plik

Słów kilka

o piszącym jako

William Walker Atkinson

Yogi Ramacharaka

Theron Q. Dumont

Swami Bhakta Vishita

Swami Panchadasi

http://www.himavanti.org/pl/c/mistrzowie/yogi-ramacharaka-william-

walker-atkinson

William Walker Atkinson urodził się dnia 5 grudnia

1862, zmarł 22 listopada 1932 - był adwokatem, sklepi-
karzem,   autorem   i   wydawcą   książek   okultystycznych
oraz   amerykańskim   pionierem   Ruchu   Nowej   Myśli
(American New Thought movement). Atkinson jest tak-
że   autorem   publikacji   napisanych   pod   pseudonimami
Theron   Q.   Dumont   oraz  Yogi   Ramacharaka.   William
Atkinson   zachowywał   w   swojej   twórczość   wielką
sekretność stąd współcześnie z powodu pseudonimów
jest autorem i mistykiem prawie zapomnianym, chociaż
napisał ponad 100 książek w przeciągu ostatnich 30 lat
swojego   życia.Książki  Atkinsona  wydawane   są   pod
jego autorskimi pseudonimami w sposób nieustanny w
Ameryce   od   1900   roku,   będąc   często   podstawą   jogi,
duchowości, mistyki, medytacji, sugestopedii oraz okul-
tyzmu,  aczkolwiek  wielu  czytelników  nie  zdaje  sobie
sprawy do końca kim jest ów tajemniczy  Yogi Rama-
charaka. Atkinson Ramacharaka został wspomniany w
ostatnich edycjach amerykańskiego Who's Who in Ame-
rica,  Religious Leaders of America, oraz w kilkunastu
podobnych publikacjach listujących znakomitych twór-
ców i myślicieli, którzy wiele wnieśli do rozwoju ame-
rykańskiej kultury, duchowości i religii.

William Walker Atkinson urodził się w Baltimore,

w stanie   Maryland   w   USA  dnia   5-ego   grudnia   1862,
jako   syn  William'a  and  Emmy   Atkinson.   Stosunkowo
wcześnie   zaczął   pracować   jako   sprzedawca,   a   potem
właściciel sklepu spożywczego, bo już w wieku 15 lat,
najpierw   pomagając   w   sklepie   ojca.   Poślubił  Foster
Black of Beverly z New Jersey w USA w październiku
1889, z którą miał dwoje dzieci. Pierwsze z dzieci zmar-
ło w młodym wieku. Drugie z dzieci miało z małżeń-

stwa dwie córki. William Atkinson prowadził samo-
dzielną karierę biznesmena od 1882 roku aż do do 1894
roku, kiedy podjął pracę adwokata w stanie Pensylwa-
nia.

W zawodzie prawnika osiągał spore sukcesy oraz

wysokie zarobki, jednak w dziedzinie zdrowia doznał
kompletnego rozbicia fizycznego i psychicznego.
W końcu z powodu chorób spotkała go finansowa kata-
strofa, jak to bywa z duszami, które pominęły duchowe
aspekty życia w swojej życiowej działalności. W latach
80-tych XIX wieku szukał skutecznych metod leczenia
i uzdrowienia, które znalazł w Nowej Myśli (New Tho-
ught), przypisując potem swoje wyzdrowienie i wigor
oraz materialne powodzenie zastosowaniu zasad ruchu
Nowej Myśli (New Thought).

Jakiś czas po swoim wyzdrowieniu, William Atkin-

son zaczął pisać artykuły o prawdach jakich doświad-
czył i jakie odkrył w Nowej Myśli, które potem stały się
znane jako Nauka Mentalna (Mental Science). W 1889
roku jego artykuł pod tytułem „Katechizm Nauki Men-
talnej”  („A   Mental   Science   Catechism”)   pojawił   się
w nowym   periodyku   pod   tytułem  Myśl   Współczesna
(Modern Thought) wydawanym przez Charlesa Fillmo-
re'sa. We wczesnych latach 90-tych XIX wieku Chicago
stało się głównym centrum  Ruchu Nowej Myśli  (New
Thought), głównie dzięki pracom Emmy Curtis Hopkins,
i z tego powodu Atkinson zdecydował się tam przepro-
wadzić. W Chicago Atkinson stał się aktywnym propa-
gatorem ruchu Nowej Myśli, a także wydawcą jej publi-
kacji   oraz   autorem   licznych   publikacji.   Został   reda
ktorem   odpowiedzialnym   za   magazyn  „Sugestia”
(„Suggestion”) w latach 1900 – 1901,  „Nowa Myśl”
(„New  Thought”)  w latach   1901  –  1905  oraz  „Myśl

Postępowa” („Advanced Thought”) w latach 1906 –
1916.

