DERMATOZY WYPRYSKOWE U DZIECI

Łupież biały (pityriasis

alba,

pseudoleukoderma)

Etiologia



dotyczy zwykle dzieci i młodych dorosłych



zmiany znacznie bardziej widoczne u osób

rasy czarnej, lub z ciemną karnacją oraz u

opalonych osób z jasną skórą



etiologia nie jest znana, prawdopodobnie

jest to łagodna postać AZS, lub stanowi

tzw. suchą

odmianę liszajca zakaźnego (impetigo

sicca)

Łupież biały

Obraz kliniczny



choroba ma przebieg wielomiesięczny



zmiany skórne mają charakter drobnych plam i

plamek, o śr. od kilku mm do kilku cm, o

kształcie

okrągłym lub owalnym, barwy białej, o nierów-

nych brzegach i powierzchownym złuszczaniu



zwykle lokalizują się na twarzy (policzki), szyi,

klatce piersiowej i kończynach

Łupież biały

Leczenie



polega na stosowaniu środków nawilżających

(zmiana

nawyków higienicznych)



kortykosteroidy o słabej sile działania z dodatkiem

antybiotyków lub środków odkażających stosowane

zewnętrznie dają dobre efekty

Różnicowanie



grzybica



łupież pstry



bielactwo



odbarwienia pozapalne

Wyprysk zimowy

Odmiany



łupież zwykły (zmiany o ograniczonym zasięgu)



zmiany o morfologii podobnej do występującej w

przebiegu rybiej łuski



wyprysk zimowy (gł. skóra twarzy, dystalne części

kończyn - ogniska 2-4 cm, intensywne złuszczanie i

rumień)



eczema craquele – skóra sucha, naskórek złuszcza

się dużymi płatami, wokół głębokie szczeliny na

podłożu zapalnym



eczema cannele – obszary przesuszonej skóry mają

niewielką powierzchnię i są otoczone rozpadlinami,

których dno jest zaczerwienione, z widocznymi

naczyniami

krwionośnymi

Wyprysk zimowy (eczema hiemalis,

winter eczema, wyprysk suchy,

asteatotic dermatitis)

Etiologia



niewyjaśniona



zmiany zwykle pojawiają się jesienią , czy

też zimą

wraz z rozpoczęciem sezonu grzewczego i

towarzyszącym temu osuszeniem powietrza



częściej u osób nadużywających kąpieli z

dodatkiem mydeł, powodujących

odtłuszczenie

skóry

Wyprysk zimowy

Obraz kliniczny



zmiany skórne cechuje występowanie

swędzących, rumieniowo-złuszczających plam,

zwykle na podłożu skóry suchej i odwodnionej



nie obserwuje się obecności pęcherzyków,

stan zapalny i wysiękowy jest minimalny



wyraźnie obecne objawy nadmiernego

rogowacenia oraz pogłębionego bruzdowana i

poletkowania



wykwity chorobowe zlokalizowane zwykle na

kończynach, rzadziej na tułowiu

Wyprysk zimowy

Leczenie



zaleca się ograniczenie kąpieli, stosowanie mydeł o

niskim ph



stosowanie środków nawilżających i natłuszczających

skórę



w indywidualnych przypadkach miejscowe kremy z

dodatkiem

sterydów

Różnicowanie



grzybica



łuszczyca



łupież Giberta



łojotokowe zapalenie skóry



przyłuszczyca drobnoogniskowa

Łupież letni łokci i kolan ( juvenile papular

dermatitis, dermatitis aestivalis)

Etiologia



nieznana, sugeruje się związek z

drobnymi urazami



dotyczy dzieci, częściej chłopców

pomiędzy

4 a 12 rż, ze skłonnością do AZS



pierwsze objawy pojawiają wiosną i

latem, kiedy dzieci zaczynają częściej

przebywać na powietrzu

Łupież letni łokci i kolan

Obraz kliniczny



wykwity chorobowe mają charakter

drobnych,

1-2mm, lekko błyszczących grudek



zgrupowane są zazwyczaj na łokciach,

kolanach

oraz grzbietach rąk (miejsca narażone na

mikrourazy oraz niechronione ubraniem)



czasem towarzyszy im umiarkowany świąd

Łupież letni łokci i kolan

Leczenie



zmniejszenie narażenia na mikrourazy



stosowanie preparatów natłuszczających



dobre efekty daje stosowanie maści z 10-

20% mocznikiem

Różnicowanie



łuszczyca



choroba Gianotti-Crosti

Łupież letni łokci i kolan

Obraz histologiczny



jest niecharakterystyczny



w naskórku obserwuje się hiperkeratozę

oraz umiarkowaną akantozę



w górnych warstwach skóry właściwej

stwierdza

się obecność nacieków zapalnych

złożonych

głownie z limfocytów

Młodzieńczy wyprysk stóp (juvenile

plantar dermatitis, dermatitis

plantaris sicca)

