów. Sędzia musiał kilkakrot
nie uderzyć młotkiem, by zaprowadzić spokój.
Serce Nickie waliło jak oszalałe; sparaliżowana stra
chem oczekiwała wyroku.
- Powód, Miguel Aldabe - przemówił wreszcie sędzia
- wniósł sprawę rozwodową przeciwko swej żonie, moty
wując wniosek o rozwód niezgodnością charakterów. Po
zwana, Marieli Aldabe, w odpowiedzi na pozew zarzuciła
mężowi cudzołóstwo. Stwierdziła, że powód przez cały
czas trwania małżeństwa z premedytacją zadawał jej cier
pienia moralne, utrzymując intymny związek z panną Ni
ckie Brinton. Adwokat pozwanej przytoczył szereg przy
kładów na istnienie zażyłej znajomości pomiędzy powo
dem i Nickie Brinton. Nie mamy dowodów jednak, że
znajomość ta kiedykolwiek przekroczyła granice bliskiej
przyjaźni. Miguel Aldabe i Nickie Brinton odrzucili oskar
żenie o cudzołóstwo. Okazało się, że gdy tylko Marieli
Aldabe wyraziła niezadowolenie z powodu znajomości
męża z panną Brinton, Miguel Aldabe natychmiast zwolnił
pannę Brinton z pracy w bibliotece, jak również zrezygno
wał z jej pomocy przy swych pracach badawczych. Z kolei
panna Brinton, gdy tylko dowiedziała się o stawianych jej
zarzutach, dobrowolnie przerwała pracę nad swym dokto
ratem, opuściła uniwersytet i stan Newada. Wszystko to
świadczy, że ani powód, ani Nickie Brinton nie mieli za
miaru nikogo krzywdzić. Gdy zorientowali się, w jaki spo
sób ich znajomość jest postrzegana, starań' się natychmiast
ją zakończyć. Co więcej, na podstawie zeznań świadków
można wnosić, że znajomość Miguela Aldabe z Nickie
wykonanie - Irena
scandalous
Brinton miała charakter jedynie przyjacielski. Ich przyjaźń
niewątpliwie cementowały wspólne zainteresowania na
ukowe. W tych okolicznościach stwierdzamy, że nie istnie
ją dowody na cudzołóstwo...
- Wygraliśmy, Nickie! - szepnął rozentuzjazmowany
Jason Helm, poklepując Nickie po ramieniu.
Ona jednak nadal rozmyślała o małżeństwie Miguela.
Dopiero teraz zdała sobie sprawę, jak bardzo było ono
nieszczęśliwe.
- Co się tyczy ich córki, Katalin - kontynuował sędzia
- przyznajemy pełnię władzy rodzicielskiej matce, ojcu zaś
prawo do kontaktów z dzieckiem...
Nickie odetchnęła z ulgą. Dzięki Bogu sędzia pozwolił
Miguelowi na uczestniczenie w procesie wychowywania
Katalin. Wiedziała, że Miguel bardzo kochał dziecko. Gdy
przebywał w towarzystwie małej, stawał się całkiem innym
człowiekiem. Tak, tylko wtedy bez zażenowania okazywał
swe uczucia, śmiał się głośno i szczerze, a z jego oczu
znikały smutek i zaduma.
- Po zapoznaniu się ze stanem majątkowym powoda
- ciągnął sędzia - uznajemy wysokość roszczeń finanso
wych pozwanej za nieuzasadnioną. Zasądzamy przeto na
rzecz pozwanej pięć milionów dolarów odszkodowania
oraz posiadłość nad jeziorem Tahoe. Sąd orzeka rozwód...
Nim sędzia stuknął młotkiem na znak zakończenia posie
dzenia, matka uściskała Nickie. Potem to samo zrobił ojciec.
- Już po wszystkim - powiedział zduszonym głosem.
- Masz to za sobą, kochanie!
- Amen - wtrącił Jason Helm.
Nickie miała niejasne wrażenie, że obydwoje się mylą.
Koszmar dopiero się zaczynał. Odsunęła się od ojca i zwró
ciła do adwokata:
wykonanie - Irena
scandalous
- Dziękuję panu. Nie dałabym sobie bez pana rady.
- Och, serdecznie dziękujemy - dorzuciła matka. - Był
pan naprawdę wspaniały!
- Zawsze miło to słyszeć - odparł z grzecznym ukło
nem. - Wybaczą państwo, ale muszę szybko wracać do
kancelarii.
Ojciec chwycił Nickie za ramię.
- Wyjdziemy z panem - rzekł pospiesznie.
Nickie opuszczała salę jak królowa w eskorcie gwardii
honorowej. Z głową wysoko podniesioną patrzyła prosto
przed siebie, próbując ignorować lodowate spojrzenie Be-
gony Aldabe i pogardliwe uwagi licznych krewnych rodzi
ny Aldabe i Echevarria. Nim doszła do drzwi, kątem oka
zauważyła Irene i Fernando. Stali na tyle blisko, że zdołała
wyłowić szept swej przyjaciółki:
- Zadzwonię do ciebie, Nickie!
Bezwiednie skinęła głową. Myślała tylko o jednym.
Wyjechać. Wyjechać jak nadalej. Opuścić Reno!
- Nickie!
Na dźwięk znajomego głosu Nickie odwróciła głowę.
Ponad głowami pasażerów szykujących się do odprawy
poszukała wzrokiem Irene. A gdy dostrzegła w oddali
twarz przyjaciółki, opuściła kolejkę i podbiegła ku niej.
- Dzięki Bogu, że cię jeszcze złapałam - wyszeptała
Irene, gdy padły już sobie w objęcia. Była zbyt wzruszona,
by powiedzieć coś więcej.
- Nie wiem, jak mam ci dziękować za to, co dziś dla
mnie zrobiłaś - wykrztusiła Nickie, ocierając łzy cieknące
jej po policzkach. - Mam tylko nadzieję, że nie będziesz
tego żałować.
- Nie wygłupiaj się! - zaprotestowała Irene. - Ten pro-
wykonanie - Irena
scandalous
ces dla nas wszystkich był koszmarnym przeżyciem.
Wiem, że podobnie jak ja wolałabyś wymazać go na za
wsze z pamięci. Nie mogłam jednak pozwolić, abyś wyje
chała bez słowa pożegnania.
- Och, nie śmiałam zadzwonić do twoich rodziców
- powiedziała Nickie, połykając łzy. - Czekałam na twój
telefon do ostatniej chwili, ale w końcu musiałam wyje
chać na lotnisko. I tak nie było już miejsca do Colorado
Springs. Polecę więc do Salt Lake City i wujek tam po mnie
wyjedzie.
- Wiem. Dzwoniłam do ciebie i brat powiedział mi, że
już wyjechałaś na lotnisko. Rozumiem... Rozumiem, że
chcesz uciec, ale, Nickie... - głos Irene drżał - tęsknię za
tobą. Mam ci tyle do opowiedzenia!
- Ja też pragnę z tobą porozmawiać. - Nickie mocno
uścisnęła przyjaciółkę. - Daj mi swój numer telefonu. Za
dzwonię z Colorado.
- Gdy wyjechałaś z Reno osiem miesięcy temu, myśla
łam, że zwariuję... - dodała Irene przejętym głosem. Wy
jęła z torebki kartkę papieru i zanotowała swój adres i te
lefon. - Wynajęłam apartament w Carson City w pobliżu
pałacu gubernatora. W ten sposób Fernando może spędzać
ze mną więcej czasu. Zatrudniłam się w biurze podróży.
Zapisałam ci numer telefonu. Możesz tam mnie zastać
w ciągu dnia.
- Wiem. Moi rodzice mi powiedzieli. - Nickie otarła
łzy z policzków. -I jak ci się żyje, Irene?
- W porządku. Ale, szczerze mówiąc, bez ciebie jest tu
pusto...
I znów zaczęły płakać.
- Wiem, co masz na myśli... - bąknęła Nickie. - Czuję
dokładnie to samo. A jak ci się układa z Fernando?
wykonanie - Irena
scandalous
- Och, on jest po prostu cudowny! Wiem, że postąpi
łam słusznie, wychodząc za niego. I nic mnie nie obcho
dzi, że z tego powodu moja rodzina prawdopodobnie nig
dy już się do mnie nie odezwie. Nie mogłam pozwolić, by
moje życie potoczyło się tak jak życie Miguela. Każdy
przecież widział, że on i Marieli w ogóle do siebie nie
pasują.
- Póki nie dowiedziałam się o procesie, nie miałam
pojęcia, że ich małżeństwo jest tak bardzo nieudane - wtrą
ciła Nickie.
- Miguel jest bardzo skryty. Większość ludzi nie ma
pojęcia, co myśli i co naprawdę czuje. Och, nienawidzę tej
okrutnej i anachronicznej tradycji kojarzenia małżeństw,
zanim jeszcze państwo młodzi przyszli na świat! W ten
sposób nasi rodzice niszczą nam życie! Mam pretensje do
matki i ojca za to, że wywarli na Miguelu tak ogromną
presję. Tak samo obwiniam rodziców Marieli, że wymogli
na córce, by poślubiła mężczyznę, którego nigdy nie ko
chała! Tu chodzi o pieniądze, ziemię i władzę, Nickie - do
dała sarkastycznie. - To jest po prostu podłe! Jeśli poślu
biłabym Egoitza, skończylibyśmy tak samo jak Marieli
i Miguel.
- Ciekawa jestem, jak Egoitz przyjmie wiadomość
o twoim ślubie...
- Z pewnością jego rodzina nigdy już nie odezwie się
do moich rodziców. A jeśli chodzi o niego... Cóż, jeśli jest
uczciwy wobec siebie, powinien szaleć z radości. On nigdy
mnie nie kochał i zawsze wyczuwałam, że perspektywa
poślubienia mnie przeraża go. Ale on w gruncie rzeczy
bardzo przypomina Miguela. Jest niewolnikiem tradycji.
Podejrzewam, że byłby skłonny poświęcić się na jej ołtarzu.
Wypada mi mieć nadzieję, że jest ktoś, kogo on naprawdę
wykonanie - Irena
scandalous
kocha... To, co przytrafiło się mojemu bratu i Marieli, już
nigdy nie powinno się powtórzyć!
Nickie westchnęła z nie ukrywaną rozpaczą.
- Widzisz, nie obwiniam Marieli, że czuje się zraniona
i zdradzona. To oczywiste, że Miguel nigdy jej nie kochał.
Ale dlaczego postąpiła tak okrutnie wobec niego, wobec
nas wszystkich? Dlaczego? Ón przecież chciał zaspokoić'
wszystkie jej finansowe roszczenia. Ten obrzydliwy proces
mógłby nie mieć miejsca. Dla mnie to zupełnie niezrozu
miałe. Ona zachowała się jak, mówiąc delikatnie, osoba
niezrównoważona.
- Tak - przyznała Irene. - Być może właśnie taka jesL
A być może okrutne rozczarowanie doprowadziło ją do
nerwowego załamania. Mam wrażenie, że nigdy się tego
nie dowiemy.
- Ona była tak bardzo nieszczęśliwa - jęknęła Nickie
pod ciężarem nagłych wyrzutów sumienia. -1 okazuje się,
że to wszystko przeze mnie...
- Nickie, to absurd! Po prostu byłaś wygodnym kozłem
ofiarnym, by mogła pomścić swój ból.
Nickie chciałaby podzielać praktyczne poglądy swej
przyjaciółki. Westchnęła cicho.
- Dzięki Bogu, że Katalin jest zbyt mała, by zdawać
sobie sprawę z tego, co się dzieje. Wiesz, ogromnie za nią
tęsknię. Pewnie już tak urosła, że jej nie poznarh...
- Niedługo będzie już sama chodzić. - Irene poszperała
w torebce i wyciągnęła fotografię. - Weź, to dla ciebie.
Zrobiłam ją w ubiegłym tygodniu.
Cherubinek z kręconymi ciemnymi włosami i oczami
jak węgle stał na niepewnych nóżkach, przytrzymując się
kurczowo stolika do kawy w salonie Miguela.
Nickie poczuła mocniejsze bicie serca.
wykonanie - Irena
scandalous
- Jest śliczna, prawda?
- Mam nadzieję, że nasza też taka będzie.
- Co takiego? - Nickie raptownie .odwróciła głowę.
- Chcesz powiedzieć, że jesteś w...
- Tak! - W oczach Irene pojawiły się radosne błyski.
- Mam urodzić w marcu.
- Och, Irene! - zawołała Nickie, obejmując przyjaciół
kę. - Taka jestem szczęśliwa! Myślę, że Fernando szaleje
z radości.
- Jeszcze mu nie powiedziałam - Irene zasępiła się.
- Dlaczego?
- Wiesz, był tak przygnębiony, że nie możemy ujawnić
naszego małżeństwa... Bałam się, że nie będzie w stanie
dochować tajemnicy, jeśli powiem mu o dziecku.
- Och, teraz już wszyscy wiedzą, że jesteś panią Arce.
Powinnaś mu powiedzieć, że zostanie ojcem.
Irene zarumieniła się.
- Oczywiście. Masz rację. - Po usłyszeniu komunikatu
wzywającego pasażerów do zajmowania miejsc w samolo
cie, Irene chwyciła Nickie za ramię. - Obiecaj, że zadzwo
nisz, jak tylko znajdziesz się w Colorado Springs. Mam ci
tyle do powiedzenia.
- Oczywiście, kochana.
Uścisnęły się po raz ostami.
- Jeśli to będzie dziewczynka, dam jej twoje imię - po
wiedziała Irene.
- Och, nie powinnaś mi tego mówić. Jestem tak wzru
szona, że będę płakać przez całą drogę. - Raz jeszcze spo
jrzała na zdjęcie Katalin. To wszystko, co jej pozostało po
Miguelu...
Pożegnała się z Irene i zamyślona poszła w stronę drzwi.
wykonanie - Irena
scandalous
- Doktorze Aldabe?
- Słucham.
Miguel nawet nie podniósł głowy znad papierów. Miał
nadzieję, że jego sekretarka nie przynosi mu kolejnych
kartek z życzeniami świątecznymi. To stawało się nie do
zniesienia.
- Przyjechał pan Quinn.
Miguel z ożywieniem podniósł głowę.
- Ależ wpuść go, Córo! - Wstał zza biurka na powita
nie przyjaciela. - Jakże się cieszę! - powiedział po chwili,
poklepując Zacka po ramieniu. - Proszę cię, siadaj.
- Przyleciałem tu dziś rano na zjazd hodowców bydła
- objaśniał Zack - i postanowiłem, że wpadnę i osobi
ście cię zaproszę. Alex pragnie widzieć cię dzisiaj u nas
na kolacji. Nie zapomnij, że mały Sean tęskni za swoim
ojcem chrzestnym - dodał, jakby uprzedzając protesty
przyjaciela. - Otrzymałem instrukcje, by po prostu porwać
cię ze sobą. Alex twierdzi, i zgadzam się z tym w zupełno
ści, że zbyt długo przesiadujesz w tych szacownych
murach.
- Och, Zack, dobrze wiesz, że z przyjemnością poje
chałbym do was na ranczo, ale... To ostatni dzień egzami
nów semestralnych i po prostu jestem zawalony pracą. Nim
skończę sprawdzać prace pisemne, wybije północ.
- Wyglądasz nie najlepiej. - Zack przysiadł na brzegu
biurka i przyglądał się z uwagą przyjacielowi. - Przyznaj
się, kiedy po raz ostatni spałeś?
- Nie pamiętam. Ale to nie ma znaczenia. Jutro wyla
tuję do Europy. Muszę przeprowadzić jeszcze pewne bada
nia potrzebne mi do skończenia książki. Naprawdę ogrom
nie mi przykro, że nie będę mógł spędzić Bożego Narodze
nia z tobą i Alex, ale wydawca dał mi ostateczny termin
i
wykonanie - Irena
scandalous
do połowy stycznia. Nie wiem, jak uda mi się go dotrzy
mać. Wiesz - ciągnął tonem zadumy - problemy osobiste
zakłóciły tok mojej pracy. Tylko jedna osoba mogłaby mi
pomóc... Ale ona jest nieosiągalna. - Głos mu zadrżał
i załamał się pod wpływem nagłego wzruszenia.
- Masz na myśli Nickie? - podchwycił Zack. - Zasta
nawiałem się właśnie, kiedy wreszcie odważysz się z nią
porozmawiać.
Miguel bezwładnie opadł na krzesło. Poczuł się tak,
jakby nagle dostał obuchem w głowę.
- Wolałbym ten temat zostawić w spokoju - wymam
rotał.
- Wspomniałeś o tym sam — odparł szorstko Zack.
- I korzystając z okazji, udzielę ci pewnej rady. Zresztą
takiej samej, jakiej ty mi udzieliłeś, gdy oznajmiłem, że
straciłem nadziejo na zdobycie Alex. Pamiętasz? Powie
działeś mi wówczas, abym nie pozwolił jej odejść. Powta
rzam więc, zrób wszystko, by przekonać Nickie, że wasze
życie oddzielnie jest pozbawione sensu. - I dodał po na
myśle: - Widzisz, posłuchałem twojej rady i teraz jestem
najszczęśliwszym człowiekiem pod słońcem.
- Tutaj w grę wchodzą trochę inne okoliczności. - Mi
guel nabił i zapalił fajkę.
- Zawsze są jakieś okoliczności. Trzeba je wziąć pod
uwagę i podjąć wyzwanie.
Miguel, zniecierpliwiony, wstał z krzesła, stanął przy
oknie i zapatrzył się w przestrzeń.
- Powiedziała, że kochała mnie jak brata - rzekł w za
myśleniu. Po chwili odwrócił twarz do przyjaciela i powtó
rzył dobitnie: - Jak brata! Rozumiesz?
- Miguelu, oboje z Marielj całe lata żyliście w kłam
stwie - odparł Zack spokojnym tonem. - Jest wielce pra-
wykonanie - Irena
scandalous
wdopodobne, że Nickie też kłamała. Nigdy jednak nie
dowiesz się prawdy, jeśli z nią nie porozmawiasz.
" - Sprawiłem jej w życiu już wystarczająco dużo bólu.
- No to skończ z tym wreszcie. Chyba już nie obawiasz
się plotek?
- Na swój temat? - wybuchnął śmiechem. - O mnie
powiedziano już wystarczająco dużo!
- O niej chyba też, więc w czym problem?
- Ona stąd wyjechała, Zack. Od jedenastu miesięcy
mieszka w Colorado i żyje własnym życiem.
- A nie przyszło ci do głowy, że ona też jest nieszczę
śliwa? Że po prostu wegetuje, żyje z dnia na dzień?
- To właśnie mnie dręczy - wyszeptał Miguel, a szcze
rość ta przyniosła mu ogromną ulgę, jakby kamień spadł
mu z serca. - Jak sądzisz, dlaczego nie potrafię skupić się
na pracy, dlaczego nie mogę nawet myśleć? - wybuchnął.
- Ona przecież pojawiła się w moim życiu bardzo dawno
temu. Mam wrażenie, że znam ją od zawsze. I stała się
jakby częścią mnie samego, częścią mej duszy. Bez niej
jestem tylko bezużyteczną połówką...
- Jakże się cieszę, że Miguel Aldabe nareszcie przyznał,
że jest tak samo wrażliwy jak inni śmiertelnicy.
- Uważałeś, że nie jestem wrażliwy? - Miguel posłał
przyjacielowi spojrzenie pełne wyrzutu.
- Och, nie o to chodzi - zaprotestował Zack. - Zawsze
wiedziałem, że jesteś normalnym, wrażliwym człowie
kiem. Po prostu cieszę się, że sam się do tego przyznałeś.
Twoja zaciętość prawdopodobnie wynika z tych waszych
baskijskich genów...
Twarz Miguela rozpogodził uśmiech.
- Czy kiedykolwiek ci powiedziałem, że jesteś moim
najlepszym przyjacielem?
wykonanie - Irena
scandalous
Zack skinął głową.
- Owszem. Ale nie tak otwarcie. Widzę, że rozwód
zmienił cię nie do poznania. To chyba pierwsze korzystne
wydarzenie w twoim życiu? - I dodał tonem zadumy:
- Fatalnie się stało, że nie pojechałeś za nią zaraz po za
kończeniu procesu.
- Wydawało mi się, że ona potrzebuje trochę czasu...
Ja z kolei musiałem najpierw załatwić sprawy związane
z podziałem majątku i adopcją. Dzięki Bogu, mam to już
za sobą.
- I jak się czujesz teraz jako człowiek wolny? - spytał
Zack. - Wiesz już, co zrobić ze swoją odzyskaną wolno
ścią?
- Jeszcze nie wiem - odrzekł Miguel po dłuższej chwili
zastanowienia.
- Ale wkrótce się dowiesz! - pocieszył go Zack.
Przez dłuższą chwilę patrzyli na siebie w milczeniu.
- Masz rację- przyznał Miguel z nagłym błyskiem za
ciętości w oczach. - Muszę się dowiedzieć. W przeciw
nym razie umrę, nie zaznawszy prawdziwego życia.
wykonanie - Irena
scandalous
ROZDZIAŁ PIĄTY
Lodowaty podmuch wiatru wdarł się do środka, nim
Miguel zdołał zamknąć za sobą drzwi. Właśnie dochodziła
siódma. Za chwilę sklep zamykano.
Stojąc na wycieraczce i otrzepując się ze śniegu, uważ
nie rozglądał się wokół, dopóki nie spostrzegł miodowo-
złotych włosów w odległym rogu pomieszczenia.
Nickie. Nie musiał stać blisko niej, by poczuć w noz
drzach ten charakterystyczny słodki zapach... Zawszepa-
chniała tak odurzająco, jak ukwiecona górska łąka...
Poczuł lekkie ukłucie zazdrości, gdy zauważył obok niej
dwóch narciarzy, którym właśnie pomagała dobrać sprzęt.
Okazywali wyraźnie większe zainteresowanie jej osobą,
niż tym, co im demonstrowała.
Przekonany, że go jeszcze nie rozpoznała, Miguel nie
postrzeżenie przemknął za stojak z goglami i tam czekał,
aż klienci wyjdą. Ci jednak wcale nie spieszyli się z ode
jściem. Z wyraźnym ociąganiem wkładali czapki i rękawi
czki, cały czas wesoło flirtując z Nickie. Miguel z miłą
chęcią wystawiłby ich uśmiechnięte buzie za drzwi, prosto
na pastwę śnieżnej zamieci.
Nickie już jako mała dziewczynka miała niezwykły
urok. Promieniowała jakimś wewnętrznym światłem, które
przydawało jej skórze, oczom i włosom jedwabistego bla
sku. Przede wszystkim jednak zawojowała go swym śmie
chem - radosnym, perlistym, rozbrajającym śmiechem.
wykonanie - Irena
scandalous
Ten śmiech chwycił go za serce i nieoczekiwanie wyzwolił
w nim instynkty opiekuńcze. To był niemal przymus
- przymus chronienia jej, osłaniania przed zasadzkami te
go świata. A potem... Potem nagle - i bez ostrzeżenia - ten
radosny jasnowłosy cherubinek przeistoczył się w zapiera
jącą dech kobietę. Na to nie był zupełnie przygotowany.