W roku 1900 William Atkinson pracował jako

współwydawca magazynu  „Suggestion”  - Czasopisma
ruchu  New   Thought,   a   także   napisał   swoją   pierwszą
poważną książkę z branży,  „Potęga Myśli w biznesie
i życiu codziennym”  („Thought-Force in Business and
Everyday Life”), która była serią lekcji o magnetyzmie
osobistym, wpływie psychicznym, sile myśli, koncen-
tracji, sile woli, oraz praktykach nauki mentalnej (men-
talizmu). Następnie  Atkinson  poznał  Sydney Flower'a,
dobrze   znanego   wydawcę   i   biznesmena  Nowej   Myśli
(New   Thought)   z   którym   podjął   współpracę,   niejako
w tandemie. W grudniu 1901 roku podjął się roli wy-
dawcy   popularnego   pisma  Flowersa  czyli   magazynu
New Thought, czym zajmował się aż do 1905.

W czasie tych lat zaskarbił sobie przychylność bar-

dzo licznego grona czytelników, zdobył serca milionów
osób zainteresowanych taką tematyką w USA, Kanadzie
oraz Australii i Wielkiej Brytanii. Pisał artykuł za arty-
kułem porywając serca i umysły ludzi swoim piórem,
a także

założył

własny

Klub

Wiedzy Parapsychologicznej

znany

wtedy

jako Psychic Club oraz Szkołę Wiedzy Men-

talnej Atkinsona („Atkinson School of Mental Science”).
Obie   instytucje   były   zlokalizowane   w   tym   samym
budynku co  Flower's Psychic Research  oraz  New Tho-
ught Publishing Company. Atkinson był jednym z szere-
gu prezydentów  Międzynarodowego Przymierza Nowej
Myśli (International New Thought Alliance).

W przeciągu całej swojej kariery lidera amerykań-

skich mentalistów jak wówczas nazywano parapsycho-
logów, William Atkinson pisał i publikował zarówno
pod swoim własnym nazwiskiem jak i pod wieloma

pseudonimami. Utrudniało to szalejącej chrześcijańskiej
inkwizycji   namierzenie   go   i   zniszczenie,   jak   często
robiono z aktywnymi liderami duchowymi o wschodniej
lub okultystycznej orientacji. Nie wiadomo skąd Atkin-
son  nabywał   kolejne   pseudonimy,   ale   jako   naczelny
redaktor   tylko   on  „znał”  i   rekomendował   w   czasopi-
smach kolejnego ciekawego i niezależnego autora, któ-
rym był on sam, ale inkwizycja chrześcijańska nie wie-
działa kogo zaatakować i zniszczyć.

Kolejne pseudonimy robiły za wspaniałych autorów

wydawanych w renomowanych domach wydawniczych
z tego powodu, że były rekomendowane przez bardzo
poczytną prasę branżową. Można powiedzieć, że w ten
sposób  William   Walker   Atkinson  zwielokrotnił   siłę
swojego   oddziaływania   na   współczesnych   i   sprawił
wrażenie   istnienia   wielu   wybitnych   postaci   w   ruchu
Nowej Myśli. Ostatecznie autorzy - pseudonimy Atkin-
sona  - stawały się cenionymi autorami w prywatnym
Domu Wydawniczym Atkinsona, czego nie udałoby mu
się osiągnąć, gdyby wszystko pisał pod jednym nazwi-
skiem własnym. Mamy zatem dobry sposób na obejście
chrześcijańskiej   inkwizycji,   która   każdego   dobrego
autora dzieł mistycznych czy parapsychologicznych na-
tychmiast   namierza   i   niszczy,   nie   tylko   w   USA  ale
i w Polsce.

Klucz do odsłonięcia pseudonimów prac Williama

Atkinsona można znaleźć w „Advanced Thought” cza-
sopiśmie   propagowanym   jako   magazyn  Nowej   Myśli,
praktycznej psychologii, filozofii jogi, konstruktywnego
okultyzmu i leczenia metafizycznego („A Journal of The
New Thought, Practical Psychology, Yogi Philosophy,
Constructive Occultism, Metaphysical Healing, Etc.”).
Magazyn ten wydawany przez Atkinsona, zawiera arty-

kuły podpisane przez Atkinsona, Yogi Ramacharaka
oraz Theron Q. Dumont - z których dwa kolejne są póź-
niejszymi ujawnionymi pseudonimami Atkinsona -
posiadającymi ten sam adres autora co organizacja „The
Yogi Publishing Society”, która publikowała prace Yogi
Ramacharaka.

Czasopismo Advanced Thought publikowało także

prace  Swami   Bhakta   Vishita,   jednak   kiedy   przyszedł
czas na publikację książkową  Vishita, nie została ona
opublikowana   przez  Yogi   Publishing   Society.   Zamiast
tego wydało ją The Advanced Thought Publishing Co.,
to samo wydawnictwo, które wydawało książki Theron
Q. Dumont - i publikowało magazyn Advanced Thought.
I   tak   to,   kilka   wydawnictw   wspierało   pozornie   tylko
różnych   autorów   rozmaitych   ciekawych   publikacji.
W sumie kilkanaście znanych pseudonimów pod który-
mi William Atkinson ukrywał się przed inkwizycyjnymi
chrześcijańskimi inkwizytorami, którzy w owych cza-
sach wściekle atakowali okultystycznych autorów poka-
zuje, że był to prawdziwie magiczny tytan pracy twór-
czej i wydawniczej.

