background image

 

POLITECHNIKA WROCŁAWSKA 

WYDZIAŁ ELEKTRYCZNY 

INSTYTUT MASZYN, NAPĘDÓW I POMIARÓW 

ELEKTRYCZNYCH 

 

 
 
 
 
 
 

 

Instrukcja z przedmiotu 

Napęd robotów 

 
 
 
 
 
 
 
 

Wieloosiowy liniowy napęd pozycjonujący – 

robot kartezjański SAMSUNG RCM-4M 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Prowadzący ćwiczenie:  

 

 

 

mgr inŜ. Mateusz Dybkowski 

 
 
 
 

background image

CEL ĆWICZENIA 
 

Celem  ćwiczenia  jest  zapoznanie  się  z  budową,  zasadą  działania  i  sterowania  robota 

przemysłowego RCM-4M w aspekcie zastosowania w procesie obróbki skrawaniem. 

 

 
ZAKRES ĆWICZENIA 
 

Zakres ćwiczenia obejmuje zapoznanie się z budową i zasadą działania zautomatyzowanego 

stanowiska  do  obróbki  metodą  grawerowania  lub  frezowania,  którego  głównym  elementem  jest 
robot  kartezjański.  Ponadto  zapoznanie  się  z  oprogramowaniem  wspomagającym  proces 
projektowania  i  wykonania  obróbki  metodą  grawerowania  (frezowania)  oraz  ostatecznie 
uruchomienie i przetestowanie stworzonego programu. 
 
ELEMENTY SKŁADOWE CENTRUM OBRÓBKOWEGO 
 
 

Sam  robot  nie  stanowi  jeszcze  plotera  grawerskiego,  lecz  jest  tylko  jednym  z  wielu 

elementów  składających  się  na  zautomatyzowany  system  obróbkowy,  którego  zasadniczymi 
elementami są: 

 

robot  SAMSUNG RCM-4M, 

 

element wykonawczy – wiertarko-frezarka, 

 

specjalne dodatkowe rozwiązania konstrukcyjne i sprzętowe, 

 

oprogramowanie sterujące i wspomagające obróbkę. 

 
ROBOT KARTEZJAŃSKI RCM-4M 
 
 

Istotnymi parametrami robota  z punktu widzenia zastosowania do obróbki mechanicznej 

są: 

 

obszar roboczy, 

 

moc napędów poszczególnych osi, 

 

dokładność pozycjonowania, 

 

stabilność konstrukcji. 

 

 

Widok ogólny robota RCM-4M  

 
Obszar  roboczy  wyznacza  moŜliwości  manipulacyjne  efektora  (w  tym  przypadku  wiertarko-
frezarki).  W  płaszczyźnie  poziomej  (w  osiach  X,  Y)  grawerka  ma  moŜliwość  obrabiania 
elementów o maksymalnych wymiarach 1000x1000mm. 
Z  mocy  napędów  osi  robota  wynikają  własności  dynamiczne  układu.  Niewątpliwie  z  tego  robota 
nie  moŜna  zrobić  maszyny  do  tłoczenia,  która  wymagałaby  duŜej  siły  nacisku  na  element 

background image

obrabiany.  Moc  100W  w  osiach  X,Y  oraz  200W  w  osi  Z  pozwala  na  swobodne  skrawanie 
materiałów o niezbyt duŜej twardości oraz na  manipulowanie elementem roboczym o cięŜarze do 
7kg. 
Roboty  przemysłowe  w  porównaniu  do  obrabiarek  charakteryzuje  duŜa  dokładność 
pozycjonowania  nap
ędów,  poniewaŜ  zwykle  ich  konstrukcja  nie  zapewnia  odpowiedniej 
stabilności,  a  przez  to  dokładności  wykonywanych  operacji.  Dokładność  na  poziomie  ±0,03mm 
jest  dobrym  osiągnięciem,  aczkolwiek  gorszym  od  typowych  ploterów.  NaleŜy  równieŜ  zwrócić 
uwagę na fakt, iŜ robot będący w połoŜeniu bliskim maksymalnemu wychyleniu kaŜdej z osi jest 
mniej stabilny, więc obróbka w tym obszarze będzie mniej dokładna. 
 
robot przemysłowy RCM-4M wyprodukowany przez firmę SAMSUNG ElectronicsZ alicza się do 
grupy robotów współrzędnościowych (kartezjańskich), charakteryzujących się prostopadłościenną 
przestrzenią roboczą, moŜliwą do osiągnięcia dzięki trzem liniowym zespołom ruchu w osiach X-
Y-Z. Jest on osadzony na specjalnej konstrukcji wykonanej z profili montaŜowych firmy BOSCH 
Rexroth. 
 