I odtąd była tuż przy nim, jak wieczna pokusa...
Dwaj narciarze nie mogli oderwać od niej oczu. Tak
samo jak on. Miała na sobie beżowe spodnie i sweter
w norweski wzór w odcieniu brązowo-białym; barwy te
podkreślały blask jej włosów i zdrową cerę.
Przyciągała wzrok jak zapalona świeca w ciemnym po
koju. W jej jasnym, ciepłym kręgu pragnąłby przebywać
do końca swych dni... Musiał do niej podejść, po prostu
musiał stanąć z nią twarzą w twarz, pochwycić spojrzenie
tych ciemnych brązowych oczu, usłyszeć dźwięczny głos,
którym wypowiada słowa przeznaczone wyłącznie dla
niego.
W momencie, gdy zniecierpliwienie Miguela dochodzi
ło zenitu, narciarze opuścili sklep, oznajmiając na odchod
nym, że jutro wrócą, by zabrać ją na lunch. Już chciał
zawołać, żeby porzucili nadzieje, ale coś go powstrzymało.
Jeśliby to zależało od niego, jutro z pewnością Nickie by
tutaj niebyło...
Gdy ryglowała frontowe drzwi, podszedł do niej znie
nacka.
-*• Egunon, Nickie.
Na chwilę straciła oddech, a potem zwróciła ku niemu
twarz pobladłą z przestrachu. Chciał sprawdzić, jak zare
aguje na jego widok. Nie spodziewał się jednak, że tak
zblednie. Nie spodziewał się również strachu i bólu, który
dojrzał w jej oczach, nim zdążyła odwrócić wzrok. To go
wykonanie - Irena
scandalous
dotknęło do żywego. I w dodatku wcale się do niego nie
uśmiechnęła. Czarujący uśmiech, którym zwykle go obda
rzała, był jedynie wspomnieniem przeszłości.
- Nie chciałem cię wystraszyć - powiedział łagodnym
tonem. - Czekałem, aż skończysz obsługiwać klientów.
- Kiedy... kiedy wszedłeś?
- Kilka minut temu.
Zapadła chwila napiętej ciszy. Potem Nickie nieoczeki
wanie wykrzyknęła:
- Czy coś się stało Irene? Coś z dzieckiem?
- Wszyscy mają się doskonale - rzekł z naciskiem, by
rozwiać jej wszelkie wątpliwości.
I znów nastało niezręczne milczenie.
- Nie rozumiem więc, co tutaj robisz... - powiedziała
po dłuższym namyśle.
- Chcesz powiedzieć, że nie rozumiesz, dlaczego miał
bym z tobą rozmawiać, skoro nie chodzi o Irene, czy tak?
- spytał tonem ostrzejszym, niż zamierzał.
- Nie zapominaj, że nie tak dawno oskarżono mnie
o cudzołóstwo... - Głos jej drżał z powodu nie ukrywane
go zdenerwowania. - Lepiej zrobisz, jeśli sobie pójdziesz,
Miguelu. Jeśli... jeśli ktoś dowiedziałby się, że tu jesteś...
- urwała zakłopotaną.
Z nagłością, która go zaskoczyła, podeszła do lady i za
częła przeglądać rachunki. Podążył za nią wolnym kro
kiem. Przez całe życie zachowywała się wobec niego bar
dzo otwarcie. Nigdy nie przywdziewała ochronnej zbroi.
Teraz niestety tak się stało i obawiał się, czy zdołają skru
szyć.
- Twoi rodzice wiedzą, że tu jestem, ponieważ przed
wyjazdem przeprowadziłem z nimi długą rozmowę - wy
jaśnił, starając się zachować spokój. - Również twój wuj
wykonanie - Irena
scandalous
i ciotka wiedzą, ponieważ zatelefonowałem do nich. Jeśli
więc mówiąc „ktoś" masz na myśli Marieli, to zapewniam
cię, że twe obawy są zbyteczne. Dzień po naszym rozwo
dzie poślubiła Egoitza. Ślub odbył się w domu nad jezio
rem. Zack i ja byliśmy świadkami.
Nickie liczyła właśnie pieniądze w kasie, gdy dotarła do
niej ta sensacyjna wiadomość. Pod wpływem emocji ręce
zaczęły jej się tak trząść, że upuściła banknoty i musiała
się schylić, by je pozbierać.
Miguel wyczuł, że nie życzyła sobie jego pomocy. Po
trzebowała chwili czasu, by odzyskać panowanie nad sobą.
Tyle spraw się wydarzyło, o których nie miała najmniej
szego pojęcia... Tyle jej musiał jeszcze powiedzieć...
Nickie wolno podniosła się z kolan i machinalnie poło
żyła pieniądze na ladzie.
- Marieli wyszła za mąż? - powtórzyła jak papuga.
- Za Egoitza? Za narzeczonego Irene?
- Bai - potwierdził w języku euskara. - Kochali się
niemal od dziecka.
- I on nigdy nie wyznał tego Irene? - Nickie była zu
pełnie ogłuszona.
- Nie mógł jej tego powiedzieć.
- Nic nie rozumiem... - uparcie potrząsała głową.
- Nie mogę tego pojąć... Przecież Marieli ma z tobą dziec
ko!
- Mylisz się, Nickie. - Rysy twarzy mu stwardniały.
- Nigdy ze sobą nie spaliśmy. Katalin jest córką Egoitza.
Odniósł wrażenie, że Nickie za chwilę zemdleje. Trzy
mała się tak kurczowo lady, że aż pobladły jej palce.
W pierwszym odruchu chciał otoczyć ją ramieniem, ale
twardy wyraź jej oczu przywołał go do porządku.
- Kłamiesz! - rzuciła mu w twarz, wzburzona i zdezo-
wykonanie - Irena
scandalous
nentowana. - Katalin ma przecież twoje włosy... i twoją
karnację. I taki sam kształt stóp i dłoni...
Te słowa go poruszyły. A więc Nickie zwracała uwagę
na jego wygląd... To dawało sporo do myślenia. I zdecy
dowanie napawało optymizmem.
- Wiesz przecież, że obaj z Egoitzem jesteśmy do sie
bie podobni. W końcu obaj jesteśmy Baskami. Nickie, mu
sisz mi uwierzyć! Katalin naprawdę jest dzieckiem Egoitza.
Zresztą mogę ci pokazać wynik testów DNA.
- Testów DNA?
- Egoitz kochał Marieli od dawna i wiedział, że nigdy
nie będzie mógł jej poślubić. Gdy powiedziała mu, że
zaszła z nim w ciążę, omal nie oszalał. Przez wszystkie te
lata, gdy ze sobą żyli, nigdy nie zaszła w ciążę i dziwnym
zrządzeniem losu stało się to dopiero po ślubie ze mną. Nie
masz pojęcia, jak to skomplikowało nasze plany. Marieli
zlękła się, że jeśli nie udowodni ojcostwa Egoitzowi, na
zawsze go straci.
Nickie patrzyła na Miguela jak zraniona łania, jak stwo
rzenie, które pojmowało jedynie ból i więcej nic.
- Przez te wszystkie lata - powiedziała łamiącym się
głosem - dochowaliście sobie tajemnicy. I udało wam się
wszystkich nas oszukać, najbardziej zaś Irene.
- Masz rację - odparł. - Byliśmy jednak pionkami
w grze rozgrywanej przez nasze rodziny. Wiesz jednak, że
my Baskowie potrafimy zachować stoicki spokój w obli
czu trudnych spraw. I chyba dlatego udało się całej naszej
trójce przetrzymać sytuację, która wydawała się nie do
zniesienia.
- Kiedy zaplanowaliście to.... oszustwo? - wykrztusiła.
- Chyba nie miałem jeszcze dwudziestu lat, gdy pod
czas jednej z moich wizyt w Iranie, Marieli zabrała mnie
wykonanie - Irena
scandalous
na długi spacer. W ustronnym miejscu czekał na nas Ego-
itz. Wtedy powiedzieli mi o wszystkim. Ucieszyłem się
ogromnie, ponieważ wcale nie kochałem Marieli, choć
oczywiście darzyłem ją pewną sympatią. Byłem podwójnie
szczęśliwy z powodu Irene, w rezultacie bowiem unikała
nieszczęśliwego małżeństwa.
- W rezultacie! - zakpiła Nickie.
- Wysłuchaj mnie do końca. Podczas tego spaceru na
sza trójka zawarła pewien układ... Otóż postanowiliśmy
znaleźć sposób na wyplątanie się z tych niefortunnych mał
żeństw, jednocześnie nie narażając na szwank dobrego
imienia naszych rodzin. Byłem starszy od Egoitza, więc
mnie pierwszemu wypadało się ożenić. Obiecałem, że będę
jak najdłużej zwlekał ze ślubem, aby dać nam wszystkim
czas na wymyślenie sensownego rozwiązania.
- A więc to dlatego Marieli nigdy nie towarzyszyła nam
podczas naszych wycieczek... - Nickie starała się uporząd
kować szalejące myśli. - Wolała być z Egoitzem, prawda?
Skinął głową. ,
- Ale przecież adwokat Marieli - ciągnęła niepewnie
- powiedział, że przed wyjazdem na Kaukaz doszło mię
dzy wami do sprzeczki, ponieważ nie chciałeś się zgodzić,
by pojechała z nami...
Miguel zasępił się na chwilę. Cała sprawa była bardzo
skomplikowana. Wytłumaczenie Nickie wszystkiego wy
magało sporo czasu.
- Widzisz, to była część naszego planu - podjął wyjaś
nienia. - Marieli wspaniale nauczyła się grać swą rolę i gdy
jej rodzice mnie atakowali, zawsze udawała ofiarę. Oni od
dawna patrzyli podejrzliwie na twoją osobę. Pragnęli uka
rać mnie i ciebie.
- Wyrzucając mnie z pracy, tak? - zawołała Nickie z go-
wykonanie - Irena
scandalous
ryczą. - Ale dlaczego ona oskarżyła mnie o cudzołóstwo?
Przecież wiedziała, że jestem niewinna. Jak mogła to zro
bić? Jak mogła pozwolić, aby cała wasza gra zaszła tak
daleko? Pomyśl tylko o innych ludziach, których zraniła!
- Obwiniasz niewłaściwą osobę, Nickie. To rodzice
Marieli ponoszą za wszystko odpowiedzialność. Wynajęli
nawet detektywa, żeby nas śledził w Gruzji!
- Ale dlaczego? - zdziwiła się.
- Ponieważ stale odkładałem datę ślubu - wyznał bez
ogródek - byli przekonani, że w grę musi wchodzić inna
kobieta. Potrzebowali kozła ofiarnego, na którym mogliby
wyładować swą bezsilną złość. I padło na ciebie, na jedyną
osobę, która w tym całym bałaganie była naprawdę nie
winna.
Po chwili ciszy spytała z wahaniem:
- Czy zaplanowałeś również i to, by za każdym razem,
gdy wyjeżdżałeś do Europy, zabierać ze sobą Irene?
Zaprzeczył energicznym ruchem głowy.
- To była inicjatywa naszych rodziców. Ghcieli, by Irene lepiej poznała Egoitza.
- A więc każdy miał w tym swój udział - powiedziała
z wymówką w głosie. - Każdy odgrywał swą rolę. Oprócz
Irene.
- Tak - przyznał z rezygnacją. - Chciałem wziąć na
siebie całą winę za wszystkie problemy. Mogłem posługi
wać się swoją karierą jako wymówką, gdy nie chciałem
zabierać ze sobą Marieli w podróż, jak również gdy
opóźniałem datę ślubu. Doskonale zdajesz sobie sprawę,
że w tradycyjnym baskijskim domu głową rodziny jest
mężczyzna. Wiedziałem, że rodzice Marieli będą zmuszeni
pogodzić się z moimi decyzjami, bez względu na to, jak
bardzo będzie im to nie na rękę.
wykonanie - Irena
scandalous
Miguel spostrzegł, że twarz Nickie poszarzała. Czuł, że
pogrążył ją w bolesnej rozterce. Miała prawo mu nie do
wierzać, miała prawo czuć się zdradzona. Tyle lat ją okła
mywał. .. I teraz oczy jej straciły blask - stały się posępne,
jakby pozbawione życia. Gdy to do niego dotarło, poczuł
dziwnie przejmujący ból w sercu.
- Czy bardzo mnie nienawidzisz za to, że cię oszuki
wałem? - spytał zmienionym głosem.
- Oczywiście, że nie - zaprzeczyła, ale nie podniosła
na niego wzroku. - Przecież to były twoje prywatne spra
wy. Nie mam prawa' cię sądzić. Jestem tylko przyjaciółką
Irene... - Starała się mówić bardzo chłodno, ze śmiertel
nym niemal spokojem. - Chciałabym wiedzieć jedno...
- urwała. - Chciałabym wiedzieć, kiedy zamierzaliście
wyjawić wasz sekret Irene? - spytała z nieodgadnionym
wyrazem twarzy.
Zastanawiał się przez chwilę, co też dzieje się w jej
umyśle, co stara się ukryć pod maską chłodnego spokoju.
- A kiedy ty i Irene chciałyście wyjawić Egoitzowi
wasz sekret? - odparł, ni to broniąc się, ni atakując. A po
nieważ Nickie nie podjęła rękawicy dodał pojedynawczo:
- Jestem bezgranicznie wdzięczny Irene za to, że poświę
ciła się dla ciebie podczas procesu i wyznała prawdę.
- Spojrzał jej znienacka w oczy i zauważył, że zalśniły
łzami. - Bóg jeden wie, ile wycierpiałaś. Ale my wszyscy
również. Pomyśl, że przez całe piętnaście lat Marieli i Ego-
itz zmuszeni byli ukrywać się ze swą miłością, ukradkiem
chwytać minuty szczęścia. W dodatku Egoitz dźwigał
ogromne brzemię winy, ponieważ nie mógł wypaść z roli
oddanego narzeczonego Irene. Och, Nickie... - urwał, by
poszukać odpowiednich słów. - Wiem, Nickie, że to dła
ciebie okropny szok...
wykonanie - Irena
scandalous
- Chcesz powiedzieć, że Marieli również musiała uda
wać, że kocha ciebie? - przerwała mu niecierpliwie. - A tej
nocy, gdy krzyczała, że zniszczyłam jej małżeństwo, że
prawie uśmierciłam jej dziecko, czy tej nocy również grała
rolę?
Odruchowo wyciągnął ku niej dłonie, by ująć jej rozpa
loną twarz. Gorące łzy spływały po jej policzkach na jego
palce.
- Posłuchaj - powiedział miękkim głosem. - Nie znasz
okoliczności, które ją popchnęły do tego wybuchu...
- I nie chcę znać! - przerwała mu udręczonym głosem.
- Jeśli obydwoje mogliście dopuścić myśl, że zaniedbałam
Katalin...
- O czym ty mówisz? - nie pozwolił jej skończyć.
- Skąd przyszło ci do głowy, że obwiniam cię za to, co
przytrafiło się tej nocy Katalin? - Chwycił ją za ramiona
i potrząsnął. - Odpowiedz mi! Kto powiedział, że byłem
na ciebie zły?
- Nikt nic nie mówił - jęknęła. - Nie musiał mówić.
Wystarczyło, że popatrzyłeś na mnie takim złym wzrokiem.
Potępiłeś mnie tym jednym spojrzeniem.
Zaskoczony zamrugał oczami, starając się przypomnieć
sobie wypadki tamtej nocy. Wraz z Marieli udali się wów
czas na spotkanie z Egoitzem i dowiedzieli się czegoś tak
wstrząsającego, że w pośpiechu, wcześniej niż planowali,
wrócili do domu.
Wszedł do salonu i doznał szoku. Zobaczył tam Nickie,
zapłonioną i spłoszoną, a obok niej Johna Forrestera. Ta
scena zapadła mu głęboko w pamięć. Irene utwierdzała go
przecież w przekonaniu, że Nickie wcale nie dba o Forre
stera, co więcej, stara się go nawet unikać. A tu coś podo
bnego! To go rozwścieczyło nie na żarty. Takiego uczucia
wykonanie - Irena
scandalous
piekącej zazdrości nigdy dotąd nie zaznał. Jeśli kiedykol
wiek nie był pewien swoich uczuć do Nickie - teraz nie
miał najmniejszych wątpliwości.
- Cokolwiek dojrzałaś wówczas w moich oczach - po
wiedział po chwili zadumy - z pewnością nie miało to nic
wspólnego z Katalin.
- Nie udawaj, Miguelu - nerwowo potrząsnęła głową.
- Zbyt dobrze cię znam, bym mogła się pomylić. Czy nie
masz już dosyć kłamstw?
Próbowała wyzwolić się z jego objęć, on jednak mocniej
zacisnął palce na jej ramionach. Ciepło płynące z jej ciała,
zapach włosów i skóry odurzyły go. W końcu przestała się
opierać i wyrywać, i poczuł, że poddaje się biernie mimo
wolnej pieszczocie jego rąk.
- Wiem, Nickie - tłumaczył kojącym szeptem - że są
to dla ciebie szokujące wiadomości i nie będę cię winił,
jeśli po tym wszystkim, co usłyszysz, nie zechcesz utrzy
mywać ze mną jakichkolwiek kontaktów. Niemniej jed
nak. .. w imię naszej długoletniej przyjaźni, błagam cię, byś
wysłuchała mnie do końca.
Zapadła chwila ciszy - chwila, która zdawała się wie
cznością.
- Wybaczam ci - odezwała się wreszcie. Głos jej
brzmiał chłodno i rzeczowo. - Wybaczam ci, jeśli o to ci
chodzi.
- Mam wrażenie, że kłamiesz - odparował. - Wcale
nie żądam, byś mi wybaczyła. Byłem przygotowany na to,
że gdy dowiesz się prawdy, nie będziesz w stanie mi wy
baczyć. I nie proszę cię o wybaczenie, bo prosiłbym o zbyt
wiele. Chcę jedynie, byś mnie spokojnie wysłuchała...
I wolałbym porozmawiać z tobą przy kolacji, w bardziej
intymnej atmosferze... Mam ci sporo do powiedzenia.
wykonanie - Irena
scandalous
- Nie mam już nic do dodania - zaprzeczyła żywo.
- Naprawdę niepotrzebnie się tu fatygowałeś... Przykro
mi, ale mam inne plany na wieczór i już jestem spóźniona.
- Uprzedziłem już twoją ciotkę, że wrócisz później.
- Jakim prawem to zrobiłeś? - Odsunęła się gwałtow
nie od niego.
- Wiele rzeczy w życiu zrobiłem bezprawnie... Ale
przysięgam ci, że nigdy nie chciałem cię skrzywdzić. Ma-
rieli i Egoitz wkrótce wszystko ci wyjaśnią i poproszą cię
o wybaczenie. Tej nocy, gdy oboje z Marieli tak okrutnie
się z tobą obeszliśmy, zrobiliśmy to wyłącznie dla twojego
dobra!
Gwałtownie wciągnęła powietrze. Wyraz jej twarzy
świadczył o całkowitym niedowierzaniu.
- Mówię prawdę, Nickie. Musieliśmy w jakiś sposób
usunąć cię z drogi. Chcieliśmy, abyś wyjechała i przez jakiś
czas pozostawała na uboczu. Do czasu, aż wszystko się
wyjaśni. Ale... No cóż, gdy opuszczałaś mój dom, nagle
zdałem sobie sprawę, że posunąłem się za daleko. Zdałem
sobie sprawę, że powinienem powiedzieć ci prawdę, i nie
dopuścić, byś poczuła się tak dotknięta. Marieli podzieliła
mój pogląd, nalegała jednak, bym wstrzymał się jeszcze
z rozmową z tobą, do czasu aż porozumiemy się z adwo
katem.
Gdy to nastąpiło - ciągnął po chwili - natychmiast po
jechałem do twoich rodziców. Potwierdziły się jednak moje
najgorsze obawy, już tam cię nie zastałem. Co więcej, nie
podano mi twego nowego adresu. To była najczarniejsza
chwila w moim życiu. Wydawało mi się, że tracę zmysły...
Pokłóciłem się nawet z Irene, oskarżając ją, że nie chce
podać mi twojego adresu i telefonu. Przysięgała, że go nie
zna, ale jej nie dowierzałem. W końcu wynająłem detekty-
wykonanie - Irena
scandalous
wa. A gdy cię wreszcie odnalazł, zadzwoniłem do twojej
ciotki i wuja; Nie chcieli jednak ze mną rozmawiać. Po
wiedzieli, że jeśli będę cię napastował, zawiadomią policję!
Nickie najwyraźniej była zaskoczona.
- Nic mi o tym nie wspomnieli - powiedziała cicho.
- Chcę ci powiedzieć - Miguel zacisnął pięści w kie
szeniach spodni - że od tamtej pory ani ja, ani Marieli, ani
Egoitz nie zaznaliśmy chwili spokoju. Może to cię pocie
szy... Nickie, musisz mnie wysłuchać...
- Nic już nie jest istotne - skwitowała. - Wszystko
skończone.
- Mylisz się! - zaprzeczył gwałtownie. - I jeśli nie
chcesz zjeść ze mną kolacji, zostaniemy tutaj i wysłuchasz
mnie, choćby miało to nam zająć całą noc!
Buntowniczo wysunęła podbródek.
- Masz zamiar użyć wobec mnie siły? - spytała.
- Mam nadzieję, że to nie będzie konieczne - odparł
głosem całkowicie pozbawionym wyrazu.
Zmieszała się lekko i wzruszyła ramionami.
- A zatem mów - przyzwoliła.
- Postanowiliśmy z Marieli, że pozostaniemy w związ
ku małżeńskim przez rok, a potem weźmiemy cichy, kul
turalny rozwód. Mieliśmy nadzieję, że to zadowoli naszych
rodziców. Tym bardziej że podział majątku rozwiąże za
dawniony spór o ziemię między naszymi rodzinami. Za
chwilę wyjaśnię ci to dokładniej... - Urwał i zamyślił się
na chwilę. - Okazało się niebawem - ciągnął - że Marieli
jest w ciąży. To skomplikowało sprawę. Przede wszystkim
musieliśmy przekonać Egoitza, że jest ojcem dziecka. Po
stanowiliśmy wstrzymać się z rozwodem do chwili naro
dzin dziecka. Egoitz oczywiście nie był zadowolony z tej
zwłoki... Tamtego wieczoru, gdy poprosiłem Irene, aby
wykonanie - Irena
scandalous
popilnowała Katalin, pojechaliśmy na ranczo Zacka na
spotkanie z Egoitzem. Naprawdę mieliśmy powód do świę
towania, bo wszczęliśmy już kroki rozwodowe. Marieli
i Egoitz mogli planować już własny ślub. Ale na ranczu
czekały na nas niedobre wieści. Egoitz poinformował nas,
że nasz sekret się wydał! Rodzina Marieli, poprzez
zaprzyjaźnionego człowieka pracującego w sądzie, dowie
działa się o wniesieniu pozwu rozwodowego. Najgorszą
tragedią było jednak to, że rodzina Echevarria winiła cie
bie, Nickie, za rozkład naszego małżeństwa. Egoitz pod
słuchał pewną rozmowę, z której wynikało, że państwo
Echevarria postanowili zniszczyć ci życie w odwet za zni
szczenie małżeństwa ich córki!
