background image

 

KAMPANIA 

 

"U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK" 

 

PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI 

 

Motto: "U

ś

miech najkrótsz

ą

, najprostsz

ą

 jest drog

ą

 do szcz

ęś

cia, do ludzkich serc. 

Ś

wiat si

ę

 pi

ę

kniejszy otworzy przed Tob

ą

, gdy tylko u

ś

miechniesz si

ę

". 

 

Materiał  ten  podzielili

ś

my  na  cztery  cz

ęś

ci.  Pierwsza,  znajduj

ą

ca  si

ę

  wła

ś

nie  przed 

Pa

ń

stwa oczami, ma charakter organizacyjno - wprowadzaj

ą

cy. Dwie kolejne cz

ęś

ci maj

ą

 

charakter  teoretyczny.  Jedna  z  nich  jest  podstaw

ą

  do  przeprowadzenia  zaj

ęć

  w  klasach  

1-3  Szkół  Podstawowych,  druga  jest  teoretyczn

ą

  baz

ą

  dla  klas  gimnazjów  i  szkół 

ponadgimnazjalnych.  Obie  cz

ęś

ci  napisane  zostały  j

ę

zykiem  dosy

ć

  lu

ź

nym  i  swobodnym 

(co  pozostaje  w  zgodzie  z  celem  akcji).  Obie  te  cz

ęś

ci  s

ą

,  swego  rodzaju  poradnikiem, 

skierowanym  do  Pa

ń

stwa,  a  nie  bezpo

ś

rednio  do  uczniów. Maj

ą

 one stanowi

ć

 podstaw

ę

 

przeprowadzenia teoretycznej cz

ęś

ci zaj

ęć

 
Proponujemy  aby

ś

cie  Pa

ń

stwo  podczas  prowadzenia  zaj

ęć

  wykorzystali  zabawy,  które 

maj

ą

  na  celu  zintegrowanie  klasy  i  „rozweselenie”  uczniów  oraz  -  jak  mamy  nadziej

ę

  - 

równie

Ŝ

 Pa

ń

stwa. Ich przykłady znajdziecie Pa

ń

stwo w cz

ęś

ci czwartej poradnika. 

 

CZ

ĘŚĆ

 1 - PROPONOWANY HARMONOGRAM ZAJ

ĘĆ

 

 

Czwartek (21.10)   

 
Cele zaj

ęć

:  

 

integracja grupy poprzez przeprowadzenie wybranych zabaw 

 

odkrycie sytuacji trudnych, zachowa

ń

 i uczu

ć

 im towarzysz

ą

cych 

Przebieg: 

1. Krótki opis akcji (organizator, termin, planowany finał itp.); 
2. Wprowadzenie do tematyki akcji; 
3. Wywołanie tematu lub krótkiej dyskusji, która ma na celu poznanie opinii uczniów 

na  temat  stresu  oraz  skutków 

Ŝ

yczliwo

ś

ci  i  pogody  ducha  (np.:  poprzez 

przeprowadzenie  zabawy  z  karteczkami  -  ka

Ŝ

dy  wypisuje  najtrudniejsza  swoj

ą

 

sytuacj

ę

, po wybraniu 3-4 najcz

ę

stszych, odegranie ich w 3/4 zespołach na jakie 

została podzielona klasa);  

 4. Przeprowadzenie zabawy integracyjnej; 
 5.  W  przypadku  wyboru,  na  kolejny  dzie

ń

,  zabaw  w  których  uczniowie  mog

ą

  si

ę

 

wybrudzi

ć

 lub do których  powinni  si

ę

  jako

ś

  przygotowa

ć

,  poinformowanie o tym 

klasy. 

background image

KAMPANIA "U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK"  - PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI - KRM PCK 

 

 

 
Pi

ą

tek (22.10) 

 
Cele zaj

ęć

 

zapoznanie klasy z materiałem teoretycznym 

 

rozlu

ź

nienie atmosfery w klasie, wzmocnienie wi

ę

zów pomi

ę

dzy uczniami 

 

wzbudzenie lub zwi

ę

kszenie wzajemnego zaufania 

 
Przebieg: 

1.  Przedstawienie cz

ęś

ci teoretycznej naszego programu; 

2. Przeprowadzeniem zabaw integracyjnych lub „rozweselaj

ą

cych”.. Zabawy te mog

ą

 

mie

ć

  charakter  regionalny,  ich  wybór  mo

Ŝ

e  te

Ŝ

  zale

Ŝ

e

ć

  od  stopnia  integracji 

poszczególnych klas; 

3. Zapowiedzenie - wymy

ś

lonej przez Pa

ń

stwa lub uzgodnionej z klas

ą

 - zabawy na 

kolejny dzie

ń

, która powinna zaj

ąć

 cał

ą

 lekcj

ę

 

Poniedziałek (23.10) 
 
Cele zaj

ęć

 

dobra zabawa całej klasy 

 

rozbicie ewentualnych grupek - „zgranie” całej klasy 

 
Przebieg: 

1.  Przeprowadzenie  powy

Ŝ

szej  „zabawy”,  która  powinna  zaj

ąć

  cał

ą

  lekcj

ę

.  Nie 

chcemy  narzuca

ć

  na  ten  dzie

ń

 

Ŝ

adnych  własnych  pomysłów.  Dla  przykładu 

podamy  tylko  kilka  mo

Ŝ

liwo

ś

ci,  jak  np.:  klasowy  pokaz  mody,  prezentacja 

znakomitej  polskiej  komedii  na  video,  czy  konkurs  piosenki  karaoke.  Podobnych 
pomysłów,  mniej  lub  bardziej  zwariowanych,  mog

ą

  by

ć

  dziesi

ą

tki.  Zdajemy  sobie 

doskonale  spraw

ę

Ŝ

e  znacznie  lepiej  od  nas  znacie  Pa

ń

stwo  swoich 

podopiecznych  i  ich  zainteresowania,  dlatego  łatwiej  b

ę

dzie  Wam  dostosowa

ć

 

tre

ść

 tych zaj

ęć

 do charakteru klasy; 

2.  Pod  koniec  zaj

ęć

,  poproszenie  uczniów  o  opracowanie  własnych  pomysłów,  czy 

przygotowanie prac plastycznych itp. na temat 

Ŝ

yczliwo

ś

ci dla innych, zachowania 

pogody ducha lub konkretnych form pomocy potrzebuj

ą

cym. 

 

Wtorek (24.10) 

 
Cele: 

 

wzbudzenie u uczniów wi

ę

kszej wra

Ŝ

liwo

ś

ci na potrzeby innych 

 

odkrycie  przez  uczniów  własnych  form  walki  ze  stresem  oraz  znaczenia 
codziennej 

Ŝ

yczliwo

ś

ci  i pogody ducha 

 

zapoznanie uczniów z przebiegiem finału akcji 

Przebieg: 

1. Zapoznanie si

ę

 z pomysłami uczniów i omówienie najlepszych z nich; 

2. Przygotowanie uczniów do wielkiego finału akcji;  
3.  Przygotowanie  finału  -  ka

Ŝ

da  klasa  przygotowuje  dla  siebie  kotyliony  (wzór 

dowolny) 
4. W miar

ę

 mo

Ŝ

liwo

ś

ci - przeprowadzenie kolejnych zabaw. 

 

Ś

roda (25.10) 

 
Cele: 

background image

KAMPANIA "U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK"  - PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI - KRM PCK 

 

 

         zapoznanie si

ę

 z opiniami uczniów na temat akcji 

         integracja uczniów całej szkoły 

 
 
Przebieg: 

1.  Przeprowadzenie  wielkiego  finału  akcji  -  pomi

ę

dzy  godzin

ą

.  12.00,  a  12.07 

uczniowie i nauczyciele wychodz

ą

 na szkolne boisko i u

ś

miechaj

ą

 si

ę

 przez 7 minut; 

2. Podsumowanie akcji na forum klasy;  
3.  W  razie  zgody  dyrekcji  -  przeprowadzenie  ogólnoszkolnego  happeningu,  którego 

elementem byłby wielki finał. 

 
 
CZ

ĘŚĆ

 

MATERIAŁ 

TEORETYCZNY 

PRZEZNACZONY 

DLA 

NAUCZYCIELI SZKÓŁ PODSTAWOWYCH 

 
 
1. Co to jest stres? 
 
Słowo  „zmartwienie”  jest  pewnie  znane  Wam  wszystkim.  Zastanówcie  si

ę

,  w jaki sposób 

odbieracie  to  słowo  -  przyjemny  czy  nieprzyjemny?  Przypomnijcie  sobie  jak  si

ę

  czuli

ś

cie 

na ostatniej wizycie u dentysty. Czy było Wam wtedy przyjemnie? Przypuszczamy, 

Ŝ

e nie. 

Kiedy  jeste

ś

my  zmartwieni,  my

ś

limy  o  czym

ś

  nieprzyjemnym  -  czasami  te

Ŝ

  boimy  si

ę

 

czego

ś

  i  chcemy  np.:  poprosi

ć

  mam

ę

Ŝ

eby  nie  brała  nas  do  dentysty.  Jak  my

ś

licie,  jak 

czuła  by  si

ę

  Ala,  gdyby  zgubił  si

ę

  jej  ukochany  piesek?  Byłaby  pewnie  bardzo  smutna, 

chciałoby si

ę

 jej płaka

ć

. To jest wła

ś

nie zmartwienie. 

 
Mog

ą

  by

ć

  ró

Ŝ

ne  zmartwienia,  ale  wszystkie  s

ą

  do  siebie  podobne,  bo  powoduj

ą

Ŝ

rzadziej si

ę

 u

ś

miechamy lub nawet płaczemy. Czasami denerwujemy si

ę

Ŝ

e nie mo

Ŝ

emy 

zrozumie

ć

  zadania  i  sko

ń

czy

ć

  odrabia

ć

  lekcji,  przez  co  nie  mo

Ŝ

emy  pój

ść

  bawi

ć

  si

ę

  z 

innymi dzie

ć

mi na podwórku. Buzia robi si

ę

 wtedy chmurna, oczka smutne, a usta wygi

ę

te 

w podkówk

ę

. Innym razem, nie mo

Ŝ

emy odpowiedzie

ć

 na pytanie pani nauczycielki pana 

nauczyciela  na  proste  nawet  pytanie,  bo  tak  si

ę

  zdenerwowali

ś

my, 

Ŝ

e  wszystko 

zapomnieli

ś

my.  Doro

ś

li  swoje  zmartwienia  nazywaj

ą

  wła

ś

nie  „stresem”.  To  on powoduje, 

Ŝ

e jeste

ś

my smutni, zdenerwowani, nie chcemy si

ę

 u

ś

miechn

ąć

 ani bawi

ć

.  

