Badanie pośmiertne płodu i noworodka

Przyczynę zgonu ustala się

na podstawie:



Wywiad położniczy (ciąża i poród)



Obraz kliniczny ciąży i porodu z

badaniami dodatkowymi matki



Ewentualne badanie ojca



Ocena kliniczna noworodka wraz z

badaniami dodatkowymi (serologia,

bakteriologia, radiologia, EKG)



Badanie pośmiertne (makro i

mikroskopowe)

Śmierć okołoporodowa



Przed porodem



W czasie porodu



W ciągu pierwszych 7 dni życia



Plamy opadowe



Słabo widoczne



U płodów niedojrzałych niewidoczne bo całe ciało

jest wiśniowo-różowe



Brak u noworodków donoszonych ->

niedokrwistość (schorzenie lub wykrwawienie)



Intensywne, często z sinicą -> wady serca, lub

zamartwica sina



Nieprzemieszczalne już po 5h (szybsza hemoliza)

Znamiona śmierci

Znamiona śmierci c.d.



Stężenie pośmiertne



Już po 20 min



Po 3 h wszędzie zakończone



Słabiej u wcześniaków

Wysychanie



Wargi



Końce palców



Małżowiny uszne

Zwłoki dziecka szybciej ulegają
mumifikacji i przeobrażenia
tłuszczowo-woskowe.

Gnicie



Zwłaszcza u płodów z wewnątrzmaciczną

autolizą naskórka



Początkowo w okolicy naczyń podskórnych i w

obrębie plam opadowych (plamy dyfuzyjne)



Należy odróżnić od maceracji

wewnątrzmacicznej



Aseptyczna autoliza



Brak zapachu gnilnego



Równomierne rozmieszczenie zmian



Marszczący się białawy naskórek



Pęcherze i naskórek złuszcza się płatami

Maceracja

wewnątrzmaciczna c.d.

- może występować u noworodków

przenoszonych

3 stopnie

Pęcherze i skóra nasiąknięta barwnikiem krwi

(zgon do 24 h przed porodem)

Wyraźne i rozległe zmiany, obrzmiała

pępowina (zgon 2 dni – 2 tyg przed porodem)

Bardzo silna maceracja obejmująca też

narządy wewnętrzne, stawy i kości (zgon 2-6

tyg przed porodem)

Ogólne właściwości ciała

Długość

– od czubka głowy do pięty (kąt

90 st), 48-54cm

Masa

– 2500-3500g

Zniekształcenia i wady

Grupa 1 – dotyczą pewnych odcinków ciała

- ogólna budowa zbliżona do prawidłowej

Grupa 2 – zupełne zatarcie prawidłowego

kształtu noworodka

Głowa

Obwód

Wymiar skośny duży (bródkowo-potyliczny

<guzowatość potyliczna zewnętrzna>,

13,4cm

Głowa c.d.

3) Wymiar skośny mały (ciemiączkowo-

potyliczny), 9,5cm

4) Wymiar prosty (czołowo <od nasady

nosa>-potyliczny)

5) Wymiar dwuciemieniowy

(największy poprzeczny), 9,2-10cm

6) Wymiar dwuskroniowy (najmniejszy

poprzeczny), 8cm

Powłoki skórne

Czystość

Bladość

-> niedokrwistość, zamartwica

blada, krwotok, dysfunkcja produkcji

krwinek, nadmierny rozpad krwinek

Żółte

-> żółtaczka fizjologiczna (3-4 dzień

życia), silniej u wcześniaków

-> hemolityczna (konflikt

serologiczny) –1 doba

Powłoki skórne c.d.

Sino-fioletowe

(poza plamami)

-zamartwica sina (niedotlenienie)

- zamartwica blada (silne niedotlenienie)

- sinica (niedodma –błony szkliste, wady

serca, guzy uciskające tchawicę,

zapalenie gardła lub płuc)

Niebieskie ze stwardnieniem

- martwica tkanki tłuszczowej podskórnej

(uraz)

Powłoki skórne c.d.

Drobne wylewy krwawe

–zakażenia,

konflikt serologiczny, choroby krwi

Sprężystość skóry

(ujęcie w fałd)

Obrzęk

(ucisk nad kością)

1-2 dni po urodzeniu (uogólniony) –konflikt

serologiczny

Martwe lub zgon w kilka godzin –zaburzenie

równowagi wodnej (niedojrzałość nerek, wady

serca –przedwczesne zarośnięcie otworu

owalnego)

Powłoki skórne c.d.

