polityka społ zagadnienia - opracowanie, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Polityka Społeczna


EGZAMIN POLITYKA SPOŁECZNA ZAGADNIENIA

1. Polityka społeczna jako dziedzina nauki i jako działalność

praktyczna

Polityka społeczna jako dyscyplina naukowa i działalność praktyczna. Miejsce teorii polityki społecznej wśród nauk społecznych - dyskusja nad statusem dyscypliny. Kwestie społeczne jako przedmiot polityki społecznej.

 

Polityka społeczna- sfera aktywności władzy publicznej, której przedmiotem są potrzeby jednostek i proces ich zaspokajania, a istotą jakieś postępowanie wobec różnic społecznych.

 

Nauka - to społeczna działalność ludzi, mająca na celu obiektywne i adekwatne poznanie rzeczywistości. Każdy kto uprawia naukę dąży - w sposób zamierzony - do coraz doskonalszego odzwierciedlenia cech i prawidłowości rządzących rzeczywistością.

 

Polityka społeczna jest nauką praktyczną.

Nauki praktyczne - wykorzystują dorobek nauki dla przekształcania świata w imię godnych tego celów (pytania charakterystyczne: „Co robić, by przeprowadzić zmianę w jakiejś dziedzinie życia społecznego).

Cel polityki społecznej jest rozumiany różnie:

1. przekształcanie struktur społecznych (żeby osiągnąć postęp społeczny - definicja Kruczkowskiego)

2. kreowanie postępów społecznych (tu też zgoda na przebudowę struktur - def. Daneckiego)

3. łagodzenie skutków nierówności społecznej.

 

Kwestie społeczne charakteryzuje:

1) szczególna dotkliwość dla potencjału osobowego społeczeństwa,

2) są następstwem sposobu, w jakim funkcjonuje społeczeństwo (tj. niedostosowanie do potrzeb indywidualnych i zbiorowych),

3) nie są możliwe do rozwiązania siłami pojedynczych grup społecznych.

 

Kwestie społeczne charakteryzują się występowaniem na masową skalę skrajnie trudnych sytuacji w życiu kraju i rodzi, utrwalającym się upośledzeniem poszczególnych środowisk, piętrzącymi się konfliktami zakłócającymi funkcjonowanie społeczeństwa.

U podłoża kwestii społecznych leżą takie sposoby regulowania życia zbiorowego, które godzą w uczciwość zaspokajania podstawowych potrzeb znacznej części społeczeństwa.

Kwestia społeczna: ubóstwa, edukacyjna, bezrobocia, mieszkaniowa, zdrowia, pracownicza, ekologiczna, czasu wolnego i wypoczynku

2. Geneza i historia polityki społecznej

Dziedzina młoda, powstała w XIX wieku na skutek rewolucji przemysłowej.
- początek urbanizacji, powstania masowe klasy robotniczej, narastające problemy oraz konflikty społeczne.

Myślenie o ludziach, którzy nie mogą sobie zapewnić godnego życia mają swoje początki już w starożytności (Rzym- wspieranie obywateli). Religia chrześcijańska przyczyniła się do dominacji idei miłosierdzia w Średniowieczu- wspomaganie najuboższych, działanie we wspólnotach, pomoc kościoła lub pod egidą kościoła, zakony, praca na rzecz innych, leprozoria. Rozwój miast przyczynił się do rozwoju wspólnot zawodowych: płacenie składek (na wzór dzisiejszych ubezpieczeń)

1601-Elżbieta I Akt o ubogich


1923 - 1933 (kryzys lat '30) - Wielki kryzys gospodarczy wymusił działalność praktyczną polityki Społecznej.
Spadek produkcji, bezrobocie, obniżenie poziomu życia. Okazywały się niewydolne nawet rozwiązania ubezpieczeniowe. Zaczęto poszukiwać nowych rozwiązań.

Pojawiły się zalążki kształtującego się nowego typu państwa - Welfare State.

J. M. Keynes - ekonomista zajmujący się przeciwdziałaniem kryzysów gospodarczych - opowiadał się za ingerencją państwa w politykę gospodarczą i społeczną.

