FIZJOLOGIA ROŚLIN WYKŁAD 4 09.03.2009

Pierwiastki korzystne dla roślin:

Metody badania gospodarki mineralnej:

Doświadczenia wegetacyjne - uprawa roślin w podłożu zawierającym okręconą ilość i jakość składników mineralnych.

Wnioski stawia się na podstawie obserwacji wzrostu i rozwoju roślin.

Pierwiastek jest niezbędny, gdy:

- roślina nie będzie rozwijać się

- nie można go zastąpić innym pierwiastkiem

(Tunele foliowe, szklarnie, komory klimatyzacyjne, warunki polowe)

W doświadczeniach pod osłonami stosuje się 2 metody:

- nie może być dostępny metal dla roślin

Uzupełnieniem tych metod są doświadczenia polowe - pomagają zweryfikować efektywność nowych mieszanek sezonowych w określonych warunkach klimatyczno - glebowych

METODY FIZYKOCHEMICZNE:

- kolorymetria, spektroskopia, fotometria płomieniowa, spektrofotometria absorpcji atomowej

Gleba środowiskiem życia roślin:

-forma związana - stanowi podstawowe źródło pierwiastków.

Transport związków mineralnych

- dyfuzji

- wymiany jonowej

- roztworem glebowym

- koloidami glebowymi

- dwuwartościowe (Ca2+, Mg2+ są wymieniane z 2H+

- jednowartościowe (K+ z 1 H+)

Zjawisko to wpływa na odczyn roztworu glebowego:

- pobieranie kationów - zakwaszenie gleby

- pobieranie anionów - alkalizacja gleby

- bo błona podobnie jak i protoplast mają ładunek ujemny (zdysocjowane grupy karboksylowe)

- czyli dodatkowe kationy są wciągane, a odpychane aniony

W stanie równowagi:

Stężenie kationów będzie wyższe po wewnętrznej stronie błony niż po stronie zewnętrznej.

Równowaga Donnana:

Nierównomierne rozmieszczenie dyfundujących anionów i kationów po obu stronach błony komórkowej, które jest wynikiem obecności jonów niedyfundujących po jednej stronie błony.

Transport jonów przez błony do korzenia zależy od:

- właściwości błony i jonów

- gradientów potencjałów elektrochemicznych

Transport jonów przez błony:

Transport bierny

- dyfuzja prosta - nie wymaga energii. Wielkość strumienia dyfundującego danej substancji jest proporcjonalna do różnicy stężeń tej substancji w poprzek błony

- dyfuzja ułatwiona - nośnikowa - uczestniczą w niej białkowe przenośniki. Ich rola polega na umożliwieniu przenikania danej cząsteczki przez błonę np. przenośnik tworzy hydrofobową otoczkę wokół jonu umożliwia w ten sposób ich przechodzenie przez hydrofobowe wnętrze błony. Stan równowagi dynamicznej może być osiągnięty nawet, gdy stężenia związku po obu stronach błony są różne.

Szczególnym przypadkiem transportu nośnikowego są:

- dyfuzja złożona - szybkość przenikania zależy od:

Transport aktywny

- W większości przypadków transport aktywny odbywa się wbrew różnicy stężeń danej substancji ( w stronę większego stężenia), dlatego mechanizmy tego transportu często nazywane są „pompami”

-zachodzi on zawsze z udziałem wyspecjalizowanych struktur białkowych (białek integralnych) sprzęgających transport z procesem uwalniania energii

u roślin nie ma pompy sodowo-potasowej

-źródłem energii bardzo często jest hydroliza ATP i dlatego białka biorące udział w tym procesie traktowane są jako enzymy wykazujące właściwości ATP-azy

Energia jest potrzebna do:

- polaryzacji elektrochemicznej błon

- wytwarzania siły transportowej

Za aktywację błony odpowiada głównie pompa protonowa, która transportuje H+ z cytoplazmy na zewnątrz komórki.