Etiologia



dotyczy niemal wyłącznie dzieci, zwłaszcza ze

skłonością do atopii



szczyt zachorowalności przypada na 5 rż.,

dolegliwości mogą się utrzymywać do okresu

dojrzewania



objawy nasilają w miesiącach zimowych



czynnikiem wywołującym zmiany zwykle jest

noszenie nieprzepuszczalnych butów i nie

chłonących wilgoci skarpet oraz nadmierne pocenie

stóp (uważa się, że do uszkodzenia skóry dochodzi

na skutek powtarzającego się

działania wilgoci i osuszania skóry)

Młodzieńczy wyprysk stóp

Obraz kliniczny



zmiany skórne są symetryczne



zlokalizowane z reguły na podeszwach i

palcach stóp, czasem obejmują przestrzenie

międzypalcowe (zwykle okolica śródstopia

pozostaje niezmieniona)



rzadko zajęte mogą być opuszki palców rąk



skóra jest wygładzona, barwy czerwonej,

pozbawiona poletkowania



często widoczne linijne pęknięcia i

drobnopłatkowe złuszczanie w obrębie zmian



przebieg jest przewlekły , nawrotowy

Młodzieńczy wyprysk stóp

Leczenie



zaleca się właściwą dbałość o higienę stóp

(nie przegrzewanie , używanie

przewiewnego

obuwia i bawełnianych skarpet, często

zmienianych )



wskazane jest używanie absorbujących

pudrów

butów i skarpet



dobrze tolerowane są hydrofilne maści oraz

kremy z dodatkiem mocznika

Młodzieńczy wyprysk stóp

Różnicowanie



grzybica stóp



wyprysk kontaktowy

Obraz histologiczny



w naskórku obserwuje się jednostajną

parakeratozę, ogniskową agranulozę



stwierdza się ponadto przerost warstwy

kolczystej

zwyrodnienie wodniczkowe

keratynocytów oraz

stan gąbczasty naskórka

Liszaj pasmowaty (lichen

striatus)

Etiologia



nieznana



może pojawić się już we wczesnym

dzieciństwie



zazwyczaj dotyczy dzieci między 2-

10rż, niekiedy starszych



2-3 razy częściej u dziewcząt niż

chłopców

Liszaj pasmowaty (lichen

striatus)

Obraz kliniczny



zmiany chorobowe mają charakter drobnych

grudek wysiękowych



wykwity zlewają się w linijne, nieznacznie

uniesione ogniska o szer. od kilku do kilkunastu

mm, o powierzchni hiperkeratotycznej lub

złuszczającej



brak objawów podmiotowych



typowa lokalizacja to kończyny górne lub dolne

ale niekiedy także twarz, szyja i pośladki



wykwity tworzą się szybko, osiągają maksymalną

wielkość w czasie kilku tygodni, następnie w ciągu

kilku miesięcy ulegają spontanicznej remisji,

pozostawiając odbarwienie

Liszaj pasmowaty (lichen

striatus)

Leczenie



choroba nie wymaga leczenia, ze względu na

skłonność do samoistnego ustępowania



w przypadku dłużej utrzymujących się zmian

można stosować zewnętrznie kortykosteroidy

Różnicowanie



linijne znamię naskórkowe



linijny liszaj płaski



linijna łuszczyca



brodawki płaskie

Liszaj pasmowaty (lichen

striatus)

Obraz histologiczny



wykazuje przerost warstwy rogowej z

ogniskową hiperkeratozą



w warstwie ziarnistej obecność

pojedynczych komórek

dyskeratotycznych



przerost warstwy kolczystej, miejscami

stan gąbczasty



w skórze właściwej przewlekły stan

zapalny, zwykle wokół naczyń

Liszaj lśniący ( lichen

nitidus)

Etiologia



jest nieznana, dotyczy z reguły dzieci

między 7-13 rż, częściej chłopców



schorzenie rzadkie, mało poznane



część autorów podkreśla związek

choroby z liszajem płaskim



istnieją doniesienia o współistnieniu

liszaja lśniącego z AZS, oraz o jego

rodzinnym występowaniu



stwierdzono wpływ czynników

hormonalnych w nawracających

zmianach liszaja lśniącego

Liszaj lśniący (lichen

nitidus)