 
2. Pogoda ducha lekarstwem na wszystko 
 
Ale  my  mamy  dla  Was  rad

ę

  -  u

ś

miech.  Czy  my

ś

licie, 

Ŝ

e  zawsze  mo

Ŝ

na  by

ć

 

u

ś

miechni

ę

tym?  Oczywi

ś

cie, 

Ŝ

e  nie!  Musimy  chodzi

ć

  do  szkoły,  odrabia

ć

  lekcje,  chodzi

ć

 

do  lekarzy  itp.  Wa

Ŝ

ne  jest  jednak  jak  to  robimy,  tzn.  na  ile  si

ę

  tego  boimy.  Du

Ŝ

a  porcja 

u

ś

miechu  ka

Ŝ

dego  dnia  ułatwi  Wam  przej

ś

cie  przez  nieprzyjemne  sytuacje  i  rozpromieni 

ka

Ŝ

dy  dzie

ń

.  Nawet,  kiedy  sami  nie  umiecie  si

ę

  u

ś

miechn

ąć

,  to  mo

Ŝ

e  kto

ś

  inny  Was 

rozweseli.  Mo

Ŝ

e  kto

ś

  pomo

Ŝ

e  Wam  zrobi

ć

  co

ś

  nieprzyjemnego,  np.:  odrobi

ć

  trudne 

zadanie. A mo

Ŝ

e wymy

ś

li po prostu jak

ąś

 fajn

ą

 zabaw

ę

.  

 
Czy 

ś

miejemy si

ę

, kiedy siedzimy sami w pokoju? Nie, jeste

ś

my roze

ś

miani i rozweseleni 

zawsze  dzi

ę

ki  innym  ludziom  - 

ś

miesznym  sytuacjom  z  ich  udziałem,  opowiedzianym 

przez  nich  kawałom,  zabawnym  programom  w  telewizji.  Pami

ę

tajcie  wi

ę

c, 

Ŝ

e  inni  ludzie 

(rodzice,  wujek  z  cioci

ą

,  dziadkowie,  starsze  rodze

ń

stwo,  nauczyciele  albo  koledzy  i 

kole

Ŝ

anki)  mog

ą

  pomóc  Wam  si

ę

  u

ś

miechn

ąć

,  pokona

ć

  zmartwienie.  B

ę

d

ą

  to  dla  Was 

mili  szczególnie  wtedy,  gdy  i  Wy  b

ę

dziecie  tacy  dla  nich.  Ch

ę

tnie  Wam  pomog

ą

,  a 

background image

KAMPANIA "U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK"  - PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI - KRM PCK 

 

 

szczególnie  wtedy,  kiedy  i  Wy  im  czasem  pomo

Ŝ

ecie  (np.:  wyniesiecie 

ś

mieci,  nie 

b

ę

dziecie si

ę

 bi

ć

 i robi

ć

 im na zło

ść

).  

 
Jak si

ę

 u

ś

miecha

ć

 
Odpowied

ź

  jest  prosta  -  Buzi

ą

!  Nale

Ŝ

y  podci

ą

gn

ąć

  k

ą

ciki  ust  w  kierunku  uszu, 

rozdziawi

ć

  si

ę

  lekko  i  przyst

ą

pi

ć

  do  tzw.  „wietrzenia  z

ę

bów”.  Mile  widziane  jest  równie

Ŝ

 

wydawanie z siebie rechotu. Pami

ę

ta

ć

 nale

Ŝ

y, i

Ŝ

 proces „wietrzenia” z

ę

bów nie zast

ę

puje 

ich mycia.   
 
Uczucie  rado

ś

ci  mo

Ŝ

e  dawa

ć

  bardzo  du

Ŝ

o  rzeczy.  Dla  wielu  osób  bardzo  miła  jest 

rozmowa  i  zabawa  z  rodzicami.  Radowa

ć

  mo

Ŝ

emy  si

ę

  te

Ŝ

  z  bardzo  wielu  innych  rzeczy. 

Bardzo  przyjemne  mog

ą

  by

ć

  lekcje  religii,  smaczne 

ś

niadanko,  zabawa  na  przerwie,  czy 

zabawa  z  kotkiem  lub  pieskiem  oraz  wiele  innych  rzeczy.    Korzystajcie  z  tego  i 
u

ś

miechajcie si

ę

 jak najwi

ę

cej, bo kiedy Wy b

ę

dziecie w dobrym nastroju, to i doro

ś

li te

Ŝ

 

b

ę

d

ą

 bardziej zadowoleni.  

 

Zgrana klasa 
 
Nawet  nie  wiecie,  o  ile  łatwiej  jest  przej

ść

  przez  ka

Ŝ

dy  dzie

ń

  w  szkole,  tworz

ą

c  zgran

ą

 

klas

ę

. Nie 

ś

miejcie si

ę

 z nikogo, nie ł

ą

czcie si

ę

 te

Ŝ

 w kilkuosobowe grupki, bo zaczniecie 

si

ę

 kłóci

ć

 i w ko

ń

cu nudzi

ć

, a to z pewno

ś

ci

ą

 nikomu nie wyjdzie na dobre. Je

ś

li stworzycie 

lubi

ą

c

ą

  si

ę

  klas

ę

,  to  znacznie  cz

ęś

ciej  b

ę

dziecie  si

ę

  mogli  fajnie  bawi

ć

.  Którego

ś

  dnia 

zobaczycie  du

Ŝ

o  dzieci,  które  nawet kiedy akurat Tobie jest smutno, s

ą

 wesołe. Podejd

ź

 

wtedy do nich i zapytaj si

ę

: „W co si

ę

 bawicie? Z czego si

ę

 

ś

miejecie?”, a zobaczysz, 

Ŝ

e i 

Ciebie  roz

ś

miesz

ą

.  Mog

ą

  Ci

ę

  roz

ś

mieszy

ć

 

Ŝ

artem,  wci

ą

gni

ę

ciem  do  zabawy, 

ś

mieszn

ą

 

min

ą

 albo jak

ąś

 opowie

ś

ci

ą

. Tak samo, inne dzieci, gdy widz

ą

Ŝ

e kto

ś

 si

ę

 smuci, martwi 

lub  czym

ś

  denerwuje,  mog

ą

  podej

ść

  do  niego  i  rozbawi

ć

 go albo spyta

ć

 chocia

Ŝ

, czemu 

si

ę

  smuci.  Cho

ć

  to  stara  i  wytarta  prawda,  jest  bardzo  wa

Ŝ

na  -  „ka

Ŝ

dy,  o  ile  dostanie 

szans

ę

,  wnosi  co

ś

  wyj

ą

tkowego  do 

Ŝ

ycia  klasy”.  W  zgranej  klasie  łatwiej  te

Ŝ

  b

ę

dzie 

Wam  si

ę

  uczyło,  je

ś

li  pomo

Ŝ

ecie  komu

ś

,  kto  akurat  czego

ś

  nie  rozumie,  to  ten  kto

ś

 

pomo

Ŝ

e  Wam  pewnie  kiedy  to  Wy  b

ę

dziecie  mieli  z  czym

ś

  kłopoty.  Warunkiem  dobrej 

atmosfery w klasie jest jednak bycie miłym i pomocnym dla innych. Zachowanie takie nie 
dotyczy  oczywi

ś

cie  tylko  szkoły,  ale  i  domu,  bloku  i  osiedla.  Im  wi

ę

cej  z  Was  b

ę

dzie  si

ę

 

odnosiło  do  innych 

Ŝ

yczliwie,  tym  wi

ę

cej  innych  osób  b

ę

dzie 

Ŝ

yczliwych  dla  Was.  W  ten 

sposób  b

ę

dzie  Wam  znacznie  łatwiej  unikn

ąć

  wielu  zmartwie

ń

 

Ŝ

ycia  codziennego. 

Zobaczycie, 

Ŝ

e  gdy  b

ę

dziecie  si

ę

  do  siebie  cz

ęś

ciej  u

ś

miecha

ć

,  zadbacie  o  inne  dzieci, 

dorosłych i zwierz

ę

ta, b

ę

dzie si

ę

 Wam lepiej 

Ŝ

yło, bo i oni b

ę

d

ą

 dba

ć

 o Was. 

 

Poczucie humoru 
 
To  nasz  wielki  sprzymierzeniec  w  zmaganiach  ze  zmartwieniami.  Kiedy  jeste

ś

my  weseli 

łatwiej jest zrobi

ć

 co

ś

 dobrze, łatwiej te

Ŝ

 wytrzyma

ć

, gdy nam si

ę

 co

ś

 nie uda. Nie bójcie 

si

ę

 wi

ę

ś

mia

ć

 z innych, nie obra

Ŝ

ajcie si

ę

 te

Ŝ

, gdy to z Was si

ę

 

ś

miej

ą

 - pod warunkiem, 

Ŝ

e nie przeradza si

ę

 to w drwin

ę

. Wiele rado

ś

ci i u

ś

miechu przysporzy

ć

 mog

ą

 te

Ŝ

 zabawy 

z  naszymi  zwierz

ę

tami  domowymi,  jak  i  kontakt  z  przyrod

ą

  ogóle.  Podobnie,  jak  

wi

ę

kszo

ść

  zwierzaków,  ludzie  te

Ŝ

  wol

ą

  przebywa

ć

  w  stadach.  Przebywajcie  wi

ę

c  w 

stadach,  bo  w  grupie  jest  zawsze  łatwiej. 