Wybitne stwardnienie skóry i tkanki

podskórnej

Stwardnienie tkanki podskórnej noworodków

Twardy obrzęk skóry

Martwica tłuszczowa podskórna

10)

Pęcherze różnej wielkości na nie zmienionej

skórze właściwej

Zakażenie gronkowcami lub paciorkowcami

(oprócz dłoni i stóp, bez nacieku zapalnego)

Pęcherzyca kiłowa (na dłoniach i stopach, mętne

wypełnienie, brudnoczerwone nacieki zapalne)

Powłoki skórne c.d.

11)

Pęcherze zlewające się i łuszczące

–

złuszczające zapalenie skóry (liszajec

pęcherzykowy)

12)

Gładka, lśniąca, jakby „pokryta

lakierem”

, pęknięcia w pachwinach,

pachach i na szyi o sączącej powierzchni,

twarz arlekina, złogi rogowe –rybia łuska

wrodzona (etiologia nieznana)

Głowa



Kształt, długość, barwa włosów



Szpara powiekowa (może być zarośnięta)



Powieki, gałki oczne, spojówki, źrenice

(błona źrenicza do 8 mies. życia

płodowego), tęczówki



Rozwój chrząstek małżowin usznych i nosa



Szerokość szpary ustnej, czerwień

wargowa, wady, zawartość, stan śluzówek

Szyja



Długość



Szerokość



Otarcia naskórka

Tułów



Kształt, symetria, długość, szerokość



Ubytki skórne, lub kostne (czasem mogą wypadać

narządy)



Wysklepienie brzucha



Pępek (starsze)/pępowina



Odległość od wyrostka mieczykowatego i od spojenia

łonowego



Wygląd i spoistość



Koniec proksymalny (połączenie z pierścieniem

skórnym, nacieki zapalne)



Koniec dystalny (równy, postrzeępiony, podwiązanie)



Zakarzenie pępka –zgorzel, lub błonica pępka (szare,

ściśle przylegające do podłoża naloty (pobrać

materiał do badania bakteriologiczne))

Tułów c.d.



Przepukliny



Uwypuklają powłoki



Rzadko występują przetoki (wydobywa

się kał i/lub mocz)

Łożysko



Masa, wymiar



Powierzchnia matczyna



Powierzchnia płodowa



Przyczep pępowiny



Łożyska dodatkowe



Nadmiernie duże –konflikt serologiczny,

zarośnięcie otworu owalnego



Zawały blade od strony matczynej (kliny pod

kosmówką –małe i nieliczne nie są groźne

Grzbiet



Okolica kręgosłupa



Ubytki skóry



Guzy (przepukliny oponowo-

rdzeniowe)

Odbyt



Niedrożność zupełna



Niedrożność niezupełna



Przemieszczenie ujścia

Narządy płciowe zewnętrzne



Jądra w worku mosznowym



Czy wargi sromowe większe

zakrywają mniejsze



Niezstąpienie

(monoorchismus,

cryptorchismus)



Spodziectwo

, wierzchniactwo



Zarośnięcie warg sromowych

mniejszych

Jądro kostnienia



Otwarcie stawu kolanowego i

napięcie chrząstki nasadowej,

usunięcie rzepki



Nacina się nasadę aż do

uwidocznienia jądra kostnienia

(prawidłowo brunatno-czerwone w 9

mies. ciąży 4-6mm)

Granica między dolną

nasadą a trzonem kości

udowej



Zmiany kiłowe



Przekrój podłużny



Badamy granicę



Ew. pobranie materiału



Również inne kości długie, głównie k.

Promieniowa)



3 stadia:



Pas falisty, 2mm, żółty



Szerszy pas, wnika w głąb, intensywniejsza barwa



Całkowite lub częściowe oddzielenie

Określanie dojrzałości płodu

lub noworodka

Wymiary ciała

Długość

Wymiary główki

Wymiary barków

Wymiary bioder

Masa

Właściwości skóry

Błona źrenicza

Chrząstki nosa i małżowiny

Rozwój paznokci

Określanie dojrzałości

płodu lub noworodka c.d.

