background image

Wpływ preparatów 

hormonalnych na 

przemiany metaboliczne 

in vivo

Krzysztof Blaska
Anna Błaszkiewicz
Małgorzata Brzezina
Gr 1B

background image

Podwzgórze

background image

Pegwisomant

Analog ludzkiego hormonu wzrostu zmodyfikowany tak, aby 
działał jak 

antagonista

 receptora hormonu wzrostu. 

Wysoce wybiórczy dla receptora hormonu wzrostu, nie reaguje 
krzyżowo z receptorami dla innych cytokin, w tym z 
receptorem dla prolaktyny. 

Zahamowanie działania hormonu wzrostu prowadzi do 
zmniejszenia stężenia 

insulinopodobnego czynnika wzrostu I 

(IGF-I) w surowicy, jak również innych powstających w wyniku 
stymulacji hormonalnej białek, takich jak 

wolne IGF-I

, wrażliwa 

na działanie kwasu 

podjednostka IGF-I 

(ALS) i 

białko wiążące 

insulinopodobny czynnik wzrostu 3 

(IGFBP-3). 

Somavert

background image

Lanreotyd

Syntetyczny 

analog somatostatyny

, oktapeptyd. 

Wykazuje duże powinowactwo do obwodowych receptorów 
somatostatyny (przysadkowych i trzustkowych) i znacznie 
mniejsze do receptorów ośrodkowych. 

Hamuje wydzielanie hormonu wzrostu, prolaktyny oraz 
m.in. wydzielanie insuliny, glukagonu, hormonów 
trawiennych. 

W wyniku hamowania syntezy hormonu tyreotropowego 
(TSH) normalizuje czynność tarczycy u pacjentów z 
gruczolakami wydzielającymi hormon tyreotropowy. 

Zmniejsza stymulowane prostaglandyną E

1

 wydzielanie 

wody, sodu, potasu i chlorków do światła jelita czczego

Lanreotyd działa silniej i dłużej niż somatostatyna. 

Działa też antyproliferacyjnie. 

Somatuline 

background image

Somatostatyna

Naturalny hormon wyizolowany początkowo z podwzgórza, a 
następnie zidentyfikowany w komórkach D trzustki, błonie 
śluzowej żołądka oraz w licznych komórkach przewodu 
pokarmowego. 

Do celów leczniczych stosowana jest somatostatyna uzyskana 
syntetycznie. 

Jest inhibitorem hormonu wzrostu (somatotropiny). 

Hamuje: 

wydzielanie TSH, 

powoduje zahamowanie odpowiedzi LH na stymulacyjne działanie GnRH

wydzielanie peptydów żołądkowo-jelitowo-trzustkowych: gastryny, sekretyny, 
wazoaktywnego peptydu jelitowego (VIP), glukagonu i insuliny, a także pepsyny i 
kwasu solnego w żołądku oraz enzymów trzustkowych. 

Zmniejsza przepływ krezkowy i wrotny.

Somatostatin

background image

Oktreotyd

Cykliczny oktapeptyd, pochodna somatostatyny o podobnych właściwościach 
farmakologicznych, ale o dłuższym czasie działania. 

Hamuje 

patologiczne uwalnianie hormonu wzrostu (GH) oraz serotoniny i peptydów 
uwalnianych przez wewnątrzwydzielniczy układ żołądkowo-jelitowo-trzustkowy (GEP

uwalnianie GH stymulowane argininą, wysiłkiem fizycznym i hipoglikemią wywołaną 
podaniem insuliny;

poposiłkowe uwalnianie insuliny, glukagonu, gastryny i innych peptydów 
wytwarzanych przez wewnątrzwydzielniczy układ GEP oraz uwalnianie insuliny i 
glukagonu stymulowane przez argininę; 

uwalnianie hormonu tyreotropowego stymulowanego przez hormon uwalniający 
tyreotropinę.

