skanuj0035 (3)

skanuj0035 (3)



[Fe(SCN)4] + 6 F ^ [FeF«]3' + 4 SCN'

czerwony    bezbarwny

Jony F” zamaskowały jony Fe34 i dzięki temu możemy dostrzec niebieskie zabarwienie wyekstrahowanego związku kompleksowego K2[Co(SCN)4],

Kationy Ni2' wykrywamy w reakcji z dimetyloglioksymem. Jest to substancja organiczna, której 1% roztwór etanolowy, wytrąca w zakresie pH od 5 do 10, bardzo charakterystyczny różowo-czerwony osad z jonami Ni2+.

Dimetyloglioksym, jako słaby kwas, w środowisku amoniakalnym dysocjuje w znacznym stopniu:

+ :NH3


+ NH4+


HO—N. CH3

I

HO— N^CH3


h2dmg

(dimetyloglioksym)


N ch3


HO—N^CH3 I1DMG”

(anion dimetyloglioksymu)


Aniony HDMG wytrącają z kationami Ni2+ wspomniany już osad kompleksu wewnętrznego:

Ni2’+ 2 HDMG" £ NifHDMG),

itóowo-czerony


W płaskiej cząsteczce dimetyloglioksymianu niklu(Il) widoczne są 2 pierścienie sześcio- oraz 2 pierścienie pięcio- członowe. Utworzone zostały dzięki wiązaniom jonowym i koordynacyjnym centralnego jonu Ni2r z atomami

ligandowymi O i N, a także wiązaniom wodorowym pomiędzy anionami HDMG .

Dimetyloglioksym kompleksuje wiele kationów 2 i 3 grupy. Zauważmy, że reagując z jonami Fe2' w środowisku NH3, daje roztwór czerwono zabarwiony, natomiast powstanie różowo-czerwonego osadu (też w obecności amoniaku) jest już reakcją specyficzną kationu Ni2*.

Zajmijmy się ponownie roztworem chlorków pozostałych kationów 3 grupy. Gotowanie roztworu ma na celu odpędzenie resztek H2S (pozostałość po rozpuszczeniu siarczków w IM roztworze HC1). Kolejne etapy to: zobojętnienie roztworu 6M NaOH i dodanie małego nadmiaru (3 krople), a następnie ogrzewanie przez kilka minut i odwirowanie osadu na gorąco.

(W tych warunkach Na[Cr(OIi)4] hydrolizuje i jako CrCOHh przechodzi do osadu).

W ten sposób dokonaliśmy rozdzielenia kationów - jony Fe2*, Mn2* i Cr3* strąciły się w postaci wodorotlenków:

T

Fe2*+2 HO" £ Fe(OHb T

Mn2* + 2 HO' żt Mn(OHl-)

T

Cr3* + 3 HO Ii Cr(OHK ale nie [Cr(OH)4] !!!

Natomiast Al3* i Zn2* przeszły do zasadowego roztworu jako gliniany i cynkany:

Al3*+ 4 HO" H [AI(OI I)4]‘

Zn2*+ 4 HO" Ii (Zn(OH)4]2~

Do analizy tego roztworu wrócimy po zbadaniu osadu wodorotlenków: Fe(OHl-). Mn(OHF) i CrfOHk

69


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
skanuj0035 [Fe(SCN)J + 6 F S [FcF6)3 + 4 SCN czerwony    bezbarwny Jony F" zamas
8 (952) Nadmiar jonów SCN prowadzi do układu kompleksowego typu [Fe(SCN) 6 ] ! , przy czym barwa pog
Gospodarka Energetyczna Wodna i Ściekowa - część praktyczna studia zaoczne Fe3+ + 2 SCN O [Fe(SCN)2
Top 001 (7) WERSJA111 81 Keks aeyjanożeiazian (S1} potasu to: a)KaiFeCCN>J    b)Ka
4. 5. 6.Reakcje barwne 1.    Fe3* + 6 SCN -> [Fe(SCN)j3 krwistoczerwony 2.
Podstawy chemii, ćwiczenia laboratoryjne9 Ag+ + Cl- —» AgCI Ag+ + SCN~ -> AgSCN Fe3+ +SCN-
CCF20140331007 5.    Tiocyjanianowe kompleksy. Należą tu: [Fe(SCN)]--, [Fe(SCN)2] ,&
3SCN + NH4Fe(S04)2= Fe(SCN)3+NR,+2S042 Metody Volharda można stosować niezależnie od pH roztworu. Me

więcej podobnych podstron