manual mechanika 2 2

background image

DYNAMIKA - DYNAMIKA PUNKTU MATERIALNEGO

1.

D-1 – Równania różniczkowe ruchu punktu materialnego

Zad. 1.1

Motocyklista porusza się po
płaszczyźnie AB nachylonej

do poziomu pod kątem α.
W punkcie B osiągając

prędkość v

B

, opuszcza

płaszczyznę AB i spada

ponad kanałem w punkcie C
na poziomą płaszczyznę. Siła

P działająca na motocykl jest
stała na całym odcinku AB.

Oblicz prędkość w punkcie A
a także odległość d, na jaką

maksymalnie dolecieć może
motocyklista tak aby uniknąć

upadku do kanału. Opory
toczne oraz opory powietrza

pominąć, motocykl potra-
ktować jako punkt materialny.

Aby rozwiązać zadanie, należy sformułować równanie dynamiczne w każdym podukładzie tj. w x

1

y

1

oraz

w xy.
W pierwszym układzie równanie dynamiczne przyjmie postać, którą kolejno całkując po czasie i wyliczając

stałe C1 i C2 z warunków początkowych zadania doprowadzimy do postaci pozwalającej policzyć czas ruchu
na odcinku AB, a następnie prędkość w punkcie A.

m ¨

x

1

=−

G sin

¨

x

1

=−

g sin

˙

x

1

=−

g t sinC

1

gdzie dla t =0 ˙

x

1

=

v

A

, więc C

1

=

v

A

˙

x

1

=−

g t sinv

A

gdzie ¨

x

1

=

v

B

zatem v

B

=−

g t sinv

A

x

1

=−

g t

2

2

sinv

A

tC

2

gdzie dla t=0 x

1

=

0, więc C

2

=

0

x

1

=−

g t

2

2

sinv

A

t gdzie x

1

= 

AB

zatem

AB=−g t

2

2

sinv

A

t

W tym momencie mamy dwa równania, które wiążą czas, jeśli dokonamy podstawienia:

background image

v

A

=

v

B

g t

2

AB=v

a

tgt

2

4

AB=v

B

tg t

2

2

g t

2

4

AB=v

B

t

g t

2

4

w podstawieniu tym dokonano zamiany wielkości

sin=

1
2

W dalszym ciągu obliczeń wyliczamy czas t, w którym motocyklista pokonuje odcinek AB:

t

2

4v

B

t

g

4l

g

=

0

=

16v

B

2

g

2

16 

AB

g

t

1

=

b

2a

t

2

=

b

2a

v

A

=

v

B

g t

2

Obliczeń nie wrzuciłem już do pliku, niemniej jednak przeprowadziłem je i tego także będę wymagał na

kolokwium.

W drugiej części zadania obliczamy maksymalną szerokość kanału, jaką motocykliście uda się przelecieć,
tak by bezpiecznie wylądować na drugim brzegu. Należy zatem sformułować drugie równanie dynamiczne.

Pod uwagę należy wziąć fakt, iż jedyna działającą siłą jest siła grawitacji. Czas w tej części zadania
będziemy zapisywać za pomocą T, by uniknąć błędnych skojarzeń z częścią pierwszą zadania. Oba liczone

czasy stanowią odrębne wielkości. W momencie, gdy motocyklista opuszcza skarpę i rozpoczyna lot nad
kanałem, czas T jest liczony od 0 (zera) do wartości T

K

kiedy motocyklista wyląduje:

m ¨y=−G

¨

y=−g

˙

y=−gT C

3

˙

y ma wymiar prędkości , zatem ˙y=v

B

sin ,

dla T=0 C

3

=

v

B

sin

y=−gT

2

2

v

B

T sinC

4

y ma wymiar drogi , zatem y=0

dla T=0 C

4

=

0

y=−

gT

2

2

v

B

T sin

background image

W chwili lądowania motocyklisty przy założonym układzie odniesienia y = -h co należy zapisać jako :

h=−

gT

2

2

v

B

T sin

gT

2

2

v

B

T sin−h=0

T

2

2 v

B

T sin 

g

2h

g

=

0

po zamianie sin=1

2

T

2

v

B

T

g

2h

g

=

0

Podobnie jak ostatnio obliczamy pierwiastki równania kwadratowego, znajdujemy czas (musi być większy od
zera). Po znalezieniu czasu możemy odnaleźć szerokość kanału d, która wynosić będzie:

v

Bx

=

v

B

cos 

d=v

Bx

T

background image

Zad. 1.2

Ciało porusza się na poziomym odcinku
AB o długości k w czasie t [s].

Współczynnik tarcia posuwistego
wynosi f. Ciało opuszcza płaszczyznę

w punkcie B z prędkością v

B

i osiąga

w punkcie C prędkość v

C

, przebywając

w powietrzu T s. W rozwiązaniu ciało
przyjąć za punkt materialny a opory

powietrza ominąć.

v

A

[m/s]

f

k [m] h [m]

v

C

d

7

0,2

8

20

? ?