W latach 90-tych XIX wieku, może już około 1890

lub w czasie słynnej wizyty Swami Vivekananda w USA
w 1896 roku, William Atkinson wielce zainteresował
się duchowością hinduistyczną, a nade wszystko jogą
oraz tantrą. Po roku 1900 zajmował się rozpowszechnie-
niem nauk i praktyk orientalnej jogi oraz wschodniego
okultyzmu na Zachodzie, szczególnie w USA. Nie ma
jasności co do tego, kiedy uległ konwersji na hinduizm
ani na jaką jego konkretną odmianę, jednak wszystko
wskazuje na to, że jego wschodnie zainteresowania były
bardzo wszechstronne, a on sam wznosił się ponad roz-
maite odmiany jogi czy filozofii indyjskiej. Niektóre

źródła podają, że w czasie, gdy w Chicago miała miej-
sce   impreza   o   nazwie  World's   Columbian   Exposition
w 1893,  William Atkinson  spotkał hinduskiego Guru o
imieniu  Baba   Bharata,   ucznia   innego   mistyka   indyj-
skiego   o   imieniu  Yogi   Ramacharaka,   który   miał   żyć
w latach (1799-1893).

Baba Bharata miał wielce inspirować pisma i całą

późniejszą twórczość  Atkinsona, a obaj panowie mieli
przez lata ściśle współpracować, nawet wspólnie pisać
artykuły dla magazynu  New Thought. Warto pamiętać,
że  Swami  Vivekananda  bywał  przez swoich sympaty-
ków nazywany Shashwata Bharata, a Misja Ramakrish-
na w Indii od 1996 roku wydawała anglojęzyczny mie-
sięcznik  Prabuddha   Bharata  czyli  Awakened   India
(Bharata  oznacza  Indie),  zatem  Baba   Bharata  mogło
mieć na celu zmylenie chrześcijańskiej inkwizycji tak,
żeby nie atakowała i tak nielubianego przez konserwa-
tystów  Swami   Vivekananda,   a   raczej   kojarzyła  Baba
Bharata z Ojcem Indii.

William Atkinson miał niejako spisywać i opracowy-

wać   nauki  Yogi   Ramacharaka  przekazywane   ustnie
przez  Baba Bharata, zatem nie byłyby one jego wła-
snym wytworem. Historia ta jednak nie została zweryfi-
kowana,   gdyż   brak   śladów   przybycia  Baba   Bharata
jako imigranta  do USA oraz  brak zapisków na temat
życia Yogi Ramacharaka w Indii w podanym z grubsza
czasie. Oczywiście, zawsze może być tak, że Baba Bha-
rata  to   pseudonim   jakiegoś   hinduskiego   guru,   który
w paszporcie zwał się inaczej, a podobnie w przypadku
Yogi Ramacharaka. Jedynie  Swami Vivekananda  znany
był w owym czasie ze swoich występów hinduskiego
jogina  w  USA, a  około  roku  1890 także  w  Chicago,
gdzie przyciągał wielką i entuzjastyczną publiczność.

Bardziej prawdopodobne, że William Atkinson inspi-

rując się indyjskimi joginami, w tym od 1893 roku Swa-
mi Vivekanandą, jedynie podpierał się rzekomymi zwią-
zkami   z   indyjskimi   cudotwórcami,   co   było   w   owym
czasie wielce pożądane przez głodnych wiedzy tajemnej
ze   Wschodu   adeptów   różnych   parapsychologicznych
środowisk,   a   tak   robiło   wielu   innych   amerykańskich
autorów, a i robią do dzisiaj, po kilku zajęciach u hindu-
skiego guru tworząc swoje własne autorskie kursy i sty-
le   jogi.   Z   zapisków  Williama  Atkinsona  wynika,   że
interesował się jogą, czytał dużo na temat, co tylko było
dostępne   i   sam   sporo   praktykował,   co   rzeczywiście
w jodze, w tradycyjnej jodze królewskiej i tantrycznej
jest praktykowane.

Tantryczne

czyli okultystyczne tradycje rodem z Indii

często zakazują podawania danych Mistrza (Guru, Swa-
mi) w stopniu umożliwiającym jego identyfikację profa-
nom, szczególnie jak jest to osoba pełniąca jednocześnie
poważne funkcje publiczne czy polityczne. Tylko naj-
bliższy krąg uczniów jest lepiej zorientowany kim jest
Mistrz, Guru, gdzie mieszka i jak wygląda. Szkoły tan-
tryczne   w   różnych   swoich   nurtach   bardzo   starannie
dobierały uczniów, a Mistrz miewał ich od zaledwie kil-
ku   do   kilkudziesięciu   przekazując   na   koniec   życia
wszystko jednemu wybranemu i namaszczonemu sukce-
sorowi.  W  takich   warunkach   używanie   pseudonimów
i nieujawnianie się bywa zrozumiałe, tak samo jak pro-
blemy ze zidentyfikowaniem Mistrza, o którym nielicz-
nym tylko coś wiadomo.

