background image
background image

Kaszmir – podstawowe 

informacje

Kaszmir to region na pograniczu 
indyjsko – pakistańskim. Od 
wieków prowincja słynęła z 
produkcji wyjątkowo puszystej 
tkaniny wykonanej z wełny kóz 
kaszmirskich. Niestety, od 
końca lat 40- tych XX wieku 
obszar ten kojarzony jest 
głównie z konfliktem między   
Indiami a Pakistanem

Powierzchnia:  222200 km² 

Liczba mieszkańców: ok. 12 mln

Główna religia: islam (ok. 80%)

Język oficjalny: kaszmirski

background image

Geneza konfliktu

Istotą do zrozumienia konfliktu jest tło historyczne.

Bezpośrednich  przyczyn  dzisiejszego  sporu  należy 
szukać  w  połowie  XIXw.  Kiedy  to  miała  miejsce 
wojna między Brytyjczykami i Sikhami. W jej wyniku 
władcą  muzułmańskiego  Księstwa  Kaszmiru  został 
hinduista  –  Gulab  Singh.  Mimo  tego  nie  dochodziło 
do poważniejszych konfliktów

Terytorium    księstwa  było  tworem  sztucznym, 
obejmującym swoimi granicami regiony niepasujące 
do siebie.

Kaszmir  miał  skomplikowaną  strukturę  ludności, 
zarówno 

pod 

względem 

etnicznym, 

jaki 

wyznaniowym

Bezpośrednim źródłem obecnego konfliktu jest fakt, 
że państwem muzułmańskim rządzili hinduiści.

background image

Geneza konfliktu

Obecny  konflikt  indyjsko  –  pakistański  rozpoczął 
się z chwilą uniezależnienia się Indii od imperium 
brytyjskiego, tj. od sierpnia 1947 roku.

Indie zostały podzielone na dwa państwa: Indie, z 
przewagą  hinduistów  oraz  Pakistan,  utworzony  z 
terytoriów  w  większości  zamieszkanych  przez 
muzułmanów

Rządzący 

poszczególnymi 

stanami 

mieli 

możliwość  wyboru  państwa  do  którego  chcą 
należeć  –  muzułmańskiego  Pakistanu,  czy 
hinduistycznych Indii

background image

Geneza konfliktu

Trzy księstwa miały problem z określeniem 
przynależności państwowej( Hajdarabad, 
Dżunagath i Kaszmir). Przyczyną tego był to iż 
władcy tych terytoriów wyznawali inną religię niż 
większość zamieszkującej ich ludności

W związku z tym Indie wprowadziły swoje wojska 
do Hajdarabadu oraz 
Dżunagath i dokonały 
aneksji obydwu księstw

Odpowiedź Pakistanu 
ograniczyła się do 
zgłoszenia protestu w 
Radzie Bezpieczeństwa ONZ

background image

I wojna indyjsko – pakistańska 

(1947-1948)

Przyczyny:

Niezdecydowanie  Maharadży  Kaszmiru    co  do 
przynależności państwowej

Wybuch  zamieszek  propakistańskich  w  prowincji 
Pańć; włączenie się w zamieszki Pasztunów

Narastanie  zamieszek  o  charakterze  religijnym 
spowodowane napływem mieszkańców Pendżabu

W  wyniku  powyższych  zdarzeń  Maharadża 
zadecydował o przystąpieniu do Unii Indyjskiej, co 
dało 

możliwość 

wkroczenia 

Pakistanu 

na 

terytorium Kaszmiru

background image

I wojna indyjsko – 

pakistańska (1947-1948)

Przebieg:

27  października  1947  wojska  indyjskie  wkroczyły 
do  Pakistanu;  tego  samego  dnia  została  zajęta 
stolica Kaszmiru – Śringar;

31.10.1947  –  wybuch  powstania  w  regionie  Gilgit, 
dzięki  czemu  wojska  Maharadży  zostały  zmuszone 
do wycofania się;

14.11.1947 Pakistan ogłosił aneksję Gilgitu

20.01.1947 utworzenie przy ONA Komisji ds. Indii i 
Pakistanu, mającej na celu ustabilizowanie sytuacji, 
ustanowienie 

tymczasowego 

rządu 

przeprowadzenie plebiscytu;

background image

I wojna indyjsko – pakistańska 
(1947-1948) c.d.