U chorych na akromegalię powoduje zmniejszenie stężenia hormonu wzrostu 
i/lub IGF-1 (somatomedyny C), zmniejszając nasilenie objawów chorobowych, 
takich jak bóle głowy, nadmierne pocenie się, parestezje, zmęczenie, bóle 
kości i stawów, zespół cieśni nadgarstka. W przypadku akromegalii 
spowodowanej gruczolakiem przysadki wydzielającym GH lek może 
powodować zmniejszenie objętości guza. 

background image

W rakowiaku stosowanie oktreotydu może łagodzić zaburzenia naczynioruchowe 
(zaczerwienienie skóry twarzy i górnej części ciała) oraz biegunki, które 
spowodowane są nadmiernym wydzielaniem hormonów, zwłaszcza serotoniny.

Przy guzach VIPoma prowadzi do zmniejszenia stężenia wazoaktywnego hormonu 
jelitowego, zmniejsza nasilenie biegunek, pomaga uzyskać równowagę 
elektrolitową, a u niektórych pacjentów powoduje spowolnienie, zatrzymanie 
wzrostu lub zmniejszenie rozmiarów guza (zwłaszcza w przypadku przerzutów do 
wątroby). 

Powoduje zmniejszenie nasilenia zmian skórnych (nekrolityczny rumień 
wędrujący) i złagodzenie biegunki.

Stosowany w monoterapii lub leczeniu skojarzonym zespołu Zollingera i Ellisona 
powoduje zmniejszenie nadmiernego wydzielania soku żołądkowego oraz 
złagodzenie biegunek i zaburzeń naczynioruchowych, a niekiedy zmniejszenie 
stężenia gastryny w osoczu. 

W przypadku guza insulinoma lek zmniejsza, często krótkotrwale, stężenie 
insuliny we krwi.

Pojedyncze dawki powodują zmniejszenie wytwarzania żółci i hamują motorykę 
pęcherzyka żółciowego. 

Sandostatin

Oktreotyd

background image

Desmopresyna

Syntetycznym analog naturalnego hormonu wazopresyny, którą 
cechuje silniejsze i dłuższe działanie antydiuretyczne oraz 
znacznie słabsze działanie kurczące na błonę mięśniową naczyń 
krwionośnych i macicy (w dawkach terapeutycznych nie wykazuje 
takiego działania). 

Działanie antydiuretyczne odbywa się przez regulację resorpcji 
zwrotnej wody w kanalikach nerkowych.

Wykazuje wpływ na hemostazę: 

zwiększa stężenie krążącego we krwi czynnika VIII i czynnika von Willebranda (2-4 
razy), uwalniając je ze śródbłonka naczyń, 

powoduje zwiększenie aktywności tkankowego aktywatora plazminogenu w 
osoczu, 

nasila procesy fibrynolizy. 

Minirin

background image

Przysadka

background image

Rekombinowany ludzki hormon wzrostu (GH/STH). 

Działa na przemianę materii bezpośrednio bądź za pośrednictwem 
wytwarzanych w wątrobie somatomedyn. 

Bezpośrednie efekty działania somatropiny: 

uwalnianie kwasów tłuszczowych, 

zwiększenie transportu aminokwasów przez błony komórkowe, 

zmniejszenie zużycia glukozy przez mięśnie 

zwiększenie syntezy glukozy z aminokwasów w wątrobie. 

Somatomedyny stymulują rozmnażanie komórek, syntezę DNA i RNA oraz 
białek. 

W chrząstkach nasadowych kości zwiększają wcielanie aminokwasów i 
siarczanów, co prowadzi do wydłużania kości. 

Przyspiesza także ziarninowanie i gojenie ran.

Powoduje wzrost kości, rozmnażanie i wzrost komórek, całych narządów, 
odgrywa rolę w procesach regeneracyjnych, w metabolizmie tłuszczów, 
białek i węglowodanów, gospodarce mineralnej. 

Genotropin, Norditropin, Omnitropie

Somatotropina

background image

Gonadotropina menopauzalna uzyskiwana w wyniku 
ekstrakcji hormonów z moczu kobiet w okresie przekwitania. 

Wykazuje zarówno aktywność folitropową, jak i luteotropową.

W organizmie kobiet 

folitropina (FSH) kontroluje rozwój, dojrzewanie pęcherzyka jajnikowego i 
wydzielanie estrogenów;

lutropina (LH) powoduje owulację, tworzenie ciałka żółtego w jajnikach 
oraz kontroluje wytwarzanie estrogenów i progesteronu. 

