background image

ANALIZA RYNKU 

 

Wykład 1                                                                                                                                       24.02.04 

 
Co nas czeka na tych wykładach: 

1.  Rola informacji w zarządzaniu organizacją 
2.  istota, struktura i elementy rynku 
3.  badania /analiza rynku a badania marketingowe 

a.  pojęcia 
b.  podobieństwa 
c.  różnice 
d.  funkcje badań marketingowych marketingowych badań rynkowych 

4.  Badania rynkowe na świecie i w Polsce 

a.  Instytucje badawcze 
b.  Wielkości rynków na świecie i w Polsce 

5.  Popyt jako element rynku 
6.  Elastyczność popytu 

a.  Pojęcie elastyczności popytu 
b.  Elastyczność cenowa i dochodowa 
c.  Zależności między cenami a popytem 
d.  Efekt dochodowy i substytucyjny 

7.  Podaż jako element rynku 
8.  Metody pozyskiwania informacji z rynku ze źródeł pierwotnych 

a.  obserwacja 
b.  Metody oparte na kwestionariuszu 
c.  Metody projekcyjne 
d.  Eksperymenty 
e.  Metody heurystyczne 

9.  Badania panelowe 
10. Badania przy pomocy testu koniunktury 
11. Proces empirycznego badania rynkowego opartego na próbie 

a.  jak wygląda badanie rynkowe 
b.  formułowanie problemu badawczego 

12. Prognozowanie rynku / popytu 
13. analiza rynku w ujęciu przestrzennym 
14. Badania marketingowe w Internecie na potrzeby Internetu 

 
LITERATURA: 

1)  Podstawowa pozycja „Analiza rynku” pod red prof. Henryka Mruka, W-wa 2003 
2)  W. Wrzosek „Funkcjonowanie rynku” PWE W-wa 2002, str. 13-160 
3)  R. Głowacki, J. Kramer „Analiza rynku” PWE W-wa 1981 (temat: analiza przestrzenna) 

 
ROLA INFORMACJI W ZARZĄDZNIU ORGANIZACJĄ
 

Dane ≠ Informacja 

Informacja to przetworzone dane niosące jakąś wiedzę. To co pozyskujemy z rynku w postaci jakiś suchych faktów 
to dane. Dopiero te przetworzone dane to informacja, czyli coś co jest użyteczne, co niesie jakąś informacje 
menedżerowi. 
Jest bardzo wiele rodzajów podziałów informacji i niestety muszę państwu przytoczyć kilka z nich. 
 
Kryteria podziału: 

•  Pochodzenie 

o

 

Zewnętrzne (z zewnątrz przedsiębiorstwa – od konkurentów, klientów, dostawców itd.) 

o

 

Wewnętrzne (pochodzące z wnętrza przedsiębiorstwa – od pracowników, z księgowości) 

•  Rodzaj pomiarów badawczych 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

o

 

Pierwotne (z bezpośrednich pomiarów/badań) 

o

 

Wtórne (wcześniej przetworzone informacje) 

•  Forma – bardzo ważny podział 

o

 

Ilościowe (występują w postaci liczbowej lub symbolicznej, np. wiek, wzrost, waga) 

o

 

Jakościowe (występujące w postaci pewnych opisów, charakterystyk, np. motywy postępowania 
klienta, nie da się ich przedstawić w postaci liczb) 

o

 

NIE JEST TO JAKOŚĆ INFORMACJI! 

•  Czas uzyskania 

o

 

Z przeszłości  

o

 

Bieżące 

o

 

Prognostyczne (dotyczą przyszłości) 

•  Częstotliwość zbierania 

Np. dzienne, kwartalne, miesięczne, roczne, sekundowe, godzinowe 

•  Sposób wykorzystania 

o

 

Decyzyjne (służące podejmowaniu decyzji) 

o

 

Kontrolne (do sprawdzania czy podejmowane decyzje przynoszą zamierzone efekty) 

o

 

Planistyczne (aby plany które dokonujemy mogły powstać) 

•  Zakres ogólności 

o

 

Szczegółowe 

o

 

Podsumowujące 

o

 

Ogólne 

•  Zakres opisu 

o

 

Makroekonomiczne (w skali kraju i świata) 

o

 

Mikroekonomiczne (dotyczą gospodarstw domowych lub rynku konkretnego produktu/ usługi) 

 
Klasyfikacja źródeł informacji 
 Wewnętrzne 

a) wtórne 
b) pierwotne 

zewnętrzne 
 1.krajowe 

(pochodzące z danego kraju) 

  a) 

wtórne 

 

  b) 

pierwotne 

 
  2. 

zagraniczne 

   a) 

wtórne 

   b) 

zagraniczne 

Tutaj tylko zasygnalizuję problem a dokładnie omówimy to sobie na ćwiczeniach. 
 
Dobra informacja umożliwia: 
Osiągnięcie przewagi nad konkurencją (mamy jakieś informacje, których nie posiada konkurent; możemy to 

wykorzystać żeby być krok do przodu, zostawić konkurenta w tyle 

Redukcja ryzyka finansowego (mamy dobre informacje, sprawdzone informacje, czyli siłą rzeczy możemy 

pojmować decyzje bardziej przemyślane i trafne a co za tym idzie to ryzyko finansowe, które jst ponoszone 
przy podejmowaniu każdej decyzji jest mniejsze) 

Określanie cech konsumenta (chcemy poznać, kto jest w naszym segmencie docelowym, kto jest naszym klientem; 

możemy zweryfikować to co czujemy , jakie są nasze wyobrażenia o naszych klientach; musimy poznać 
sposób myślenia i postępowania naszych klientów) 

Obserwacja otoczenia(musimy wiedzieć, co znajduje się w naszym otoczeniu, ja ono się zmienia, wychwytywać 

rzeczy sprzyjające i starać się prognozować rzeczy mniej sprzyjające i tak podejmować decyzje, aby firma 
omijała te trudne momenty) 

Koordynacja strategii (aby sprawdzać czy strategia działania firmy jest właściwa, czy podejmowane działania dążą 

w dobrym kierunku) 

Mierzenie wykonalności zadań (częściowo wiąże się z koordynacją działań, tylko dzięki danym jesteśmy w stanie 

sprawdzić czy osiągnęliśmy zadania, które mieliśmy wykonać) 

Poprawa wiarygodności reklamowej 
Wsparcie w podejmowaniu decyzji 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Weryfikacja intuicji (to jest ważne) 
Poprawa efektywności działania (mamy informacje, jesteśmy w stanie poprawić efektywność działania, nie mamy 

tej informacji nie jesteśmy w stanie, zwłaszcza teraz, gdy wszyscy jesteśmy świadkami jak powstaje coś 
nowego, coś co jest częścią nowej ekonomii; czyli nowego społeczeństwa opartego na wiedzy, informacji) 

 
Luka Informacyjna 

Jest to różnica między wiedzą całkowitą a wiedzą aktualnie posiadaną przez menadżerów, którzy stoją w 

obliczu podjęcia decyzji.  
Jesteśmy menedżerami i żeby podjąć w 100% trafną decyzję powinniśmy mieć te informacje pełne (wiedza 
całkowita). Oczywiście najczęściej jest to niemożliwe, posiadamy tylko pewien zasób informacji (wiedza aktualnie 
posiadana). I ta różnica między tym co chcielibyśmy wiedzieć, co potrzebujemy wiedzieć a tym co wiemy 
aktualnie to jest właśnie luka informacyjna.  

 

 
Odwrócona piramida informacyjna 
 

 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Okazuje się, że im większy zakres władzy szczegółowość informacji, która dopływa na ten wysoki szczebel, 

jest mniejsza. I stąd właśnie ta nazwa. W każdym przedsiębiorstwie wyróżniamy trzy szczeble zarządzania: 

najwyższy szczebel to poziom strategiczny (zarząd) – tam podejmowane decyzje dotyczą przedziału 

czasowego od jednego roku do trzech lat, tak więc decyzji decydujących o strategii działania 
przedsiębiorstwa i  podejmowanych w dłuższym okresie, np. fabryki nie da się zbudować w ciągu tygodnia 
tak więc decyzji o jej lokalizacji nie można podejmować pochopnie 

poziom taktyczny (kierowników średnich szczebli) – decyzje dotyczą okresu od 7 dni do roku; 
poziom operacyjny (kierownicy niższych szczebli i personel biurowy) – decyzje dotyczą przedziału czasu do 7 

dni 

Prezesa zarządu nie interesuje jak Kowalski obrabia jakąś część na obrabiarce. Jego interesuje jakaś strategia 

działania, tak więc te informacje, które tam napływają są ogólne ale jest ich dużo i są to dane głównie zewnętrzne. 

Na poziomie średnim, czyli tam gdzie są kierownicy średniego szczebla mamy wszystkiego średnio – średnia 

ilość oraz szczegółowość oraz mamy informacje zewnętrzne i wewnętrzne. 

Na tym ostatnim, poziomie, tam gdzie są Ci pracownicy szeregowi i kierownicy niższego szczebla – jest 

ograniczony zakres tematyczny – danego Kowalskiego interesuje tylko jak ma obrobić daną część. Treść jest 
bardzo szczegółowa – dany Kowalski musi dokładnie jak ma tą część obrobić.  

 

Proces podejmowania decyzji 

Tak naprawdę informacje, które napływają do przedsiębiorstwa potrzebne są tym, którzy podejmują decyzje. 

W dużym skrócie omówię teraz proces podejmowania decyzji w przedsiębiorstwie. 
 Najważniejsze są trzy etapy (proces podejmowania decyzji może składać się z większej ilości etapów, ale zawsze 
występują te trzy): 

analiza i synteza zebranych informacji (pozyskujemy wszystkie informacje, zbieramy te które możemy) 
ocena szans i ryzyka oraz określenie i ocena wariantów działania (zbieramy informacje i grupujemy je i 

oceniamy jaki wpływ na działalność firmy ma podjęcia takiej a nie innej decyzji na podstawie danych 
informacji) 

wybór wariantu działania i podjęcie konkretnych decyzji (z tych opracowanych i ocenionych przez nas 

wariantów działania wybieramy ten który względem jakiś tam kryteriów jest najbardziej optymalny dla 
przedsiębiorstwa i podejmujemy tą decyzje) 

 
Na tym schemacie brakuje jednego etapu – realizacji i kontroli podjętych decyzji. U nas w kraju bardzo często 
zapomina się o tym etapie. Tu jest bardzo duża rola analizy rynku, aby dostarczyć informacji potrzebnych do 
zbadania i ocenienie decyzji po ich wprowadzeniu. 
Ocenia się dobrze podjęta decyzja to aż w 80% są dobre informacje, w 10% na dobrze podjętą decyzję ma wpływ 
intuicja danego menedżera i w 10% to pomysłowość tego menedżera. Czyli można być menedżerem pozbawionym 
intuicji i kreatywności a mieć dostęp do dobrych, sprawdzonych informacji i odnosić sukcesy.  
 
Systemy informacyjne – narzędzia porządkujące obieg informacji 

Każda firma jest bombardowana informacjami, które napływają z płaszcza – otoczenia – firmy. Aby 

zapobiec temu bombardowaniu, uporządkować te informacje i wysupłać informacje najważniejsze wykorzystuje 
się systemy informacyjne. Są to tzw. Systemy wejścia-wyjścia. Na wejściu do systemu mamy nieuporządkowane 
dane, które wchodzą do systemu. Następnie one są odpowiednio przetwarzane, magazynowane i organizowane w 
jakiś bazach, analizowane i udostępniane odpowiednim użytkownikom w odpowiednim czasie, w postaci już 
przetworzonych informacji. Czyli na wyjściu mamy już przetworzone informacje, na podstawie, których 
podejmowane są decyzje, które to z kolei oddziałują na otoczenie. Według tego schematu działa każdy system 
informacyjny. 
 
Rola systemu informacyjnego 
 

Tutaj sprawdza się zasada Pareto 20/80 = jedynie 20% informacji, która dociera do kierownictwa firmy 

dotyczy tych kluczowych spraw i w 80% decyduje o wynikach firmy. Czyli sztuką jest aby wychwycić te 20% 
informacji, które aż w 80% decydują o sukcesie firmy, i to jest właśnie główne zadanie tych systemów 
informacyjnych. Główne cechy systemu informacyjnego: 

•  porządkowanie przepływu informacji w przedsiębiorstwie 

•  efektywniejsze wykorzystanie tych zasobów w przedsiębiorstwie, które już przedsiębiorstwo posiada 

•  osłabienie nieformalnych powiązań wewnątrz firmy – w klasycznej firmie mamy do czynienia z działami, 

które rywalizują między sobą. I teraz Pani Zosia posiada jakieś informacje, ale nie podziali się nimi z kimś 
innym bo obawia się utraty swojej nieformalnej pozycji w przedsiębiorstwie. Nie obchodzi jej to czy te 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

informacje są ważne dla całego przedsiębiorstwa, czy przedsiębiorstwo dzięki nim zyskuje czy nie, ważne 
jest aby pani Zosia czuła się dowartościowana, że posiada informacje, których inni nie posiadają.  

W klasycznej firmie aby czegoś się dowiedzieć musimy zasięgać informacji z wielu działów, a w systemie ze 
zintegrowaną strukturą jest pewien system informacyjny, wszystkie dane trafiają do centralnego serwera i 
wystarczy tylko odwołać się do niego aby pozyskać wszystkie potrzebne nam informacje. 

 
Chciałbym jeszcze zwrócić uwagę na to, że nie ma informacji uniwersalnie użytecznych. Trzeba zawsze 
skorelować użyteczność z kosztami uzyskania tych informacji. Często lepiej jest szybciej uzyskać informacje mniej 
dokładne niż czekać dłużej na informacje dokładniejsze. Może się okazać, że czekaliśmy za długo i w 
międzyczasie konkurencja wprowadziła jakiś rewelacyjny produkt. Dlatego często warto pójść na kompromis i 
uzyska szybciej, ale mniej szczegółowe dane.  
 
System informacji marketingowej

Przykładem systemu informacyjnego, skierowanego na potrzeby marketingu jest system informacji 

marketingowej w skrócie SIM (lub MIS z ang.).  
SIM to skoordynowany zespół ludzi, działań i narzędzi, głównie systemów komputerowych (trudno teraz 
wyobrazić sobie system informacyjny bez systemu komputerowego), którego celem jest wytwarzanie, 
przechowywanie i wykorzystywanie danych dostarczanych przez badania marketingowe.  
Przykładem systemu informacyjnego nie opartego na komputerach jest biblioteka, gdzie zamiast systemu jest 
mnóstwo karteczek. 

Dzięki organizacji sieci przepływu danych wewnątrz przedsiębiorstwa decydenci są na bieżąco 

zaopatrywani w niezbędne informacje. Głównym celem systemu jest zaopatrywać decydentów w odpowiednie 
informacje w odpowiednim czasie. 

 

Jak wygląda taki system? Najważniejsze są 4 moduły: 

•  moduł sprawozdań wewnętrznych – głównym celem jest pozyskiwanie informacji z wnętrza firmy, 

głównie z księgowości 

•  moduł wywiadu marketingowego – nie chodzi tu o wywiad ale o monitorowanie otoczenia i 

wychwytywanie trendów zachodzących wśród konkurencji 

•  moduł analiz wspierających decyzje marketingowe – jest to model analityczny, tu są pewne modele 

ekonometryczne, wzory statystyczne, czyli pewne rzeczy, które służą przetworzeniu tych danych 
uzyskanych przez pozostałe moduły na już konkretne zalecenia, czy przesłanki podejmowania decyzji. 

•  moduł badań marketingowych – gromadzenie informacji pochodzących z badań marketingowych. Czym 

on się różni od modułu wywiadu? – badania marketingowe prowadzone są gdy pojawia się jakiś problem, 
nie wiemy co z nim zrobić, nie mamy danych. Moduły 1 i 2 nie dostarczyły nam przesłanek decyzyjnych, 
jedyną szansą, aby podjąć decyzję na podstawie przesłanek decyzyjnych są właśnie badania marketingowe. 

Te moduły mogą nosić różne nazwy w literaturze, te są z Kotleta 
 

 

Jakiego rodzaju informacji dostarcza taki system informacyjny? Jeśli jest on dobrze zaprojektowany i dobrze 
funkcjonuje powinien on dostarczać swoim użytkownikom informacji, które: 

1.  są przyswajalne – dany użytkownik rozumie informacje , które widzi na ekranie. Informacje te powinny 

być napisane jasnym, przyswajalnym dla użytkownika językiem i powinny dotyczyć tego obszaru, którym 
zajmuje się użytkownik 

2.  są wiarygodne  
3.  dostosowane do potrzeb menedżerów 
4.  kompleksowe 
5.  aktualne 
6.  łatwo i szybko dostępne (teraz w dobie komputerów nie sprawia to już problemów) 
7.  bezpieczne – chodzi tu zarówno o awaryjność systemu, (a więc stosowanie jakiś urządzeń w stylu UPS, 

czyli urządzeń podtrzymujących energię), jak też zabezpieczenie systemu przed błędami użytkowników 
(nieumyślne skasowanie informacji z dysku ) oraz osób z zewnątrz (czyli atakami hakerów itp.) 

 
 
 
 
 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Wykład 2                                                                                                               

 

02.03.04 

 

Istota rynku, oraz transformacja polskiej gospodarki 

 
                                     Istota rynku 
Rynek – ogół stosunków wymiennych zachodzących pomiędzy sprzedawcami (oferentami) dóbr i 
usług(podaż) a kupującymi, którzy zgłaszają zapotrzebowanie na określone dobra i usługi, poparte 
odpowiednimi środkami pieniężnymi(popyt). 
 
To zespół wszystkich kupujących i sprzedających, których decyzje – nawzajem od siebie zależne – 
kształtują układ elementów sprzężonych, podaż, popyt, cena. 
 
Rynek tworzą stosunki: 

1)  Zachodzące pomiędzy sprzedającymi a nabywcami (            ) są to stosunki wymiany, charakter 

pierwotny 

2)  Zachodzące pomiędzy sprzedawcami (w ramach grupy sprzedawców) a miedzy nabywcami (w 

ramach grupy nabywców)  (        )  są to stosunki równoległe, charakter wtórny(wobec stosunków 
wymiany) 

 
S                      N 
 
S                      N 

 
Ad1) Treścią stosunków wymiany, tworzących rynek, są przede wszystkim następujące zjawiska: 

a) ujawnienie przez sprzedawców zamiarów sprzedaży i ujawnienie przez nabywców zamiarów 
zakupu 
b) wzajemna konfrontacja ujawnionych zamiarów 
c) mechanizm przetargowy na tle ujawnionych, oraz konfrontowanych zamiarów sprzedaży i zakupu. 
 