Zwiększenie popytu przez :

- zwiększenie zatrudnienia

- rozbudowę świadczeń socjalnych

Welfare state - państwo dobrobytu, państwo bezpieczeństwa socjalnego (państwo opiekuńcze).

Plan W. Beveridge'a - 1942 r.

Plan ten zakładał:

- rozwój ubezpieczeń

- pełne zatrudnienie

- narodowe służba zdrowia - powszechna, finansowana z budżetu

Państwo jako bezpośredni realizator polityki społecznej. Interwencjonizm państwowy (doktryna).
Po II wojnie światowej nastąpił rozwój państwa opiekuńczego/dobrobytu. Na podstawie interwencjonizmu. 30 lat bezpośrednia wysoka koniunktura gospodarcza (od końca II wojny światowej do połowy lat 70) od 8 do 10% wzrostu gospodarczego.

Lata powojenne- wzmacnianie praw człowieka.

3. Doktryny polityki społecznej

Doktryny w polityce społecznej - to zbiór teoretyczno - normatywny, zawierający koncepcje kształtowania stosunków społecznych na podstawie określonych układów wartości. 

Doktryny służą do oceny zjawisk społecznych, budowy różnych programów społecznych jak również kształtowania samej polityki społecznej.

Doktryna liberalna- najważniejsze wartości to indywidualizm i własność prywatna. Świadczenia społeczne są traktowane jako element dystrybucji, mający na celu zapewnienie spokoju w społeczeństwie. Popularne stają się wszelkie formy filantropii, narasta skłonność do dobrowolnego dzielenia się majątkiem z innymi

Doktryna instytucjonalna- cechą charakterystyczną jest dążenie do uzyskania w społeczeństwie w jak największym stopniu sprawiedliwości poziomej, a więc wyrównywania szans obywateli, równością dostępu. W głównej mierze sprzyjają temu instytucje społeczne i rozbudowany system świadczeń społecznych. Dąży się, głównie poprzez system podatkowy, do wyrównania poziomu życia społeczeństwa przy jednoczesnym zmniejszaniu dysproporcji społecznych. Doktryna ta została odzwierciedlona w idei społecznej gospodarki rynkowej, gdzie państwo odgrywa ważna rolę regulacyjną

Doktryna kolektywistyczna - kwestią zasadniczą jest sprawiedliwość społeczna. Przyjmuje się, że człowiek jest istotą społeczną i każdemu należy stworzyć podobne warunki rozwoju. Odpowiadają za to w głównej mierze sami obywatele. Państwo występuje jako instytucja oceniająca możliwości i planująca zaspokajanie potrzeb, głownie dzięki realizacji równości szans, sytuacji. Rozbudowane świadczenia socjalne zastępują demokrację i poczucie pełnej podmiotowości człowieka. Doktryna ta , znajdująca swoje odbicie w ideologii marksistowskiej

4. Modele polityki społecznej, podmioty polityki społecznej

Najważniejszym podmiotem polityki społecznej jest państwo. Beneficjenci polityki społeczne to obywatele danego społeczeństwa.

Motywacje:

PAŃSTWO

REGULACJA RZECZNICTWO

MODELE POLITYKI SPOŁECZNEJ

Typologia według Mirosława Księżopolski

  1. Model REZYDUALNY/MARGINALNY
    USA. Wielka Brytania

  1. Model korporacyjny/motywacyjny

Francja, Niemcy

  1. Model Instytucjonalny/Redystrybucyjny

Szwecja oraz inne kraje skandynawskie


  1. Wartości w polityce społecznej

Wartości określane są jako bardzo ważne elementy w procesie społecznym i procesie indywidualnego rozwoju człowieka. Stanowią one podstawę skoordynowania działań jednostki. W wymiarze indywidualnym mogą nadawać życiu sens, zaś w wymiarze społecznym mogą wpływać na utrzymywanie porządku publicznego stanowią w społeczeństwie wzorce myślenia ustalające kryteria ważności spraw

Wartości podstawowe

Wartości ostateczne

Wartości codzienne

Wartości związane ze stosunkami społecznymi to: wolność, sprawiedliwość, równość społeczna, natomiast wartościami związanymi ze stanem zaspokojenia potrzeb są: samorządność, podmiotowość człowieka, partnerstwo, godność oraz możliwość samorealizacji. Wartościami występującymi w ocenach instytucji społecznych są: dobro wspólne, sprawność, mobilność, efektywność. Jeśli chodzi o stosunki między człowiekiem a przyrodą określają one m.in. takie wartości jak: równowaga ekologiczna, ochrona ginących gatunków.