Jak kaŜdy robot składa się on z kilku zespołów funkcjonalnych tj. : 

 

sterownika (jednostki sterująco-logicznej), 

 

terminala ręcznego T/P (Teach Pendant), 

 

oprogramowania sterującego. 

Rolę  sterownika  pełni  komputer  przemysłowy  SRC+C  firmy  FARA  ROBOCON  SRC,  oparty  na 
architekturze  typowych  komputerów  PC.  Jego  zadaniem  jest  sterowanie  w  trybie  czasu 
rzeczywistego  nawet  kilkoma  robotami  równocześnie,  ponadto  wykonywanie  szeregu  zadań 
związanych  z  obsługą  urządzeń  dodatkowych  oraz  kontrolowanie  stanu  wejść  i  wyjść  niosących 
informacje o warunkach zewnętrznych pracy robota. 
Sterownik SRC+C składa się z następujących podzespołów:  

 

płyty głównej z procesorem Intel PENTIUM MMX 223, 

 

karty MIO (ang. Multi Input Output), 

 

karty BSC (ang. Bus Servo Controller), 

 

karty BSI (ang. Bus Servo Inverter), 

 

karty USER I/O (ang. User Input Output), 

 

karty Ethernet. 

 
Płyta  główna  sterownika  wyposaŜona  jest  w  procesor  Intel  PENTIUM  MMX 223,  pamięć 
operacyjną  DRAM  16MB,  sterowniki  dysku  twardego  HDD  i  stacji  dyskietek  FDD  3,5",  kartę 
graficzną VGA, port szeregowy RS-232C, jak równieŜ złącza klawiatury i myszy.  
Karta  wejść  i  wyjść  (MIO)  ma  za  zadanie  zarządzać  pracą  robota  przy  sterowaniu  zewnętrznym, 
przy  pomocy  sygnałów  doprowadzonych  do  złącza  karty.  Zawiera  1MB  pamięci  SRAM,  słuŜącej 
do  przechowywania  parametrów  sterownika,  której  zawartość  podtrzymywana  jest  za  pomocą 
baterii. Oprócz tego zawiera pamięć typu ROM o pojemności 4MB, w której zapisany jest system 
operacyjny i program związany z obsługą sterownika.  
Karta  BCS  stanowi  sterownik  serwonapędów.  Za  jej  pośrednictwem  odbywa  się  sterowanie 
połoŜeniem  maksymalnie  czterech  napędów  robota.  WyposaŜona  jest  w  procesor  sygnałowy 
TMS320C32-50,  słuŜący  do  generowania  sygnałów  sterujących  pracą  przemienników 
częstotliwości  (BSI),  w  oparciu  o  informację  o  parametrach  ruchu  robota  (kształt  toru,  prędkość, 
przyspieszenie)  i  o  aktualnym  połoŜeniu  serwonapędów.  Informacja  o  aktualnym  połoŜeniu 
serwonapędów jest otrzymywana z enkoderów, sprzęŜonych mechanicznie z silnikami osi robota. 
Moduł  przemienników  częstotliwości  w  postaci  karty  BSI  wytwarza  trójfazowe  napięcia  o 
zadanych  częstotliwościach  dla  silników  robota.  Sterownik  jest  wyposaŜony  w  dwa  moduły  BSI 
zawierający  trzy  przemienniki  częstotliwości  o  mocy  znamionowej  do  400W  (osie  X,Y,Z)  oraz 
jeden o mocy do 200W do sterowania silnikiem dodatkowej osi, stworzonej na potrzeby realizacji 
procesu automatyzacji. 
Karta  wejść  i  wyjść  uŜytkownika  (USER  I/O)  posiada  32  wejścia  i  32  wyjścia  binarne.  Wejścia 

background image

słuŜą  do  podłączania  cyfrowych  sygnałów  z  czujników,  wyłączników  lub  innych  urządzeń  o 
wyjściach  dwustanowych.  Wyjścia  natomiast  mogą  być  wykorzystywane  do  załączania 
zewnętrznych  urządzeń  sterowanych  cyfrowo.  Karta  wejść  i  wyjść  uŜytkownika  pozwala  na 
realizację  rozbudowanych  procesów  automatyzacji.  Sterownik  SRC+C  jest  w  stanie  obsłuŜyć  do 
czterech kart we/wy uŜytkownika. 
Karta Ethernet słuŜy do podłączenia sterownika robota do lokalnej sieci komputerowej i wymianę 
danych  z  urządzeniami  zewnętrznymi  za  pomocą  protokołu  TCP/IP.  Maksymalna  prędkość 
transmisji wynosi 10Mb/s.  
 

