DOGadaj się z psem

Index

DOGadaj się z psem

Wyniki badania jakościowo
- ilościowego

TNSOBOP

Autor

Natalia Sitarska
Piotr Dybowski

1. Wprowadzenie

p. 3

2. Pies i jego rola na co dzień

p. 5

3. Pies – istota społeczna

p. 10

4. Co wolno, a czego nie… czyli

jak wychować psa

p. 15

5. Komunikacja z psem

p. 23

6. Karma, smakołyki i jabłuszko,

czyli psie menu

p. 28

7. Spacer z psem

p. 34

Wprowadzenie

W marcu 2010 agencja badawcza TNS OBOP
przeprowadziła na zlecenie firmy Purina badanie
„DOGadaj się z psem” dotyczące wszystkich aspektów
codziennego życia z psem.

W ramach projektu zrealizowano wywiady
etnograficzne z rodzinami posiadającymi psa oraz
osobami w wieku 25 – 37 lat prowadzącymi gospodarstwo
jednoosobowe.

Przeprowadzono również grupy fokusowe, na które
zaproszeni zostali single w wieku 25 – 37 lat, dzielący
gospodarstwo domowe z psem lub psami.

Rekrutowani byli właściciele psów w różnym wieku,
zarówno rasowych, jak i nierasowych w celu zapewnienia
różnorodności profili respondentów na grupie i podczas
wywiadów indywidualnych.

Wywiady realizowano w Warszawie oraz w Toruniu.

Dodatkowo przeprowadzono telefoniczne badanie
ilościowe z osobami posiadającymi psa w domu na
próbie losowej N=700.

DOGadaj się z psem

> Wprowadzenie

Rola psa w domu

Pies w opinii respondentów to członek rodziny, przyjaciel, kolejny domownik.
Respondenci nie wyobrażają sobie bez niego życia.

Wspiera w trudnych chwilach, przynosi radość, potrafi rozbawić spojrzeniem, czułością.
Oznacza również odpoczynek i wyciszenie. Podczas choroby potrafi wiernie opiekować
się właścicielem.

Badani podkreślają, że miłość psa jest bezinteresowna, bezwarunkowa. Nawet jeśli
we wzajemnych stosunkach pojawia się złość czy irytacja, emocje te mijają szybko i
niepostrzeżenie.

Pies „zmusza” również do codziennej, systematycznej aktywności.

Podczas wieczornych spacerów pies, zwłaszcza duży, daje poczucie bezpieczeństwa.
Podobnie opisują zalety posiadania psa osoby mieszkające w domach położonych na
uboczu, pod miastem.

Pies to jednak nie tylko przyjemność, ale również obowiązki, poświęcenie, nauka
odpowiedzialności, zwłaszcza dla dzieci i nastolatków. Stanowi pewne ograniczenie – nie
można wyjechać samemu, zostawić go na długo.

Posiadanie psa wymaga czasu, jak również oznacza dodatkowe wydatki – przede
wszystkim na dobrej jakości karmę oraz na zabiegi lecznicze.

Zwłaszcza w latach szczenięcych pies to także konieczność częstego sprzątania w
domu oraz przygotowania się na zniszczenia związane z gryzieniem czy załatwianiem
potrzeb fizjologicznych w domu.

DOGadaj się z psem

> Pies i jego rola na co dzień

Q1.1 Jaka Pana/i zdaniem jest największa korzyść z posiadania psa?

przyjaźń, więź emocjonalna, mam przyjaciela

członek rodziny, towarzystwo, nie jestem samotny

bezpieczeństwo, broni dzieci, ogrodu, domu

miła atmosfera, lepsze samopoczucie, przyjemność

przebywania z psem,

spacery, więcej ruchu, zdrowy tryb życia

radość, pociecha

aspekt wychowawczy, trzeba dbać, dzieci lepiej się rozwijają

miłość

zabawa, rozrywka

wierność

brak korzyści

nie wiem

Korzyści wynikające z posiadania psa w domu

DOGadaj się z psem

> Pies i jego rola na co dzień

W przypadku rodziny, pies bardzo często
kupowany jest na życzenie dzieci.
Czasem nawet to one zbierają fundusze
na zakup psa i kupują sobie wymarzoną
rasę (np. labradora).

W opinii rodziców pies to dla dzieci
zarówno towarzysz, jak i nauka
odpowiedzialności.

Pies jest częścią rodziny, głównie
przyjacielem dzieci i jakby kolejnym
dzieckiem dla ich matki. Ojcowie
zwykle nie angażują się w wychowanie i
opiekę.

Towarzyszy rodzinie prawie zawsze - na
wyjazdach, wycieczkach, na działce.

Zwykle w dużej (4-5 osobowej) rodzinie
pies stosunkowo niewiele czasu spędza
sam – zawsze ktoś przychodzi do domu,
gdy inni wychodzą: dzieci wracają ze
szkoły, rodzice pracują w różnych
godzinach.

