Prognoza rozwoju transportu.

Polityka transportowa

dodatkowe informacje

Polityka transportowa UE

„WHITE PAPER 2001, European transport policy for 2010: time to 

decide”  

Czynniki determinujące politykę transportową UE:

 

1.     Lata 90- wzrost kongestii transportowej w transporcie drogowym.
2.       Wzrost  natężenia  ruchu  w  centralnie  położonych  regionach, 

kosztem  

        opóźnień w regionach peryferyjnych.
3.    10 % sieci drogowej (7 500 km) codziennie blokowana przez korki.
4.      20  %  sieci  kolejowej  (16  000  km)    klasyfikowana  jako  „wąskie 

gardła”.

5.   16  dużych  portów  lotniczych  w  Europie  opóźnia  ponad  15  min 

operacje  startu  i  lądowań  (stanowi  to  30%  operacji).  Powoduje  to 
wzrost zużycia paliwa rocznie ok. 6% (1,9 mld litrów).

W  roku  1998  28%  emisji  CO

2

  pochodziło  z  transportu,  w  tym  udział 

transportu  samochodowego  wynosił  84%.  W  roku  2010  udział 
wzrośnie do 30%, i osiągnie poziom 1113 mld ton. 

Koszty kongestii w roku 2010 – wyniosą 80 mld euro (ok. 1% PKB UE).

Polityka transportowa UE

Podstawowe założenia: 

• -   tworzenia  transeuropejskich  sieci  transportu  (TEN),  w  tym 

autostrad morskich,

• -    uwzględnienia  przesuwania  przewozów  ładunków  z  transportu 

drogowego na  

•    kolej i na transport morski,
• -  redukcja zużycia energii i emisji zanieczyszczeń o 50%
• - rozwijania transportu miejskiego, w celu zmniejszenia w przejazdach 
•    wykorzystania samochodów osobowych, w celu redukcji emisji CO,
• - rozwój transportu intermodalnego w tym wspieranie budowy centrów 
•    logistycznych,
• -  zwiększonego  wykorzystywania  kapitału  prywatnego  w  realizacji 

programów   

•    rozwoju transportu.
Polityka  transportowa  powinna  być  powiązana  z  jednej  strony  z  polityką 

gospodarczą  (ze  względu  na  środki  finansowe),  a  z  drugiej  z  polityką 
przestrzenną (ze względu na zagospodarowanie).

Zasady finansowania w ramach polityki 

transportowej UE

  Projekty finansowane z Funduszu Spójności i z ERDF, 

powinny spełniać następujące warunki:

• - być  zlokalizowane  na  takich  odcinkach  sieci  transportowych, 

które będą  

•   tworzyć   przyszłą transeuropejską sieć transportową,
• -   stwarzać  możliwość  zwiększania  przewozów  na  kolei  i  drogą 

morską,

• -   ułatwiać  obsługę  transportową  miast,  poprzez  wspieranie 

transportu 

•    miejskiego,
• -  wykorzystywać przy realizacji, kapitał prywatny. 

Zasady finansowania w ramach polityki 

transportowej UE

  Projekty  transportowe  powinny  odpowiadać,  co  do  swego 

charakteru,  określonym  konkretnym  działaniom  realizacyjnym. 
Działania te dotyczą regulacji w transporcie polegających na:

• - poprawie jakości sektora drogowego, w tym bezpieczeństwa ruchu 
•   drogowego,
• -  rewitalizacji  kolei:    wzrost  udziału  w  transporcie  pasażerów  z  6  do 

10%, 

•   w transporcie towarowym z 8 do 15% 
• -  usprawnieniu kontroli ruchu lotniczego,
• -  usprawnieniu transportu morskiego i transportu śródlądowego,
• -  eliminacji zatłoczeń (wąskich gardeł) na sieciach transportowych,
• - usprawnieniach przy wykorzystywaniu transportu zbiorowego przez 
•   użytkowników,
• -  zwiększeniu roli UE wobec zjawisk globalnych w transporcie.