Finalnym elementem stosunków wymiany jest wspólne uzgodnienie decyzji przez sprzedających i 
nabywców, przybierające postać aktu kupna sprzedaży
 
Ujawnienie zamiarów sprzedaży i zakupu(podstawowy element rynku), konfrontacje tych zamiarów, 
oraz mechanizm przetargowy nie zawsze muszą prowadzić do zawarcia aktu kupna sprzedaży. 
Stosunki miedzy sprzedającymi a kupującymi mogą się zakończyć na etapie konfrontacji. Jednak tego 
typu stosunki nie przestają być rynkiem. 

 
Ad2) Treścią stosunków równoległych są: 

konfrontacje zamiarów jednych sprzedawców, dotyczące sprzedaży, z zamiarami innych sprzedawców 

(elementy konkurencji) 

konfrontacje zamiarów jednych nabywców, dotyczące zakupu, z zamiarami innych nabywców (np. 

efekt snobizmu, naśladownictwa, chęć wyróżnienia się)

 

 

  Elementy rynku 

Popyt 
Podaż 
Cena 

Wszystkie te elementy są kategoriami dynamicznymi, podlegają nieustannym zmianom.                

 
Mechanizm rynkowy 
Podstawowym założeniem istnienia rynku jest występowanie właśnie mechanizmu rynkowego.  

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Mechanizm rynkowy to system sprzężeń zwrotnych, niczym nieskrępowany (zależności przyczynowo-
skutkowe) jakie zachodzą pomiędzy popytem, podażą, a cenami. Zarówno w krótkich jaki w długich 
okresach. Każdy element rynku ulegając zmianom wywiera równocześnie wpływ na pozostałe elementy. 
(np. rośnie popyt, wywołuje to wzrost cen, wzrost cen pociąga za sobą wzrost podaży, przy 
stabilizującym się popycie cena zaczyna spadać. itd.)  

                                      Cena 
           
                 Podaż                                Popyt 
 

Państwo nie może ustalać cen, musi panować swoboda. Dopiero wtedy mówimy o rynku. Rynek w sensie 
ekonomicznym mam miejsce dopiero wtedy gdy działa mechanizm rynkowy(warunek konieczny 
istnienia rynku).  

 
Funkcje rynku 
1)  Informacyjna – Podstawowa 
2)  Efektywnościowa 
3)  Alokacyjna 

I rynek będzie tylko wtedy pełnił te funkcje gdy działa mechanizm rynkowy 
 

                               Transformacja polskiej gospodarki 
 
Gosp.Centr.Plan.                      Transformacja            Gosp.Rynkowa             
 

Konsekwencje transformacji dla przedsiębiorstw: 

 

Cena staje się ceną rynkową (rynek ustala cenę, do ceny dostosowujemy nasze koszty a nie 
odwrotnie, cenę należy przyjmować jako punkt niezależny, jako punkt wyjścia) 

 

Zmienia się całkowicie charakter ograniczeń (barier), na które napotykają przedsiębiorcy. 
Ograniczeniem przestaje być strona podażowa – zasileniowa(kłopoty z nabyciem surowców, 
materiałów, towarów), a staje się strona popytowa i pieniądz (bariera pieniądza)  

 
RYSUNEK 
Miejsce badań rynku w przedsiębiorstwie 
Wszystkie firmy dominujące na rynku mają jedną wspólna cechę, działaja w oparciu o strategie 
marketingową. 
Koncepcja marketingowa ma 3 człony, wzajemnie powiązane, jeśli któregoś z nich brakuje firma NIE 
dział marketingowo. 

1)  Zasób wiedzy – wiedza wyuczona i wynikająca z doświadczenia. 
2)  Badania marketingowe 
3)  Taktyka i strategia marketingowa – człon decyzyjny. Tu rozgrywają się losy firmy.  

Każda firma działa w określonym otoczeniu. Najważniejsze jest otoczenie bliskie. I tu znajdują się 3 
układy instytucjonalne, z którymi firma ma kontakt: 

1)  Układ podażowy – ogół potencjalnych dostawców firmy 
2)  Układ popytowy – czyli ogół potencjalnych nabywców, klientów firmy 
3)  Konkurencja – ten układ się coraz bardziej nasila 

Dzięki badaniom płynie w kierunku firmy strumień informacji które są gromadzone, przetwarzane 
analizowane na użytek decyzyjny. 
Decyzje podejmowane przez przedsiębiorstwo, względem rynku, są ucieleśnione w tak zwanych 
instrumentach marketingu (produkt, produkcja, promocja itd.) 
Podstawową funkcją badań jest dostarczanie przesłanek informacyjnych dla podejmowania trafnych 
decyzji. Coraz bardziej rozbudowuje się cały rynek usług badawczych. 
 
 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Wykład 3                                                                                                                                      09.03.04 
 

Badania internetu i w internecie 

 
Osoby mające dostęp do internetu – to osoby posiadające możliwości korzystania z sieci bez względu 
na umiejętności i to czy z tej możliwości korzystają czy nie. 
Osoby korzystające z interentu – to osoby które mają kontakt z siecią bez względu gdzie z niej 
korzystają i jak często. (mają dostęp i korzystają) 
Internauci – to osoby korzystające z internetu co najmniej raz w miesiącu 
 
                                              Rodzaje badań 
 
I . Badania offline (prowadzone poza internetem) 

1)  Badania ilościowe: 

a)  Komputerowo wspomagany wywiad telefoniczny CATI 
b)  Komputerowo wspomagany wywiad osobisty CAPI 
c)  Wywiad osobisty face-to-face 
d)  Wywiad telefoniczny  
e)  Desk research – badania wtórne 

2)  Badania jakościowe 

a)  Zogniskowane wywiady grupowe PGI 
b)  Wywiad pogłębiony 
c)  Testy audytoryjne 

 
II. Badania online (prowadzone w internecie) 

1)  Badania ilościowe: 

a)  Ankiety online – (te wkurzające okienka
b)  Ankiety email 
c)  Ankiety email WEB 
d)  Wywiad CATI WEB 
e)  Panele dedykowane 
f)  Audyt kampanii reklamowych online 

2)  Badanie jakościowe 

a)  Wywiad pogłębiony online 
b)  Wywiad pogłębiony www 
c)  Wywiad CATI www 
d)  Zogniskowane wywiady grupowe online 
e)  Zogniskowane wywiady grupowe www online 

 
III. Badania czynne – z udziałem respondenta (ankieta, sondaż) 
 
IV. Badania bierne – bez udziału respondenta (analiza logów – to co robimy na stronie jest zapisywane w 
pliku tekstowym zwanym logiem, cookies) 
 
    
Agencje badawcze w Polsce prowadzące badania on- lub offline: 

1)  TNS OBOP 
2)  SMG/KRC – największy w kraju 
3)  ARC Rynek i Opinia 
4)  Pentor 
5)  Expert Monitor 
6)  I-METRIA 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

7)  GfK Polonia 
8)  Katedra Marketingu AE w Krakowie – dostęp jest darmowy ale wiarygodność bardzo mała 

 
PBI – Polskie Badanie Internetu – standard badań internetu w Polsce (spółka założona w 2000r. przez 
największe portale jak wp, onet, gazeta.pl, interia, rzeczpospolita i  cos tam jeszcze miało być ale się 
wycofało) ich zadaniem było opracowanie standardów polskich badań internetu. Nie mogli się jednak 
dogadać i nie ma tych standardów w Polsce tak naprawdę jeszcze....(no tak czemu się nie dziwie..) 
 
                                       Badania offline 

  

  1) Interbus – przeprowadzane przez TNS OBOP 
      Pokazuje zasięg wszystkich portali w naszym kraju, pokazuje jaka jest znajomość              
      spontaniczna(np. pytanie „z jakiego portalu pan korzystał w ostatnim miesiącu”) i    
      wspomagana(np. pytanie z wymienionymi odpowiedziami do wyboru) portali. 

 

  2) Net Track – SMG/KRC  

Jest to najważniejsze badanie!!! Służy do monitorowania zasięgu internetu i zmian w sposobach 
wykorzystania internetu a w szczególności: 

 

Dostarcza ciągłych danych na temat użytkowników internetu : 

-  Ich struktury społecznej i demograficznej (płeć, wiek itd.) 
-  zachowania się użytkowników w sieci (czas spędzony w internecie, cel 

surfowania, z jakich usług korzystają, miejsce korzystania z dostępu do sieci) 

-  rodzaj wykorzystywanego sprzętu, typ połączenia do sieci.  

 

Pokazuje ranking najpopularniejszych wśród Polaków serwisów www 

 

Ukazuje percepcje internetu jako medium promocji, reklamy. 

 

Jest to badanie ciągłe 

 

Przeprowadzane offline metodą wywiadów bezpośrednich na ogólnopolskiej, 
reprezentowanej próbie Polaków w wieku 15-75 lat. 

 

Pytania dotyczące internetu stanowią osobny blok w realizowanych przez SMG/KRC 
badaniach sondażowych mediów. 

 

W każdym miesiącu przeprowadzane jest łącznie 7 tys. tego typu wywiadów, co pozwala 
miesięcznie przebadać prawie 1000 osób. 

 

Wyniki trafiają do klientów raz w miesiącu wraz ze specjalistycznym oprogramowaniem 
analitycznym SoftReport Explorer służącym do ich przetwarzania, tworzenia 
różnorodnych krzyżówek, zestawień statystycznych.  

 

3)  Internet Monitor/Internet Business Monitor – ARC Rynek i Opinia 

 
Techniki badawcze wspomagające badania offline: 
      CATI – (Computer Aided Telephone Interview) wykorzystywane w przypadku badań 
      ilościowych. Systemy te są dość zaawansowane: 

a)  Konfrontują czas realizacji badania 
b)  Czuwają nad prawidłowym przebiegiem całego procesu badawczego 
c)  Zapewniają właściwy dobór respondentów - Numer respondenta wybierany automatycznie 
d)  Pozwalają na monitorowanie kolejności zaznaczenia odpowiedzi przez respondenta w 

pytaniach wielopoziomowych 

      CAPI – (Computer Aided Personal Interview) wykorzystywane w przypadku badań                        
      ilościowych.: 

Wywiad z respondentem przeprowadza się prze użyciu przenośnego komputera, na którym 

znajduje się specjalny elektroniczny kwestionariusz  

Wyświetlany kwestionariusz uzupełnia albo ankieter (najczęściej) albo respondent 
Komputer automatycznie steruje wyświetlaniem poszczególnych pytań i ich kodowaniem  

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

      CAWI – (Computer Aided Web Interview) wykorzystywane w przypadku badań   
      jakościowych. Wykorzystuje się tu najczęściej internetowe panele badawcze. Rodzaj czatu.                       
                                        
 
                                               Badania online 

 

1)  User-centric (badanie panelowe) – skierowane bezpośrednio do użytkowników (śledzenie ich 

zachowań związanych z szeroko rozumianym surfowaniem) 
a) Przykładem tego badania jest Web Profiler OBOPu. Kwestionariusze są w formie poup 
window. Informacje dzięki nim zbierane to: 

 

Kim są użytkownicy serwisu www 

 

Do jakich grup społeczno-zawodowych należą 

 

Czym się różnią od wszystkich internautów 

           b) Badanie panelowe – I-METRIi (przejął go GEMius) 

 

Rekrutacja odbywa się przez telefon (CATI). Następnie dana osoba jest rejestrowana w 
danym panelu. Od tej pory wszystkie strony które będzie odwiedzała ta osoba trafiają na 
serwer firmy. Później dane te sa agregowane i ich wyniki są dalej gdzieś udostępniane w 
postaci sumarycznych zestawień. 

 

Zaletą główną panelu to to, że prezentowane dane są  faktyczne a nie deklaratywne 

 

Technicznie odbywało się to w ten sposób, że na komputerach użytkowników instalowane 
było specjalne oprogramowanie, mały programik, który odpowiadał za śledzenie tych 
użytkowników. Program ten śledził jakie strony i podstrony odwiedzał dany użytkownik, 
ile czasu na nich spędzał, skąd wchodził na daną stronę, gdzie szedł dalej, kiedy łączył się 
z internetem, kiedy kończył, pokazywał też liczbę nowych i powracających 
użytkowników. 

             Dane te były wykorzystywane do: 

 

Pokazywały zasięg portali w naszym kraju 

 

Jaki jest dobowy (tygodniowy, miesięczny)rozkład korzystania z internetu, kiedy jest 
szczyt korzystania  

      

2)  Site-centric (trackingowe) – badanie prowadzone na danych gromadzonych przez serwer 

internetowy. 
Przykładem tego badania jest audyt, analiza logów serwera. I tu możemy wyróżnić dwa rodzaje 
takich analiz:  

 

Audyt bierny – analiza logów serwera jednej witryny 

 

Audyt czynny – monitorowanie grupy witryn. System trackingowy GEMius – Global 
eMarketing w Polsce. Oni udostępniają swoje statystyki internautom i dzięki temu mają 
wgląd w to jak wygląda korzystanie z poszczególnych serwisów.( Jak  taką statystykę 
można zainstalować na swojej stronie aby z niej korzystać? Wystarczy wejść na stronę 
GEMiusa, zarejestrować się w serwisie i wkleić specjalny kod. (to dla zainteresowanych ;-
)) 

 
Informacje uzyskane dzięki site-centric to: 

 

Liczba odsłon, użytkowników(nowych i powracających), wizyt 

 

Czas spędzony przez użytkownika podczas wszystkich wizyt w serwisie 

 

Strony odsyłające/ wyszukiwarki poprzez które internauci trafili na witryne 

 

Strona początkowa/końcowa wizyty 

 

Czas spędzony przez użytkownika na konkretnej stronie, podstronie 

 

Informacja dotycząca ścieżek poruszania się po serwisie 

 

Informacja o konfiguracji komputera, z którego internauta łączy się z siecią i z witryną 

 

Informacje geolokalizacyjne (z jakich krajów, miast pochodzi internauta) 

 

10 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

3)  Ad-centric – badanie prowadzone z wykorzystaniem ad serwerów. Ad serwery to 

oprogramowanie, które(w dużym uproszczeniu) struje m.in wyświetlaniem kampanii 
reklamowych na poszczególnych stronach. 

 
Zalety badań online: 

 

Szybkie prowadzenie tych badań, oraz opracowywanie i otrzymywanie wyników 

 

Niższe koszty niż u odpowiedników tradycyjnych 

 

Większa poprawność prowadzenia samych badań, większy nadzór nad pracą ankieterów 
(eliminacja błędu ankietera, który może sugerować odpowiedzi) 

 

Prawdziwość danych a nie ich deklaratywność 

 

Możliwość wykorzystania np. w wywiadzie technik multimedialnych 

 

Możliwość dotarcia do trudno dostępnych grup respondentów 

 

Łatwość zachowania i nagrywania tego rodzaju badań 

 
                                       Badania mieszane 
 
Prowadzone zarówno online jaki offline. Przykład badania to WebEval OBOPu. Służy testowaniu stron 
internetowych. Składa się ono z trzech części: (każda stanowi odrębne badanie) 

1)  ocena zawartości strony 
2)  ocena użyteczności i łatwości korzystania ze strony 
3)  ocena poziomu satysfakcji z badanej strony 

 Narzędzia wykorzystywane do pomiaru WebEval: 

wywiady indywidualne tradycyjne 
wywiady telefoniczne 
internetowe grupy dyskusyjne 
internetowe wywiady pogłębione 
wywiady online 
wywiady na specjalnie przygotowanych stronach (web servies?)

 

kwestionariusz pojawiający się w okienku (poup up servies?)

 

 

                                       Inne rodzaje badań 
 

1)  Ocena serwisów www 
2)  Laboratoryjne testy stron internetowych 
3)  Specjalne badania dotyczące struktury społeczno-demograficznej i preferencji użytkowników 

danych serwisów internetowych 

4)  Badanie użytkowników danych produktów/usług 
5)  Badanie na grupach docelowych 
6)  Badania zauważalności i efektywności kampanii reklamowych 
7)  Badania satysfakcji opinii klientów 
8)  Test adresów internetowych – czy dany adres jest łatwy do zapamiętania 
9)  Raporty syndykatowe  

 
Wykład 4                                                                                                                                         22.03.04 

 

                        Transformacja polskiej gospodarki  c.d. 

 
Zakres badań marketingowych   
1)  Badania rynku 

•  Badanie wielkości rynku – popytu (dotychczasowe tendencje, stan aktualny, prognozy) 

•  Badanie struktury rynku 
•  Badanie konkurencji 

11 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

•  Badanie pozycji firmy na rynku 
•  Badanie wyobrażenia o firmie (image) 

2)  Badania nad finalnym nabywcą (konsumentem) – NAJWAZNIEJSZY MODUŁ 

•  Badanie potrzeb, gustów, preferencji, oczekiwań, opini 

•  Badania motywacyjne (Badanie motywów zakupów) 

      3)  Badania na użytek kształtowania środków strategii marketingowej i oceny efektywności ich    
           stosowania 

•  Badania dotyczące produktu 
•  Badania związane z promocją 

•  Badania na użytek cen 

•  Badania dotyczące dystrybucji 

 
POJĘCIA: 
 
Analiza rynku – systematyczne analizowanie całokształtu elementów i czynników wpływających na 
kształtowanie się układu stosunków rynkowych. Przedmiotem analizy rynku jest kształtowanie się 
podaży, popytu i cen, oraz ich wzajemnych relacji. 
 
Badania rynku – badania polegające na rozpoznaniu mechanizmu rynkowego, struktury, stanu i rozwoju 
jego elementów w celu stworzenia przesłanek do podejmowania trafnych i efektywnych decyzji. 
 
Badania marketingowe: (definicje ze względu na) 

Akcent na opisie czynności lub metod badań, np. Ph.Kotler – „Systematyczne projektowanie, 

zbieranie, analizowanie i prezentowanie danych i wyników badań związanych istotnie ze 
specyficzną sytuacją marketingową przedsiębiorstwa” 

Akcent na sens badania, np. D.S.Tull i D.I.Hawkins – funkcja badań jest „dostarczenie informacji w 

celu wsparcia kierownictwa firmy i podejmowania trafnych decyzji” 

Połączenie obu poprzednich pojęć, np. D.Aaker i G.Day – „Badania marketingowe wiążą daną 

organizację z jej rynkowym otoczeniem. Organizacja ta projektuje badania, gromadzi, analizuje i 
interpretuje dane, aby pomóc kierownictwu w zrozumieniu otoczenia, zidentyfikowaniu 
problemów i sprzyjających sytuacji, oraz rozwoju i przeprowadzeniu działań na rynku. 