Dla osób mieszkających samotnie, pies to
towarzysz, partner, z którym spędza się
czas i planuje wspólne rozrywki.
Ma stosunkowo rozbudowane prawa, a
miłość właściciela skupia się głównie na
nim – pies nie musi walczyć o
zainteresowanie i uwagę właściciela z
dziećmi czy z partnerem.
Właściciel spędza z nim jak najwięcej
czasu, zabierając go na wycieczki i
spacery.
Czasem podczas nieobecności pana lub
pani psa odwiedza „babcia” – mama
właściciela, która opiekuje się psem,
dokarmia go, spędza z nim czas. Takie
postępowanie pojawia się zwłaszcza w
przypadku szczeniaków.
Choć pies singla ma uprzywilejowaną
pozycję, częściej niż pies w
wieloosobowej rodzinie spędza czas
sam – właściciel pracuje zwykle 8 godzin i
jak nie ma go w domu, nie ma nikogo, kto
zajmie się psem.

W wieloosobowej rodzinie czy u singla?

PIES W ŻYCIU SINGLA

PIES W ŻYCIU RODZINY

DOGadaj się z psem

> Pies i jego rola na co dzień

Irytujące zachowania ulubieńców

wchodzenie na

kanapę,

zwłaszcza nową

żebranie przy stole

szczekanie i warczenie

na gości

przychodzących do

domu

zazdrość o inne

zwierzęta - koty,

psy znajomych

zaborczość-

zazdrość o czas

poświęcany

dziecku

obwąchiwanie kup

innych psów podczas

spaceru

zbytnia

niezależność,

brak

posłuszeństwa

brak reakcji na

polecenia

skakanie na elegancko

ubranego właściciela lub

gości / brudzenie i

niszczenie ubrania

załatwianie potrzeb

fizjologicznych w domu –

głównie w przypadku

szczeniaków

zbytnia namolność,

nachalność / zadręczanie

gości pieszczotami –

głównie w przypadku

szczeniaków

piskliwy głos,

szczekanie, gdy

domownicy są

zajęci

DOGadaj się z psem

> Pies i jego rola na co dzień

Relacje psów z ludźmi

Większość badanych określa swoje psy jako
pozytywnie nastawione do ludzi, zarówno do
domowników, do gości, jak i do obcych ludzi
spotykanych na ulicy.
Najbardziej przyjazne nastawienie oraz radość na
widok każdego człowieka to cecha
charakteryzująca przede wszystkim szczeniaki.
Niemniej starsze psy również zwykle cieszą się
na widok gości w domu, chociaż niektóre witają
nieznajomych nerwowym szczekaniem.
Dystans oraz brak zaufania to postawa
przyjmowana przez niektóre psy wobec obcych.
Wówczas nie zbliżają się, nie podchodzą, są
ostrożne.

DOGadaj się z psem

> Pies – istota społeczna

Rzadko natomiast wedle deklaracji właścicieli psy zachowują się agresywnie. Zwykle
dotyczy określonego typu osób - przede wszystkim osób nietrzeźwych oraz
„podejrzanych”, czyli np. brudnych, bezdomnych.
Rozbieżne reakcje powodują u psów dzieci. U niektórych budzą niechęć, związaną albo z
negatywnymi doświadczeniami (zbyt nachalne pieszczoty ze strony dzieci) albo z wysokim
tonem głosu u dzieci. Jednak część psów uwielbia dzieci i na widok dziecka biegnie
radośnie w jego stronę – właściciel musi pilnować, by pies swoim okazywaniem miłości nie
przestraszył dziecka.

Pies w domowej sieci społecznej

Rodzina

OJCIEC

Osoba budząca respekt psa, zwykle
najbardziej rygorystyczna. To ojciec zwykle
ustanawia zakazy (np. zakaz wchodzenia na
kanapę) i pilnuje ich przestrzegania. Chociaż
czasem bawi się z psem, relacja nie jest
szczególnie bliska i zażyła.

MATKA

DZIECI

BABCIA

Kobieta, matka rodziny, również wobec
psa odgrywa rolę matki – dba o
niego, opiekuje się nim, odpowiada za
jego wyżywienie, spacery, wizyty u
weterynarza. Jak wobec dziecka,
czasem jest pobłażliwa, czasem
bardziej ostra. Bierze na siebie pełną
odpowiedzialność za kolejnego
„domownika”. Z tego względu często
to właśnie z matką pies nawiązuje
najbliższą relację – przychodzi do niej
w nocy, nad ranem na pieszczoty,
towarzyszy jej.

Dla dzieci jest przyjacielem,
kompanem do zabawy, ale
również uczy
odpowiedzialności zarówno w
wykonywaniu obowiązków, jak i
za drugą istotę. Dzieci zwykle
bawią się z psem,
wyprowadzają go na spacery.
Pozwalają mu na wiele i często
wyprowadzka dziecka z domu
rodzinnego jest dla psa trudnym
momentem i nie przestaje on
tęsknić za przyjacielem.