Zrównoważony system transportowy

Generalnym celem polityki 

transportowej zrównoważonego rozwoju 
jest tworzenie warunków do sprawnego, 
bezpiecznego, efektywnego 
ekonomicznie, a zarazem społecznie, 
gospodarczo i przestrzennie zasadnego, 
przemieszczania osób i ładunków w 
ramach wyznaczonych przez dostępne 
do tego działania, szeroko rozumiane 
zasoby naturalne i możliwości 
odprowadzania zanieczyszczeń do 
środowiska. 

Idea  ekorozwoju,  zwana  również  ideą  zrównoważonego 

rozwoju, funkcjonuje na świecie od ponad 25 lat. W 1987 

roku Komisja ONZ ds. Środowiska i Rozwoju opublikowała 

raport 

„Nasza  wspólna  przyszłość”

,  w  którym  zawarto 

ogólne  zasady  zrównoważonego  rozwoju.  Konsekwencją 

prac  tej  komisji  było  też  zorganizowanie  przez  ONZ  w 

czerwcu  1992  r.  w  Rio  de  Janeiro  międzynarodowej 

konferencji 

„Środowisko  i  rozwój”

,  zwanej  Szczytem 

Ziemi. Przyjęto na niej kilka ważnych dokumentów, w tym 

Deklarację  z  Rio  i  tzw. 

Agendę  21

,  czyli  program  działań 

na rzecz ekorozwoju w XXI w.:

•równoprawnie godzący racje społeczne, gospodarcze i 

ekologiczne,

•przestrzegający zasady przezorności ekologicznej,

•zapewniający trwałość użytkowania zasobów 

przyrodniczych,chroniący różnorodność biologiczną,

•sprawiedliwie uwzględniający interesy przyszłych 

pokoleń. 

W 

sensie 

społecznym 

polityka 

zrównoważonego 

rozwoju 

transportu 

wymaga:
tworzenia warunków do równoprawnej 
mobilności społeczeństwa,
zabezpieczenia interesów przyszłych 
pokoleń

W sensie gospodarczym powinna być:
ekonomicznie efektywna,
tworzyć  warunki  do  równoprawnej 
konkurencji.

W  sensie  przestrzennym  uwzględnienia 
wymaga:
ogólna kompozycja przestrzenna 
obszaru, dla której sieć transportowa jest 
osnową,
zachowanie powiązań funkcjonalnych 
minimalizujących transportochłonność,
dobór funkcji i intensywności 
użytkowania terenu pod kątem 
racjonalizacji generowanego ruchu.

W  sensie  ekologicznym  uwzględnienia 
wymaga:
ograniczona pojemność środowiska na 
zanieczyszczenia (np. powietrza, wody, 
hałas),
rzadkość zasobów naturalnych, 
zwłaszcza nieodnawialnych (np. paliwa 
kopalne, przestrzeń),
konieczność ochrony różnorodności 
biologicznej (np. gatunkowej, 
ekosystemowej, krajobrazowej).

UWARUNKOWANIA WE WDRAŻANIU 

POLITYKI WODNEJ UNII 

EUROPEJSKIEJ

Opracowany dla UE program 

działań opublikowany został w 

komunikacie Komisji Europejskiej 

(Komunikat Komisji w Sprawie 

Promocji Żeglugi Śródlądowej 

„NAIADES”- Zintegrowany 

Europejski Program Działań na 

Rzecz Żeglugi Śródlądowej 

{SEC(2006)34}) 

17 stycznia 2006 roku.

