Paweł Drabina kierunek: Technik Informatyk (semestr II)

Kiedy pod koniec lat sześćdziesiątych w Stanach Zjednoczonych opracowano tajny projekt rządowy

utworzenia globalnej, rozproszonej sieci komputerowej, nikt chyba nie przypuszczał, że stanie się

ona czynnikiem wpływającym na życie milionów mieszkańców naszej Planety. Dziś o Internecie

pisze się poważne rozprawy naukowe, których autorzy usiłują dociec istoty jego fenomenu. Internet,

a właściwie jego podstawowe struktury, narodził się w epoce zimnej wojny. Na zlecenie

Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych Ameryki utworzono agencję ARPA (Advanced

Research Projects Agency), której nadrzędnym celem było zaprojektowanie i utworzenie sieci

komputerowej przeznaczonej do celów wojskowych. Podstawowym założeniem budowy takiej sieci

miała być jej odporność na zniszczenie najważniejszych elementów systemu. W ten sposób

ministerstwo miało zamiar bronić swego kraju przed potencjalnym atakiem rakietowym ze strony

Związku Radzieckiego. Nie trzeba przypominać, że w latach sześćdziesiątych, kiedy powstała ARPA,

stosunki dyplomatyczne pomiędzy USA i ZSRR były bardzo napięte, a cały świat z zapartym tchem

śledził poczynania obu mocarstw na polu techniki lotów kosmicznych (w roku 1957 Związek

Radziecki umieścił na orbicie okołoziemskiej pierwszy sputnik). Pracownicy agencji ARPA szybko

doszli do wniosku, że najlepszym sposobem osiągnięcia wyznaczonego celu będzie utworzenie

sieci, składającej się z dużej liczby komputerów przesyłających pomiędzy sobą dane w tzw.

pakietach, czyli niewielkich porcjach. Połączenia w tej sieci miały być wyznaczane w sposób

dynamiczny, tzn. maszyny A i B powinny były potrafić nawiązać kontakt dzięki różnym stacjom

pośrednim. W 1969 roku powstała złożona z kilku komputerów sieć ARPANET.

Dwa lata później łączyła ona już 15 serwerów, umieszczonych na amerykańskich

uczelniach i w instytucjach rządowych. Rozpoczęto używać poczty elektronicznej i

protokołu FTP (File Transfer Protocol). W 1983 roku sieć ARPANET (a dokładniej DARPANET,

od Defence ARPANET) uległa rozgraniczeniu na część cywilną ARPANET i wojskową

MILNET. Obie sieci używały protokołu TCP/IP i połączone były tzw. bramą (gateway'em), co

umożliwiało wymianę danych pomiędzy nimi. Fakt podziału jest uważany za początek

współczesnego Internetu.

Rozwój Sieci przybrał w latach osiemdziesiątych ogromne rozmiary. W 1986 roku powstaje

NFSNET, do której, z racji dysponowania przez nią stosunkowo szybkimi łączami, przyłącza

się większość ośrodków uniwersyteckich. Powoduje to zamknięcie sieci ARPANET. W 1991

roku liczba komputerów przyłączonych do Internetu przekracza 100 tysięcy. Rok później

powstaje usługa WWW, która rozwija się w zawrotnym tempie. Ekspansję Sieci

przyspiesza masowy dostęp do niej za pośrednictwem modemów (dial-up).

Obecnie liczbę działających w Internecie hostów określa się na ponad 60 milionów (host -

komputer dysponujący stałym adresem zapisanym w rejestrach DNS).

Historia polskiego Internetu sięga przełomu lat 1990 i 91. Najpierw połączono znajdujący

się na terenie Uniwersytetu Warszawskiego węzeł sieci pocztowej z podobnym węzłem w

Kopenhadze. Kolejnym krokiem było zarejestrowanie pierwszej polskiej domeny

adresowej. Od tego momentu rozwój Internetu stał się równie dynamiczny jak na całym

świecie. Przyczyniło się do tego zwłaszcza udostępnienie przez TP S.A. usługi dial-up.

Strukturą Globalnej Sieci podstawowym składnikiem Internetu są połączone w sieć

komputery tzw. hosty. Początkowo funkcję hostów pełniły ustawione w klimatyzowanych

pomieszczeniach komputery uczelniane, wykorzystywane głównie przez naukowców oraz

maszyny w pilnie strzeżonych ośrodkach rządowych.

Powstanie systemu UNIX i upowszechnienie się terminali znakowych pozwoliło na szerszy dostęp do

dobrodziejstw oferowanych przez Sieć. Dopiero jednak połączenia z Internetem za pośrednictwem

modemu, graficzne środowiska użytkownika i tanie stacje robocze spowodowały, że takie usługi jak

poczta elektroniczna czy WWW stały się dostępne dla każdego. Pojawiły się również nowe

możliwości rozwojowe Sieci, np. wykorzystywanie do transmisji danych sieci używanych przez

telewizje kablowe, sieci energetyczne, czy też łączy satelitarnych. Wszystkie hosty internetowe

porozumiewają się za pośrednictwem protokołu TCP/IP. Informacje docierają do konkretnej maszyny

dzięki unikatowym adresom, tzw. numerom IP (Internet Protocol), przydzielonym każdemu

komputerowi w Sieci. Numery te, przeznaczone dla maszyn, mają swoje łatwiejsze do zapamiętania

odpowiedniki, nazywane adresami URL. Takim adresem jest np. www.aquarioom.prv.pl czy

www.altavista.com. Końcówka takiej nazwy określa często kraj, w którym zarejestrowano domenę

(przykładowo .pl, .de, .uk, .au itd.). Najwięcej jednak zarejestrowano domen z umieszczonym na

końcu nazwy członem .com, pochodzącym od słowa commercial, czyli komercyjna. Zdarzają się

również adresy zakończone na .gov (serwery rządowe), .org (organizacje), czy .edu (edukacyjne).