Przy powyższych danych i szukanych budujemy równania dynamiczne najpierw dla układu x

1

y

1

, a następnie

dla xy.

m ¨

x

1

=−

T T =fN N=G T=fG

m ¨

x

1

=−

fmg

¨

x

1

=−

fg

˙

x

1

=−

fgtC

1

gdzie dla t =0 ˙

x

1

=

v

A

, więc C

1

=

v

A

˙

x

1

=−

fgtv

A

gdzie ¨

x

1

=

v

B

zatem v

B

=−

fgtv

A

x

1

=−

fgt

2

2

v

A

tC

2

gdzie dla t=0 x

1

=

0, więc C

2

=

0

x

1

=−

fgt

2

2

v

A

t gdzie x

1

=

k

zatem k =−fg t

2

2

v

A

t

W zadanych warunkach zadania znane jest nam k oraz v

A

więc z ostatniego równania policzyć możemy

czas t, w jakim ciało pokonuje odcinek AB = k:

k=−

fgt

2

2

v

A

t

t

2

2v

A

fg

t

2k
fg

=

0

Analogicznie jak w poprzednim zadaniu wyszukujemy pierwiastków równania i znajdujemy czas t. Jeśli
wyznaczymy czas, wtedy bez problemu możemy wyliczyć prędkość v

B

:

v

B

=−

fgtv

A

background image

Po wyliczeniu prędkości v

B

możemy przystąpić do drugiej części zadania, gdzie przy pomocy drugiego

równania dynamicznego obliczymy żądane wielkości d i v

C

. Jedyną działającą siłą jest siła grawitacji,

możemy zatem zbudować równanie dynamiczne i odpowiednio całkując je po czasie będziemy w stanie

wyliczyć pr

m ¨y=G

¨

y=g

˙

y=g T C

3

˙

y ma wymiar prędkości , dla T=0 ˙y=0 zatem C

3

=

0 ,

y=g T

2

2

C

4

y ma wymiar drogi , dla T =0 y=0 więc C

4

=

0

y=

g T

2

2

Dla szukanego czasu T, y = h, więc równanie przybierze postać:

h=

g T

2

2

T=

2h

g

Po obliczeniu czasu T, będziemy mogli obliczyć odległość d. Jest to odległość, na jaką przemieści się
w czasie T ciało przemieszczające się ze stałą prędkością v

B

:

d=v

B

T

background image

2.

D-4 – Całkowanie równań dynamicznych ruchu punktu materialnego w ruchu względnym

Rozwiązywanie równania różniczkowego liniowego niejednorodnego jest sumą rozwiązania ogólnego
równania różniczkowego jednorodnego i rozwiązania szczególnego równania różniczkowego

niejednorodnego.

1. Metoda uzmiennania stałej

1.1.

Znajdujemy całkę ogólną.

dy
dx

pxy=q x

dy
dx

pxy=0

dy

y

=−

pxdx

dy

y

=−

p xdx

ln

y

=−

pxdx

y=Ce

pxdx

1.2.

Uzmiennianie stałej.

C=C x

y=Ce

pxdx

1.3.

Różniczkujemy względem x

y

,

=

C

,

xe

px dx

C xe

px dx

−

px

1.4.

Podstawiamy do równania.

dy
dx

pxy=q x y

,

pxy=qx

C

,

xe

pxdx

C xe

pxdx

−

pxpxC xe

pxdx

=

qx

C

,

xe

pxdx

=

q x

C

,

x=qxe

pxdx

dCx

dx

=

qxe

pxdx

Cx=

q xe

pxdx

dx

1.5.

Uzyskane C(x) wstawiamy do

y=C xe

pxdx

ROZWIĄZANIE KOŃCOWE:

y

k

=

yy

1

y

k

=

Cxe

pxdx

e

pxdx

q xe

pxdx

dx

y

1

=

e

pxdx

qxe

pxdx

dx całka szczególna

background image

Zad. 2.1 – Ciastoń D2-2

Znaleźć równania ruchu ciała M o masie m, przyjmując je za punkt

materialny znajdujący się pod działaniem siły zmiennej siły P.

m [kg] P [N]

f

x

0

˙

x

0

0,25

100 0,3

0,03

0,5

60

Dla układu budujemy równanie dynamiczne:

X : m ¨x=PG sin−T

Y : 0=NG cos

N=Gcos 60

o

=

G
2

T=fN=

fG

2

m ¨x=PG sin−

fG

2

¨

x=

P
m

g sin −

fg

2

¨

x=400x−8,49−1,47

¨

x=400x−9,69

Następnie dokonujemy podstawienia:

x=a

˙

x=0

¨

x=0

¨

x=400x−9,69

0=400a−9,96

a=0,0249

¨

x−400x=0

¨

x=400x
x=e

rt

˙

x=r e

rt

¨

x=r

2

e

rt

r

2

e

rt

=

400 e

rt

r

2

=

400

r=20 lub r=−20

x=C

1

e

20t

C

2

e

20t

rozwiązanie ostateczne x=C

1

e

20t

C

2

e

20t

0,0249

Ostatecznie stałe C

1

oraz C

2

wyliczamy z warunków początkowych.


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
manual mechanika 2 2 id 279133 Nieznany
manual mechanika 2 2 MYR3WBMAKN Nieznany
manual mechanika 2 2 B5HKZKNRV2DBZPSPLTUJWZNM452D7AATPRLAQ3A
manual mechanika 2 2 id 279133 Nieznany
C5 (X7) D6AY01KAP0 9 23 07 2013 Pomoc w diagnostyce Manualna (mechaniczna) skrzynia biegów i sp
Elementary Mechanics and Thermodynamics SOLUTIONS MANUAL J Norbury
Mechanika techniczna(12)
Mechanika Semest I pytania egz
wykl 8 Mechanizmy
mechanizm mycia i prania
MECHANIKA II DYN
METODY KOMPUTEROWE W MECHANICE 2

więcej podobnych podstron