Obraz kliniczny



wykwity mają charakter bardzo drobnych grudek, o

śr. 1-2 mm, barwy cielistej lub czerwonej (u osób

czarnoskórych koloru białego)



grudki są wielokątne, mają spłaszczone wierzchołki,

nie wykazują cech zapalnych, rzadko ulegają zlewaniu



może występować objaw Koebnera, niekiedy wtórne

wybroczyny



zmiany są zlokalizowane na ramionach, karku,

narządach płciowych i rzadziej w obrębie tułowia



choroba ma przewlekły przebieg, a jej ustępowaniu

mogą towarzyszyć zmiany barwnikowe

Liszaj lśniący (lichen

nitidus)

Leczenie



zwykle nie jest konieczne, z uwagi na brak

objawów subiektywnych



można stosować zewnętrzne kortykosterydy



w rzadkich przypadkach retinoidy

Różnicowanie



liszaj płaski



rogowacenie mieszkowe



brodawki płaskie



wyprysk

Liszaj lśniący (lichen

nitidus)

Obraz histologiczny



stwierdza się obecność ogniskowych

nacieków ziarniniakowych w warstwie

brodawkowatej skóry właściwej, zwykle

obejmujących 2 lub 3 brodawki skóry



nacieki zawierają makrofagi i zwykle

rozproszone komórki olbrzymie



na obwodzie naciek otoczony jest przez

wydłużone pozostałości sopli

naskórkowych

Liszaj przewlekły (lichen

simplex chronicus,

neurodermitis circumscripta)

Etiologia



rzadko występuje u małych dzieci, częściej

dotyczy młodzieży i osób dorosłych



podłoże stanowi obniżony próg świądowy

oraz zmieniona reaktywność na różne

bodźce zewnętrzne



jest przewlekłym, zlokalizowanym stanem

zapalnym skóry z objawami lichenizacji

powstającym na skutek drapania i

pocierania skóry pod wpływem

napadowego świądu

Liszaj przewlekły (lichen

simplex)

Obraz kliniczny



zmiany chorobowe mają charakter ognisk

lichenizacji, w obrębie których skóra jest

pogrubiała, z pogłębionym bruzdowaniem i

poletkowaniem, barwy szarobrunatnej



na obwodzie zmian widoczne są grudki

naskórkowe o nieco błyszczącej powierzchni



ognisko chorobowe zwykle jest pojedyncze,

nieregularnego kształtu, niezbyt wyraźnie

odgraniczone od otoczenia



najczęstsza lokalizacja to kark, zgięcia

nadgarstkowe, łokciowe i kolanowe, podudzia po

stronie wyprostnej, ok. narządów płciowych



przebieg przewlekły z okresami zaostrzeń i

remisji

Liszaj przewlekły (lichen

simplex)

Leczenie



powodzenie leczenia zależy od przerwania ,,błędnego

koła” – świąd – drapanie – lichenizacja - świąd



miejscowo zaleca się stosowanie silnych

kortykosterydów oraz preparatów redukujących



ogólnie podaje się leki przeciwświądowe i uspokajające

Różnicowanie



liszaj płaski



atopowe zapalenie skóry



wyprysk przewlekły



łuszczyca

Liszaj przewlekły (lichen

simplex)

Obraz histologiczny



wyraźny przerost wszystkich warstw

naskórka (hiperkeratoza z ogniskową

parakeratozą, granuloza, akantoza)



poszerzenie i wydłużenie brodawek

skóry z obecnością miernie

nasilonego, przewlekłego nacieku

zapalnego wokół naczyń

powierzchownych

Alergizacja wtórna

(allergisatio secundaria)

Definicja



termin używany jest do opisu zmian

klinicznych, które powstają na skutek

obecności krążących autoprzeciwciał lub

uczulonych limfocytów (odczynowość

późna) skierowanych przeciwko

zmienionym składnikom tkanek (inna

nazwa-reakcja ,, idowa”)



pojawia się jako powikłanie istniejących

chorób skóry n.p. wyprysku kontaktowego

lub infekcji (bakteryjnej lub grzybiczej)

Alergizacja wtórna

Obraz kliniczny



wykwity mają charakter osutki grudkowej lub

grudkowo – pęcherzykowej, rozsianej



mogą zlewać się w większe ogniska rumieniowo-

wysiękowe



zmianom zwykle towarzyszy świąd o różnym

nasileniu



najczęstsza lokalizacja to kończyny górne, uda

rzadziej tułów i twarz, zwykle symetrycznie



czas trwania różny, zależny od leczenia

schorzenia

podstawowego

Alergizacja wtórna

Leczenie



polega na opanowaniu schorzenia

podstawowego



zaleca się stosowanie leków

antyhistaminowych



zewnętrznie kremów steroidowych



w rzadkich przypadkach można

zastosować kortykosterydy ogólnie

przez okres 2-3 tygodni

Document Outline