Opracowano na podstawie  skryptu autorstwa Stefana Zawadzkiego i Karola Kociołka   

pt. "Laboratorium z chemii organicznej"  

wydanego w Łodzi w roku 2004 nakładem Politechniki Łódzkiej.  

FTALIMID  

 

          

O

O

O

NH

O

O

NH

3

 stęż., 

lub NH

2

CONH

2

M.cz.        148,1                                                     147,1

 

 Metoda 1.  

         Substraty:  

Bezwodnik ftalowy  

7,4 g (0,05 mola)  

Amoniak stężony (28-30%)  

8 ml  

         Reakcję należy wykonywać pod wyciągiem!  

         W kolbie trójszyjnej pojemności 100 ml zaopatrzonej w chłodnicę powietrzną 

i termometr, umieszcza się 7,4 g bezwodnika ftalowego (uwaga 1) i 8 ml stężonego 

roztworu  amoniaku.  Kolbę  ogrzewa  się  bezpośrednio  płomieniem  palnika,  aż 

mieszanina ulegnie stopieniu. Temperaturę podnosi się wówczas do 300°C w ciągu 

1-1,5 godziny. Woda odparowuje całkowicie w ciągu pierwszych 45 minut. Kolbę 

wstrząsa  się  okresowo  w  czasie  ogrzewania,  a  substancję,  która  zbiera  się  w 

chłodnicy zgarnia się bagietką szklaną do kolby. Gorącą zawartość wylewa się na 

porcelanową parownicę, chłodzi i rozciera na proszek. Otrzymuje się około 7 g (95 

%) praktycznie czystego ftalimidu o tt. 233-234°C.  

  Metoda 2.  

         Substraty:  

Bezwodnik ftalowy  

7,4 g (0,05 mola)  

Mocznik  

1,5 g (0,025 mola)  

Opracowano na podstawie  skryptu autorstwa Stefana Zawadzkiego i Karola Kociołka   

pt. "Laboratorium z chemii organicznej"  

wydanego w Łodzi w roku 2004 nakładem Politechniki Łódzkiej.  

         W kolbie trójszyjnej pojemności 100 ml zaopatrzonej w chłodnicę powietrzną 

i  termometr,  umieszcza  się  7,4  g  czystego  bezwodnika  ftalowego  (uwaga  1) 

dokładnie  zmieszanego  z  1,5  g  mocznika.  Kolbę  ogrzewa  się  w  łaźni  olejowej  w 

temperaturze 130-135°C. Po stopieniu mieszaniny rozpoczyna się pienienie. Po 10-

20  minutach  mieszanina  spienia  się  do  objętości  trzykrotnie  większej  od 

wyjściowej  (temperatura  wzrasta  do  150-160°C)  i  prawie  całkowicie  zestala. 

Usuwa  się  wówczas  płomień  spod  łaźni  i  pozostawia  kolbę  do  ochłodzenia. 

Następnie  dodaje  się  6  ml  wody  w  celu  rozdrobnienia  zestalonej  masy  w  kolbie. 

Produkt sączy się pod zmniejszonym ciśnieniem, przemywa niewielką ilością wody 

i  suszy  w  temperaturze  100

o

.  Wydajność  ftalimidu  o  tt.  233-234°C  wynosi  około 

6,2 g (85%).  

         Uwaga 1.     Pył bezwodnika ftalowego ma własności drażniące.  

• 

Vogel A.J.: Preparatyka Organiczna. Wyd. II, WNT, Warszawa 1984, str. 707