Kolejnym  elementem  wyposaŜenia  robota  jest  panel  operatorski  T/P.  Jest  to  urządzenie 

łączące  w  sobie  funkcje  klawiatury  i  monitora,  umoŜliwiające  łatwą  i  efektywną  komunikację 
pomiędzy  operatorem  a  sterownikiem.  Za  jego  pomocą  uŜytkownik  jest  w  stanie  dokonać  wielu 
niezbędnych  operacji  z  zakresu  konfiguracji  i  diagnostyki  systemu  oraz  programowania  robota. 
Operator za pomocą klawiatury moŜe realizować wszystkie dostępne funkcje takie jak np.: 
włączanie/wyłączanie napędu, 
manipulowanie kaŜdym zespołem ruchu, 
tworzenie, edytowanie i zapisywanie dowolnego programu przejazdu robotem, 
ustawianie parametrów. 
Ekran  LCD  oraz  zestaw  diod  LED  słuŜą  do  informowania  uŜytkownika  o  błędach  i  o  aktualnym 
stanie, w jakim się znajduje robot. 
 

W  skład  zestawu,  dającego  moŜliwość  pełnego  wykorzystania  moŜliwości  robota  wchodzi 

równieŜ  specjalistyczne  oprogramowanie  na  komputer  PC.  Jest  to  program  o  nazwie  SRCWin,  za 
pomocą  którego  operator  moŜe  wykonywać  wszystkie  dostępne  funkcje  robota,  podobnie  jak  z 
poziomu  T/P,  jednakŜe  daje  dodatkowo  duŜą  swobodę  w  obsłudze  robota.  Komputer  jest 
niewątpliwie  poręczniejszym  medium  słuŜącym  do  programowania  robota.  Program  SRCWin 
zostanie  szczegółowiej  omówiony  przy  opisie  przebiegu  procesu  obróbki  na  specjalnie 
przygotowanym stanowisku laboratoryjnym. 
 
PODSTAWOWE PARAMETRY 
 
NajwaŜniejsze, charakterystyczne parametry robota RCM-4M 

Powtarzalność pozycjonowania 

mm

03

,

0

±

 

Liczba osi 

Długości ogniw  

X: 1000mm Y: 1000mm Z: 600mm 

Moc znamionowa napędów 

X: 100W  Y: 100W  Z: 200W 

Maksymalna prędkość 

1400 mm/s 

Maksymalny przenoszony ładunek 

7kg 

Rodzaj silników osi 

Silniki synchroniczne PMSM 

Enkodery 

Przyrostowe 

 

Mając pewien przegląd parametrów innych konstrukcji robotów moŜna wnioskować o 

niektórych właściwościach specyficznych dla tego robota. WyróŜniającą się cechą na tle innych 
podobnych urządzeń są gabaryty. Model RCM-4M posiada stosunkowo duŜy obszar ruchu 
ograniczony prostopadłościanem o wymiarach 1000x1000x600 mm. Wielkość obszaru roboczego 
wpływa negatywnie na dokładność pozycjonowania, która w tym przypadku wynosi ±3mm i moŜna 
uznać tę wartość za przyzwoitą, choć rzeczywista dokładność zaleŜy dodatkowo od stabilności 
konstrukcji całego układu. Równie istotnym parametrem decydującym o zastosowaniu robota do 
konkretnych zadań jest udźwig, mówiący jaki maksymalny cięŜar robot zdoła przemieścić. Wynika 
on z mocy znamionowych poszczególnych napędów osi. Roboty przemysłowe pracujące pod 
duŜymi obciąŜeniami wyposaŜone są w specjalne zespoły pneumatyczne czy elektrohydrauliczne 
wspomagające wykonywanie czynności wymagających siły. 
 

KaŜda konstrukcja robota posiada specyficzne parametry, które nie sposób wymienić i 

szczegółowo omawiać. O rodzaju zastosowania robota decydują przede wszystkim: 

 

rodzaj struktury kinematycznej, 

 

wymiary (gabaryty), 

 

moc napędu poszczególnych par kinematycznych, 

background image

 

dokładność pozycjonowania. 