Spisywanie zatem nauk Yogi Ramacharaka otrzymy-

wanych ustnie od jego zaawansowanego ucznia i wyda-
wanie ich pod nazwiskiem autora byłoby całkiem uza-
sadnione, jednak wiele wskazuje na to, że William

Atkinson albo bardzo zestylizował te nauki swoim wła-
snym   językiem   albo   od   swojego   Guru   nabrał   stylu
i umiejętności   pisarskich.   Tak   czy   owak,   sekret   ten
zapewne na zawsze pozostanie w sferze okultystycznej,
tantrycznej tajemnicy o przynajmniej orientalnej inspi-
racji. Istotnym jest wpływ jaki dzieła Yogi Ramachara-
ka  wywarły   na   środowiska   zainteresowanych   jogą
w Polsce w okresie dwudziestolecia międzywojennego
lat   1918-1939,   w   tym   na   praktykujących   tantryczne
odmiany jogi z himalajskiej linii mistrzów Himawantu,
do których jak wiadomo należał także Baird T. Spalding
w USA oraz Wanda Dynowska w Polsce.

Paradoksalnie, Atkinson pisząc książki okultystyczne

pod imieniem  Yogi Ramacharaka  od 1903 roku w ra-
mach domu wydawniczego  „the Yogi Publication So-
ciety in Chicago” zdobył znacznie większą rzeszę czy-
telników i sympatyków niźli pisząc na te same tematy
podobne   artykuły  i   książki   pod   własnym   nazwiskiem
w ramach publikacji New Thought. Książki Yogi Rama-
charaka ciągle są publikowane i masowo czytane, a tak-
że tłumaczone na wiele języków. William Atkinson mu-
siał bardzo się cieszyć sukcesem swojego pseudonimu
jako  Yogi Ramacharaka, gdyż stworzył jeszcze dwóch
hinduistycznych   pisarzy   indyjskich   dla   publikowania
swoich dzieł,  Swami Bhakta Vishita  oraz  Swami Pan-
chadasi. I jakoś dziwnie, żadna z tych trzech rzekomo
indyjskich postaci nie  opublikowała  nic w ojczystych
językach indyjskich, jedynie po angielsku i jakoś dziw-
nie, zawsze  Atkinson  był wydawcą, sponsorem dzieła
oraz tym, który w innych publikacjach rekomendował
tych autorów. Nauki owych dwóch kolejnych autorów
związane   były   ze   sztuką   przepowiadania,   mediumi-
zmem,  wschodnimi  sposobami  jasnowidzenia   i  jasno-

słyszenia. Z dwóch, Swami Bhakta Vishita był daleko
bardziej popularny wydając ponad 30 tytułów książko-
wych, był nawet sławniejszy niż Yogi Ramacharaka, nie
tylko niż Swami Panchadasi. Chrześcijańska inkwizycja
dostawała kręćka nie wiedząc już skąd taka inwazja
indyjskiej duchowości, jogi, tantry i okultyzmu na USA.

W 1910 roku, Atkinson zaczął publikować więcej

pod pseudonimem  Theron Q. Dumont, który miał być
francuskim okultystą szerzącym ideały i nauki podobne
do tych, jakie prezentuje ruch New Thought z naciskiem
na rozwój potęgi woli, siły zapamiętywania, i magnety-
zmu osobistego. Wzrastało zainteresowanie francuskimi
autorami z Europy, to jeden zaczął pisać jako Francuz,
specjalnie   po   angielsku,   w   Chicago,   dla   magazynów
i wydawnictw  Williama Atkinsona, który go wynalazł
dostosowując się do rynku i jego zapotrzebowań. W tym
samym   roku   1903   w   którym  Atkinson  zaczął   pisać
masowo jako  Yogi Ramacharaka, został także przyjęty
do Adwokatury stanu Illinois, co mogło być spowodo-
wane   potrzebą   ochrony   kariery   pisarskiej   z   pomocą
działań prawnych adwokatury, która wszędzie na świe-
cie bardzo broni i chroni swoich członków. Coraz mniej
się jednak poświęcał pracy adwokata, a coraz bardziej
karierze autora, dla którego jedno nazwisko czy pseudo-
nim, to było stanowczo zbyt mało.

Przez kolejnych 15 lat Atkinson intensywnie praco-

wał jako autor i wydawca coraz liczniejszych publikacji,
zarówno na polu Ruchu Nowej Myśli, jak i jogi, okulty-
zmu, mediumizmu, dywinacji, a także sukcesu osobiste-
go. Największa jego produktywność przypada na koniec
drugiego dziesięciolecia początku XX wieku. Pisał wte-
dy także do magazynu Nautilius wydawanego przez Eli-
zabeth Towne's z ruchu New Thought, przynajmniej od

listopada 1912 roku, a także w latach 1916-1919 wyda-
wał równocześnie czasopismo „Advanced Thought”.
W tym samym czasie pełnił rolę honorową Prezydenta
the International New Thought Alliance.