U mężczyzn:

FSH pobudza spermatogenezę w jądrach, 

LH - pobudza komórki śródmiąższowe jąder (Leydiga) - stymuluje 
wydzielanie androgenów.

Menogon, Menopur, Merional

Menotropina

background image

Tarczyca

background image

Kalcytonina jest hormonem polipeptydowym wytwarzanym przez komórki C 
gruczołu tarczowego. 

Wraz z parathormonem i kalcytriolem reguluje gospodarkę wapniowo-
fosforanową (zmniejsza stężenie wapnia w surowicy), wpływając głównie na 
metabolizm kości; 

Wykazuje bezpośredni wpływ:

na nerki - zmniejsza wchłanianie zwrotne wapnia, fosforu i sodu w kanalikach nerkowych

przewód pokarmowy - zmniejsza wydzielanie soku żołądkowego i trzustkowego.

Mechanizm działania kalcytoniny na tkankę kostną polega na hamowaniu 
resorpcji kości poprzez zmniejszenie liczby i aktywności osteoklastów 
(komórek kościogubnych). 

Początkowo kalcytonina pobudza również tworzenie kości poprzez aktywację 
osteoblastów (komórek kościotwórczych), ale jest to efekt krótkotrwały. 

Wykazuje również działanie przeciwbólowe, najprawdopodobniej poprzez 
uwalnianie endorfin w OUN. 

Długotrwałe podawanie kalcytoniny indukuje powstanie przeciwciał, które 
mogą osłabić lub znieść efekt jej działania. 

Calcitonin Jelfa, Miacalcic

 

Kalcytonina

background image

Cynkalcet

Lek kalcymimetyczny bezpośrednio zmniejszający stężenie 
parathormonu (PTH) poprzez zwiększenie wrażliwości 
receptora wapniowego na wapń pozakomórkowy. 

Spadek stężenia PTH powoduje obniżenie stężenia wapnia 
w surowicy przez zmniejszenie :

resorpcji Ca z jelita

wchłaniania Ca z żołądka 

uwalniania Ca z kości, przez zahamowanie aktywności osteoklastów 

Mimpara

background image

Niezbędny składnik potrzebny do syntezy w organizmie 
hormonów tarczycy oraz prawidłowego funkcjonowania 
gruczołu tarczowego. 

U osób dorosłych dobowe zapotrzebowanie na jod wynosi 
150-300 µg. 

W przewodzie pokarmowym jodki wchłaniają się na całej 
długości jelit, ale przede wszystkim w jelicie cienkim, skąd 
w ciągu 2 h rozprowadzane są w przestrzeni 
pozakomórkowej. 

Niedobór jodu jest przyczyną wola endemicznego, 
niekiedy wrodzonego upośledzenia rozwoju umysłowego.

Jodid, Vitreolent, Jodthyrox

Jodek potasu

background image

Tiamazol

Pochodna tioimidazolu, wykazująca silne i długotrwałe 
działanie przeciwtarczycowe, polegające na hamowaniu 
utleniania jodków do jodu i blokowaniu jodowania 
tyreoglobuliny. 

Ponadto hamuje syntezę monojodotyrozyny (MIT) i 
dijodotyrozyny (DIT) oraz sprzęganie MIT i DIT do 
trijodotyroniny i włączanie DIT do tyroksyny. 

Hamując syntezę i wydzielanie hormonów tarczycy, powoduje 
zwiększenie wydzielania TSH, a w konsekwencji powiększenie 
objętości gruczołu tarczowego. Działa ok. 10 razy silniej niż 
propylotiouracyl. 

Thyrozol, Metizol

background image

Propylotiouracyl

Pochodna tiomocznika, wykazuje działanie 
przeciwtarczycowe. 

Poprzez hamowanie wbudowywania się jodu w reszty 
tyrozolowe tyreoglobuliny i zapobieganie łączeniu się 
jodowanych tyrozyn w jodotyroniny hamuje syntezę T

3

 i T

4

Hamuje także przekształcanie T

4

 i T

3

Thyrosan

background image

Zawierający jod lewoskrętny syntetyczny analog naturalnej tyroksyny. 