Rozwój narządów płciowych

Obecność jąder kostnienia

Wymiary ciemiączka przedniego

10)

Długość włosów

Dojrzałość –ukończenie rozwoju
płodowego

Donoszenie –czas ciąży ok. 280 dni

Zazwyczaj donoszone są dojrzałe

Zarys ogólny czynności

sekcyjnych



Powłoki czaszki przecinamy nożem chrzęstnym wzdłuż

linii półkolistej przechodzącej z jednego wyrostka

sutkowatego do drugiego i przebiegającej poniżej

szczytu czaszki.



Odpreparowujemy na ostro powłoki czaszki od

okostnej do wysokości połowy czoła, a od tyłu do

guzowatości potylicznej zewnętrznej.



Trzeba zwrócić szczególną uwagę na obecność

przodogłowia

lub

krwiaka czaszkowego



Następnie mierzymy przekątne ciemiączka dużego i

małego.



Badamy ułożenie i przesuwalność kości sklepienia

czaszki

Technika otwarcia jamy czaszki u

płodów i noworodków



RÓŻNI SIĘ ZNACZNIE OD SPOSOBÓW

STOSOWANYCH W SEKCJACH OSÓB

DOROSŁYCH! - ODMIENNA TECHNIKA SEKCYJNA

Przecięcie powłok czaszki

(CIĘCIE KOSZYCZKOWE

ZAMKNIĘTE)



wycięcie nożyczkami okienka w

szwie węgłowym

(nożyczki mają silne, krótkie, zgięte pod kątem

ostrza)



cięcie wykonujemy poziomo ku przodowi, przecinając

blaszkę kości ciemieniowej i czołowej razem z oponą

twardą aż do czoła

Otwarcie czaszki u płodów i

noworodków c.d.



Cięcie prowadzimy w kierunku

szwu strzałkowego

i nie

dochodząc do niego skręcamy ku tyłowi



Cięcie ku tyłowi wykonujemy wzdłuż szwu

strzałkowego w odległości 1 cm od niego i dochodząc

do szwu węgłowego, tniemy powłoki wzdłuż jego

przebiegu aż do punktu wyjścia cięcia.



Sekcjonując powłoki czaszki w ten sposób

wycinamy

okienko w blaszce ciemieniowej i czołowej

odsłaniając

tym samym półkule mózgowe



Analogicznie postępujemy po stronie przeciwnej,

pozostawiając tym samym w linii strzałkowej czaszki

wolny pas, szerokości około 2 cm, który zawiera sierp

mózgu i zatokę strzałkową górną.

Otwarcie czaszki u płodów i

noworodków c.d.



Ze względu na to, że mózg noworodka lub płodu

jest często bardzo miękki i łatwo może wypłynąć

przy otwieraniu czaszki,

nie wycinamy kości

potylicznej

pozostawiając w łączności blaszki

wyciętego wcześniej okienka; nie wycinamy

blaszki ciemieniowej w jej odcinku tylnym, w

szwie węgłowym.

Badanie mózgu.



Przystępujemy do badania

namiotu

móżdżku, sierpa mózgu i żyły Galena



Opisujemy opony miękkie na sklepieniu

mózgu.



Przechylamy głowę na stronę lewą

(przytrzymując lewą ręką lewą półkulę

mózgu poprzez dociśnięcie okienka

lewej półkuli mózgu.



Prawą ręką przy pomocy płaskiej

rękojeści noża odchylamy prawą półkulę

mózgu odsłaniając namiot móżdżku i

żyłę Galena.



Następnie po ich zbadaniu delikatnie

odchylamy głowę w prawo, rękojeścią

noża chrzęstnego odchylamy półkulę

mózgową, osłaniając sierp mózgu.



Analogicznie postępujemy po stronie

lewej.

Badanie mózgu c.d.



W przypadku znalezienia na oponach miękkich,

sierpie mózgu krwi lub skrzepów krwi

przystępujemy do dokładniejszego badania w celu

znalezienia źródła krwawienia



W tym celu musimy

przewrócić zwłoki noworodka

na brzuch

(półkule pod wpływem własnego

ciężaru przesuwają się ku przodowi odsłaniając

lepiej namiot móżdżku i sierp mózgu



W celu dokładniejszego zbadania części

przegrodowej opony twardej wycinamy

(skrzywionymi nożyczkami Coopera) szypuły

mózgowe.