 
Funkcje – Rodzaje badań rynkowych: 
Funkcie badań klasyfikuje się wg. rodzajów problemów decyzyjnych, rozwiązywanych na podstawie ich 
wyników. Tak więc wyróżnia się badania, których celem jest realizacj ajednej z pieciu przedstawionych 
poniżej funkcji : 
I. Badania opisowe 
 CEL: Sporządzenie charakterystyki zdarzeń i procesów rynkowych (w ramach ciekawostki jeśli tak 
napiszemy naszą pracę magisterską....nie będzie dobrze....) 
II. Badania wyjaśniające  
 CEL: Poszukiwanie związków przyczynowo-skutkowych dotyczących zdarzeń rynkowych (kolejna 
ciekawostka, tego typu prace magisterskie są baaaardzo mile widziane)
 
III. Badania prognostyczne 
 
CEL: Przewidywanie zmian zdarzeń i procesów rynkowych 
IV. Badania innowacyjne  
 
CEL: Wskazanie możliwości pozyskania nowych pomysłów, realizacji nowych działań rynkowych 
(marketingowych) 
V. Badania kontrolne 
 
CEL:   Kontrolowanie i ocena skutków działań rynkowych (marketingowych) 
 
  

12 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

CZARAKTERYSTYCZNE CECHY BADAŃ RYNKOWYCH W KRAJACH WYSOKO 
ROZWINIĘTYCH:
 

 

Wykształcił się ogromny rynek usług badawczych 

-  produktem jest informacja 
-  stronę popytowa stanowią dziesiątki milionów firm 
-  stronę podażową stanowią dziesiątki tysięcy agencji i instytucji badawczych 

(największa, najlepsza i najstarsza z nich to Nielsen) 

 

Rynek ten rozwija się niezwykle dynamicznie ( z roku na rok obroty rosną w tempie 10%-15%) 

 

Im wyżej rozwinięty kraj tym większe wydatki ze strony przedsiębiorstw na badania rynkowe 

 

Ogromna presja czynnika czasu (wszyscy chcą mieć wyniki badań jak najszybciej) 

 

Wzrost znaczenia badań na użytek decyzji strategicznych 

 

Dynamiczny rozwój badań systematycznych (panelowych – czyli takich gdzie te same problemy 
badawcze są ponawiane na tej samie grupie respondentów co jakiś okres, np. miesiąc, kwartał, 
rok. Są dość drogie, a ich zaletą jest to że czas jest determinantą różnic w badaniach)  

 

Dynamiczny rozwój badań motywacyjnych (badania jakościowe, odp. Na pytanie DLACZEGO? 
Badanie motywów zakupów) 

 

Rośnie udział badań zleconych przez firmy na zewnątrz 

 

Główny ciężar kosztów badań obciąża producenta   

 
LISTA 5 NAJWIĘKSZYCH FIRM BADAWCZYCH NA ŚWIECIE (JAKO CIEKAWOSTKA) 

1)  A.C. Nielsen 
2)  IMS Health, Inc. 
3)  The Kantar Group 
4)  TN Sofres Pic 
5)  Information Resources, Inc. 

 
RODZAJE BADAŃ PODEJMOWANYCH W CELU ROZWIĄZYWANIA OKREŚLONYCH 
PROBLEMÓW DECYZYJNYCH W FIRMACH AMERYKAŃSKICH 
 
Badania rynku 

•  Potencjał rynku 

•  Prognozy krótkoterminowe 

•  Udziały w rynku 
•  Trendy gospodarcze 

•  Segmenty rynku 

Badania produktu 

Produkt konkurenta 
Nowy produkt 
Opakowanie 
Ceny, elastyczność 

Badania dystrybucji 

Kanały zbytu 
Lokalizacja 
Efektywność kanałów 
Handel zagraniczny 

Badania promocji 

•  Public relation 

•  Efektywność reklamy 
•  Środki przekazu 

•  Skuteczność środków promocji 

•  Promocja sprzedaży 

13 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

NAJWIEKSZE FIRMY BADAWCZE W POSCE – 5 NAJWIĘKSZYCH 

SMG/KRC Poland 
GfK Polonia 
OBOP 
IQS and Quandt Group 
Pentor Instytut Badania Opini I rynku 

 

Czynniki kształtujące popyt. Elastyczność popytu. 
 

                                  Czynniki kształtujące popyt 

 

Pierwotnym źródłem popytu są potrzeby. Rezultatem uporządkowania potrzeb oraz nadania im 

przez nabywców celowej hierarchii są ich preferencje.   

Dochody nominalne uzyskane w danym czasie przez nabywców 
Ceny (poziom i struktura) 
 
                                                                Ceny 
 
Potrzeby             Preferencje                   Popyt                    Podaż 
 
                                        Dochody jako podstawa aspiracji  
                                       nabywców w dziedzinie zakupów 
 
Skłonność do wydatkowania                                                        Skłonność do korzystania z 
pieniędzy (lub oszczędzania)                                                              kredytu 
 
                                                  Dochody nominalne 
 
Popyt cząstkowy w ujęciu przedmiotowym zależy przede wszystkim od zespołu czynników 
związanych bezpośrednio z rodzajem, oraz cechami przedmiotu wymiany (produkt, usługi, pracy) 
oraz charakterem potrzeb, które ten przedmiot może zaspokajać. Podstawową cechą każdego 
przedmiotu wymiany jest jego cena. 
 
Popyt cząstkowy w ujęciu podmiotowym zależy przede wszystkim od rodzaju i cech nabywcy, oraz 
sposobu jego postępowania, które są determinowane zarówno obiektywną sytuacja, w jakiej się 
znajduje, jak i zespołem czynników subiektywnych. Podstawowym elementem sytuacji nabywcy jest 
jego dochód.  
 
Na popyt globalny, oprócz wymienionych już czynników, wpływa rozległy zespół czynników takich 
jak : 

Czynniki demograficzno-strukturalne (liczba i struktura ludności, liczba i struktura innych 

podmiotów rynku)  

Czynniki produkcyjno-usługowe (wielkość produkcji, oraz rozmiary działalności usługowej)    
Czynniki materialno-rzeczowe (poziom techniki i technologii, stan infrastruktury, nagromadzony 

majątek w postaci mieszkań,  samochodów, maszyn i urządzeń) 

Czynniki społeczno-cywilizacyjne (poziom kulturowy i cywilizacyjny, przyzwyczajenia, tradycje, 

zwyczaje) 

Czynniki społeczno-psychologiczne (moda, naśladownictwo, presja społeczna, oczekiwania) 

 
 
 

14 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Wykład 5                                                                                                                                          30.03.04 

 

             

                                  Elastyczność popytu 

 

Istota elastyczności 

1) Z matematycznego punktu widzenia elastyczność jest miarą względnych zmian funkcji 
wywołanych określonym względnym przyrostem zmiennej niezależnej. 
Jeśli mamy funkcje y=f(x), to elastyczność oznaczoną symbolem Exy definiujemy jako granicę, do 
której dąży stosunek względnego przyrostu (Δy) zmiennej zależnej y do względnego przyrostu (Δx) 
zmiennej niezależnej x, kiedy Δx dąży do zera, czyli 
                   Δy   Δx     Δy  Δx   dy   dx    dy    x
Exy= Lim(  y   :   x ) = y :  x  =  y :  x =  dx * y 
         Δx-0 
 
Zauważamy ze pierwszy czynnik iloczynu (dy/dx) jest pochodną funkcji y=f(x). Zatem elastyczność 
zmiennej zależnej y względem zmiennej x jest iloczynem pochodnej funkcji i stosunku zmiennej x do 
zmiennej y : 
                                         Exy = f’(x) x/y 
Powyższy wzór służy do badania reakcji zmiennej zależnej y na zmiany zmiennej niezależnej x przy 
założeniu, że inne czynniki nie mają wpływu na zmienną y (są stałe). Wykorzystuje się go (co wynika 
z przyjętego założenia Δx~0) do mierzenia elastyczności w określonym punkcie (dla określonego x). 
Tak obliczana elastyczność nosi nazwę elastyczności punktowej. Ponieważ elastyczność jest również 
funkcją, dla większości typów funkcji w każdym punkcie jest ona inna. Wyjątkiem jest funkcja 
podwójnie logarytmiczna typu:
    
                               
                                          Log y = log A + ŋ log x 
Gdzie A – wyraz stały, a  ŋ jest elastycznością stałą dla wszystkich punktów. Funkcję tego typu 
nazywamy izoelastyczną.           (cool) 
 
Elastyczność punktowa jest zadowalającą miarą jedynie w określonym punkcie krzywej. Możemy ją 
zmierzyć tylko wtedy, gdy zmiany zmiennej niezależnej x są nieskończenie małe, co w praktyce 
występuje rzadko. Zmiany zmiennych objaśniających (np. dochodów, cen) mają zazwyczaj charakter 
skokowy. Stad tez lepiej się posługiwać tzw. elastycznością łukową, odzwierciedlającą przeciętną 
elastyczność w pewnym przedziale. Znając wielkości x i y w dwóch punktach( 0 i 1) obliczmy 
zmiany stosunkowe obu zmiennych, jakie dokonały się miedzy tymi dwoma punktami i dzieląc 
stosunkową zmienna y przez stosunkową zmienną x, otrzymujemy elastyczność y względem x. 
Elastyczność łukową zatem możemy wyrazić następująco: 

              

Exy = [(y0 – y1) / (y0 + y1)]  /  [ (x0 - x1) / (x0 + x1)] 

 
Zakłada się że w całym rozpatrywanym przedziale (0,1) efekt oddziaływania zmiennej niezależnej na 
zmienną zależną jest taki sam. 
(Oczywiście te powyższe bzdury nas nie obejmują bo nas interesuje jedynie elastyczność w sensie 
ekonomicznym, no ale jak ktoś chce się tego uczyć to proszę bardzo, to dal was). 
 
2) W sensie ekonomicznym elastyczność oznacza reagowalność (wrażliwość) jednej wielkości, 
traktowanej jako zmienna zależna (reakcja), na zmienną innej wielkości przyjętej jako zmienna 
niezależna (bodziec). W przypadku rynku wielkościami tymi są podaż i popyt, które reagują na cenę, 
lub cena, która reaguje na zmiany w relacji: podaż - popyt. Rozróżnia się zatem elastyczność podaży 
względem ceny (tzn. elastyczność cenowa podaży) i elastyczność popytu względem ceny (tzn. 
elastyczność cenowa popytu). Odwrotność tych elastyczności określa się mianem odpowiednio: 
ekspansywności ceny i giętkości ceny.  
 

15 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Miarą elastyczności jest współczynnik elastyczności, którego wartość odzwierciedla wrażliwość 
zmiennej y(zależnej) na zaistniałe zmiany zmiennej x (niezależnej). Mówi on nam o tym, o ile procent 
(lub innych jednostek) zmieni się wielkość y jeżeli x zmieni się o jeden procent (o jedna jednostkę). 
Jeżeli zatem y wzrośnie o 10% przy 5-cio procentowym wzroście x, to współczynnik elastyczności y 
względem x wynosi 2. Oznacza to , że zmienna y jest wrażliwa (elastyczna) na zmianę zmiennej x 
(relatywna zmiana y jest dwukrotnie wyższa od relatywnej zmiany x).  
 
Dla przedsiębiorstwa działającego na rynku podstawowe znaczenia ma znajomość popytu i jego 
wrażliwości na zmiany czynników, które go determinują. Popyt uważany jest za zmienną zależną. Za 
zmienną niezależną przyjmuje się czynniki kształtujące popyt, przede wszystkim dochody, ceny, 
danego dobra oraz ceny dóbr substytucyjnych i komplementarnych. Mierząc elastyczność popytu 
względem jego determinant, każdorazowo uwzględniamy siłę tylko jednego czynnika, traktując 
pozostałe jako niezmienne. 
W zależności od tego, który z owych czynników wpływa na wielkość popytu wyróżnia się 3 rodzaje 
elastyczności popytu: 

•  Dochodową, tj. elastyczność funkcji popytu, na określone dobro (grupę dóbr) względem 

poziomu dochodu 

•  Cenową, tj. elastyczność funkcji popytu względem poziomu ceny danego dobra 
•  Mieszaną (określaną również mianem krzyżowej), tj. elastyczność funkcji popytu na dobro i 

względem ceny dobra j

   Istnieje tez kilka podziałów elastyczności popytu ze względu na sposób jej mierzenia i     
  obliczania. Rozróżnia się : 

elastyczność ogólna i cząstkową,  
elastyczność punktową i łukową,  
elastyczność dla przyrostów skończonych i nieskończonych,   
elastyczność ilościową i wartościową.   

 
Elastyczność ogólna mierzy wpływ tylko jednej zmiennej (popyt jest funkcją jednej zmiennej). 
Elastyczność cząstkowa natomiast mierzy wpływ jednej zmiennej spośród większej liczby zmiennych. 
Popyt można i należy rozpatrywać jako funkcję regresji wielu zmiennych. Przyjmijmy iż popyt na dobro i 
(Di) jest funkcją dochodu (Y), ceny dobra i (Pi), oraz ceny dobra (Pj). 
Miara elastyczności popytu dla poszczególnych zmiennych objaśniających przybierze postać: 
 
Ey = (∂Di / ∂Y) * Y / Di              Ep = (∂Di / ∂Pi) * Pi / Di            Eij = (∂Di / ∂Pj) * (Pj / Di) 
 
Wyrażenia ∂Di/∂Y , ∂Di/∂Pi , ∂Di/∂Pj , są cząstkowymi pochodnymi odpowiednio ze względu na : 
dochód, cenę i-tego dobra i cenę j-tego dobra.   
 
Elastyczność dla przyrostów skończonych jest miarą relatywną (stosunkową). 
Elastyczność dal przyrostów nieskończonych jest miarą różniczkową (opartą na pochodnej funkcji). 
 
Elastyczność ilościowa odnosi się do reakcji popytu (sprzedaży) w jednostkach naturalnych (np. w 
sztukach, kilogramach, litrach ;-)  
Elastyczność wartościowa zaś odnosi się do reakcji popytu w ujęciu wartościowym (obrotów). 
 
W zależności od źródła statystycznego, na którym oparte są obliczenia, można wyodrębnić elastyczność  
popytu : „budżetową” (na podstawie materiałów z badań budżetów rodzinnych), oraz rynkową (na 
podstawie danych statystyki rynkowej)  
 

Elastyczność dochodowa popytu: 

 

Dochód jest podstawą, a równocześnie ograniczeniem w procesie zgłaszania popytu przez podmioty 
rynku. To właśnie dzięki niemu potrzeby przekształcają się w popyt i tworzą konkretną wielkość 

16 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

rynkową. Najstarszą i współcześnie stosowaną metoda badania zmian w wielkości i strukturze popytu 
pod względem zmian zachodzących w rozporządzalnych dochodach konsumentów jest  analiza struktury 
wydatków, oparta na badaniach budżetów rodzinnych. Pionierskie badania w tej dziedzinie prowadził 
niemiecki statystyk E. Engel. Odkrył on, że w miarę wzrostu przeciętnego dochodu per capita(na jednego 
członka o ile dobrze kojarze)
 w rodzinie nie tylko rośnie ogólny popyt ale zmienia się również jego 
struktura. 
 
Rozszerzone prawo Engla – Schwabego  sprowadza się do tego, iż: 

w miarę wzrostu dochodów ludności (rodziny) zmniejsza się procentowy udział wydatków na 

żywność i dobra niższego rzędu w całości wydatków konsumpcyjnych. 

Procentowy udział wydatków na odzież i obuwie nie ulega większym zmianom 
Wzrasta procentowy udział wydatków na dobra trwałego użytku, a następnie na zaspokojenie potrzeb 

wyższego rzędu w zakresie kultury, ochrony zdrowia, rekreacji, edukacji itd. 

 
Zależność między dochodami a wielkością popytu ma najczęściej charakter jednokierunkowy. Oznacza 
to, że wraz ze wzrostem dochodów konsumentów – przy innych czynnikach nie zmienionych – zwiększa 
się popyt i odwrotnie. Stopień nasilenia tej zależności jest różny w zależności od grupy nabywców, oraz 
rodzaju produktu. 
Miarą reakcji popytu na zmiany dochodów realnych konsumentów jest współczynnik elastyczności 
dochodowej popytu
, który w formie przyrostowej ma postać:   
 
Ey = (∆D/D) / (∆Y/Y) = (∆D/∆Y) * (Y/D) 
 
Gdzie : 
D – popyt na dany produkt ; Y – dochód realnych(fundusz nabywcy) ; ∆ - przyrost (zmiana) 
(kazał zapamiętać, że badając elastyczność popytu, inne determinanty jak np. cena są stałe. Czyli gdy 
nasz nominalny dochód wzrośnie o 20% przy stałych cenach to oznacza to że realnie też wzrósł o 20% - 
ZAPAMIĘTAĆ) 
Współczynnik elastyczności dochodowej popytu informuje w przybliżeniu o zmianach popytu 
wyrażonych w procentach przy jednoprocentowych zmianach dochodu. Dla przykładu, zwiększeniu 
dochodu o 10% towarzyszy wzrost popytu na dobro A o 5%. Współczynnik elastyczności dochodowej 
popytu wynosi 0,5. Oznacza to iż, przy założeniu, że pozostałe czynniki są stałe, wzrost dochodu o 1% 
spowoduje wzrost popytu na dobro A o 0,5%. 
 
Współczynnik elastyczności dochodowej popytu przyjmuje najczęściej wartości dodatnie. Wynika to ze 
wspomnianej już jednokierunkowej zależności miedzy dochodem a popytem. Wyjątkiem może byś efekt 
substytucyjny
, polegający na zastępowaniu dóbr niższego rzędu przez dobra lepsze jakościowo przy 
wzroście dochodu. Dla tych produktów współczynnik elastyczności dochodowej popytu jest ujemny. 
 
Biorąc pod uwagę wartość współczynnika wyróżnić można kilka poziomów elastyczności dochodowej : 

•  Ey>1 – popyt elastyczny reagujący w stopniu więcej niż proporcjonalnym na zmiany dochodów. 

Im większa wartość współczynnika tym bardziej elastyczny popyt. 

•  Ey=1 – popyt proporcjonalny. Reakcja popytu jest proporcjonalna do zmiany dochodów 

•  0<Ey<1 – popyt nieelastyczny reagujący w stosunku mniej niż proporcjonalnym do zmiany 

dochodów 

•  Ey=0 – popyt sztywny nie reagujący w ogóle na zmiany dochodu. (sól, trumny;-) 
•  Ey<0 – popyt odwrotnie elastyczny reagujący w przeciwnym kierunku na zmiany dochodów. 

 
 
 
 
 

17 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Popyt                      B           A                       
 
 

E>1      E=1  

 C 
 E<1 
 
 
 
 
 Dochód 
 
Elastyczność dochodowa popytu kształtuję się różnie w zależności od rodzaju dobra oraz poziomu 
dochodów konsumentów. 
Na podstawie wartości liczbowych współczynnika elastyczności można dokonać podziału dóbr 
konsumpcyjnych na 3 główne grupy: 

•  Dobra niższego rzędu (dobra podrzędne), dla których współczynnik przyjmuje wartości ujemne 

(Ey<0); przykładem mogą być ziemniaki, pieczywo, niskiej jakości wędliny (efekt substytucyjny) 

•  Dobra pierwszej potrzeby, dla których współczynnik kształtuję się w przedziale miedzy 0 i 1. Im 

produkt jest bardziej niezbędny nabywcy (podstawowe dobra żywnościowe) tym mniej wrażliwy 
popyt na zmiany dochodów. 