Ś

wietnym  sposobem  na  u

ś

miechni

ę

cie si

ę

 jest 

wspólny wypad z rodzicami lub rodze

ń

stwem do kina, sali zabaw, pój

ś

cie z tat

ą

 na rower, 

piłk

ę

 lub na basen, wyjazd na wycieczk

ę

, lekcja w-f czy pój

ś

cie do kolegi lub kole

Ŝ

anki na 

jego  urodziny.  Pami

ę

tajcie  jednak, 

Ŝ

e  je

Ŝ

eli  b

ę

dziecie  dla  innych  nieprzyjemni,  b

ę

dziecie 

si

ę

 ci

ą

gle na nich obra

Ŝ

a

ć

, zabiera

ć

 ich  zabawki lub kłóci

ć

 si

ę

 z rodzicami, to i oni mog

ą

 

nie chcie

ć

 si

ę

 z Wami bawi

ć

 i dba

ć

 o Was.  

background image

KAMPANIA "U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK"  - PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI - KRM PCK 

 

 

 

„Hobby” 
 
To dosy

ć

 ogólne poj

ę

cie. Posiadanie jakiego

ś

 hobby równie

Ŝ

 ułatwia codzienne zmagania, 

pozwala  na  chwil

ę

  zapomnie

ć

  o  zmartwieniach.  Dla  wielu  dzieci  zbieranie  ró

Ŝ

nych  kart, 

samochodzików  lub  lalek  jest  bardzo  przyjemne.  Niektórzy  lepiej  bawi

ą

  si

ę

  graj

ą

c  z 

kolegami lub rodzin

ą

 w planszowe i karciane gry, inni składaj

ą

c modele samochodów lub 

Ŝ

ołnierzy - sami musicie wiedzie

ć

 co jest dla Was najfajniejsze. Dobr

ą

 form

ą

 rozweselenia 

si

ę

 jest uprawianie sportu - od gry w warcaby do zbijaka i kosza. Du

Ŝ

o u

ś

miechu wynie

ść

 

mo

Ŝ

na równie

Ŝ

 z ogl

ą

dania telewizji. Obejrzenie 

ś

miesznych filmów, tj. Przygody Kaczora 

Donalda  lub  Królika  Bugsa,  jest  porcj

ą

  u

ś

miechu  wystarczaj

ą

c

ą

  na  długo.  Nie  wszystkie 

rzeczy,  które  lubimy,  zawsze  musz

ą

  da

ć

  nam  u

ś

miech  -  gdy  kibicujemy  polskim 

sportowcom,  mo

Ŝ

e  by

ć

  nam  przykro, 

Ŝ

e  z  kim

ś

  przegrali;  wspaniały  film  mo

Ŝ

e  sko

ń

czy

ć

 

si

ę

  smutno  -  daj

ą

  nam  za  to  inne  prze

Ŝ

ycia,  na  swój  sposób  przyjemne  (poza  tym, 

nast

ę

pnym  razem  to  „nasi”  wygraj

ą

  i  wszyscy  b

ę

d

ą

  si

ę

  cieszy

ć

,  a  nast

ę

pny  film  sko

ń

czy 

si

ę

 dobrze).   

 
Mamy  nadziej

ę

Ŝ

e  podczas  zaj

ęć

  wymy

ś

licie  wiele  innych  pomysłów  na  to,  jak  si

ę

 

u

ś

miechn

ąć

  i  rozweseli

ć

  innych  -  a  przede  wszystkim, 

Ŝ

e  sami  spróbujecie  by

ć

  weselsi  i 

przyjemniejsi  dla  innych.  Mo

Ŝ

ecie  zacz

ąć

  od  pogodzenia  si

ę

  z  rodze

ń

stwem, 

przeproszenia  rodziców  za  głupie  zachowania,  pomocy  kolegom  w  lekcjach,  a  mo

Ŝ

e  od 

razu od zrobienia - przy pomocy Waszych rodziców i nauczycieli - balu przebiera

ń

ców dla 

całej klasy. Od czego

ś

 zawsze trzeba zacz

ąć

, potem idzie ju

Ŝ

 du

Ŝ

o łatwiej. Chcieliby

ś

my, 

a

Ŝ

eby  ka

Ŝ

dy  Wasz  dzie

ń

  był  jak  najlepszy,  a  buzie  pogodne.  Nie  mo

Ŝ

emy  jednak  Wam 

tego zapewni

ć

, bo wiele zale

Ŝ

y tu równie

Ŝ

 od Was. 

 
 
 

CZ

ĘŚĆ

    3      -   MATERIAŁ TEORETYCZNY PRZEZNACZONY DLA  

NAUCZYCIELI GIMNAZJÓW I SZKÓŁ 

Ś

REDNICH 

 
 
1.  Co to jest stres? 
 
Słowo  „stres”  jest  pewnie  znane  Wam  wszystkim.  Zastanówcie  si

ę

,  w  jaki  sposób 

odbieracie  to  słowo  -  pozytywnie  czy  negatywnie?  Przypomnijcie  sobie  Wasze  odczucia, 
np.:  na  pi

ęć

  minut  przed  wizyt

ą

  u  dentysty  czy  przy  wywołaniu  Waszego  nazwiska  do 

odpowiedzi  na  najbardziej  nielubianej  lekcji.  Czy  czuli

ś

cie  wtedy  -  lub  te

Ŝ

  w  innych 

podobnych  sytuacjach  -  dziwne  „

ś

ci

ś

ni

ę

cie”  w  gardle  poł

ą

czone  z  nieodpart

ą

  ch

ę

ci

ą

 

znalezienia si

ę

 w innym miejscu i czasie? Je

ś

li tak, to oznacza wła

ś

nie, 

Ŝ

e była to dla Was 

sytuacja stresuj

ą

ca.  

 

Sytuacji  wywołuj

ą

cych  stres  mo

Ŝ

e  by

ć

  wiele,  zale

Ŝ

nie  od  cech  indywidualnych, 

uwarunkowa

ń

  materialnych,  rodzinnych  itp.  To  prawda, 

Ŝ

e  nie  wszyscy  podlegamy 

identycznym  stresom;  jest  jednak  pewne, 

Ŝ

e  nikt  z  nas  nie  mo

Ŝ

e  ich  zupełnie  unikn

ąć

Ś

wiat,  w  którym 

Ŝ

yjemy  nie  jest  doskonały.  Wraz  z  rozwojem  cywilizacji  ilo

ść

  czynników 

stresogennych  (wywołuj

ą

cych  stres)  nieustannie  ro

ś

nie.  Ci

ą

gły  rozwój  techniczny,  wzrost 

wymaga

ń

  nauczycieli  i  pracodawców  czy  te

Ŝ

  strach  przed  bezrobociem  to  tylko 

przykładowe  czynniki.  Nie  bez  przyczyny 

Ś

wiatowa  Organizacja  Zdrowia  okre

ś

liła  stres 

jako „chorob

ę

 stulecia”.  

 

background image

KAMPANIA "U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK"  - PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI - KRM PCK 

 

 

Od potocznego znaczenia słowa stres odró

Ŝ

ni

ć

 nale

Ŝ

y jego definicj

ę

 medyczn

ą

. Zgodnie z 

ni

ą

,  stres  jest  nieswoist

ą

  reakcj

ą

  organizmu  na  wszelkie  stawiane  mu  „

Ŝą

dania”.  Inaczej 

mówi

ą

c, chodzi tu o wszystkie sytuacje, do których nasz organizm musi si

ę

 przyzwyczai

ć

tzn.  zareagowa

ć

  w  okre

ś

lony  sposób.  Chodzi

ć

  tu  mo

Ŝ

e  zarówno  o  sytuacje  odbierane 

przez nas jako nieprzyjemne, jak i o odbierane pozytywnie (np.: pierwsza pi

ą

tka z matmy). 

W  tej  definicji,  na  czoło  wysuwa  si

ę

  potrzeba  dostosowania  si

ę

  organizmu  do  nowej 

sytuacji. My jednak nie b

ę

dziemy si

ę

 zajmowa

ć

 rozwa

Ŝ

aniami teoretycznymi, skupimy si

ę

 

raczej na tym, co potocznie odbieramy jako stres - tzn. sytuacj

ę

 nieprzyjemn

ą

, a nast

ę

pnie 

metodami pozwalaj

ą

cymi na jego ograniczenie

 
 
 
2.  Objawy stresu 
 
Wielu lekarzy, filozofów i psychologów prowadziło badania nad objawami stresu, zbieraj

ą

wyniki  tych  bada

ń

  w  cało

ść

.  Gdyby  je  wszystkie  w  tym  miejscu  przytoczy

ć

,  powstałaby 

encyklopedia  -  a  nie  o  to  tu  chodzi.  Ludzie  s

ą

  od  siebie  ró

Ŝ

ni,  wi

ę

c  tak

Ŝ

e  w  rozmaity 

sposób reaguj

ą

 na podobne sytuacje. Tak samo ró

Ŝ

norodne objawy wywołuje u nich stres. 

Do najbardziej typowych objawów stresu nale

Ŝą

 m.in.: dr

Ŝ

enie r

ą

k, nadmierne pocenie si

ę

wyst

ę

powanie tików na twarzy. S

ą

 to czynniki „zewn

ę

trzne”, widoczne i łatwo zauwa

Ŝ

alne 

dla otoczenia. W sytuacjach szczególnych objawy te mog

ą

 by

ć

 inne: blado

ść

 twarzy przy 

pobieraniu  krwi  lub  kurczowe  trzymanie  si

ę

  fotela  dentystycznego  znajduj

ą

cego  si

ę

  w 

samolocie. Niejednemu z Was zdarzyło si

ę

 te

Ŝ

 pewnie uprawia

ć

 z nerwów, dosy

ć

 typowy 

przy stresie „sport” - sprint do toalety.  
 
Oprócz  „zewn

ę

trznych”,  wyró

Ŝ

ni

ć

  nale

Ŝ

y  równie

Ŝ

  objawy  „wewn

ę

trzne”.  Nie  mo

Ŝ

na  ich 

zauwa

Ŝ

y

ć

 ani policzy

ć

 - gdy

Ŝ

 s

ą

 to osobiste odczucia. Niektóre z nich trudno byłoby nawet 

nazwa

ć

.  Ogólnie  mo

Ŝ

na  je  okre

ś

li

ć

  mianem  obni

Ŝ

enia  lub  zakłócenia  równowagi 

psychicznej.  Efektem  tego  jest  pewne  nieprzyjemne  odczucie,  które  rzutuje  w  ogromny 
sposób na nasze zachowanie. W wi

ę

kszym lub mniejszym stopniu, stres wywołuje utrat

ę

 

samokontroli  i  pewno

ś

ci  siebie.  Objawia  si

ę

  to  zapominaniem  nawet  podstawowych 

wiadomo

ś

ci,  zwolnieniem  procesów  my

ś

lowych,  zmniejszeniem  naszej  kreatywno

ś

ci, 

artykułowaniem  „eeeee”  i  „mmmm”,  pragnieniem  zapadni

ę

cia  si

ę

  pod  ziemi

ę

  -  ogólnie 

rzecz bior

ą

c - znacznym osłabieniem naszych mo

Ŝ

liwo

ś

ci. 