Badanie mózgu c.d.



Przecinamy namiot móżdżku

tuż przy łusce kości skroniowej

(tak aby nie uszkodzić zatoki

esowatej i prostej)



Następnie

przecinamy nerwy i

tętnice czaszkowe i

wyjmujemy móżdżek wraz z

rdzeniem przedłużonym

(przecinając go jak najgłębiej w

kanale kręgowym (wykonujemy

to długim, wąskim kończystym

nożem lub mielotomem)



W przypadku stwierdzenia

krwi

w tylnym dole czaszkowym

musimy stwierdzić, czy jest ona

wynikiem urazu czy też uległa

wynaczynieniu podczas sekcji.

Badanie mózgu c.d.



W przypadku krwotoków śródczaszkowych

powstałych za życia krew występuje w worku

oponowym rdzenia.

Jeżeli natomiast wylała się do

tej jamy w czasie sekcjonowania to nie

znajdziemy jej w kanale rdzeniowym.



Jeżeli w czasie badania opon miękkich, namiotu

móżdżku i sierpa mózgu nie stwierdzimy żadnych

uszkodzeń to mózg wraz z móżdżkiem

wyjmujemy w całości.

Zmiany urazowe



Przedgłowie (caput succedaneum)

ograniczony obrzęk tkanek miękkich powłok

czaszki połączony z niewielkim na ogół wylewem

krwawym.



Powstawanie

- ucisk części przodującej główki w

kanale rodnym; mechanizm polega na

zastoju

żylnym i limfatycznym powyżej miejsca ucisku



Można na tej podstawie wysnuć wnioski co do

przebiegu mechanizmu porodowego

Zmiany urazowe c.d.



Krwawienie czaszkowe, wybroczyna

nagłówna (cephalhaematoma)

- wylew krwi

pod okostną kości sklepienia czaszki - jest

wynikiem akcji porodowej, powstaje w wyniku

silnego urazu



Krwiak czaszkowy

jest umiejscowiony

zazwyczaj pod okostną kości ciemieniowej

albo kości potylicznej



Wylew ten jest ograniczony i nie przechodzi

nigdy poza szwy na sąsiednie kości



Początkowa wylana krew przez okres kilku dni

pozostaje płynna, następnie krzepnie i ulega

organizacji

Wymiary ciemiączek



Wymiary ciemiączka dużego wynoszą zazwyczaj

2,5 x 2 cm. Ciemiączka leżą w płaszczyźnie kości

czaszki.



Ciemiączka o nadmiernej wielkości, uwypuklone

ponad poziom kości czaszki, sugerują

podejrzenie wodogłowia



Ciemiączka o małych wymiarach, zapadnięte

mogą świadczyć o

odwodnieniu noworodka



Trzeba także uwzględnić, że ciemiączko wskutek

pośmiertnego wysychania może ulec zapadnięciu

Badanie kości czaszki



Kości czaszki noworodka są elastyczne

(mała zawartość

soli wapniowych)



Niekiedy mogą przyjmować postać cienkich blaszek

(wskutek niedoboru wapnia)



Mogą występować także ubytki wrodzone kości

(najczęściej ciemieniowych), najczęściej mają kształt

owalny i występują po obu stronach szwu strzałkowego,

przeważnie symetrycznie; mogą mieć kształt wąskich

szczelin rozpoczynających się w okolicy zatoki

strzałkowej na przyśrodkowym brzegu kości

ciemieniowych i biegną w stronę guzów ciemieniowych.



Podobne szczeliny występują w łusce kości potylicznej;

większe ubytki wrodzone kości sklepienia czaszki

prowadzą do powstania

przepuklin mózgowych

Uszkodzenia urazowe kości

sklepienia czaszki



Powstają w następstwie ucisku kości miednicy na czaszkę

płodu, porodów operacyjnych oraz kleszczowych

(najczęściej uszkodzeniu ulegają kości ciemieniowe, a

uszkodzenia te mają charakter

wgłębień

)



Ciężkie urazy porodowe mogą wywołać

pęknięcie kości

sklepienia

, albo

podokostnowe

, albo połączone z

przerwaniem okostnej

(rozległe wylewy krwawe)



Odłamy kostne

bardzo często uszkadzają naczynia

krwionośne opon, zatoki żylne lub tkankę mózgową



Bardzo często pęknięcia podokostnowe są podobne do

wrodzonych szczelinowatych ubytków w kościach

sklepienia.

