Nowoczesne metody organizowania stanowiska pracy, wpływ 

otoczenia na efektywność pracy, dostosowanie warunków do 

charakteru wykonywanej pracy.

Patrycja Gwinner 

grupa 4b



Stanowisko pracy stanowi przestrzeń pracy 

wraz z wyposażeniem w środki i przedmioty 
pracy, w której pracownik lub zespół 
pracowników wykonuje pracę. 



W celu zapewnienia  optymalnej struktury 

przestrzennej stanowiska pracy, należy 
przestrzegać następujących zasad:



stanowisko robocze musi zapewniać wygodny 

i bezpieczny dostęp obsługującym 
pracownikom,



należy ustalić stałe miejsca na materiały i 

narzędzia, materiały i narzędzia powinny być 
umieszczone w funkcjonalnym polu 
pracownika, przedmioty ciężkie i najczęściej 
używane w polu optymalnym i na wysokości 
powierzchni roboczej.



materiały i narzędzia muszą być 

rozmieszczone w taki sposób, aby zapewniały 
ustaloną kolejność ruchów, odległości między 
przedmiotami na stanowisku roboczym 
powinny być jak najmniejsze,



ułożenie przedmiotu powinno pozwolić na 

szybkie i łatwe uchwycenie, należy używać 
pojemników stołowych, przenośników 
grawitacyjnych, uchwytów itp., w celu 
ułatwienia pracy i odciążenia rąk. 

Podczas wykonywania prac w pozycji siedzącej 
bardzo ważne jest przyjmowanie prawidłowej 
pozycji siedzącej kątów prostych, tzn:
między górną powierzchnią uda a dolna 
powierzchnią płyty powinna być zachowana 
przestrzeń niezbędna do swobodnego ruchu 
nóg,



górna krawędź siedziska nie może wywierać 

żadnego ucisku na podudzie w pozycji, gdy 
stopy siedzącego spoczywają płasko na 
podłodze, a kolana są zgięte pod kątem ok. 
90

o

,wysokość stołu musi być tak dobrana, aby 

staw łokciowy przy pionowym ustawieniu 
ramienia siedzącego w pozycji wyprostowanej 
leżał na poziomie przedniej,



oparcie krzesła powinno podpierać kręgosłup 

poniżej łopatek przy słuchaniu, lub górny 
brzeg miednicy siedzącego w czasie pisania: 
podparcie brzegu miednicy nie powinno być 
ugięte, tylna część podudzia nie powinna 
dotykać krawędzi siedziska,



nad płaszczyzną siedziska oparcie powinno 

być otwarte (puste miejsce) albo mocno 
wklęsłe, aby wyprostowana osoba siedząca 
mogła odchylić dolną część kości kulszowej ku 
tyłowi,



wysokość siedziska powinna być taka, by 

stopy spoczywały płasko na podłodze.

Praca przy komputerze



Obecnie nieodłącznym narzędziem pracy 

biurowej jest komputer. Długi okres pracy 
(wielogodzinny, kilkumiesięczny, kilkuletni) z 
komputerem wraz z niekorzystnymi 
czynnikami może powodować dolegliwości 
zdrowotne. 



Pojawienie się tych dolegliwości zależy przede 

wszystkim od czynników będących 
potencjalnymi zagrożeniami, czasu pracy 
z komputerem, indywidualnych cech 
użytkownika (w tym jego osobistej 
podatności).



Minimalne wymagania, które powinno 

prawidłowo spełniać stanowisko do pracy z 
komputerem to:



unikanie instalowania wielu komputerów w 

jednym pomieszczeniu dla ograniczenia 
hałasu,



ekran powinien znajdować się w odległości 

1,5 - 2 przekątnych od oczu,



na jednej osi należy umieścić monitor i 

przedmiot najczęściej obserwowany (np. tekst 
nad którym się pracuje),



przenoszenie wzroku z jednego obiektu 

stanowiska na drugi nie powinno wymagać 
ruchów głowy,



odległość pomiędzy stanowiskami nie 

powinna być mniejsza niż 1,5 metra,



najmniejsza odległość pomiędzy dwoma 

monitorami to 0,5 metra,



wilgotność powietrza w miejscu pracy z 

komputerem powinna wynosić powyżej 30%,



sztuczne oświetlenie nie może być skierowane 

bezpośrednio na ekran. 



Właściwą organizację stanowiska pracy z 

komputerem, uwzględniającą powyższe 
aspekty, przedstawia rys. 1. 

Środowisko pracy



Warunki środowiska pracy mają wpływ 

zarówno na wydajności i jakości pracy, jak i na 
stan zdrowia pracowników. Do 
najważniejszych czynników środowiska pracy 
zalicza się:

   -mikroklimat,
   -oświetlenie,
   -hałas,
   -drgania.

Mikroklimat



Mikroklimat jest to klimat charakterystyczny 

dla małej części środowiska, której odrębność 
jest wynikiem specyfiki układu czynników ją 
tworzących, np. wysokością i wahaniami 
temperatury, wilgotności, szybkością ruchu 
powietrza itp. Do podstawowych czynników 
kształtujących mikroklimat środowiska należy 
zaliczyć:

- temperaturę powietrza, 
- wilgotność, 
- ruch powietrza, 
- promieniowanie cieplne, 
- ciśnienie atmosferyczne



Wszystkie części składowe mikroklimatu 

wywierają wpływ na samopoczucie człowieka, 
jego sprawność fizyczną i umysłową, na 
wydajność pracy oraz zachowanie dobrego 
stanu zdrowia. 