Dopuszczalne są połączenia wymienionych członów, takie jak np.: .edu.pl, .org.uk, .com.pl itd.

Adres domenowy jest tłumaczony podczas nawiązywania połączenia na numer IP i ich odpowiedniki

URL. Połączenie między naszym komputerem a hostem docelowym jest wyznaczane w sposób

dynamiczny, w zależności od aktualnego stanu łączy. Dlatego też może się zdarzyć sytuacja, że

pośrednikiem w połączeniu między naszym PC-etem a hostem we Francji będzie serwer ustawiony

gdzieś w Finlandii.

Dzięki takiej właściwości Sieć nie jest wrażliwa na chwilowe lub permanentne zaburzenia działania

poszczególnych jej węzłów. Internet to pojęcie bardzo obszerne. Grupa protokołów TCP/IP, będących

podstawą komunikacji pomiędzy komputerami w Sieci, oferuję lub jest podstawą różnych usług.

Należą do nich zarówno WWW oraz poczta elektroniczna, jak i FTP, Telnet czy Finger.

Dzieci – mali użytkownicy

Internetu

Bardzo aktywnymi użytkownikami Internetu są dzieci. Zazwyczaj lepiej sobie

radzą pod względem obsługi komputera niż ich rodzice czy nauczyciele.

Niewątpliwie Internet jest bardzo przydatnym urządzeniem w dzisiejszym

świecie:



rozwija zainteresowania –

w Internecie istnieje wiele grup dyskusyjnych,

które są szansą rozmowy na interesujące dla dziecka tematy. Tu internauci

mogą wymieniać się informacjami na temat różnych dyscyplin sportowych,

ciekawych tras turystycznych, fani muzyki dyskutować o swojej ulubionej

wokalistce czy wokaliście itp.;



jest kompendium wiedzy –

Internet jest ogromną encyklopedią

zawierającą wiedzę na temat niemal każdy temat, który przyjdzie nam do

głowy. Informacje z każdej dziedziny – od rozrywki po literaturę i sztukę.

Wystarczy napisać w wyszukiwarce hasło, aby uzyskać bez wychodzenia z

domu potrzebne do szkoły informacje;



zastępuje telefon –

daje możliwości rozmowy z użytkownikiem o każdej

porze dnia i nocy;



pomaga w nauce

języków –

w Internecie dziecko ma dostęp do stron w

obcym języku. Dziecko uczące się na przykład języka angielskiego ma

możliwość sprawdzenia i pogłębienia umiejętności posługiwania się nim,

czytając informacje na stronach anglojęzycznych.

wersja minimalna

wspomaganie pracy firmy poprzez kontakty pocztą

elektroniczną, prowadzenie (utrzymanie) serwisu WWW zawierającego

informację o firmie. Jest to model najtańszy - koszt takiej inwestycji to

wykupienie domeny (adresu www, np. www.mberkan.pl), miesięczna opłata dla

dostawcy Internetu (ang. provider) oraz koszt wytworzenia, najczęściej

statycznej strony - wizytówki, elektronicznego odpowiednika broszury

reklamowej. Jest to wersja powszechnie spotykana. Jej rozwinięciem może być

na przykład obszerna dokumentacja dotycząca sprzedawanych

(produkowanych) artykułów. Warto również zauważyć, że jest to jedna z

najtańszych form konkurencji z silniejszymi firmami. Koszt utrzymania serwisu

jest znacznie mniejszy niż jakakolwiek inna forma reklamy w mediach. Zalety:

redukcja części kosztów związanych z komunikacją wewnątrz i na zewnątrz

firmy, prezentacja oferty handlowej, wyjście naprzeciw wymaganiom klienta,

kreacja pozytywnego wizerunku firmy.

wersja pośrednia

–

część działalności firmy jest przenoszona do Internetu.

Może to być otworzenie sklepu internetowego, przesunięcie do sieci systemu

zarządzania relacjami z klientami. Tego typu rozwiązanie kładzie na sieci dużą

odpowiedzialność, a cena tego typu rozwiązań jest niełatwa do pominięcia.

Zalety: obniżenie kosztów zarządzania przedsiębiorstwem, obniżenie kosztów

obsługi klienta, obniżenie kosztów komunikacji z kooperantami, wejście na

nowe rynki, względy prestiżowe.

wersja maksymalna

–

przeniesienie całej działalności lub jak ma to częściej

miejsce,

otworzenie nowej w całości opartej o sieć. Jest to ucieleśnienie idei Nowej

Gospodarki (ang. New Economy), gdzie przedsięwzięcie jest zorientowane

głównie nie na sam produkt, ale na informację. Najlepszym tego przykładem

są tzw. dot-comy, czyli przedsiębiorstwa w całości egzystujące w sieci. Można

tu przytoczyć konkretne nazwy: yahoo.com (portal - przeszukiwarka),

amazon.com (księgarnia internetowa), eBay.com (aukcje w Internecie). Są to

przykłady amerykańskie, ale na polskim rynku również możemy zauważyć

parę ciekawych przedsięwzięć, jak np. nasze portale (wp.pl, onet.pl), serwisy

aukcyjne (allegro.pl) czy księgarnie (merlin.pl, empik.com). Oczywiście skala

kosztów i potencjalnych zysków różni się paroma rzędami wielkości, ale

pozostaje nadzieja, że nasz rynek też kiedyś zacznie przynosić realne dochody.

Document Outline