Funkcje wartości w polityce społecznej

Kategorie klasyfikacji wartości celów polityki społecznej

  1. Potrzeby i ich mierzenie a polityka społeczna/ Poziom mierzenia życia ludności.

Potrzeby elementarne oraz wyższego rzędu.

Zaspakajanie potrzeb ludzkich przez politykę społeczną jest najbardziej rozbudowane w państwach opiekuńczych. Dążenie do stworzenia możliwości uczestnictwa jednostki w życiu społecznym. Kwestie ideologiczne/polityczne. Zależne także od rozwoju społeczno-gospodarczego państwa. (Co wyznacza także społeczne oczekiwania. Poziom odniesienia w zaspakajaniu potrzeb).

Próba stworzenia uniwersalnych miar dla potrzeb ludzkich przez


7. Funkcja socjalna państwa i uwarunkowania polityki

Społecznej

Funkcja socjalna państwa:

Oprócz zabezpieczenia społecznego realizowanego poprzez ubezpieczenia, funkcjonuje jeszcze technika zaopatrzeniowa oraz opiekuńcza
- technika zaopatrzeniowa
- jej geneza jest dużo starsza niż techniki ubezpieczeniowej.

- technika opiekuńcza - sprowadza się do pomocy społecznej.

W praktyce jest tak, że w ośrodkach pomocy społecznej administruje się świadczeniami rodzinnymi, ale są do tego przeznaczeni oddzielni pracownicy; świadczenia opiekuńcze mają służyć pomocy ludziom, którzy popadli w problemy nie ze swojej winy.

Opieka społeczna mieści się w pomocy społecznej. W ostatnich latach nacisk położono na formy aktywizujące klientów pomocy społecznej. Nie ma mowy o opiekuńczości, (a o wspieraniu i motywowaniu do odzyskiwania aktywności społecznej, zawodowej itp.). Technika ubezpieczeniowa jest techniką preferowaną z uwagi na jej charakter, technika zaopatrzeniowa jest w odwrocie, a technika opiekuńcza jest różnie traktowana; w systemach liberalnych i konserwatywnych jest podstawą systemów zabezpieczenia społecznego, jednak traktuje się ją jako zło konieczne; pomoc społeczna nadmiernie hojna prowadzi do uzależnienia; w państwach o orientacji socjalliberalnej technika opiekuńcza jest traktowana jako uzupełnienie systemu ubezpieczeń społecznych i zaopatrzenia społecznego; jest tendencja, żeby świadczenia trafiały do osób naprawdę potrzebujących, czemu sprzyja system opiekuńczy, który sprawia, że można sięgnąć do indywidualnych, lokalnych zasobów; minusem techniki opiekuńczej jest jedynie uzależnianie;

9. Zatrudnienie jako kwestia polityki społecznej

Rynek pracy i zatrudnienia.

ZATRUDNIENIE TO:

Pracę zawodową/ pracę zarobkową.

Polityka na umowę najemną (pojęcie węższe)

10. Bezrobocie i sposoby przeciwdziałania

Bezrobocie

Mierzenie bezrobocia:

Rodzaje i konsekwencje ze względu na przyczyny:

RODZAJ ZE WZGLĘDU NA OKRES TRWANIA

INNE RODZAJE:

KONSEKWENCJE

  1. Płaszczyzna społeczna

-bezrobocie dotyczy ogółu społeczeństwa. Prowadzi do utraty pewnej siły roboczej. A także do konieczności utrzymywania instytucji z budżetów publicznych, które zajmują się problemem bezrobocia. Istotnym czynnikiem negatywnie wpływającym na społeczeństwo są także patologiczne zachowania występujące wśród większości osób bezrobotnych.