Każdy człowiek posiada wrodzone możliwości 

oceny stanu warunków mikroklimatycznych



Dlatego też jako miarę komfortu cieplnego 

coraz częściej przyjmuje się subiektywne 
odczucie temperatury przez człowieka 
(temperatury odczuwane lub rzeczywiste). 
Odczucia te są zależne od odporności 
organizmu, stanu zdrowia, wieku i 
przyzwyczajeń

Światło



Światło, czyli promieniowanie optyczne lub 

widzialne, jest częścią promieniowania 
elektromagnetycznego, którego długości fal 
zawarte są w zakresie 380 - 780 nm. 



Wzrokiem odbieramy zdecydowaną większość 

(80-90%) informacji niezbędnych przy 
wykonywaniu różnorodnych czynności, w tym 
też zawodowych



Podstawowym czynnikiem środowiska pracy 

warunkującym prawidłowe działanie organu 
wzroku jest odpowiednie oświetlenie. 



Zapewnienie odpowiedniego oświetlenia 

stanowisk roboczych jest istotnym warunkiem 
sprawnej pracy, higieny wzroku oraz 
podniesienia estetyki wnętrza pomieszczenia. 



Aby działalność wzroku mogła dokonać się w 

warunkach optymalnych, warunki 
oświetleniowe muszą odpowiadać określonym 
wymogom psychofizjologicznym narządu 
wzroku, zależnie od rodzaju wykonywanej 
pracy. 



Zadaniem dobrego oświetlenia jest 

zapewnienie wymaganej ostrości widzenia, 
szybkości postrzegania i odpowiedniej 
akomodacji. Praca powinna być wykonywana 
bezbłędnie, bez nadmiernego zmęczenia i z 
dobrym samopoczuciem. 

Hałas



Hałasem określany jest ogół dźwięków i 

szmerów o różnej sile głośności, różnym 
przeznaczeniu, odbieranych przez człowieka w 
różnych sytuacjach. Hałasem stają się bodźce 
lub zespół bodźców działających akustycznie 
i/lub psychicznie: 



z nadmierną intensywnością, czyli głośnością 

dźwięków, 



z określoną częstością i długotrwałością 

występowania, z dużą różnorodnością 
pobudzeń słuchowych składających się na 
ogólne pojęcie hałasu. 



Hałas działa na analizator słuchu, który 

odgrywa ważną rolę w pracy, a zwłaszcza 
umysłowej. Organ słuchu podobnie jak inne 
analizatory składa się z trzech części: 
receptora, dośrodkowych dróg nerwowych od 
receptora do mózgu oraz ośrodka korowego. 



Hałas działa na receptor słuchu, stwarzając 

niebezpieczeństwo uszkodzenia ucha 
wewnętrznego i ewentualnie błony 
bębenkowej oraz na układ nerwowy, 
utrudniając skupienie uwagi, drażniąc system 
wegetatywny, wprowadzając nadmierne 
pobudzenie lub wywołując apatie i 
przygnębienie oraz utrudniając sprawny 
przebieg czynności psychomotorycznych



Należy zatem hałas uznać za jeden z 

najbardziej uciążliwych czynników 
materialnego środowiska pracy. Ponadto 
znacznie trudniejsza jest ochrona przed 
hałasem niż np. nadmiernie silnym światłem. 

Do podstawowych metod zwalczania hałasu 
należą:
- uniemożliwienie powstawania szkodliwego 
hałasu, 
- osłabienie rozprzestrzeniania się hałasu, 
- zastosowanie środków ochrony osobistej. 

Drgania



Drganiami nazywa się zmiany wielkości 

fizycznej występujące w funkcji czasu i 
polegającej na tym, że jej wartości są na 
przemian rosnące i malejące względem 
pewnego poziomu odniesienia.



Występujące pod wpływem drgań o 

niewielkiej częstotliwości, podświadome 
skurcze mięśni zapewniają obronę czynną.



Najniebezpieczniejsze są drgania 

rezonansowe, tzn. takie drgania, których 
częstotliwość odpowiada częstotliwości 
własnej drgań poszczególnych narządów 
ustroju ludzkiego.



Zapobieganie szkodliwemu oddziaływaniu 

drgań mechanicznych sprowadza się do 
ścisłego przestrzegania obowiązujących 
norm..



Możliwości integracji lekarskiej są w tym 

zakresie niewielkie i ograniczają się do kontroli 
warunków pracy robotników wykonujących 
swe czynności robocze w strefie oddziaływania 
intensywnych drgań oraz obsługujących 
narzędzia lub maszyny wytwarzające wibracje



Niezmiernie istotną rolę odgrywa 

udoskonalenie konstrukcji pojazdów 
mechanicznych, maszyn i narzędzi. Na 
podstawie licznych badań udowodniono, że 
właściwe zawieszenie, zastosowanie urządzeń 
amortyzujących oraz racjonalizacja konstrukcji 
miejsc roboczych w znacznym stopniu 
zmniejsza szkodliwość oddziaływania drgań 
mechanicznych i wstrząsów.



Wykorzystanie wiedzy z dziedziny ergonomii 

pozwala na stworzenie niezbędnych 
warunków, dzięki którym pracownik będzie 
pracował bezpiecznie i efektywnie. 



Wprowadzanie zasad ergonomii już podczas 

opracowania koncepcji oraz projektowania 
nowego stanowiska pracy pozwala nie tylko na 
bezpośrednie usunięcie przyczyn 
ewentualnych wypadków przy pracy, ale 
poprzez stwarzanie optymalnych warunków 
pracy zwiększa pośredni stopień 
bezpieczeństwa pracy.