Wykazuje działanie podobne do hormonów tarczycy, wpływając na: 

zwiększenie podstawowej przemiany materii (BMR), syntezę i wykorzystanie związków 
wysokoenergetycznych, przyspieszenie procesów spalania, zwiększenie komórkowego 
zużycia tlenu i temperatury ciała; przyspiesza metabolizm tłuszczów, białek i 
węglowodanów; 

parametry biochemiczne osocza: zmniejszenie stężenia cholesterolu, fosfolipidów i     
triglicerydów, zwiększenie stężenia glukozy i wolnych kwasów tłuszczowych (FFA);

przyspieszenie podziałów komórkowych, wzrostu, różnicowania i dojrzewania 
komórek. 

Zwiększenie aktywności układu adrenergicznego: 

serce

 - silne działanie 

chronotropowe i inotropowe dodatnie, zwiększenie pojemności minutowej i 
dynamiki krążenia, wzrost zużycia tlenu przez serce; 

układ naczyniowy 

rozszerzenie naczyń skóry, zwiększenie objętości krwi krążącej; 

nerki 

zwiększenie przesączania kłębuszkowego i diurezy, przy zmniejszonym 
wydalaniu substancji mineralnych: sodu, potasu, wapnia i fosforanów; 

OUN 

– działanie pobudzające

Eltroxin, Euthyrox, Letrox, Jodthyrox, Novothyral

Lewotyroksyna

background image

Przytarczyce

background image

Parakalcytol

Syntetyczny analog wit. D, jego działanie 
jest związane ze zmniejszaniem stężenia 
parathormonu (PTH). 

Zemplar

background image

Kora nadnerczy

background image

Syntetyczny, trudno rozpuszczalny w wodzie glikokortykosteroid o 
silnym działaniu przeciwzapalnym (podobnym do deksametazonu). 

Pozbawiony działania mineralokortykosteroidowego.

Hamuje rozwój procesu zapalnego, wykazuje działanie 
immunosupresyjne i przeciwuczuleniowe. 

Działanie przeciwzapalne jest wynikiem zmniejszonej adhezji 
leukocytów i makrofagów do śródbłonka, hamowania fagocytozy i 
uwalniania enzymów lizosomalnych.

 Betametazon hamuje syntezę i uwalnianie 

cytokin IL-1, IL-2, IL-3, IL-

6, TNF-α, INF-γ, GM-CSF

Hamuje zależne od IgE wydzielanie histaminy i leukotrienów.

Poprzez blokowanie fosfolipazy A

2

hamuje syntezę leukotrienów i 

prostaglandyn, mediatorów procesu zapalnego. 

Zmniejsza przepuszczalność naczyń włosowatych oraz obrzęki. 

Celestone, Diprophos, Beloderm, Diprolene, Kuterid

Betametazon

background image

Główny kortykosteroid kory nadnerczy otrzymywany syntetycznie. 

W stężeniu fizjologicznym 

zapewnia równowagę metaboliczną gospodarki białkowo-

węglowodanowej, zwiększa wytwarzanie glikogenu i rozpad białek w wątrobie, a także 
powoduje mobilizację tłuszczów i zwiększenie stężenia wolnych kwasów tłuszczowych w 
osoczu. 

Wykazuje niewielką aktywność mineralokortykosteroidową: zatrzymuje w organizmie sód i 
chlor, zwiększa wydalanie wapnia, potasu i fosforu z moczem.

Przejściowo hamuje podwzgórze i przysadkę. 

W większych stężeniach 

wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwalergiczne i 

przeciwświądowe. 

Zmniejsza gromadzenie się leukocytów i ich adhezję do śródbłonka, hamuje proces fagocytozy 
i rozpad lizosomów, zmniejsza liczbę limfocytów, eozynofili, monocytów, blokuje zależne od IgE 
wydzielanie histaminy i leukotrienów. 

Hamuje syntezę i uwalnianie cytokin: 

interferonu-γ, interleukin IL-1, IL-2, IL-3, IL-6, TNF-α, GM-

CSF

Hamując aktywność fosfolipazy A

2

 poprzez lipokortynę, nie dopuszcza do uwalniania kwasu 

arachidonowego, a w konsekwencji do syntezy mediatorów zapalenia (leukotrienów i 
prostaglandyn). 