Niedługo  po  utworzeniu  onzetowskiej  komisji 

wojska  pakistańskie  wkroczyły  do  Kaszmiru, 

konflikt  przerodził  się  w  regularną  wojnę,  która 

trwała przez cały 1948 r.; 

01.01.1949 r. obie strony podpisały zawieszenie 

broni;

05.01.1949 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ wydała 

rezolucję  na  podstawie  której  o  przynależności 

kaszmiru miał zadecydować plebiscyt;

Wytyczono  linię  podziału  zgodnie  z  którą  po 

stronie  Indii  pozostały:  prawie  cały  Kaszmir  i 

Dźammu,  Ladakh  oraz  połowa  Pańcu.  Pakistan 

otrzymał Gilgit, Balistan, połowę Pańcu i skrawki 

Kaszmiru i Dźammu.

background image

I wojna indyjsko – pakistańska 

(1947-1948)

Niedługo  po  utworzeniu  onzetowskiej  komisji  wojska 
pakistańskie 

wkroczyły 

do 

Kaszmiru, 

konflikt 

przerodził  się  w  regularną  wojnę,  która  trwała  przez 
cały 1948 r. 

01.01.1949 r. obie strony podpisały zawieszenie broni

05.01.1949  r.  Rada  Bezpieczeństwa  ONZ  wydała 
rezolucję  na  podstawie  której  o  przynależności 
kaszmiru miał zadecydować plebiscyt

Powołano  Grupę  Obserwatorów  Wojskowych  Narodów 
Zjednoczonych  w  Indiach  i  Pakistanie  (UNMOGIP), 
która  wytyczyła  linię  podziału  zgodnie  z  którą  po 
stronie Indii pozostały: prawie cały Kaszmir i Dźammu, 
Ladakh  oraz  połowa  Pańcu.  Pakistan  otrzymał  Gilgit, 
Balistan, połowę Pańcu i skrawki Kaszmiru i Dźammu.

background image

Okres pokoju – lata 50 i 60 

XX w.

Mimo  oficjalnego  zawieszenia  broni  działania  zbrojne 

trwały nadal

Oba państwa linię podziału traktowały tymczasowo

W latach 1953-1956 z inicjatywy USA i Wielkiej Brytanii 

doszło do rokowań pomiędzy Indiami i Pakistanem

Nadzieję 

na 

ustabilizowanie 

sytuacji 

rozwiało 

przyłączenie    Kaszmiru  z  Indiami  –  w  kwietniu  1954  r. 

zniesiono bariery celne

W skutek zbliżenie Pakistanu z zachodem i wstąpieniem 

tego państwa do Paktu Bagdadzkiego i SEATO

Na  przełomie  1954  i  1955  wzajemne  relacje  się 

ociepliły.  Podczas  obchodów  Dnia  Republiki  w  Indiach 

delegacja pakistańska ustaliła warunki dalszych rozmów 

pokojowych, które miały doprowadzić do konferencji  w 

Bandungu  (odbyła  się  ale  nie  przyniosła  oczekiwanych 

ustaleń).

background image

Okres pokoju – lata 50 i 60 

XX w.

W  1956  r.  nastąpiło  ochłodzenie  relacji 

spowodowane  deklaracją  premiera  Indii  – 

Jawaharlala  Nehru,  w  której  zapowiedział,  że 

nie dojdzie do przeprowadzenia plebiscytu

Na 

linii 

przerwania 

ognia 

nastąpiła 

koncentracja  wojsk  i  zaczęło  dochodzić  do 

starć wojsk

Pod  koniec  lat  50  doszło  do  ocieplenia 

stosunków,  co  było  związane  z  objęciem 

prezydentury  Kaszmiru  przez  ugodowego 

generała

W  1960  r.  podpisano  porozumienie  w  sprawie 

podziału wód Indusu.

background image

Udział Chin w konflikcie

Pod  koniec  lat  50-  tych  ChRL  włączyły  się  do 

konfliktu  –  zgłaszały  roszczenia  o  północną  część 

Kaszmiru

Polityka  Chin  spowodowała  zbliżenie  indyjsko  – 

pakistańskie

Taki  stan  nie  trwał  długo,  ponieważ  doszło  do 

poprawy  relacji  chińsko  –  pakistańskich,  czego 

przejawem było przekazanie Chinom przez Pakistan 

skrawka swojej części Kaszmiru.