UWARUNKOWANIA WE WDRAŻANIU 

POLITYKI WODNEJ UNII 

EUROPEJSKIEJ

 

Program NAIADES zawiera propozycje i zalecenia w 

pięciu obszarach polityki związanych z żeglugą śródlądową, 

obejmujących:

1) rynek (poszukiwanie nowych rynków, rynki 
niszowe, transport kontenerowy),
2) flotę (modernizacja,  ulepszenia w napędzie w tym 
nowe paliwa),
3) zatrudnienie i kwalifikacje( szkolenie nowych 
kadr), 
4) wizerunek (promocja,, monitorowanie tendencji),
5) infrastrukturę (opłaty za  korzystnie z 
infrastruktury, plan rozwoju na rzecz poprawy 
i utrzymania dróg wodnych przy poszanowaniu 
wymogów w dziedzinie ochrony środowiska 
naturalnego).

Dla wdrożenia programu określono ramy czasowe 

na lata 2006 -2013

 

Transport w polityce UE

Komunikat  Komisji  do  Rady  Parlamentu  Europejskiego 

(COM(2006)336, 

Bruksela 

28.06.2006): 

„Logistyka 

transportu 

towarowego 

w 

Europie 

– 

klucz 

do 

zrównoważonej mobilności” . 

Podstawą rozwoju transportu zrównoważonego jest rozwój logistyki 

transportu towarowego  Zgodnie z zaleceniami UE tak 
rozumiana  logistyka  obejmuje planowanie, organizację , 
kontrole i realizację działań transportu towarowego w łańcuchu 
dostaw, oraz zarządzanie takimi działaniami. Logistyka w 
transporcie to wspieranie i rozwój transportu intermodalnego. 
Preferowane są podmioty logistyczne jako   niezależne podmioty 
gospodarcze. UE szacuje że koszty logistyki stanowią 10-15% 
końcowego kosztu gotowego produktu, w tym takie koszty jak 
transport i magazynowanie. Udział branży logistycznej w 
światowym PKB wynosi 13,8% (5,4 biliona euro). Roczne wydatki 
na logistykę w Europie szacuje się na ok.  1 biliona euro. Rozwój 
logistyki jest podstawą dostępu do rynku transportowego. 

Transport w polityce UE

Zgodnie  z  zaleceniami  Komisji  Ekonomiczno  –  Społecznej   

Parlamentu  Europejskiego  warunkiem  wydajnej  logistyki  w 
transporcie jest:

   Rozwój  i  śledzenie  towarów  we  wszystkich  systemach  transportu   

(system GALILEO, LRIT, RIS, AIS, TAF, ERTMS),

   Rozwój  identyfikacji  radiowej    i  wspólne  standardy  przekazywania   

wiadomości,

   Zintegrowany  system  zarządzania  siecią  drogową  z  wykorzystaniem 

inteligentnych systemów transportowych – ITS,

    Rozwój szkolenia logistycznego,
   Rozwój  i  modernizacja  infrastruktury  transportowej  w  ramach 

transeuropejskiej sieci transportowej TEN-T – wytypowano 30 projektów 
priorytetowych, które mają być zrealizowane do roku 2020,

   Rozwój  i  modernizacja  węzłów  przeładunkowych,  a  w  szczególności 

portów morskich, śródlądowych  i lotniczych,

   Standaryzacja  intermodalnych  jednostek  ładunkowych  w  transporcie 

wewnątrzunijnym.

Transport w polityce UE

Stan  realizacji  zaleceń  Białej  Księgi  zawiera  dokument  Komisji 

Wspólnot  Europejskich  z  22.  czerwca  2006r.  (COM(2006)  314),  pt.. 
„Utrzymać  Europę  w  ruchu-zrównoważona  mobilność  dla  naszego 
kontynentu.  Przegląd  średniookresowy  Białej  Księgi  Komisji 
Europejskiej  dotyczącej  transportu  z  2001r.”[32].    W  raporcie 
przewiduje  się  stały  udział  transportu  śródlądowego  państw  UE  na 
poziomie  3%,  przy  udziale  w  zużyciu  energii  rzędu    0,5%  z  całości 
energii zużywanej przez wszystkie środki transportu. W stosunku do 
roku  2000  wzrost  transportu  śródlądowego  w  roku  2020  wzrośnie  o 
28%.W  prognozie  emisji  CO

