Nadżerka szyjki macicy

Nadżerka szyjki

macicy

Nadżerka części pochwowej szyjki macicy

jest to zmiana powstała z różnych

przyczyn, polegająca na braku nabłonka

wielowarstwowego płaskiego,

pokrywającego tarczę części pochwowej

szyjki macicy w warunkach prawidłowych.

Zamiast nabłonka wielowarstwowego

płaskiego stwierdza się różne formy

morfologiczne błony śluzowej kanału szyjki

macicy.

Nadżerka szyjki macicy -

erosio



Nadżerka jest to określenie tradycyjne,

pochodzące z XIX wieku, kiedy nie

znano budowy histologicznej tego

schorzenia.



W 1958 roku zaproponowano nazwę

„erytroplakia” dla wszystkich zmian na

szyjce macicy wykrywanych w badaniu

ginekologicznym, które charakteryzuje

się zaczerwienieniem

Nadżerka - ectropion



Nadżerki części pochwowej szyjki macicy są

zlokalizowane na tarczy części pochwowej

wokoło ujścia wewnętrznego. Podłożem do

rozwoju nadżerki jest często stan określany

jako - ectropion – polegający na tym, że

część tarczy wokół ujścia zewnętrznego jest

pokryta nabłonkiem gruczołowym

śluzowym.



Może to być zmiana przetrwała z okresu

życia płodowego – nie nastąpiło cofnięcie

nabłonka w kierunku kanału. Mamy

wówczas do czynienia z nadżerką

wrodzoną.

Nadżerka - epidemiologia



Nadżerka części pochwowej szyjki macicy

jest jedną z najczęstszych zmian

patologicznych rozpoznawanych u kobiet.



Występuje u co 4-tej kobiety.



Nadżerka może być następstwem zmian

zapalnych, poporodowych lub występować

jako tzw. nadżerka wrodzona.



Nadżerka albo nie daje objawów, albo

klinicznie objawia się krwawieniem

kontaktowym, lub upławami. Nie leczona

może przekształcić się w raka szyjki macicy.

Nadżerka - rozpoznanie



Podczas oglądania szyjki macicy we

wziernikach. Pełna diagnostyka nadżerki

polega na wykonaniu badania

cytologicznego, histopatologicznego,

kolposkopowego.

Nadżerka - leczenie



Wyleczenie stanu zapalnego.



Elektrokonizacja – usunięcie za pomocą

pętli elektrycznej (prąd elektryczny i

ciepło)



Krioterapia – leczenie zimnem –

szczególnie polecane kobietom

planującym posiadanie dziecka jako

leczenie oszczędzajace.

Kliniczne zastosowanie

kriochirurgii w

ginekologii



Kriochirurgia jest metodą destrukcji tkanki za

pomocą niskich temperatur. Szybie zamrożenie, a

następnie rozmrożenie powoduje nieodwracalne

zmiany w komórce, które prowadzą do martwicy

tkanki. Najistotniejsze znaczenie ma powstanie

kryształów lodu, które uszkadzają struktury

komórkowe, denaturują białko, niszczą organelle

komórkowe, zahamowują metabolizm komórki

poprzez uszkodzenie układów enzymatycznych,

uszkodzenie ścian naczyń krwionośnych, jak

również powstanie w nich skrzepów, prowadzą do

zaburzeń ukrwienia tkanki. Wszystkie te procesy

w rezultacie prowadzą do martwicy tkanki.

Technika zabiegu



Do zamrażania tkanki używa się aparatów

na ciekły azot lub podtlenek azotu.



Nie należy stosować temperatur niższych

od – 100 stopni.



Część pochwową ustala się we wzierniku

typu Cusco i po przetarciu szyjki z

nadmiaru śluzu dobiera się sondę

odpowiedniego kształtu odpowiadającą

wielkością i kształtem szyjce macicy oraz

rozległości zmiany która chcemy usunąć.

Technika c.d.



Czas wykonania zabiegu wynosi 2-5

minut.



Zabieg wykonujemy jaknajszybciej po

miesiączce, tak, aby do następnej

miesiączki szyjka była wygojona.



W czasie zabiegu niskie temperatury

mogą powodować bolesne skurcze w

dole brzucha oraz objawy

naczynioruchowe w postaci

zaczerwienienia twarzy.

Wskazania do

kriochirurgii w

ginekologii



Usuwanie ambulatoryjnie zmian nie

nowotworowych na części pochwowej

szyjki macicy, pochwy i sromu a także

w stanach przedrakowych i wybranych

przypadkach nowotworowych.



Powstające w wyniku kriochirurgii blizny

są elastyczne, delikatne, czynnościowo

nie odbiegają od otaczających tkanek i

nie upośledzają funkcji rozrodczych.

Kriochirurgia – zalety i

wady



Zalety – metoda prosta, bezbolesna,

bezkrwawa, unika się praktycznie

możliwości zakażenia rany.



Efekty kosmetyczne uzyskiwane w

wyniku zamrożenia są nieporównywalnie

lepsze niż w przypadku tradycyjnego

cięcia chirurgicznego lub diatermicznego.



Wady – Nie uzyskujemy materiału do

badania hist-pat, zatem wcześniejsza

kwalifikacja pacjentek do zabiegu musi

być niezwykle rzetelna i dokładna.

Document Outline