W 1962 r. Chiny zaatakowały Indie

Mimo  pomocy  udzielonej  Indiom  przez  zachód 

Chińczycy  przyłączyli  do  siebie  sporą  część 

Kaszmiru i Dźamu

W  regionie  nastąpiła  zmiana  układu  sił:  pogorszyły 

się  relacje  Pakistanu  z  zachodem  na  rzecz 

ocieplenie  się  stosunków  pakistańsko  –  radzieckich 

(ZSRR  udzieliło  Pakistanowi  długoterminowych 

kredytów).

background image

II wojna indyjsko – pakistańska 

1965 r.

Przyczyny:

Spór  o  Kaczczh,  który  przerodził  się  w 

konflikt zbrojny

Aresztowanie  przez  władze  indyjskie 

przywódcę  Frontu  Plebiscytowego  – 

szejka 

Mohammada 

Abdullaha, 

agitującego  na  zachodzie  i  państwach 

arabskich

Status  Kaszmiru,  który  do  1965  r.  miał 

pewną  autonomię,  ale  władze  Indii 

zniosły większość odrębności

background image

II wojna indyjsko – 
pakistańska 1965 r.

Przebieg:

W  nocy  z  5  na  6  sierpnia  propakistańscy  rebelianci  z  Kaszmiru 

przekroczyli linię rozejmu z 1949 r. Akcje dywersyjne nie powiodły 

siłę, ponieważ rebelianci zostali zmuszeni do wycofania się

24 sierpnie Pakistan oficjalnie wypowiedział wojnę, a 35 tysięczne 

armia przekroczyła granice początkowo odnosząc sukcesy

6  września  armia  indyjska  podjęła  kontrofensywę  w  zachodnim 

Pakistanie

Wraz z upływem czasu stało się jasne, że żadna ze stron nie jest 

w stanie uzyskać przewagi. W związku z tym strony zdecydowały 

się podpisać rozejm, który wszedł w życie 22 września 1965.

W  mediacje  pokojowe  zaangażowało  się  ZSRR,  dzięki  którym  4 

stycznia  1966  rozpoczęły  się  rozmowy  pokojowe  w  Taszkiencie. 

Zakończyły  się  podpisaniem    10  stycznia  dziesięciopunktowej 

deklaracji  w  której  oba  państwa  zobowiązały  się  do:  wznowienia 

stosunków dyplomatycznych, normalizacji stosunków handlowych 

i kulturalnych.

22  stycznia  oba  państwa  wycofały  swoje  wojska  poza  strefę 

zdemilitaryzowaną 

background image

III wojna indyjsko – pakistańska 

w 1971 r. 

Przyczyny:

Punktem zapalnym konfliktu była jedna 

z  prowincji  Pakistanu  –  Pakistan 

Wschodni\Bengal Wschodni, która czuła 

się  dyskryminowana  i  domagała  się 

szerokiej  autonomii.  W  skutek  braku 

porozumienia  między  separatystami 

(Ligą  Ludową)  a  rządem  pakistańskim 

konflikt  coraz  bardziej  narastał,  aż  17 

kwietnia  1971  r.  ogłoszono  powstanie 

niepodległego państwa Bangladesz.

background image

III wojna indyjsko – 
pakistańska 1971 r. 

Przebieg:

25 marca armia pakistańska wkroczyła na teren 

Bengalu.  Pacyfikacja  spowodował,  że  ludność 

bengalska 

zaczęła 

masowo 

uciekać 

do 

sąsiednich Indii

Przyczyniło się to do wzrostu napięcia pomiędzy 

Indiami  a  Pakistanem  –  rząd  indyjski  ponosił 

duże koszty finansowe związane z utrzymaniem 

uchodźców i w związku z tym poczuł się stroną 

konfliktu.

Ponadto  Indie  udzielały  pomocy  materialnej 

separatystom co Pakistan uznał za ingerencję w 

sprawy wewnętrzne.