Jeszcze tego wieczoru - ciągnął - przylecieliśmy z Za-
ckiem do Reno i udaliśmy się do mojej pani adwokat. Prosi
łem ją o przyspieszenie sprawy rozwodowej, by uprzedzić
posunięcia rodziny Marieli wobec ciebie. Przede wszystkim
powiedziałem jej, że nie chcę cię w to wplątywać...
Nickie nerwowo przyciskała torebkę do piersi. Słuchała
z rosnącym napięciem, które wyraźnie odbijało się na jej
twarzy.
- Pani mecenas zapewniła mnie, że zrobi wszystko, co
w jej mocy. Prosiła tylko, bym pod żadnym pozorem nie
szukał teraz z tobą kontaktu. Ostrzegła, bym nie wzbudził
żadnych podejrzeń... - Niepewnie przesunął ręką po wło
sach. - Masz pojecie, jak się poczułem, gdy po wejściu do
domu, zastałem tam ciebie! I to w dodatku z Johnem Forre-
sterem, największym plotkarzem w mieście! Chciałem z tobą
natychmiast porozmawiać, ale przecież nie mogłem...
Nickie, wyczuwając jego wzburzenie, podniosła na nie
go oczy. Mógł wyczytać z nich rozpacz i może odrobinę
współczucia.
wykonanie - Irena
scandalous
- Wiedziałem, że John Forrester jest o mnie zazdrosny.
Wiedziałem, że niechybnie skorzystałby z okazji, żeby
przysporzyć nam kłopotów. Cóż... - Zamyślił się, a potem
powiedział z dziwnym uśmiechem na ustach: - Widzisz,
Marieli i ja potrafimy czytać w swoich myślach. Tego czło
wiek się uczy - dodał z goryczą w głosie - po latach
wspólnych podstępów. W okamgnieniu więc zrozumieli
śmy, co należy zrobić. I gdy ja zająłem się Johnem, Marieli
rzuciła się na ciebie w nadziei, że wystraszysz się i znik
niesz z pola widzenia do czasu aż otrzymamy rozwód.
- To jej się rzeczywiście udało - powiedziała Nickie
szeptem pełnym bólu. - Och, to było okropne!
- I takie miało być. Zrozum, robiliśmy wszystko, by
chronić twoje dobre imię. Sytuacja sama narzuciła scena
riusz. Dlatego Marieli wykorzystała chorobę Katalin...
Nickie, uciekłaś, nim zdążyłem ci wszystko wyjaśnić. Wy
jechałaś w przekonaniu, że zostałaś oskarżona. Oboje
z Marieli byliśmy z tego powodu ogromnie nieszczęśliwi.
- Nie przypuszczałam... - zająknęła się zażenowana.
- Oczywiście, że nie mogłaś przypuszczać. Czyż nor
malny człowiek mógł zrozumieć te wszystkie intrygi
i oszustwa, których się dopuszczaliśmy?! Musieliśmy jed
nak działać. Umowa zawarta dawno temu pomiędzy naszy
mi dziadkami mogła kompletnie zniweczyć nasze szczę
ście!
- Dlaczego podjęli za was decyzje? - W głosie Nickie
brzmiała ledwie powstrzymywana pasja. - Dlaczego chcie
li decydować o szczęściu innych ludzi?
- Ich małżeństwa były wynikiem rodzinnych umów
i wydawały się szczęśliwe. Przypuszczali więc, że moje
małżeństwo z Marieli także się ułoży. W naszym przypad
ku jednak zachodziły szczególne okoliczności... Widzisz,
wykonanie - Irena
scandalous
o tym, o czym chcę ci teraz powiedzieć, wie tylko kilka
osób... Chodzi o rodzinny spór, o którym ci już wcześniej
wspomniałem.
Westchnął ciężko, nim podjął opowieść.
- Na początku naszego stulecia pradziadek Marieli, naj
bogatszy wówczas człowiek w wiosce, pożyczył mojemu
pradziadowi sporą sumę pieniędzy na wyjazd do Ameryki.
W zamian za to mój pradziadek, gdy tylko urządził się
w Ameryce, miał kupić tam posiadłość ziemską dla nich obu
i utrzymywać ją do chwili, aż pradziadek Marieli będzie mógł
do niego dołączyć. Mój pradziadek osiadł w Newadzie -
ciągnął Miguel. - Otworzył restaurację w Carson City. Powo
dziło mu się dobrze, zakupił więc posiadłość nad jeziorem
Tahoe. Był jednak człowiekiem pozbawionym skrupułów
i uznał ją za swą wyłączną własność. Gdy pradziad Marieli
przyjechał do Ameryki, spodziewał się otrzymać swoją część,
ale nie uzyskał niczego i musiał wrócić z kwitkiem w Pire
neje. Pozostawił tu tylko jednego ze swoich synów.
Od tego czasu przez wiele lat trwał spór między obiema
rodzinami - mówił Miguel. - Dopiero dziadek Marieli
i mój dziadek, gdy mieli już po dziewięćdziesiąt lat, wpadli
na pomysł, by zaaranżować małżeństwo, które spór ów
załagodzi. Tak więc ustalili, że poprzez małżeństwo ich
wnuków - czyli moje i Marieli - połowa posiadłości nad
jeziorem Tahoe zostanie zwrócona rodzinie Echevarria.
W ten sposób miał zostać spłacony zadawniony dług a jed
nocześnie obie rodziny mogły zachować swój honor...
- Boże, jak to staroświecko brzmi! - wtrąciła Nickie.
- Masz rację. Teraz rozumiesz już, jakim problemom
musieliśmy stawić czoło. Wiesz przecież, co napisano
o Baskach... Nasz naród jest hardy i gardzi słabością, dla
tego potrafimy nie zważać na ludzkie cierpienie.
wykonanie - Irena
scandalous
- Och, to tylko odosobniona opinia - przerwała Nickie.
- Nie wszyscy Baskowie są tacy sami.
- Owszem - westchnął ciężko. - Jest w tym jednak
ziarno prawdy. Moi rodzice to ludzie pielęgnujący stare
tradycje. Ustrój patriarchalny dawno minął, dla nich jednak
czas jakby stanął w miejscu. Oczekiwali od swych dzieci
całkowitej subordynacji. Podobnie było z Egoitzem...
Chodzi tu również o pewien zadawniony dług wdzięczno
ści, który miał zostać spłacony poprzez małżeństwo Egoi-
tza z Irene.
- To rzeczywiście dotkliwy cios dla waszych rodzin, że
Egoitz poślubił Marieli, Irene zaś Fernando - wtrąciła to
nem zadumy. - Nic nie ułożyło się po ich myśli...
- Nie zapominaj, że Marieli zaraz po rozwodzie prze
kazała dom i posiadłość nad jeziorem swoim rodzicom.
Przynajmniej zadawniona waśń o ziemię została zażegna
na. Oczywiście, jeśli idzie o inne sprawy, masz zupełną
rację. Moi rodzice wyrzekli się i mnie, i Irene... Dobrze
choć, że Irene jest teraz tak pochłonięta ciążą, że nie ma
czasu się tym zamartwiać. Ojciec Egoitza także wymówił
mu dom - ciągnął głosem pełnym goryczy. - Egoitz na
razie rozkoszuje się swym małżeńskim szczęściem. Osied
lili się w Sparks, oczywiście wraz z Katalin, którą Egoitz
prawnie adoptował.
Westchnął ciężko.
- A ja, cóż... Zaraz po rozwodzie miałem mnóstwo
spraw do załatwienia. Musiałem zorganizować przeprowa
dzkę dwóch domów. Pomagałem Egoitzowi w znalezieniu
odpowiedniego domu dla Marieli i Katalin..,
Nastała dłuższa chwila ciszy. W końcu Nickie odważyła
się spytać:
- Trudno było ci się z nią rozstać, prawda?
wykonanie - Irena
scandalous
Popatrzyła mu w oczy. Gdzieś na ich dnie dostrzegł ślad
współczucia - i to skłoniło go do dalszych zwierzeń.
- Nie mogę oszukiwać" samego siebie... Kochałem Ka-
talin jak własne dziecko. Wniosła odrobinę radości w moje
smutne, skomplikowane życie. Marieli i Egoitz zabrali ją
zaraz po swoim ślubie. Przeżyłem piekło... Wiesz, Egoitz
szczególnie pragnie podkreślić swe prawa rodzicielskie
i nawet nie pozwolił mi jej odwiedzić. Oczywiście prawo
jest po mojej stronie, ale, rzecz jasna, w tej sytuacji nie
mogę nalegać- wzruszył ramionami. - Tak jest lepiej. Ser
ce jednak muszę stale o tym przekonywać.
- Przykro mi, Miguelu - wyszeptała. - Ja też kochałam
Katalin.
Pokiwał głową ze zrozumieniem.
- Żyjąc bez Katalin, odkryłem wiele prawdy o sobie
- wyznał. - Przede wszystkim dowiedziałem się, że wcale
nie mam natury samotnika, że potrzebuję ludzi wokół sie
bie... Starzeję się, Nickie, i nie mam własnego dziecka...
Zazdroszczę teraz Marieli i Egoitzowi.
Roześmiała się - tak samo otwarcie jak za dawnych
czasów.
- Och, Miguelu, trzydzieści trzy lata to żaden wiek!
- pocieszyła go. - O wiele starsi mężczyźni żenią się i ma
ją dzieci.
- Ale ja nie jestem dobrym materiałem na męża, Nickie.
Otacza mnie atmosfera skandalu, w opinii wielu ludzi grze
szę haniebną przeszłością. Wiesz przecież, że dla Basków
cudzołóstwo jest niemalże przestępstwem. Czuję się jak
wyrzutek społeczny.
- Nie mów tak! - niemal krzyknęła. - Sąd przecież
wykluczył cudzołóstwo.
- Od kiedy to wyroki sądu powstrzymują ludzi od fe-
wykonanie - Irena
scandalous
rowania własnych wyroków? Mój rozwód widniał na czo
łówkach gazet. Nawet rektor dał mi do zrozumienia, że
pewne ustosunkowane osoby sugerowały zwolnienie mnie
z uczelni. Rada uczelni przyjęła wniosek w tej sprawie do
dyskusji.
- Tego się obawiałam -jęknęła. - Do licha, ale ty prze
cież nie zrobiłeś nic złego!
- Wszystko, co zrobiłem, zrobiłem źle, Nickie - wybu
chnął gwałtownie. - I przez resztę życia będę spłacał ra
chunki! Całe szczęście, że przynajmniej ty wiesz, że nie
popełniliśmy cudzołóstwa... - Przerwał i dłuższą chwilę
patrzył jej w oczy. - Nickie, jesteś jedyną kobietą, która
zna mnie naprawdę... I tylko ciebie mógłbym poprosić
o rękę... - Umilkł zażenowany, a potem wyrzucił z siebie
resztką sił: - Tak bardzo pragnąłbym mieć dziecko, które
zastąpiłoby Katalin.
Popatrzył na Nickie i po raz drugi tego wieczoru spo
strzegł, że krew odpłynęła jej z twarzy. Tak, dobrze wie
dział, że traktowała go jak brata. Powtarzała to wiele razy
i było to oczywistą prawdą. Na co właściwie liczył? Czyż
by sądził, że możliwość założenia własnej rodziny i posia
dania dziecka rozwieje jej wątpliwości?
- I pomyśleć, że po tym wszystkim, co przeze mnie
przeszłaś, ośmielam się prosić cię o rękę - powiedział jak
by sam do siebie. - Wiem przecież, że mnie nie kochasz...
- Zaczaj zapinać kurtkę, a potem nagle odwrócił się. - Nie
musisz mnie odprowadzać.
wykonanie - Irena
scandalous
ROZDZIAŁ SZÓSTY
Gdy szedł do drzwi, Nickie stała jak zaczarowana. Wy
dawało jej się, że śni. Czy to możliwe? Czy naprawdę
poprosił ją o rękę?
Przez całe dorosłe życie o niczym innym nie marzyła.
On jednak był zawsze daleki i niedostępny. A potem nie
oczekiwanie został narzeczonym Marieli... Ją, Nickie, tra
ktował tylko jak siostrę - jak Irene.
Stanęła jej nagle w pamięci scena, która rozegrała się
w basenie Zackery'ego Quinna. Pragnęła wówczas, tak
bardzo pragnęła, by Miguel całował ją, pieścił, kochał - nie
zważając na zobowiązania wobec Marieli. Zachowała się
niemal wyzywająco... Gdyby był nią choć trochę zaintere
sowany, gdyby jej również pragnął... Potraktował ją jed
nak żartobliwie -jak młodszą siostrę. Wstyd przyznać, ale
poczuła się wtedy głęboko rozczarowana. Co za ironia losu,
że cały świat uważał ich za kochanków!
Gdy matka poinformowała ją, że Miguel się rozwo
dzi, w pierwszej chwili Nickie się przeraziła, przyszło
jej bowiem do głowy, że mógł zakochać się w innej kobie
cie. To przelotne odczucie było niczym cios w serce. Po
czuła się zdruzgotana. A gdy oskarżono ją o cudzołóstwo,
w głębi duszy żałowała, że zar»t ten był tak daleki od
prawdy, wręcz absurdalny. Przecież chciała być kochanką
Miguela!
A teraz, gdy odebrano mu Katalin, poczuł się bardzo
wykonanie - Irena
scandalous
samotny i uświadomił sobie wreszcie, że pragnie dziecka,
własnego dziecka... I przyjechał tu, do Colorado...
Olśniła ją myśl, że przecież przyjechał do niej. Była dla
niego opoką, jedynym stałym elementem w burzliwym ży
ciu, jedyną kobietą, która potrafiła zrozumieć surowe za
sady honoru, które nim kierowały. Wiedziała, że darzy ją
bezwzględnym zaufaniem - takim zaufaniem, które może
powstać dopiero po latach wspólnej przyjaźni.
W pewnym sensie poczuła się uprzywilejowana. A więc
byli przyjaciółmi. I to przyjaciółmi, którzy szanują się wza
jemnie i w każdych okolicznościach potrafią współpraco
wać.
Szybko doszła do wniosku, że istnieje wiele par mał
żeńskich pozbawionych takiego spoiwa. Bywa, że jedyną
rzeczą łączącą dwoje ludzi jest namiętność, a kiedy ona
przeminie, okazuje się, że nie ma żadnego powodu, dla
którego warto żyć razem.
Miguel oczywiście nie mógł ofiarować jej namiętności.
Mogła oczekiwać przyjaźni, szacunku - a gdy urodzi mu
upragnione dziecko, prawdopodobnie głębokiej wdzięcz
ności i przywiązania...
Och, ale przecież ona wcale nie pragnęła przyjaźni -
choć doceniała jej znaczenie. Pragnęła po prostu być ko
chanką Miguela Aldabe!
Ciężkie westchnienie wyrwało jej się z piersi.
Gdy wyjdzie za niego za mąż, będzie musiała ukrywać
swe uczucia i pragnienia - bowiem, jeśli on pozna prawdę,
zacznie jej współczuć. A ona zniesie od niego wszystko,
byleby nie współczucie!
Czy będzie jednak potrafiła ukryć przed nim swój sekret
z równą konsekwencją, jak on to czynił wobec niej przez
te wszystkie lata?
wykonanie - Irena
scandalous
Nie zdążyła rozstrzygnąć tych wszystkich wątpliwości.
Jak szalona wybiegła w śnieżną zadymkę, by zatrzymać
Miguela, póki nie było za późno.
Wycofywał właśnie samochód z parkingu, gdy z okrzy
kiem na ustach wybiegła mu przed maskę.
- Stój, stój! - krzyczała, rozpaczliwie wymachując ra
mionami.
Zauważył ją w ostatniej chwili. Ostro skręcił kierowni
cą, by ją ominąć, ale mimo wszystko musiał lekko ją po
trącić, bo nagle upadła prosto w świeżą zaspę śniegu.
Trzasnęły drzwiczki.
Miguel rzadko przeklinał w języku euskara, gdy jednak
to się zdarzyło, lepiej było mu zejść z oczu. Nickie i Irene
wiedziały o tym od dziecka. Teraz głos Miguela brzmiał
jak groźny pomruk nadchodzącej burzy.
- Nic mi nie jest - zapewniała go, gramoląc się z zaspy.
- Naprawdę, nic się nie stało. Poślizgnęłam się i upadłam.
- Do licha! - wybuchnął. - Przecież mogłem cię zabić.
- Nie bacząc na jej protesty, wziął ją na ręce i energicznym
krokiem pomaszerował z powrotem do sklepu.
Gdy już zamknął za sobą drzwi i postawił ją delikatnie
na ziemi, spytał znacznie łagodniejszym tonem:
- Co się stało, Nickie? Dlaczego wbiegłaś mi tuż pod
koła?
Nickie nie odpowiadała. Zaparło jej dech i mowę ode
brało, gdy strzepywał śnieg z jej włosów i ramion. Pod
wpływem jego dotyku, ciało jej przenikały nie znane, roz
koszne dreszcze.
- Wyszedłeś, zanim zdążyłam powiedzieć ci „tak"
- szepnęła onieśmielona własnymi słowami.
Zacisnął mocniej dłonie na jej ramionach. Oczy miał
szeroko otwarte i dziwnie płonące.
<
wykonanie - Irena
scandalous
- Co... co masz na myśli? - spytał cały przejęty.
Przemknęło jej przez myśl, że może się pomyliła, może
źle zrozumiała jego intencje. Było jednak za późno, by się
wycofać.
- Zgadzam się zostać twoją żoną - odparła z udawa
nym spokojem.
- Dlaczego?
Potrzebowała trochę czasu, by wymyślić jakieś gładkie
kłamstwo i nie zdradzić prawdziwych uczuć. Ale on czekał
na odpowiedź. Teraz.
Na szczęście zadzwonił telefon. Odwróciła się niespo
kojnie w kierunku lady, Miguel jednak nie zwolnił uścisku.
- Sklep jest zamknięty - powiedział. - Twoja rodzina
wie, że jesteś ze mną, więc nie musisz odbierać. - Wziął
ją pod brodę i kazał spojrzeć sobie w oczy. - Odpowiedz
na moje pytanie - rzekł z pewnym naciskiem. - Dlaczego
chcesz mi się oddać w niewolę?
- Niewolę? - roześmiała się nerwowo, nadal unikając
jego spojrzenia. - Och, Miguelu, cóż za dramatyczne okre
ślenie! Uważam, że nasz związek byłby raczej oparty o...
wspólnotę interesów. Ja dam ci upragnionego potomka, ty
zaś umożliwisz mi powrót na uczelnię. Chciałabym wrócić
do pracy nad doktoratem w Instytucie Baskijskim. Jak wi
dzisz wymiana usług jest wzajemna.
Zacisnął ręce na jej ramionach.
- I tak bym to dla ciebie zrobił, Nickie.
- Ale ja mogłabym wrócić na uniwersytet jedynie
w charakterze twojej żony! - wyrzuciła z siebie gwałtow
nie, nagle zdając sobie sprawę, że mówi szczerą prawdę.
- Nie zapominaj, że w opinii tutejszych Basków jestem
cudzołożnicą. - Popatrzyła mu prosto w oczy i wytrzyma
ła ciężar tego spojrzenia. - Ślub z tobą położy kres wszel-
wykonanie - Irena
scandalous
kim spekulacjom na temat charakteru naszej znajomości
- dodała. - A poza tym... John Forrester nareszcie będzie
trzymał się ode mnie z daleka.
Gdy wspomniała o Johnie twarz Miguela wykrzywił
grymas zniecierpliwienia. A więc nadal był zazdrosny.
Przyjęła to odkrycie z zadowoleniem. Wiedziała, że Migu-
el nie znosił Johna Forrestera, brakowało mu jednak mery
torycznego uzasadnienia, by go usunąć z uczelni.
- Postaram się znaleźć mu pracę poza Newadą-powie
dział cierpkim tonem, nieoczekiwanie puszczając jej ra
miona. - Może uda mi się przekonać doktora Basaldua, by
zatrudnił go na uniwersytecie w Iowa. -1 dodał zmienio
nym głosem: - Nickie, jeśli pobierzemy się i zajdziesz
w ciążę, wolałbym jednak, żebyś nie pracowała...
Miguel zawsze był wobec niej i Irene niezwykle opie
kuńczy. Takim go pamiętała jeszcze z dzieciństwa. Ta ce
cha ją rozbrajała.
- Och, postaram się zwolnić wówczas tempo - odrzek
ła pojednawczo. - Widzisz, w dzisiejszych czasach kobie
ty potrafią pogodzić macierzyństwo z pracą zawodową.
Mogę przecież pisać pracę doktorską w domu. Ma się ro
zumieć, jeśli od czasu do czasu udzielisz mi wskazówek.
Twarz Miguela przybrała wyraz nieodgadniony.
- Przecież nie zawsze będziesz studiować, Nickie
- rzekł po namyśle.
Och, żywiła taką nadzieję! Była niemal pewna, że uda
jej się rozkochać go w sobie, a wtedy... Potrafiła sobie
wyobrazić różne sposoby spędzania z nim wolnego cza
su...
Pełna młodzieńczego entuzjazmu w ogóle nie dopusz
czała myśli, że nie będzie mogła zajść w ciążę.
- Teraz jest doskonała pora na ślub - powiedziała nie-
wykonanie - Irena
scandalous
cierpliwie, w obawie, by czasem nie zmienił zdania. -
Przerwa świąteczna jest dość długa, więc zdążymy wszy
stko załatwić, nim rozpocznie się następny semestr.
Poznała po zmarszczonym czole, że w jego głowie sza
leje jakaś burza. Może ponownie rozważał swą propozy
cję? Stanowczo nie mogła mu na to pozwolić.
- Wiesz - podjął rzeczowym, chłodnym tonem - teraz
jestem wprost przygnieciony pracą. Obawiam się, czy wy
starczy nam czasu... Muszę uporać się z moją książką do
połowy stycznia, a prace nad nią, od czasu kiedy... kiedy
się rozstaliśmy, nie posunęły się ani o krok. Widzisz, niko
go nie zatrudniłem na twoje miejsce. A zresztą i tak nikt
by nie potrafił odczytać moich notatek. Byłaś niezastąpio
na... - uśmiechnął się bezradnie. - Pozostała do napisania
część, do której nie ukończyłem jeszcze poszukiwań
źródłowych. Pamiętasz?
- Sądziłam, że byłeś już w tym celu w Onate.
- Nie zdążyłem.
- W takim razie pojedźmy razem w Pireneje - zapaliła
się do tego pomysłu. - Pomogę ci skończyć książkę. A...
a ślub możemy wziąć w San Sebastian, w otoczeniu tam
tejszych przyjaciół. Och, Miguelu, urządzimy prawdziwie
baskijskie wesele!
Wydawało się, że ten pomysł go wystraszył.
- Myślałem, że będziesz wolała wziąć cichy ślub w do
mu, w otoczeniu najbliższej rodziny - zauważył z pew
nym zdziwieniem.