•  Dobra wyższego rzędu (luksusowe), które charakteryzują się współczynnikiem większym od 

jedności. 

 
 
 
 
 
 
Graficzna ilustracją zależności miedzy dochodem a popytem na wymienione trzy grupy produktów są 
krzywe Engla. 
a) dla dóbr niższego rzędu; b) dla dóbr pierwszej potrzeby; c) dla dóbr luksusowych 
Popyt   (a)                               Popyt     (b)                                                       Popyt (c) 
 E<0 

   
 
                                0<E<1                                           E>1 
 
 

                        Dochód(Y)                                        Dochód (Y)                              Y1    Dochód(Y)   

 
 
a)  przy bardzo niskich dochodach, popyt na te dobra rośnie, dopiero od 

pewnego poziomu dochodów zaczyna spadać. 

b)  Przy niskich dochodach, popyt rośnie, potem w miarę wzrostu dochodów 

tez rośnie ale już coraz wolniej, te przyrosty są coraz to mniejsze 

c)  Popyt na te produkty pojawia się dopiero w pkt. Y1, czyli przy pewnym 

poziomie dochodów. Po przekroczeniu tego progu pojawia się popyt na te 
dobra i rośnie szybko w miarę wzrostu dochodów. 

 

W dotychczasowych rozważaniach popyt ujmowano w jednostkach naturalnych. Przedsiębiorstwo nie 
ogranicza się jednak tylko do szacowania prawdopodobnych zmian sprzedaży (ilości popytu) pod 
wpływem dokonujących się zmian dochodu. Ale próbuje również odpowiedzieć na pytanie : jakie będą 

18 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

tego konsekwencje dla wartości sprzedaży (obrotów). Do tego służy Elastyczność dochodowa dla 
wartości popytu, 
która przyjmuje postać: 
                                                   Eyw = Ey + Eyp 
Gdzie: 
Eyw – elastyczność dochodowa wartości popytu 
Ey – elastyczność dochodowa ilości popytu 
Eyp – elastyczność dochodowa ceny, czyli elastyczność jakości popytu  
 
Elastyczność dochodowa wartościowa jest więc sumą dwóch składników : elastyczności ilościowej i 
elastyczności jakościowej
. Z reguły elastyczność wartościowa jest wyższa od elastyczności ilościowej. 
Oznacza to, że elastyczność jakości popytu jest dodatnia. Wysoka elastyczność jakości popytu dowodzi 
znacznej substytucji jakościowo gorszych produktów przez lepsze oraz dużej rozpiętości cen. Jeśli więc 
np. współczynnik elastyczności dochodowej dla wartości popytu na określony produkt wynosi Eyw=1,8,a 
współczynnik elastyczności dochodowej dla ilości popytu na ten produkt Ey=1,3, to współczynnik 
elastyczności jakości popytu kształtuje się na poziomie 0,5. Oznacza to, że wzrost dochodów o 1% 
powoduje wzrost wartości sprzedaży (obrotów) o 1,8%. Na ten 1,8% wzrost złożyło się : zwiększenie 
przeciętnej sprzedaży w wyrażeniu ilościowym o 1,3%, oraz wzrost przeciętnej ceny produktów 
zakupionych przez nabywców o 0,5%. (ceny się nie zmienił, nastąpiła substytucja. Popyt przeszedł z 
produktów gorszych na produkty lepsze ale droższe, dlatego cena 1kg np. wędlin będzie większa.). 
 

Elastyczność cenowa popytu: 

 

W odróżnieniu od dochodu, ceny nie są związane z podmiotami rynku (nabywcami), lecz z przedmiotem 
wymiany (dobra, usługi itd.). Wpływ zmian poziomu cen na popyt znajduje wyraz w zależnościach , jakie 
mogą zachodzić między tymi elementami rynku. Wyrażają one zróżnicowane zachowania nabywców 
przy różnych poziomach cen. Rozpatrując zależności między kształtowaniem się popytu na dany produkt 
a zmianami poziomu jego cen można wyróżnić 2 rodzaje:  

•  Zależności klasyczne 

•  Zależności odbiegające od klasycznych, w tym również takie, które w krańcowych przypadkach 

są ich odwrotnością. 

Podstawowe znaczenia mają zależności klasyczne. Dominują one w sferze stosunków wymiany. 
 
Relację między ceną a popytem obrazuje krzywa popytu. Pokazuje ona ile produktu zakupią nabywcy 
przy różnych poziomach ceny w określonym czasie na danym rynku, przy założeniu, że pozostałe 
czynniki determinujące popyt są stałe. Krzywa popytu ma nachylenie ujemne. Miedzy zmianami cen i 
popytu na dany produkt istnieje zależność odwrotna (ujemna). Zależność ta jest znana jako prawo 
popytu
 (wprowadzone przez A. Marshalla)  
Krzywa popytu opada od lewej ku prawej stronie. Ta właściwość krzywej wynika z faktu, że zmiana ceny 
może powodować dwa rodzaje efektów: efekt substytucyjny zwany efektem Marshalla i efekt dochodowy 
zwany efektem Hicksa.  
Wzrost ceny jednego dobra narusza dotychczasową strukturę cen, czyni to dobro relatywnie droższym. 
Skłania to nabywcę do rezygnacji z kupna tego dobra na rzecz innego (substytucja) relatywnie tańszego. 
Jest to właśnie efekt substytucyjny zmiany ceny. Wzrost ceny dobra powoduje także inny skutek. 
Wpływa na możliwości zakupowe konsumenta, obniżając jego dochód realny. Konsument może teraz 
nabyć mniej dóbr. Jest to efekt dochodowy zmiany ceny. 
Analogiczne skutki tylko w druga stronę występują w przypadku spadku ceny. Czasami te dwa efekty 
oddziałują na siebie, a nawet następuje eliminacja skutków efektu dochodowego przez substytucyjny. 
     
Siłę reakcji popytu na zmiany ceny danego dobra mierzy elastyczność cenowa popytu. Wyraża się ona 
stosunkiem procentowej zmiany wielkości popytu do procentowej zmiany ceny danego dobra, przy 
założeniu ceteris paribus W postaci algebraicznej zapisujemy to następująco : 
                                       ∆D    ∆P      ∆D    P
                             Ep =   D   :   P   =  ∆P * D 

19 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Gdzie: 
Ep – współczynnik elastyczności cenowej popytu 
D – popyt na dany produkt 
P – cana danego produktu 
∆ - Przyrost (zmiana) 
Współczynnik elastyczności cenowej popytu informuje w przybliżeniu o zmianach popytu na dane dobro 
wyrażonych w procentach przy jednoprocentowych zmianach ceny tego dobra. 
Na przykład, przedsiębiorstwo komunikacyjne zajmuje się transportem osobowym na trasie W-wa-
Wiedeń, przy cenie biletu 150zł, przewozi tygodniowo 200 osób. Po obniżeniu ceny do 145zł, liczba 
pasażerów wzrosła do 215. Stąd :   Ep = [ (215-200)/(145-150) ] * (150/200) = -2,25 
W naszym przykładzie cenę obniżono o 3,3%, natomiast popyt na usługi wzrósł o 7,5%. Współczynnik 
elastyczności cenowej popytu wyniósł więc –2,25. Przy założeniu, że zmiana popytu została wywołana 
wyłącznie zmianą ceny, oznacza to, iż popyt na omawiany produkt jest elastyczny względem ceny. Przy 
zmianie ceny o 1% popyt zmienia się w kierunku przeciwnym o 2,25%. 
 
Elastyczność cenowa popytu jest jednym z podstawowych narzędzi stosowanych w analizie marginalnej 
przy ustalaniu optymalnego poziomu ceny. Ponieważ analiza marginalna polega na ocenie „małych” 
zmian dokonywanych w stosunku do pewnego poziomu wyjściowego, często jest wykorzystywana przy 
mierzeniu wrażliwości popytu na nieskończenie małe zmiany ceny. Wówczas wzór na elastyczność 
cenową popytu jest następujący : 
                                  Ep = (dD/D) / (dP/P) = (dD/dP) * (P/D) 
Inaczej mówiąc, elastyczność popytu okreslona przy danej cenie P zależy bezpośrednio od relacji dD/dP, 
czyli pochodnej funkcji popytu po P oraz stosunku P/D. 
 
Podane dotychczas wzory dotyczą elastyczności punktowej. Odzwierciedlają bowiem związek 
procentowych zmian popytu i ceny w danym punkcie (cena – ilość popytu) krzywej popytu.  
Obok elastyczności punktowej można wyróżnić również łukową elastyczność popytu względem ceny
Posługujemy się wówczas wzorem : 
                                Ep = [ (D0-D1)/(D0+D1) ] / [ (P0-P1)/(P0+P1) ] 
Gdzie : 
D0 i D1 – ilość popytu w dwóch kolejnych okresach objętych zmianą cen 
P0 i P1 – Ceny 
Wracając do przykładu przewoźnika v popytu względem ceny mierzona po łuku wyniesie : 
Ep = (-15/415) / (5/295) = -2,13 
Główną zaleta elastyczności łukowej jako miernika jest to, że cena i ilość popytu są traktowane 
symetrycznie, czyli nie rozróżnia się tu wielkości „początkowych” i „końcowych” obu zmiennych. 
Niezależnie od punktu wyjścia elastyczność cenowa jest taka sama. Inaczej wygląda to gdy obliczamy 
elastyczność punktową. Musimy wówczas dokładnie określić wielkości początkowe zmiennych. Załóżmy 
teraz, że początkowa cena biletu na trasie W-W wynosi 145zł, a chętnych do skorzystanie z usługi przy 
tym poziomie ceny jest 215. Jeżeli cena wzrośnie do 150zł, liczba korzystających spadnie do 200 osób, to 
związana z tymi zmianami elastyczność cenowa wyniesie : 
Ep = [ (200-215) / 215 ] / [ (150-145) / 145 ] = -2,02 
Widzimy wiec, że związana ze zmiana ceny elastyczność popytu kształtuję na poziomie –2,25 lub –2,02, 
w zależności od poziomu ceny w punkcie wyjścia. 
 
Współczynnik elastyczności cenowej popytu przyjmuje zwykle wartości ujemne (Ep<0). Mają jednak 
miejsce wyjątki, będące wyrazem nietypowych zależności miedzy cenami a popytem. Pomijając zatem na 
razie te sytuacje, wyróżnić można 5 podstawowych kategorii elastyczności cenowej popytu, przyjmując 
jako kryterium wartość współczynnika elastyczności: 
 
 
 

20 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Popyt D 
 

F                      Rodzaje popytu ze względu na jego reakacje na   

 

A                                                             zmiany ceny. 

       C 
 E 
 
  

Cena 

 
 

1)  W przypadku gdy Ep = -1 (krzywa A) popyt określa się jako proporcjonalny. Oznacza to, że 

określonej procentowej zmianie ceny odpowiada dokładnie ta sama procentowa zmiana popytu, 
oczywiście w odwrotnym kierunku. Wzrost ceny o 8% powoduje spadek popytu o 8%. Popytem 
takim charakteryzują się produkty standardowe (markowe), jak tytoń, herbata itp. 

2)  Jeśli Ep<-1 (krzywa B), to mówimy o popycie elastycznym lub o wysokiej elastyczności. 

Wówczas procentowa zmiana popytu jest większa od procentowej zmiany ceny na dane dobro. 
Wzrost ceny o 10% powoduje spadek popytu o 20%, czyli Ep = -2. Im większa wartość 
bezwzględna tego współczynnika tym bardziej elastyczny popyt. Dotyczy on dóbr wyższego 
rzędu (luksusowych), takich jak samochody, dzieła sztuki itp.  

3)  Natomiast gdy –1<Ep<0 (krzywa C), mamy do czynienia z popytem nieelastycznym. W tym 

przypadku procentowa zmiana popytu jest mniejsza od procentowej zmiany ceny. Obniżka ceny o 
10% spowoduje wzrost popytu jedynie o 2%, czyli Ep= -0,2. Popyt jest tym mniej elastyczny im 
wartość współczynnika jest bliższa zeru. Takim popytem charakteryzują się dobra pierwszej 
potrzeby, zwłaszcza artykuły żywnościowe. 

4)  Gdy E→ -∞  (krzywa D) popyt jest doskonale elastyczny. Oznacza to, że dla danej ceny popyt 

może przybierać dowolne rozmiary. Przy danym poziomie ceny producent sprzeda całą swoją 
ofertę, a przy niewielkiej zmianie ceny w górę przez jednego producenta, wszyscy klienci 
przeniosą się do innego, który ceny nie zmienił. Występują wówczas warunki tzw. konkurencji 
doskonałej, w której m.in. żaden uczestnik wymiany handlowej nie ma wpływu na poziom ceny. 

5)  W przypadku gdy zmiana ceny nie wywołuje żadnej zmiany popytu, czyli gdy Ep=0 (krzywa E) 

popyt jest doskonale nieelastyczny lub inaczej sztywny. Popyt ten występuje głównie w 
przypadku artykułów niezbędnych w życiu codziennym, nie posiadających substytutów (np. sól) 
oraz takich, których nabycie jest konieczne (leki, trumny). 

6)  (krzywa F) – to popyt odwrotnie elastyczny

 
Elastyczność popytu względem ceny jest zróżnicowana w każdym punkcie krzywej popytu. Poszczególne 
rodzaje (poziomy) elastyczności można więc wyrazić graficznie, wykorzystując w tym celu liniową 
postać funkcji popytu, mającej w każdym punkcie takie samo nachylenie 
Popyt 
 

                                 Poziom elastyczności cenowej popytu wzdłuż  

      -1<Ep<0                                                    

krzywej popytu (liniowa funkcja popytu) 

 

Ep= -1 

 

 

                             Ep<-1 

  

Cena 

Elastyczność cenowa popytu zmienia się gdy przesuwamy się po krzywej popytu. Wyższym cenom 
odpowiada większa elastyczność (większa bezwzględna wartość współczynnika), niższym natomiast 
cenom – mniejsza elastyczność. W połowie krzywej współczynnik elastyczności jest równy –1. W 
każdym punkcie powyżej tego punktu popyt jest nieelastyczny, poniżej elastyczny. 
 
 

21 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Wykład 6                                                                                                                                        06.04.04 
 
Elastyczność popytu względem ceny, czyli jego wrażliwość na zmiany ceny jest determinowana wieloma 
czynnikami. Najważniejsze z nich to : 

1)  Stopień w jakim dane dobro zaspokaja potrzeby podstawowe konsumentów.(im bardziej dany 

produkt zaspokaja potrzeby podstawowe tym wrażliwość popytu na ten produkt względem ceny 
jest mniejsza) 

2)  Dostępność substytutów danego dobra ( im dany produkt ma więcej substytutów tym popyt jest 

bardziej wrażliwy na zmiany ceny) 

3)  Udział wydatków na zakup danego dobra (im więcej wydajemy – w stosunku do ogółu dochodów 

- na zakup danego dobra, tym wyższa wrażliwość popytu) 

4)  Poziom ceny danego dobra (im wyższy poziom ceny danego dobra, tym bardziej elastyczny 

popyt) 

5)  Czas dostosowań (w dłuższym czasie wrażliwość popytu na zmiany ceny jest większa). 

 
Odwrotnością elastyczności cenowej popytu jest tzw. Giętkość cen, która wyraża się wzorem. 
Gp=1/Ep = (

ΔP/ΔD ) * (D/P) 

Współczynnik giętkości ceny (Gp) informuje nas o ile procent należy zmienić (obniżyć, podwyższyć) 
cenę na dane dobro, aby popyt na to dobro zmienił się o 1%. Jeśli mamy do czynienia z dobrem na które 
popyt jest wrażliwy względem ceny (Ep wynosi np. –2) pobudzenie popytu o 10% wymagało by 
obniżenia ceny jedynie rzędu 5%. W przypadku natomiast dobra o niskiej elastyczności cenowej  (np. 
Ep=-0,4) zwiększenie popytu o 10% było by możliwe przy obniżeniu ceny o mniej więcej 25%.  
 
Znajomość giętkości ceny pozwala przedsiębiorstwu nie tylko na przewidywanie wpływu zmiany ceny na 
wolumen sprzedaży, ale staje się także cenną informację w procesie podejmowania decyzji cenowych 
prowadzących do maksymalizacji zysku.  
Musimy pamiętać, że sprzedaż w jednostkach naturalnych (wolumen sprzedaży) może iść w innym 
kierunku niż sprzedaż w ujęciu wartościowym pod wpływem danej decyzji cenowej. 
Istnieje określona relacja między elastycznością cenową ilości popytu a utargiem całkowitym 
realizowanym przy sprzedaży danego produktu, równym wydatkom nabywców. Jeśli wydatki oznaczymy 
przez W=PD, to wzór na elastyczność wartości popytu względem ceny inaczej mówiąc elastyczność 
cenową wydatków
 można zapisać wzorem : 
 
Epw = (

∂PD/∂P) * (P/PD) = [ D + P(∂D/∂P) ] * 1/D = 1+Ep 

 
Elastyczność wartości popytu względem ceny (elastyczność cenowa wydatków) jest więc równa 
elastyczności ilości popytu powiększonej o 1. Okazuje się zatem, że wpływ zmiany ceny na wartość 
sprzedaży (zakupów) jest inny niż na sprzedaż w jednostkach naturalnych (patrz poniższa tabela, która 
pokazuje na jakie produkty opłaca się obniżyć cenę a na jakie nie).  
 

Gdy cena rośnie  

Gdy cena spada 

Elastyczność 
cenowa popytu 

Wolumen 
sprzedaży 

Utarg całkowity Wolumen 

sprzedaży 

Utarg 
całkowity 

Popyt elastyczny 
(Ep<-1) 

Maleje Maleje 

Rośnie  

Rośnie 

Popyt 
nieelastyczny (-
1<Ep<0) 

Maleje Rośnie  

Rośnie (ale 
nieznacznie) 

Maleje 

Popyt 
proporcjonalny 
(Ep=-1) 

Maleje 

Nie zmienia się Rośnie  

Nie zmienia 
się 

Popyt sztywny 

Nie zmienia 

Rośnie  

Nie zmienia 

Maleje 

22 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

(Ep=0)  

się  

się 

Popyt odwrotnie 
elastyczny 
(Ep>0) 

Rośnie  

Rośnie  

Maleje 

Maleje  

 
O ile popyt w jednostka naturalnych reaguje zwykle odwrotnie na zmianę ceny, to w wyrażeniu 
wartościowym reaguje odwrotnie tylko w przypadku elastyczności cenowej mniejszej od jedności. 
Wzrost więc cen na dobra luksusowe powoduje spadek popytu w wyrażeniu ilościowym i wartościowym. 
Ten sam wzrost cen na dobra podstawowe (o niskiej elastyczności popytu) prowadzi do spadku popytu w 
jednostkach naturalnych ale do wzrostu popytu w wyrażeniu wartościowym. 
 