Babcia rozpieszcza psa podobnie jak
swoje wnuki. Przynosi mu smakołyki,
reaguje na jego częste prośby o jedzenie,
częściej wychodzi z nim na spacer.
Czasem musi być wręcz pilnowana przez
innych domowników, by nie przekarmić
ulubieńca oraz nie rozpuszczać go
poprzez podawanie przekąsek prosto ze
stołu.

DOGadaj się z psem

> Pies – istota społeczna

Pies w domowej sieci społecznej

Single

WŁAŚCICIEL

„BABCIA”

W przypadku singla związek właściciela z
psem jest bardzo silny.

Mieszkają w domu we dwoje lub w
towarzystwie kota czy innego zwierzątka,
jednak to pies jest najbliższym
przyjacielem i towarzyszem.

Wspólnie wychodzą na spacery, w
weekendy właściciel zabiera psa na dalsze
wycieczki, by sprawić mu przyjemność
oraz dać szansę na aktywność.

Dla właściciela pies to w pewnym sensie
partner życiowy. Sprawia, że w domu nie
jest pusto, że ktoś czeka na niego po
przyjściu z pracy, cieszy się jego
obecnością, ofiarowuje swoją
bezinteresowną miłość.

Mama właściciela. Przychodzi zwykle
podczas jego pobytu w pracy i opiekuje się
psem. Jest swoistą baby-sitter dla psa.
Zachowuje się jak babcia wobec wnuka –
na wszystko mu pozwala, dba o jego
wyżywienie, ulega mu.

DOGadaj się z psem

> Pies – istota społeczna

Relacje z innym psami

Według deklaracji respondentów oraz obserwacji podczas wywiadów etnograficznych,
badane pieski są zwykle nastawione przyjaźnie wobec psów spotykanych na
spacerach. Przyglądają im się, obwąchują, chcą się bawić, „zapoznać się”.

DOGadaj się z psem

> Pies – istota społeczna

Nieliczne zachowują się agresywnie – jest to
zwykle związane z negatywnymi
doświadczeniami z daną rasą w przeszłości,
bądź też z zaczepnym charakterem psa lub
charakterystyką całej rasy. Takie psy trzymane
są przez właścicieli na smyczy i skrupulatnie
pilnowane, by nie weszły w zatarg z innym
psem.
W przypadku ataku ze strony innego psa,
większość piesków potrafi się bronić. Niemniej
według badanych nieliczne są stroną inicjującą
konflikt.
Większość psów ma swoich „znajomych” i
„przyjaciół” – są to psy mieszkające w okolicy,
z którymi spotykają się na spacerach i razem
się bawią.
Szczególnie bliskie relacje psy nawiązują ze
swoimi współlokatorami – jeśli w mieszkaniu są
dwa psy, zwykle ich związek jest bardzo silny.
Bywają natomiast zazdrosne o psich gości – psy
znajomych czy rodziny.

Problemy wychowawcze z psem

Większość respondentów deklaruje, że obecnie nie mają niemal żadnych problemów
wychowawczych ze swoimi psami, bądź są to sporadyczne „wypadki przy pracy”. Jedyne
powtarzające się zastrzeżenia to braki w zakresie posłuszeństwa i karności, za które
często respondenci winią samych siebie. Chcieliby nauczyć psa więcej posłuszeństwa
zwłaszcza na spacerze.

Niemniej właściciele przyznają, że w latach szczenięcych pojawiały się również problemy
związane z niszczeniem czy gryzieniem różnych elementów wyposażenia domowego, z nauką
czystości, z sikaniem w niedozwolonych miejscach, zjadaniem posiłków ze stołu. W większości
przypadków jednak udało się nauczyć psy właściwych zachowań.

Obecne problemy wychowawcze można podzielić na kilka kategorii:

Zniszczenia w domu – pogryzione kapcie, framugi, podarte kanapy, wygrzebana ziemia z
doniczek. Uciążliwe i kłopotliwe dla domowników

Irracjonalne lęki – przed szczotką, odkurzaczem, mikserem, przed jazdą samochodem.
Właściciele chcą zniwelować stresy pupila, niemniej nie są w stanie uniknąć korzystania z
tych urządzeń.

Zatargi z psami lub obcymi ludźmi podczas spacerów – dotyczy głównie dużych psów

Problemy w kontaktach z innym zwierzęciem mieszkającym w domu – stosunkowo rzadko

Agresywne zachowania wobec innych psów podczas spacerów

Ucieczka z domu, bądź podczas wysiadania z samochodu – nieliczne przypadki

DOGadaj się z psem

> Co wolno, a czego nie… czyli jak wychować psa

Zakazy, czyli czego psom robić nie wolno?