W  związku  z  nasilającymi  się  incydentami 

granicznymi 3 grudnia rozpoczęły się regularne 

działania zbrojne

background image

III wojna indyjsko – pakistańska 1971 

r. 

5  grudnia  1971  r.  doszło  do  największej 
wojny  morskiej  od  czasu  II  wojny  światowej 
(w  okolicach  Karaczi).  Marynarka  indyjska 
zatopiła dwa niszczyciele oraz dwa stawiacze 
min, Pakistańczycy zatopili fregatę indyjską. 

W  trakcie  działań  zbrojnych  widoczna  była 
znaczna  przewaga  Indii,  zarówno  pod 
względem technologicznym jak i wyszkolenia 
żołnierzy.

Po 

dwutygodniowych 

walkach 

Pakistan 

skapitulował    16  grudnia  ,  a  dzień  później 
ogłosił zawieszenie broni

background image

III wojna indyjsko – pakistańska 

1971 r. 

Skutki:

Wskutek    dotkliwej  porażki  Pakistan  utracił  część 

wschodnią,  a  także  poniósł  znaczne  straty 

materialne i osobowe.

Wydatki  poniesione  na  finansowanie  wojny 

doprowadziły  do  kryzysu  gospodarczego  w 

Pakistanie

Ustalono  nową  granicę  międzypaństwową  –  linia 

przerwania ognia

Wojna pogorszyła relacje indyjsko – chińskie  

W sierpniu 1972 r. premierzy obu państw podpisali 

porozumienie  rozwijające  Deklarację  Taszkiencką. 

Oba  państwa  zobowiązały  się  do  rozwijania 

przyjaznych  stosunków  oraz  współdziałania  na 

rzecz utrzymania pokoju w regionie  

background image

Sytuacja po III wojnie

Pod koniec 1972 r. określono ostateczną 
linię  rozejmu  i  zaczęto  wycofywać 
wojska z okupowanych obszarów

sierpniu 

1973 

r. 

podpisano 

trójstronne porozumienie o repatriacji.

22  lutego  1974  r.  Pakistan  uznał 
niepodległość 

Ludowej 

Republiki 

Bangladeszu

W  marcu  1976  r.  Indie  i  Pakistan 
wznowiły stosunki dyplomatyczne

background image

Sytuacja po III wonie c.d.

Mimo oficjalnego zawieszenia broni przez całe 
lata 70 dochodziło do licznych incydentów na 
pograniczu indyjsko – pakistańskim

Przełom  1989  i  1990  r.  przyniósł  kolejne 
zaostrzenie  sytuacji.  W  wyniku  działalności 
separatystów kaszmirskich – mudżachedinów, 
  w  styczniu  1990  armia  indyjska  otworzyła 
ogień  do  rebeliantów,  a  miesiąc  później 
rozwiązano 

miejscowe 

zgromadzenie 

stanowe.

Dzięki  mediacjom  USA  nie  doszło  do 
rozpoczęcia wojny.

background image

Sytuacja w latach 90- tych

Kolejne zaostrzenie sytuacji miało miejsce w 

1996  r.  W  styczniu  dwa  pociski  rakietowe 

zniszczyły  pakistańską  wioskę,  co  było 

równoznaczne z oskarżeniem Indii o napaść. 

Incydent 

zakończył 

się 

wzajemnymi 

pogróżkami

Rok  1998  przyniósł  kolejne  ochłodzenie 

relacji. W maju Indie przeprowadziły 5 prób z 

bronią  jądrową  w  Radżasthanie.  2  tygodnie 

później 

Pakistan 

odpowiedział 

dwoma 

próbami nuklearnymi  w Beludżystanie.

W  lutym  1999  r.  podpisano  dwustronną 

deklarację  o  nieprzeprowadzaniu  kolejnych 

prób z bronią masowego rażenia

background image

Sytuacja w latach 90- tych 

c.d.

Początek  1999  r.  dał  złudne  nadzieje  na 

zakończenie sporu.