 
Odczucia  towarzysz

ą

ce  stresowi,  oprócz  niekorzystnego  wpływu  na  nasze  zachowania  i 

samopoczucie,  mog

ą

  by

ć

  te

Ŝ

  dla  nas  niebezpieczne.  Po  pierwsze  chodzi  tu  o  aspekt 

typowo  zdrowotny.  Stres,  oprócz  równowagi  psychicznej,  zakłóca  równie

Ŝ

  działanie 

układów wewn

ę

trznych - w tym krwiono

ś

nego. Du

Ŝ

a cz

ę

stotliwo

ść

 stresu lub jego wysokie 

nat

ęŜ

enie mo

Ŝ

e doprowadzi

ć

 do ró

Ŝ

nych chorób i zachorowa

ń

 tj. owrzodzenie 

Ŝ

ą

dka, a 

w niesprzyjaj

ą

cych okoliczno

ś

ciach do zawału serca.    

 
Długotrwały  stres,  niezale

Ŝ

nie  od  podło

Ŝ

a  na  jakim  wyst

ę

puje,  mo

Ŝ

e  mie

ć

  te

Ŝ

  bardzo 

niekorzystne  skutki  po

ś

rednie.  Osoby  zestresowane  czuj

ą

  si

ę

 

ź

le,  niepewnie.  Doznaj

ą

 

coraz wi

ę

cej pora

Ŝ

ek, nawet na polach, na których odnosiły wcze

ś

niej sukcesy. Poniewa

Ŝ

 

nie  mog

ą

  sobie  da

ć

  z  tym  rady,  chaotycznie  szukaj

ą

  ratunku.  Uciekaj

ą

  wtedy  w 

ś

wiat 

alkoholu,  narkotyków,  nieudanych  zwi

ą

zków,  prostytucji,  anoreksji,  bulimii  itp.  -  lub  te

Ŝ

 

dosłownie  uciekaj

ą

  -  z  domu.  W  skrajnej  depresji  i  anoreksji  mog

ą

  si

ę

  te

Ŝ

  pojawi

ć

  my

ś

li 

samobójcze.  Nie  skazujcie  si

ę

  na  to!!!  Te  metody  naprawd

ę

  nie  skutkuj

ą

!!!  Zazwyczaj 

pogarszaj

ą

 tylko sytuacj

ę

. Jest wiele znacznie prostszych i skuteczniejszych sposobów na 

walk

ę

 ze stresem - tylko, 

Ŝ

e cz

ę

sto o nich zapominamy. Celem tej akcji PCK jest wła

ś

nie 

„przypomnienie” tych sposobów. 
 

background image

KAMPANIA "U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK"  - PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI - KRM PCK 

 

 

3.  Pogoda ducha lekarstwem na wszystko 
 
Zastanawiacie si

ę

 mo

Ŝ

e, po co był ten powa

Ŝ

ny wst

ę

p dotycz

ą

cy stresu? Z jednej bardzo 

prostej przyczyny - jaki

ś

 powa

Ŝ

ny wst

ę

p zawsze musi by

ć

 i tyle. Po drugie, zawsze lepiej 

wiedzie

ć

  wi

ę

cej  ni

Ŝ

  mniej,  a  nigdy  nie  zaszkodzi  wiedzie

ć

  tego  i  owego  o  temacie  zaj

ęć

Trzeba  si

ę

  zastanowi

ć

,  czy  mo

Ŝ

emy  zupełnie  pozby

ć

  si

ę

  stresu.  Jak  my

ś

licie...? 

Oczywi

ś

cie, 

Ŝ

e  nie!  Musimy  chodzi

ć

  do  szkoły,  znosi

ć

  nastroje  rodziców,  chodzi

ć

  do 

lekarzy  itp.  Wa

Ŝ

ne  jest  jednak  jak  to  robimy,  tzn.  z  jakim  podej

ś

ciem  próbujemy  co

ś

 

zrobi

ć

.  Zachowanie  pogody  ducha,  codzienna 

Ŝ

yczliwo

ść

 i du

Ŝ

a porcja u

ś

miechu ułatwi

ą

 

Wam przej

ś

cie przez ró

Ŝ

ne sytuacje i rozpromieni

ą

 ka

Ŝ

dy dzie

ń

 

Nie idzie o to, by namówi

ć

 Was do przyklejenia sobie u

ś

miechu na usta, ale o wywołanie 

prawdziwej  jego  wersji.  Czy 

ś

miejemy  si

ę

  przy  odrabianiu  lekcji,  a  mo

Ŝ

e  ogl

ą

daniu 

dziennika?  Nie,  jeste

ś

my  roze

ś

miani  i  rozweseleni  zawsze  dzi

ę

ki  innym  ludziom  - 

ś

miesznym  sytuacjom  z  ich  udziałem,  opowiedzianym  przez  nich  kawałom,  zabawnym 

programom w telewizji. Pami

ę

tajmy wi

ę

c, 

Ŝ

Ŝ

yjemy w

ś

ród ludzi. B

ą

d

ź

my dla nich mili, aby 

i oni byli tacy wobec nas, b

ą

d

ź

my dla nich 

Ŝ

yczliwi je

ś

li chcemy tego samego od innych, 

pomagajmy - a sami otrzymamy pomoc, gdy nam b

ę

dzie potrzebna. 

 

Jak si

ę

 u

ś

miecha

ć

 
Ustami!  Nale

Ŝ

y  podci

ą

gn

ąć

  k

ą

ciki  ust  w  kierunku  uszu,  rozdziawi

ć

  si

ę

  lekko  i  przyst

ą

pi

ć

 

do  tzw.  „wietrzenia  z

ę

bów”.  Mile  widziane  jest  równie

Ŝ

  wydawanie  z  siebie  rechotu. 

Pami

ę

ta

ć

 nale

Ŝ

y, i

Ŝ

 proces „wietrzenia” z

ę

bów nie zast

ę

puje ich mycia.   

Uczucie  rado

ś

ci  mo

Ŝ

na  czerpa

ć

  z  bardzo  wielu 

ź

ródeł.  Dla  wielu  osób,  cho

ć

  nie  dla 

wszystkich, co nie jest niczym złym, 

ź

ródłem szcz

ęś

cia jest ich wiara. To ona napełnia ich 

rado

ś

ci

ą

, wiar

ą

 w istnienie dobra, a tak

Ŝ

Ŝ

yczliwo

ś

ci

ą

 wobec innych. Radowa

ć

 mo

Ŝ

emy 

si

ę

 jednak z bardzo wielu, bardziej przyziemnych, rzeczy.  

 

Zgrana klasa 
 
Nawet  nie  wiecie,  o  ile  łatwiej  jest  przej

ść

  przez  ka

Ŝ

dy  dzie

ń

  w  szkole,  tworz

ą

c  zgran

ą

 

klas

ę

.  Nie  rezygnujcie  z  nikogo,  nie  twórzcie  te

Ŝ

  kilkuosobowych  grupek  -  zaczniecie  si

ę

 

kłóci

ć

 i konkurowa

ć

, a to z pewno

ś

ci

ą

 nikomu nie wyjdzie na dobre. Je

ś

li stworzycie jedn

ą

 

fajn

ą

  paczk

ę

,  to  oczywi

ś

cie  nie  bez  chwilowych  trudno

ś

ci,  prze

Ŝ

yjecie  znacznie  wi

ę

cej 

miłych chwil. Cho

ć

 to stara i wytarta prawda, jest bardzo cenna - „ka

Ŝ

dy, o ile dostanie 

szans

ę

,  wnosi  co

ś

  wyj

ą

tkowego  do 

Ŝ

ycia  klasy”.  W  zgranej  klasie  łatwiej  te

Ŝ

  b

ę

dzie 

Wam  si

ę

  uczyło,  je

ś

li  pomo

Ŝ

ecie  słabszym  z  polskiego,  kto

ś

  uratuje  Was  na  klasówce  z 

biologii,  itd.  Warunkiem  dobrego  klimatu  w  klasie  jest  jednak  codzienna 

Ŝ

yczliwo

ść

  i 

zrozumienie  dla  innych.  Postawa  taka  nie  dotyczy  oczywi

ś

cie  tylko  szkoły,  ale  i  domu, 

bloku  i  osiedla.  Im  wi

ę

cej  z  Was  b

ę

dzie  si

ę

  odnosiło  do  innych 

Ŝ

yczliwie,  tym  wi

ę

cej 

„innych” b

ę

dzie 

Ŝ

yczliwych dla Was (to wynika nawet z matematyki). W ten sposób b

ę

dzie 

Wam znacznie łatwiej unikn

ąć

 wielu stresów 

Ŝ

ycia codziennego.  

 
Poczucie humoru 
 
To  nasz  wielki  sprzymierzeniec  w  zmaganiach  z  trudno

ś

ciami 

Ŝ

ycia  codziennego. 

Zachowuj

ą

c  dystans  i  poczucie  humoru  łatwiej  jest  osi

ą

gn

ąć

  sukces  i  przełkn

ąć

  gorycz 

pora

Ŝ

ki.  Nie  bójcie  si

ę

  wi

ę

ś

mia

ć

  z  innych,  nie  obruszajcie  si

ę

  te

Ŝ

,  gdy  to  z  Was  si

ę

 

ś

miej

ą

  -  pod  warunkiem, 

Ŝ

e  nie  przeradza  si

ę

  to  w  drwin

ę

.  Wiele  rado

ś

ci  i  u

ś

miechu 

przysporzy

ć

 mog

ą

 te

Ŝ

 zabawy z naszymi zwierz

ę

tami domowymi, jak i kontakt z przyrod

ą

 

wogóle.  Podobnie,  jak    wi

ę

kszo

ść

  zwierzaków,  ludzie  te

Ŝ

  wol

ą

  przebywa

ć

  w  stadach. 

Przebywajcie  wi

ę

c  w  stadach,  bo  w  grupie  ra

ź

niej. 

Ś

wietnym  sposobem  „odstresowania” 

background image

KAMPANIA "U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK"  - PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI - KRM PCK 

 

 

jest  wspólny  wypad  do  kina,  teatru,  na  mecz  Waszego  ulubionego  klubu,  na  basen,  na 
działk

ę

  czy  koncert  rockowy  -  zale

Ŝ

nie  od  gustów.  Tu  musicie  te

Ŝ

  pomóc  sobie  troszk

ę

 

sami. Je

ś

li b

ę

dziecie gburowaci, nieprzyjemni, drwi

ą

cy lub nietolerancyjni, to - pr

ę

dzej czy 

ź

niej  -  mo

Ŝ

ecie  wypa

ść

  „z  towarzystwa”,  do  którego  zazwyczaj  ci

ęŜ

ko  wróci

ć

.  Tylko 

codzienn

ą

 

Ŝ

yczliwo

ś

ci

ą

  i  pozytywnym  nastawieniem  do 

ś

wiata  i  ludzi  mo

Ŝ

ecie 

zdoby

ć

 przyjaciół. 