W wielu przypadkach pewne cechy są zupełnie nie istotne w wyborze odpowiedniego  robota, ale 
czasem z pozoru mało istotny parametr np. zalecanej temperatury pracy moŜe stać się kluczowy. 

 

Widok konstrukcji blatu oraz ścisków mocujących 

 
PYTANIA KONTROLNE  
 

1.

 

Wyjaśnić pojęcia: robot, manipulator. 

2.

 

Robot – wyjaśnić pojęcie oraz podać przykłady zastosowań. 

3.

 

Omówić budowę robotów kartezjańskich na przykładzie robota SAMSUNG RCM-4M. 

 
LITERATURA 
 

1.

 

W. Henno “Sterowanie robotami przemysłowymi”, 2002; 

2.

 

Marwick Manufacturing Group “Introduction to industrial robots”; 

3.

 

Barbara Krasnoff “ROBOTS: REEL TO REAL”, 1982; 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

ZADANIA DO WYKONANIA 
 
Ć

wiczenia laboratoryjne zostały podzielone na dwie części: 

 

1.

 

Zapoznanie się z budową, , zasadą działania robota kartezjańskiego SAMSUNG 
RCM4M, oraz sposobami sterowania (terminal r
ęczny T/P (Teach Pendant) oraz język 
skryptowy) 

 
2.

 

Proces obróbki plastycznej z wykorzystaniem robota RCM4M firmy SAMSUNG 
(Wykonanie programów do grawerowania w materiałach plastycznych przy 
wykorzystaniu podstawowych komend j
ęzyka tekstowego (przedstawione w dalszej 
cz
ęści instrukcji)) 

 
Ćwiczenie 1 
Napisać  program  w  którym  robot  będzie  wykonywał  ruch  po  kwadracie  z  uwzględnieniem 
zadanych punktów. W kaŜdym punkcie ma być dokonywany postój narzędzia na 2[s]. Program ma 
być  wykonywany  cyklicznie.  Ruch  ma  się  odbywać  najkrótszą  drogą.  Prędkość  powinna  być 
ustawiona na 50% prędkości maksymalnej. Dodatkowo w programie naleŜy ją ograniczyć do 40% 
prędkości ustawionej wcześniej. 

 

 

P1 

100 

300 

300 

P2 

300 

300 

300 

P3 

300 

100 

300 

P4 

100 

100 

300 

 

P1

(100,300,300)

P2

(300,300,300)

P3

(300,100,300)

P4

(100,100,300)

 

 
Polecenia potrzebne do napisania programu to: 
LOC, LSET, SPEED/P, MOVE, DELAY, GOTO, END 

 

 
 
 
Ćwiczenie 2 
Napisać program w którym robot będzie wykonywał ruch po kwadracie z uwzględnieniem punktów 
zadanych jak w ćwiczeniu 1. Ruch ma się odbywać w taki sposób aby robot przy przejściu z punktu 
do punktu omijał przeszkody. W kaŜdym punkcie ma być dokonywany postój narzędzia na 2[s]. 
Program ma być wykonywany cyklicznie. Prędkość powinna być ustawiona na 50% prędkości 
maksymalnej. Dodatkowo w programie naleŜy ją ograniczyć do 40% prędkości ustawionej 

background image

wcześniej. Zakładamy, Ŝe koniec narzędzia roboczego (wiertło) powinno być uniesione 5mm ponad 
przeszkodę. Przeszkody rozmieszczono jak na rysunku: 

P1

(100,300,300)

P2

(300,300,300)

P3

(300,100,300)

P4

(100,100,300)

h=95mm

h=70mm

h=45mm

h=20mm

 

 
Polecenia potrzebne do napisania programu to: 
LOC, LSET, SPEED/P, MOVE, MOVEA, DELAY, GOTO, END 

 
Ćwiczenie 3 
Ć

wiczenie 3 wykonać podobnie jak ćwiczenie 2, z tą róŜnicą Ŝe narzędzie robocze naleŜy przy 

przechodzeniu ponad przeszkodą wznieść do poziomu 0 na osi OZ. W kaŜdym z zadanych punktów 
naleŜy zatrzymać narzędzie robocze na  2[s], następnie włączyć na 3[s], wyłączyć, odczekać 2[s], 
przejść do kolejnego punktu. 
Polecenia potrzebne do napisania programu to: 
LOC, LSET, SPEED/P, MOVE, MOVEA, DELAY, GOTO, END, SIG 