PSOM W DOMU NIE WOLNO:

załatwiać potrzeb fizjologicznych w domu / w mieszkaniu
żebrać przy stole – „żebranie” o jedzenie podczas posiłku domowników jest zakazane
niemal we wszystkich domach zarówno ze względu na brak higieny, jak i z uwagi na
negatywny wpływ resztek „ludzkich” potraw na zdrowie psa
wchodzić na kanapę – zakaz często ustanawiany, ale rzadziej przestrzegany. Wynika z
chęci zachowania czystości, zwłaszcza ustrzeżenia się przed psią sierścią na kanapie i
ubraniach. Przestrzegany restrykcyjnie przez ojców rodzin.
spać w łóżku właściciela – również często ustanawiane, ale rzadziej realizowane. Wielu
właścicieli, zwłaszcza singli, zezwala psom na spanie we wspólnym łóżku. Ponownie zakaz
najbardziej rygorystycznie przestrzegany przez ojców rodzin, jednak również oni zwykle
pozwalają pieskom przychodzić do łóżka na poranne pieszczoty. Chętnie z psem bawią się
w łóżku dzieci.
szczekać, warczeć – takie zachowanie przeszkadza domownikom podczas codziennych
czynności (np. oglądanie TV) oraz może wystraszyć gości
tarzać się po dywanie – również w celu uniknięcia psiej sierści na dywanie
wygrzebywać ziemi z doniczek – wymaga sprzątania, wysiłku ze strony właściciela,
niszczy dywan
niszczyć roślin i trawy w ogródku - w przypadku domków jednorodzinnych

DOGadaj się z psem

> Co wolno, a czego nie… czyli jak wychować psa

Pies na co dzień w domu

W większości przypadków pies ma dostęp do wszystkich pomieszczeń w domu.
Właściciele tłumaczą to faktem, że pies to członek rodziny i ma prawo korzystać z całego
mieszkania/ domu.

Niemniej niektórzy ograniczają dostęp do określonych pomieszczeń.

Dotyczy to szczególnie osób mających małe dzieci. Ograniczenia związane są głównie z
koniecznością zachowania higieny – pies nie ma dostępu do pokoju dziecięcego, gdzie
mógłby pogryźć zabawki dziecka.

Czasem zamykane są pokoje, w których pies może zniszczyć coś szczególnie
wartościowego (np. pracę naukową, dokumenty).

Niektórzy zamykają pokoje, w których psu zdarzyło się już coś zniszczyć w przeszłości np.
nasikał na łóżko, wykopał ziemię z doniczek. Jest to zarówno ostrożność właścicieli, jak i
kara dla psa.

Przed szczeniakami zamykane są również miejsca, gdzie jest wiele małych przedmiotów,
które psy mogłyby zjeść lub zniszczyć (chociażby kapcie).

Ze względów higienicznych nieliczni właściciele zamykają sypialnię, inni łazienkę i
toaletę.

Pies ma zwykle swoje miejsce w domu – posłanie, kocyk, koszyk lub budę. Niektóre
traktują to miejsce jako swoistą oazę, miejsce wypoczynku i spokoju, jednak część psów
odrzuca przeznaczone im miejsce i woli nieustannie towarzyszyć właścicielom.

DOGadaj się z psem

> Co wolno, a czego nie… czyli jak wychować psa

Szkolenie psów

Profesjonalna tresura psów nie jest popularna wśród
respondentów. Badani deklarują, że wolą sami szkolić i
tresować swoje psy niż brać wraz z psem udział w
profesjonalnym szkoleniu.
Tłumaczą to zarówno brakiem czasu, brakiem funduszy,
jak i niedostrzeganiem potrzeby profesjonalnej tresury
psa – takie szkolenie w ich opinii przeznaczone jest dla osób,
które pragną w przyszłości prezentować swoje psy na
wystawach lub dla właścicieli mających z psami poważne
problemy wychowawcze.
Niemniej najsilniejsza bariera to obawa, że podczas
szkolenia pies będzie męczony, źle traktowany, jak
również, że nauczy się agresywnego zachowania
wobec innych psów, czego niektórzy właściciele byli
świadkami.
W opinii niektórych respondentów tresura to uczenie psa
sztuczek, a nie zachowań niezbędnych w domu – tego może
nauczyć jedynie właściciel, podczas codziennego,
wspólnego życia.
Ponadto specjalne zajęcia to również wysokie koszty, na
które większość właścicieli, zwłaszcza mających rodzinę na
utrzymaniu, nie może sobie pozwolić.
Profesjonalnej tresurze poddawane są jedynie psy rasowe,
nigdy kundelki. Właściciele psów nierasowych niemal nigdy
nie biorą profesjonalnej tresury pod uwagę.

DOGadaj się z psem

> Co wolno, a czego nie… czyli jak wychować psa

Podniesiony głos – najczęściej stosowana kara.
Zdarza się wszystkim badanym, przede wszystkim,
gdy pies nie reaguje na wołanie podczas spaceru lub
w domu, gdy jest nieposłuszny i łamie ustalone
zasady.
Kara słowna – np. „jesteś niedobrym, wstrętnym
psem” jako kara za niewłaściwe zachowanie, np.
siusianie w domu
Klaps – rzadko stosowany delikatny klaps jako kara
za zniszczenia w domu. Tylko 13% badanych uważa,
że klaps to dobra metoda wychowywania psa.
Groźba słowna – wynika ze skojarzenia danego
słowa, dźwięku z karą np. „trzepaczka”, szelest
gazety. Jest to ostrzeżenie, który sprawia, że pies
wie, że źle zrobił.
Łapanie psa za kark i przyciśnięcie do ziemi –
skuteczne karcenie przypominające poczynania psiej
matki
Wykluczenie, ignorancja ze strony właściciela –
pies musi pozostać sam w pokoju, właściciel nie
reaguje na jego próby nawiązania kontaktu
Ścierka – w stosunku do dużych psów, raczej jako
forma groźby niż jako forma przemocy.