W danym przedziale cenowym, w którym elastyczność popytu wykazuje stała tendencję, obowiązują 
następujące zasady: 

•  Przy popycie elastycznym (Ep<-1) należy unikać wszelkiego rodzaju podwyżek cen, gdyż 

powodują one obniżenie utargu całkowitego. 

•  Przy popycie nieelastycznym (-1<Ep<0) trzeba unikać obniżek cen, ponieważ przyczyniają się 

one do zmniejszenia utargu całkowitego. 

•  Przy popycie proporcjonalnym (Ep=-1) niewielkie zmiany ceny nie wpływają na wielkość 

utargu. 

 

Nietypowe zależności między ceną a popytem.

 

Typowe krzywe popytu mają nachylenie ujemne. Na rynku mają jednak miejsce nietypowe reakcje 
popytu na zmiany cen. I są to : 

1)  Występowanie jednokierunkowych zależności między zmianami cen i popytu. Oznacza to, że 

wzrost ceny pociąga za sobą wzrost popytu.  

2)  Wzmacnianie lub osłabianie klasycznych zależności między tymi dwoma zmiennymi. 

  
Ad.1) Sytuacje takie określa się mianem paradoksów. Wyróżniamy 3 paradoksy: 
 Paradoks Giffena związany jest z dochodowym efektem zmian cen niektórych żywnościowych dóbr 
niższego rzędu (chleb, ziemniaki). Wzrost ceny jakiegoś dobra niższego rzędu, którego udział w 
ogólnych wydatkach ubogich grup konsumentów jest wysoki obniża ich dochód realny. Powoduje to 
wzrost popytu na to dobro, gdyż mimo wzrostu ceny i tak jest relatywnie tańsze niż inne artykuły 
żywnościowe.  
Uogólniając można stwierdzić iż w tym przypadku efekt dochodowy zmiany cen jest silniejszy niż efekt 
substytucyjny. Sytuacja ta ma miejsce gdy wówczas, gdy przy wysoce ograniczonych dochodach 
przeważająca część budżetów rodzinnych przeznaczana jest na dobra niższego rzędu. Dobra niższego 
rzędu, w odniesieniu do których występuje ten paradoks nazywamy „dobrami Giffena”. 
 
Paradoks Veblena
 nazywany również efektem prestiżowym, dotyczy dóbr luksusowych, które są 
przedmiotem konsumpcji na pokaz a ich posiadanie stanowi wyróżnik wysokiego statusu społecznego 
najbogatszych grup konsumentów. Veblen stwierdził, że najbogatsi konsumenci nabywają dobra 
luksusowe nie ze względu na ich walory użytkowe lecz z powodu ich wysokiej ceny. Tak więc spadek 
ceny powoduje również spadek popytu. Po prostu dobra te stają się dostępne dla szerszej rzeszy 
konsumentów i tym samym tracą charakter dóbr prestiżowych. 
 
Paradoks spekulacyjny zwany również efektem oczekiwania, występuje wówczas gdy nabywcy nie 
reagują na zdarzenia, które miały miejsce w przeszłości (np. zmiany cen produktów), lecz oczekują na 
zdarzenia, które zgodni z ich przewidywaniami mogą wystąpić w przyszłości. Nabywcy nie reagują więc 
wzrostem popytu na obniżkę ceny produktu, jeżeli przewidują ze pojawi się kolejna jego obniżka. 
Prowadzi to raczej do ograniczenia zakupów. Podobnie wzrost ceny może wywołać wzrost popytu, jeżeli 
nabywcy oczekują, że nie jest to wzrost jednorazowy, lecz jest początkiem trwałej wzrostowej tendencji 

23 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

zmian poziomu cen. Paradoks spekulacyjny występuje powszechnie na giełdach towarowych, 
walutowych i kapitałowych.  
 
Ad.2) Poza wspomnianymi paradoksami dostrzec można inne jeszcze siły sprawcze nietypowych 
zależności między ceną a popytem. Ich skutkiem nie są jednak jednokierunkowe zmiany cen i popytu. 
Prowadzą one do wyraźnych odchyleń od klasycznych zależności między zmianami cen a zmianami 
popytu. Chodzi tutaj przede wszystkim o efekt naśladownictwa (imitacji) i efekt snobizmu.  
 
Efekt naśladownictwa wyraża się w tym, że pewni konsumenci zaczynają imitować reakcje i 
postępowanie innych osób. Obniżka ceny wywołuje wzrost popytu zgłaszanego przez większą lub 
mniejszą liczbę nabywców. Zmiana cen powoduje, że inni istniejący lub nowi nabywcy, którzy nie 
reagowali by na zmianę poziomu ceny, zaczynają się upodabniać (naśladować) do tych, którzy 
zwiększają zakupy produktu pod wpływem spadku jego ceny. Występowanie efektu naśladownictwa 
wywołuje wówczas dodatkowy wzrost popytu, wzmacniając cenowy efekt zmiany poziomu ceny na 
produkt. Całkowity wzrost popytu jest więc sumą efektu cenowego oraz efektu naśladownictwa.  
 
Efekt snobizmu jest przeciwieństwem efektu naśladownictwa. Polega on na tym, że nabywcy zgłaszając 
popyt na produkt nie dążą do naśladowania reakcji innych nabywców, lecz zmierzają do wyróżniania się 
wśród nich. Odzwierciedleniem efektu snobizmu jest wielkość o jaką zmniejsza się popyt tej grupy 
nabywców, jeżeli inni zwiększają zakupy tego produktu pod wpływem obniżki ceny. Dążenie 
konsumentów o podstawach snobistycznych do wyróżniania się sprawia, że spadek poziomu ceny 
wywołuje u nich reakcje ograniczenia lub nawet rezygnacji z zakupu coraz tańszych produktów. Efekt 
cenowy jest osłabiany w tym przypadku przez efekt snobizmu. 
 

Elastyczność mieszana popytu   

Popyt na dane dobro reaguje nie tylko na zmiany ceny tego dobra, lecz również na zmiany cen innych 
dóbr, występujących w związkach ekonomicznych z danym dobrem. Z uwagi na charakter powiązań 
między dobrami wyróżniamy związki : 

•  Substytucyjne – dobra są substytutami gdy, kiedy mogą się zastępować w zaspokajaniu 

określonej potrzeby.  

•  Komplementarne – te dobra uzupełniają się w zaspokajaniu danej potrzeby (konsumowane są 

łącznie). 

 
Reakcję popytu na dobro i na zmiany ceny dobra j nazywamy elastycznością mieszaną (krzyżową) 
popytu
. Jej miarą jest współczynnik mieszanej elastyczności popytu, wyrażający się wzorem : 
 
Eij = (

ΔDi/Di) / (ΔPj/Pj) = (ΔDi/ΔPj) * (Pj/Di) 

 
Gdzie : 
Eij – elastyczność mieszana popytu na dobro i względem ceny dobra j
Di – Popyt na dobro i  
Pj – cena dobra j 
 
Mówi on zarówno o wrażliwości popytu jak i o charakterze analizowanych dóbr. Może on przyjmować 
zarówno wartości dodatnie jak i ujemne. Biorąc pod uwagę jego wartość możemy wyróżnić 3 przypadki: 

•  Eij>0 – dobra i oraz j są substytutami. Zmiana ceny na dobro j wywołuje zmianę popytu na dobro 

i w tym samym kierunku (wzrost ceny dobra j 

→wzrost popytu na dobro i, i odwrotnie). 

•  Eij=0 – dobra niezależne od siebie (w sensie ekonomicznym). Zmiana ceny dobra j nie wpłynie 

na zmianę popytu na dobro i (np. zmiana ceny pieczywa nie będzie miała wpływu na  popyt na 
odzież). 

24 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

•  Eij<0 – dobra i oraz j są dobrami komplementarnymi. Zmiana ceny dobra j sprawia, że popyt na 

dobro i zmienia się , ale w przeciwnym kierunku (wzrost ceny dobra j 

→ spadek popytu na dobro 

i , i odwrotnie) 

 
Znak współczynnika elastyczności mieszanej popytu informuje nas zatem o charakterze związku między 
badanymi dobrami. Znak + świadczy o substytucyjności dóbr, natomiast – dowodzi, że dobra są 
komplementarne.  
Natomiast wartość bezwzględna mówi o sile danego związku ekonomicznego. Im wyższa wartość 
bezwzględna, tym większa siła związku ;-). Im bliżej zera tym słabszy związek ;-(. 
Przykładowe pytanie na egzaminie : (Współczynnik elastyczności mieszanej dla dóbr i i j wynosi –0,9, a 
zatem dobra a i b są: sybstytutami o relatywnie dużej sile związku, o relatywnie malej sile związku, 
dobrami komplementarnymi o relatywnie dużej sile związku, czy o małej?)
 Im ten współczynnik bliżej 1 
tym większa siła związku. Im bliżej 0 tym mniejsza siła. W naszym przypadku –0,9 to wiemy ze są to 
dobra komplementarne o dużej sile związku. 
Często w przypadku substytucji, siła oddziaływania zmiany ceny dobra j na popyt na dobro i oraz zmiany 
ceny dobra i na popyt na dobro j, jest różna. Sytuacja taka będzie miała miejsce szczególnie wówczas, 
gdy występują wyraźne różnice w udziałach rynkowych dobra i oraz dobra j. Zmiany ceny dobra, którego 
udział rynkowy jest duży, będą miały większy wpływ na popyt na dobro o małym udziale rynkowym niż 
w przypadku odwrotnym. 
 
W związku komplementarnym jedno z dóbr jest zazwyczaj dobrem głównym (zasadniczym) a drugie 
dobrem uzupełniającym. Dobro główne to np. samochód, uzupełniającym jest benzyna. Większy wpływ 
na popyt na dobro komplementarne będzie miała zmiana ceny dobra głównego.  
 
Z elastycznością mieszaną popytu związane są dwa efekty (wspomniane wcześniej) zmiany cen: 
substytucyjny i dochodowy. Znajduje to odzwierciedlenie we wzorze: 
Eij = kj * sij – kj * Eyi 
 
Gdzie : 
sij – elastyczność substytucji dobra j przez dobro i  
Eyi – elastyczność dochodowa popytu na dobro i  
kj = pj*dj / y – udział wydatków na dobro w dochodzie 
Składnik kj*sij jest efektem substytucyjnym, natomiast kj*Eyi efektem dochodowym. Elastyczność 
mieszana popytu, stanowiąca różnicę tych efektów, obrazuje wpływ na popyt (dj) zmiany ceny (pj) 
połączony z taką zmianą dochodu, która dawałaby nabywcy możliwość zakupu tej samej ilości 
wszystkich dóbr co przed zmianą ceny pj. 
 

Elastyczność popytu a możliwości predykcji (prognozowania) 

Znajomość współczynników elastyczności popytu na różne dobra pozwala na uproszczone dokonywanie 
predykcji (wnioskowanie w przyszłości). Proste przekształcenie definicji elastyczności daje nam 
narzędzie prognozy popytu: 
ΔD/D = Ex (Δx/x) 
Zakładając więc, że wszystkie zmienne objaśniające występujące w funkcji popytu, oprócz jednej 
zmiennej x, nie ulegają zmianie, można przewidzieć, że jeżeli zmienna x wzrośnie o 1%, to zmienna D 
(popyt na dane dobro) zmieni się o Ex% ( wzrośnie lub zmaleje w zależności od znaku współczynnika 
elastyczności). 
Przypuścimy, ze dochody ludności w ciągu najbliższych 3 lat wzrosną o 8%, a współczynnik 
elastyczności dochodowej popytu na wołowinę wynosi 0,51. Możemy zatem powiedzieć, że w ciągu 3 lat 
popyt na wołowinę wzrośnie w przybliżeniu o 4,1%. Oczywiście zakładamy, że w tym czasie nie 
zmieniają się: cena wołowiny i ceny dóbr pokrewnych. Gdybyśmy jednak wiedzieli, że cena wołowiny w 
tym okresie wzrośnie  prawdopodobnie o 5%, a współczynnik elastyczności cenowej popytu kształtuje się 
na poziomie –0,48, możemy oszacować wpływ na popyt jednoczesnych zmian obu zmiennych 

25 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

określających. Odpowiedź uzyskujemy, dodając do siebie wyniki cząstkowe tych dwóch oddzielnych 
zmian czynników objaśniających popyt : 
ΔD/D = Ep (ΔP/P) + Ey (ΔY/Y) 
W efekcie otrzymamy 

ΔD/D = (-0,48)*5% + 0,51*8% = 1,7%. Popyt (sprzedaż) zatem wzrośnie w 

przybliżeniu o 1,7%. 
  
 
Wykład 7                                                                                                                                         20.04.04 
  

Źródła informacji oraz proces badań rynkowych 
 

             

                        Źródła informacji rynkowych 

 
                                               Źródła informacji rynkowych 
 
 
    Pierwotne             Wtórne                               Wyczerpujące            Nie wyczerpujące 
 

Metody pozyskiwania informacji ze źródeł pierwotnych 

I.   Obserwacja – ich wartość jest relatywnie mała, stosowane w początkowej fazie badania 
II.  Metody oparte na kwestionariuszu 

•  Wywiad – technika ta polega na tym, że ankieter idzie bezpośrednio do respondenta. Ankieter 

zadaje pytania z kwestionariusza i wpisuje odpowiedzi.(zdarza się ze sami respondenci wypełniają 
kwestionariusza, ale rzadko) 

•  Ankieta - (!to nie kwestionariusz, nie wolno mylić tych pojęć!). Tu w przeciwieństwie do 

wywiadu nie ma bezpośredniego kontaktu ankietera z respondentem. Kwestionariusz jest np. 
wysyłany pocztą, lub zamieszczany w prasie, internecie itd. 

•  Panel  

III. Eksperyment 

•  Laboratoryjny - sztuczny 

•  Rynkowy – w warunkach naturalnych 

•  Symulacja 

IV. Metody projekcyjne – wypracowane przez psychologie, kryminalistykę, medycynę kliniczną.      
      Są to metody pośrednie. Wykorzystuje się przede wszystkim do badań motywacyjnych (np.  
      motywy zachowania konsumenta na rynku, do badania efektu snobizmu itd.) 

Wywiad głębinowy 
Wywiad zogniskowany 
Testy 

-  skojarzeń słownych 
-  uzupełnień 
-  rysunkowe 
-  „zgadnij i wyobraź sobie” 

V.  Metody heurystyczne (twórczego myślenia) 

metoda delficka 
metoda burzy mózgów 

 

 
 
 
 
 

26 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Typowy proces badania rynkowego

 

            ↓ 
I. Faza przygotowania badania                        Doświadczenia i wnioski dla następnych badań  
             ↓ 
1) Projektowanie badania      →               Metody projektowania     →           Projekt badania          
            ↓ 
2) Dobór próby                     →                Metody doboru próby     →           Próba min. i jej skład       
            ↓ 
3) Budowa instrumentu pomiarowego      Metody budowy instrumentów → Instrument pomiarowy 
            ↓ 
II. Faza realizacji badania                         
            ↓ 
4) Zbieranie danych          →                    Metody zbierania danych  →        Dane surowe          
      a)Pomiar źródeł wtórnych 
      b)Pomiar źródeł pierwotnych 
            ↓ 
5) Redukcja i wstępna prezentacja   →       Metody redukcji            →          Dane czyste 
            ↓ 
6) Analiza danych        →                           Metody analizy         →              Dane przetworzone 
            ↓ 
7) Prezentacja i ocena wyników badania → Metody prezentacji i oceny→  Info dla użytkownika 
 
 
CZYNNOŚCI                                                 METODY                                   WYNIKI 
 
Musimy przeprowadzić badanie rynkowe. Mamy zbadać...(i tu jest definicja problemu). Ma być to 
badanie na próbie. Założenia wejściowe to: 

 
Założenia wejściowe 

I.   Problem badawczy mieści się w grupie tematycznej : badanie potrzeb, gustów, preferencji,        
      oczekiwań nabywców (klienta). Warunek konieczny to zorientowanie firmy na klienta. 
II.  Badanie prowadzone jest na próbie reprezentacyjnej (czyli tylko dobór losowy) 
III. Narzędziem badawczym (instrumentem pomiarowym) jest kwestionariusz 
 

Logika badanie rynkowego o charakterze empirycznym – opartego na próbie. 

1)  Określenie problemu badawczego – teza pracy 
2)  Ustalenie zbiorowości generalnej i jednostki badania  
3)  Wybór sposobu doboru próby 

           a)W przypadku doboru losowego (tylko ten dobór daje statystycznie reprezentacyjna próbę) 
                                 -    skompletowanie operatu (nie aparatu!)losowania 

-  wybór schematu losowania 

4)  Wyznaczenie minimum liczebności próby 
5)  Wybór formy ( techniki) badania  

                                 -     z udziałem ankietera – wywiad 

-  bez udziału ankietera - ankieta 

6)  Konstrukcja kwestionariusza 
7)  Przeprowadzenie badań próbnych – pilotaż 
8)  Poprawa kwestionariusza i ostateczna jego redakcja 
9)  Przy technice wywiadu – szkolenie ankieterów 
10) Przeprowadzeni badań zasadniczych 
11) Selekcja i segregacja otrzymanych kwestionariuszy 
12) Przygotowanie oraz komputerowe przetworzenie wyników badań 

27 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

13) Analiza otrzymanych wyników i sformułowanie wniosków 
14) Przygotowanie raportu z badania i przekazanie go zleceniodawcy – decydentowi 

Ad 1). Problem badawczy jako pochodna problemu decyzyjnego 

Problem badawczy pojawi się dopiero wtedy gdy firma stanie przed pewnym problemem decyzyjnym. 
Firma ma podjąć określoną decyzje i do tego celu potrzebuje informacji pozyskanych w drodze badania. 
Z problemu badawczego wynikają cele badania(tak jak z tez naszych prac magisterskich będą wynikać 
cele) ;-)-to się okaże... 
                                                       Problem decyzyjny 
 
                                       Sformułowanie problemu badawczego 
 
                                        Rozwiązanie problemu badawczego 
 
                                       Rozwiązanie problemu decyzyjnego 

 
Ad 2). Ustalenie zbiorowości generalnej i jednostki badania 

Ustalenie zbiorowości generalnej jest rzeczą prostą. Rzeczą prostą jest także ustalenie jednostki badania. 
Jednostką ta może być pojedyncza osoba, gospodarstwo domowe, przedsiębiorstwo. 

 
Ad 3). Sposoby doboru próby 

a)  Dobór losowy 
b)  Dobór celowy 
c)  Dobór przypadkowy  
d)  Dobór kombinowany (np. najczęściej celowo-losowy)  

 
Ad a) Losowy dobór próby - Jest to dobór obiektywny. Badacz nie ma wpływu na to które jednostki 
zbiorowości generalnej znajdą się w próbie. Żeby był to schemat losowy musi być spełniony jeden 
podstawowy warunek : Każda jednostka zbiorowości generalnej musi mieć jednakowe 
prawdopodobieństwo dostania się do próby. Jest to warunek konieczny! Np. gdy zbiorowością generalną 
są mieszkańcy Łodzi, ale gdzieś tam daleko za Olechowem powstały jakieś nowe dzielnice i badacz 
mówi, że to za daleko, że on tam nie pojedzie. No to wtedy te jednostki mają z góry zerowe 
prawdopodobieństwo dostanie się do próby. Ja je odrzucam, czego nie wolno oczywiście zrobić.  
  Wybór schematu losowania:  

•  Schemat losowy prosty – stosujemy wtedy gdy mamy mało informacji o zbiorowości generalnej. 