  1. Jednostka, której to bezrobocie dotyka

  1. Rodzina

ZADANIA POLITYKI SPOŁECZNEJ ZWIĄZANEJ Z BEZROBOCIEM.

  1. Zapewnienie bezpieczeństwa socjalnego.

W Polsce następuje to za pomocą przyznawanych zasiłków bezrobotnych oraz pomocy społecznej. W innych krajach funkcjonują także ubezpieczenia od bezrobocia.

Pieniężne wsparcia dla osób bezrobotnych w krajach wysoko rozwiniętych utrwala bezrobocie, staje się alternatywnym źródłem dochodów. Dlatego w Polsce zasiłek przyznawany jest na sześć miesięcy, jego wysokość jest połową płacy minimalnej. Jednak po mimo tego dla wielu osób jest to wystarczająca kwota, zniechęcająca ich do poszukiwania pracy.

  1. Przeciwdziałanie bezrobociu.

STRUKTURA BEZROBOCIA

STATYSTYKA W POLSCE

1990r. Od poziomu „zero”do 6%
Gwałtowny wzrost bezrobocia do 1994r.
Od 1999 rośnie.
2002r. apogeum stopy bezrobocia- 20%. Ponad 3 mln samych bezrobotnych.
2008r. spadek bezrobocia. Poniżej 10%. W skutek dobrej koniunktury gospodarczej.

Aktualna stopa bezrobocia to 12%.


Należy jednak zaznaczyć, że okres spadku bezrobocia od 2003r. do 2008r. nie był związany ze wzrostem zatrudnienia.

W 2011 roku odnotowano najwyższy poziom zatrudnienia w XXIw.

11. Zabezpieczenie społeczne

Zabezpieczenie społeczne to całokształt środków i działań instytucji publicznych, za pomocą których państwo i społeczeństwo starają się zabezpieczyć obywateli przed niezawinionym przez nich niedostatkiem, przed groźbą niezaspokojenia podstawowych, społecznie uznanych za ważne, potrzeb

Zagadnienie zabezpieczenia społeczne reguluje art. 67 Konstytucji RP
Wymienia się kilka rodzajów ryzyk, które objęte są zabezpieczeniem społecznym:

1) ryzyka socjalne objęte zabezpieczeniem społecznym:
- niezdolność do pracy z powodu podeszłego wieku (kobiety: 60 lat; mężczyźni: 65 lat)
2) niezdolność do pracy na skutek choroby
3) kalectwo, inwalidztwo
4) wypadek przy pracy, choroba zawodowa
5) śmierć
6) utrata pracy
7) urodzenie i wychowanie dziecka

W skład systemu zabezpieczenia społecznego wchodzą:
1) technika ubezpieczeniowa
2) technika zaopatrzeniowa
3) technika opiekuńcza


Technika ubezpieczeniowa
- ubezpieczenia społeczne
`ubezpieczenia emerytalne, `chorobowe, `wypadkowe, `rentowe
- ubezpieczenia osobowe
- ubezpieczenia majątkowe

Idea polega na tym, że państwo tworzy przymusowy system ubezpieczeń; obywatele płacą składki, dzięki czemu mogą otrzymać świadczenia. Każdy obywatel, który podejmuje pracę, wnosi swój wkład do systemu. Jest to system przymusowy.