2

  do  roku  2020,  transport  wodny  wraz  z 

kolejowym wykazywać będzie spadek  w stosunku do roku 1995.
W roku 2008 Komisja Europejska opublikowała dokument zalecający 
realizację tzw „transportu zielonego

„ (Greeninig Transport Com(2008)433).  W raporcie określa się zadania 

dla  poszczególnych  systemów  transportowych  w  odniesieniu  do 
zmniejszenia  emisji  gazów  cieplarnianych  i  ograniczenia  hałasu. 
Podkreśla  się  znaczenie  żeglugi  śródlądowej  jako  systemu 
proekologicznego.  Stąd  wymóg  realizacji  zadań  zawartych  w 
dokumencie promującym transport śródlądowy – NAIDES.

Transport w Polsce diagnoza

W latach 90 – tych wystąpiły w transporcie następujące tendencje:
-   wzrosła o ponad 70 % liczba samochodów osobowych,
- transport samochodowy przejmował coraz więcej przewozów ładunków  
  (przewozi 80 % masy towarowej w przewozach lądowych),
-    zmniejszyły się o połowę przewozy pasażerskie na kolei,
-   wzrósł ponad dwukrotnie ruch graniczny, głównie samochodów osobowych 

i  

    ciężarowych,
- potroiła  się  liczba  statków  obsługiwanych  w  portach  morskich,  z 

jednoczesnym  

  spadkiem o 37 % tonażu polskiej floty żeglugowej,
- wzrosła o 50 % wielkość przewozów pasażerskich i ruchu lotniczego w 
  transporcie lotniczym,
- wzrosła o 1/3 wypadkowość na drogach publicznych (przy ok. 7 tys. zabitych 
  rocznie),
-  wzrosła o 1/3 wielkość przewozów w żegludze śródlądowej,
-   stagnacja wielkość przewozów komunikacją miejską.

Transport – tendencje zmian

Tendencje  te  wskazują,  że  w  Polsce  zachodzą  procesy 

zbliżone  do  tych,  jakie  mają  miejsce  w  krajach  Unii 
Europejskiej. Polegają one w szczególności na:

• spadku  transportochłonności  produktu  krajowego  brutto 

(PKB) 4 – 5 %      średniorocznie,

• wzrastającym  udziale  samochodów  osobowych  w  obsłudze 

ruchliwości      komunikacyjnej  ludności  (wynoszącej  już  około 
1/3 ruchliwości     ogółem),

• znacznego 

spadku 

udziału 

transportu 

kolejowego 

w 

przewozach  ładunków  oraz      wzrostu  udziału  w  tych 
przewozach transportu drogowego,

• następuje zmiana struktury przeładunków w portach morskich 

polegająca  na        zmniejszeniu wielkości  ładunków  masowych i 
wzroście ładunków drobnicowych  w tym kontenerowych,

• zwiększającego  się  udziału  w  przewozach  ogółem  przewozów   

międzynarodowych.

 

Prognoza

 
 
 

Prognoza rozwoju transportu samochodowego 

mln ton

Transport kolejowy, prognoza mln ton

Transport lotniczy, wodny

Diagnoza stanu obecnego

Transport, analiza SWOT

 Mocne strony 

• poprawny układ transportowy,
• duże zróżnicowanie gałęziowe  

transportu,

• dostosowanie  polskiego  prawa 

transportowego  do  wymogów 
UE,

• przygotowane programy 

modernizacji infrastruktury  
transportowej i portów 
morskich,

• wykształcona kadra 

zatrudniona w    sektorze, 

Słabe strony

• niedostateczny 

poziom 

techniczny  transportu,

• niedobór podaży usług 

transportowych, brak 
nowoczesnych sieci 
transportowych (szybkich kolei, 
autostrad itp.),

