background image

 

Wentylacja pomieszczeń inwentarskich. Planowanie wymiany powietrza. 

Skrót podstawowych wiadomości 

 

1.  Wentylacja jest to kontrolowana wymiana powietrza w budynkach przy pomocy 

urządzeń nawiewnych i wywiewnych. 

Celem wentylacji jest

  doprowadzenie do pomieszczenia świeżego powietrza, 

  usunięcie na zewnątrz powietrza „zużytego” 

  utrzymanie w ten sposób wszystkich  parametrów mikroklimatycznych na 

optymalnym poziomie, nie powodując  przeciągów i strat ciepła. 

 

2.  Zadania wentylacji 

  usunięcie nadmiaru pary wodnej, pyłów, drobnoustrojów i szkodliwych 

domieszek gazowych, 

  utrzymanie temperatury na optymalnym poziomie, 

  zapobieganie kondensacji pary wodnej na konstrukcjach wewnętrznych 

budynku, 

  usunięcie nadmiaru ciepła i wywołanie ruchu powietrza w czasie upałów, 

  równomierne doprowadzenie świeżego powietrza do budynku. 

 

3.  Zasady działania wentylacji grawitacyjnej 

 

  działa na zasadzie różnicy temperatur i ciśnienia powietrza (grawitacji i 

deflekcji), 

 

grawitacja

 – powietrze cieplejsze unosi się do góry, skąd przez otwory w 

stropie wydostaje się na zewnątrz, 

 

deflekcja

 – tworzenie podciśnienia przez wiejący wiatr. Wytworzone 

podciśnienie wyciąga powietrze z budynku. 

 

4.  Urządzenia nawiewne 

  otwory nawiewne – umieszczane nad oknami wzdłuż długiej osi budynku 

(0,2 x 0,2m; 0,3 x 0,3 m), 

  rurki drenarskie – średnica 15 cm montowane ukośnie w ścianę boczną 

(zapobiega przeciągom, a skroplona para wodna wydostaje się na zewnątrz, 

  zewnętrzny koniec rurki powinien wystawać około 10 cm ze ściany, aby 

wypływająca para wodna nie powodowała zawilgocenia ściany
 

5.  Urządzenia wywiewne (kanały wyciągowe) 

  zamontowane bezwzględnie pionowo, 

  całkowicie szczelne, 

  ocieplone na całej długości (wełna mineralna, styropian), 

background image

 

  większa wysokość wlotów kanałów nawiewnych i wyciągowych – szybsza 

wymiana powietrza, 

  przekroje kanałów wyciągowych: 0,4 x 0,4 m; 0,5 x 0,5 m; 0,6 x 0,6 m oraz 

0,7 x 0,7 m. 
 

Nawiew = ¾ wywiew 

6.  Deflektor 

  kanał wyciągowy zakończony jest wywietrznikiem – deflektorem, 

  deflektor umieszczony jest 0,5 m nad kalenicą dachu, 

  wspomaga wentylację i zabezpiecza przed opadami atmosferycznymi, 

  wspomaga wentylację, gdy  różnica temperatur (wewnątrz – zewnątrz) wynosi 

poniżej 5o C, 

  rodzaje defletorów: Chanarda, Cagi, Wolperta. 

Wielkość wentylacyjna jest to ilość powietrza w metrach sześciennych, które trzeba 
wymienić z danego pomieszczenia w ciągu jednej godziny (m

3

/h) 

7.  Obliczanie wielkości wentylacyjnej 

  wielkość wentylacyjną ze względu na ilość wydalonego prze zwierzęta 

dwutlenku węgla (CO

2

) oblicza się według wzoru:   

 

      

⅀    

       

 

 
L

CO2

 = ilość powietrza w m

3

 którą trzeba usunąć z pomieszczenia w ciągu godziny 

(m

3

/h); wielkość wentylacyjna, 

 
 CO

2

 = ilość dwutlenku węgla w litrach wydalonego w ciągu 1 godziny przez 

wszystkie zwierzęta ob. sady 

(l/h), 

 

C

2

 = dopuszczalna zawartość (2,5 l/m

3

) dwutlenku węgla (CO

2

) powietrza danego 

pomieszczenia inwentarskiego, wyrażona w litrach na 1m

3

 

(l/m

3

), 

 

C

1

 = zawartość dwutlenku węgla w 1 m

3

 powietrza zewnętrznego, średnio 0,3 

l/m

3

czyli 0,03%. 
 

  wielkość wentylacyjną według wydalanej przez zwierzęta pary wodnej (H

2

O) 

oblicza się według wzoru: 

 

 

      

⅀        

   

 

 

 

background image

 

L

CO2

 =  wielkość wentylacyjna 

(m

3

/h) 

 

 

H2O

 = 

ilość pary  w g wydalonej w ciągu godziny przez wszystkie zwierzęta 

obsady 

(g/h) 

 

e

n

 = 

norma wilgotności bezwzględnej dla pomieszczenia w 

g/m

 

e

z

 = 

wilgotność bezwzględna w powietrzu zewnętrznym 

(g/m

3

 

∆ E 

różnicowy wskaźnik wilgotności bezwzględnej = 

4 g/m

3

 

(e

n

 - e

z

 

N  = 

dodatek pary wodnej

: stajnie, owczarnie  10%; obory 25%, chlewnie 40%.    

                                                                                    

 

8.  Wyznaczanie wielkości urządzeń wentylacyjnych 

 
Wielkość urządzeń wentylacyjnych jest to powierzchnia łączna kanałów wywiewnych 
(wyciągowych) F (m

2

). Oblicza się ją ze wzoru: 

 

   

    

 

 

 

F

 = łączna powierzchnia kanałów wyciągowych (m

2

 
L

sek

 = L/3600, czyli wielkość wentylacyjna przeliczona na sekundę (m

3

/sek) 

 

V

 = prędkość ruchu powietrza według tabel empirycznych dla wentylacji nawiewno-

wywiewnej (0,9 m/s) 
 

9.  Wyznaczanie częstości wymiany powietrza 

Krotność  (a)  wymiany  powietrza  oblicza  się  przez  podzielenie  wielkości 
wentylacyjnej (L) przez kubaturę pomieszczenia (V): 
 

   

     

    

 

 

a

 = krotność wymiany powietrza 

 
L = wielkość wentylacyjna (m

3

/h) 

 

V

 = kubatura pomieszczenia (m

3

 

background image

 

10. Wykonanie ćwiczenia 

 

1.  Zaplanować  wentylację  naturalną  dla  50  krów  mlecznych  w  oborze 

uwięziowej 2-rzędowej; obliczyć krotność wymiany powietrza. 
Przyjąć  wymiary: długości  płyty legowiskowej, szerokości  kanału  gnojowego, 
szerokości  korytarza  gnojowego,  wymiarów  budynku  (celem  obliczenia 
kubatury). 
 

2.  Zaplanować  wentylacje  naturalną  dla  owczarni  na  150  matek  z  jagniętami. 

Obliczyć krotność wymiany powietrza.