Mało znana.  

 - zwrotny ( niezależny)  
 - bezzwrotny (zależny) – np. totolotek 

•  Schemat systematyczny – jest najmniej losowy. Czasami traktowany jako nielosowy. Warunkiem 

zastosowania tego schematu jest posiadanie uporządkowanej zbiorowości generalnej. 
Numerujemy i wyznaczamy tzw. interwał losowania. Oznaczamy go przez k i jest to stosunek 
zbiorowości generalnej do liczebności próby. Załóżmy ze wynosi 5 (1000/200). I teraz losujemy 
pierwszy element, np. nr 27. I teraz nie losujemy dalej tylko wybieramy co piąty element, czyli 
32, 37, 42, 42...aż do numeru 22. 

•  Schemat warstwowy – jest efektywny wtedy gdy jednostki zbiorowości generalnej układają mi się 

w pewne warstwy z punktu widzenia badanej zmiennej. Stosujemy tu 3 odmiany:        

 -   prostą (z każdej warstwy losujemy taka sama ilość elementów do próby) 
 -   proporcjonalną (losujemy w proporcji do liczebności warstw)  
-  alokację optymalną (oprócz liczebności warstw, o tym ile jednostek      
      wylosować trzeba z każdej warstwy wylosować decyduje także      
     zróżnicowanie badanej zmiennej w każdej warstwie) 

•  Schemat wielostopniowy  

 

28 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

 
 
  Operat losowania – jest to zbiór materiałów jednoznacznie odwzorowujących zbiorowość      
    generalną. Musi on charakteryzować się dwoma cechami:  

•  Kompletnością – musi obejmować wszystkie jednostki zbiorowości generalnej, nie może  

            pominąć żadnej jednostki zbiorowości generalnej 

•  Brakiem powtórzeń – każda jednostka zbiorowości generalnej tylko raz może pojawić się w 

operacie losowania.  

    W praktyce operatami losowania są listy, spisy, kartoteka gospodarstw domowych itd. 
 
Ad b) Metody doboru celowego  - Jest to dobór subiektywny. Badacz precyzuje kryteria w oparciu o 
które dobiera jednostki do próby, oraz to on wybiera jednostki w oparciu o te kryteria. 

•  Metoda doboru jednostek typowych 

•  Metoda doboru proporcjonalnego ( kwotowego ) 

•  Metoda eliminacji 

 
Ad c) Dobór przypadkowy  - np. wchodzimy do kawiarenki studenckiej i prosimy parę osób o 
wypełnienie kwestionariusza. To jest typowy dobór przypadkowy, bo były to tylko te osoby, które w 
danym momencie i czasie znaleźli się właśnie w tym miejscu, gdzie badanie było robione. Tak jak np. 
dziennikarze przeprowadzają jakieś badanie na Piotrkowskiej o 6 rano, wśród przypadkowo spotkanych 
osób. Ale to nie jest reprezentacja. Więc nie możemy powiedzieć ze jest to opinia mieszkańców Łodzi. 
 
Ad d) Dobór kombinowany (np. najczęściej celowo-losowy) – Robimy np. badanie wśród mieszkańców 
Łodzi, celowo dobieramy pewne rejony miasta w oparciu o pewne kryteria, np. system zabudowy. Stara 
zabudowa-centrum Łodzi, wielkie osiedla mieszkaniowe budowane w latach 60-70 i jakieś osiedla 
domków jednorodzinnych. Wybieramy pewne rejony i dopiero w ramach tych rejonów stosuje dalej 
dobór losowy. 
 
 
Wykład 8                                                                                                                                          27.04.04 
 

Źródła informacji oraz proces badań rynkowych  cd... 
 

Ad 4). Liczebność próby 

Liczebność próby zależy zawsze od: 

•  Rozproszenia (zróżnicowania) badanej zmiennej – czynnik obiektywny, niezależny od badacza. 

Przyjmując pozostałe determinanty constans, im zbiorowość generalna jest wewnętrznie bardziej 
zróżnicowana, tym próba będzie zawsze większa 

•  Przyjętego współczynnika ufności (1-α ) – zależny od badacza. Im wyższy współczynnik, tym 

próba większa 

•  Przyjętego maksymalnego błędu szacunku – zależny od badacza. Im większy błąd szacunku, tym 

próba będzie mniejsza 

•  Liczebności zbiorowości generalnej - ale tylko przy losowaniu bezzwrotnym. W miarę wzrostu 

liczebności zbiorowości generalnej, próba rośnie ale w tempie degresywnym. 

 

Wyznaczanie minimalnej próby   (tylko do badań losowych) 

MODEL I : Znamy w przybliżeniu rozkład badanej zmiennej (lub innej zmiennej ściśle skorelowanej z 
badaną zmienną) w populacji generalnej (rzadko spotykany w praktyce) 

1)  Losowanie zwrotne 
                               n = (uα ² *σ²) / d²                       

29 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

n – liczebność próby, σ² - odchylenie standardowe, d² - dopuszczalny maksymalny błąd szacunku, uα – 
statystyka odczytywana z tablicy dystrybuanty rozkładu normalnego dla danego przyjętego przez nas 
współczynnika ufności.     
 
2)  Losowanie bezzwrotne 
                  n = N / [1+ (N*d² / uα ²*σ²) ]    N – liczebność zbiorowości generalnej 

 
MODEL II : Nie znamy rozkładu badanej zmiennej (lub innej zmiennej ściśle skorelowanej z badaną 
zmienną) w populacji generalnej. Losujemy wstępna próbę i oszacowane na jej podstawie zróżnicowanie 
badanej zmiennej przenosimy na zbiorowość generalną : 
     Wariant II a : Wstępna próba jest mała (n0 ≤ 25-30 jednostek) 

1)  Losowanie zwrotne 
                                  n = (tα² *Ŝ²) / d² 
       tα – statystyka odczytywana z tablicy t-studenta dla  danego przyjętego przez nas   
              współczynnika ufności.     
       Ŝ² - wariancja obciążona  
2)  Losowanie bezzwrotne 
                                  n = N / [1+ (N*d² / tα² *Ŝ²)] 

    
   Wariant II b : Wstępna próba jest duża (n0 > 25-30 jednostek) 

1)  Losowanie zwrotne 

                                n = (uα ² * s²) / d² 
                  s² -  odchylenie standardowe liczone z próby 

2)  Losowanie bezzwrotne 

                    n = N / [1+ (N*d² / uα² * s²)] 

 

Uwagi metodyczne 

1)  Wyznaczając minimalną próbę wyniki zawsze zaokrąglamy w górę.  
2)  Przy takich samych założeniach wyjściowych, minimalna liczebność próby będzie zawsze 

większa przy losowaniu zwrotnym niż bezzwrotnym. Różnica ta będzie tym większa im mniejsza 
będzie liczebność zbiorowości generalnej.  

3)  W losowaniu bezzwrotnym, w miarę wzrostu liczebności zbiorowości generalnej, liczebność 

próby rośnie, ale w tempie degresywnym. 

 

Ad 5). Wybór techniki (formy) badania 

 
TECHNIKI BADANIA: 

•  Technika wywiadu 

•  Technika ankietowa 

 
ZALETY BADANIA Z UDZIALEM ANKIETERA (WYWIADU) 

•  Wysoki odsetek jednostek dobranych do próby weźmie udział w badaniu ( ten odsetek zależy od 

tego w jakiej grupie społeczno-zawodowej prowadzimy badanie. Najłatwiej prowadzi się badania 
w grupie inteligenckiej, najtrudniej wśród rolników. Po drugie zależy to także od tego na ile 
problem badawczy dotyka respondenta, na ile jest on dla niego aktualny). 

•  Możliwość wyjaśnienia przez ankietera niejasności zawartych w kwestionariuszu 

•  Możliwość zaplanowania badania w czasie 

 
ZALETY BADANIA BEZ UDZIAŁU ANKIETERA (ANKIETY) 

•  Większa swoboda wypowiedzi ze strony respondenta 
•  Niższy koszt badania 

•  Możliwość objęcia badaniem licznej i przestrzennie rozproszonej próby 

30 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

 
Należy pamiętać o tym, że zalety jednej metody są zarówno wadami drugiej. Ponieważ obie metody są 
substytucyjne, konkurencyjne. 
Podsumowując gdy mamy taką sytuację : próba nie jest bardzo liczna, jest skoncentrowana przestrzennie 
i jednocześnie budżet nas nie ogranicza, wtedy wybieramy badanie z udziałem ankietera. Natomiast w 
przeciwnym wypadku wybieramy ankietę. 
 
 

Ad 6). Kwestionariusz 

 
Jest podstawowym instrumentem pomiarowym w badaniach marketingowych. Jest to uprzednio 
przygotowany, zamieszczony w odpowiedniej kolejności, podporządkowany celom badania zbiór pytań 
zapisanych na kartkach papieru lub w innej formie, w celu wywołania odpowiedzi ze strony respondenta. 
Ankieter nie może swoimi słowami tłumaczyć pytań. 
ankietowych formach pomiaru pytania odczytuje respondent i on tez udziela odpowiedzi pisemnej, 
mając kwestionariusz w ręku. Instrument używany w tych formach pomiaru nazywa się 
kwestionariuszem ankietowym. 
wywiadach pytania zadaje prowadzący wywiad, odczytuje je z kwestionariusza, który nazywa się 
kwestionariuszem wywiadu
 
Zasady budowy kwestionariusza 

1)  Każdy kwestionariusz ma stałe elementy (części składowe): 

•  Identyfikator (czyli najczęściej po lewej stronie u góry powinno znajdować się nazwisko 

osoby prowadzącej badanie, lub nazwa firmy) 

•  Główka (czołówka) kwestionariusza – jakby takie wprowadzenie. Tu powinno znaleźć się: 

do kogo skierowany jest kwestionariusz i czego badanie dotyczy (krótko i na temat, a 
najlepiej nigdy NIE pisać że ”badanie ma charakter anonimowy) 

•  Metryczka – pytania odnoszące się do cech respondenta, zawsze zgrupowane w jednym 

miejscu, na początku lub końcu. 

•  Pytania właściwe 

2)  Kwestionariusz jest tym lepszy im jest krótszy 
3)  Pytania winny być konstruowane w sposób prosty, jasny, zrozumiały dla najniższego 

spodziewanego poziomu inteligencji w próbie       (ooo! Wreszcie ktoś pomyślał o mnie;-) 

4)  Kwestionariusz otwierają pytania najprostsze 
5)  Pytania w kwestionariuszu mają układ logiczny – pytanie następne wynika z poprzedniego 
6)  Należy unikać pytań drażliwych – np. dochód, pytania osobiste np. „czy Pan/Pani jest 

narkomanem”;-)coool 

7)  Nie wolno konstruować pytań w sposób sugerujący odpowiedź 
8)  Duża rola przypada pytaniom filtrującym 
9)  Pytania zamknięte winny uwzględnić wszystkie możliwe odpowiedzi 
10) Wskazane jest umieszczenie co najmniej jednego pytania otwartego 
11) Do kwestionariusza powinna być – szczególnie w badaniu ankietowym – dołączona instrukcja 

kwestionariusza. 

 
 
Wykład 9                                                                                                                                          04.05.04 
   

Źródła informacji oraz proces badań rynkowych  cd1... 

 
Instrukcje kwestionariuszowe 
Niezbędnym uzupełnieniem prawidłowo zbudowanych pytań i układu kwestionariusza są instrukcje, czyli 
wskazówki dla respondenta oraz – w przypadku wywiadu osobistego lub telefonicznego – dla 
prowadzącego wywiad. W kwestionariuszu ankietowym zastępują one prowadzącego wywiad. Ich 

31 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

ogólnym celem jest wyjaśnienie pytań, kierowanie procesem pomiaru oraz podtrzymywanie 
zainteresowania respondenta.  
 
 
Największe zastosowanie mają instrukcje:  

•  Informujące o sposobie udzielania odpowiedzi. 

Np. „Wybierz ten produkt, który preferujesz” , „Proszę zaznaczyć właściwą odpowiedź stawiając 
znak x”, „Proszę zaznaczyć tylko jedną odpowiedź” 

•  Kierujące procesem pomiaru 

Np. „Jeżeli nie, proszę przejść do pytania 16”, „Jeżeli tak, proszę wskazać jedna spośród 
wymienionych niżej możliwości” 

•  Wyjaśniające bliżej określone pytania 

Np. „Jaki jest przybliżony dochód Pana(-i) rodziny, dochód Pana(-i) plus dochody żony (męża) 
lub innej osoby utrzymującej gospodarstwo domowe?” 

•  Kierujące uwagą respondenta 

Np. „Zanim odpowie Pan(-i) na poniższe pytania dotyczące.....prosimy o ponowne przejrzenie 
naszego listu przewodniego wyjaśniającego.......” , „Kilka następnych pytań jest natury 
personalnej; odpowiedzi na nie sa dla nas bardzo istotne i będą użyte tylko do celów 
statystycznych” 

 
Skalowanie odpowiedzi 
W skalowaniu odpowiedzi mają zastosowanie następujące typy skal: 

 

Nominalne – najniższy typ skali pomiarowej (pozwalają jedynie na stwierdzenie różności lub 
równości mierzonych cech). Podstawą przyporządkowania są jakościowe, a nie ilościowe cechy 
zjawisk. 
Skale nominalne alternatywne (z klasyfikacją dwudzielną) np.: 

„Czy posiada Pan/i samochód osobowy?” 

o

 

Tak 

o

 

Nie 

Skale nominalne niealternatywne (z klasyfikacja wielodzielną) np.:  
            „Co zdecydowało o kupieniu posiadanego przez Pana/ią samochodu ?” 

o

 

Cena 

o

 

Marka 

o

 

Ekonomiczność samochodu 

o

 

Jakość 

o

 

Inne powody (podać jakie)............. 

 

 

Porządkowe – umożliwiają nie tylko odwzorowanie równości i różności, lecz także 
uporządkowanie mierzonych cech (np. wg relacji „większy-mniejszy”, „silny-słaby”, „mało-
dużo”). Nie jesteśmy w stanie dokładnie określić natężenia cechy.  
Poddając pomiarowi np. określoną grupę ludzi ze względu na cechę „pozycja społeczno-
ekonomiczna rodzin” można wprowadzić następujące klasy: „wyższa”, „średnia”, „niższa”. 

 

Przedziałowe – pozwalają osiągnąć wyższy poziom pomiaru w porównaniu ze skalami 
porządkowymi. Umożliwiają stwierdzenie równości odstępów między przedziałami skali. 
Przykładami skal przedziałowych są skale temperatur np. Celsiusza. 
Przykład odpowiedzi:   
„W którym roku zamierza Pan/i zastąpić swój dotychczasowy samochód nowym?” 

2001 
2002 
2003 
........ 
Nie wiem
 

32 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

 

Stosunkowe – nazywane tez skalami proporcjonalnymi lub ilorazowymi, umożliwiają 
dokonywanie pomiarów na najwyższym poziomie. Jest to możliwe dzięki istnieniu stałego, 
naturalnego punktu zerowego i naturalnej jednostki miary (np. metr, kg, itp.) 
Przykład: 
„Ile procent całości wymiany zagranicznej Państwa firmy przypada na kraje UE?” 
  

 
 

100%-81%   80%-61%    60%-41%    40%-21%   20%-1% 

 
Ad 7). Zasady przeprowadzania badań próbnych – pilotażowych 

Badanie pilotażowe ma sprawdzić jakość skonstruowanego kwestionariusza (wychwycenie błędów i 

niejasności) 

Prowadzimy je na małej próbie, dobranej celowo lub przypadkowo. Próba musi być częścią 

zbiorowości generalnej. 

Zachowujemy wszelkie poziomy badania zasadniczego (respondenci nie mogą wiedzieć, że jest to 

pilotaż) 

Niezależnie od techniki (formy) badania zasadniczego (wywiad, ankieta), badanie pilotażowe 

prowadzimy w formie wywiadu. 

Badanie pilotażowe ponawiamy tak długo, jak długo nie mamy pewności, że następne badanie nie 

wniesie nic nowego do kwestionariusza. 

 
Ad 9). Szkolenie ankieterów (w przypadku wywiadu) 
Szkolenie ankieterów składa się z dwóch części: 

•  Technika (technologia) prowadzenia wywiadu (aspekty psychologiczne) 

•  Zapoznanie ankieterów z problemem badawczym, celem badania, hipotezami badawczymi, 

zbiorowością generalną, jednostką badania, sposobem doboru próby oraz kwestionariuszem. 

Niedoświadczeni ankieterzy przechodzą pełny cykl szkolenia. Tzw. „zawodowi” ankieterzy – wyłącznie 
druga część 
 
Procedura przekazywania wyników badań rynkowych 
 
                                  Wyniki analizy ilościowej i jakościowej 
 
                                            Przygotowanie raportu 
Interpretacja wyników                                                  Formułowanie wniosków 
                                                Pisanie raportu 
 
                                  Czytanie raportu przez decydentów 
 
                                              Prezentacja ustna 
Ocena badania                                                                   Obserwacja zastosowań 
                                        Wnioski dla kolejnych badań 
 
Ad 14). Raport z badania jako produkt finalny badania rynkowego 
Prawidłowo przygotowany raport powinien charakteryzować się następującymi własnościami: 

•  Kompletnością tez 

•  Logiczną konstrukcją 
•  Zrozumiałością treści 

•  Aktualnością danych 

•  Rzetelnością badawczą 
•  Przejrzystością tekstu  

33 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

•  Zwięzłością wypowiedzi 
•  Odpowiedniością do zapotrzebowania informacyjnego użytkowników 

 

Struktura raportu 

Raport składa się z trzech części:  

1)  wstępna część raportu, która zawiera stronę tytułową, spis treści, wstępne streszczenie dla 

kierownictwa (najbardziej istotne elementy raportu) 

2)  część główna raportu, która obejmuje opis metodyki badania, prezentację i analizę wyników 

badania, a także opis warunków utrudniających badanie 

3)  część końcowa raportu, prezentująca główne wnioski i zalecenia. Zawiera ona również 

załączniki.  

 
Szczegółowa struktura raportu 

I. 

Strona tytułowa 

II. 

Spis treści 

III. 

Zestawienia i spisy 

•  Lista tablic 

•  Lista rysunków i zdjęć 
•  Lista załączników 

•  Lista schematów 

IV. 

Streszczenie wstępne 

•  Ważniejsze wyniki 
•  Ogólne wnioski 

•  Podstawowe zalecenia 

V. 