• niedostosowanie infrastruktury 

transportowej i portów 
morskich do struktury 
przewozów,

• mała elastyczność 

eksploatacyjna wynikająca z 
braku technologii 
międzygałęziowych,

• kosztowna rozbudowa 

infrastruktury transportowej, 

Transport, analiza SWOT

Szanse

• środkowoeuropejskie  położenie 

kraju wykorzystanie tranzytu, w 
tym morskiego,

• odrobienie 

opóźnień 

w 

transporcie  stworzy  szanse  na 
konkurencyjność 

polskiej 

gospodarki,

• stworzenie  nowoczesnej  sieci 

TEN 

z 

udziałem 

środków 

pomocowych UE,

• odrobienie 

dystansu 

do 

funkcjonowania  transportu  w 
krajach europejskich

• wysoki stopień zrównoważenia 

terytorialnego transportu 

Zagrożenia

• konkurencja przewoźników na 

rynkach przewozowych w Polsce 
w tym konkurencja innych 
portów bałtyckich,

• narastające  zatłoczenie  ruchem 

wywołujące  dodatkowe  koszty 
obsługi transportowej,

• utrwalenie  się  niedostatecznego 

poziomu technicznego w rozwoju 
transportu,

• Utrwalenie 

peryferyjności 

położenia  Polski  w      UE, 
powodowanego 

niedorozwojem 

transportu

• narastające zagrożenie 

środowiska przez transport 
(spaliny, hałas, degradacja 
terenu itp.) 

Cele strategii rozwoju transportu

Sieć drogowa

Cele szczegółowe do 2013 roku
Sieć  drogowa 
• Przekazanie do eksploatacji 85% docelowej sieci autostrad.
• Przekazanie  do  eksploatacji  40  %  docelowej  sieci  dwujezdniowych  dróg 

ekspresowych.

• Przystosowanie  dróg  do  zwiększonej  normy  naciskowej  dla  samochodów 

ciężarowych zgodnie z harmonogramem określonym w Traktacie Akcesyjnym.

• Poprawa  stanu  utrzymania  dróg  krajowych,  tak  by  w  roku  2013  osiągnąć 

następujące  wskaźniki:

-         stan dobry 80 %
-         stan zadawalający 15 %
-         stan zły 5 %.
• Wyprowadzanie  dróg  krajowych  z  miast  poprzez  budowę  co  najemnie  90 

obwodnic.

• Utrzymanie  obecnego  tempa  przebudowy  dróg  krajowych  w  miastach  na 

prawach powiatu.

• Modernizacja  dróg  w  celu  dostosowania  ich  do  standardów  określonych 

warunkami  technicznymi  i  wymaganiami  w  zakresie  bezpieczeństwa  ruchu 

drogowego  (60  %  dostosowania  podstawowej  sieci  dróg  -  krajowych  i 

wojewódzkich - w roku 2013).

Sieć kolejowa

Sieć kolejowa 
• Zakończenie 

modernizacji 

od 

40% 

do 

50% 

kolejowej 

transeuropejskiej sieci transportowej, w tym:

• Przystosowanie  co  najmniej  trzech  odcinków  linii  kolejowych  o 

łącznej długości nie mniejszej niż 700 km do prędkości 200 km/godz. 
dla pociągów pasażerskich.

• Poprawa stanu technicznego istniejącej infrastruktury kolejowej, tak 

by w roku 2013 80% linii znajdowało się w stanie dobrym, a 20% w 
stanie zadawalającym.

• Likwidacja wąskich gardeł  powodujących ograniczenia prędkości na 

liniach kolejowych o dużych potokach przewozowych.

Transport lotniczy, morski

Porty morskie
• Zakończenie prac nad zapewnieniem sprawnego dostępu drogowego 

i kolejowego do portów morskich.