 
Ćwiczenie 4 
Napisać program w którym robot będzie wykonywał ruch po kwadracie z uwzględnieniem punktów 
zadanych jak w ćwiczeniu 1. Ruch ma się odbywać w taki sposób aby robot przy przejściu z punktu 
do punktu omijał przeszkody. Narzędzie robocze ma być unoszone w górę, aŜ do współrzędnej 0 na 
osi OZ. Po osiągnięciu kaŜdego z punktów zadanych naleŜy zmniejszyć prędkość ruchu robota do 
5% prędkości maksymalnej, włączyć i zatrzymać narzędzie robocze (wiertarkę) na 2[s]. Kolejno 
rozpoczynamy wiercenie obniŜając narzędzie do pozycji 350mm na osi OZ. Po osiągnięciu pozycji 
350mm na OZ, zatrzymujemy narzędzie na 5[s], wracamy do pozycji pierwotnej, odczekujemy 2[s], 
wyłączamy narzędzie robocze, zwiększamy prędkość poruszania się robota do 60%, przechodzimy 
do kolejnego punktu.  
Polecenia potrzebne do napisania programu to: 
LOC, LSET, SPEED/P, MOVE, MOVEA, DELAY, GOTO, END, SIG 
 
Ćwiczenie 5 
NaleŜy wykonać te same czynność co w ćwiczeniu 4, z tą róŜnicą, Ŝe przed rozpoczęciem wiercenia 
naleŜy odczytać aktualne połoŜenie robota, zapisać je pod nową zmienną np. #pps, następnie 
zwiększyć składową osi OZ kolejno dla punktów P1, P2, P3, P4 o 10mm, 30mm, 50mm, 70mm. 
Zapisać zmienione współrzędne pod nową zmienną np. #ppp, dokonać przesunięcia narzędzia do 
punktu #ppp, zatrzymać je na 5[s], powrócić do punktu poprzedniego, wyłączyć wiertarkę i po 
upływie 2[s] przejść do kolejnego punktu. Przy procesie wiercenia prędkość ma być zmniejszona do 

background image

5% wartości maksymalnej. Program ma być wykonywany cyklicznie. 
 
Polecenia potrzebne do napisania programu to: 
LOC, LSET, SPEED/P, MOVE, MOVEA, DELAY, GOTO, END, SIG, REAL, HERE, LDATA, 
  
Ćwiczenie 6 
Napisać program w którym robot będzie wykonywał ruch z punktu P1 do punktu P3, przy czym 
trajektoria ruchu między wymienionymi punktami powinna zawierać punkt P2. Z P3 przechodzimy 
do P1 z uwzględnieniem P4. W P1 oraz P3 powinno nastąpić wiercenie według wzoru podanego w 
ć

wiczeniu 5. 

 

 

P1 

20 

200 

200 

P2 

100 

300 

50 

P3 

200 

200 

200 

P4 

100 

100 

50 

 

P1

(

20,200,200

)

P2

(

100,300,50

)

P3

(

200,200,200

)

P4

(

100,100,50

)

 

 
Polecenia potrzebne do napisania programu: 
LOC, LSET, SPEED/P, MOVE, MOVEC, DELAY, GOTO, END, SIG, REAL, HERE, LDATA, 
Opisy poleceń języka FARAL dostępne są przy stanowisku wraz z dokumentacją od robota

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

Przykładowy program: 

INT A 

LOC #pos1, #pos2, #pos3, #pos4, #pos5 

LSET #pos1=100,100,0 

LSET #pos2=100,100,500 

LSET #pos3=400,350,500 

LSET #pos4=400,350,500 

LSET #pos5=0,0,0 

LSET #pos6=100,100,512 

LSET #pos7=400,350,512 

speed/p 40 

MOVE #pos1 

DELAY 2 

A=-1 

MOVE #pos2 

DELAY 2 

SIG 1,-10 

DELAY 1 

speed/p 5 

MOVE #pos6 

delay 2 

speed/p 40 

MOVE #pos2 

delay 1 

sig -1,10 

DELAY 3 

MOVE #pos3 

DELAY 3 

MOVE #pos4 

DELAY 3 

sig 1,-10 

DELAY 1 

speed/p 5 

MOVE #pos7 

delay 2 

speed/p 40 

MOVE #pos4 

delay 1 

sig -1,10 

delay 5 

SIG A 

MOVE #pos3 

delay 1 

MOVE #pos5 

END