Musiała popędzić własne myśli. Naturalnie, że jej rodzi
ce woleliby być obecni na ślubie, ale postara się ich prze
konać, że ślub w Pirenejach, na ziemi przodków Miguela,
ma dla niej szczególne znaczenie.
Pragnęła, by jej ślub z Miguelem wymazał niemiłe
wykonanie - Irena
scandalous
wspomnienia przeszłości - by w porównaniu z jego po
przednim ślubem był czymś niesłychanie autentycznym.
Czuła instynktownie, że musi on być zgodny z baskijską
tradycją i ceremoniałem. Pragnęła tym podkreślić, że wy
chodząc za mąż za Baska, ma zamiar dzielić z nim jego
baskijskie dziedzictwo.
- Poproszę rodziców, by wydali po naszym powrocie
huczne przyjęcie na naszą cześć - powiedziała szybko.
- To ich z pewnością uszczęśliwi. -1 nim zdążył wystąpić
z następnymi wątpliwościami, dodała pospiesznie: - Mam
ważny paszport. Właściwie, co jeszcze trzeba zrobić, by
szybko wziąć ślub za granicą?
- Pozwól, że ja się tym zajmę - odparł z pewnym wa
haniem. Sprawiał wrażenie pogrążonego w głębokiej za
dumie. - A co z twoją pracą w sklepie? - spytał po chwili.
- Nie martw się - powiedziała z lekkim uśmiechem.
- Jest mnóstwo chętnych na moje miejsce.
Spoglądał na nią zagadkowym wzrokiem. Nie potrafiła
przeniknąć jego myśli.
- Nie zdajesz sobie sprawy, na co się zdecydowałaś .
- podjął poważnym tonem. - Jesteś taka młoda...
Czyżby się wycofywał? Popatrzyła na niego z przeraże
niem.
- Młodsze ode mnie kobiety wychodzą za mąż i mają
dzieci... - zaprotestowała, niepewna, o co mu naprawdę
chodzi.
- Nickie... - Urwał i zakłopotany potarł dłonią poli
czek. - Obawiam się tylko, że pewnego dnia obudzisz się
i zapragniesz być zupełnie gdzie indziej. I w dodatku
z kimś innym.
Ból jak ostry cierń przeszył jej serce. Prawie go nie
słuchała. Dotarło do niej z całą upiorną jasnością, że on jej
wykonanie - Irena
scandalous
w ogóle nie kochał i nigdy nie pokocha. W przeciwnym
razie nie byłby tak pełen uprzedzeń i wątpliwości. Wido
cznie przyjaźń i wspólne cele życiowe nie były wszystkim,
czego oczekiwał po swoim drugim małżeństwie.
- Myślę, że zupełnie co innego cię niepokoi, Miguelu
- powiedziała rozgoryczona. - Masz zbyt wiele wątpliwo
ści, by to się nam mogło udać. Zapomnę więc, że w ogóle
wspomniałeś o małżeństwie i zajmę się realizacją własnych
planów.
- Jakich planów? - zaniepokoił się nie na żarty.
- Postanowiłam studiować arabski - odparła. - Pamię
tasz, co mi doradzał opiekun naukowy? Zawsze mi radził,
bym zostawiła sobie tę furtkę... Wstąpiłam więc na uni
wersytet w Aleksandrii... Po świętach wyjeżdżam do Egip
tu.
Z jego oczu wyczytała przerażenie.
- Czy już pokryłaś koszty tego wyjazdu?
- Właściwie tak.
- Nickie! - Gwałtownie wciągnął powietrze. - Co ty
wyprawiasz, Nickie? Skoro podjęłaś już tak poważne po
stanowienie, dlaczego przed chwilą zgodziłaś się wyjść za
mnie za mąż?
- Ponieważ przed chwilą dałeś mi nadzieję na realizację
dawnych marzeń, z których z bólem serca zdążyłam już
zrezygnować. - Poszukiwała odpowiednich słów, by wy
jaśnić mu to dokładnie. - Wiesz przecież - podjęła - że od
dawna byłam zafascynowana językiem euskara. Gdy do
wiedziałam się, że pochodzenie twojego języka pozostaje
nadal tajemnicą, poczułam niemal wewnętrzny przymus,
by tę tajemnicę próbować rozwikłać. Wiadome okoliczno
ści sprawiły, że musiałam przerwać pracę nad doktoratem
z tego języka... Po procesie doszłam do wniosku, że już
wykonanie - Irena
scandalous
nigdy nie wrócę do Reno i nie podejmę przerwanych stu
diów. Postanowiłam więc skierować swe zainteresowania
na inne pole. Skąd, u Ucha, miałam wiedzieć, że pojawisz
się tu dzisiaj i... i wystąpisz z tą pochopną i nieprzemyśla
ną propozycją?
- To nie była propozycja pochopna! - oświadczył po
ważnym głosem. - Bardzo długo nad tym rozmyślałem...
Chciałem jednak, byś i ty również rozważyła dobrze wszy
stkie za i przeciw. Musisz wiedzieć, że nigdy nie dam ci
rozwodu, jeśli zostaniesz matką mojego dziecka.
Spuściła oczy, by nie zdołał przejrzeć jej myśli.
- Decyzja należy do ciebie - powiedziała z udawanym
spokojem. - Ja wyraziłam już zgodę. Dobrze wiesz, że
wolałabym wrócić do Reno i podjąć na nowo przerwane
studia, niż wyjeżdżać do Egiptu. Bałam się jednak, że
samotnie nie dam rady stawić czoła wrogiej mi społeczno
ści Basków...
Nastała pełna napięcia cisza.
- Wrócisz tam jako moja żona - powiedział dobitnie.
Po raz drugi tego wieczoru Nickie czuła, że wiruje na
jakiejś szalonej karuzeli. W głowie miała istny zamęt. Po
patrzyła uważnie na stojącego przed nią mężczyznę. Nie
pomyliła się przecież. Przed chwilą jej się oświadczył. Za
stanawiała się, czy zawsze na jego widok będzie odczuwać
to rozkoszne, przyspieszone bicie serca...
- Zatelefonuj do rodziców i powiadom ich, że jutro
rano wyjeżdżamy do Madrytu.
- Dobrze - odrzekła drżącym głosem.
Podeszła do lady i podniosła słuchawkę. Już dawno te
mu jej rodzice domyślili się, że kocha Miguela. Nie będą
zaskoczeni, że chce go teraz poślubić, nawet jeśli zdawali
sobie sprawę, że była to miłość bez wzajemności...
wykonanie - Irena
scandalous
- Wyjdę już i rozgrzeję samochód - powiedział. - Im
szybciej przystąpisz do pakowania, tym lepiej.
Ile to już razy przygotowywała się do wspólnej z Mi-
guelem podróży? He razy wyobrażała sobie w marzeniach,
że podróżują jako mąż i żona!
- Miguelu! - zawołała, nim zamknął za sobą drzwi.
- A co powiedzą twoi rodzice?
Zatrzymał się, ale nawet nie odwrócił głowy.
- Oni nie mają już syna - rzucił w przestrzeń.
Łzy kręciły jej się pod powiekami i dławiły w gardle.
- Czy masz coś przeciwko, bym zadzwoniła do Irene?
- spytała zduszonym głosem.
- A jeśli mam?
- W takim razie nie zadzwonię.
- Dziękuję. - Rzucił jej krótkie, jakby porozumiewaw
cze spojrzenie i zniknął za drzwiami.
Patrzyła za nim, aż jego sylwetka rozpłynęła się za ok
nem w śnieżnej zadymce. Serce jej ogarnął dziwny niepo
kój. Czuła, że w piersiach Miguela szaleje burza stokroć
groźniejsza niż ta za szybą.
Czyżby nie mógł darować Irene, że nie powierzyła mu
swego sekretu? O ślubie siostry dowiedział się przecież do
piero podczas procesu, w okolicznościach dlań poniżają
cych... Czyżby z tego powodu wykreślił ją ze swego życia?
Nickie zadrżała na samą myśl, że taki bezwzględny,
zimny gniew mógłby kiedykolwiek być skierowany prze
ciw niej samej.
Chcąc odegnać złe myśli, czym prędzej chwyciła słu
chawkę i wykręciła numer rodziców w Incline Village, ale
niestety nikogo nie zastała.
Ubrała się pospiesznie, pogasiła światła i zamknęła sklep.
Na dworze burza trochę ucichła. Gdy weszła na parking,
wykonanie - Irena
scandalous
Miguel właśnie czyścił tylną szybę samochodu. Zauważy
wszy Nickie, szybko otworzył jej drzwi i pomógł wsiąść
do auta. W środku było ciepło i przytulnie.
Mężczyzna, którego tak długo skrycie kochała, teraz
będzie się nią opiekował, zabiegał o jej komfort i bezpie
czeństwo. Ta myśl napełniła ją rozrzewnieniem. Nareszcie
nie będzie musiała wszystkiego robić sama.
Żaden mężczyzna, może prócz Zackery'ego Quinna, nie
potrafił nadskakiwać kobiecie tak jak Miguel. Był rycerski,
szarmancki, a jednocześnie dawał do zrozumienia, że tra
ktuje ją jak partnerkę. Nie było w jego zachowaniu cienia
protekcjonalności.
W średniowieczu Miguel byłby z pewnością rycerzem
- nieustępliwym i okrutnym dla swych wrogów, ale czu
łym i troskliwym dla wszystkich pozostających pod jego
opieką. Kobietę, którą by kochał, uczyniłby najszczęśli
wszą z kobiet...
- Nickie, jak dojechać do domu twego wuja?
To pytanie, być może, padło już kilka razy. Nickie po
padła w tak głęboką zadumę, że nic nie słyszała. Ocknęła
się teraz jak ze snu.
- Och, skręć w lewo, a potem dwa kilometry prosto
- poinstruowała.
Mimo że warunki jazdy były trudne, prowadził samo
chód ze zwykłą zręcznością i pewnością siebie, uwalniając
Nickie od wszelkiego zdenerwowania.
- Krótko rozmawiałaś z rodzicami - zauważył.
- Nie zastałam ich w domu. Zadzwonię później. Czy
jutro po przylocie do Madrytu zostaniemy tam na noc?
- spytała, zmieniając temat.
- Nie. Chciałbym od razu polecieć do San Sebastian.
Inake i jego żona oczekują nas.
wykonanie - Irena
scandalous
- Ciekawa jestem, jak przyjmą fakt, że... jesteśmy ra
zem...
Spojrzał na nią badawczo - tak intensywnie, że poczuła
przyspieszone bicie serca.
- Będziesz moją przyszłą żoną, Nickie - odparł.
-1 choćby z tego powodu przyjmą cię serdecznie. Zresztą
już wiele razy byłaś gościem w ich domu. - Miguel uśmie
chnął się do siebie. - Inake byłby nieszczęśliwy, gdyby
pewnego dnia w jego domu zabrakło gości.
Nickie bardzo lubiła Inake'a Petoteguya. Był wykła
dowcą wakacyjnego kursu, na który uczęszczała kilka lat
temu. Studenci go uwielbiali. Niski, krępy mężczyzna, pe
łen zaraźliwego entuzjazmu dla swej pracy - takim go
zapamiętała.
Wycieczka, którą wówczas odbyli we trójkę, w Pireneje
na długo zapadła w jej pamięci. Nigdy nie widziała Migue-
la tak często śmiejącego się i żartującego. Zachowywał się
jak beztroski, swawolny chłopiec... Spojrzała nań kątem
oka.
- Gdzie weźmiemy ślub? - spytała. - W San Sebastian?
Rozciągnął kąciki ust w zagadkowym uśmiechu. Za
uważyła, że jego nastrój uległ
-
zasadniczej zmianie.
- Pozwolisz, bym zrobił ci niespodziankę?
Przyglądała mu się uważnie, nie kryjąc zaciekawienia.
- Nie jestem tym zachwycona - odparła żartobliwym
tonem. - Twoje niespodzianki czasem zamieniają się w ko
szmary. Och, to wcale nie jest śmieszne - obruszyła się,
widząc, że z ledwością powstrzymuje wybuch śmiechu.
- Pamiętam, że podczas naszej ostatniej podróży obiecałeś,
że zanocujemy w uroczej wiosce u podnóża Pic du Midi
d'Ossau, o której istnieniu wiedziałeś tylko ty i Zack.
Skończyło się tym, że większą część tej nocy spędziliśmy,
wykonanie - Irena
scandalous
pomagając jakiemuś biednemu pasterzowi odnaleźć owce,
które podczas minionej burzy zagubiły się w górach. Och,
nie mogę zapomnieć ich okropnego zapachu! Co więcej,
musiałam im zostawić śpiwór, bo mi nie chciały go oddać!
Miguel, zanosząc się ze śmiechu, ujął jej dłoń. Pod
wpływem tego dotyku zalała ją fala rozkosznego ciepła
i poczuła, że się rumieni.
- Wcale nie jest śmieszne... - zaczęła, ale on nie po
zwolił jej dokończyć. Pochylił się lekko i musnął ustami
jej dłoń. Pod dotknięciem jego gorących warg całe jej ciało
drgnęło niespokojnie. Nie mogła wykrztusić z siebie ani
słowa więcej.
wykonanie - Irena
scandalous
ROZDZIAŁ SIÓDMY
Trzy dni później, po długim locie przez Atlantyk, Nickie
ponownie siedziała u boku Miguela w wynajętym samo
chodzie. Tym razem jechali w Pireneje.
Wycieraczki nie nadążały zbierać strug deszczu, które
zalewały przednią szybę. Nickie wytężała wzrok, by od
czytywać znaki drogowe. Jechali przez słabo zaludniony
górzysty teren.
- Chyba zbliżamy się do Lecumberri - odezwał się Mi-
guel. - Postaraj się nie przegapić skrętu na Leizę.
- Leizę? - zdziwiła się. - Czy to nie to samo urocze mia
steczko, przez które przejeżdżaliśmy kilka lat temu? - Zerk
nęła na Miguela, a on w milczeniu skinął głową. - Pamiętasz
ten opuszczony kamienny dom na skraju wioski? Jedliśmy
tam lunch na łące wśród czerwonych i białych kwiatów.
Zatrzymał się i odwrócił ku niej twarz. W ciemnej głębi
jego oczu dotrzegła żywe wzruszenie. Odezwał się jednak
z lekka drwiącym tonem.
- Jakże mógłbym zapomnieć?! Wpadłaś tam w taką eu
forię, że chciałaś natychmiast kupić całe gospodarstwo
i zostać tam na wieki wieków. Pamiętam, że musiałem
wziąć cię na ręce i po prostu brutalnie wynieść z tej zacza
rowanej krainy.
Zarumieniła się na to wspomnienie i odwróciła wzrok
od Miguela. Zachowała się wtedy rzeczywiście jak głupia
gąska.
wykonanie - Irena
scandalous
Dotarli do Leizy wraz z Inake'em, ale on zaraz po lun
chu musiał wracać do San Sebastian, została więc w tym
idyllicznym miejscu sama z Miguelem. Wszystko wyglą
dało jak w kolorowym śnie - bajkowy dom wśród powodzi
kwiatów i Miguel, którego miała tutaj wyłącznie dla siebie.
Przez kilka spędzonych tam godzin oszukiwała się, że są
razem we własnym domu... I kiedy nieuchronnie nadeszła
pora odjazdu, zbuntowała się, ponieważ serce pękało jej
z niespełnionej, nieszczęśliwej miłości... I pomyśleć, że
przez cały ten czas Miguel nie żywił do Marieli żadnego
uczucia! Znów zaczynała się buntować - tym razem prze
ciwko okrutnej przeszłości, która stała się jej udziałem.
Chcąc przerwać pasmo wspomnień, powiedziała bez
związku:
- Jeśli tu jest taka okropna pogoda, to wyżej w górach
z pewnością będzie padać śnieg.
- Możliwe - mruknął w zamyśleniu.
Nie wiedziała, jak ma rozumieć te gwałtowne zmiany
jego nastrojów. Jeszcze dziś rano był taki wesoły i rozmow
ny, gdy w towarzystwie Inake'a i jego żony rozkoszowali
się wybornym śniadaniem podanym na zacisznym patio
stylowego domu gospodarzy.
Specjalnie na cześć Nickie państwo Petoteguy kazali
podać churros - rodzaj pączków maczanych w gorącej
czekoladzie. Dla Nickie ciasto było trochę zbyt słodkie, ale
Miguel nie mógł najeść się do syta. Nickie doszła do wnio
sku, że tak naprawdę upieczono churros specjalnie dla
niego.
Miguel uwielbiał słodycze. Za każdym razem, gdy przy
jeżdżał do San Sebastian, pierwsze kroki kierował do cu
kierni Juncala, by kupić tam pudełko słynnych czekoladek,
które później zazwyczaj zjadał sam. Słodycze były jego
wykonanie - Irena
scandalous
jedyną słabością. Tak przynajmniej wynikało z Nickie wie
loletnich obserwacji. Wiedziała, że Miguel nie przepadał
za alkoholem ani nie palił papierosów. Czasami, przy rzad
kich szczególnych okazjach, miał zwyczaj zapalać fajkę.
To na ogół znaczyło, że rozważa jakiś poważny problem.
Kiedy dwa dni temu, późnym wieczorem zawitali do
domu państwa Petoteguy, Miguel i Inake od razu zniknę
li na kilka godzin, by uciąć sobie dłuższą pogawędkę.
Nickie natomiast poszła prosto do łóżka i przespała pra
wie pół doby. Następnego dnia po południu wyszła z Lorę,
żoną Inake'a, po zakupy, by między innymi kupić sobie
ślubną suknię. Po kilku godzinach poszukiwań znalaz
ła odpowiedni model. Wieczór cała czwórka spędziła w re
stauracji, delektując się wspaniałym besugo - lokal
nym przysmakiem z ryb. Później wjechali kolejką na Mon
te Igueldo. Jeszcze teraz Nickie przeszywał elektryzujący
dreszcz na wspomnienie chwili, gdy Miguel niespodzie
wanie stanął za nią i przytulił ją do siebie. Podziwiali
wówczas rozciągającą się w dole wspaniałą panoramę San
Sebastian, słynnego ze swej pięknej plaży w kształcie mu
szli.
Otulił ją ramionami jak peleryną, tak mocno, że czuła
każde uderzenie jego serca. Stali dłuższą chwilę przyciś
nięci do siebie i w końcu odniosła wrażenie, że ich serca
biją tym samym równym rytmem. Może to było złudzenie?
W każdym razie długo walczyła, by wreszcie złapać od
dech. Zastanawiała się, dlaczego zdobył się na ten gest
i ostatecznie doszła do wniosku, że zachował się tak czule
tylko ze względu na swoich przyjaciół.
Aż do tej pory w ogóle nie rozmawiali na temat przy
gotowań do ślubu. Nie wiedziała nawet, gdzie i kiedy ślub
się odbędzie. Zastanawiała się czasem, czy przypadkiem
wykonanie - Irena
scandalous
Miguel nie zmienił zdania, czy się nie rozmyślił... Wolała
o nic nie pytać, by nie wywołać wilka z lasu.
Na pocieszenie pozostało jej jedno wspomnienie
-.
wspomnienie tego namiętnego pocałunku w rękę w sa
mochodzie, gdy jechali do domu wujostwa w Colorado.
Gdy cofała się myślą do tej chwili, nadal czuła podniecenie
i zmieszanie.
Wtedy po raz pierwszy Miguel uczynił wyraźny krok
w jej stronę. Instynktownie wyczuwała, że pieścił wówczas
jej dłoń celowo, by ją podniecić. I sprawiało mu to wyraźną
przyjemność. Podobało mu się również jej zmieszanie. Ni-
ckie aż do tamtej chwili nie miała pojęcia, że kobieca dłoń
może być tak podatna na pieszczotę... No tak, zupełnie nie
miała doświadczenia. W przeciwieństwie do Miguela...
Doszła do wniosku, że w przeszłości Miguela musiały
być inne kobiety. Ta myśl spędzała jej sen z powiek. Za
stanawiała się, kim one mogły być. Może Ana Guevera?
Sprawiała wrażenie zakochanej w Miguelu. Może mieli ze
sobą krótki romans? To by tłumaczyło, dlaczego Ana Gue-
vera napisała oświadczenie dla mecenasa Aranburu...
Najbardziej jednak bolało przeświadczenie, że ona, Ni-
ckie, nigdy go fizycznie nie pociągała. Przecież przez
wszystkie te lata ani razu nie spróbował jej nawet pocało
wać! Dręczyła ją myśl, że nigdy nie doczeka się z jego
strony objawów prawdziwej namiętności. Każda jego pie
szczota, każdy pocałunek będzie celowym, wyrachowa
nym działaniem - częścią roli, którą sobie narzucił, by jak
najszybciej doczekać się własnego potomka! I rolę tę nie
wątpliwie odegra koncertowo. W sztuce oszukiwania był
mistrzem z długoletnią praktyką.
W ciągu ubiegłego roku Nickie kilkakrotnie umawia
ła się z różnymi mężczyznami i nawet z niektórymi się
wykonanie - Irena
scandalous
całowała. Zawsze jednak traktowała to jako eksperyment.
Chciała jedynie sprawdzić, czy potrafi wymazać Miguela
ze swej pamięci. I nigdy nie potrafiła. Po prostu w ogóle
nie była zainteresowana innymi mężczyznami.
Miguel zapewne przypuszczał - i zresztą nie mylił się
- że Nickie jest nadal dziewicą; prawdopodobnie zamierzał
zdobywać ją powoli, subtelnie i delikatnie - aż doczeka się
upragnionego dziecka. Podsycała jej ciekawość myśl, co
też zrobi, gdy nieoczekiwanie odkryje, że jego niewinna
panna młoda aż płonie z pożądania do niego i pragnie do
starczyć mu tyle rozkoszy - aż zapomni o swojej grze, aż
wypadnie z roli i będzie zmuszony przyznać, że nie może
już bez niej żyć.
- Miguelu? - odezwała się miękkim głosem. - Myśla
łam, że spieszymy się do Onate, by tam szperać w archi
wach uniwersyteckich. Właściwie, po co jedziemy do Lei-
zy? To przecież nie po drodze.
- Ponieważ w Leizie weźmiemy ślub - odparł krótko.
Wymówił te słowa tonem tak rzeczowym, że z początku
Nickie nie pojęła ich sensu.
- Myślałam, że weźmiemy ślub w Iranie, gdzie masz
rodzinę - odpowiedziała po dłuższej chwili milczenia.
Podjeżdżali właśnie do rozwidlenia dróg.
- Mój ślub z tobą jest wyłącznie moją sprawą - rzekł
chłodno.
- Miguelu, dobrze wiem, że dla Baska ślub bez udziału
rodziny w ogóle nie jest ślubem - wybuchła nieoczekiwa
nie. - Nie chcę stać się przyczyną twojego rozbratu z ro
dziną.
- O co ci chodzi, Nickie? - obruszył się. - Czyżby
sytuacja zaczynała cię przerastać? - Przyspieszył na zakrę
cie tak gwałtownie, że omal nie stoczyli się ze skarpy.
wykonanie - Irena
scandalous
- Nie... - powiedziała z bólem w sercu. Popatrzyła
melancholijnie na wąską drogę wijącą się pod górę.