 

„Hobby” 
 
To dosy

ć

 ogólne poj

ę

cie. Posiadanie jakiego

ś

 hobby równie

Ŝ

 ułatwia codzienne zmagania, 

pozwala  na  chwil

ę

  odgrodzi

ć

  si

ę

  od  problemów.  Dla  wielu  osób  zbieractwo  (monet, 

znaczków, banknotów, puszek po piwie) jest bardzo istotnym elementem 

Ŝ

ycia. Niektórzy 

lepiej  odpoczywaj

ą

  graj

ą

c  ze  znajomymi  w  planszowe  i  karciane  gry  Fantasy,  inni 

składaj

ą

c  modele  samochodów  lub 

Ŝ

ołnierzy.  W  tej  kwestii  nie  ma  barier.  Dobr

ą

  form

ą

 

wyładowania  wszelkich  frustracji  jest  uprawianie  sportu  -  od  gry  w  warcaby  do  skał 
kowania  i  bunji-jumping.  Du

Ŝ

o  u

ś

miechu  wynie

ść

  mo

Ŝ

na  równie

Ŝ

  z  ogl

ą

dania  telewizji. 

Obejrzenie  takich  arcydzieł  jak,  dla  jednych  Lataj

ą

cy  Cyrk  Monthy  Pythona,  a  dla  innych 

Przygody  Królika  Bugsa,  jest  porcj

ą

  rado

ś

ci  wystarczaj

ą

c

ą

  cz

ę

sto  na  dłu

Ŝ

ej.  Nie  zawsze 

chodzi

ć

  tu  musi  dosłownie  o  u

ś

miech  (podczas  transmisji  sportowych  mo

Ŝ

emy  zazna

ć

 

goryczy  pora

Ŝ

ki  „naszych”,  wspaniały  film  mo

Ŝ

e  sko

ń

czy

ć

  si

ę

  smutno,  a  ulubiona  kaseta 

mo

Ŝ

e si

ę

 wci

ą

gn

ąć

), ale czasami te

Ŝ

 o oderwanie si

ę

 od codzienno

ś

ci i „odpoczynek” dla 

układu nerwowego.   
 
Powy

Ŝ

sze  zachowania  „antystresowe”  maj

ą

  charakter  przykładowy.  Mamy  nadziej

ę

Ŝ

podczas zaj

ęć

 wymy

ś

licie wiele innych, a przede wszystkim, 

Ŝ

e zaczniecie je stosowa

ć

 w 

Waszym  codziennym 

Ŝ

yciu.  Mo

Ŝ

ecie  zacz

ąć

  od  pogodzenia  si

ę

  z  rodze

ń

stwem, 

przeproszenia  rodziców  za  głupie  zachowania,  pomocy  kolegom  w  lekcjach,  a  mo

Ŝ

e  od 

razu od zrobienia ogólnoszkolnego happeningu czy zorganizowania dyskoteki. Od czego

ś

 

zawsze  trzeba  zacz

ąć

,  potem  idzie  ju

Ŝ

  du

Ŝ

o  łatwiej.  Chcieliby

ś

my,  a

Ŝ

eby  ka

Ŝ

dy  Wasz 

dzie

ń

  był  jak  najlepszy,  a  buzie  pogodne.  Nie  mo

Ŝ

emy  jednak  Wam  tego  zapewni

ć

,  bo 

wiele zale

Ŝ

y tu od Was. 

ś

yczliwo

ść

 wobec otoczenia oraz spora porcja rado

ś

ci naprawd

ę

 

pozwol

ą

 Wam lepiej znie

ść

 wszelkie smutki, pora

Ŝ

ki i strach. Wpłynie to te

Ŝ

 korzystnie na 

Wasze relacje z rodzicami, nauczycielami, kolegami - z których cz

ęść

 mo

Ŝ

e zosta

ć

 dzi

ę

ki 

temu wspaniałymi przyjaciółmi na całe 

Ŝ

ycie. 

 
 
 

CZ

ĘŚĆ

 4 - GRY I ZABAWY NIE TYLKO CZERWONOKRZYSKIE 

 
 
W tej cz

ęś

ci proponujemy Pa

ń

stwu przykładowe zabawy, zwi

ą

zane tematycznie z mottem 

naszej akcji. Zabawy te zostały przez nas podzielone na cztery kategorie, ze wzgl

ę

du na 

wiek  uczniów,  a  wi

ę

c:  dla  klas  1-3  SP,  dla  klas  4-6  SP,  dla  uczniów  Gimnazjów  i  dla 

uczniów  szkół 

ś

rednich.  Podział  ten  jest  umowny.  Reguły  zabaw  mog

ą

  Pa

ń

stwo 

modyfikowa

ć

. Materiał zawarty w tej cz

ęś

ci naszego programu pochodzi głównie z ksi

ąŜ

ki 

„Gry  i  zabawy  nie  tylko  czerwonokrzyskie”,  które  znajduj

ą

  si

ę

  we  wszystkich  Zarz

ą

dach 

Polskiego Czerwonego Krzy

Ŝ

a. 

 

background image

KAMPANIA "U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK"  - PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI - KRM PCK 

 

 

Zabawy dla uczniów klas 1-3 Szkół Podstawowych  

 
1.  ZABIERAMY KRZESŁA 
 
Uczestnicy - min.5 osób 
Materiały - krzesła, magnetofon i kaseta 
 
Liczba  krzeseł  jest  o  jedno  mniejsza  od  liczby  uczestników  zabawy.  Z  chwil

ą

  wł

ą

czenia 

muzyki  uczestnicy  zaczynaj

ą

  chodzi

ć

  dookoła  stoj

ą

cych  krzeseł.  Gdy  muzyka  ucicha, 

wszyscy  staraj

ą

  si

ę

  szybko  zaj

ąć

  jedno  z  miejsc.  Osoba,  dla  której  zabraknie  krzesła 

odpada z gry.  

 

2.  WYDAJ ODGŁOS 
 
Uczestnicy - min.10 osób 
Materiały - kartki papieru, długopisy lub flamastry 
 
Spo

ś

ród  uczestników  zabawy  wybiera  si

ę

  prowadz

ą

cego  (mo

Ŝ

e  by

ć

  nim  te

Ŝ

  nauczyciel). 

Uczestnicy  siadaj

ą

  w  kole.  Ka

Ŝ

dy  rysuje  na  kartce  papieru  zwierz

ę

  lub  przedmiot, 

wydaj

ą

ce  jaki

ś

  charakterystyczny  odgłos.  Nast

ę

pnie  prowadz

ą

cy,  który  stoi  w 

ś

rodku 

kr

ę

gu  uczestników,  zbiera  kartki  i  pokazuje  jedn

ą

  z  nich  losowo  wybranej  osobie. 

Wskazana  osoba  ma  kilka  sekund  na  zastanowienie  si

ę

  i  rozpocz

ę

cie  d

ź

wi

ę

kowego 

na

ś

ladowania  umieszczonego  na  kartce  zwierz

ę

cia  lub  przedmiotu.  Je

ś

li  zebrani  nie 

odgadn

ą

 co było na kartce, osoba na

ś

laduj

ą

ca zmuszona jest przedstawi

ć

 to za pomoc

ą

 

pantomimy. Je

ś

li i to si

ę

 nie powiedzie - odpada z gry. 

 

3. UDANY PODWIECZOREK 
 
Uczestnicy - min.8 osób (4 pary)           
Materiały - stół, krzesła, opaski na oczy, ły

Ŝ

eczki, ugotowany kisiel lub budy

ń

 

 
Uczestnicy dobieraj

ą

 si

ę

 parami, po czym osoby z danej pary siadaj

ą

 naprzeciwko siebie 

przy  stole.  Ka

Ŝ

da  osoba  otrzymuje  kubek  kisielu  lub  budyniu  i  ły

Ŝ

k

ę

.  Prowadz

ą

cy 

zawi

ą

zuje zawodnikom opaski na oczy. Na jego znak zawodnicy zaczynaj

ą

 si

ę

 wzajemnie 

karmi

ć

. Wygrywa ta para, która najszybciej zje „podwieczorek”. 

 

4. RODZINA 
 
Uczestnicy - min.16 osób 
Materiały  -  papier  i  pisaki  (przed  zaj

ę

ciami  nale

Ŝ

y  przygotowa

ć

  kartki  z  rysunkami  4 

zwierz

ą

t, ka

Ŝ

dy uczestnik ma swoj

ą

 kartk

ę

 
Uczestników 

zabawy 

nale

Ŝ

podzieli

ć

 

na 

cztery 

grupy. 

Ka

Ŝ

dej 

grupie 

przyporz

ą

dkowujemy  jakie

ś

  zwierz

ę

  (poprzez  rysunek  z  jego  podobizn

ą

).  Prowadz

ą

cy 

nie  zdradza  nazw  tych  zwierz

ą

t.  Nale

Ŝ

y  przygotowa

ć

  tyle  kartek,  ilu  jest  uczestników. 

Wszyscy,  po  kolei,  losuj

ą

  kartki.  Na  znak  prowadz

ą

cego,  ka

Ŝ

dy  z  uczestników  ma 

wydawa

ć

 odgłosy i wykonywa

ć

 ruchy charakterystyczne dla zwierzaka z jego rysunku, a 

tak

Ŝ

e  odnale

źć

  pozostałych  członków  swojej  „rodziny”  (tzn.  osoby  udaj

ą

ce  to  zwierze). 

Wygrywa grupa, która najszybciej uzbiera wszystkich członków swej „rodziny”.  

background image

KAMPANIA "U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK"  - PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI - KRM PCK 

 

 

10 

 

5.  NIESPODZIEWANA ZMIANA MIEJSC 
 
Uczestnicy - min.10 osób 
 
Wszyscy  uczestnicy  zabawy  siadaj

ą

  w  kr

ę

gu  i  przedstawiaj

ą

  si

ę

.  Jedna  osoba  staje  w 

ś

rodku  i  stara  si

ę

  zapami

ę

ta

ć

  imiona  wszystkich  uczestników  oraz  ich  miejsca  w  kr

ę

gu. 

Nast

ę

pnie  wychodzi  za  drzwi.  W  tym  czasie  2-3  osoby  zamieniaj

ą

  si

ę

  miejscami. 