Wczesną  wiosną  mudżahedini  wdarli  się  na 

terytorium indyjskie w celu opanowania jednej 

z przygranicznych prowincji

  Separatyści  zajęli  bazy  armii  indyjskiej 

znajdujące  się  przy  linii  kontrolnej.    W  maju 

Indie  odpowiedziały  nalotem  na  zajęte 

pozycje,  naruszając  jednocześnie  przestrzeń 

powietrzną Pakistanu.

Konflikt  trwał  do  lipca,  kiedy  to  oba  kraje 

doszły  do  porozumienia,  przy  czym  Indie 

utrzymywały,  że  jest  to  jedynie  wstrzymanie 

ataków

background image

Konflikt na początku XX w.

Indie  i  Pakistan  ponownie  znalazły  się  na  krawędzi  wojny  na 
początku  2002  r.,  po  tym  jak  w  grudniu  2001  r.  doszło  do 
zamachu  na  indyjski  parlament.  Hindusi  oskarżyli  Pakistan. 
Wynikiem tego była koncentracja obu armii na granicy.

Dzięki mediacji USA doszło złagodzenia napięcia

W  maju  2003  r.  przywrócono  stosunki  dyplomatyczne,  a  w 
latach następnych rozwijano współpracę gospodarczą

Przejawem ocieplenia stosunków była wspólna pomoc ofiarom 
trzęsienia ziemi w Kaszmirze w 2005 r.

W  2008  r.  miały  miejsce  dwa  zdarzenia,  które  ponownie 
zaostrzyły  sytuację:  1)  w  lipcu  miał  miejsce  zamach 
terrorystyczny  pod  ambasadą  Indii  w  Afganistanie,  2)  w 
listopadzie  przeprowadzono  zamach  na  hotele  w  Bombaju  w 
którym zginęło ok. 200 osób.

Hindusi o zamachy oskarżali Pakistan, który nie przyznawał się 
do  oskarżeń kierowanych pod ich adresem.

background image

Podsumowanie

Konflikt o Kaszmir trwa już ponad 60 lat 

i  nadal  nie  ma  mocnych  przesłanek 

dzięki którym mógłby się zakończyć.

Paradoksalnie wybuchowi kolejnej wojny 

może  zapobiegać  fakt  posiadania  przez 

obie strony broni nuklearnej – jej użycie 

doprowadziłoby  do  dużych  zniszczeń  w 

obu państwach

Mimo 

mediacji 

środowiska 

międzynarodowego,  wciąż  nie  widać 

oczekiwanych  efektów,  ponieważ  oba 

kraje  uważają,  że  konflikt  muszą 

rozwiązać same.

background image

Bibliografia

:

Bartnicki  A.  (red),  Zarys  dziejów  Afryki  i  Azji. 
Historia konfliktów 1869-2000, Warszawa 2000.

Konflikty współczesnego świata, Warszawa 2008.

Włoch  R.,  Nuklearny  wymiar  stosunków  indyjsko-
pakistańskich,  w:  Ciechanowski  G.,  Sielski  J., 
Konflikty współczesnego świata, Toruń 2006.

  Banasiak  P.,  Indie-Pakistan  –  proces  pokojowy, 
http://www.psz.pl/tekst-810/Indie-Pakistan-
Kaszmir-Proces-pokojowy-2004

background image

Bibliografia: 

Indyjsko-pakistański konflikt o Kaszmir – wydarzenia 

bieżące, 

http://www.psz.pl/tekst-833/Indyjsko-

pakistanski-konflikt-o-Kaszmir-wydarzenia-biezace

Fałczyk 

M., 

Kaszmir 

– 

opis 

konfliktu, 

http://www.psz.pl/tekst-123/Kaszmir-opis-konfliktu

Michałek  M.,  Kaszmir  –  zderzenie  cywilizacji, 

http://www.psz.pl/tekst-35147/Zderzenie-cywilizacji-

Kaszmir

Błazińska 

J., 

Kaszmir 

– 

geneza 

konfliktu, 

http://www.psz.pl/tekst-802/Kaszmir-geneza-

konfliktu

Historia 

konfliktu 

indyjsko-pakistańskiego, 

http://www.stosunkimiedzynarodowe.pl/2008/12/14/

historia-konfliktu-indyjsko-pakistanskiego-o-

kaszmir/


Document Outline