Waldemar Witkowski gr.3

IDENTYFIKACJA TWORZYW SZTUCZNYCH

Ze względu na szerokie zastosowanie tworzyw sztucznych, jak i ich różnorodność, należało stworzyć kilka prostych metod pozwalających określić z dużą dokładnością rodzaj materiału, bez angażowania specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego. Powstała do tego celu tablica opisująca reakcję materiału na działanie określonych czynników w różnych próbach takich jak:

• Próba pływania (określająca gęstość. Czy jest większa czy mniejsza od wody).

• Badanie w otwartym płomieniu (sprawdzamy czy się pali, jakim płomieniem, czy kopci, zapach, włóknotwórczość, czy topi się lub kapie.

• Ogrzewanie w probówce.

• Próby organoleptyczne (oparte na wzroku, słuchu, dotyku).

Widelec jednorazowy

• posiada barwę

• miękki

• pali się po wyjęciu z ognia

• włóknotwórczy

• kopci

• tonie w wodzie

• zawiesina w dymie

POLISTYREN

Rurka

• posiada kolor

• twarda

• tonie w wodzie

• niepalna

• tłusta w dotyku

TEFLON (PTFE)

Wykładzina

• posiada kolor

• miękka

• płomień zielonkawy

• po wyjęciu z płomienia gaśnie

• kopci

• tonie w wodzie

POLICHLOREKWINYLU (PCV)

Opakowanie płynu nie żrącego

• przezroczysty

• miękki

• niebieski płomień

• nie kopci

• płonące kropelki

• pływa po wodzie

POLIPROPYLEN (PP)

Styropian

• posiada kolor

• miękki

• kopci

• strzelający płomień

• włóknotwórczy

• płonące kropelki

POLIETYLEN (PE)

Wnioski:

Badania z pewnością nie były bardzo dokładne. Ze względu na różnorodność zapachów w pracowni, brak wody destylowanej (co mogło spowodować niedokładność próby pływania), używanie świeczki zamiast palnika gazowego i błąd obserwatora na pewno doprowadziły do wypaczenia wyników. Jednak charakterystyczność badanych materiałów spowodowała, że bez trudu określiliśmy rodzaj materiału. Obrazuje to przydatność tej metody ze względu na dokładność jak i znikomy koszt jej przeprowadzenia.