Pośród ostatnich współpracowników z którymi Wil-

liam Atkinson  był związany mamy mentalistę  C. Ale-
xandra,  Kryształowy   Wizjoner  („The   Crystal   Seer”),
którego broszurę z afirmacjami i afirmatywnymi modli-
twami  New  Thought  pod  tytułem  „Personal  Lessons,
Codes,   and   Instructions   for   Members   of   the   Crystal
Silence League” opublikowano w Los Angeles w latach
20-tych XX wieku. Na swoich ostatnich stronach zawie-
ra ona bardzo długą listę publikacji autorstwa Atkinsona,
Dumonta, Ramacharaka, Vishita, oraz współpracownika
Atkinsona, okultysty L. W. de Laurence'a.

William Atkinson zmarł 22 listopada 1932 roku

w Los Angeles w stanie Kalifornia w USA, mając wów-
czas lat 69 i ponad 50 lat wspaniałej kariery w biznesie,
pisarstwie, okultyzmie oraz w adwokaturze jako praw-
nik. Znany jest jako wybitny prawnik okultysta. Wiele
tajemnic otacza życie i działalność Williama Atkinsona,
jak na okultystę przystało, włącznie z tym, że trzy lata
po swojej śmierci podpisał się na certyfikacie praw wła-
sności do wszystkich swoich dzieł jako ich autor. I nic
by nie było w tym dziwnego, gdyby nie to, że po wszel-
kich możliwych badaniach pisma, podpis okazał się cał-
kowicie autentyczny. Publikował pod wieloma pseudo-
nimami pisarskimi w tym jako Magus Incognito,
Theodore Sheldon, Theron Q. Dumont, Swami Pancha-
dasi, Yogi Ramacharaka, Swami Bhakta Vishita, a także
kilkunastoma innymi, z których nie wszystkie udało się
potwierdzić.

Atkinson ustanowił zasadę w duchowości i okulty-

zmie:  „Nie załamuj się inkwizycją! Jeśli chrześcijanie
zaczną niszczyć twój pisarski pseudonim, zmień go na
inny i pisz dalej oraz mocniej ze zdwojoną siłą, zwięk-
szając także zasięg rażenia!”  Numerologicznie, sukces
Atkinsona  to   jego   dobre   z   punktu   widzenia   gematrii
nazwisko, jako osobonazwa posiadające Nous o wibra-
cji (22) czyli mistrzowskie wibracje energetyczne i śred-
nio wzrostowy od A = 1 do N = 5 cykl życiowy. Wibra-
cje

nazwiska

przeważają nad mistycznym siódemkowym

ale lekko upadkowym imieniem William. Liczne pseu-
donimy zmniejszyły także niekorzystne oddziaływanie
drugiego imienia.

William Walker Atkinson był niewątpliwie wielkim

pasjonatem   tradycyjnej   indyjskiej   jogi   zwanej   także
radża jogą czyli królewską unia mystica, gdzie prakty-
kuje się poważnie charyzmatyczny rozwój sił psychicz-
nych i duchowych zaliczany na zachodzie do okultyzmu
czy   wiedzy   tajemnej   i   magii.   Mistyczno-ascetyczne
życie  Atkinsona Ramacharaka  pokazuje zaawansowa-
nego   adepta,   a   może   i   mistrza   prawdziwej   indyjskiej
jogi   tradycyjnej,   jogi   królewskiej   na   jej   tantrycznym
poziomie   wysokiej   białej   magii.   Imię  Ramacharaka
wskazuje na kogoś w sukcesji Króla Rama kto zajmuje
się   uzdrawianiem   i   leczeniem   lub   znajdowaniem   no-
wych lekarstw, dosłownie Cudowny Rama, uczeń Króla
Rama,   który   jest   wspaniały,   cudowny,   ascetyczny   i
uzdrowicielski.

Hatha-joga Yogi Ramacharaka

Hatha-joga głosi, że ciało fizyczne zbudowane jest

z komórek, z których każda zawiera mikroskopijne ży-
cie, kontrolujące działanie komórki. Życia te są w isto-
cie swojej cząsteczkami inteligentnego umysłu o pew-
nym   stopniu   rozwoju,   które   umożliwiają   komórkom
prawidłowe   sprawowanie   ich  funkcji.  Owe  cząsteczki
inteligencji   podlegają   oczywiście   kontroli   centralnego
umysłu ludzkiego i z należytym posłuszeństwem wypeł-
niają rozkazy pochodzące z centrali – czy to świadomie,
czy też nieświadomie. Owe inteligencje komórkowe są
doskonale przystosowane do swoich zadań. Przykładem
tego rodzaju inteligencji jest choćby działalność komó-
rek polegająca na przyswajaniu z krwi niezbędnego im
pożywienia i usuwaniu substancji zbędnych i odpadów.
Procesy trawienia, przyswajania itd. ukazują inteligen-
cję   komórek   czy   to   działających   oddzielnie,   czy   też
zbiorowo, w grupach.