- Chciałabym tylko - dodała szeptem - żebyśmy zaznali
choć trochę szczęścia...
- Ty i nasze dzieci będziecie jedyną rodziną, jakiej po
trzebuję. Będę szczęśliwy.
Spuściła głowę. A więc teraz była już mowa o dzie
ciach, nie zaś o jednym dziecku...
- A co się stanie, jeśli... jeśli nie będę mogła mieć
dzieci? - wyrzuciła z siebie jednym tchem.
Na chwilę odwrócił wzrok od drogi i uważnie popatrzył
na Nickie.
- Czy jest jakaś poważna przyczyna, z powodu której
możesz mieć problemy? Coś, o czym mi nie powiedziałaś?
- Nie.
- W takim razie nie spodziewam się żadnych proble
mów - powiedział tonem zamykającym dyskusję. - Jutro
weźmiemy ślub, Nickie. Za chwilę mamy spotkanie z księ
dzem, który go nam udzieli. Poza tym trzeba podpisać kilka
dokumentów.
- Czy Leiza ma dla ciebie jakieś szczególne znaczenie?
- spytała z bijącym sercem.
- Bai.
Zorientowała się szybko, że nie zdoła z niego teraz nic
więcej wydobyć. A to jedno krótkie „tak" mogło tyle
oznaczać...
Jechali ciągle pod górę. Gdy dotarli na przełęcz i zaczęli
zjeżdżać w dół w kierunku majaczącego w oddali miaste
czka, deszcz niepostrzeżenie przemienił się w mokry śnieg.
Przed nimi roztaczał się osobliwy widok - sceneria, jakby
żywcem wyjęta ze starej baskijskiej legendy.
Zamiast górskiej łąki porośniętej dzikim kwieciem, któ-
wykonanie - Irena
scandalous
rą zastali tu pamiętnego lata, ukazały się ich oczom ponure
zbocza gór pokryte w wyższych partiach czapami śniegu,
a u ich podnóża kamienne ściany domostw i stodół w ca
łym ich surowym, prymitywnym pięknie. Uświadomiła so
bie nagle, że mieszkańcy tych gór są potomkami jednego
z najstarszych ludów Europy, a ich tradycja sięga wielu
wieków wstecz.
Te myśli wprawiły Nickie w stan osobliwego podniece
nia. Zaczęła się żarliwie modlić, by następnego roku o tej
porze dać Miguelowi dziecko - pierworodnego dziedzica,
kolejnego małego Aldabe, który nada sens ich życiu.
Była tak pogrążona w myślach, że nawet nie zauważyła,
gdy Miguel skręcił w boczną drogę i zaparkował samo
chód przed zajazdem urządzonym w jakiejś starej romań
skiej budowli.
- Przenocujemy tu dzisiaj - powiedział, uprzedzając jej
pytame. Nie wspomniał jednak, gdzie spędzą noc jutrzejszą
- ich noc poślubną.
- O której mamy spotkanie z księdzem? - Zmieniła te
mat w obawie, że wyczuje jej podniecenie.
- Dopiero o czwartej. Mamy więc mnóstwo czasu na
zjedzenie lunchu. Serwują tu znakomite ttoro.
Była to zupa rybna po baskijsku, która właściwie mogła
zastąpić pełny posiłek - trzy gatunki ryb gotowane w bia
łym winie - specjalność, do której Miguel miał szczególną
słabość.
Nickie przemknęło przez myśl, że często musiał zaglą
dać do Leizy, skoro tak znakomicie zna tutejsze menu
i szybko doszła do smutnego wniosku, że pewnie przywo
ził tu jakąś kobietę, by spędzać z nią weekendy we dwoje.
Ta przykra myśl zrodziła następną: czy Miguel będzie jej
wierny? Przed procesem skłonna była przysiąc, że jest
wykonanie - Irena
scandalous
mężczyzną niezdolnym do popełnienia niegodnego czynu.
Teraz jednak...
Pod wpływem tych ponurych myśli całkiem straciła
apetyt.
- Miguelu - odezwała się, gdy już wysiedli z samocho
du. - Pozwolisz, że zostawię cię samego? Nie jestem jesz
cze głodna, a mam do zrobienia kilka drobnych sprawun
ków. Niebawem wrócę, zgoda?
Dłuższą chwilę przyglądał się badawczo jej zarumienio
nej twarzy, a potem sięgnął do kieszeni i wyjął portfel.
- Ależ mam pieniądze... - powiedziała zmieszana,
zdając sobie sprawę, do czego zmierza.
- Pojutrze będziemy dzielić się wszystkim, Nickie - za
uważył dziwnym tonem.
Czy sądził, że o tym nie wiedziała? Czy naprawdę nie
zdawał sobie sprawy, że o niczym innym nie marzyła? Bała
się tylko jednego - że jej miłość nie wystarczy, by go
zatrzymać. Ta myśl ustawicznie ją dręczyła, a teraz tuż
przed ślubem stała się wręcz nie do zniesienia. Nie mogła
jednak nic na to poradzić.
- A więc, do zobaczenia. - Unikając jego wzroku, od
wróciła się i odeszła.
Niespodziewane odejście Nickie dotknęło go do żywe
go. Teraz i on stracił apetyt. Zaczął się poważnie zastana
wiać, jak też Nickie zachowa się na spotkaniu z księdzem.
I na samą myśl, że mogłaby w ostatniej chwili zrezygno
wać z małżeństwa, oblał go zimny pot. Mimo wszystko nie
mógłby przecież mieć pretensji...
Nickie miała czułe, wrażliwe serce, które krwawiło
z powodu cierpienia innego człowieka. Był święcie prze
konany, że postanowiła go poślubić, ponieważ udało mu
wykonanie - Irena
scandalous
się wzbudzić w niej współczucie. Współczuła mu, że utra
cił małą Katalin, że wyrzekła się go rodzina... Prawdę
mówiąc, liczył na jej instynkty macierzyńskie. Liczył, że
pragnienie posiadania dziecka będzie czynnikiem decydu
jącym. I nie doznał zawodu.
Jakże precyzyjnie określiła przyczyny, dla których go
poślubi! Oczywiście nie uwierzył w żadną z nich. Nie ule
gało wątpliwości - Nickie zdecydowała się zostać jego
żoną powodowana litością i dobrocią.
Od czasu jednak, gdy tak pochopnie wyraziła swą zgo
dę, minęły całe cztery dni, i wyczuwał z narastającym
przerażeniem, że jej dobre chęci i szlachetne zamiary słab
ną w zetknięciu z twardą rzeczywistością. Och, gdyby miał
choć odrobinę przyzwoitości, powinien odwołać ten ślub!
Nikt prócz Zacka nie znał jego planu. Nie powiedział
ani słowa Irene, ponieważ obawiał się, źe odwiedzie Nickie
od tego zamiaru. Od czasu procesu jego stosunki z siostrą
uległy pewnemu ochłodzeniu. 2 jednej strony byli sobie
bliżsi niż kiedykolwiek, ponieważ oboje zostali w taki sam
sposób odtrąceni przez rodziców, z drugiej jednak dzieliła
ich osoba Nickie... Irene bardzo jasno dała mu do zrozu
mienia, że nie życzy sobie, by po raz wtóry Nickie została
zraniona. Jeśli Irene znałaby jego plany, bez wątpienia
starałaby sieje pokrzyżować...
Nie mógł pozwolić Nickie teraz odejść. To mogłoby
oznaczać, że już nigdy więcej jej nie zobaczy. Czy można
dobrowolnie rozstać się z częścią własnej istoty?
Od dawna, od niepamiętnych czasów wiedział, że za
wybranką swego serca poszedłby nawet do piekła - wszę
dzie, byle ją zdobyć i zatrzymać przy sobie. Miał gorącą
nadzieję, że Nickie od razu zajdzie w ciążę, a gdy już
urodzi mu dziecko, będzie jej trudno go opuścić.
wykonanie - Irena
scandalous
Zaprzątnięty tymi myślami podszedł do drzwi oberży.
- Arratzalde-on, Miguel - powitał go serdecznie wła
ściciel. - Nie mogłem się was doczekać. - Podszedł po
spiesznie do drzwi i pomógł wnieść Miguelowi walizki.
- A gdzie twoja narzeczona, panna Brintón?
- Poszła zrobić drobne sprawunki. Czy nasze pokoje
gotowe?
- Oczywiście. Przygotowałem ci ten, w którym zawsze
nocowałeś. Tak jak kazałeś, jadalnia w starej nawie jest
gotowa na weselne przyjęcie.
- Dziękuję za wszystko, Poili. Dobrze wiesz, że to nie
będzie huczne przyjęcie. Tylko szesnaście osób.
- Tak, tak. Będziemy mogli zasiąść przy jednym stole.
- Zerknął do księgi meldunkowej. - Zarezerwowałem na
jutrzejszą noc pokoje w wieży dla Petoteguyów i dla two
ich rodziców chrzestnych, Alderdich... Czy jeszcze ktoś
będzie nocował?
- Nie. Pozostali goście wyjadą po kolacji. Wiesz, zbli
żają się święta i wszyscy są ogromnie zajęci przygotowa
niami. - Wziął klucz do pokoju, ale po chwili odwrócił się
i powiedział: - Poili, zanieś moje walizki na górę. Mam
jeszcze coś do załatwienia. Jeśli moja narzeczona wróci
przede mną, powiedz, że będę za kwadrans czwarta.
- W porządku - rzekł Poili, a potem dodał ściszonym
głosem: - Muszę ci wyznać, że moja żona poczuła ulgę na
wiadomość, że nareszcie się żenisz. Nie może się doczekać,
by poznać pannę młodą. Przez ostatnie kilka lat przyjeż
dżałeś tu sam. To ogromnie pobudziło jej ciekawość.
- Były poważne powody, dla których nie mogłem jej
wcześniej poślubić. - Miguel zaczął zapinać kurtkę.
-,
Rozumiem - przyjął do wiadomości Poili. - Ale teraz
nareszcie czekanie się skończyło.
wykonanie - Irena
scandalous
Serce Miguela zabiło żywiej.
- Ona jest dla mnie wszystkim, Poili - wyznał z szo
kującą dla siebie szczerością.
- Szczęściarz z ciebie, chłopie.
Miguel posłał Polliemu zagadkowy uśmiech i pospie
szył w kierunku wyjścia.
Gdy znalazł się na dworze, rozejrzał się najpierw ostrożnie,
czy Nickie nie nadchodzi, a potem wsiadł do samochodu
i boczną uliczką dojechał do drogi wiodącej pod górę. Był to
błotnisty, grząski trakt, nadal jednak przejezdny.
Gdy dotarł do celu, zabrał z tylnego siedzenia trzy opas
łe teczki z notatkami i skierował się prosto do drzwi stoją
cego nie opodal domu z surowego, polnego kamienia. To
był teraz jego dom. Kupił go w niedługi czas po tym, jak
zawitali tu po raz pierwszy z Nickie.
Odnalazł klucz i otworzył drzwi. Głęboko odetchnął
świeżym zapachem sosny. W domu było ciepło i przytul
nie. Sąsiedzi, którym wydzierżawił ziemię, w zamian za to
opiekowali się domem. Gdy dowiedzieli się, że tu właśnie
spędzi miodowy miesiąc, dołożyli szczególnych starań, co
było widać gołym okiem.
Przed domem piętrzył się stos drewna na podpałkę, a
w rogu salonu stała śliczna, świeża choinka. Już za kilka
dni będzie ją ubierać razem z Nickie... Czekały ich pier
wsze wspólne święta Bożego Narodzenia.
Rozejrzał się wokół; gliniana waza wypełniona kwiata
mi wyhodowanymi w miejscowej cieplarni stała pośrodku
lśniącego drewnianego stołu, a w jej tle - w obramowaniu
ręcznie tkanych zasłon w prosty niebiesko-brązowy wzór,
rysował się widok na opadającą w dół dolinę.
Na kuchennym blacie stała butelka doskonałego francu
skiego szampana i dwa kryształowe kieliszki.
wykonanie - Irena
scandalous
Wzruszony zapobiegliwością sąsiadów, Miguel obszedł
cały dom, wszędzie dostrzegając dowody ich troski.
Przebudowa domu zajęła mu całe dwa lata.
Najpierw zburzył dwie ściany, co pozwoliło powiększyć
salon i wygospodarować z niego część na gabinet. Połą
czył również kuchnię z jadalnią - pewny, że ten pomysł
spodoba się Nickie. Poznał jej gust tak dobrze, że wiedział
nawet, na jaki kolor pomalować drewniane belki.
Powierzchnia pierwotnego domu była nieduża. Była tu
tylko jedna sypialnia i łazienka. Miguel dobudował więc
strych, gdzie znajdowała się teraz jeszcze jedna sypialnia,
w założeniu - dla dzieci, oraz druga łazienka.
Otworzył drzwi dolnej sypialni. Okno zostało tu powię
kszone tak, by można było leżąc w łóżku podziwiać góry.
Za każdym razem, gdy wędrowali po Pirenejach, Nickie
prosiła go, by usiadł obok niej na chwilę na górskiej łące
i podziwiał panoramę. Zawsze odmawiał, obawiał się bo
wiem, że w którymś momencie nie wytrzyma i weźmie ją
w ramiona. Dobrze pamiętał to czarowne popołudnie, które
spędzili tu razem kilka lat temu. To wówczas omal nie
stracił panowania nad sobą. Dotarło do niego z całą ostro
ścią, że przebywanie sam na sam z Nickie może być wielce
niebezpieczne.
Na szczęście rozterki te należały już do przeszłości. Od
jutra Nickie będzie mogła do woli delektować się zacho
dami słońca i wschodami księżyca, on zaś bez skrępowania
będzie mógł ją obserwować. Nareszcie będzie mógł cało
wać jej usta i całej jej ciało - ciało, które kusiło go przez
tyle długich, niespełnionych lat.
Tak się rozmarzył, że całkiem zapomniał, w jakim celu
tu dziś przyjechał. Ostrożnie włożył rękę do kieszeni i wy
jął prezent, który następnie wsunął pod jedną z poduszek.
wykonanie - Irena
scandalous
Drugi ślubny prezent, owinięty w ozdobny papier, był
wsunięty pod masywną rzeźbioną szafę, którą kupił na
aukcji w Pampelunie.
Dom był gotów. Wszystko było gotowe na przyjęcie
panny młodej.
Stojąc przy oknie, w zadumie patrzył na rozciągające
się w dole miasteczko. Zupełnie utracił poczucie czasu.
Tam, gdzieś w dole była Nickie. Nickie... A jeśli wróci do
zajazdu, a ona lekko zakłopotanym głosem oświadczy mu,
że właśnie zmieniła zdanie i chce wracać do Colorado?
- Dokąd on mógł pójść? - spytała przerażona Nickie.
Dochodziła czwarta, a Miguel ciągle nie wracał.
- Powiedział, że ma coś ważnego do załatwienia, ale
wkrótce wróci - wyjaśnił Poili. - Proszę usiąść sobie przy
ogniu i spokojnie poczekać.
Nickie skinęła głową i skorzystała z dobrej rady, ale nie
opuszczał jej niepokój. Wyrzucała sobie teraz, że nie przy
jęła jego zaproszenia na lunch. Uciekła z powodu głupiej
zazdrości! I znów zachowała się jak gąska. Co prawda,
szybko się zreflektowała i przybiegła tu z powrotem, ale
jego już nie było. Przerażona niespodziewanym zniknię
ciem Miguela pobiegła na górę do pokoju i tam dała upust
łzom.
Przez następne trzy godziny nie wiedziała, co ze sobą
począć. Umyła głowę, rozebrała się i leżała w łóżku, nie
mogąc ani czytać, ani skoncentrować się na innym zajęciu.
Gdy zbliżała się umówiona godzina, włożyła elegancki
czarny kostium, który kupiła w San Sebastian. Żakiet za
pinał się na dwa duże ozdobne guziki, dokupiła więc pa
sujący do nich naszyjnik i kolczyki.
Miguel bardzo rzadko czynił uwagi na temat jej wyglą-
wykonanie - Irena
scandalous
du, raz jednak wspomniał, że czarny kolor dobrze kompo
nuje się z jej jasną skórą i włosami. Od tamtej pory często
ubierała się na czarno. Chciała wyglądać pięknie przede
wszystkim dla niego.
Do kostiumu włożyła czarne skórzane pantofle na spo
rym obcasie, który dodawał jej kilka centymetrów, tak że
stojąc u boku Miguela czuła się bardziej pewnie.
- Nickie?
Na dźwięk głosu Miguela szybko odwróciła głowę i po
słała mu przepraszające spojrzenie. Miała nadzieję, że wy
baczy jej poranną ucieczkę. Ale myśli te pierzchły, do
strzegła bowiem w jego oczach wyraz podziwu i uznania.
Doznała nawet chwilowego wrażenia, że widzi w ich cie
mnej głębi ogniki namiętności, ale w rzeczywistości był to
jedynie odblask płomieni z kominka.
- Czekam na ciebie od kilku godzin - wyznała zmie
szana. - Musiałeś odjechać chwilę przed moim powro
tem...
- Czekasz od kilku godzin?
Czyżby słyszała w jego głosie nutę irytacji?
- Tak... - Zawahała się przestraszona, że to jej dziecin
na zazdrość wyprowadziła go z równowagi. Może odwołał
ślub? - Widzisz, zmieniłam zdanie - dodała pewniejszym
tonem, przełamując strach.
Zbladł jak ściana; z jego twarzy całkiem wyparowało
życie, i nie było to złudzenie optyczne spowodowane
zmianą oświetlenia. Może był chory?
- Miguelu, dobrze się czujesz?
- Dlaczego tak długo czekałaś, aby mi to powiedzieć?
Głos jego brzmiał dziwnie obco i groźnie. Przeszył ją lęk.
- Nie mogłam... nie mogłam cię zawiadomić, bo nie
wiedziałam dokąd pojechałeś - wyjąkała.
wykonanie - Irena
scandalous
Zacisnął usta tak mocno, że utworzyły cienką linię.
- Wiedziałem... Jesteś zbyt młoda i niedoświadczona.
Och, jaki ze mnie idiota!
- Proszę cię, Miguelu. - Nickie trzęsła się ze strachu.
- Czy nie możemy po prostu zapomnieć o tym incydencie
i pójść na umówione spotkanie? Jestem przekonana, że
ksiądz się niepokoi...
Zastygł w bezruchu z dziwnym wyrazem twarzy.
- Co takiego powiedziałaś? - spytał po chwili.
- Och, zdaję sobie sprawę, że to nieładnie z mojej stro
ny, że odrzuciłam twoje zaproszenie na lunch - plątała się
bezradnie- ale, widzisz, dopiero gdy zaczęłam iść, zorien
towałam się, że właściwie jestem głodna. I dlatego tak
szybko wróciłam.
- Nickie! - przerwał jej gwałtownie z widocznym wy
razem ulgi na ciągle pobladłej twarzy. - Wydaje mi się, że
mówimy o dwóch różnych sprawach. I całe szczęście.
- Zamrugał oczami, jakby chciał szybciej obudzić się z ko
szmarnego snu. - Ubrałaś się tak na spotkanie z księdzem?
- spytał z niedowierzaniem.
- Uważasz, że wyglądam niestosownie? -Zmarszczyła
brwi. - W takim razie pójdę się przebrać... - dodała z wa
haniem.
Podszedł do niej i delikatnie wziął do ręki naszyjnik.
Obracał go przez chwilę w palcach.
- Nie znam kobiety, która ubierałaby się bardziej gu
stownie - powiedział drżącym z emocji głosem. - Gdy cię
przed chwilą ujrzałem, myślałem... - W oczach miał za
chwyt. - Och, wszystko jedno, co sobie myślałem - uciął,
zmieszany własną szczerością. - Pójdę się przebrać. Wra
cam za pięć minut. -1 wyszedł.
Gdy puścił naszyjnik, miała wrażenie, że korale spalą
wykonanie - Irena
scandalous
jej skórę. Opadła na najbliższe krzesło owładnięta dziwną
słabością. Jakże on na nią dziś patrzył! Zdawał się pożerać
ją oczami, a jego palce poruszały się tak zmysłowo wokół
jej szyi... Przez ulotną chwilę zachowywał się jak zako
chany mężczyzna.
Grał! - pomyślała z goryczą. On przecież tylko odgry
wał narzuconą sobie rolę. Och, jakże bardzo pragnęła do
czekać dnia, w którym będzie tak ją dotykał i tak na nią
patrzył z potrzeby serca. Żyła przecież z myślą o tym dniu.
I musi zachowywać się ostrożnie, by nie popełnić głu
pstwa, które mogłoby narazić ich związek na niebezpie
czeństwo.
Podjąwszy tę niezłomną decyzję, wstała z krzesła
i przeszła do sali recepcyjnej, gdzie z uśmiechem na ustach
oczekiwała swego przyszłego męża.
wykonanie - Irena
scandalous
ROZDZIAŁ ÓSMY
Nickie żal było rozstawać się z Miguelem, gdy odpro
wadził ją pod drzwi pokoju. Po spotkaniu z księdzem, na
którym omówili wszystkie szczegóły jutrzejszej ceremonii,
Miguel zabrał ją na kolację do miejscowej kafejki, gdzie
posilili się znakomitą rybą w zielonym sosie oraz przyrzą
dzonymi na sposób baskijski pasztecikami.
Wracali do zajazdu pogrążeni w przyjacielskiej po
gawędce. Gdy Nickie nieoczekiwanie potknęła się, Mi
guel objął ją opiekuńczo ramieniem - i już nie puścił.
Szli więc przytuleni, i Nickie czuła się tak podekscytowa
na, że w głębi duszy modliła się, by ją wreszcie pocałował.
Była chyba jedyną kobietą na świecie, która w przededniu
nocy poślubnej nie zaznała smaku ust swego przyszłego
męża.
Gdy stanęli pod drzwiami jej pokoju, zaczęła pospiesz
nie szukać w torebce klucza, by pokryć zmieszanie i nara
stające podniecenie.
- Czy wiesz, że widzimy się po raz ostatni jako narze
czeni? - spytał znienacka, gdy zdążyła już otworzyć drzwi.
Przytrzymała się kurczowo klamki.
- Nie wiedziałam - odparła słabym głosem.
- Nie zapominaj, że widok panny młodej w dniu ślubu
przed ceremonią przynosi nieszczęście - zażartował.
- Poczekaj chwilę, mam coś dla ciebie... - Nim zdążył
okazać zdziwienie, zniknęła w pokoju, by po chwili ukazać
wykonanie - Irena
scandalous
się z powrotem z kunsztownie zapakowaną paczuszką.
- Proszę, to dla ciebie - powiedziała, wręczając mu pre
zent
Gdy zdejmował papier i otwierał pudełko, bacznie śle
dziła wyraz jego twarzy. Miała nadzieję, że baskijski beret,
który specjalnie dla niego kupiła w San Sebastian, sprawi
mu prawdziwą przyjemność.
Obserwowała, jak jego palce gładzą miękki materiał,
i przez chwilę wyobraziła sobie, że błądzą tak po jej skórze.