To prowadzi do asymetrycznego rozmieszczenia H+ po obu stronach plazmalemmy. Powstaje:

  1. gradient potencjału chemicznego H+

  2. gradient elektryczny

1 +2 = gradient potencjału elektrochemicznego

  1. gradient pH

Z ruchem H+może być przężony ruch innych cząsteczek i jonów:

Kotransport substratów może odbywać się:

- w tym samym kierunku co H+ - symport

- lub w kierunku przeciwnym - antysport

Białka przenośnikowe uczestniczą w transporcie biernym i aktywnym.

ENDOCYTOZA, EGZOCYTOZA

Endocytoza

- plazmolemma pukla się do wnętrza protoplastu

- wpuklenie odrywa się w postaci pęcherzyka i przenosi zawartość do wakuoli lub cytoplazmy

- fagocytoza, pinocytoza, endocytoza receptorowa

Egzocytoza

- pęcherzyki odrywają się od siateczki śródplazmatycznej lub aparatu Golgiego, łączą się z plazmolemmą i oddają zawartość poza protoplast

POBIERANIE SKŁADNIKÓW MINERALNYCH

Rośliny też pobierają składniki pokarmowe przez liście - DOKARMIANIE DOLISTNE.

Czynniki wpływające na pobieranie jonów:

- temperatura

- światło

- pH gleby

- mikoryza

Mikoryza - symbioza roślin z grzybami, zwiększa powierzchnię chłonną

KONKURENCJA I ANTAGONIZM JONÓW

Konkurencja

- zbliżone właściwości jonów powodują, że mogą konkurować np. o aktywne centra enzymów lub przenośników występujących w błonie, np. K+ i Na+

Antagonizm

- przeciwstawne działanie jonów o przeciwstawnych właściwościach np. zwiększone stężenie K+ może zmniejszać pobieranie Ca2+

- wysoka zawartość Cl- powoduje mniejsze pobieranie NO3-

- jony antagonistyczne: K+ i Ca2+ , Mg2+ i K+

PRAWO LIEBIGA

Wielkość plonów uprawnych zależy od tego składnika, który występuje w glebie w ilości najniższej w stosunku do potrzeb rośliny, a więc zbliża się do poziomu minimum fizjologicznego.

Ruchliwość pierwiastków w roślinie i ich reutylizacja

- mało ruchliwe (Ca) - wolno opuszczają organ, do którego dotarły. symptomy niedoboru obserwuje się w liściach najmłodszych

-ruchliwe (K) - gdy występuje jego deficyt może być włączony ponownie do metabolizmu (reutylizacja) z liści starszych jest transportowany do młodszych

FOSFOR

- obecność form glinu i żelaza

- obecość rozpuszczalnego wapnia

- obecność mikroorganizmów glebowych

- obecność CO2 w glebie

- wilgotność gleby

- ksylem i floem

- w postaci jonowej, w połączeniu choliną

- kwasy nukleinowe: purynowe i pirymidynowe (AMP, ADP, ATP, GMP)

- estry fosforanowe z cukrami (np. fruktozo-6-fosforan itp.)

-estry fosforanowe z kwasami (kwas fosfopirogronowy)

- koenzymy (NAD+ , NADP+, FAD, koenzym A)

- fosfolipidy (lecytyna)

- fityna, kwas fitynowy (występują głównie w organach spichrzowych)

Rola fosforu:

- zahamowanie wzrostu części nadziemnych rośliny

- stymulacja wzrostu korzenia

- liczne włośniki na korzeniach tworzące korzenie proteidowe

- pędy krótkie, cienkie

- liście drobniejące, małe, ciemnozielone, często czerwone

- pokrój rośliny strzelisty, liście starsze przedwcześnie opadają

- zamieranie pąków bocznych

- słabe korzenie roślin

- ograniczone kwitnienie

SIARKA

- glutation (cysteina + kwas glutaminowy +glicyna)

- kwas limonowy (oksydacyjna dekarboksylacja pirogronianu i ketoglutaranu

- występuje też w : koenzym A, biotyna, tiamina

- olejek alkilowy - cebula, czosnek

- olejki gorczyczne - gorczyca, kapusta

nadają charakterystyczny zapach niektórym roślinom

Deficyt siarki przejawia się na liściach młodych.