Fundusz ubezpieczeń społecznych:
- w jego skład wchodzą składki płacone przez pracodawców i pracobiorców; obecnie suma płaconych składek nie wystarcza na aktualnie wypłacane świadczenia; świadczenia realizowane w ramach systemu mają charakter roszczeniowy (niezależnie od tego, czy jest to potrzebne, nabywa się je ustawowo, po spełnieniu określonych warunków)
Ochrona ubezpieczeniowa ma charakter automatyczny. Nie trzeba zgłaszać akcesu, ale nie można nie przystąpić do systemu. Ubezpieczenie rozszerzone jest na członków rodziny, pod pewnymi warunkami


Rodzaje świadczeń:
* pieniężne: emerytura, zasiłki chorobowe
* rzeczowe: np. sprzęt rehabilitacyjny
* usługi: np. leczenie


Rodzaje ubezpieczeń społecznych
- w wielu krajach funkcjonują ubezpieczenia od bezrobocia
- ubezpieczenia opiekuńcze 0 pierwsze w Niemczech od 1996 r. (w Polsce brak takiego ubezpieczenia)

Zakres przedmiotowy ubezpieczeniem to ryzyka objęte ubezpieczeniem
Zakres podmiotowy ubezpieczenia obejmuje kategorie osób objęte przymusem ubezpieczeniowym; zakres ten ciągle się rozszerza (objęto np. nim księży)

Ubezpieczenie emerytalne
- poziom ochrony socjalnej zależy od własnego wkładu ubezpieczeniowego, czyli od wysokości zarobków i długości płacenie składek, co pełni funkcję motywującą (wcześniej - im więcej się zarabiało, to przyszła emerytura nie mogła być większa niż określona część zarobków - było tak do lat 90. XX w.  gdy np. zarabiało się 2 tys., to można było dostać 80-90% wcześniejszych zarobków jako emeryturę, dziś jest to uśrednione do około 50-60%)

Ważne jest to, że ustawa mówi o prawie do emerytury, a nie o obowiązku emerytalnym
System finansowania świadczeń emerytalnych to system repartycyjny; zaczynał się od kapitałowego sposobu finansowania (indywidualne składki gromadzone na indywidualnym koncie)

System repartycyjny -
świadczenia aktualnie wypłacane są finansowane z obecnie wpływających składek; powodem m.in. niż demograficzny; ludzie żyją coraz dłużej, co za tym idzie, można powrócić do systemu kapitałowego; niż demograficzny jest kolejnym argumentem do zmiany systemu repartycyjnego na kapitałowy
Coraz mniej osób pracuje i płaci składki, a coraz więcej ludzi wchodzi w wiek emerytalny
 nierównowaga systemu
W 1999 r. w Polsce utworzono już indywidualne konta emerytalne, do których wpływała część składki emerytalnej; wzorcem dla polskich reform była reforma chilijska; w Chile w połowie lat 80. władza całkowicie przeszła na system kapitałowy; uznano, że reforma się powiodła; w latach 90. skończył się tam system repartycyjny, co przyczyniło się do ogromnego dopływu kapitału, rozkwitu gospodarczego

Dzisiejszy system kapitałowy nie jest jednak możliwy do zrealizowania w Polsce. Dziś wydłużyła się przeciętna trwania życia, składki musiałyby być dużo wyższe albo emerytury dużo niższe (na poziomie 1/3 emerytur wypłacanych w starym systemie); obecnie obniżono składkę na ubezpieczenie społeczne (z 7,5 do 2…% w Polsce)
Około 15% budżetu państwa jest przekazywane na pokrycie deficytu w systemie emerytalnym; w systemie repartycyjnym ważną funkcję pełni solidaryzm międzypokoleniowy (element niespisany); pewien element solidaryzmu wewnętrznego zapisany jest w związku z przymusem ubezpieczeniowym i brakiem dziedziczenia w systemie repartycyjnym; składka w systemie kapitałowym natomiast może być dziedziczona


Ubezpieczenia zdrowotne
- nie ma wyraźnej funkcji motywującej. W jeszcze większym stopniu wyraża się natomiast solidaryzm. Ryzyko choroby jest rozłożone bardzo nierówno między ludźmi. Nie ma powiązania zakresu ochrony z wysokością wpłacanych składek. Dobre zdrowie jest najbardziej egalitarną wartością, stąd solidaryzm

Funkcje ubezpieczeń zdrowotnych
1) rekompensata utraconych dochodów
2) umożliwienie powrotu do zdrowia