Przeszył ją dreszcz. I w tym momencie, gdy podniecenie
tak wyraźnie malowało się na jej twarzy, Miguel niespo
dzianie uniósł głowę. Miała wrażenie, że złapał ją na go
rącym uczynku. Zarumieniła się aż po czubek głowy.
- Ten prezent ma dla mnie szczególną wartość, ponie
waż pochodzi od ciebie, Nickie. Będę go nosił z wielką
przyjemnością. - Był cały niespokojny, przejęty, jakby wy
jawiał właśnie swe najskrytsze uczucia. - Msza zaczyna
się w południe - ciągnął trochę spokojniejszym tonem.
- Możesz spać, jak długo zechcesz. Śniadanie przyniosą ci
do łóżka. Przyślę Karmele, by pomogła ci się ubrać.
- Karmele Alderdi? - spytała z ożywieniem. Poznała
matkę chrzestną Miguela kilka lat temu i ogromnie przy
padły sobie do gustu.
- Tak - odparł z wyraźną satysfakcją. - Cudownym
zrządzeniem opatrzności moi rodzice chrzestni nie wyrze
kli się mnie i wprost nie mogą się doczekać, kiedy znów
cię zobaczą. Josć zawiezie cię do kościoła i poprowadzi do
ołtarza, Karmele zaś będzie towarzyszyć mnie.
- To cudownie - powiedziała Nickie szczerze zadowo
lona.
- Też się cieszę. Domyślam się jednak, że wolałabyś,
by twoi rodzice byli tu obecni.
wykonanie - Irena
scandalous
- Och, daj spokój! Wszystko jest w porządku. Oni do
skonale rozumieją sytuację... Poza tym i tak nie zdążyliby
na czas załatwić formalności paszportowych. Zaraz do nich
zadzwonię, i jutro także. Będą we wszystkim na bieżąco.
Lorę i Inake obiecali nakręcić film z uroczystości kościel
nych i przyjęcia. Moja rodzina będzie zachwycona.
Chciała już zamknąć drzwi, ale Miguel nie ruszył się
z miejsca. Stał tam nadal, a oczy miał tak dziwne i zamglo
ne, że zupełnie nie potrafiła odczytać jego intencji.
- Nickie, spakuj swoje rzeczy przed wyjściem do ko
ścioła - odezwał się wreszcie. - Po ceremonii wrócimy tu
tylko na obiad, a potem zaraz wyjeżdżamy.
- Do Onate? - spytała lekko rozczarowana. Myślała, że
przynajmniej spędzą tu jedną noc, nim wrócą do przerwa
nych badań.
- Porządna baskijska oblubienica nie zadaje za dużo
pytań - odparł żartobliwym tonem, ale Nickie wcale się nie
uśmiechnęła.
Po chwili ciszy powiedziała:
- Postaram się być dobrą żoną, Miguelu.
- Wystarczy, jak pozostaniesz sobą, Nickie - powie
dział z wyraźnym naciskiem. - Gabon.
- Gabon - pożegnała go i zamknęła drzwi. Była rozża
lona, że nawet nie pocałował jej na dobranoc.
Ostatnie jego słowa odbijały się echem w jej głowie.
Wystarczy, jak pozostaniesz sobą, Nickie... Oparła się ple
cami o drzwi. Czyżby chciał ją ostrzec, by nie oczekiwała
zbyt wiele? Żenił się z nią tylko po to, aby mieć dziecko
i nie zamierzał niczego udawać...
Z trudnością odsunęła od siebie przykre myśli i pode
szła do telefonu, żeby zadzwonić do rodziców. Pragnęła
również porozmawiać z Irene, ale z jakiegoś nie wyjaśnio-
wykonanie - Irena
scandalous
nego powodu Miguel sobie tego nie życzył. Postanowiła
spytać go jutro o przyczynę. Miała nadzieję, że frene wy
baczy im obojgu.
Kościół w Leizie był nieduży, pełen kameralnego uroku.
Przemawiał do wyobraźni Miguela o wiele bardziej niż
wystawne, okazałe świątynie w wielkich miastach.
Chociaż dochodziło południe w kościele panował pół
mrok. Na dworze było zimno, ciężkie, mroczne chmury
przysłaniały niebo. Nie podświetlone słońcem ćzerwono-
niebieskie witraże przypominały otwarte szkatuły ze stary
mi kosztownościami.
Ksiądz przyozdobiony w strojny ornat wszedł drzwiami
od zakrystii. Inake i Lorę stali najbliżej ołtarza, by kręcić
film i robić zdjęcia.
Miguel raz po raz zerkał na boki i widział swoich przy
jaciół wchodzących do kościoła i zajmujących miejsca
w ławach na przedzie. Jakże by pragnął widzieć tu dzisiaj
Zacka! Niestety, Zack nie mógł przybyć na tę wyjątkową
dla Miguela uroczystość. Alex ponownie zaszła w ciążę
i nie czuła się na siłach odbyć tak dalekiej podróży, Zack
zaś nie chciał pozostawiać jej samej z małym Seanem.
Przypomniał sobie radę, jakiej udzielił mu przyjaciel
w czasie ich ostatniego spotkania w Reno. Jeśli chodzi
o Nickie - powiedział - nie masz czasu do stracenia! Dzia
łaj szybko, w przeciwnym bowiem razie stracisz ją na za
wsze".
Miguela niespodziewanie poraziła myśl, że nawet teraz
Nickie może się jeszcze wycofać. Za każdym skrzypnię
ciem wejściowych drzwi nerwowo odwracał głowę, pew
ny, że ją wreszcie zobaczy, i za każdym razem, gdy do
świadczał rozczarowania, przeszywał go strach. A jeśli ona
wykonanie - Irena
scandalous
w ogóle nie przyjdzie? Jeśli go porzuciła? Co wtedy pocz
nie ze sobą? Miał wrażenie, ze bez niej nie podźwignie
ciężaru życia.
Ktoś poklepał go po ramieniu.
- Ona przyjdzie, Miguel. - Karmele miała nadprzyro
dzony dar czytania w ludzkich myślach. - Ona cię kocha.
- Owszem* jak brata - rzekł głucho i bezbarwnie.
Karmele zacisnęła dłoń na rękawie jego garnituru.
- Jeśli naprawdę wierzysz w to, co mówisz, to oznacza,
że wcale nie jesteś tak błyskotliwy, za jakiego uchodzisz.
- Nie wiesz o wielu rzeczach, Karmele.
- A ty nie wiesz tego, co ja wiem, głuptasie. O, już
przyjechała!
Odniósł wrażenie, że nagle do kościoła wdarło się słońce
i rozświetliło mroczną przestrzeń złotym, migotliwym
światłem. Nickie w aureoli blond włosów, odziana w błę
kitny jedwab i koronkową mantylę opadającą fałdziście
wokół jej głowy i ramion aż po smukłą talię, wyglądała jak
zjawisko. Błękit koronki okalającej czoło podkreślała cie
mną głębię jej oczu i ciepły koloryt skóry. Wyglądała tak
nieziemsko pięknie, że aż nierealnie.
Miguelowi dech zaparło z wrażenia, gdy patrzył na nią,
jak wsparta na ramieniu jego ojca chrzestnego szła posu
wistym krokiem do ołtarza. Organy grały coraz głośniej,
ich uroczyste dźwięki wypełniały cały kościół - i zdawało
się Miguelowi, że nigdy w życiu nie słyszał piękniejszej
muzyki. Z radością zauważył, że jego piękna panna młoda
niosła w ręce bukiet polnych kwiatów, które specjalnie dla
niej sprowadził z Afryki.
Gdy stanęła obok niego, nie odważył się nawet dotknąć
jej ręki. Wydawała mu się tak nieziemsko piękna jak anioł
- i tak samo odległa. Nie powitała go radosnym uśmie-
wykonanie - Irena
scandalous
chem, który zazwyczaj pojawiał się na jej twarzy, gdy była
szczęśliwa lub podniecona; tym razem twarz jej pełna re
zerwy i powagi wydała mu się bardzo skupiona i smutna.
Obdarzyła go tylko jednym przelotnym spojrzeniem i po
patrzyła na księdza.
W połowie mszy rozpoczęła się ceremonia ślubna. Ni
ckie odpowiadała na pytania księdza cicho i spokojnie.
Miguel nie mógł oprzeć się wrażeniu, że dostrzega w jej
głosie melancholię i rezygnację, jakby poddawała się nie
uchronnemu przeznaczeniu - bez radości i własnej woli.
Miotany rozpaczą i nadzieją oczekiwał słów, o których
marzył przez całe życie - że teraz oto, on i Nickie, stają
się mężem i żoną. Już za kilka chwil, niecierpliwił się,
będzie mógł ją pocałować po raz pierwszy... Jak z oddali
doszedł go uroczysty głos księdza:
- A teraz, proszę, wymieńcie obrączki.
Miguel odwrócił się do Karmele, która w wyciągniętej
dłoni trzymała obrączkę. Kupił ją podczas wspólnej z Ni
ckie podróży na Kaukaz. Pewnego popołudnia, gdy zrobili
sobie przerwę w pracy i spacerowali po starych uliczkach
Tbilisi, Nickie zauważyła na wystawie małego sklepiku
z biżuterią starą biało-złotą obrączkę krytą emalią, która
ogromnie jej się spodobała. Obrączka i medalion z tego
samego kompletu pochodziły podobno z czasów Rosji car
skiej i były bardzo drogie - o wiele za drogie na kieszeń
Nickie.
Miguel wrócił później sam do tego sklepiku i kupił tę
biżuterię w nadziei, że pewnego dnia będzie miał okazję
podarować ją Nickie.
Był ogromnie ciekaw, czy przypomni sobie ten pierścio
nek. Wsuwając go na palec Nickie, w napięciu spoglądał
na jej twarz. Oczy przez cały czas miała spuszczone, ale
wykonanie - Irena
scandalous
nim puścił jej rękę, wyraźnie usłyszał głębokie westchnie
nie, które wyrwało jej się z piersi. Podniosła na niego oczy;
malowało się w nich nieopisane zdziwienie.
Ksiądz musiał chrząknąć znacząco, by oderwali od sie
bie wzrok i wrócili do rzeczywistości. Na policzkach Ni-
ckie pojawił się lekki rumieniec, nim odwróciła się do Josć.
Po chwili Miguel poczuł delikatny dotyk jej chłodnej ręki,
gdy wsuwała mu na palec ciężką obrączkę z oprawionego
w złoto onyksu.
Nigdy dotąd nie nosił obrączki. Przyglądał się teraz, jak
Nickie pochyla głowę i ostrożnie, jakby z namaszczeniem,
przesuwa obrączkę wzdłuż jego palca, by umieścić ją wre
szcie na właściwym miejscu.
Gdyby sam miał wybierać, z pewnością wybrałby właś
nie czarny onyks. Skąd Nickie tak dobrze znała jego gust?
Gdy chciała cofnąć rękę, Miguel odruchowo chwycił ją
i przycisnął do piersi. Nickie drgnęła niespokojnie, odniósł
więc wrażenie, że chce mu się wyrwać, i puścił jej rękę
z pełnym rezygnacji westchnieniem.
By stało się zadość tradycji, pochylił głowę i poszukał
jej ust. Były chłodne i beznamiętne. Tak samo mogła po
całować Zacka albo Inake'a. Z bólem serca doszedł do
wniosku, że wolałaby zapewne uniknąć jakiegokolwiek
fizycznego kontaktu.
Gdy msza dobiegła końca i kościół wypełniły dźwięki
weselnego marsza, Nickie odruchowo wzięła bukiet, który
przytrzymywał jej Josć i starając się nie patrzyć na Migue-
la, choć pozwoliła mu trzymać się za rękę, przeszła wzdłuż
szpaleru gości.
Inake pierwszy wybiegł na zewnątrz, by zrobić młodej
parze zdjęcia. Po chwili stali w otoczeniu przyjaciół
i przyjmowali gratulacje. Mężczyźni całowali Nickie
wykonanie - Irena
scandalous
w policzki, Miguela zaś klepali po ramieniu, przypomina
jąc mu żartobliwie o zbliżającej się nocy poślubnej. Jeden
z nich, najbardziej jowialny, zacytował głośno słowa starej
baskijskiej ballady: „Gołąbek pięknie fruwa, ale jeszcze
lepiej wygląda na talerzu". Ta uwaga wywołała głośny
śmiech.
Nickie, która nie znała tak biegle euskara, w pierwszej
chwili nie zrozumiała sensu słów, poprosiła więc Miguela,
by jej przetłumaczył. Miguel lekko się stropił, nie chcąc
jednak rozczarować przyjaciół, odpowiedział na głos po
baskijsku:
- Dziś w nocy pomogę ci to zrozumieć.
Riposta ubawiła towarzystwo, ale Nickie wyraźnie się
zmieszała. Widząc, że się rumieni, szybko ujął ją pod ramię
i sprowadził po stopniach kościoła do samochodu, w któ
rym już czekali Josć i Karmele.
Gdy pochylał się nad nią, pomagając jej wsiąść do auta,
szepnął:
- Jestem teraz twoim mężem i nigdy nie pozwolę ci
odejść z mojego życia.
Nickie była daleka od takiego zamiaru. Przeciwnie - ra
czej obawiała się, że Miguel szybko odkryje jej prawdziwe
uczucia. Karmele przejrzała ją od razu. Zorientowała się,
że Nickie całym sercem kocha jej chrzestnego syna. Gdy
ubierała ją do ślubu, wypowiedziała szokujące słowa:
- Jeśli nie kochasz mojego Miguela całym sercem - tu
oczy jej błysnęły i uderzyła się w pierś - nie zasługujesz,
by zostać jego żoną, a więc ja nie dopuszczę do tęga mał
żeństwa!
Tymi słowami matka chrzestna Miguela zyskała sobie
całkowite zaufanie i sympatię Nickie.
- Jeśli nie kochałabym go całym sercem, czy naprawdę
wykonanie - Irena
scandalous
przypuszczasz, że zgodziłabym się na to małżeństwo?
- odparła z żarliwym przekonaniem. - Na małżeństwo,
które zaproponował tylko dlatego, że pragnie dziecka, któ
re zapełniłoby mu pustkę po stracie Katalin?
- Och! - Stara kobieta powiedziała coś w języku eu-
skara, czego Nickie nie zrozumiała, a potem ciepły
uśmiech wypłynął jej na wargi. Ujęła gorące policzki Nic
kie w obie dłonie i pocałowała ją w czoło.
Przez chwilę Nickie nie mogła pohamować żalu, że to
nie Begona Aldabe udziela jej swego matczynego błogo
sławieństwa - ale widać nie było jej to sądzone.
Gdy państwo młodzi dotarli do zajazdu, okazało się, że
grono przyjaciół czeka już przy wejściu, by zrobić im
więcej zdjęć. Błysnęły flesze, gdy Nickie wysiadała z sa
mochodu. Miguel podał jej ramię z nieprzeniknionym, zda
wało się obojętnym, wyrazem twarzy. Poczuła znów ukłu
cie bólu w sercu.
Zdobyła się jednak na wysiłek, by wyglądać na szczę
śliwą pannę młodą, gdy wchodzili do przygotowanej sali
restauracyjnej, witani przez uśmiechniętego gospodarza
i jego żonę.
Gdy wszyscy goście usadowili się już przy stole, a kel
nerzy rozlali wino, Jose" powstał i wzniósł toast.
- Za mojego kochanego syna chrzestnego, Miguela,
z którego zawsze byłem dumny! I za Nickie, promyk słoń
ca, który rozjaśnił jego życie! Aby dali mi dużo wnucząt,
którym będę mógł czytać przed kominkiem bajki na dobra
noc!
Goście roześmiali się i opróżnili kieliszki do dna. Nickie
nieprzywykła do alkoholu upiła tylko mały łyk. Mocne
czerwone wino spłynęło w dół jej gardła gorącym strumie
niem.
wykonanie - Irena
scandalous
Zupełnie nie miała dziś apetytu. Zjadła zaledwie kilka
kęsów przepysznie wyglądającego pasztecika z krewetka
mi i czosnkiem i odrobinę makaronu z grzybami. Gdy po
dano główne danie -jagnię pieczone na rożnie, Inake po
wstał, uśmiechnął się do Nickie i przemówił:
- Kilka lat temu Nickie uczęszczała na prowadzone prze
ze mnie kursy letnie w San Sebastian. Poznałem wówczas
piękną, młodą studentkę zafascynowaną naszym językiem
i kulturą. Od razu ujęła mnie za serce. Towarzyszyła potem
Miguelowi i mnie w podróży w Pireneje; od pierwszej chwili
zauważyłem, że bardzo do siebie pasują. Szczerze mówiąc,
byłem zachwycony, gdy wreszcie pewnego dnia Miguel za
dzwonił do mnie z wiadomością, że Nickie zgodziła się go
poślubić. - Głos Inake'a brzmiał bardzo poważnie i uroczy
ście. - Razem z moją żoną, Lorę, z całego serca im gratulu
jemy. Wasze zdrowie, Nickie i Miguelu! - Ukłonił się im
obojgu. - Oby wasza miłość kwitła przez całe życie! - Pod
niósł kieliszek do ust, a inni poszli jego śladem.
Nickie uśmiechnęła się wymuszenie. Gdybyż Miguel
naprawdę ją kochał! Gdyby kochał ją tak rozpaczliwie, jak
ona kochała jego... Jakże trudno przychodziło jej pogodzić
się z faktem, że nie może liczyć z jego strony na gorące
uczucia, na prawdziwą namiętność.
Gdy oddawała się tym gorzkim rozmyślaniom, na par
kiecie pojawiła się grupa tancerzy Ubranych w ludowe
czerwono-białe stroje. Ich fascynujący występ rozproszył
na chwilę jej smutne myśli. Tańczyli z taką zręcznością
i wdziękiem, że zapomniała nawet o deserze, na który po
dano cytrynowy sorbet, i nie wypiła szampana.
W pewnej chwili poczuła, że czyjaś ręka chwyta jej dłoń.
- Podoba ci się przedstawienie? - wyszeptał Miguel
prosto do jej ucha.
wykonanie - Irena
scandalous
- Och, bardzo! - odparła ze szczerym podziwem.
Głos jej lekko drżał, jak zwykle, gdy Miguel był tak blisko
niej.
- To zasługa Inake'a. On ich zamówił. To jeden z na
szych najlepszych zespołów tanecznych. -1 dodał jeszcze
ciszej: - Gdy tylko skończą tańczyć, wyjeżdżamy.
Na jej twarzy wystąpił rumieniec, a serce żywiej zabiło
w piersiach. Uświadomiła sobie z całą jasnością, że dziś
jest ich noc poślubna. Za chwilę zostanie z Miguelem sa
ma...
Jakby mimochodem zerknęła na swoją ślubną obrączkę
i znów uderzyło ją wybitne podobieństwo do tej, którą
kilka lat temu podziwiała na wystawie małego sklepiku
w Tbilisi. Pamiętała dobrze, że był tam również do kom
pletu medalion. Gdzie Miguel znalazł tak bardzo podobny
pierścionek? Zadziwiające, że o nim pamiętał...
Pochłonięta myślami nie spostrzegła, że taniec się skoń
czył, a goście na stojąco zgotowali tancerzom owację.
- Chodźmy już, Nickie. - Miguel wstał od stołu i podał
jej ramię.
- Dziękuję za wszystko - szepnęła Nickie do siedzącej
obok Karmele. Uściskała ją mocno i odezwała się głośniej:
- Wszystkim serdecznie dziękuję...
Miguel nie pozwolił jej dokończyć. Obawiał się, że
żartobliwe komentarze biesiadników wprawią ją po raz
kolejny w zakłopotanie. Mocno objął ją w pasie i popro
wadził ku drzwiom.
Nim wyszli, musieli jednak pokonać pewną przeszkodę.
Tancerze ustawili się naprzeciw siebie i złapali za ręce tak,
że Nickie i Miguel musieli pochylić głowy i przebiec pod
mostem utworzonym z ich rąk.
Część gości wyszła na dwór pożegnać młodą parę.
wykonanie - Irena
scandalous
- Jeszcze jedno zdjęcie dla potomności! Pocałuj pannę
młodą! - Głos Inake'a górował nad innymi.
Miguel zignorował prośbę przyjaciela i otworzył dla
Nickie drzwi samochodu. Musiała zamrugać oczami, by
pohamować łzy. Nawet nie potrafił zmusić się, by ją poca
łować!
A przecież tak niedawno, gdy podziwiali panoramę San
Sebastian, przytulił ją namiętnie do siebie... Teraz zacho
wywał się jak zupełnie obcy człowiek -jakby tamto chwi
lowe uniesienie nigdy nie miało miejsca.
wykonanie - Irena
scandalous
ROZDZIAŁ DZIEWIĄTY
Gdy wyjechali poza granice miasteczka, Miguel nie
oczekiwanie zjechał na pobocze i zatrzymał wóz. Nickie
spojrzała na zegarek. Godzina była dość późna, a do Onate,
gdzie, jak sądziła, podążali, szmat drogi.
Ostrożnie zdjęła mantylę, położyła ją na tylnym siedze
niu i popatrzyła na Miguela zaintrygowanym wzrokiem.
Siedział z rękami opartymi o kierownicę i patrzył przed
siebie, pogrążony w jakiejś tajemniczej zadumie.
- Jeśli mogłabyś wybierać, Nickie, gdzie chciałabyś
spędzić tę noc? - spytał po chwili.
Zaskoczona jego pytaniem zastanawiała się przez moment.
- Wiele jest miejsc, które lubię... - odezwała się trochę
niepewnie.
- Mam na myśli takie miejsce, które podobało ci się
bardziej niż jakiekolwiek inne - powiedział bardzo poważ
nym tonem.
- Bardziej niż jakiekolwiek inne? - powtórzyła, usiłu
jąc odgadnąć, o co Miguelowi naprawdę chodzi. Po chwili
uśmiechnęła się sama do siebie. - Wiesz, to wyjątkowe
miejsce nie jest dostępne... W takim razie w zupełności
może być Onate.
- Och, Nickie, idziesz na łatwiznę.
Jakaś dziwna nuta w jego głosie zaalarmowała ją.
- A ty, gdzie chciałbyś pojechać? - spytała zacieka
wiona.
wykonanie - Irena
scandalous
- To twoja noc. - Popatrzył na nią spod oka. - Chciał
bym móc spełnić wszystkie twoje pragnienia.
- Już to zrobiłeś. - Głos jej drżał. Nie bardzo wiedziała,
co powiedzieć. Miguel był dziś zupełnie do siebie niepo
dobny. .. - Dzisiaj wszystko wypadło znakomicie - plątała
się bezradnie. - 1 . . . i kwiaty, czerwono-białe kwiaty w mo
im bukiecie. Przypomniało mi się, jak kiedyś wędrowali
śmy po tych okolicach... Pamiętasz? I ta obrączka... Jest
bardzo podobna do tamtej z Tbilisi...
- To jest ta sama obrączka, Nickie - stwierdził dobitnie.
Zaschło jej w gardle ź wrażenia. Minęła dobra chwila,
nim zdołała przemówić.