Nagrody stosowane są przede
wszystkim podczas tresowania
psa oraz w młodości.

W późniejszym wieku pies dostaje
nagrodę za grzeczne zachowanie,
cierpliwość podczas zabiegów
pielęgnacyjnych lub wykonanie
polecenia właściciela typu „podaj
łapę”.

Najbardziej popularne nagrody:

Smakołyk – psie ciasteczko,
surowe mięso, bądź ludzkie
rarytasy – kawałek szynki,
kostka sera, owoc
Pochwała – koniecznie
połączona z głaskaniem psa

Pieszczoty – przytulanie,
tulenie, głaskanie, noszenie psa
na rękach

Marchewka i kij, czyli nagradzanie i karanie

NAGRADZANIE PSA

KARANIE PSA

DOGadaj się z psem

> Co wolno, a czego nie… czyli jak wychować psa

Sporty kynologiczne

Pojęcie „sportów kynologicznych” czy też „sportów uprawianych z psem” jest stosunkowo
obce respondentom. Większość nie potrafi wyjaśnić, na czym taki sport polega.

Niektórzy słyszeli to pojęcie w telewizji, oglądali program na ten temat. Wówczas zwykle
kojarzą sporty kynologiczne z biegiem z przeszkodami dla psów czy też z wyścigami psich
zaprzęgów. Pojęcie jest bardziej znane mężczyznom niż kobietom.

Dla większości jest to nieznane pojęcie, które próbują rozszyfrować na liczne sposoby. Są to
albo zawody dla właścicieli i ich psów, ale również sportem może być hodowla czy
wystawianie psów na wystawach.

Dla respondentów sport uprawiany z
psem to wspólne biegi i spacery.

Niemniej zapytani deklarują, że biegi z
przeszkodami wspólnie z psem mogą być
ciekawym i przyjemnym zajęciem dla
osób mających dużo czasu.

Wśród mężczyzn, singli, pojawiło się
również wcześniej zainteresowanie
udziałem psa w Agility. Niemniej
dotychczas było to luźne rozważanie i
właściciele nie zainteresowali się
tematem bliżej.

DOGadaj się z psem

> Co wolno, a czego nie… czyli jak wychować psa

Źródła wiedzy na temat wychowania,

karmienia i pielęgnacji psa

Weterynarz

Internet

Książki

Specjalistyczne programy

telewizyjne

Rodzina, znajomi

Prasa fachowa

Inne

W ogóle nie szukam informacji

Q15 Z jakich źródeł korzysta Pan/i poszukując informacji o
pielęgnacji, karmieniu i wychowywaniu psa?

Osoby w wieku 18-29 lat

Osoby posiadające psy rasowe

Osoby w wieku 18-29 lat

Osoby z wykształceniem wyższym

Kobiety

Osoby w wieku 30-44 lat

Osoby z wyższym wykształceniem

Osoby z wykształceniem wyższym

Posiadacze psów rasowych

Kobiety

Mężczyźni

Osoby w wieku 45-64 lat

Osoby z wykształceniem podst. i

zawodowym

Posiadacze mieszańców

DOGadaj się z psem

> Co wolno, a czego nie… czyli jak wychować psa

Komunikacja z psem – ogólne wrażenia

Wszyscy właściciele psów deklarują, że komunikacja pomiędzy nimi, a ich pupilem
przebiega płynnie oraz rozumieją swoje wzajemne intencje bez słów.

Respondenci rozpoznają zarówno konkretne potrzeby, jak i nastroje i emocje
swoich psów. Dostrzegają zmiany nastroju, jak również potrafią zdiagnozować złe
samopoczucie czy też chorobę przyglądając się zachowaniu i wyglądowi psa.

Ponadto deklarują, że również psy są niezwykle wrażliwe na ludzkie emocje i
odczucia. Bezbłędnie wyczuwają niemal każdą zmianę nastroju i wiedzą, jak się
wówczas zachować. Dostosowują się swoim postępowaniem do radości i zadowolenia
domowników, jak również do nastroju melancholii czy przygnębienia. Starają się wtedy
nie tylko okazać wsparcie i miłość, ale również rozweselić swojego pana czy panią.

Właściciele deklarują, że reagują na
komunikaty wysyłane przez psa,
przede wszystkim związane z głodem lub
chęcią wyjścia na dwór.

Ze względu na brak czasu, nie zawsze
reagują na zachętę do zabawy. Wówczas
pies stara się sam sobą zająć lub odchodzi
zniechęcony na swoje posłanie.

DOGadaj się z psem

> Komunikacja z psem

Komunikowanie przez psa ochoty na zabawę

Q1.2 Proszę powiedzieć czy wie Pan/i kiedy Pana/i pies
ma ochotę na zabawę?