• Kontynuowanie  prac  nad  poprawą  infrastruktury  portów  morskich  i 

dostępu do nich od strony morza.

 
Lotnictwo 
• Wspieranie  wybranych  inwestycji  infrastrukturalnych  w  portach 

lotniczych.

• Poprawa dostępu drogowego i kolejowego do portów lotniczych.
• Prowadzenie  prac  przygotowawczych  i  projektowych  do  budowy 

centralnego lotniska dla Polski.

 
Śródlądowy transport wodny
Wspieranie rozwoju śródlądowych dróg wodnych.

Ważniejsze inwestycje drogowe  przewidziane 

do realizacji w latach 2007-2013

Autostrady i drogi ekspresowe
• Zbudowanie autostrady A1 (w europejskim korytarzu transportowym Gdańsk – 

Wiedeń)  na  całej  długości.  Autostrada  ta  jest  priorytetową  inwestycją  o 

znaczeniu europejskim.

• Zakończenie  budowy  autostrady  A2  (w  europejskim  korytarzu  transportowym 

Berlin – Moskwa) na odcinku od zachodniej granicy Państwa do Siedlec.

• Zakończenie 

budowy 

autostrady 

A4/A18 

(w 

europejskim 

korytarzu 

transportowym  Berlin/Drezno  –  Kijów)  na  odcinku  od  zachodniej  granicy 

Państwa do Tarnowa.

• Wszystkie  drogi  ekspresowe  przewidziane  do  realizacji  w  latach  2007-2013 

będą od razu budowane w standardzie dwujezdniowym. W pierwszej kolejności 

budowane  będą  drogi,  na  których  przewidywany  jest  największy  wzrost 

natężania  ruchu  do  2020  roku.  Wstępna  lista  dróg  ekspresowych 

przewidzianych  do  realizacji  w  latach  2007  –  2013  przedstawia  się   

następująco:

        S2:    Przejście przez Warszawę w ciągu autostrady A2
S3:    Szczecin – autostrada A4
S5:    Świecie – Poznań - Wrocław
S7:    Gdańsk – Warszawa i Radom - Kraków
S8:    Wrocław – Warszawa i Wyszków –Białystok
S10:  Płońsk – Toruń
S17:  Warszawa – Lublin

Inwestycje drogowe

Linie kolejowe

Linie kolejowe

1. Wstępna lista inwestycji przewidzianych do realizacji, w kolejności 

odpowiadającej ich   ważności, przedstawia się następująco:

    E20 (Berlin-Moskwa): Dokończenie modernizacji linii E 20 na całej długości.
   E65  (Gdynia-Wiedeń):  E  65  jest  priorytetową  inwestycją  o  znaczeniu 

europejskim.  Prace  prowadzone  będą  na  całej  długości  od  Gdyni  do 
południowej  granicy  Państwa.  Zasadnicza  część  linii  będzie  dostosowana 
do prędkości 200 km/godz.

  E75  („Rail  Baltica”):  E75  jest  priorytetową  inwestycją  o  znaczeniu 

europejskim.  Prace  prowadzone  będą  na  odcinku  Warszawa  -  Białystok, 
który zostanie przystosowany do prędkości 200 km/godz.

   E 59: W miarę posiadanych środków kontynuowana będzie przebudowa tej 

linii na odcinku od Szczecina do Poznania.

  E 30:  W miarę posiadanych  środków  kontynuowana  będzie  przebudowa  tej 

linii na odcinkach o największym natężeniu ruchu.

 
2.  Równolegle  z  inwestycjami  torowymi  prowadzone  będą  inwestycje  w 

zakresie energetyki, łączności, informatyki i innych systemów kolejowych.