Hamuje przepuszczalność naczyń kapilarnych, zmniejsza obrzęk.

Hamuje procesy immunologiczne i wytwarzanie przeciwciał. 

Corhydron, Hydrocortizonum

Hydrokotyzon

background image

Silnie działający syntetyczny fluorowany kortykosteroid. 

Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwalergiczne, przeciwświądowe, 
przeciwobrzękowe i mineralokortykotropowe.

Fludrokortyzon hamuje syntezę i uwalnianie cytokin 

IL 1, 2, 3, 6, TNF-α, INF-γ, 

GM-CSF.

 

Hamuje zależne od IgE wydzielanie histaminy i leukotrienów. Poprzez blokowanie 
fosfolipazy A2 powoduje zahamowanie syntezy leukotrienów i prostaglandyn, 
mediatorów procesu zapalnego.

 Zmniejsza przepuszczalność naczyń włosowatych, zmniejsza obrzęk.

Wykazuje silne działanie mineralokortykotropowe - działa ok. 100 razy silniej niż 
hydrokortyzon. 

Działając na kanalik dystalny nefronu, fludrokortyzon zwiększa zwrotne 
wchłanianie sodu, retencję wody, wydalanie jonów potasu i jonów wodorowych. 

Podwyższa ciśnienie tętnicze przez zwiększenie objętości płynu 
pozakomórkowego i zatrzymywanie sodu w organizmie

Zmniejsza proliferację 

kolagenu

Cortinef

Fludrokortyzon

background image

Glikokortykosteroid syntetyczny o silnym i długotrwałym działaniu przeciwzapalnym i 
immunosupresyjnym.

 W porównaniu z prednizolonem wykazuje silniejsze działanie przeciwzapalne, 
natomiast w mniejszym stopniu wpływa na zatrzymanie sodu i wody w organizmie.

 Zmniejsza gromadzenie się leukocytów i ich adhezję do śródbłonka, hamuje proces 
fagocytozy i rozpad lizosomów, zmniejsza liczbę limfocytów, eozynofili, monocytów, 
blokuje zależne od IgE wydzielanie histaminy i leukotrienów.

 Hamuje syntezę i uwalnianie cytokin: 

interferonu γ, interleukin IL-1, IL-2, IL-3, IL-6, 

TNF-α, GM-CSF. 

Hamując aktywność fosfolipazy A

2

 poprzez lipokortynę, nie dopuszcza do uwalniania 

kwasu arachidonowego, a w konsekwencji do syntezy mediatorów zapalenia 
(leukotrienów i prostaglandyn). 

Hamuje przepuszczalność naczyń kapilarnych, zmniejsza obrzęk. 

Działa głównie wewnątrzkomórkowo

Glikokortykosteroidy nasilają katabolizm białek i glukoneogenezę. Powodują ponadto 
lipolizę, głównie w obrębie kończyn, a w obrębie klatki piersiowej, szyi i głowy - 
lipogenezę. 

Depo –Medrol, Meprelon, Metypred, Medrol, Solu - Medrol

Metyloprednizolon

background image

Syntetyczny glikokortykosteroid, fluorowana pochodna prednizonu o długotrwałym i 
silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwalergicznym, immunosupresyjnym. 

Zmniejsza gromadzenie się leukocytów i ich adhezję do śródbłonka, hamuje proces 
fagocytozy i rozpad lizosomów, zmniejsza liczbę limfocytów, eozynofili, monocytów, 
blokuje zależne od IgE wydzielanie histaminy i leukotrienów. 

Hamuje syntezę i uwalnianie cytokin: 

interferonu γ, interleukin IL-1, IL-2, IL-3, IL-6, 

TNF-α, GM-CSF. 

Hamując aktywność fosfolipazy A

2

 poprzez lipokortynę, nie dopuszcza do uwalniania 

kwasu arachidonowego, a w konsekwencji do syntezy mediatorów zapalenia 
(leukotrienów i prostaglandyn). 

Hamuje przepuszczalność naczyń kapilarnych, zmniejsza obrzęk. 