Zapraszamy  do  sali  osob

ę

  zza  drzwi  i  prosimy  go,  by  podał  imiona  osób,  które  zmieniły 

miejsca.  Je

ś

li  si

ę

  pomyli,  mo

Ŝ

e  spróbowa

ć

  jeszcze  raz.  Gra  ta  ma  ułatwi

ć

  zapami

ę

tanie 

imion  kolegów  z  klasy  i  jest  szczególnie  wskazana  do  zastosowania  w  pierwszej  klasie. 
Podobn

ą

 zabaw

ę

 - „Przyjaciele” - znajdziecie Pa

ń

stwo w dalszej cz

ęś

ci materiału. 

 
 

Zabawy dla uczniów klas 4-6 SP 

 
 

1. BEREK U

Ś

MIECH 

 
Uczestnicy - min.10 osób 
 
Osoby dobieraj

ą

 si

ę

 parami. Jedna z par jest berkiem - osoby z tej pary musz

ą

 goni

ć

 inne 

pary, nie rozdzielaj

ą

c si

ę

. W chwili zbli

Ŝ

enia si

ę

 berka do jakiej

ś

 pary, osoby j

ą

 tworz

ą

ce 

musz

ą

  pa

ść

  na  ziemi

ę

  układaj

ą

c  z  własnych  ciał  u

ś

miech.  Para,  która  nie  zd

ąŜ

y  tego 

zrobi

ć

 zostaje berkiem i zabawa rozpoczyna si

ę

 od  nowa. 

 

2. PRZYJACIELE 
 
Cała  klasa  ustawia  si

ę

  w  kr

ę

gu.  Prowadz

ą

cy  (najlepiej  nauczyciel)  obja

ś

nia  reguły 

zabawy:  wybrana  przez  prowadz

ą

cego  osoba  wypowiada  „Ja  mam  na  imi

ę

  <tu  podaje 

swe  imi

ę

>„  ,  zadaniem nast

ę

pnej jest wypowiedzenie tej

Ŝ

e formułki, a nast

ę

pnie kolejnej 

„A to s

ą

 moi przyjaciele < i tu podaje imi

ę

 poprzednika>„. Ostatnia osoba w kr

ę

gu - tak jak 

ka

Ŝ

da - wypowiada „Ja mam na imi

ę

...”, a nast

ę

pnie „A to s

ą

 moi przyjaciele <i tu podaje 

imiona wszystkich poprzedników>‘’. Osoba, która si

ę

 pomyli - odpada z gry - a kolejny w 

kr

ę

gu przejmuje jego zadanie. 

 

3.  POSZUKIWANA, POSZUKIWANY 
 
Uczestnicy - min.8 osób 
Materiały - opaski na oczy 
 
Osoby  ł

ą

cza  si

ę

  w  pary  i  staj

ą

  naprzeciwko  siebie.  Nast

ę

pnie  przygl

ą

daj

ą

  si

ę

  sobie 

uwa

Ŝ

nie,  mog

ą

  te

Ŝ

  dotyka

ć

  swych  twarzy  w  celu  lepszego  zapami

ę

tania  ich  kształtu.  Po 

upływie  minuty  prowadz

ą

cy  zawi

ą

zuje  uczestnikom  zabawy  oczy.  Nast

ę

pnie  uczestnicy 

zabawy rozchodz

ą

 si

ę

 po sali. Zadaniem w tej zabawie jest odnalezienie swojego partnera 

tylko za pomoc

ą

 dotyku.  

 

4. WIELKIE POLOWANIE 
 
Uczestnicy - min.6 osób           
Materiały - miski z wod

ą

, owoce, opaski na oczy 

 

background image

KAMPANIA "U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK"  - PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI - KRM PCK 

 

 

11 

Do  misek  napełnionych  po  brzegi  wod

ą

,  wkładamy  jabłka  lub  obrane  pomara

ń

cze. 

Uczestnicy,  bez  u

Ŝ

ycia  r

ą

k  musz

ą

  je  zje

ść

.  Wygrywa  ten  uczestnik,  który  pierwszy  zje 

owoc. 
UTRUDNIENIE - zawodnikom zawi

ą

zujemy oczy, a miski stawiamy na podłodze. 

 

5. ATOMY 
 
Uczestnicy - min.10 osób 
 
Prowadz

ą

cy  (najlepiej  nauczyciel)  prosi  uczestników,  by  chodzili  swobodnie  po  klasie. 

Prowadz

ą

cy  wywołuj

ę

  pewna  liczb

ę

  (np.:4),  a  uczestnicy  musz

ą

  poł

ą

czy

ć

  si

ę

  wtedy  w 

czteroosobowe  grupy.  Do  dalszej  gry  przechodz

ą

  osoby,  które  znalazły  si

ę

  w  tych 

grupach. Pozostali odpadaj

ą

. Nast

ę

pnie uczestnicy rozchodz

ą

 si

ę

, a prowadz

ą

cy wywołuje 

kolejny numer.  

 

 
 
 
 

Zabawy dla uczniów Gimnazjów 

 
 

1. ZABIERAMY KRZESŁA j.w. 
 
Modyfikacja - podczas zabawy równie

Ŝ

 zabiera si

ę

 kolejno nast

ę

pne krzesła, a osoby dla 

których  ich  nie  starczyło  musz

ą

  siada

ć

  na  kolanach  swoich  poprzedników.  W  ko

ń

cu 

powstaje  piramida  wielu  osób  siedz

ą

cych  wzajemnie  sobie  na  kolanach  na  jednym 

krze

ś

le. Piramida nie mo

Ŝ

e si

ę

 przewróci

ć

 
1.  DWA KÓŁKA 
 
Uczestnicy - min.12 osób                     
 Materiały - ewentualnie magnetofon i kaseta 
 
Dzielimy  uczestników  zabawy  na  dwie  grupy:  dziewcz

ą

t  i  chłopców.  Jedna  grupa  tworzy 

wewn

ę

trzne,  a  druga  zewn

ę

trzne  koło.  Wszyscy 

ś

piewaj

ą

  powszechnie  znan

ą

  piosenk

ę

 

lub  słuchaj

ą

  magnetofonu.  Koła  przesuwaj

ą

  si

ę

  w  przeciwnych  kierunkach.  Kiedy 

ś

piew 

lub muzyka cichnie - osoby z wewn

ę

trznego koła odwracaj

ą

 si

ę

 i daj

ą

 buziaka osobom z 

zewn

ę

trznego koła stoj

ą

cym naprzeciwko.  

 

3. POMNIK „BIS” 
Uczestnicy - min.7 osób (lub wielokrotno

ść

 7)               

Materiały - opaski na oczy 
 
Uczestników dzielimy na 3 zespoły (np.: X, Y i Z). Liczba osób w zespołach X i Y musi by

ć

 

wielokrotno

ś

ci

ą

 liczby 3, ilo

ść

 osób w obu zespołach musi by

ć

 równa (np.: X - 3, 6, 9... i Y 

-  3,  6,  9...).  Liczba  osób  w  zespole  Z  musi  odpowiada

ć

  liczbie  trójkowych  grup  w 

zespołach  X  i  Y.  Osoby  Z  wychodz

ą

  na  zewn

ą

trz  sali.  Osoby  z  zespołu  X  buduj

ą

  ze 

swoich  ciał  pomniki.  Osobom  Z  zawi

ą

zujemy  oczy  i  wprowadzamy  do  sali.  Ka

Ŝ

da  z  tych 

osób  za  pomoc

ą

  dotyku  musi  rozpozna

ć

  uło

Ŝ

enie  ciał  3  osób  z  zespołu  X  i  zbudowa

ć

 

identyczny  pomnik  z  ciał  3  osób  z  zespołu  Y.  Wygrywa  ta  osoba  z  zespołu  Z,  której 
pomnik b

ę

dzie najbardziej podobny do pierwowzoru „zbudowanego” przez X. 

background image

KAMPANIA "U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK"  - PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI - KRM PCK 

 

 

12 

 

4. PODAJ DALEJ 
 
Uczestnicy - 2 grupy licz

ą

ce tyle samo osób         

Materiały - np.: 2 wałki 
 
Dwie  grupy  stoj

ą

  rz

ę

dami  i  przekazuj

ą

  sobie  przedmiot  (np.:  wałek  pomi

ę

dzy  nogami, 

jabłka  lub  zapałki  z  buzi  do  buzi).  Nie  wolno  pomaga

ć

  sobie  r

ę

kami,  chyba 

Ŝ

przekazywana  rzecz  spadnie  na  ziemi

ę

.  Wtedy  grupa  zaczyna  od pocz

ą

tku. Wygrywa ta 

grupa,  która  szybciej  przeka

Ŝ

e  przedmiot  do  ostatniej  osoby  w  rz

ę

dzie.  Dla  rewan

Ŝ

u, 

przeprowadzi

ć

  mo

Ŝ

na  inn

ą

  form

ę

  tej  zabawy.  Zawodnicy  obu  grup  siadaj

ą

,  jeden  za 

drugim g

ę

siego, w równoległych rz

ę

dach, a nast

ę

pnie przekazuj

ą

 sobie wymy

ś

lone przez 

prowadz

ą

cego hasło (inne dla obu grup, ale o podobnej trudno

ś

ci - przekazane szeptem 

na  ucho  pierwszym  zawodnikom  w  rz

ę

dach),  pisz

ą

c  je  wskazuj

ą

cym  palcem  na  plecach 

kolejnej osoby ze swej grupy. Pisa

ć

 wolno na bluzce, podkoszulce i gołych plecach. Oba 

zespoły  rozpoczynaj

ą

  zabaw

ę

  na  znak  prowadz

ą

cego.  Wygrywa  zespół,  który  wcze

ś

niej 

poda wła

ś

ciwe hasło (podaj

ą

c je prowadz

ą

cemu na ucho).  

 

5. RAZ, DWA, TRZY - DMUCHAMY! 
 
Uczestnicy - min.2 osoby          
Materiały - banknot, talerz, m

ą

ka, opaski na oczy 

 
Zawodnicy  siadaj

ą

  naprzeciw  siebie  przy  stole.  Pomi

ę

dzy  nimi,  w  równej  odległo

ś

ci  le

Ŝ

banknot,  który  maj

ą

  przedmucha

ć

  w  stron

ę

  przeciwnika.  Dla  „utrudnienia”  prowadz

ą

cy 

zawi

ą

zuje  im  oczy.  Wówczas  zamiast  banknotu  stawia  si

ę

  talerz  z  m

ą

k

ą

.  Zabaw

ę

  t

ą

 

mo

Ŝ

na te

Ŝ

 przeprowadzi

ć

 w kilkuosobowych grupach.  