Osoby z wyższym

wykształceniem Osoby

posiadające psa rasowego

Q1.2 Proszę powiedzieć, w jaki sposób Pana/i pies
pokazuje, że w danym momencie ma ochotę na zabawę?

Podstawa, N=700

Podstawa, N=663 (osoby,
które poznają, że ich pies
ma ochotę na zabawę)

Zielony kolor oznacza

statystycznie

wyższy

wynik na poziomie 0.95 (porównanie między ogółem respondentów, a

daną grupą)

Przynosi swoją ulubioną zabawkę

Merda ogonem

Trąca mnie pyskiem

biega, skacze,

zaczepia, trąca

szczeka

łasi się, prosi

cieszy się

Staje na tylnych łapach

Kładzie się na grzbiecie

Wedle wyników

części

jakościowej wiele

psów ma swoje

zabawki: misie,

maskotki, piłki,

gumowe kości.

DOGadaj się z psem

> Komunikacja z psem

Komunikowanie przez psa, że jest głodny

Q5 Proszę powiedzieć czy wie Pan/i kiedy Pana/i
kiedy Pana/i pies jest głodny

Q6 A po czym Pan/i rozpoznaje, że jest głodny?

Podstawa, N=700

Podstawa, N=473
(osoby, które poznają,
że ich pies jest głodny)

Zielony kolor oznacza

statystycznie

wyższy

wynik na poziomie 0.95 (porównanie między ogółem

respondentów, a daną grupą)

Kręci się, biega wokół miski

Nie daje mi zjeść posiłku,

Siedzi przy swojej misce

Trąca nosem swoją miskę

Szczeka

Siedzi przy misce,

Idzie do kuchni, lodówki

Piszczy

Trąca mnie pyskiem

Staje na tylnych łapach

Kobiety

DOGadaj się z psem

> Komunikacja z psem

Komunikowanie przez psa ochoty na wyjście na

spacer

Q2 Proszę powiedzieć czy wie Pan/i kiedy Pana/i pies
ma ochotę na wyjście na spacer?

Kobiety

Q3 A po czym rozpoznaje Pan/i, że pies
ma ochotę na wyjście na spacer?

Siedzi przy drzwiach

wejściowych

Trąca mnie pyskiem

Piszczy

Szczeka

Drapie w drzwi wejściowe

Przynosi w zębach smycz

Ociera się o mnie

Podstawa, N=700

Podstawa, N=607
(osoby, które poznają,
że ich pies ma ochotę
na spacer)

Zielony kolor oznacza

statystycznie

wyższy

wynik na poziomie 0.95 (porównanie między ogółem

respondentów, a daną grupą)

DOGadaj się z psem

> Komunikacja z psem

Menu dla psa

Sucha karma

– najczęściej

wykorzystywana ze względu na

wartości odżywcze, wygodę oraz

upodobania psa. W przypadku

niektórych psów, głównie

kundelków, sucha karma

dostępna jest przez cały dzień,

również podczas nieobecności

właściciela – pies może ją

pogryzać, gdy tylko najdzie go

ochota.

Jedzenie dla psa

gotowane w domu

–

mniejszość właścicieli,

zwłaszcza kobiety. Posiłki są

przygotowywane, biorąc pod

uwagę zapotrzebowanie psa

na witaminy – są różnorodne,

zawierają ryż, makaron,

warzywa, mięso. Ciepłe,

świeże. Niemniej w opinii

wielu osób nie dostarcza psu

niezbędnych składników.

Mokra karma

– rzadziej wybierana

przez właścicieli z uwagi na niechęć

psów oraz, czasem, przekonanie

właścicieli, że nie jest to zdrowe

jedzenie dla ich psa – szczególnie w

przypadku psów rasowych. W innych

przypadkach stosowana również jako

wygodne rozwiązanie,

oszczędzające czas.

Jedzenie domowników, „resztki”

– bardzo rzadko, ponieważ nie

dostarcza odpowiednich witamin i

składników. Czasem jako dodatek,

przekąska – nigdy jako jedyne

wyżywienie. Najczęściej w przypadku

psów nie rasowych oraz w

wieloosobowych rodzinach.

DOGadaj się z psem

> Karma, smakołyki i jabłuszko, czyli psie menu

Zasady żywienia psa

Właściciele w doborze wyżywienia dla psów kierują się informacjami otrzymanymi od
weterynarza czy hodowcy, przeczytanymi w literaturze fachowej, bądź w Internecie
oraz wcześniejszymi doświadczeniami.
Dieta psów różni się przede wszystkim analizując jadłospis psów rasowych oraz
kundelków.
Psy rasowe jadają głównie suchą karmę, z wyższej półki, a zasady karmienia są ściśle
przestrzegane – 1 lub 2 posiłki dziennie, niemal w ogóle nie dojadają pokarmów, które
jedzą domownicy.
W przypadku kundelków niektórzy właściciele są mniej dokładni w przestrzeganiu diety –
pies przez cały dzień ma dostęp do jedzenia, często również dostaje resztki z domowego
stołu czy ludzkie przekąski.