Konkurencją jest zagwarantowanie świadczeń zdrowotnych w ramach środków publicznych (z podatków); ochrona zdrowia nie jest wtedy powiązana z zatrudnieniem, a z obywatelstwem (system socjalny - emerytura socjalna - wypłacana po osiągnięciu wieku emerytalnego) (system Beveridge'a ? - określenie puli świadczeń przysługujących każdemu)
Koszty usług medycznych, które funkcjonują w systemie ubezpieczeń społecznych rosną lawinowo (nowa technologia); istnieje przekonanie, że każdy będzie miał dostęp do nowych technologii; nierównowaga między wpływami a koniecznością wypłacanych świadczeń jest ogromna

12. Kwestia ubóstwa

Ubóstwo jest to:

Rodzaje ubóstwa:

Ubóstwo bezwzględne/absolutne
-
jest najbardziej dominującym problemem związanym z ubóstwem.
-poziom życia odnoszony jest do podstawowych potrzeb egzystencjalnych, związanych z wyżywieniem, odzieniem i schronieniem, odpowiednim do danego klimatu. Ubóstwo absolutnie jest poważnym zagrożeniem dla życia oraz zdrowia człowieka.

ubóstwo absolutne dotyka przede wszystkim państw najbiedniejszych (np. Afryka)
- w państwach najwyżej rozwiniętych ubóstwo absolutne nie ma charakteru systemowego, nie jest problemem państwowym, ma charakter indywidualny

Ubóstwo względne
-
problem krajów rozwiniętych. Wykracza poza potrzeby egzystencjalne.
-niski poziom życia, w którym ludzie nie mogą zaspokoić potrzeb uważanych w danym społeczeństwie za ważne. Minimalny standard życia w danym społeczeństwie.

- ubóstwo względne dzisiaj przybiera postać wykluczenia społecznego/ograniczenia możliwości partycypacji; problem ten narasta a nie zmniejsza się (na skutek rozbudowanej polityki społecznej)

Im bogatsze społeczeństwo, tym granica ubóstwa względnego jest na wyższym poziomie.
Różnicy pomiędzy poszczególnymi społeczeństwami mogą być ogromne.
* jeden z powodów migracji Polaków np. początek lat 90, Polacy emigrowali do Niemiec w celu pobierania zasiłku, co umożliwiało życie na wyższym poziomie ekonomicznym.

Polityka społeczna a ubóstwo:

Przyczyny ubóstwa:

  1. Przyczyny ubóstwa tkwiące w niewłaściwych zachowaniach oraz decyzjach jednostki. Uwarunkowania kulturowe.


  1. Ubóstwo jako wynik nierówności (doktryny socjaldemokratyczne)

Osoby, które zajmują pozycje niższe/upośledzone mają mniejsze szanse na zaspokajanie potrzeb na odpowiednim poziomie

- Odpowiedzialność za los jednostek przeniesiona jest na społeczeństwo.
- Zbyt duży poziom nierówności stwarza bariery, które utrudniają osiągnięcie odpowiedniego poziomu życia, jednostka więc nie jest sama winna ubóstwa.


Liberałowie są skłonni relatywizować potrzeby.

Przyjmując stanowisko o charakterze socjaldemokratycznym/socjalistycznym

Fundusz Spożycia Zbiorowego - generalna dotacja państwa do pewnych dóbr i usług, które uważane są za ważne, dzięki czemu pozwala się nabywać je obywatelom w korzystnych cenach, co pozwala osobom o niższych dochodach również mieć do nich dostęp; w PRL-u był to prąd, woda, komunikacja, książki itp.; w gruncie rzeczy z Funduszu korzystają jednak bogatsi, którzy pośrednio konsumują większe dotacje, np. korzystając z infrastruktury państwowej.
Współcześnie rzadko się zdarza, aby elementem redystrybucji był w/w Fundusz Spożycia Zbiorowego.


MIERNIKI UBÓSTWA

Linia minimum egzystencji w Polsce mniej więcej ok. 5-6% Polaków osiąga dochody nie wyższe niż minimum egzystencji (około 2 mln osób)

ŻADNA Z POWYŻEJ WYMIENIONYCH PODSTAW PRAWNYCH NIE STANOWI REGULACJI PRAWNEJ.

urzędowa linia ubóstwa/próg wejścia do systemu pomocy społecznej; ok. 380 zł na osobę w rodzinie w Polsce to kwota bazowa; kwota ta jest zapisana w Ustawie o pomocy społecznej; w tym rozumieniu 10-12% osób w Polsce jest ubogich.