Gojenie się ran, przemieszczanie się komórek tam,

gdzie są one najbardziej potrzebne, oraz setki innych
przykładów znanych badaczom fizjologii dla ucznia jogi
są to wszystko przykłady życia obecnego w każdym
atomie. Każdy atom jest dla jogina żywą istotą, prowa-
dzącą swoją własną, niezależną egzystencję. Atomy te
łączą się w grupy w jakimś celu, zaś owe grupy atomów
przejawiają inteligencję grupową tak długo, jak długo
grupa taka istnieje i działa. Grupy te tworzą z kolei inne,
większe grupy, z tych zaś formują się ciała o bardziej
złożonej organizacji, służące za wyraz wyższych form
świadomości. Kiedy nadchodzi śmierć ciała fizycznego,
komórki rozdzielają się i rozpraszają i następuje to, co
nazywamy rozkładem. Siła, która łączyła wszystkie owe

komórki w jedną całość, zostaje uwolniona i wyzwalają
się one, by tworzyć nowe kombinacje. Komórki ciała
składają się z trzech pierwiastków:

1) materii – jaką otrzymują z pożywienia,
2) prany lub siły życiowej – która umożliwia im

działanie, a która jest częścią składową pokarmu, wody
i powietrza,

3) inteligencji, czyli substancji umysłowej – będącej

częścią uniwersalnego umysłu wszechświata. Na począ-
tek rozpatrzymy stronę materialną życia komórkowego.

Fragment pochodzi z rozdziału XVIII: Maleńkie

życia ustroju z kolejnej części serii Yogi Ramacharaka
Hatha-joga, publikowanej przez Bractwo Himawanti
w Polsce.

Filozofia jogi i nauka tajemna

Yogi Ramacharaka

Iluminacja czyli świadomość duchowa - Yogi Rama-

charaka

Tytuł oryginalny: Fourteen lessons in yoga philoso-

phy and oriental occultism

Nowe, poprawione wydanie książki z 1926 roku -

później   wznawiane   w   Polsce   powojennej   tylko   przez
Bractwo Himawanti. W napisanej na początku XX wie-
ku książce  Ramacharaka  zajmuje się tematyką okulty-
stycznej wiedzy na temat niezbadanych sfer ludzkiego
bytowania   znanych   pod   ogólnym   pojęciem   świata
astralnego: uzdrawianiem pranicznym, widzeniem aury,
wpływem psychicznym, zdolnościami paranormalnymi,
magnetyzmem,   dynamiką   myśli,   duchowym   prawem

przyczyny i skutku itp. Wszystko to opisane z perspek-
tywy starożytnej tradycji jogicznej i nauki Wschodu.

U większości ludzi rozwój umysłu duchowego postę-

puje stopniowo i pomału i choć człowiek może odczu-
wać stały wzrost duchowej wiedzy i świadomości, może
on nie doświadczać jakiejkolwiek ewidentnej lub ude-
rzającej przemiany. Inni z kolei doświadczają chwil zna-
nych jako „iluminacja”, w których wydają się przekra-
czać niemal zupełnie swój stan normalny i w których
przechodzą   na   wyższą   płaszczyznę   świadomości   czy
bytowania. Takie  momenty popychają  ich  znakomicie
naprzód w stosunku do chwil poprzednich, chociaż nie
mogą oni przenieść z powrotem do świadomości czyste-
go wspomnienia tego, czego doświadczyli, przebywając
w tym stanie duchowej egzaltacji. Takie doświadczenia
pod rozmaitymi postaciami i z różnym natężeniem były
udziałem wielu różnych osób, bez względu na ich prze-
konania czy wyznanie, chociaż zazwyczaj pozostają one
w związku z którymś z aspektów poszczególnych wie-
rzeń religijnych osoby doświadczającej iluminacji. Jed-
nak wytrawni okultyści uznają wszystkie te doświadcze-
nia   za   rozmaite   postaci   tego   samego   zjawiska   –
budzenia się świadomości duchowej i rozwoju umysłu
duchowego. Niektórzy pisarze określają to doświadcze-
nie   jako  „świadomość   kosmiczną”,   co   jest   terminem
bardzo odpowiednim, jako że iluminacja, zwłaszcza w
swoich   formach   wyższych,   niesie   z   sobą   kontakt   z
życiem we wszystkich jego przejawach, umożliwiając
poczucie więzi z całym życiem czy to „wysokim”, czy
„niskim”, wielkim czy malutkim, dobrym czy złym.

Doświadczenia te oczywiście różnią się od siebie

u poszczególnych osób w zależności od stopnia ich
indywidualnego rozwoju, ich wyćwiczenia, tempera-

mentu   itd.,   jednak   pewne   cechy  są   charakterystyczne
i wspólne   dla   wszystkich.   Najczęściej   towarzyszącym
uczuciem jest wrażenie posiadania bezwzględnej znajo-
mości wszystkich rzeczy; słowem – niemal nieskończo-
na mądrość. Wrażenie to trwa zaledwie krótką chwilę
i pozostawia w człowieku uczucie żalu za tym, co raz
zobaczył  i co utracił. Innym dość powszechnym doś-
wiadczeniem jest niewzruszona świadomość nieśmier-
telności   –   poczucie   bycia   tu   i   teraz,   od   zawsze   i   na
zawsze. Innym jeszcze uczuciem jest zanik wszelkich
lęków i pojawienie się w ich miejsce poczucia pewności
siebie i ufności we własne siły, które wykraczają daleko
poza zdolność rozumienia tych, co nigdy stanu tego nie
doświadczyli.