Wprowadzenie 

•  Zdefiniowanie problemu badawczego 
•  Cel i hipotezy badawcze 

•  Ograniczenia i trudności, na jakie napotkano w badaniu 

 
VI. 

Metodyki badania 

•  Źródła informacji 
•  Metody pozyskiwania danych 

•  Dobór próby 

•  Instrument pomiarowy 

VII.  Analiza danych 

•  Metodologia 

•  Analiza  

VIII.  Wyniki badania  
IX. 

Wnioski i zalecenia 

X. 

Załączniki 

•  Instrumenty pomiarowe 
•  Zestawienia statystyczne 

 

„Złote reguły” opracowania raportu 

•  Pisząc raport myśl myśleniem decydenta – pamiętaj, czego oczekuje on od raportu 

•  Staraj się, aby raport był możliwie krótki i zwięzły. Dodatkowe informacje umieść w 

załącznikach 

•  Pisz raport uwzględniając możliwości percepcyjne głównego odbiorcy 

•  Pisz raport po to, aby przekazać informacje, a nie po to aby zrobić wrażenie 

•  Pisz raport naturalnym, płynnym stylem, używając krótkich zdań 

34 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

•  Omijaj skomplikowane, obce słowa, używaj słów znanych, unikaj żargonu 
•  Bądź ostrożny w operowaniu liczbami. Wykorzystuj graficzne formy prezentacji danych 

•  Dokładnie cytuj informacje źródłowe. 

 
 
Wykład 10                                                                                                                                       11.05.04 
 

Prowadzenie badań marketingowych, panelowych.

 (on mówi za cicho a my za głośno). 

Panele badań marketingowych – panel jest to stałe grupy wytypowane do badań, nie zmienne.   
Zamiast prowadzeni kłopotliwych badań na całej zbiorowości generalnej, przeprowadzamy badania 
najczęściej na tzw. próbach wyrywkowych. Dobrze jest jeśli mają one charakter próby reprezentacyjnej. 
Żeby pominąć kosztowną procedurę losowania do próby, biznes prowadzi badania na próbach 
przypadkowych. Jednak panele powinny mieć charakter reprezentacyjny. 
Uczestnikiem takiego panelu może być sektor firmy różnych branż, mogą to być gospodarstwa rolne, 
hurtownie, sklepy detaliczne, kioski, targowiska, domy towarowe, zakłady rzemieślnicze, przychodnie 
lekarskie, apteki itd. w zależności od tego jaki obszar rynku badamy. Mogą tez być to gospodarstwa 
domowe.(np. badamy budżety gospodarstw domowych, jest to panel GUS). 
 
Panele można różnie kształtować z zależności od częstotliwości prowadzenia badań: 

•  Panele sporadycznie brane do badań 
•  Panele brane systematycznie do badań 

 
Pozyskiwanie informacji odbywa się w następujący sposób: 
Możemy mieć swoich ankieterów, którzy udają się do członków panelu i przeprowadzają wywiad. Te 
firmy są przygotowani do tego, że ankieter się pojawi. 
 
Liczebność paneli: Węgrzy mają 3000 w każdym panelu (mają ich 9), GUS ma 30.000 ale to zależy od 
tematu badań. Jeżeli cechy są łatwe do opisania to te panel mogą być mniejsze.  
Kiedy prof. Sosnowki odwiedzał swoją magistrantkę ☺w Krakowie, która odbywała praktyki 
magisterskie w firmie CELAPO, firma obównicza. Oni tworzyli panel użytkowników obuwia. A wiec 
nowe wzory, materiały, wkładki, tego typu. Te modele chcą poddawać testowaniu, aby partia trafiająca na 
rynek była pozbawiona wad. Ten panel zawierał 60 osób. To była wystarczająca ilość. 
Inne badanie które dotyczyło zaproponowania ceny dla nowego napoju wprowadzonego na rynek. Do 
tego testu zaproszono 500 osób. Siadały w labolatorium i dostawały 12 szklaneczek z napojem i miały 
uporządkować te napoje od najlepszego do najgorszego. Wyniki późnej zsumowano i biorąc pod uwagę 
takie to a takie cechy mieszkańców Węgier (badanie przeprowadzano na Węgrzech) mieści się tej napój 
na 6-7 pozycji. Potem biorąc pod uwage inne zestawienie – wysokość cen – napój plasował się gdzieś 
tam w pewnym przedziale cenowym. 
 
Badania panelowe co nam dają? Jeżeli mamy stałą grupę, na której prowadzimy badania możemy śledzić 
zmiany postaw, obyczajów, zachowań w jakimś przekroju czasowym. Jak to się zmienia z roku na rok, z 
kwartału na kwartał. Możemy wiec śledzić pewne trendy rynkowe (Dzięki temu że są to te same osoby).  
Zalety panelu: 
Badania przeprowadzane są szybko, łatwo i mało kosztownie, robione precyzyjnie i można wnioskować 
w przekroju czasowym 
Wady panelu: 
Pojawia się efekt doświadczenia. Respondenci edukują się przez nasze pytania. Osoba rejestruje swoje 
zachowania i zaczyna je zmieniać. Tzw. efekt wytresowanego pieska ;-).  
Panele z reguły zużywają się po 2 latach. Należy je wymienić.  
Konieczność wymieniania jest tez determinowana tym, że niektóre osoby były zakwalifikowane jako np. 
rodzina 2+1. Z czasem może być to już 2+2 i jest to już inna kategoria.  
Ale wady te łatwo się usuwa.  

35 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

 

Badania eksperymentalne 

Eksperymenty przybierają różną formę: 

•  Laboratoryjny – możemy badać zachowanie człowieka. np. ile sekund klient zatrzymuje wzrok na 

danym produkcie. Zapraszamy osobę siadamy na wygodnym foteliku i podpinamy pod różne 
urządzenia ;-) mierzące tętno, puls i takie tam inne.(bada reakcje) 

•  Niestety nie słychać nazwy   jeśli ktoś wie proszę o uzupełnienie - osobę się sadza bardzo 

wygodnie i wyświetla się na ekranie różne scenki, różne sytuacje(sekundowe migawki) Np. jakieś 
reklamy, opakowania produktów. I potem pyta się co osoba badana zauważyła. 

•  Eksperymenty w postaci laboratorium, którym jest palcówka handlowa – sklep jako laboratorium. 

Badaniu poddaje się różne elementy np. jak wpływa reklama zewnętrzna przed sklepem na o co 
się dzieje w sklepie. Lub miejsce towaru na półce, wyżej, niżej bardziej z lewej, prawej. Jak 
ułożyć dany produkt? Czy markami, czy cenami czy wielkością opakowań. I Sosnowski z ekipą 
doszli do wniosku(badali soki), że najlepsze  efekty się uzyskuje gdy, uderzamy tzw. niską ceną 
jednostkową soku, ale z kolei duże opakowanie. A na końcu były te malutkie. Odwrotne ułożenie 
dawało fatalne skutki. 

•  W firmie Ferrero zanim produkt trafił na rynek, przechodzi 9miesięczny test rynkowy. 3 miesiące 

tylko Warszawa 3 sklepy, później kolejne 3 miesiące województwo mazowieckie 9 sklepów i 
później 3 miesiące wytypowane 3 miejscowości w Polsce ponad 20 sklepów. 

 
 
Wykład 11                                                                                                                                         18.05.04 
 
Problemy badania procesowego 
Błędy w badaniach opartych na próbach losowych: 
 
1) Błąd losowy- immanentna cecha tych badań, nie można go wyeliminować, ani oszacować. Zależy od: 
 - 

liczebności próby w relacji do liczebności zbiorowości generalnej 

 - 

zależy od zróżnicowania badanej zmiennej w populacji generalnej (im większe                     

zróżnicowanie tym większy błąd) 
 - 

zależy od efektywności wybranego schematu losowania, im bardziej efektywny      schemat tym 

mniejszy błąd oszacowania  
 
2Błąd systematyczny- w odróżnieniu od błędu losowego daje się wyeliminować, ale nie daje się go 
oszacować. Może powstawać na następujących etapach badania: 
 

- w wyniku niewłaściwego operatu losowania  

 

- w procesie budowy kwestionariusza 

 

- w wyniku ingerencji ankietera np. nasuwanie odpowiedzi 

 

- przeliczanie materiału empirycznego 

Błąd systematyczny jest pochodną niedoskonałości badania. W praktyce przyjmuje się, że nie ma błędu 
systematycznego (nie powinniśmy a’priori zakładać, że zrobimy błąd)

 

 

ANALIZA ROZWOJU ZJAWISK RYNKOWYCH W CZASIE  
 
Rozwój zjawisk rynkowych w czasie ma określony: 
 

 
► kierunek 

 

► natężenie 

 
Kierunek rozwoju nazywany jest tendencją rozwojową(trend), będącą wynikiem oddziaływania 
przyczyn głównych, powtarzających się stale z określoną siłą. Mimo występowania różnych wpływów 
zakłócających, trend wykazuje pewien zdecydowany kierunek rozwoju. Dzięki temu trend daje się 

36 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

aproksymować(przedstawić w sposób przybliżony) za pomocą funkcji matematycznej, zwanej funkcją 
trendu. 
Postać funkcji trendu: 
 

 

 

 

 

y= f(t) 

gdzie: y- trend 
           t- czas 
 
Natężenie nazywane jest zmiennością. Zmienność jest wynikiem działania przyczyn ubocznych, 
powtarzających się ze zmiennym natężeniem. 
Przyjmuje ona formę wahań. 
Wahania te mogą mieć przebieg: 
 

-regularny i powtarzać się w różnych odstępach czasu 

 -nieregularny, 

niezależne od czasu 

 
Wśród wahań regularnych wyróżnia się: 
 

- wahania cykliczne, powtarzające się w odstępach dłuższych niż rok 

 

- wahania sezonowe, powtarzające się w obrębie roku 

 

- wahania krótkookresowe, powtarzające się w obrębie miesięcy, tygodni a nawet dni 

 
Wśród wahań nieregularnych się wyróżnia się: 
 

-wahania incydentalne, występujące rzadko i nie podlegające prawom stochastyki (np. epidemia, 

wojny) 
 

- wahania losowe, podlegające prawom stochastyki 

 
ANALIZA TENDENCJI ROZWOJOWEJ RYNKU 

 

Tendencja rozwojowa jest podstawowym składnikiem każdego procesu rozwojowego, którego główną 
wielkością odniesienia jest czas. Czas nie jest tu bezpośrednią przyczyną zmian badanego zjawiska. W 
zmiennej czasowej zawarta jest jak gdyby syntetyczna postać bliżej nieznanych czynników.  
 
Stąd też trend przedstawia się najczęściej za pomocą funkcji matematycznej, w której zmienną zależną 
jest badane zjawisko, a zmienną niezależną-czas. 
 
Najważniejszą kwestią przy wyznaczaniu trendu jest wybór odpowiedniej postaci funkcji matematycznej, 
która możliwie dokładnie odzwierciedlałaby przebieg badanej zależności. 
 
Najczęściej spotykaną postacią funkcji trendu jest postać liniowa: 

y = a + b*t 

 
Innymi często spotykanymi postaciami są funkcje: 
 - 

wykładnicza: y = ab

 

- paraboliczna: y = a + bt + ct

 

- potęgowa: y = at 

b

 
WYODRĘBNIANIE WAHAŃ SEZONOWYCH 
 
Polega ono na wyeliminowaniu trendu. Najczęściej stosowane metody: 
 

- metoda przeciętnych miesięcznych 

 - 

metoda 

średnich ruchomych (ABSOLUTNA) 

 - 

metoda 

średnich ruchomych(względna) 

 

- metoda wskaźników łańcuchowych 

37 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

 

- metoda funkcji trendu

 

 
METODY ANALIZY POJEMNOŚCI RYNKU I UDZIAŁÓW RYNKOWYCH 

 
ANALIZA POJEMNOŚCI RYNKU 
 
Pojemność rynku określa ilość dóbr i usług o odpowiedniej strukturze i jakości, które przy danych cenach 
i dochodach mogą zostać sprzedane w określonym czasie i przestrzeni. Pojemność rynku może dotyczyć 
zarówno wszystkich potencjalnych nabywców- mieszkańców danego obszaru geograficznego(ogólna 
pojemność rynku) jak i wybranych segmentów rynku( pojemność cząstkowa). Stosowanie pojemności 
cząstkowych jest wskazane przede wszystkim w przypadku, gdy poszczególne grupy klientów różnią się 
w istotny sposób pod względem wielkości konsumpcji danego dobra. 
 
Rozmiary pojemności rynku są determinowane przez: 
 

- potrzeby nabywców  

 

- ceny danego produktu lub usługi 

 

- poziom dochodów potencjalnych klientów  

 
Istnieje kilka metod określania pojemności rynku. Najprostszą z nich jest przemnożenie liczby ludności 
zamieszkującej badany obszar(kraj, województwo, miasto) przez wskaźnik spożycia danego produktu na 
mieszkańca danego obszaru:  
 
 

 

 

Q = N * s 

Gdzie:  
Q- pojemność rynku  
N- liczba ludności zamieszkującej dany obszar  
S- wskaźnik spożycia danego dobra na 1mieszkańca 
 
Metoda ta jest przydatna przy obliczaniu pojemności rynku produktów, które nie są przeznaczone dla 
ściśle określonej grupy nabywców, lecz są spożywane(używane) powszechnie, np. mleko, chleb, mąka, 
ryż, olej. 
 
Przykład: 
Oszacujmy pojemność rynku napoi mlecznych i jogurtowych w Polsce. 
N-liczba ludności Polski w badanym okresie- 38 654 000 osób 
s-przeciętne miesięczne spożycie napoi mlecznych i jogurtów przypadające na 1 osobę w gospodarstwie 
domowym- 0,59 litra,  
 

Q=38 654 000*0,59 = 22 805 860 litrów 

 
Miesięczna pojemność rynku napoi mlecznych i jogurtów wynosi 22 805 860 litrów, co oznacza, że w 
ciągu miesiąca konsumenci są w stanie nabyć właśnie taką ilość napoi mlecznych i jogurcików. 
 
Kiedy obliczamy pojemność rynku dla produktów używanych przez określone grupy konsumentów np. 
niemowlęta (odżywki, pieluchy), kobiety( kosmetyki, podpaski), mężczyźni(kremy, maszynki do 
golenia), dokładniejszy wynik otrzymamy, jeśli zastosujemy następujący wzór: 
 

 

 

Q = K* p *q  

Gdzie: 
Q- pojemność rynku 
K- liczba jednostek konsumujących, czyli liczba osób bądź gospodarstw domowych, które należą do 
grupy potencjalnych konsumentów 

38 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

p- proporcja (prawdopodobieństwo zakupu, czyli % jednostek konsumujących, które używają dany 
produkt ) 
q- liczba jednostek produktu używana przez przeciętnego konsumenta 
Przykład: 
Oszacujmy pojemność rynku piwa w Polsce.  
K- liczba jednostek (w przypadku piwa przyjmujemy, że są to dorośli Polacy)- 29 039 800 osób 
p- proporcje zakupu- 63% dorosłych Polaków przyznaje się do picia piwa 
q- liczba jednostek produktu spożywana przez przeciętnego konsumenta(dorosłą osobę, która 
przyznaje się do picia piwa)- 123 litra piwa rocznie 
 
 

Q = 29 039 800 * 0,63 * 123 l = 2 250 294 100 litrów  

Roczny potencjał rynku piwa w Polsce w badanym okresie wynosi 2 250 294 100 litrów, jest to ilość 
piwa jaką w ciągu roku wypijają Polacy. 
 
Tego typu obliczenia są prawidłowe, jeżeli spożycie badanego produktu nie jest zróżnicowane ze 
względu na wiek czy płeć konsumentów, rodzaj gospodarstwa domowego, miejsce zamieszkania. Jeżeli 
okazuje się, że konsumenci różnią się istotnie pod względem wielkości spożycia, wskazane jest 
stosowanie pojemności cząstkowych, które są obliczane wg wzoru: 
 
 

 

Qi = K * wi * pi * q

 
Qi - pojemność rynku i-tej grupy jednostek konsumpcyjnych 
K – liczba jednostek konsumujących, czyli liczba osób bądź gospodarstw domowych, które należą do 
grupy potencjalnych konsumentów 
wi- wskaźnik udziału i-tej grupy jednostek konsumujących w ogólnej liczbie jednostek 
pi – proporcja (prawdopodobieństwo) zakupu w i-tej grupie jednostek  
qi – liczba jednostek produktu nabywanego przez i-ta grupę jednostek konsumujących 
 
Zróżnicowanie spożycia obserwuje się np. na rynku alkoholi i papierosów (różnice ze względu na płeć) 
czy słonych przekąsek (wiek). 
 
Przykład: 
Oszacujmy pojemność rynku chipsów ziemniaczanych w Polsce. 
Q1 – pojemność rynku chipsów – Polacy w wieku 15-70 lat 
Q2 – - II – Polacy w wieku 6-14 lat 
K – liczba jednostek  konsumujących-  38 653 600 osób 
w1 – wskaźnik udziału Polaków w wieku 15-70 lat  w ogólnej liczbie Polaków-72,6% 
w2 – wskaźnik udziału Polaków w wieku 6-14 lat w ogólnej liczbie Polaków- 13% 
p1- proporcja zakupu chipsów przez Polaków w wieku 17-70 lat – 61% 
p2 -  proporcja zakupu chipsów przez Polaków w wieku 6-14 lat  - 100% 
q1 – ilość chipsów nabywana przez Polaków  wieku 15-70 lat – 0,55 kg rocznie (wielkość szacunkowa) 
q2 – ilość chipsów nabywana przez Polaków w wieku 6-14 lat – 1,25 kg rocznie (wielkość szacunkowa) 
 
Q1 = K * w1 * p1 * q1  =  38 653 600 * 0,726 * 0,61 * 0,55 = 9 414 972,6 kg 
Q2 = K * w2* p2* q2 = 38 653 600 * 0,13 * 1 * 1,25kg = 6 281 210 kg 
 
Q = Q1 + Q2 = 9 414 972,6 kg + 6 280 210 kg = 15 696 182,6 kg 
 
Roczna pojemność rynku chipsów ziemniaczanych w Polsce w badanym okresie wynosi 15696182,6 kg, 
co oznacza, że polscy konsumenci są w stanie kupić taką ilość chipsów w ciągu roku. 
 