Uszkodzenia urazowe kości

sklepienia czaszki c.d.



Jeżeli w otoczeniu pęknięcia nie występują

krwawe wylewy, a pęknięcie jest prostolinijne, o

gładkich i ścieńczających się brzegach to mamy

do czynienia z

ubytkiem wrodzonym

Uszkodzenia urazowe kości

sklepienia czaszki c.d.



Uszkodzenia mogą mieć bardzo rozmaitą

rozległość, kształt i umiejscowienie, w zależności

od czynnika, który je wywołał



Upadek noworodka może grozić strzaskaniem

kości czaszki



Pęknięciom kości czaszki towarzyszą niekiedy

wylewy

nadtwardówkowe

Zmiany urazowe opony twardej.



Opona twardówkowa u noworodków jest zrośnięta z

kośćmi sklepienia czaszki



Przyczyną

krwiaka podtwardówkowego albo

podoponowego (haematoma subdurale)

jest

uszkodzenie naczyń oponowych (najczęściej uszkodzeniu

ulega tętnica oponowa środkowa), krew gromadzi się

pomiędzy oponą twardą, a miękką



Krwiaki podtwardówkowe najczęściej występują w okolicy

skroniowej



Wylewy krwawe małych rozmiarów nie stanowią

przyczyny zgonu, natomiast krwiaki znacznych rozmiarów

mogą przenikać do przestrzeni podpajęczynówkowej, a

nawet do komór mózgu, wywołując tym samym ucisk na

mózg i jego zniszczenie.

Zmiany urazowe opony twardej

c.d..



Uszkodzeniom części przegrodowych opony twardej

mogą towarzyszyć znaczne wylewy krwawe z

rozerwanych zatok żylnych lub ich dopływów



Uszkodzenia namiotu móżdżku występują częściej

niż uszkodzenia sierpa mózgu (kąt przejścia namiotu

w sierp)



Rozróżniamy

rozdarcia powierzchniowe

(brak

dużego krwawienia) i

głębokie

(duże krwawienia,

krew gromadzi się w dołach czaszkowych tylnych,

wokół móżdżku i w kanale kręgowym) oraz

umiejscowione na brzegu wolnym i centralnie



Przy rozległych krwawieniach krew może się znaleźć

w dołach czaszkowych środkowych

Zmiany urazowe opony

twardej c.d.



Większość zabiegów operacyjnych wywołuje nagłą zmianę

kształtu główki i prowadzi do nadmiernego napięcia części

przegrodowych, co prowadzi do ich rozdarcia.



Rozdarcie sierpa mózgu umiejscowione jest najczęściej w

jego tylnej 1/3 części



W przypadku towarzyszącego uszkodzenia zatoki

strzałkowej górnej lub dolnej ma miejsce obfite krwawienie

pomiędzy półkulami mózgowymi oraz w przestrzeni

podtwardówkowej na sklepieniu mózgu



W blaszkach sierpa mózgu mają niekiedy miejsce wrodzone

ubytki w postaci owalnych lub okrągłych okienek



Predyspozycje do pęknięcia stwarza

NIEDOTLENIENIE

płodu

, gdyż wówczas tkanki są bardziej podatne na urazy

mechaniczne

Sekcja mózgu



Sekcja mózgu noworodka nie różni się zasadniczo od sekcji

mózgu osoby dorosłej



Zwraca się uwagę na

obecność wylewów krwawych

śródkomorowych i do tkanki mózgowej oraz na ewentualne

zażółcenie jąder podstawy mózgu (tzw. kernicterus)

Sekcja szyi, klatki

piersiowej i otwarcie jamy

otrzewnej



Oględziny rozpoczynamy przecięciem

powłok od zewnątrz.



Stosujemy

cięcie kołnierzykowe



Na mostku za jednym pociągnięciem

noża przecinamy skórę wraz z

mięśniami



W sekcjach sądowo-lekarskich, w których

zależy nam na dokładnym zbadaniu jamy

ustnej, gardła oraz mięśni szyi, cięcie skórne w

górnym odcinku ciała wykonujemy w sposób

odmienny.