Kolejnym jest spływające na człowieka uczucie

miłości – miłości obecnej we wszelkim życiu; od tych
jego form fizycznie nam najbliższych, aż po te znajdują-
ce się na drugim krańcu wszechświata; od tych, które
uważamy za święte i czyste, po te, które świat ma za
nikczemne, występne i niegodne. Wszelka dążność do
wywyższenia siebie i potępienia innych zanika, zaś
miłość z serca płynąca jak promień światła słonecznego
ogarnia wszystkich, bez względu na stopień ich rozwoju
indywidualnego czy dobroci.

Niektórzy doświadczają tych stanów w głębokim

i pełnym nabożności nastroju, który całkowicie bierze
ich w swe władanie na krótką chwilę lub dłużej, pod-
czas gdy inni popadają w niby-sen, w którym mają jedy-
nie świadomość wznoszenia się na duchowe wyżyny
z towarzyszącym temu wrażeniem otaczającej ich wszę-
dzie dokoła i na wskroś ich przenikającej świetlistości.
Niektórym pewne prawdy objawiają się w postaci sym-
boli, których prawdziwe znaczenie staje się dla nich

jasne   niekiedy   dopiero   po   upływie   długiego   czasu.
Doświadczenia te, gdy ktoś raz je przeżyje, pozostawia-
ją   go   w   nowym   stanie   ducha   i   nigdy   już   potem   nie
będzie on taki, jaki był przedtem. I choć z czasem wyra-
zistość   wspomnienia   blaknie,   pozostaje  jednak   pewna
pamięć, która długo jeszcze później trwa, stając się źró-
dłem oparcia i wewnętrznej siły dla człowieka, zwłasz-
cza w chwilach życiowej rozterki, gdy słabnie w nim
wiara   i   gdy   chwieje   się   on   jak   trzcina   na   wietrze
sprzecznych opinii i rozważań intelektu. Wspomnienie
takiego doświadczenia stanowi źródło odnawialnych sił
–   przystań   niebieską,   w   której   schronienie   znajduje
dusza strudzona zmaganiami ze światem zewnętrznym,
który wydaje się jej nie rozumieć.

Powyższy artykuł jest fragmentem z odświeżonej

reedycji książki Yogi Ramacharaka pt. „Filozofia jogi
i nauka tajemna”.

BIBLIOGRAFIA TWÓRCZOŚCI ATKINSONA

Bibliografia Atkinsona piszącego

jako William Walker (or W. W.) Atkinson

The Art of Expression and The Principles of Discourse. 1910.

The Art of Logical Thinking. 1909.

„Attainment with Honor”,

an article in „The Nautilus” magazine. June 1914.

The Crucible of Modern Thought. 1910.

Dynamic Thought or the Law of Vibrant Energy. 1906.

How to Read Human Nature:

Its Inner States and Outer Forms. c.1918

The Inner Consciousness:

A Course of Lessons on the Inner Planes of the Mind, Intuition,

Instinct, Automatic Mentation, and Other Wonderful Phases

of Mental Phenomena. Chicago. 1908.

The Law of the New Thought:
A Study of Fundamental Principles & Their Application. 1902.

The Mastery of Being: A Study of the Ultimate Principle

of Reality & the Practical Application Thereof. 1911

Memory Culture:

The Science of Observing, Remembering and Recalling. 1903.

Memory: How to Develop, Train, and Use It. c. 1911.

Mental Fascination. 1907.

„Mental Pictures”,

an article in „The Nautilus” magazine. November 1912.

Mind and Body or Mental States and Physical Conditions. 1910.

Mind Power: The Secret of Mental Magic.

Advanced Thought Publishing Co., Chicago.1912.

The New Psychology Its Message,

Principles and Practice. 1909.

New Thought: Its History and Principles or The Message

of the New Thought, A Condensed History of Its Real Origin

with Statement of Its Basic Principles and True Aims. 1915.

Nuggets of the New Thought. 1902.

Practical Mental Influence. 1908.

Practical Mind-Reading. 1907.

Practical New Thought:

Several Things that Have Helped People. 1911.

Practical Psychomancy and Crystal Gazing,

a course of lessons on the Psychic Phenomena

of Distant Sensing, Clairvoyance, Psychometry,

Crystal Gazing, etc. Advanced Thought Publishing Co.

Masonic Temple, Chicago. 1907.

The Psychology of Salesmanship. 1912.

Reincarnation and the Law of Karma. 1908.

The Secret of Mental Magic: A Course of Seven Lessons. 1907.

The Secret of Success. 1908.

Self-Healing by Thought Force. 1907.

A Series of lessons in Personal Magnetism, Psychic Influence,

Thought-force, Concentration, Will-Power,

and practical Mental Science. 1901.