 Program inwestycji w sieci linii kolejowych

 

CEL 2:  NOWOCZESNY RYNEK 

TRANSPORTOWY

Stworzenie  podstaw  nowoczesnego  rynku  transportowego, 

oferującego  przedsiębiorcom  i  obywatelom  usługi  wysokiej 
jakości, w drodze realizacji następujących działań:

         przełamanie  impasu  w  restrukturyzacji  i  prywatyzacji 

kolei,

        rozpoczęcie procesu odnowy floty morskiej i śródlądowej,
         zakończenie  procesu  przekształceń  własnościowych  w 

sektorze lotniczym,

         szersze  wykorzystanie  w  transporcie  nowoczesnych 

technik informatycznych.

 

Cel 2. Cele szczegółowe

Transport kolejowy 
• Przyspieszenie restrukturyzacji i prywatyzacji spółek Grupy PKP.
• Zmniejszenie  długości

  linii  kolejowych  w  eksploatacji  z  obecnych 

19,4 tys. km do 16,5 tys. km.

• Obniżenie kosztów funkcjonowania PLK.
• Obniżenie stawek za dostęp do infrastruktury kolejowej.
• Unowocześnienie taboru kolejowego.
• Zwiększenie interoperacyjności kolei.
 
Transport morski 
• Wspieranie odnowy tonażu floty morskiej.
• Rozwój autostrad morskich i żeglugi bliskiego zasięgu.
• Zwiększenie przeładunków kontenerów i drobnicy.
• Poprawa jakości usług portowych.
• Wspieranie 

małych 

portów 

jako 

regionalnych 

ośrodków 

przedsiębiorczości.

• Podniesienie  poziomu  bezpieczeństwa  żeglugi  oraz  ochrony  środowiska 

morskiego.

Cel 2. Cele szczegółowe

Transport lotniczy 
• Zakończenie procesu przekształceń własnościowych w lotnictwie.
• Uporządkowanie  sytuacji  prawnej  lotnisk  wojskowych  współużytkowanych 

przez spółki prawa cywilnego i PPL.

• Realizacja programu rozwoju sieci lotnisk i urządzeń lotniskowych.
• Stymulacja rozwoju rynku lotniczego poprzez narzędzia regulacyjne.
• Osiągnięcie najwyższych standardów bezpieczeństwa w transporcie lotniczym.
• Zmniejszenie uciążliwości transportu lotniczego dla środowiska.
• Rozwijanie infrastruktury nawigacyjnej.
• Wypracowanie  modelu  finansowania  infrastruktury  lotniczej  w  oparciu  o 

system PPP. 

Śródlądowy transport wodny
• Wzrost  udziału  śródlądowego  transportu  wodnego  w  ogólnym  przewozie 

ładunków mierzonym w tonach z obecnych 0,6% do 1% w roku 2013.

• Wspieranie odnowy tonażu żeglugi śródlądowej.
• Określenie  długoterminowych  i  średnioterminowych  planów  rozwoju  dróg 

wodnych w Polsce.

• Zmiany regulacji prawnych mających na celu wspieranie rozwoju śródlądowego 

transportu wodnego.

• Ożywienie  przewozów  pasażerskich  i  ruchu  turystycznego  na  wybranych 

szlakach wodnych.

Cel 2.

Inteligentne systemy transportowe

• Stworzenie 

krajowej 

architektury 

Inteligentnych 

Systemów 

Transportowych,  zapewniającej  kompatybilność  poszczególnych 
systemów składowych.

• Realizacja projektów pilotażowych w zakresie IST.
• Wspieranie  projektów  zarządzania  ruchem  drogowym  w  miastach  i 

na sieci zamiejskiej.

• Wspieranie projektów zarządzania ruchem kolejowym.
• Współ  finansowanie  zakupu  systemów  informatycznych  dla 

transportu  intermodalnego  (śledzenie  ładunków,  obsługa  centrów 
logistycznych).

• Stworzenie  w  Ministerstwie  Infrastruktury  jednostki  organizacyjnej 

zajmującej się sprawami nowoczesnych technologii w transporcie.

Cel 3. Zintegrowany system transportowy.