- Dziękuję ci... - Dotknęła palcem gładkiej powierz
chni pierścionka. - Zawsze będę ją nosić. - Zupełnie
nie mogła się opanować. Pochyliła się i pocałowała Migue-
la w policzek, a potem szybko cofnęła się, jakby zła na
siebie.
Był wyraźnie zaskoczony. Wydawało się, że zesztywniał
pod wpływem jej dotyku.
- Nadal nie odpowiedziałaś na moje pytanie - zwrócił
uwagę tonem chłodnym i rzeczowym.
- Miguelu, to bez sensu. Dobrze wiesz, że.nie przywią
zuję wagi, dokąd pojedziemy, jeśli tylko... - Urwała, nim
zdążyła całkowicie się zdradzić.
- Jeśli tylko, co? - dopytywał się niestrudzenie.
- Jeśli tylko zdążymy do Onate na czas, by przeprowa
dzić poszukiwania źródłowe i dokończyć książkę, nim u-
płynie ustalony termin - wyrecytowała jak z nut.
- Och, tym będziemy się martwić później - zbagateli
zował. - Nie w dzisiejszą noc. Naszą noc poślubną. Chcę,
by ona zapadła nam w pamięć. Może polecimy do Grecji,
albo do Paryża? A może na Tahiti lub do Rio? Chyba że
wykonanie - Irena
scandalous
wolisz wracać do domu... - Głos jego brzmiał śmiertelnie
poważnie.
- Ależ nie! - zaprzeczyła żywo. - Jeśli mam być szcze
ra, ze wszystkich miejsc na świecie najbardziej tu mi się
podoba.
- Masz na myśli Pireneje?
- Dokładnie Leizę. Nie przypominasz sobie? Kiedy by
łam tu po raz pierwszy, zakochałam się w tym miejscu,
a szczególnie... - Ugryzła się w język. Nie chciała zdra
dzić swych najskrytszych marzeń. Nie teraz.
Dziwna cisza zapadła w samochodzie. Po chwili Miguel
powiedział:
- A więc mam rozumieć, że chcesz zostać tutaj?
- Tak - przytaknęła. - Zajazd jest naprawdę uroczy.
Chętnie bym tam wróciła.
- Och, mnie też się podoba, ale, szczerze mówiąc, wo
lałbym spędzić noc na łące...
Zaskoczona zamrugała oczami. Wiedziała, że Miguel
kocha góry, ale żeby spędzać noc poślubną na biwaku?
W dodatku w środku zimy... To był absurd.
- Chcesz rozbić namiot? - spytała, niepewna, czy go
dobrze zrozumiała.
- Niezupełnie - uśmiechnął się tajemniczo. - Pamię
tasz to opuszczone gospodarstwo?
Nickie z ledwością stłumiła okrzyk radości.
- Ależ, jestem pewna, że tam już ktoś mieszka... - za
uważyła, nie kryjąc swojego rozczarowania. - To był taki
uroczy dom. Wątpię, żeby nadal stał pusty...
- Wydaje mi się, że tylko w jeden sposób możemy się
o tym przekonać... Miałabyś na to ochotę, Nickie?
Był niespokojny, przejęty i... pełen zapału. Zupełnie nie
potrafiła go zrozumieć.
wykonanie - Irena
scandalous
- Oczywiście. - Postanowiła być szczera. - Najpierw
jednak chciałabym zadzwonić do rodziców. Wiesz, że im
to obiecałam.
- Będzie na to mnóstwo czasu - uciął krótko i włączył
silnik.
Nickie obiecała rodzicom, że zaraz po ślubie do nich
zadzwoni. Wiedziała, że czekają na ten telefon z niecier
pliwością, by tam, po drugiej stronie oceanu, otworzyć
szampana i fetować jej szczęście. W głębi duszy wolałaby
mieć już ten telefon za sobą... Cóż - tak naprawdę nie było
przecież czego fetować. Miguel jej nie kochał, poślubił ją
z rozsądku... W ciszy, która zapadła, popatrzyła na jego
śmiało zarysowany profil. Wydawał jej się teraz dziwnie
obcy, niemal wrogi...
Cisza narastała. Miguel jechał dłuższy czas prosto, a po
tem nagle skręcił w polny, błotnisty trakt, wijący się wy
soko ku górskim halom. Nickie zapamiętała tę okolicę
w pełni słonecznego lata, gdy kwitły polne kwiaty, a po
wietrze przesycone było ich odurzającym zapachem. Ten
zapach miała teraz w nozdrzach... Uświadomiła sobie na
gle, że przytula do twarzy ślubny bukiet z polnych kwia
tów, który dostała od Miguela i uśmiechnęła się do siebie,
pogrążona we wspomnieniach.
Pamiętała, że stoi w słońcu, a słodko pachnący wietrzyk
odgarnia włosy z jej opalonego czoła... Pamiętała, jak
cienki, biały podkoszulek Miguela oblepia jego muskular
ny tors, a zniszczone skórzane szorty przylegają do smu
kłych ud...
Miguel zawsze w górach szedł przed nią, żeby torować
drogę. Nawet nie zdawał sobie sprawy, ile radości czerpała
z obserwowania jego silnego, niezmordowanego ciała. Dla
niej zawsze był niewiarygodnie piękny. Jego męska, silna,
wykonanie - Irena
scandalous
dojrzała uroda fascynowała ją od najmłodszych lat. Ten
zarys jego brody... Albo niespodziewany uśmiech, który
sprawiał, że w kącikach jego ust pojawiały się malutkie
zmarszczki... Dopiero jako kobieta dojrzała Nickie uświa
domiła sobie, że Miguel nie tylko był przystojny - ale,
przede wszystkim, miał wiele zmysłowego, zniewalające
go wdzięku. Och, ileż to razy miała taką nieprzepartą ocho
tę objąć go, przytulić się do tego giętkiego, muskularnego
ciała!
I znów tysiąc namiętnych pragnień pobudziło jej
wyobraźnię. Musiała szybko odwrócić wzrok i popatrzeć
przez okno, by nie wyczytał niczego z jej pałającej twarzy.
Jechali coraz wyżej i wyżej, wśród zupełnej głuszy.
I nagle zobaczyła dom. Ta sama ciężka, kamienna sylwetka
rysowała się teraz na tle mrocznego nieba.
Miguel zatrzymał samochód.
Gdy przyjrzała mu się z bliska, dom wyglądał jakoś
inaczej. Był odnowiony, zadbany, w oknach widniały nowe
okiennice, a stos drewna na opał piętrzył się aż po okap
dachu. Rozwalające się stare drzwi zastąpiono nowymi
- drewnianymi z żelaznymi okuciami.
- Z komina leci dym - powiedziała. - Ten, kto tu mie
szka, zrobił z tego domu prawdziwe cacko. - Westchnęła
z żalem. - Szkoda, że nie możemy tu zostać... - Nie usi
łowała ukryć swego rozczarowania.
Ale Miguel nieoczekiwanie wysiadł z samochodu, ob
szedł go dokoła i otworzył jej drzwi. Powiało chłodne,
górskie powietrze.
Spojrzała na Miguela pytającym wzrokiem i - o dziwo!
- w głębi jego oczu dostrzegła figlarne błyski. Nim zdążyła
zaprotestować, chwycił ją w ramiona i niósł przez pod
wórze ku drzwiom.
wykonanie - Irena
scandalous
- Wymyśliłeś jakiś kawał! - zawołała niezadowolona.
- Razem z kolegami wymyśliliście jakiś głupi żart... Przy
znaj się! - molestowała go, próbując się wyrwać, ale on
tylko się roześmiał i niósł ją wysoko ponad mokrą ziemią,
ostrożnie, by nie zabłocić ślubnej sukni.
Daremnie próbowała z nim walczyć. Był nieustępliwy
i o wiele silniejszy. W przypływie desperacji wolną ręką
chwyciła go za twarz i zmusiła, by na nią popatrzył. To był
błąd. Usta jego znalazły się tak blisko jej ust, że z całą
namiętnością zapragnęła pocałunku, niezdolna myśleć
o niczym innym.
Wolno przesunął wzrokiem po zwróconej ku sobie twa
rzy, a potem pochylił się ku niej i delikatnie przesunął war
gami po jej oczach, nosie i ustach... Oplotła go pożądliwie
ramionami.
- Sięgnij do kieszeni mojej koszuli - wyszeptał.
- Znajdziesz tam klucz.
Posłusznie wsunęła mu rękę pod marynarkę. Twarda,
muskularna klatka piersiowa Miguela była ciepła w doty
ku. Pod opuszkami palców czuła bicie jego serca.
- Włóż go do zamka i przekręć w prawo - pouczył ją,
gdy wyciągnęła klucz.
I dopiero teraz doznała olśnienia.
- Miguelu? - spytała drżącym głosem. - Czyj to dom?
Nie usłyszała odpowiedzi. Prawda jednak poraziła ją
niczym uderzenie pioruna.
Dom należał do niego! Jej dom... Wszystko zaczynało
układać się w spójną całość.
Nie dziw, że Leiza miała dla niego szczególne znacze
nie. Teraz zrozumiała, dlaczego właściciel zajazdu, ksiądz
i inni mieszkańcy byli tak przyjacielscy. Od początku byli
z Miguelem po imieniu... Powinna była się zorientować!
wykonanie - Irena
scandalous
Migueł musiał tu bywać wielokrotnie. Doskonale znał tu
tejsze sklepy, restauracje i całą okolicę.
- Od kiedy jesteś właścicielem tego domu? - spytała,
obrzucając go zaintrygowanym spojrzeniem.
- Odpowiem na wszystkie twoje pytania, ale pozwól,
że najpierw przeniosę pannę młodą przez próg. Otwórz
drzwi, pani Aldabe.
Pani Aldabe! Nicole Brinton Aldabe. Nickie Aldabe...
Jej nowe nazwisko. Czuła w głowie taki zamęt, że z trud
nością trafiła kluczem do zamka.
Miguel popchnął lekko drzwi i wniósł pannę młodą do
środka. Nickie drżała z natłoku emocji. Podejrzewając, że
trzęsie się z zimna, zaniósł ją do salonu, gdzie na kominku
płonął ogień.
- Musisz się ogrzać - powiedział.
Miała nadzieję, że w końcu ją pocałuje naprawdę.
Uniosła lekko głowę, tak aby ich usta mogły się spotkać
w pół drogi, on jednak postawił ją na podłodze i zaczął,
jak gdyby nigdy nic, rozcierać jej ręce i ramiona.
Przypomniała sobie, że dawniej, gdy była dzieckiem,
też miał zwyczaj tak ją rozgrzewać, i doszła do smutnego
wniosku, że w jego z pozoru czułym geście nie ma niczego
intymnego, niczego osobistego. Ból i rozczarowanie nara
stały. W końcu nie mogąc znieść dłużej jego dotyku, w któ
rym nie było namiętności, odsunęła się o krok.
- Jak to zdobyłeś? - spytała, podchodząc do szerokiego
fotela z wysokim oparciem, który stał tuż obok kominka.
Przesunęła palcami po jego rzeźbionej poręczy.
- Należał do rodziny Alderdich od kilku pokoleń - wy
jaśnił. - Postanowili dać go nam w ślubnym prezencie. Są
bezdzietni i Jose" ma nadzieję, że będzie mógł, siedząc
w tym właśnie fotelu, opowiadać naszym dzieciom bajki.
wykonanie - Irena
scandalous
W głowie Nickie kłębiły się tysiące pytań, na które
pragnęła odpowiedzi. Miguel stale mówił o dzieciach, ale
jego zachowanie w stosunku do niej było całkiem niezro
zumiałe. Nie zachowywał się jak mąż, jak kochanek...
- Dlaczego kupiłeś ten dom? - spytała wprost.
Wrzucił polano do kominka i otrzepał ręce.
- Pomówimy o tym, gdy zadzwonisz do rodziców
- powiedział, wcale na nią nie patrząc. Wydawał się nie
obecny myślami, gdy zerkał na zegarek. - Tam dochodzi
już dziewiąta rano i twoi rodzice zapewne się niecierpliwią.
Telefon jest w sypialni. Gdy będziesz rozmawiać, przynio
sę nasze rzeczy z samochodu. -1 wyszedł. Po prostu wy
szedł.
Idąc do sypialni, zauważyła stojącą w rogu pokoju nie
ubraną choinkę, która przypominała o jutrzejszej Wigilii
Bożego Narodzenia.
Miguel o niczym nie zapomniał. Miała wrażenie, że śni
na jawie. Wszystko w tym domu urządzone było tak, jakby
to ona sama nad tym czuwała. Przypomniała sobie, że
kiedy była tu z Miguelem po raz pierwszy, mówiła mu,
jakich zmian by dokonała, gdyby ten dom do niej należał.
A więc pamiętał... Pamiętał nawet o powiększeniu okna
w sypialni, by można było podziwiać góry.
Wszystko wskazywało na to, że dom został kupiony
i przebudowany dawno temu. Na długo przedtem, nim po
prosił ją o rękę. Dlaczego? Dlaczego to zrobił? - zastana
wiała się gorączkowo. Dlaczego spełnił jej najskrytsze pra
gnienia? Czyżby w ten sposób chciał jej zrekompensować
miłość, której dać jej nie mógł?
Znała go lepiej niż ktokolwiek inny: Był wymagający,
metodyczny i nigdy nie zostawiał niczego przypadkowi.
W zamian za dziecko, które mu obiecała, postanowił ofia-
wykonanie - Irena
scandalous
rować jej wszystko, by uczynić ją szczęśliwą - wszystko
z wyjątkiem tej jednej rzeczy, której po prostu dać jej nie
mógł.
Rzuciła się na łóżko i zatopiła twarz w dłoniach, aby
stłumić łkanie. Myślała, że jakoś sobie z tym poradzi, ale
teraz zrozumiała, że popełniła straszną pomyłkę. Małżeń
stwo bez miłości było okrutną parodią.
- Do diabła z twoim honorem, Miguelu! Do diabła z tobą,
za to, że mnie nie kochasz! - krzyknęła w poduszkę.
Usłyszała trzask frontowych drzwi. Bojąc się, że Miguel
wejdzie i zobaczy ją w takim stanie, szybko zerwała się
z łóżka i sięgnęła po telefon.
Od razu dostała połączenie. Gdy usłyszała głos matki,
znów zaczęła płakać.
- Kochanie, jakże się cieszę! Poczekaj chwilę, zawołam
ojca do telefonu...
- Jeszcze nie teraz, mamo - szepnęła Nickie gorączko
wo, zerkając w stronę drzwi i modląc się, by Miguel jej nie
słyszał. - Muszę z tobą chwilę porozmawiać, mamo...
- Coś nie w porządku, kochanie? - zaniepokoiła się
matka.
- Och, nie... Wszystko wypadło dobrze. Wzięliśmy
ślub w południe, potem był bardzo uroczysty obiad
w miejscowym zajeździe...
- Dlaczego więc masz taki głos, jakby nastąpił koniec
świata?
- Och, mamo... - Nickie nie wytrzymała i wybuchnęła
głośnym szlochem. - Popełniłam najgorszy błąd w moim
życiu. I nie mam już odwrotu!
- Jesteś sama, skarbie?
- Miguel jest w drugim pokoju - odpowiedziała ściszo
nym głosem.
wykonanie - Irena
scandalous
- Powiedz po prostu, co cię tak martwi, kochanie - po
radziła matka.
- On... on mnie nie kocha!
- Myślę, że się mylisz. Miguel Aldabe należy do ludzi,
którzy dobrze wiedzą, czego chcą i postępują celowo. Nie
znalazłby się w sytuacji, której by sobie nie życzył,
a więc...
- Ale on przecież nigdy nie powiedział, że mnie kocha!
- przerwała w uniesieniu. - Traktuje mnie jak dziecko, jak
siostrę... jak Irene. Och, nigdy mnie nawet nie pocałował!
, - A ty, wyznałaś mu swe prawdziwe uczucia?
- Nie. Nie odważyłam się niczego powiedzieć. Bałam
się, że zmieni zdanie... że go stracę.
- Och, Nickie - westchnęła matka. - Czy nie uważasz,
że małżonkowie powinni być ze sobą całkiem szczerzy,
jeśli chcą, by ich małżeństwo było szczęśliwe?
- Tak. Teraz już wiem. - Na wpoi łkała do słuchawki,
bojąc się powiedzieć matce prawdę o warunkach, na któ
rych oboje przystali na to małżeństwo.
- Miguel może podejrzewać, że nadal kochasz go jak
brata. Ostatecznie jest od ciebie sporo starszy i całe życie
się tobą opiekował jak rodzoną siostrą. Może nie zdaje
sobie sprawy, że twoje uczucia się zmieniły. A może po
prostu się boi...
- Mamo, dobrze wiesz, że nigdy nie poślubiłabym męż
czyzny, którego bym nie kochała!
- Wiem, skarbie. I właśnie dlatego powinnaś mu jak
najszybciej o tym powiedzieć.
- A jeśli go stracę?
- Jeśli on cię nie kocha - podjęła matka po chwili na
mysłu - to oznacza, że nigdy nie był twój, a zatem nie
możesz go stracić.
wykonanie - Irena
scandalous
Nickie kurczowo przywarła do słuchawki. Przez dłuższą
chwilę rozważała w skupieniu słowa matki.
- Chyba masz rację- odezwała się wreszcie. - Dzięku
ję za wszystko. Wkrótce znów zadzwonię.
- Będę się za was modlić - powiedziała matka.
Gdy Nickie odłożyła słuchawkę, siedziała jeszcze czas
jakiś nieruchomo na łóżku, pogrążona w głębokiej zadu
mie. Potem zapaliła lampkę, zrobiło się już bowiem cał
kiem ciemno, i wygładziła kapę oraz odłożyła poduszkę na
swoje miejsce. I właśnie wtedy zauważyła na prześcieradle
metalowy przedmiot. Zaintrygowana pochyliła się i wzięła
do ręki złoty medalion na łańcuszku - medalion pasujący
do jej ślubnej obrączki!
Nacisnęła zamek i uchyliła wieczko. Wewnątrz były
dwie miniaturowe fotografie. Jego i jej.
wykonanie - Irena
scandalous
ROZDZIAŁ DZIESIĄTY
Rozległo się pukanie do drzwi.
- Nickie, ca z tobą? Dobrze się czujesz?
Niezdarnym ruchem wsunęła medalion pod poduszkę
i wstała.
- Proszę, wejdź.
Był w koszuli rozpiętej do połowy, bez krawata i ma
rynarki. W oczach miał strach. Włosy miał rozwichrzo
ne, a mimiczne zmarszczki wokół ust wydawały się
głębsze.
- Co się stało, Nickie? - głos miał przejęty i drżący.
Po raz pierwszy widziała jego twarz tak zmienioną,
pozbawioną wyrazu zwykłej, chłodnej obojętności. W jego
ciemnych oczach dostrzegła coś, czego w pierwszej chwili
nie zrozumiała.
- Miguelu - powiedziała z nagłą śmiałością w głosie.
- Czy mógłbyś rozpiąć mi suknię? Chciałabym nareszcie
przebrać się w coś wygodniejszego.
Odwróciła się do niego plecami i z bijącym sercem wy
czekiwała dotyku jego rąk.
Minęła dłuższa chwila, nim spełnił jej prośbę. Rozpinał
długi rząd guzików tak ostrożnie, że ani razu nie musnął
palcami jej skóry.
- Płakałaś, nie udawaj - powiedział z wyrzutem.
- Pannom młodym to się zdarza w dniu ślubu-odparła
ze sztuczną pewnością siebie. - Ludzie różnie reagują na
wykonanie - Irena
scandalous
szczęście. Och, mógłbyś przynieść moją walizkę? Chcia
łabym włożyć nocną koszulę.
- Nie musisz już dłużej udawać - powiedział z naci
skiem.
- W porządku. Nie będę. - Uwolniła się z górnej części
sukni, a potem całość zsunęła z bioder.
Podeszła do szafy i odwiesiła suknię, a potem zdjęła
pantofle i odstawiła je na dolną półkę.
W ogóle nie patrzyła na Miguela, ale czuła na sobie jego
zachłanny wzrok. Śledził każdy ruch jej ciała, każdy frag
ment skąpej bielizny, którym było przykryte.
- Nickie! - Głos miał ochrypły z podniecenia. - Nie
wysilaj się na odwagę. To zbyteczne. Nie masz powodu do
obaw. Obiecuję, że nie zrobię niczego, czego sama nie
zechcesz.
Odwróciła się nagle i posłała mu szyderczy uśmiech.
- Przecież chcesz dziecka, prawda? - powiedziała
z pasją. - Wyobraź sobie, że ja również! I mam nadzieję,
że stanie się to dzisiejszej nocy.
- Dlaczego? - Twarz mu zbielała, a oczy nagle straciły
blask. - Chcesz jak najszybciej spełnić swój obowiązek i...
i mieć to z głowy, czy tak?
Czyżby naprawdę się bał? Czyżby matka miała rację?
W głowie Nickie rodziły się coraz to inne pytania. A więc
nie wiedział - nie miał pojęcia, że ona go kocha!
- Czy uważasz, że tym właśnie jest miłość? Spełnie
niem obowiązku?
- Nickie... - Stał z dłorimi zaciśniętymi w pięści, jak
by zmagał się z własną bezsilnością.
- Czy twoje baskijskie zasady moralne zakazują ci cie
szyć się seksem? - nalegała. - Bo jeśli tak, to wiedz, że
poślubiłeś niewłaściwą kobietę!
wykonanie - Irena
scandalous
- O czym ty, u diabła, mówisz? - wybuchnął.
- Po prostu chcę powiedzieć, że od bardzo dawna cze
kałam na tę noc... O wiele dłużej niż twoja konserwatyw
na, pruderyjna natura uznałaby za przyzwoite! I teraz
z przerażeniem stwierdzam, że z jakichś niejasnych dla
mnie powodów, wcale nie masz na mnie ochoty! Nie dość,
że mnie nie kochasz... - Urwała, zaskoczona wyrazem
jego twarzy. Wyglądał jak człowiek, który nie zniesie wię
cej.
- Myślisz więc, że cię nie kocham? - spytał z niedo
wierzaniem.
- Nawet nie chcesz mnie pocałować, Miguelu. A dla
mnie... dla mnie byłeś zawsze jedynym mężczyzną, któ
rego pragnęłam. Przysłaniałeś mi świat do tego stopnia, że
nie mogłam nawet spotykać się z innymi mężczyzna
mi. Nienawidziłam siebie za to! Gdy John Forrester po
wiedział, że wie, co do ciebie czuję, byłam na niego zła,
ale dobrze wiedziałam, że mówi prawdę. Pomylił się tyl
ko w jednym - użył słowa „zauroczenie". Moje uczucie
do ciebie było o wiele głębsze... To była miłość, Migue
lu...
To wyznanie sprawiło jej wielką ulgę. Chwyciła gwał
townie oddech, popatrzyła bacznie na Miguela i zbliżyła
się do niego o krok. W jego twarzy dostrzegła nagłą zmianę
- rysy mu się wygładziły, zmarszczki jakby zniknęły,
a oczy jaśniały blaskiem.
