WSTĘP TEORETYCZNY:

Stałą szybkości reakcji nazywamy współczynnik proporcjonalności k w równaniu kinetycznym.

W klasycznej kinetyce przyjmuje się, że stała k jest niezależna od stężenia reagentów i czasu reakcji, natomiast zmienia się z temperaturą i zależy od rodzaju i stężenia katalizatorów. Stała szybkości wyraża liczbowo szybkość reakcji, gdy stężenie każdego z substratów wynosi 1 mol/l. Wymiar stałej zależy od postaci równania kinetycznego i wyraża się ogólnym wzorem:

Hydroliza estru, octanu etylu, w środowisku zasadowym zachodzi według równania reakcji:

CH₃COOC₂H₅ + OH^- → CH₃COO^- + C₂H₅OH

Jest reakcją drugiego rzędu, której szybkość określana jest wzorem:

gdzie: a - stężenie początkowe jonów hydroksylowych

b - stężenie początkowe estru

x - ubytek stężenia estru

natomiast stałą szybkości można obliczyć z zależności:

Stężenia regentów dla dowolnego czasu reakcji t, oznaczane są pośrednio, bowiem próbkę mieszaniny reagującej zadaje się kwasem solnym (
), celem zahamowania reakcji. Nadmiar kwasu solnego odmiareczkowuje się wodorotlenkiem baru (
). Dla dowolnego czasu spełniona jest więc zależność:

gdzie: V_pr - objętość próbki mieszaniny reakcyjnej

C_OH - stężenie jonów hydroksylowych w mieszaninie reakcyjnej

WYNIKI:

1

---