- uważa się, że głębokość ubóstwa w Polsce nie jest zbyt wielka, ale zasięg jest duży

- głębokość ubóstwa jest najmniejsza w przypadku minimum egzystencji

- ubóstwo egzystencjalne w Polsce przejawia się raczej w niedożywieniu niż w głodowaniu

- populacja dzieci jest znacznie bardziej dotknięta ubóstwem niż populacja dorosłych (wg linii ubóstwa relatywnego); jest to ogólnoeuropejski problem, a w Polsce jest on szczególnie znaczny

- problem ten wynika z wielodzietności; nie sposób do biedy dotykającej dzieci stosować np. doktryny liberalnej (bieda zawiniona); każde dziecko w rodzinie ponad trójkę dzieci oznacza gwałtowny wzrost prawdopodobieństwa wystąpienia ubóstwa

- bieda powoduje wielodzietność a nie wielodzietność jest powodem biedy

- w rodzinach biednych nie ma zwyczaju planowania rodziny

- kiedy rodzina jest naprawdę biedna koszty urodzenia dziecka nie stanowią problemu/nie są konkurencyjne wobec innych wydatków (na które i tak nie ma środków; z racji urodzenia dziecka można natomiast otrzymać wsparcie); „z biednych dzieci wyrastają biedni dorośli”
- najważniejszym, silnym korelatem biedy jest bezrobocie


- istnieje stereotyp, że emeryci są biedni; jednak nie stwierdza się, że emeryci są z jakiegoś powodu biedniejsi niż inni.
- w Polsce dochody emerytów był chroniony przez mechanizm indeksacji, co powodowało, że świadczenia emerytalne były waloryzowane;

ZAGROŻENIA W ZALEŻNOŚCI OD RODZAJU ŹRÓDEŁ UTRZYMANIA

WYKLUCZENIE SPOŁECZNE

INDYWIDUALNE SYNDROMY ŻYCIA W BIEDZIE

13. Polityka rodzinna

14. Polityka ochrony zdrowia

15. Edukacja jako kwestia polityki społecznej



Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
Demografia Społeczna- MAŁŻEŃSKOŚĆ, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Demografia Społeczna
Demografia Społeczna- małżeństwa i rozwody, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Demografia Społeczna
Burszta Kuligowski - Dalsze przygody kultury w globalnym świecie - opracowanie, studia - praca socja
Demografia Społeczna- WSPÓCZYNNIKI DEMOGRAFICZNE, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Demografia Społeczna
Polityka rodzinna - notatki, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Polityka Społeczna
polityka edukacyjna, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Polityka Społeczna
Wartości, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Polityka Społeczna
Włochy - polityka społeczna, Nauki o Rodzinie, N AUKI I NAUKI, PRACA SOCJALNA I POMOC SPOŁECZNA
4. Teorie grupy społecznej, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Socjologia, Socjologia makrostruktur i mikros
Od stosunkow spolecznych do organizacji, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Socjologia
Podział technik wg Lutyńskiego, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Metody Badań Społecznych
zagadnienia zakrzewski, POLITOLOGIA PRACA SOCJALNA
Definicja Giddensa- Co to jest socjologia, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Socjologia
Elementy metod i technik, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Metody Badań Społecznych
część ćw, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Rozwój człowieka w cyklu życia
MAKROskrypt, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Socjologia, Socjologia makrostruktur i mikrostruktur
Klasyfikacja zmiennych Stevens, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Metody Badań Społecznych
Rozwój człowieka w cyklu życia- Od poczęcia do późnego dzieciństwa, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Rozwó
Mikrostruktury- ćw- Turowski, Dokumenty- PRACA SOCJALNA, Socjologia, Socjologia makrostruktur i mikr

więcej podobnych podstron