Nie wykonujemy cięcia kołnierzowego, lecz

cięcie podłużne przeprowadzone w przedniej

linii środkowej ciała, rozpoczynając je od wargi

dolnej, przez brodę i szyję do wysokości II

międzyżebża, skąd ma ono już taki sam

przebieg, jak w sekcjach

anatomopatologicznych.



Na szyi płaty skórne

odpreparowujemy bardzo delikatnie

na boki, odsłaniamy mięśnie szyi,

naczynia i węzły chłonne szyjne.



Ostrożnie odpreparowujemy warstwy

mięśni szyi, zwracamy uwagę na

obecność wybroczyn krwotocznych



Przeciętą wargę dolną odcinamy od

poziomej gałęzi żuchwy aż do jej kąta



Następnie przecinamy żuchwę w linii

środkowej nożem kostnym lub

nożycami chrzęstnymi.



Przecięte ramiona żuchwy odcinamy

od mięśni dna jamy ustnej aż do kąta

żuchwy. Po rozchyleniu na boki

przeciętych gałęzi żuchwy i podcięciu

ku przodowi języka uzyskujemy dobry

dostęp do jamy ustnej, gardła i wejścia

do krtani.



Po dokładnym opisaniu jamy ustnej i

gardła otwieramy tchawicę in situ w

połowie jej wysokości przez wkłucie

wąskiego kończystego noża i

badamy

zawartość krtani i tchawicy.



W razie stwierdzenia treści płynnej

przygotowujemy z niej

rozmaz do

badań mikroskopowych.

Orientacyjne badanie jamy

otrzewnej



Przecinamy powłoki brzuszne tak aby

nie

uszkodzić żyły pępkowej

, gdyż wylana z niej

krew może być błędnie rozpoznana jako

krwotok do jamy otrzewnej.



Żyłę pępkową zabezpieczamy obwiązując w

dwóch miejscach tuż obok siebie i

przecinamy między podwiązkami



Dokładnie opisujemy wewnętrzny pierścień

pępka oraz badamy obie tętnice pępkowe

poprzeczne i w razie potrzeby pobieramy

wycinki do badań.



Po zbadaniu sieci

określamy zawartość

jamy otrzewnej.



Powinna zawierać kilka

mililitrów płynu koloru

słomkowego.



W przypadku stwierdzenia

krwi należy dokładnie

odmierzyć jej ilość



Należy wyszukać źródło

krwawienia.



Sposób wycięcia i badania narządów

szyi i klatki piersiowej nie odbiega od

metod stosowanych u dorosłych.



Żebra przecinamy w linii pachowej,

aby uzyskać możliwość

dokładniejszego zbadania.



Sposób badania serca zasadniczo nie różni

się od technik stosowanych u osób

dorosłych



W przypadku stwierdzenia wad technikę

należy dostosować do danego przypadku.



Badając serca sprawdzamy drożność

przewodu tętniczego (Botalla).



Badamy drożność przewodu owalnego

łączącego przedsionki, szczegółowo

oglądamy część błoniastą przegrody

międzykomorowej ( możliwość ubytków)



Badając żołądek należy

pobrać do badań jego

zawartość w celu zbadania

obecności składników

mleka. (czy dziecko było już

karmione)



Badając jelita badamy w

jakich odcinkach są

wypełnione tzw. smółką,

oraz czy w bańce odbytnicy

stwierdza się czop śluzowy,

zamykający światło

końcowego odcinka jelita.



Pozostała technika sekcyjna

narządów jamy brzusznej i

miednicy małej nie różni się

od techniki stosowanej w

sekcjach osób dorosłych

W codziennej praktyce sądowo-

lekarskiej przeprowadza się następujące

próby i badania dla ustalenia, czy

dziecko urodziło się żywe:



Próbę wodną płucną



Próbę solną Faraoniego



Próbę wodną żołądkowo-jelitową



Badania histologiczne płuc



Badania cytologiczne rozmazów soku płucnego



Badania makroskopowe pępowiny lub pierścienia

skórnego pępowiny



Badania mikroskopowe pępowiny lub pierścienia

skórnego pępowiny



Próbę Ebera

Próba wodna płuc

Wrzucamy narządy klatki piersiowej

do naczynia z wodą.