Ujęła jego ręce w swoje dłonie, złączyła je razem i przy
cisnęła do ust.
- Och, Miguelu, jestem taka okropna - wyznała. - Nie
znasz moich najskrytszych myśli, nie wiesz, do czego je
stem zdolna... Jeślibyś wiedział, uciekłbyś gdzie pieprz
rośnie! - Uśmiechnęła się tajemniczo, przytulając usta do
wykonanie - Irena
scandalous
jego palców. - Muszę ci wyznać, że wprost nienawidziłam
Marieli, od kiedy dowiedziałam się, że jest ci przyrzeczona.
Dopiero gdy dorosłam, zrozumiałam powody swej niechę
ci. Mnóstwo bezsennych nocy spędziłam na wymyślaniu
sposobów na pozbycie się jej z naszego życia i żaden
z nich nie był ani legalny, ani moralny. Myślę, że Bóg mi
nigdy nie wybaczy moich grzesznych myśli... A potem,
gdy już stało się i zostaliście małżeństwem, starałam się za
wszelką cenę być blisko ciebie, nie stracić z tobą kontaktu.
Adwokat Marieli miał całkowitą rację. Wszystkie jego za
rzuty były prawdziwe. Byłam winna jak całe piekło, Mi
guelu!
Głos jej drżał z emocji i z powodu łez, które cisnęły jej
się do oczu. Miguel stał jak skamieniały, od czasu do czasu
tylko potrząsając głową w geście niedowierzania.
- Czy wiesz - ciągnęła - że gdy usłyszałam o zarzucie
cudzołóstwa, żałowałam, że nie jest on prawdziwy? Żało
wałam, że naprawdę nie byliśmy kochankami! Wszystkie
te noce, które spędziliśmy razem w Gruzji i tu, w Pirene
jach, pragnęłam spędzić z tobą w jednym łóżku. Miguelu,
zawsze chciałam być twoją kochanką! Ale ty... ty nigdy
po mnie nie sięgnąłeś - wyrzuciła z siebie jednym tchem,
świadoma, że obnaża swą duszę.
- Moja kochana - wyszeptał z głębi serca. - Moja uko
chana...
- A kiedy zwolniłeś mnie z biblioteki - podjęła - za
czął się prawdziwy koszmar, bo przestałam cię nawet wi
dywać. Poczułam się taka samotna, opuszczona, ode
pchnięta, że musiałam uciec się do pomocy lekarza, by
całkiem nie oszaleć. A potem... - przełknęła ślinę. - A po
tem, gdy zastaliście mnie z Johnem u siebie w domu i zo
baczyłam ten wyraz niechęci na twojej twarzy... straciłam
wykonanie - Irena
scandalous
wszelką nadzieję. Poczułam się zdruzgotana. Postanowi
łam natychmiast wyjechać i już nigdy nie wrócić. Osiem
miesięcy później, gdy dostałam wezwanie do sądu, zrozu
miałam, że muszę zapłacić za grzech miłości do ciebie.
- To wezwanie było jedynym sposobem nawiązania
z tobą kontaktu. Dzięki Bogu, że go usłuchałaś - powie
dział zdławionym głosem. Wziął ją na ręce, zaniósł na
łóżko i położył się przy niej.
Gdy przyciągnął ją ku sobie i przywarł ustami do jej
warg, przeszył ją taki dreszcz, jakiego nigdy dotąd nie
zaznała. Z dawna tłumiona namiętność ogarnęła ją bez re
szty, jak spieniona fala, której nie sposób się oprzeć. Pod
dała się jej, wierząc, że zaniesie ją ona w nieznaną krainę
rozkoszy.
- Miguelu!
Ten krzyk przyprawił go niemal o atak serca. Rzucił
ręcznik i wpadł jak burza do sypialni. O szóstej rano było
jeszcze tak ciemno, że z trudnością rozpoznawał zarysy jej
ciała pod kołdrą.
- Jestem tu, kochanie. Co się stało?
- Och, Miguelu, obudziłam się, wyciągnęłam rękę i...
i ciebie nie było! - W głosie Nickie brzmiało przerażenie.
- Och, tak mnie wystraszyłeś...
Położył się obok niej i mocno przyciągnął jej cudowne,
miękkie ciało do siebie. Zatopił twarz w jej włosach i ko
łysząc ją w swych ramionach, mówił kojącym szeptem:
- Po tym, co dziś w nocy przeżyliśmy, naprawdę my
ślisz, że mógłbym cię zostawić?
Wtuliła się w niego.jeszcze mocniej i pocałowała go
czule w szyję.
- Właśnie dlatego byłam tak przerażona, że mogę obu-
wykonanie - Irena
scandalous
dzid się sama. Och, Miguelu, jeśli kiedykolwiek mnie po
rzucisz...
- Kocham cię, Nickie - powiedział żarliwie. - Jesteś
dla mnie wszystkim.
- Nie mogę nacieszyć się tymi słowami - szepnęła.
- Czy myślisz, że można kochać zbyt mocno?
Opuszkami palców gładziła jego wygolone policzki,
a potem zaczęła obsypywać go pocałunkami, jakby do
tknięta szaleństwem szczęścia.
- Kocham cię - powtarzała czule. - Kocham cię całe
go...
- Nickie... - wypowiedział jej imię z tęsknotą, jakby
ciągle nie dowierzając, że była jego żoną i leżała oto w je
go objęciach. - Nigdy się tobą nie nasycę - wymamrotał
stłumionym głosem, ponieważ ogarnęło go znowu dzikie
pożądanie.
Jakiś czas później, gdy szare światło pochmurnego dnia
wypełniło pokój, a Nickie poruszyła się nieznacznie, uniósł
głowę, by móc na nią popatrzeć.
- Ongi etorria, pani Aldabe - powiedział. - Witaj
w mym życiu.
W odpowiedzi posłała mu nieśmiały uśmiech. Leżeli
twarzą do siebie. Policzki i czoło miała zarumienione. Nie
mógł napatrzeć się na jej delikatną twarz i aksamitne brą
zowe oczy, które patrzyły nań z takim oddaniem.
- Miguelu, czy wiesz, jak to cudownie patrzeć na ciebie
bez obawy, że się zdradzę ze swymi uczuciami? - zapytała.
- Wiem coś o tym. Nie zapominaj, że jestem od ciebie
starszy i przez całe lata musiałem ukrywać, że mi się po
dobasz.
- Byłeś bardzo silny - przyznała. - Nie znam nikogo,
kto potrafiłby się tak kontrolować.
wykonanie - Irena
scandalous
- To dlatego, że ty byłaś nagrodą, na którą czekałem
- wyznał, przebierając palcami w jej jedwabistych wło
sach. - Nie mogłem popełnić błędu, ponieważ groziłoby
to utratą ciebie...
Nickie uniosła się na jednym łokciu i popatrzyła na
niego z zaciekawieniem.
- Kiedy podjąłeś decyzję, że się ze mną ożenisz? - spy
tała.
Przyciągnął ją bliżej i pocałował w usta.
- Zawsze byłaś obecna w mym życiu, Nickie. Ale do
piero, gdy po raz pierwszy we trójkę przyjechaliśmy do
Europy - Irene, ty i ja - pojąłem, że w moich uczuciach
do ciebie zaszła zmiana... Denerwowało mnie, że inni
mężczyźni cię adorują. Nawet Inake z tobą flirtował! Pa
miętasz? Byłem wściekły... I właśnie wtedy podjąłem de
cyzję, że pewnego dnia będziemy razem.
- Przecież miałam wtedy dopiero siedemnaście lat
- wtrąciła z niedowierzaniem.
- Byłaś już kobietą, Nickie, i do tego niezmiernie po
ciągającą. Miałem wrażenie, że wszyscy moi baskijscy
przyjaciele cię podrywają. Od tamtej pory nie odstępowa
łem cię ani na krok, ścigałem cię bezlitośnie.
- Nigdy mnie nie ścigałeś - zaprotestowała. - Było do
kładnie na odwrót Choć niewątpliwie lubię studiować eu-
skara, przypuszczam, że to twoja osoba była w dużej mie
rze powodem mojego zainteresowania.
- Czyżbyśmy oboje byli aż tak ślepi?! - wybuchnął.
- Przecież, zatrudniając cię w bibliotece, złamałem wszel
kie zasady. Odrzuciłem co najmniej tuzin osób o znacznie
wyższych kwalifikacjach!
Raptownie usiadła na łóżku.
- Nie powinieneś tego robić, Miguelu! - obruszyła się.
wykonanie - Irena
scandalous
- Musiałem - wyznał. - Byłem całkiem zdesperowa
ny. - Przytulił ją mocno do siebie. - Chciałem mieć cię sta
le przy sobie, i nie mogłem wymyślić lepszego sposobu.
Również dlatego poprosiłem cię o pomoc przy pisaniu książ
ki. Współpracowało nam się świetnie, a poza tym cieszyłem
się, że jesteś zbyt zajęta, by spotykać się z innymi mężczy
znami.
Nickie miała usta szeroko otwarte ze zdziwienia. W naj
śmielszych snach nie przypuszczała, że tak mogło być!
- Czekałem na jakiś znak z twojej strony - ciągnął.
- Na znak, że ty również mnie kochasz i... nie doczekałem
się, Nickie.
- Nie doczekałeś się? - Patrzyła na niego z niedowie
rzaniem. - Przecież moja miłość do ciebie była wyraźnie
wypisana na mojej twarzy. Wszyscy o niej wiedzieli. A jak
sądzisz, dlaczego zamieszkałam razem z Irene w czasie
studiów? Bo chciałam być bliżej ciebie, a zamieszkanie
z tobą przecież nie wchodziło w grę!
W zadumie wodził palcami po jej wargach.
- To ja skłoniłem Irene do zamieszkania w tym domu
- powiedział. - Co więcej, dokonałem pewnych posunięć,
by dom ów był wolny... Dużo mnie kosztowało, by prze
konać do tego pomysłu naszych rodziców. Oni nie chcieli
wypuścić Irene z domu. W takim razie byłybyście rozdzie
lone i nie mógłbym widywać cię tak często. Musiałem ich
przekonać. Jeszcze wtedy nie zdawałem sobie sprawy, że
Irene miała swoje własne powody, żeby czmychnąć spod
oka rodziców. W końcu zgodzili się, ale pod warunkiem,
że zamieszka z wami Amaia i będzie czuwać nad Irene
w czasie mojej nieobecności.
- Gdy dowiedziałam się, że Amaia ma z nami miesz
kać, omal nie zrezygnowałam z tego pomysłu - wyznała
wykonanie - Irena
scandalous
Nickie. - Nie wiedziałam, jak sobie poradzę, mając pod
bokiem kuzynkę Marieli...
- No i poradziłaś sobie znakomicie - wtrącił z satysfa-
kacją.
- Nie miałam wyboru - uśmiechnęła się figlarnie -je
śli chciałam cię widywać. Wiedziałam, że będziesz często
wpadał do Irene. Och, Miguelu, tak bardzo cię kochałam!
- Urwała i nagle się zasępiła. - Ten ostatni rok był kosz
marem - podjęła smutnym tonem. - Boli mnie bardzo, że
twoi rodzice się ciebie wyparli. Wiem, ile dla was, Basków,
znaczy rodzina... Dla ciebie też. - Głos jej drżał; walczyła,
by się nie rozpłakać. - Miguelu, tak bardzo bym chciała,
żeby nam wybaczyli.'
- Jestem pewien, że nam wybaczą, gdy tylko damy im
wnuka. Już dziecko Irene zmiękczy im serce, potem więc,
gdy nasze pojawi się na świecie, przyjmą nas z otwartymi
ramionami. Zobaczysz, że znów będą częścią naszego ży
cia, Nickie.
- Mam nadzieję - rzuciła niecierpliwie i poderwała się
na nogi. - Och, byłabym zapomniała! Zaraz wrócę!
- Poczekaj! - Chwycił ją za ramiona. - Dokąd tak pę
dzisz?
- Mam dla ciebie prezent - odparła pospiesznie. - To
potrwa chwilkę, ale... - zawahała się. - Obiecaj, że za
mkniesz oczy!
Roześmiał się szczerze.
- Czyż można cieszyć się z prezentu, nie widząc go?
Na policzkach Nickie pojawił się rumieniec zakłopotania.
- Chodzi przecież o to, byś nie patrzył na mnie - wy
jaśniła z wstydliwym uśmiechem. - Jestem naga.
- Nie mam nic przeciwko temu, kochanie. - Wybuch
nął znów śmiechem.
wykonanie - Irena
scandalous
- Och, Miguelu! - usiłowała przywołać go do porząd
ku.
- Przyglądałem ci się przez całą noc. Jak możesz nadal
czuć zakłopotanie?
- Nie wiem - plątała się bezradnie. - Ale tak jest. Pro
szę... Plazer baduzu!
Nie mógł się oprzeć, by znów nie skraść jej pocałunku.
- Ponieważ tak ładnie mnie prosisz w moim rodzimym
języku, zamknę oczy. Ale tylko raz! I będę liczył do...
trzydziestu. Jeden, dwa...
Usłyszał szybki tupot stóp na drewnianej podłodze. Li
czył głośno, by mogła go dobrze słyszeć.
- ... dwadzieścia dziewięć, trzydzieści!
Gdy otworzył oczy, Nickie wbiegała właśnie do sypial
ni, odziana w biały, koronkowy peniuar.
- To dla ciebie. - Przysiadła na brzegu łóżka i poda
ła mu dwa małe zawiniątka. - Zamówiłam je w czasie
ostatniej podróży w Pireneje. Zamierzałam ofiarować je
wam w ślubnym prezencie, ale... po prostu nie mogłam się
z nimi rozstać. Mają dla mnie szczególną wartość. Chcia
łam, aby należały do nas obojga, i teraz stało się to mo
żliwe.
Miguel coraz bardziej zaintrygowany rozwijał z papieru
pierwszą paczuszkę. Po chwili trzymał w dłoni misternie
wyrzeźbioną figurkę - do złudzenia podobną do jego ojca.
Szybko rozpakował drugą paczkę i oczom jego ukazała się
miniaturowa rzeźba, bez wątpienia przedstawiająca jego
matkę.
- Kiedyś Irene opowiedziała mi o małych figurkach
stojących na kominku w domu twoich rodziców - wyjaś
niała Nickie. - Ta baskijska tradycja okazywania szacunku
przodkom ogromnie mi się spodobała. Pewnego dnia, gdy
wykonanie - Irena
scandalous
bawiłam z wizytą u twoich rodziców chrzestnych, powie
działam Karmele, co chciałabym ofiarować ci w prezencie
ślubnym. Karmele skontaktowała mnie z pewnym ludo
wym rzeźbiarzem... Ma talent, prawda?
Gdy pochyliła głowę, by przyjrzeć się statuetkom, Mi-
guel przyciągnął ją do siebie i mocno przytulił. Był tak
wzruszony prezentem, że nie mógł wydobyć głosu. Ten
prezent, może nawet bardziej niż jej wcześniejsze wyzna
nia, świadczył, jak bardzo go kochała... Zrozumiał teraz
zagadkową uwagę Karmele, gdy powiedziała mu, że jest
głupcem, jeśli uważa, że Nickie kocha go tylko jak brata.
Nickie podniosła wzrok i przyglądała mu się z rozczu
leniem.
- Nigdy przedtem nie widziałam, żebyś płakał - sze
pnęła.
Zaczerpnął oddechu, by odzyskać równowagę.
- Nigdy przedtem nie byłem tak wzruszony -powie
dział zdławionym głosem. - Jesteś całym moim szczę
ściem, Nickie. Przysięgam, że będę cię kochał aż do
śmierci.
Objął ją ramionami i tulił do siebie długą, długą chwilę,
zapominając o miejscu i czasie. W końcu przypomniał so
bie o figurkach i powiedział:
- Może zaniesiemy je do salonu i postawimy na komin
ku?
- Oczywiście! - ucieszyła się.
Razem wyszli z sypialni i udali się do salonu, gdzie
Miguel pieczołowicie umieścił statuetki na półce nad pa
leniskiem.
- Będziemy tu mieszkać, aż do chwili, gdy wybuduje
my dom w Newadzie - oświadczył nieoczekiwanie.
- Przecież możemy zamieszkać w twoim mieszkaniu
wykonanie - Irena
scandalous
- zauważyła. - Teraz, gdy mamy już ten dom, nie potrze
buję drugiego. Jestem całkowicie zadowolona, Miguelu.
- Ale ja nie. - Objął ją wpoi. - Chcę mieć także dom
w Newadzie. Wyobraź sobie, że przed wyjazdem z Reno,
Zack ofiarował mi w prezencie ślubnym akt własności par
celi nad Walker River. Akt własności sporządzony na nas
oboje! - Urwał i popatrzył jej w oczy. Były szeroko otwar
te ze zdumienia. - To właśnie Zack namówił mnie, bym
pojechał do ciebie do Colorado Springs - wyjaśnił.
Oczy jej zaszły mgłą.
- On jest naszym prawdziwym przyjacielem, Miguelu...
- Proponował mi tę ziemię od lat. Chciał, byśmy zostali
sąsiadami. Ale moje życie, jak wiesz, było zbyt pogmatwa
ne, bym miał ochotę się gdzieś osiedlić... Teraz wszystko
uległo zmianie. Mam wrażenie, że urodziłem się na nowo.
I to dzięki tobie, Nickie! Czy zamieszkasz w nim ze mną,
moja ukochana żono, jeśli wybuduję ten dom?
- Jak możesz w to wątpić! - Twarz Nickie pojaśniała
radością. - Obydwoje przecież kochamy życie na ranczu.
Nasze dzieci będą mogły dorastać wśród zwierząt i przy
rody, będą jeździć konno i bawić się z dziećmi Zacka, i...
- Wyrzuciła obie ręce do góry w odwiecznym geście
szczęścia. - Och, Miguelu, będzie cudownie!
- Irene i Fernando też będą mieszkać w pobliżu - do
dał Miguel. - I Andrew ze swoją żoną. - Miał na myśli
gubernatora Andrew Cordella i Lindsay - kobietę, którą
poślubił dwa lata temu.
Nickie uśmiechnęła się radośnie i wyciągnęła do niego
ręce.
- Mam nadzieję, że twoi rodzice też nas będą odwie
dzać. I moi, oczywiście, również. I twoi koledzy, i studen
ci...
wykonanie - Irena
scandalous
- A co będzie, jeśli stracę posadę na uniwersytecie?
- spytał nagle Miguel.
- Będziesz podróżować i wykładać na innych uniwer
sytetach - odparła wesoło. - Już za długo byłeś przywią
zany do jednego miejsca. Pracując na różnych uczelniach,
zdobędziesz nowe doświadczenia i, być może, w ten spo
sób bardziej pomożesz sprawie Basków. Będę ci nadal
pomagać, Miguelu.
Ujął jej twarz w dłonie.
- A co z twoją karierą, Nickie?
- Gdy zostałam twoją żoną, zdobyłam to, czego w ży
ciu najbardziej pragnęłam. Wspaniale, że jednocześnie mo
żemy razem pracować. Dzięki temu, mam nadzieję, będę
mogła rozwijać swoje zainteresowania. I w domu, i w pra
cy wszystko będziemy robić razem, Miguelu. - Stanęła na
palcach i musnęła wargami jego usta. - Teraz jednak mam
zamiar zamienić się w tradycyjną żonę i przygotować ci
śniadanie. Domyślam się, że jesteś głodny jak wilk.
- Jestem głodny, ale... przede wszystkim ciebie, moja
śliczna owieczko.
Oboje wybuchnęli radosnym śmiechem.
- Kłamiesz! - zażartowała. - Po raz pierwszy w czasie
naszego małżeństwa skłamałeś i niech się to więcej nie
powtórzy!
- W porządku. Pozwolę ci zrobić śniadanie, ale pod
warunkiem, że będę cały czas mógł ci się przyglądać.
- Najpierw wezmę prysznic. - Z tymi słowami na
ustach z wdziękiem przebiegła przez pokój, chwyciła wa
lizkę i zamknęła się w sypialni.
Po krótkiej kąpieli Nickie zdążyła włożyć długi biały
sweter i legginsy, gdy nieoczekiwanie do sypialni wszedł
Miguel.
wykonanie - Irena
scandalous
W czarnym welurowym szlafroku wyglądał niezwykle
elegancko i dystyngowanie. Przez chwilę nie mogła ode
rwać od niego oczu. Dopiero nieco później zauważyła,
że przyniósł im śniadanie. Obserwowała w niemym zdzi
wieniu, jak ostrożnie stawia tacę na toaletce, przesuwa
jąc nieco w bok leżący tam medalion. Zauważyła na tacy
dwa kieliszki do szampana wypełnione złocistym pły
nem oraz leżące na talerzykach smakowicie wyglądające
tortillas
- małe omlety z kartoflami i cebulą, które poda
wano na zimno. Na talerzyku obok dostrzegła kilka kawał
ków swego ulubionego pomarańczowego ciasta z marce
panem.
Dopiero poczyniwszy te wszystkie obserwacje, spojrza
ła MigueloWi prosto w oczy i dostrzegła gdzieś w ciemnej
ich głębi niebezpieczne, drapieżne błyski.
- Pomyślałem, że zjemy śniadanie w łóżku - powie
dział namiętnym głosem.
- Miguelu... - usiłowała protestować.
- Słucham, moja ukochana żono? - uśmiechnął się za
wadiacko.
- Och, Miguelu, sama chciałam ci zrobić śniadanie,
a tymczasem ty znów mnie wyręczyłeś... Zrobiłeś dla
mnie tak dużo...
- I jeszcze o czymś zapomniałem. - Błyskawicznie
znalazł się przy szafie i wyciągnął spod niej paczkę, której
dotąd nie zauważyła. Paczka miała kształt dużego obrazu.
- Rozpakować? - spytał z uśmiechem na ustach.
Skinęła głową całkiem oszołomiona.
I po chwili jej oczom ukazała się duża, oprawiona
w ramki fotografia, przedstawiająca łąkę przed domem,
pełną kwitnących, polnych kwiatów. W oddali majaczyły
górskie szczyty.
wykonanie - Irena
scandalous
Z wrażenia odebrało jej mowę. Nie mogła się nawet
poruszyć.
- Gdy nastanie lato - odezwał się głosem pełnym wzru
szenia - chcę kochać się z tobą na naszej łące. Marzyłem
o tym od dawna...
- A więc już wówczas pragnąłeś mnie, Miguelu? - spy
tała z niedowierzaniem.
- Bardziej niż jakiejkolwiek kobiety na świecie.
Nickie spojrzała z powrotem na fotografię oczami,
w których lśniły łzy. Łzy szczęścia.
- Powiesimy ją w naszym domu nad kominkiem - za
proponowała. - A jeśli nasze dzieci będą pytać, dlaczego...
- Powiemy im, że to nasza słodka tajemnica - dokoń
czył za nią.
Roześmiali się jednocześnie. Miguel odłożył fotografię
i zrobił krok w kierunku swej żony, ona zaś podbiegła, by
objąć ramionami swego męża i kochanka - jedyną miłość
jej życia.
wykonanie - Irena
scandalous