Wszyscy zapewniają psom stały dostęp do wody. Systematycznie ją dolewają lub
wymieniają. Przeważnie jest to woda z kranu. Czasem pies dostaje wodę mineralną, z
butelki lub przegotowaną.

Większość respondentów deklaruje, że nie karmi psa podczas swojego posiłku i nie
reaguje na jego prośby i „żebranie”.

DOGadaj się z psem

> Karma, smakołyki i jabłuszko, czyli psie menu

Niemal każdy pies od czasu do czasu dostaje przekąski i smakołyki. Nawet w przypadku
osób rygorystycznie podchodzących do diety swoich pupili smakołyki pojawiają się jako
nagroda za grzeczne zachowanie, bądź wykonaną komendę.
U niektórych obok uzasadnionych smakołyków, pojawiają się różne przekąski podczas dnia
– lubiane przez psa, sprawiające mu przyjemność.

Sucha i mokra karma

Nie wszystkie psy chcą jeść suchą karmę
Cena – sucha karma dobrej marki jest
stosunkowo droga

MOCNE STRONY SUCHEJ KARMY

SŁABE STRONY SUCHEJ KARMY

Zbilansowany, pełnowartościowy
posiłek
Zapewnia zdrowie psu
Wygoda i oszczędność czasu dla
właściciela
Wygoda zakupu i przechowywania
Jedzenie, które nie psuje się
Duża pojemność opakowań
Pozwala zachować czystość w kuchni
Polecana przez weterynarzy

DOGadaj się z psem

> Karma, smakołyki i jabłuszko, czyli psie menu

MOKRA KARMA

najrzadziej wykorzystywany rodzaj karmy.
Właściciele mają do niej wiele zastrzeżeń:

•

większe ryzyko nietolerancji karmy przez
organizm

•

nieznany skład – często niski procent
mięsa

•

mokra karma brudzi i trudniej ją
sprzątnąć niż karmę suchą. Brudzi
również pysk psa.

•

szybko się psuje – w przypadku małego
psa, który nie zje naraz całej puszki,
pojawia się problem co dalej?

•

często mokra karma nie odpowiada
psom.

Z powyższych względów mokra karma nie
stanowi nigdy podstawy wyżywienia. Jest to
raczej urozmaicenie.
Przy wyborze mokrej karmy właściciele
zwracają uwagę na datę ważności oraz
skład, czyli przede wszystkim procent
mięsa w karmie.

Podawany rodzaj pokarmu

Q11 Proszę powiedzieć, czym karmi Pan/i swojego
psa?

Q12 A proszę powiedzieć, czym karmi
Pan/i swojego psa najczęściej ?

Sucha psia karma

Jedzenie gotowane w

domu tylko dla psa

Mokra psia karma (w

puszkach)

Jedzenie gotowane w

domu dla wszystkich

domowników

Inne

Wszystkie podawane

Osoby w wieku 45-64

lat

Osoby z wykształceniem

podstawowym i zawodowym

Osoby w wieku 18-29

lat

Osoby w wieku 18-29

lat

Osoby w wieku 30-44

lat

Osoby w wieku 18-29

lat

Osoby w wieku 30-44

lat

Podawane najczęściej

Osoby z wykszt.

podstawowym i zawodowym

Osoby posiadające

mieszańce

Zielony kolor oznacza

statystycznie

wyższy

wynik na poziomie 0.95 (porównanie między ogółem

respondentów, a daną grupą)

DOGadaj się z psem

> Karma, smakołyki i jabłuszko, czyli psie menu

Podawanie przekąsek i rodzaj przekąsek

Q13 Proszę powiedzieć czy między
głównymi posiłkami Pana/i pies dostaje
jakieś przekąski?

Podstawa, N=700

Q14 Proszę powiedzieć czy między
głównymi posiłkami Pana/i pies dostaje
jakieś przekąski?

Gotowe przekąski dla psów

Wędlina

Słodycze

Mleko

Ser żółty

Chrupki, chipsy

Kawa

Herbata

Inne

Osoby w wieku 18-29 lat

Posiadacze psów do 5 lat

Posiadacze psów pow. 5

lat

Osoby w wieku 45- 64 lat

Posiadacze psów pow. 5 lat

Osoby z wykszt. podstawowym i

zawodowym

Osoby posiadające mieszańce

Posiadacze psów do 5 lat

Osoby w wieku 45- 64

lat

Zielony kolor oznacza

statystycznie

wyższy

wynik na poziomie 0.95 (porównanie między ogółem respondentów, a

daną grupą)

DOGadaj się z psem

> Karma, smakołyki i jabłuszko, czyli psie menu

Zwyczaje spacerowe

Psy respondentów wychodzą na spacery średnio 3 razy dziennie, więcej i dłużej
spacerują w weekendy. 65% respondentów deklaruje, że pies wychodzi na spacer o
ustalonych porach i starają się tych pór nie zmieniać.
Zwykle spacer w tygodniu trwa od 10 minut do pół godziny.
W weekend niektórzy właściciele zabierają psy na wycieczkę samochodem, by pojechać
w nowe miejsce, by mógł się wybiegać.
W przypadku rodzin za wyprowadzanie psa odpowiedzialne są najczęściej kobiety lub
dzieci.
Spacer z psem to również okazja do poznania nowych ludzi, również właścicieli psów.