Podobna  zabawa:  Ochotnikowi  lub  osobie  wyznaczonej  pokazuje  si

ę

  lizaka  lub 

lody  na  patyku,  które  ma  zje

ść

.  Nast

ę

pnie  zawi

ą

zuje  mu  si

ę

  oczy,  a  zamiast  lizaka  lub 

lodów podstawia  si

ę

 nog

ę

 najbardziej owłosionego chłopaka  w klasie.   

 
  

Zabawy przeznaczone dla uczniów szkół 

ś

rednich 

 

1. POMNIK MIŁO

Ś

CI 

 
Uczestnicy - min.10 osób + prowadz

ą

cy  

 
Wszyscy  uczestnicy,  oprócz  dwóch  osób  i  prowadz

ą

cego,  wychodz

ą

  na  zewn

ą

trz. 

UWAGA!        Je

ś

li  klasa  liczy  ponad  20  osób,  z  sali  wychodzi  maksymalnie  10  osób, 

pozostałe osoby wcielaj

ą

 si

ę

 w rol

ę

 publiczno

ś

ci i zostaj

ą

 w klasie.  

Obecna  na  sali  dwójka  zawodników,  na  polecenie  prowadz

ą

cego,  buduje  ze  swych  ciał 

„pomnik  miło

ś

ci”.  Po  chwili,  na  znak  prowadz

ą

cego,  wchodzi  kolejna  osoba,  której 

zadaniem  jest  wcielenie  si

ę

  w  rol

ę

  artysty  i  „ulepszenie”  pomnika.  Po  wykonaniu  tej 

czynno

ś

ci,  osoba  „ulepszaj

ą

ca”  musi  wcieli

ć

  si

ę

  w  rol

ę

  osoby  tej  samej  płci  z  pomnika 

(dziewczyny zast

ę

puj

ą

 dziewczyny itp.) i zaj

ąć

 wymy

ś

lona przez siebie pozycj

ę

. Nast

ę

pnie 

wchodzi  kolejny  uczestnik,  który  ma  identyczne  zadanie.  Nale

Ŝ

y  zadba

ć

,  aby  kolejni 

„rze

ź

biarze”  byli  odmiennej  płci,  tzn.  by  do  sali  wchodzili  na  przemian:  chłopak, 

dziewczyna, chłopak, dziewczyna itd. 

background image

KAMPANIA "U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK"  - PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI - KRM PCK 

 

 

13 

 

2. ZDEJMIJ TO! 
 
Uczestnicy - min.10 osób                                    
Materiały - koc 
 
Pi

ę

ciu  ochotników  lub  osób  wyznaczonych  wychodzi  z  klasy,  a  reszta  zostaje.  Osoby, 

które  zostały  w  klasie  poznaj

ą

  reguły  gry  (o  których  zaraz).  Po  zapoznaniu  klasy  z 

regułami,  pierwsza  osoba  wraca  do  klasy  i  kładzie  si

ę

  pod  kocem,  dokładnie  si

ę

 

zakrywaj

ą

c. Osoba ta nie mo

Ŝ

e zna

ć

 reguł gry. Nast

ę

pnie cała klasa zwraca si

ę

 do osoby 

pod kocem, by pomy

ś

lała jaka cz

ęść

 obecnej garderoby jest jej najmniej potrzebna i 

Ŝ

eby 

j

ą

  zdj

ę

ła.  Chodzi  o  to, 

Ŝ

eby  osoba  ta  wpadła  na  to, 

Ŝ

e  to  koc  jest  jej  niepotrzebny. 

Zazwyczaj jednak mało osób na to wpada. Gdy osoba pod kocem, zamiast koc,  

ś

ci

ą

gnie 

pierwsz

ą

  cz

ęść

  swojej  garderoby,  cała  klasa  krzyczy  „TO  NIE  TO!!,  ZDEJMIJ  TO!!, 

ZDEJMIJ TO!!”. Przy kolejnych cz

ęś

ciach garderoby klasa zachowuje si

ę

 identycznie. Gdy 

osoba  znajduj

ą

ca  si

ę

  pod  kocem,  pozostanie  w  samej  bieli

ź

nie  i  albo  mocno  si

ę

  ju

Ŝ

 

zawstydzi albo przyst

ą

pi i do jej zdejmowania, nale

Ŝ

y t

ą

 zabaw

ę

 odpowiednio zako

ń

czy

ć

poprzez spytanie tej osoby „czy na pewno to?, na pewno???, zamknij oczy i zastanów si

ę

 

chwil

ę

”, a potem spytanie „a po co ci koc???”. W 90% przypadków efekt murowany.   

 
3. POD NAPI

Ę

CIEM 

 
Uczestnicy - min.16 osób (2 dru

Ŝ

yny po 8)       

Materiały - 4 ławki (2x2) i 2 długie kije lub sznurek 
 
Dzielimy klas

ę

 na 2 grupy. Powinny liczy

ć

 po tyle samo osób i mie

ć

 podobne proporcje w 

ilo

ś

ci  chłopaków  i  dziewczyn.  Na  blatach  ławek  kładziemy  długi  kij  (mo

Ŝ

e  by

ć

  szczotka) 

tak,  by  utworzył  on  barier

ę

.  Oba  zespoły  musz

ą

  mie

ć

  podobne  warunki.  Kij  znajduje  si

ę

 

pod  napi

ę

ciem,  a  jest  tylko  zwie

ń

czeniem  „siatki”  -  nie  mo

Ŝ

na  wi

ę

c  przej

ść

  pod  nim. 

Zadaniem  ka

Ŝ

dej  z  grup  jest  przedostanie  si

ę

  na  drug

ą

  stron

ę

  „zapory”.  Wybór  metody 

nale

Ŝ

y  do  uczestników  (np.:  chłopak  przeskakuje,  a  inny  przenosi  dziewczyny  i  reszt

ę

 

chłopców nad barier

ą

 w jego r

ę

ce) - nie nale

Ŝ

y im jednak nic sugerowa

ć

. Wygrywa grupa, 

która szybciej znajdzie si

ę

 po drugiej stronie „bez strat w ludziach” lub w której „prze

Ŝ

yje” 

wi

ę

cej osób. 

 

4. GOLIBRODA 
 
Uczestnicy - min.6 osób        
Materiały - balony, krem do golenia, maszynki do golenia 
 
Uczestnicy  zabawy  otrzymuj

ą

  jednorazow

ą

  maszynk

ę

  do  golenia,  która  posłu

Ŝ

y  do 

ogolenia  posmarowanego  kremem  lub  namydlonego  balonika.  Wygrywa  ten,  kto 
najszybciej ogoli cały balonik.  

 

5. W SZEREGU ZBIÓRKA 
 
Uczestnicy - min.10 osób 
 
Wszyscy uczestnicy musz

ą

 ustawi

ć

 si

ę

 w szeregu (lub uformowa

ć

 koło) od najmłodszego 

do  najstarszego,  wł

ą

cznie  z  dniem  urodzenia.  Zabaw

ę

  t

ę

  mo

Ŝ

na  przeprowadzi

ć

  te

Ŝ

 

stosuj

ą

c  kryterium  pierwszej  litery  imion,  nazwisk,  ksywek  itp.  Zabawa  odbywa  si

ę

  bez 

u

Ŝ

ycia słów. Wszystkie inne metody porozumiewania si

ę

 s

ą

 dozwolone. Po ustawieniu si

ę

ka

Ŝ

dy podaje swoj

ą

 dat

ę

 urodzenia, imi

ę

 itp. 

background image

KAMPANIA "U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK"  - PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI - KRM PCK 

 

 

14 

 

Zabawy niezale

Ŝ

ne od podziału wiekowego 

 

Proponujemy

 

Przeprowadzenie  DRAMY  Joanny  Sztroman  „Rozwi

ą

zywanie  trudnych 

sytuacji” (zaczerpni

ę

ta z „Drama - poradnik dla nauczycieli i wychowawców 35/2000).  

W zało

Ŝ

eniu zaj

ę

cia dwugodzinne. 

 
UWAGA!  
Zaj

ę

cia te, jak i tym podobne (w których uczniowie wyra

Ŝ

aj

ą

 swe odczucia, problemy itp.) 

podlega

ć

 powinny „warunkom umowy”, zawartej pomi

ę

dzy prowadz

ą

cym, a uczniami. 

Normy te obowi

ą

zuj

ą

 na całych zaj

ę

ciach, s

ą

 wypisane na tablicy.  

Oto one: 

 

To, co tu si

ę

 dzieje, pozostanie mi

ę

dzy nami 

 

Na  zaj

ę

ciach    nie  atakujemy  si

ę

  nawzajem  fizycznie  ani  psychicznie  (nie 

obra

Ŝ

amy   si

ę

, nie u

Ŝ

ywamy wulgarnych słów) 

 

Je

ś

li co

ś

 si

ę

 nam nie podoba - chcemy wyj

ść

 lub zmieni

ć

 zabaw

ę

 - mówimy 

o tym gło

ś

no 

 

Cele zaj

ęć

  

integracja zespołu klasowego; 

  

stworzenie przyjaznej atmosfery; 

  

budowanie w uczniach 

ś

wiadomo

ś

ci, i

Ŝ

 mog

ą

 by

ć

 wsparciem dla innych; 

  

nabycie przekonania, 

Ŝ

e ka

Ŝ

d

ą

 sytuacj

ę

 trudn

ą

 mo

Ŝ

na rozwi

ą

za

ć

  

nabycie umiej

ę

tno

ś

ci rozwi

ą

zywania sytuacji problemowych. 

 

Pomoce: słownik j

ę

zyka polskiego, pi

ęć

 arkuszy papieru, flamastry. 

 
 

Przebieg zaj

ęć

 
1. Etap wst

ę

pny 

Ka

Ŝ

dy uczestnik spotkania siada na wybranym przez siebie krze

ś

le (krzesła ustawiamy w 

kształcie  koła),  co  ma  ogromne  znaczenie  na  tego  rodzaju  zaj

ę

ciach.  Ka

Ŝ

dy  siada  tam, 

gdzie czuje si

ę

 bezpiecznie (przy osobie, która daje wsparcie). Nast

ę

pnie przez 2 minuty 

rozmawia z s

ą

siadem na dowolny temat (chodzi o popraw

ę

 samopoczucia, rozładowanie 

napi

ę

cia). Zamiast dowolnej rozmowy mo

Ŝ

na zrobi

ć

 „rundk

ę

”, tzn. prosi

ć

 ka

Ŝ

dego ucznia o 

doko

ń

czenie zdania, np. „Moim marzeniem jest...”, „Jestem tutaj chocia

Ŝ

...”, „My

ś

l

ę

Ŝ

e...” 

itp. 
 
