background image

Ćwiczenie 9 – Przebiegi falowe w liniach długich

Zał

ącznik – protokół badań

1. Przej

ście fali na inną impedancję falową

W  ćwiczeniu  wykonujemy  pomiary  wykorzystując  model  linii  długiej  złożony  z  elementów  L  i C.

Model ten stanowi linię długą o impedancji Z

1

. Parametry badanego modelu, określane zresztą w czasie

ć

wiczeń, odpowiadają hipotetycznej linii długiej nie mającej odzwierciedlenia w rzeczywistym układzie linii

przesyłowej.

1.2. Przebieg pomiarów

Wysokość fali padającej należy dobrać tak, aby na ekranie oscyloskopu można było zmieścić falę pa-

dającą i odbitą w przypadku otwartego krańca linii (Z

).

Pomiary rozpoczynamy dla linii zwartej (Z

2

  =  0),  a następnie  kolejno  zwiększamy  wartość  Z

2

  aż  do

nieskończoności (kraniec rozwarty). Przy ustawieniu Z

1

 = Z

2

 występuje tzw. dopasowanie, które oznacza

brak  fali  odbitej  od  krańca  linii  Z

1

.  Wówczas  na  ekranie  oscyloskopu  będzie  widoczna  na  ekranie  fala

przepuszczona równa padającej. Pomiar Z

2

 (R

2

) pozwala na wyznaczenie nieznanej impedancji Z

1

.

Należy  zwrócić  uwagę,  że  początek  fali  odbitej  jest  przesunięty  względem  początku  fali  padającej

o czas przebiegu fali po linii tam i z powrotem – rejestruje to oscyloskop Os

1

.

1.3. Wyniki pomiarów i oblicze

ń i ich opracowanie

Odczytujemy  z  oscyloskopu  (w  mm)  amplitudę  fali  padającej,  odbitej  i przepuszczonej  wiedząc,  że

suma fal padającej i odbitej daje falę przepuszczoną

U

1

’ + U

1

” = U

2

.

Obliczamy współczynniki przepuszczania 

α

 i odbicia fali 

β

 dla różnych wartości impedancji Z

2 

 ko-

rzystając z pomierzonych wartości amplitudy fal:

'

U

'

U

1

2

=

α

,        

'

U

"

U

1

1

=

β

,        oraz z wzorów     

2

1

2

Z

Z

2Z

α

+

=

,        

1

2

1

2

Z

Z

Z

-

Z

β

+

=

,

Tab. 1. Przejście fali na inną impedancję falową – wyniki pomiarów i obliczeń

Lp.

Z

2

Z

1

/Z

2

Fala

padająca, U

1

Fala przepusz-

czona, U

2

Fala

odbita, U

1

Współczynniki

z oscyloskopu

Współczynniki

z obliczeń

k

mm

mm

mm

α

β

α

β

1

0

2

2

3

4

4

6

5

20

6

40

7

80

8

0

a)

 

wyznaczyć impedancję falową linii Z

1

 wykorzystując stan dopasowania Z

1

 = Z

2

 = ....... k

,

b)

 

określić (z oscyloskopu Os

1

) czas przebiegu fali przez linię Z

1

,     t = .......... 

µ

s

c)

 

obliczyć długość linii Z

1

 przyjmując prędkość fali v = 300 m/

µ

s,  (l = v

t)

d)

 

obliczyć parametry jednostkowe L

0

 (w mH/km) i C

0

 (w nF/km) linii Z

1

 korzystając z zależności:

v

Z

L

1

0

=

,                       

1

0

Z

v

1

C

=

e)

 

wykreślić zależności 

α

 = f(Z

1

/Z

2

) i 

β

 = f(Z

1

/Z

2

) we wspólnym układzie współrzędnych.

background image

2. Trafienie fali na kondensator równoległy

Pomiary wykonujemy przy dopasowaniu impedancji falowych linii, tzn. dla przypadku Z

1

 = Z

2

.

W ćwiczeniu należy, dla kilku wybranych pojemności, zmierzyć stałą czasową ładowania kondensato-

ra bezpośrednio na ekranie oscyloskopu. Dla przypomnienia – stałą czasową wyznacza czas potrzebny do
naładowania kondensatora do wartości 0,63

U

max

 (ponieważ dla t = 

τ

 mamy u/U

max

 = 1 – e

–1

).

Dla tych samych pojemności należy obliczyć stałą czasową korzystając z zależności

2

1

2

1

2

Z

Z

Z

Z

C

+

=

τ

,           

τ

 = ½

C

2

Z

1

     dla  Z

2

 = Z

1

.

Tab. 2. Wyniki pomiarów i obliczeń dla przypadku

trafienia fali na kondensator równoległy

Lp.

C

2

Stała czasowa 

τ

 [

µ

s]

µ

F

zmierzona

obliczona

1

0,02

2

0,04

3

0,06

4

0,08

3. Trafienie fali na indukcyjno

ść szeregową

Indukcyjność dekadową L

2

 włączamy pomiędzy dwie linie Z

1

 Z

2

, przy czym ustawiamy Z

2

 = Z

1

 (stan

dopasowania). Podobnie jak w punkcie poprzednim należy pomierzyć i obliczyć stałą czasową dla kilku
wybranych indukcyjności. Obliczenia przeprowadzić korzystając z wzoru

      

2

1

2

Z

Z

L

+

=

τ

,                  

τ

 = L

/(2Z

1

)   dla Z

2

 = Z

1

.

Tab. 4. Wyniki pomiarów i obliczeń dla przypadku

trafienia fali na indukcyjność szeregową

Lp.

L

2

Stała czasowa 

τ

 [

µ

s]

H

zmierzona

obliczona

1

0,4

2

0,6

3

0,8

4

1,0

4. Wnioski

Wnioski  powinny  zawierać  uwagi  oraz  własne

spostrzeżenia  dotyczące  przebiegu  ćwiczenia  i otrzy-
manych wyników badań. Omówić wpływ pojemności
równoległej  i  indukcyjności  szeregowej  na  przebiegi
fali przepuszczonej i odbitej.

Sprawozdanie powinno zawierać:

1.

 

Cel ćwiczenia

2.

 

Wyniki pomiarów i obliczeń

3.

 

Opracowanie wyników pomiarów

4.

 

Wnioski (obszerne)

5.

 

Załącznik – protokół badań (ten dokument)

podpisany przez prowadzącego zajęcia.

Zespół

1.
2.
3.
4.
5.
6.

Data ...........................

Podpis prowadzącego .......................

0,63

0

t

1,0

0,5

τ

u/U

max

fala przepuszczona

fala padająca

0,0

τ

0,37

u/U

max

t

fala odbita

1,0

0,5