Na długość spaceru wpływa przede wszystkim ilość czasu właściciela oraz pogoda.
Wiele psów nie lubi spacerów w deszczu czy podczas mrozu.

W niewielu przypadkach zachowanie psa może wpłynąć na długość spaceru – jest on
krótszy, gdy pies zachowuje się niegrzeczne, agresywnie, ucieka, zaczepia inne psy.

Większość respondentów woli, by pies biegał bez smyczy. Jednak z obawy, by pies nie
wybiegł na ulicę, nie wpadł pod samochód czy nie rzucił się na dziecko, wielu badanych
decyduje się na smycz.

Niektórzy respondenci zabierają ze sobą na spacer specjalne zabawki, np. piłkę czy
plastikową butelkę czymś wypełnioną, która powoduje ciekawe dla psa dźwięki. Inni
rzucają psom patyki.

Psy lubią również biegać ze swoim właścicielem, ganiać się. Niemniej niektóre zdają się
nie zwracać uwagi na towarzysza spaceru i skupione są na wąchaniu i tropieniu.
Wszystkie psy lubią poznawać nowe miejsca i tę różnorodność właściciele starają się
zapewnić.

DOGadaj się z psem

> Spacer z psem

Załatwienie potrzeb fizjologicznych
Zabawa – aportowanie, bieganie, zabawa
wspólnie z właścicielem lub innymi psami.
Zwłaszcza w przypadku młodych piesków.
Tropienie – wszystkie psy podczas spacerów
zainteresowane są tropieniem różnych
zapachów, śladów. W opinii właścicieli są
bardzo zaangażowane i wówczas trudno
przywołać je do porządku i zmusić do
posłuszeństwa.
Bieg – ważne dla każdego psa, zwłaszcza dla
dużych rasowych psów takich jak dogi, dogi
argentyńskie czy golden retrivery. Niektórzy
właściciele biegają ze swoimi psami lub
starają się je dogonić, jadąc na rowerze.
Poczucie wolności – swoboda związana z
przebywaniem na otwartej przestrzeni,
bieganiem, poznawaniem
Poznawanie innych psów i nowych miejsc –
zainteresowane innymi „spacerowiczami”,
chętnie nawiązują nowe znajomości. Lubią
też poznawać nowe miejsca.

PIES

Załatwienie potrzeb fizjologicznych –
kluczowy cel spaceru
Ruch, bieganie – zwłaszcza w
przypadku dużych, rasowych psów;
niezbędne dla zdrowia psa, dobrej
kondycji oraz zadowolenia z życia

WŁAŚCICIEL

Aktywność – okazja do aktywności
fizycznej, nawet podczas brzydkiej
pogody, podczas zimy. Obowiązek
wyjścia z psem zmusza do
spacerowania, nawet, gdy właściciel
nie ma na to ochoty i wolałby siedzieć
bezczynnie przed telewizorem.
Towarzystwo – czasem to pies
towarzyszy właścicielowi, np. podczas
samotnego wyjścia do sklepu, bądź
dzieciom podczas wyjścia z domu
wieczorem do sklepu.

Oczekiwania dotyczące spacerów

Oczekiwania właściciela

Oczekiwania psa

DOGadaj się z psem

> Spacer z psem

Sprzątanie po psie podczas spacerów

Zgodnie z wynikami badania jakościowego nieliczni badani
deklarują, że sprzątają po swoim psie podczas spacerów.
Większość nie sprząta po psie i przyznaje się do tego.
Niemniej w badaniu ilościowym 63% podało, że zwykle
sprząta psie odchody.

Nie sprzątanie respondenci tłumaczyli okolicą, w której
mieszkają – w pobliżu lasu, polany, nikt tam nie sprząta, pies
może swobodnie załatwić potrzeby na łonie przyrody.

Inni mówią, że w ich dzielnicy sprzątanie po psie nie jest
praktykowane, a pies zawsze załatwia swoje potrzeby na
trawniku i nie widzą potrzeby sprzątania odchodów.

Niektórzy motywują nie sprzątanie również brakiem torebki
lub brakiem automatów z torebkami, które miały być
wprowadzone w miastach.

Częściej sprzątają po psach osoby mieszkające w Warszawie
niż w Toruniu. Uważają, że tak powinno być, poza tym sami z
obrzydzeniem mówią o wejściu w psia kupę. A tym bardziej,
jeśli na psią kupę „wpadłoby” dziecko, np. podczas zabawy
w piaskownicy.

W opinii osób sprzątających sprzątanie po swoim psie to
pewna odpowiedzialność związana z jego
posiadaniem.

DOGadaj się z psem

> Spacer z psem

Document Outline