Tworzenie zintegrowanego systemu transportowego 

poprzez:

      wspieranie wybranych przedsięwzięć  w dziedzinie transportu 

miejskiego,

     wspieranie rozwoju transportu intermodalnego.
     stworzenie systemu koordynacji działań Ministerstwa 

Infrastruktury i samorządów        województw w dziedzinie 
transportu.

 

 

Cel 3. Transport miejski

Zintegrowany transport miejski
Wspieranie wybranych przedsięwzięć w następujących obszarach:
  Tworzenie zintegrowanych planów rozwoju transportu miejskiego,
  Tworzenie infrastruktury szybkiej kolei miejskiej,
  Rozwój komunikacji tramwajowej,
  Promocja „czystego” transportu autobusowego,
  Tworzenie zintegrowanych węzłów komunikacyjnych,
  Zwiększanie  atrakcyjności  transportu  miejskiego,  w  tym  poprzez 

poprawę jego  standardu i stanu  bezpieczeństwa,

  Zwiększanie 

dostępności 

komunikacji 

miejskiej 

dla 

osób 

niepełnosprawnych,

   Wspieranie budowy dróg rowerowych.
• Przygotowanie  kompleksowego  uregulowania  spraw  związanych  z 

publicznym transportem zbiorowym w formie nowej ustawy.

• Stworzenie 

w 

Ministerstwie 

Infrastruktury 

jednostki 

organizacyjnej zajmującej się sprawami transportu miejskiego.

Cel 3. Transport intermodalny

Transport intermodalny 
• Zwiększenie udziału transportu intermodalnego w ogólnym 

przewozie ładunków kolejowych z obecnych 0,9% do 1,8% w roku 
2013.

• Wspieranie budowy i modernizacji ogólnodostępnych terminali 

kontenerowych na liniach kolejowych, w portach morskich i w 
portach rzecznych.

• Wspieranie budowy i modernizacji ogólnodostępnych centrów 

logistycznych oraz pomoc w integracji centrów już istniejących.

• Współfinansowanie zakupu i leasingu specjalistycznego taboru do 

przewozów intermodalnych.

• Udzielanie jednorazowej, początkowej pomocy przy uruchamianiu 

nowych usług w zakresie transportu intermodalnego.

• Wzmocnienie jednostki organizacyjnej w Ministerstwie 

Infrastruktury zajmującej się sprawami transportu 
intermodalnego.

 

Cel 4. Bezpieczeństwo

Bezpieczeństwo ruchu drogowego
• Do  2013  roku  liczba  śmiertelnych  ofiar  wypadków  drogowych 

zmniejszy się o 50 % w stosunku do roku 2003, tzn. do poziomu nie 

przekraczającego 2820 zabitych.

• Działania prewencyjno-kontrolne doprowadzą w 2013 roku do:
      50-procentowego zmniejszenia liczby przekroczeń prędkości,
            95-procentowego  (przód)  i  80-procentowego  (tył)  wskaźnika 

stosowania pasów bezpieczeństwa,

      50-procentowego zmniejszenia liczby nietrzeźwych kierowców.
• W  przypadku  wszystkich  nowych  inwestycji  i  modernizacji  dróg 

prowadzony będzie audyt bezpieczeństwa ruchu drogowego.

• Zarządcy  dróg  wzmocnią  działania  związane  z  przebudową  miejsc 

niebezpiecznych (likwidacja czarnych punktów).

• Uspokojenie  ruchu  na  drogach  tranzytowych  przechodzących  przez 

miasta i małe miejscowości (na 80 % długości tych dróg).

• Zmniejszenie  niebezpiecznych  zachowań  młodych  kierowców,  tak 

aby powodowali oni nie więcej niż 10% śmiertelnych wypadków.

• Prowadzenie  szeroko  zakrojonych  kampanii  medialnych  i  działań 

edukacyjnych skierowanych do użytkowników dróg.