2. Działania dramowe - oddanie własnego nastroju za pomoc

ą

 stopklatki. 

Zaczynamy od wyja

ś

nienia poj

ę

cia „empatia” (dla młodszych dzieci mo

Ŝ

na np. „odczucia”) 

-  praca  ze  słownikiem.  Nast

ę

pnie  młodzie

Ŝ

  dobiera  si

ę

  w  pary  z  s

ą

siadem  (np.  od  lewej 

strony).  Uczniowie  odliczaj

ą

  do  dwóch.  Na  sygnał  prowadz

ą

cego  „jedynki”  stoj

ą

c  tworz

ą

 

stopklatk

ę

  wyra

Ŝ

aj

ą

c

ą

  ich  nastrój:  smutek,  rado

ść

,  przygn

ę

bienie,  zdenerwowanie, 

zadowolenie  itp.  Wszyscy  siadaj

ą

.  „Dwójki”  wyra

Ŝ

aj

ą

  w  stosunku  do  „jedynek”  empati

ę

 

gestem,  mimik

ą

,  słowem  (stosownie  do  nastroju  partnerów  -  pocieszaj

ą

,  dziel

ą

  rado

ść

wyra

Ŝ

aj

ą

  zrozumienie  itp.).  Nast

ę

puje  zmiana.  Powtarzaj

ą

 

ć

wiczenie  -  „dwójki”  wyra

Ŝ

aj

ą

 

nastrój, „jedynki” - empati

ę

 
3. Wprowadzenie do tematu 
Nauczyciel  mówi:  „Jak  zauwa

Ŝ

yłem  (-am),  nastroje  w  grupie  s

ą

  ró

Ŝ

ne.  Jedni  z  Was  s

ą

 

weseli, rado

ś

ni, a inni smutni, zatroskani. My

ś

l

ę

Ŝ

e osoby smutne, zatroskane mog

ą

 by

ć

 

background image

KAMPANIA "U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK"  - PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI - KRM PCK 

 

 

15 

zm

ę

czone,  ale  mog

ą

  mie

ć

  te

Ŝ

  jaki

ś

  problem.  Co  to  znaczy  mie

ć

  problem?  Proponuj

ę

Ŝ

eby

ś

my si

ę

gneli do słownika i wyja

ś

nili to słowo”. Młodzie

Ŝ

 czyta, 

Ŝ

e problem to powa

Ŝ

ne 

zagadnienie, zadanie wymagaj

ą

ce rozwi

ą

zania, kwestia do rozstrzygni

ę

cia itd. Nast

ę

pnie 

nauczyciel mówi, 

Ŝ

e w jednym z czasopism młodzie

Ŝ

owych przeczytał wła

ś

nie o problemie 

pewnej młodej osoby. Cytuje tre

ść

 opisanego zdarzenia oraz tre

ść

 porady psychologa na 

ten  temat.  Pyta,  czy  osoby  z  grupy  zgadzaj

ą

  si

ę

  z  jego  wypowiedzi

ą

  i  co  do  tej  porady 

chciałyby  jeszcze  doda

ć

  od  siebie.  Porady  własne  mo

Ŝ

na  zapisa

ć

  anonimowo  na 

kartkach,  a  nast

ę

pnie  odczyta

ć

  i  przedyskutowa

ć

,  czy  s

ą

  trafne.  Nienale

Ŝ

y  pozostawia

ć

 

kwestii  nie  rozstrzygni

ę

tych,  w

ą

tpliwych:  je

Ŝ

eli  pojawi

ą

  si

ę

  jakie

ś

  trudno

ś

ci,  mo

Ŝ

na  na 

nast

ę

pne spotkanie zaprosi

ć

 dorosłego eksperta, np. pedagoga. 

 
4. Zabawa: „skrzynka problemów” 
Uczniowie wyobra

Ŝ

aj

ą

 sobie, 

Ŝ

e w 

ś

rodku koła stoj

ą

 cztery skrzynki: 

     z problemami rodzinnymi; 

     z problemami szkolnymi; 

     z problemami w grupie rówie

ś

niczej; 

     z problemami osobistymi.

1

 

 
Ka

Ŝ

dy  uczestnik  zaj

ęć

  wrzuca  swój  problem  (lub  problem  innej  osoby)  do  wyobra

Ŝ

onej 

skrzynki  (lub  skrzynek,  je

ś

li  ma  wiele  problemów).  W 

ć

wiczeniu  mo

Ŝ

na  wykorzysta

ć

 

prawdziwe skrzynki - ale najlepiej jedn

ą

, aby sytuacja była jak najmniej kr

ę

puj

ą

ca; mo

Ŝ

na 

tak

Ŝ

e  napisa

ć

  problemy  na  kartkach  -  najlepiej  drukowanymi  literami.  W  tym  przypadku 

kartki po zaj

ę

ciach niszczymy lub zostawiamy (zaplombowane) do nast

ę

pnego spotkania, 

na którym kontynuujemy zabaw

ę

 
5. Poznanie uczniowskich problemów 
 
Uczestnicy  zaj

ęć

  „wyjmuj

ą

”  ze  skrzynek  ró

Ŝ

ne  problemy  i  zapisuj

ą

  je  na  czterech 

arkuszach papieru.  
 
S

ą

 to problemy: 

    w rodzinie; 

    w szkole; 

    w grupie rówie

ś

niczej; 

    osobiste. 

 
6. Działania dramowe - scenki improwizowane ujawniaj

ą

ce problemy uczniów 

 
Prowadz

ą

cy pyta, kto chce by

ć

 w zespole z problemami: 

    w rodzinie; 

    w szkole; 

    w grupie rówie

ś

niczej; 

    osobistymi. 

 
Zadaniem  ka

Ŝ

dego  zespołu  jest  pokazanie  w  scenkach  improwizowanych  problemu 

zapisanego  na  arkuszu.  Uczestnicy  poszczególnych  grup  wybieraj

ą

  jedn

ą

  sytuacj

ę

 

(podkre

ś

laj

ą

 na arkuszu), która, ich zdaniem, wymaga szybkiego rozwi

ą

zania. Podział ról 

w grupie - zgłasza si

ę

 na ochotnika jedna osoba, która b

ę

dzie w roli osoby z problemem. 

Pozostali uczestnicy wcielaj

ą

 si

ę

 w role matki, ojca, nauczyciela, kolegi, brata itp. Zespoły 

                                                           

1

 Por. te

Ŝ

 artykuł i scenariusz J.Tatarowicza pt. „O skutecznym rad sposobie”. /w:/ Drama, nr 25/1998 

 

background image

KAMPANIA "U

Ś

MIECHNIJ SI

Ę

 Z PCK"  - PORADNIK MEDTODYCZNY DLA NAUCZYCIELI - KRM PCK 

 

 

16 

kolejno  (po  wcze

ś

niejszej  „naradzie”)  prezentuj

ą

  sceny  z 

Ŝ

ycia  rodzinnego,  szkolnego, 

kole

Ŝ

e

ń

skiego i osobistego, które mog

ą

 zakłóci

ć

 dobry nastrój kolegi lub kole

Ŝ

anki. 

 
7. Udzielanie porad osobom z problemem 
 
Uczestnicy  poszczególnych  grup  podchodz

ą

  do  ucznia  w  roli  i  udzielaj

ą

  mu  (gestem, 

mimik

ą

, słowem) wsparcia, porady. Nast

ę

pnie zapisuj

ą

 na odwrocie posiadanych arkuszy 

propozycje rozwi

ą

zywania problemu: 

 

w rodzinie; 

 

w szkole; 

 

w grupie rówie

ś

niczej; 

 

osobistego. 

 
8. Rozmowa prowadz

ą

cego zaj

ę

cia na temat udzielania pomocy: 

 
a) z uczniem w roli osoby z problemem: 

 

czy oczekiwałe

ś

 pomocy od innych? 

 

od kogo oczekiwałe

ś

 pomocy? 

 

jakiej oczekiwałe

ś

 pomocy? 

 

dlaczego oczekiwałe

ś

 takiej pomocy? 

 

która z ofert była dla ciebie najbardziej pomocna, najskuteczniejsza? 

b) z pozostałymi osobami: 

 

co czuli

ś

cie, pomagaj

ą

c innym? 

 

czy mieli

ś

cie trudno

ś

ci z udzielaniem skutecznej pomocy? 

 

czy zawsze mo

Ŝ

na pomóc innej osobie? 

 
Je

ś

li nie, od czego to zale

Ŝ

y i do kogo mo

Ŝ

na zwróci

ć

 si

ę

 o wsparcie w razie zaistniałych 

problemów (np. do pedagoga szkolnego, psychologa, kolegi, wychowawcy itp.). 
 Prowadz

ą

cy stawia pytanie:  

„Co mo

Ŝ

emy zrobi

ć

, aby dobrze czu

ć

 si

ę

 w klasie ze sob

ą

?” 

 

9. Zabawa „Moja oferta dla klasy” 
 
Uczniowie  zapisuj

ą

  na  arkuszu  ofert

ę

  dla  innych  osób  w  klasie,  np.  pomoc  w  nauce, 

wspólne spacery, słuchanie muzyki itp. oraz swoje imi

ę

 (obok). 

 
10. Zako

ń

czenie zaj

ęć

: wspólna zabawa „fotografia rodzinna” 

 
Chodzi o zasugerowanie, 

Ŝ

e rodzina jest najwa

Ŝ

niejsza w trudnych sytuacjach; a w grupie 

szkolnej  tak

Ŝ

e  mo

Ŝ

e  by

ć

  jak  w  rodzinie  -  ciepło  i  serdecznie.  Wszyscy  ustawiaj

ą

  si

ę

  do 

zdj

ę

cia,  wyra

Ŝ

aj

ą

c  gestem,  mimik

ą

  uczucia  do  „członków  rodziny”.  Wszyscy  si

ę

 

u

ś

miechaj

ą

, prowadz

ą

cy „robi zdj

ę

cie”. Dzi

ę

kuj

ą

 sobie wzajemnie, 

Ŝ

egnaj

ą

 si

ę

 
 
 
 
 
 
Wszystkie  niezb

ę

dne  informacje,  elektroniczna  wersja  poradnika  i  logo akcji znajduje si

ę

 

na  stronie  internetowej  Polskiego  Czerwonego  Krzy

Ŝ

www.pck.org.pl

.  Tam  równie

Ŝ

 

b

ę

dziemy na bie

Ŝą

co umieszcza

ć

 informacje o przebiegu akcji.