 

39 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

ANALIZA UDZIAŁÓW RYNKOWYCH 

 

Stosowane w praktyce pomiary udziału w rynku: 
 

 
■ absolutny udział w rynku, który można obliczyć stosując następującą formułę: 

 

 

 

 

 

Sprzedaż danego rodzaju produktów przez przedsiębiorstwo X 

Absolutny udział w rynku

Sprzedaż danego rodzaju produktów przez wszystkie firmy na  

    Danym 

rynku 

 
 

■ udział w rynku docelowym, obliczany wg nast. wzoru: 

 

 

 

 

 

Sprzedaż danego rodzaju produktów przez przedsiębiorstwo w segmencie docelowym 

Udział w rynku docelowym

Sprzedaż danego rodzaju produktów przez wszystkie firmy w segmencie docelowym 

 
 

■ relatywny udział w rynku, który można obliczyć, stosując jeden z poniższych wzorów: 

 
 

 

 

 

Sprzedaż danego rodzaju produktów przez przedsiębiorstwo X

 

Relatywny udział   =  

Sprzedaż danego rodzaju produktów przez 3 największych  konkurentów

 

w rynku   
 

 

 

 

Udział w rynku przedsiębiorstwa X 

Relatywny udział   =  

Udział w rynku 3 największych konkurentów

 

w rynku   
 

■ względny udział w rynku, do którego obliczenia można wykorzystać jedną z następujących 

formuł: 

 

 

 
Sprzedaż danego rodzaju produktów przez przedsiębiorstwo X

 

Względny udział =  

Sprzedaż danego rodzaju produktów przez  największego  konkurenta

 

w rynku   
 

 

 

 

Udział w rynku przedsiębiorstwa X 

Względny udział =     

Udział w rynku największego  konkurenta

 

w rynku   
 
 Względny udział w rynku może być obliczany zamiast w stosunku do największego konkurenta, w 
rozumieniu lidera, również w stosunku do konkurenta najbliższego, który bezpośrednio zagraża pozycji 
danej firmy. Ta druga możliwość jest wykorzystywana zwłaszcza w przypadku małych firm, które 
konkurują między sobą, a z liderem rynkowym. Względny udział w rynku jest wykorzystywany m.in. 
przy sporządzaniu macierzy BCG. 
 
Znajomość udziałów rynkowych poszczególnych firm pozwala również na określenie innych – 
następujących – miar konkurencji. 
 

1)  Współczynnik C4, określający stopień koncentracji sektora: 

 

 
Suma wielkości(wartości) sprzedaży 4 największych firm w branży 

C4 =     

Wielkość (wartość) sprzedaży ogółem w branży 

 

40 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Lub: C4 = S1 + S2 + S3 + S4 
Gdzie: S1-S4 udziały w rynku 4 największych firm w branży  
 
Współczynnik koncentracji sektora może przyjmować wartości należące do przedziału 
( 0,100). Im wartość C4 jest bliższa 100, tym większa koncentracja na danym rynku, im wartość C4 jest 
bliższa 0, tym większe rozproszenie. 
 

2)  Indeks Herfindahla, pozwalający stwierdzić, czy na badanym rynku panuje konkurencja 

doskonała czy monopol: 

 

H I = 10 000 * ΣSi 

2

 
Gdzie: Si – udział w rynku i-tej firmy  

 
Indeks Herfindahla może przybierać wartości z przedziału (0, 10 000). Wartość indeksu zbliżona do 0 
świadczy o konkurencji doskonałej panującej w sektorze, natomiast indeks o wartości 10 000 wskazuje na 
pełny monopol. W praktyce częściej są wykorzystywane współczynniki koncentracji niż indeks 
Herfindahla. 
 
Przykład: 
Obliczmy współczynnik koncentracji C4 i indeks Herfindahla na rynku chipsów w Polsce. 
Współczynnik koncentracji w ujęciu ilościowym:  
C4 =  39,9% + 31,6% + 16,8% + 7,4% = 95,7% 
 
Współczynnik koncentracji w ujęciu wartościowym: 
C4 = 43,5% + 31% + 16,6% + 4,8% = 95,9% 
 
Indeks Herfindahla: 
H I = 10 000 * [ ( 0,399)

2

 + ( 0,316)

2

 + (0,168) 

2

+ ( 0,074)

2

 + (0,021)

2

 + ( 0,022)

2

 ] =  2937 

 
W przypadku chipsów ziemniaczanych w Polsce można mówić o dużej koncentracji rynku. Prawie 96% 
sprzedaży (wartościowo i ilościowo) chipsów realizowane jest przez 4 największe firmy na tym rynku. 
Natomiast obliczona wartość indeksu Herfindahla świadczy o dość dużym natężeniu konkurencji. 
 
 
Wykład 12                                                                                                                                       25.05.04 
 

Analiza rynku w ujęciu przestrzennym 

 
Analiza rynku w przekroju przestrzennym może dotyczyć : 

 

Zasięgu oddziaływania ośrodków regionalnych ( prawo grawitacji detalu Reilly’ego) 

 

Rozmieszczenia (współczynnik rozmieszenia Florence’a) 

 

Koncentracji (współczynnik koncentracji Lorenza) 

 

Zróżnicowania badanych zjawisk (metody taksonomiczne, metody standaryzacji cech (punktowa), 
metoda rang) 

 

Prawo grawitacji detalu Reilly’ego  

 
 Opiera 

się na założeniu, że zasięg oddziaływania dwóch ośrodków handlowych jest wprost 

proporcjonalny do liczby ludności obu ośrodków, a odwrotnie proporcjonalny do kwadratu odległości 
dzielącej każdy z tych ośrodków od miejscowości leżącej między nimi.   
 

41 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Przyjmujemy, że mamy dwa ośrodki miejskie A i B oraz miasto C, położone między nimi. 
Siłę oddziaływania obydwu miast można obliczyć według wzoru: 

 

2

⎟⎟

⎜⎜

=

=

A

 

do

 

C

 

z

 

Odleglość

 

B

 

do

 

C

  

z

 

Odleglość

B

 

ludności

 

Liczba

A

 

ludności

 

Liczba

B

 

Zakupy w

A

 

Zakupy w

 

 
Interpretacja: 
Wynik (np. 15) wskazuje, że na jeden zakup mieszkańców C w B przypada 15 zakupów mieszkańców C 
w A. 
 
Przekształcenie tego wzoru umożliwi obliczenie granicy strefy, w której mieszkańcy równie często 
dokonują zakupów, zarówno w jednym jak i drugim ośrodku miejskim. 
 

Odległość z B do linii granicznej = 

B

 

ludności

 

Liczba

A

 

ludności

 

Liczba

1

B

 

do

 

z

 

Odleglość

+

 

 
Z tego wynika, że strefa ciążenia do B wynosi ...(wynik z powyższego wzoru) 
Dysponując takimi obliczeniami, można oszacować liczbe klientów przyjezdzających do kazdego z miast. 
Jesli mamy informacje o sile nabywczej ludności możemy szacować prawdopodobną wielkośc obrotów. 
 

Współczynnik rozmieszczenia Florence’a 

 

(

)

1

 

F

 

 

0

  

dla

 

          

=

100

i

i

U

S

F

       

 
F – współczynnik rozmieszczenia Florence’a 
S – struktura procentowa pierwszego badanego zjawiska według jednostek przestrzennych 
U

 

– struktura procentowa drugiego  badanego zjawiska według jednostek przestrzennych  

 
Przy obliczaniu tego współczynnika bierze się pod uwagę tylko sumy różnic dodatnich. 
 
Jeśli bierzemy pod uwagę sumę różnic ujemny wzór byłby następujący: 

(

)

100

2

1

=

i

i

U

S

F

 

Informuje o rozmieszczeniu jednego zjawiska rynkowego względem drugiego. 
 
W sytuacji bardzo podobnego rozmieszczenia zjawisk w przestrzeni wartość współczynnika jest bliska 
zeru, natomiast w przypadku bardzo dużego zróżnicowania zmiennych wartość wskaźnika zbliża się do 
jedności. 
 
W celu zobiektywizowania interpretacji otrzymanych wartości współczynnika  Florence’a przyjmuje się, 
że: 
  

F < 0,25 – badane zjawisko charakteryzuje wysoki stopień rozmieszczenia, mała 
koncentracja.(zjawisko jest nie zlokalizowane) 

0,25 < F < 0,49 – średni stopień rozmieszczenia(zjawisko jest w małym stopniu zlokalizowane) 
F > 0,49 – niski stopień rozmieszczenia, duża koncentracja przestrzenna(zjawisko wysoce zlokalizowane) 
 
 

42 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Współczynnik koncentracji Lorenza 

 
Rozkład dwóch zmiennych w przekroju przestrzennym może być badany m.in. za pomocą tego 
współczynnika 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 
Linia (1) badane zjawisko nie wykazuje koncentracji przestrzennej. 
Wzór: 
 

 

(

)

5000

2

500

1

⎥⎦

⎢⎣

=

i

i

i

n

X

X

k

 

 

 

 
x

i

 – skumulowane odsetki badanego zjawiska dla i – tej jednostki przestrzennej 

n

– odsetek zjawiska, względem którego badana jest koncentracja w i – tej jednostce        przestrzennej

 

x

i -1

 – skumulowany odsetek badanego zjawiska dla i – tej  jednostki przestrzennej 

 

 
Jest to miara nie mianowana 
 

 

1

0

≤ k

k = 0  zjawiska rozłożone są równomiernie 
k = 1 koncentracja zupełna 
 
Liczony, gdy szereg jest monotoniczny (rosnący , malejący). Przed obliczeniem trzeba ten szereg 
uporządkować i obliczyć wskaźniki struktury, oraz skumulowane odsetki wartości obydwu badanych 
zmiennych. 
 
Interpretacja 
Badamy stopień koncentracji liczby sklepów do liczby ludności w poszczególnych województwach. 
 

0357

,

0

5000

5

,

4821

5000

=

=

k

 

 
Wartość współczynnika Lorenza wskazuje, że rozmieszczenie sklepów w stosunku do ludności jest 
bardzo równomierne w przekroju województw . 
 
 
 
 
 

43 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Metody taksonomiczne 

 
Taksonomia

 – dyscyplina wiedzy zajmująca się zasadami i regułami klasyfikacji obiektów. 

Wspólne dla wszystkich metod taksonomicznych są pewne czynniki wstępne: 

 

Określenie celu 

 

Ustalenie elementów macierzy obserwacji, czyli wybór cech diagnostycznych oddający w sposób 
możliwie pełny charakterystykę jednostek przestrzennych badanego zbioru z punktu widzenia 
celu badania. 

 

Standaryzacja zmiennych – najczęściej zmienne zestawione w macierzy obserwacji są 
niejednorodne(wyrażone w różnych jednostkach miary). Standaryzacji dokonuje się na podstawie 
wzoru: 

 

 

 

k

k

ik

ik

S

X

X

Z

=

  

ik

 – wartość k - tej zmiennej w i – tej jednostce 

k

– średnia arytmetyczna k- tej zmiennej 

k

– odchylenie standardowe k – tej zmiennej 

 

 

z tak przygotowanym zespołem zmiennych, ostatnią czynnością jest obliczenie elementów 
macierzy odległości 

Odległość taksonomiczna

 – odległość między punktami, jednostkami bądź punktami zmiennych 

znajdującymi się w wielowymiarowej przestrzeni. 
 
Ze względu na obliczanie odległości taksonomicznej wyróżniamy: 
1) Metody oparte na obliczaniu róznic: 
metoda bezwzględnych różnic przestrzennych wraz z diagramem Czekanowskiego 
metoda różnic względnych 
metoda kwadratów różnic 
2) Metody podobieństw 
3) Metoda Wankego 
4) Metoda kul 
5) Metoda taksonomicznej miary rozwoju 
Metody te różnią się obliczaniem odległości taksonomicznej. 
 
Literatura: 

1.  Metody różnic przeciętnych z diagramem Czekanowskiego – „Analiza rynku” str. 2003 – 

211 H.Mruk  

2.  Pozostałe metody „Analiza rynku” Żabiński, Głowacki, Kremer str. 206 – 234 (1981r.) 

 
Wybór cech diagnostycznych 
 
Liczba i znaczenie cech,  a także metoda ich porządkowania i wykorzystywania zależy całkowicie od celu 
badania. Przyjmuje się następujące zasady doboru cech: 

 

nie powinna być zbyt duża liczba cech 

 

powinno się uwzględniać cechy posiadające duży ładunek informacji (najistotniejsze z punktu 
widzenia badanego problemu) 

 

dobrane cechy powinny charakteryzować zmienność badanego zjawiska w przestrzeni, a więc 
same powinny odznaczać się dużym przestrzennym zróżnicowaniem 

 

cechy powinny być stabilne w czasie 

 

cechy powinny być cechami stymulantami ( a nie cechami destymulantami) 

 

między tymi cechami nie powinno być korelacji 

44 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

Nie mogą to być cechy, które charakteryzują funkcje. 
Cechy stymulanta – im wyższy poziom tej cechy, tym bardziej pozytywny wydźwięk badanego problemu. 

Np. liczba sklepów na 1000 mieszkańców. Im wyższy ten wskaźnik tym lepiej, 
ponieważ lepszy jest wtedy poziom życia. 

 
Metoda standaryzacji cech 
 
Służy pogrupowaniu jednej przestrzeni w obszary podobne do siebie z punktu widzenia badanego 
problemu.(np. warunki zyciowe ludności) 
Kolejność postępowania 

1.  wybór cech opisujących badane zjawisko 
2.  wyliczenie wartości przeciętnej dla każdej cechy 
3.  określenie liczby punktów, jaką należy przyjąć dla wartości przeciętnej każdej cechy 
4.  wyliczenie liczby punktów dla każdej cechy i każdej jednostki przestrzennej 
5.  zsumowanie liczby punktów dla każdej jednostki przestrzennej 
6.  uporządkowanie jednostek przestrzennych według liczby uzyskanych punktów, przeprowadzenie 

klasyfikacji tych jednostek według stopnia podobieństwa 

 

Metoda rang 

 
Służy poklasyfikowaniu jednostek przestrzennych, według stopnia podobieństwa z punktu widzenia 
badanego problemu. Polega na przydzieleniu punktów od 1 do n w ramach każdej cechy dla wszystkich 
badanych jednostek przestrzennych. Suma punktów dla każdej jednostki przestrzennej w odniesieniu do 
wszystkich uwzględnionych cech pozwala na wydzielenie podobnych do siebie rejonów. 
 
 
Wykład 13                                                                                                                                         01.06.04 
 

Metoda testu koniunktury 

Z tego tematu będą 2-3 pytania. 
 
Metoda testu koniunktury

 – za twórcę tej metody uważa się Instytut Badań Gospodarczych (IFO) w 

Monachium. Polega na tym, iż w oparciu o informacje o charakterze jakościowym pozyskiwane od 
podmiotów rynku dokonuje się oceny aktualnej sytuacji rynkowej i krótkookresowych prognoz. 
 
Co jest narzędziem badawczym tej metody?

 – Kwestionariusz testu koniunktury, który zawiera 

następujące elementy: 

•  boczek zawiera produkty lub grupy produktów 

•  główka z kolei zawiera : okres sprawozdawczy do poprzedniego okresu sprawozdawczego 

(badania mogą być prowadzone co miesiąc, co kwartał, to są badania systematyczne), gdy mamy 
do czynienia z produktami sezonowymi, jest odniesienie -okres badany do analogicznego okresu 
w roku poprzednim, i trzecia rzecz to prognoza(a wiec 3 kwartał 2004 do 2 kwartału 2004-jakie są 
przewidywania na następny okres sprawozdawczy w stosunku do okresu bieżącego) 

Kwestionariusze udzielają tylko informacji dotyczących kierunków zmian, a więc wzrost, spadek lub bez 
zmian.  
 
Tą podstawowa metodę testu koniunktury zmodyfikował IMSE (państwowy instytut badań  
statystycznych i ekonomicznych w Paryżu). Jeżeli wzrost to o ile procent. Ten fakt powoduje wydłużenie 
okresu oczekiwania o informacje. Okres oczekiwania wydłuża się z10 dni do 1 miesiąca. Wyniki badania 
przekazywane są tylko tym firma które płaca za ten raport. 
Te (oba) badania prowadzone są na panelach. 
 

45 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  

background image

W jakiej formie prezentowane są wyniki tego badania: 

•  Zwierciadła koniunktury (lustra) – prostokąt, którego powierzchnia to 100% ważonych 

wypowiedzi. Podstawowym kryterium wagowym jest wielkość zatrudnionych lub wielkość 
produkcji. Każda jednostka w panelu ma swoja wagę. I mamy %udziały wypowiedzi, 
wskazujących na wzrost, na spadek i bez zmian.   

•  Saldo Koniunktury – różnica miedzy odsetkiem ważonych wypowiedzi wskazujących na wzrost i 

wskazujących na spadek. Jak interpretujemy saldo. Np. wynosi 20% - oznacza że było o 20 
PUNKTÓW PROCENTOWYCH!!!!!!!!!( Nie procentów!!!!! A takie pytanie jest w teście!!!! 
Efektem odejmowania procentów są punkty procentowe )respondentów było więcej wskazujących 
na wzrost niż na spadek. 

•  Analiza opisowa. 

 
Zalety testu koniunktury: szybkość, rytmiczność i prostota 
Wady : mamy tylko orientacje kierunkową, w jakim kierunku to wszystko zmierza, ale nie znamy 
natężenia tych zmian. Mimo, ze saldo wynosi 20% nie możemy jednoznacznie stwierdzić, ze to zjawisko 
wzrosło. 50% wskazywało na wzrost a 30% na spadek. A to dlatego ze nie znamy intensywności tych 
zmian. Np. w tych 50% przedsiębiorstw nastąpił wzrost jedynie 2% a w tych 30% nastąpił spadek aż 
10%. Więc jakby to podsumować nastąpił ł spadek. 
 
 
 
Egzamin!!! 
11.06.2004 o godz. 12.30 w auli dużej. Wszyscy, co drugie miejsce 

. Są 2 grupy (Kopias chce żeby były 

4 grrrr). Test jednokrotnego wyboru!!! (może być odpowiedz d)brzmiąca a+b)Brak punktów ujemnych!!! 

 jak ja lubie tego człowieka!!! 50 pytań. Na egzamin obowiązuje wiedza z ćwiczeń, wykładów i z 

książek.  
Przykładowe pytania: 
1) Pisząc prace magisterska korzystacie państwo z danych dotyczących wyników badań budżetów 
gospodarstw domowych. W związku z tym stwierdzisz, korzystasz ze źródła: 

a)  pierwotne, nie wyczerpujące 
b)  pierwotne, wyczerpujące 
c)  wtórne nie wyczerpujące - poprawne 
d)  wtórne wyczerpujące 

 
2) Które z powyższych stwierdzeń nie dotyczy cech dobrego zestawu zmiennych(z wykładu 12): 

a)  powinny być jasno zdefiniowane 
b)  mierzalne 
c)  powinny mieć charakter stymulant 
d)  powinny charakteryzować się zmiennością w czasie – poprawna odp.to się nie odnosi do tych 

zalecanych cech. 

e)  charakteryzować się dużą zmiennością przestrzenną 
f)  wszystkie stwierdzenia są prawdziwe 

 
Jest parę pytań które dotyczą postaci funkcji trendu, jaka funkcja, czy liniowa czy potęgowa powinna być 
zastosowana. 
 
Wiele wskazuje na to ze zaliczać będzie 50%+1. 

46 

z 46 

              

www.forstudents.of.pl

forstudents@poczta.of.pl

  


Document Outline