The Subconscious and the Superconscious

Planes of Mind. 1909.

Suggestion and Auto-Suggestion. 1915.

Telepathy: Its Theory, Facts, and Proof. 1910.

Thought-Culture or Practical Mental Training. 1909.

Thought-Force in Business and Everyday Life. Chicago. 1900.

Thought Vibration or the Law of Attraction

in the Thought World. Chicago. 1906.

Your Mind and How to Use It:

A Manual of Practical Psychology. 1911.

„How To Develop Perception,”

an article in „The Nautilus” magazine. July 1929.

The Seven Cosmic Laws. March 1931.

(Published posthumously in 2011)

Bibliografia Atkinsona piszącego

jako Yogi Ramacharaka

The Hindu-Yogi Science Of Breath

(A Complete Manual of the Oriental Breathing Philosophy of

Physical, Mental, Psychic and Spiritual Development). 1903.

Fourteen Lessons in Yogi Philosophy

and Oriental Occultism. 1904.

Advanced Course in Yogi Philosophy

and Oriental Occultism. 1905.

Hatha Yoga or the Yogi Philosophy of Physical Well-Being

(With Numerous Exercises, Etc.) 1904.

The Science of Psychic Healing. 1906.

Raja Yoga or Mental Development

(A Series of Lessons in Raja Yoga). 1906.

Gnani Yoga (A Series of Lessons in Gnani Yoga). 1907.

The Inner Teachings of the Philosophies

and Religions of India. 1909.

Mystic Christianity or The Teachings of the Master. 1908.

The Life Beyond Death. 1909.

The Practical Water Cure

(As Practiced in Indiaand Other Oriental Countries). 1909.

The Spirit of the Upanishads

or the Aphorisms of the Wise. 1907.

Bhagavad Gita or The Message of the Master. 1907.

Bibliografia Atkinsona piszącego

jako Swami Bhakta Vishita

Can We Talk to Spirit Friends?

Clairvoyance and Kindred Phenomena.

Clairvoyance: Past, Present and Future.

Crystal Seering by Seers of All Ages. (Pamphlet)

The Development of Seership:

The Science of Knowing the Future;

Hindoo and Oriental Methods.

Advanced Thought Publishing Co. Chicago. 1915

The Difference Between a Seer and a Medium. (Pamphlet)

The Future Evolution of Humanity.

Genuine Mediumship or The Invisible Powers.

Advanced Thought Publishing Co. Chicago. 1910

Ghosts of the Living, End of the Dead.
The Great Universe Beyond and Immortality.
The Higher Being Developed by Seership.
Higher Spirit Manifestations.
How Is It Possible to Foretell the Future? (Pamphlet)
How Seership Develops a Constructive Life.
How to Attain Knowledge of the Higher Worlds.
How to Cross the Threshold of the Super World.
How to Develop Mediumship.
How to Develop Psychic Telepathy.
How to Distinguish Real Seership from Unreal. (Pamphlet)
How to Gain Personal Knowledge

of the Higher Truths of Seership.

How to Go Into the Silence: The Key of All Life. (Pamphlet)
How to Interpret the Present and Future Exactly

as They Are Designed to Be.

Mediumship.

Mental Vibrations and Transmission.
The Mystic Sixth Sense.
Nature's Finer Forces.
Seership and the Spiritual Evolution of Man.
Seership, a Practical Guide to Those Who Aspire

to Develop the Higher Senses.

Seership, the Science of Knowing the Future.
The Spiritual Laws Governing Seership.
Thought Transference.
What Determines a Man's Birth

in a Certain Environment? (Pamphlet)

Your Life After Death.

Bibliografia Atkinsona piszącego

jako Swami Panchadasi

Clairvoyance and Occult Powers. 1916.

The Human Aura: Astral Colors and Thought Forms. 1912

Outlines his interpretation of the meaning

of the various colors of the human aura)

The Astral Plane: Its Scenes, Dwellers, and Phenomena.

Advanced Thought Publishing Co. Chicago. 1915.

Bibliografia Atkinsona piszącego

jako Theron Q. Dumont

The Advanced Course in Personal Magnetism:

The Secrets of Mental Fascination.

Advanced Thought Publishing Co. Chicago. 1914.

The Art and Science of Personal Magnetism:

The Secrets of Mental Fascination.

Advanced Thought Publishing Co. Chicago. 1913.

Master Mind or The Key

To Mental Power Development And Efficiency.

Mental Therapeutics, or Just How to Heal Oneself and Others.

Advanced Thought Publishing Co. Chicago. 1916.

The Power of Concentration.

Advanced Thought Publishing Co. Chicago. 1918.

Practical Memory Training.

Advanced Thought Publishing Co. Chicago.

The Psychology of Personal Magnetism.

The Solar Plexus or Abdominal Brain.

Successful Salesmanship.

The Human Machine.

Bibliografia Theodore Sheldon

(możliwy pseudonim Atkinsona)

Vim Culture.

Bibliografia Atkinsona piszącego

jako Magus Incognito

The Secret Doctrines of the Rosicrucians.