Wynik dodatni

– płuca toną w wodzie.



Próba ujemna

– płuca nie tona, gdyż

wypełnione zostały powietrzem i

wskazuje to na to, że dziecko urodziło

się żywe.

Wynik fałszywie ujemny -

gdy noworodek urodził się

żywy:



Śmierć noworodka w czasie gdy utrzymało się

krążenie łożyskowe i przed wykonaniem 1 wdechu



U wcześniaków – bardzo płytki oddech

spowodowany niewydolnością ośrodka

oddechowego i mm. oddechowych



Przerwanie w czasie porodu krążenia łożyskowego

i zassania śluzu, wód płodowych, smółki (dochodzi

do zamartwicy – dziecko żyje ale nie oddycha)



wady rozwojowe, przeszkody mechaniczne

uniemożliwiające wykonania wdech (głównie brak

przepony)



Zespół błon szklistych

Wynik fałszywie dodatnie - gdy

dziecko urodziło się martwe:



Gazy gnilne



Płód zamarznięty



Sztuczne oddychanie



Oddychanie wewnątrzmaciczne w

następstwie przedwczesnego

pęknięcia pęcherza płodowego lub

zabiegu w trakcie porodu



Próba solna Faraoniego

– jak wyżej

ale do roztworu NaCl



Badania histologiczne płuc

– płuca

bezpowietrzne – zbity miąższ,

zapadnięte pęcherzyki, dużo krwi w

naczyniach.



Próba Ebera

– na obecność amoniaku

– wystąpienie procesów gnilnych

Próba wodna żołądkowo-

jelitowa

Podwiązujemy i odcinamy żołądek , jelito

cienkie i jelito grube nad odbytnicą i wrzucamy

je do wody.

Jeżeli dziecko żyło po urodzeniu to

narządy utrzymują się na powierzchni

( powietrze może pochodzić z procesów gnilnych,

ale wtedy żołądek tonie, ale jelita pływają).



Jeżeli dziecko

żyło bardzo krótko

– pływa tylko

żołądek



Jeżeli dziecko

żyło 6-12h

– pływa jelito



Jeżeli dziecko

żyło 12-16h

– pływa żołądek i

jelito

Zespół nagłej śmierci

noworodków i niemowląt (ZNSD)

Jest to nieoczekiwany zgon z przyczyn naturalnych o

bardzo szybkim przebiegu u osób pozornie zdrowych lub

krótko (do 2 dni) chorujących.

Następuje najczęściej



Wśród pełnego zdrowia

w następstwie nagłego

zatrzymania krążenia i oddychania – zawsze przeprowadza

się sekcję sądowo-lekarską.



Zgon w łóżeczku bez poprzedzających uchwytnych zmian

chorobowych

- zawsze przeprowadza się sekcję sądowo-

lekarską.



Na 1-2 dni przed śmiercią

nastąpiły słabo zaznaczone i nie

charakterystyczne objawy chorobowe (gł. Układu

oddechowego)



Po krótko trwałej chorobie

(zwykle z podwyższoną

temperatura, drgawkami i utratą przytomności)

ZNSD częściej występuje:



Wcześniaków



90% w czasie snu



Bierni palacze



Dzieci matek bardzo młodych



Pomiędzy 2.5 i 4 miesiącem życia



Częściej u chłopców



Najczęściej rano (4-8h) jesienią i

zimą (listopad – marzec)

Zmiany patologiczne



Wybroczyny pod opłucną, osierdziem i torebką grasicy

(charakterystyczne dla niedotlenienia)



Zakażenia ucha środkowego, dróg oddechowych,

owrzodzenia i martwica strun głosowych



Degranulacja kom. tucznych jako oznaka wstrząsu

anafilaktycznego



Rozpad lipidów w tk. mózgu



Rozpad kom. glejowych w pniu mózgu



Rozpad ukł. chromochłonnego w nadnerczach



Opóźniony zanik tk. tłuszczowej brunatnej (pozostaje

na plecach między łopatkami)



Pozaszpikowe ogniska erytrocytozy

Zmiany te są wynikiem przewlekłego niedotlenienia,

u 50% zmarłych z powodu ZNSD stwierdza się

niedostateczną wentylacją płuc podczas snu.

Document Outline