Wpływa na gospodarkę węglowodanową, białkową (zwiększa katabolizm, stężenie 
glukozy, mocznika i kwasu moczowego we krwi), nasila lipolizę i wpływa na 
redystrybucję tłuszczu w ustroju. 

Zmniejsza wchłanianie 

wapnia 

z przewodu pokarmowego oraz zwiększa wydalanie z 

moczem jonów wapnia. Nasila resorpcję i upośledza tworzenie kości. krwi.

Dexaven, Pabi -Dexametazon

Deksametazon

background image

Syntetyczny glikokortykosteroid pochodna kortyzonu, wykazujący działanie przeciwzapalne, 
immunosupresyjne i hamujące reakcje alergiczne.

Zmniejsza gromadzenie się leukocytów i ich adhezję do śródbłonka, hamuje proces fagocytozy i 
rozpad lizosomów, zmniejsza liczbę limfocytów, eozynofili, monocytów, blokuje zależne od IgE 
wydzielanie histaminy i leukotrienów.

 Hamuje syntezę i uwalnianie cytokin

: interferonu γ, interleukin IL-1, IL-2, IL-3, IL-6, TNF-α, GM-CSF

.

 Hamując aktywność fosfolipazy A

2

 poprzez lipokortynę, nie dopuszcza do uwalniania kwasu 

arachidonowego, a w konsekwencji do syntezy mediatorów zapalenia (leukotrienów i 
prostaglandyn). 

Hamuje przepuszczalność naczyń kapilarnych, zmniejsza obrzęk.

 Nasila działanie egzo- i endogennych katecholamin. 

Poprzez sprzężenie zwrotne ujemne blokuje wydzielanie ACTH (może prowadzić do rozwoju 
niedoczynności kory nadnerczy). 

Wpływ na gospodarkę węglowodanową przejawia się w postaci zwiększenia glikemii, zmniejszenia 
zużycia glukozy i zwiększenia zawartości glikogenu w wątrobie.

 Wykazuje wpływ na gospodarkę białkową (nasila katabolizm i wtórnie zwiększa ilość kwasu 
moczowego i azotu w moczu), na gospodarkę tłuszczową (nasila lipolizę, zwiększa uwalnianie 
kwasów tłuszczowych z tkanki tłuszczowej, wpływa na gospodarkę wodno-elektrolitową, nasila 
resorpcję i upośledza tworzenie tkanki kostnej, zmniejsza wchłanianie 

jonów wapnia

 z przewodu 

pokarmowego i nasila kalciurię 

Encortolon, Prednisolonum, Mecortolon N, Alpicort, Fenicort

Prednizolon

background image

Syntetyczna pochodna kortyzonu, wykazująca działanie przeciwzapalne, 
przeciwalergiczne dłuższe i ok. 3,5 razy silniejsze niż kortyzon, natomiast słabsze 
działanie mineralotropowe.

Zmniejsza gromadzenie się leukocytów i ich adhezję do śródbłonka, hamuje proces 
fagocytozy i rozpad lizosomów, zmniejsza liczbę limfocytów, eozynofili, monocytów, 
blokuje zależne od IgE wydzielanie histaminy i leukotrienów.

 Hamuje syntezę i uwalnianie cytokin: 

interferonu γ, interleukin IL-1, IL-2, IL-3, IL-6, 

TNF-α, GM-CSF

. Hamując aktywność fosfolipazy A

2

 poprzez lipokortynę, nie 

dopuszcza do uwalniania kwasu arachidonowego, a w konsekwencji do syntezy 
mediatorów zapalenia (leukotrienów i prostaglandyn). 

Hamuje przepuszczalność naczyń kapilarnych, zmniejsza obrzęk.

Wpływa antyanabolicznie na przemianę białkową, nasila glukoneogenezę, hamuje 
odczyny łącznotkankowe, nieznacznie zatrzymuje sód i wodę w organizmie, zwiększa 
wydalanie potasu.

Hamuje wchłanianie 

wapnia

 z przewodu pokarmowego.

Hamuje czynność podwzgórza i przysadki. 

Encorton

Prednizon

background image

Dziękujemy za uwagę!


Document Outline