Ukąszenia

• Ukąszenia większości z nich powodują

jedynie podrażnienie, chociaż niektóre mogą
wymagać pomocy medycznej. Niebezpieczne
ukąszenia owadów - nie spotykane na
szczęście w naszej szerokości geograficznej -
obejmują ukąszenia komarów Aedes,
przenoszących wirus krwotocznej gorączki
denga, oraz komarów Anopheles, będących
nosicielami pasożytów malarii, które mogą
zostać przeniesione na ukąszone osoby.

Jedynym jadowitym wężem żyjącym na wolności na terenie całej

Polski jest żmija zygzakowata. Inne jadowite węże mogą

występować w naszym kraju tylko jako zwierzęta domowe.

Żmija zygzakowata to jadowity wąż, o długości do 75 cm i

zabarwieniu brunatnym lub brunatno-czarnym z rysunkiem

zygzaków wzdłuż grzbietu; żywi się drobnymi ssakami, pospolita

w całym kraju, zwłaszcza na podmokłych łąkach leśnych.

Najczęstszym miejscem ukąszenia przez węże jest stopa lub

łydka.

- Oceń sytuację i bezpieczeństwo (zapamiętaj wygląd węża lub zapytaj

o jego wygląd poszkodowanego, zanotuj czas ukąszenia).

- Wezwij pomoc specjalistyczną.
- Uspokój poszkodowanego (podczas całej akcji ratunkowej

poszkodowany powinien leżeć nieruchomo z kończynami poniżej

poziomu serca - w celu zwolnienia rozprzestrzeniania się jadu w

organizmie).

- Wykonaj ponad miejscem ukąszenia kilka obwojów kolistych

szerokim bandażem lub zastosuj chustę trójkątną (obwój może

zaciskać tylko powierzchowne naczynia krwionośne i chłonne - droga

przenoszenia się jadu do tkanek).

- Przemyj starannie ranę wodą z mydłem.

- Rozetnij ranę (skalpelem z apteczki) podłużnie do osi kończyny na

głębokość około 1 cm (zapewnia to swobodny wypływ wydzieliny z

rany). Nie wolno wysysać krwi ustami!!!!

- Unieruchom kończynę, tak aby znajdowała się poniżej poziomu serca.

- Sprawdzaj okresowo czynności życiowe poszkodowanego.

- Okryj ciepło poszkodowanego i zapewnij mu wsparcie psychiczne.

Pojedyncze użądlenia owadów (pszczoły,

osy, szerszenia) nie są niebezpieczne. Trzeba

jednak pamiętać o tym, że wrażliwość na jad

owadów jest zróżnicowana (niektóre osoby

są na niego uczulone). Wielokrotne użądlenia

mogą doprowadzić do niebezpiecznej

kumulacji substancji toksycznych.

Szczególnie niebezpieczne są użądlenia w

okolicy szyi, języka, gardła oraz policzków.

Mogą one powodować obrzęk błony

śluzowej, krtani i zatkanie dróg

oddechowych.

• bolesność, pieczenie lub swędzenie,

zaczerwienienie i obrzęk miejsca użądlenia

• u osób uczulonych mogą wystąpić

następujące objawy ogólne:
- dreszcze
- podwyższona temperatura ciała
- bóle i zawroty głowy
- przyspieszenie tętna
- duszność i zaburzenia oddychania

1. Uspokojenie poszkodowanego

2. Wezwanie pomocy

3. Usunięcie żądła (pęsetą) w taki sposób, aby nie

uszkodzić zbiorniczka z trucizną (chwyć żądło tuż przy

powierzchni skóry)

4. Stosowanie zimnych okładów w celu złagodzenia

bólu i ograniczenia obrzęku (roztwór dwuwęglanu

sodowego neutralizuje kwas mrówkowy znajdujący się

w wydzielinie wstrzykniętej przez owada)

5. Podanie kostki lodu do ssania (lód zmniejsza obrzęk)

w przypadku ukąszenia w obrębie jamy ustnej i szyi)

6. Usuwanie kleszcza powinno być wykonywane przez

fachowy personel medyczny.

7. Zapewnienie poszkodowanemu dalszej pomocy.

Wstrząs anafilaktyczny (anafilaksja) - jest to

zagrażające życiu zaburzenie krążenia, które wynika

z dysproporcji pomiędzy pożądanym, a rzeczywistym

zapotrzebowaniem na krew w organizmie. Wstrząs

niezależnie od przyczyny, najczęściej łączy się z

nagłym, silnym spadkiem ciśnenia tętniczego krwi,

niewydolnością oddechową, często utratą

przytomności. Najczęstszymi przyczynami wstrząsu

anafilaktycznego na tle alergicznym są ukąszenia

owadów (osa, pszczoła), węży i inne oraz leki z grupy

penicylin. Zdarzają się przypadki nagłych reakcji na

niektóre pokarmy (np.: owoc kiwi, orzeszki ziemne,

krewetki, mak itp.)

• zaczerwienienie skóry, świąd, obrzęki na

całym ciele czasem również pokrzywka

• duszność spowodowana obrzękiem

krtani oraz skurczem oskrzeli

• spadek ciśnienia krwi związany z

zapaścią sercowo-naczyniową oraz
zwiększoną przepuszczalnością naczyń
włosowatych

• nudności oraz wymioty

• natychmiastowe przerwanie kontaktu

z alergenem np. zaprzestanie
podawania leku

• stała kontrola podstawowych funkcji

życiowych

• ułożenie poszkodowanego w pozycji

przeciwwstrząsowej

• wezwanie karetki pogotowia

• Pogryzienia są niebezpieczne ze względu na

ogromne ryzyko zakażenia znajdującymi się
w paszczy zwierzęcia licznymi bakteriami,
które przenikają do rany. Szczególnie
groźne jest zakażenie wścieklizną. Wygląd
rany kąsanej zależy od gatunku zwierzęcia,
które pogryzło. Długie i ostre zęby zwierząt
powodują głębokie rany często z
rozrywaniem okolicznych tkanek, co ułatwia
im wnikanie bakterii.

1. Uspokojenie poszkodowanego

2. Zebranie wywiadu o okolicznościach, zwłaszcza

o gatunku zwierzęcia i czasie pogryzienia.

3. Wezwanie pomocy

4. Przemywanie rany wodą z mydłem przez 10-15

minut (można użyć też wody utlenionej)

5. Założenie na ranę jałowego opatrunku

6. Uniesienie i unieruchomienie kończyny

7. Ciepłe okrycie poszkodowanego i zapewnienie

mu wsparcia psychicznego

8. Powiadomienie służb sanitarno-

epidemiologicznych o pogryzieniu przez

bezpańskie lub dzikie zwierzęta

Jest to wirusowa, zawsze śmiertelna choroba

zakaźna zwierząt (niektórych ssaków), mogąca

przenieść się na człowieka.Nazwa "wścieklizna"

wywodzi się od przebiegu jednej, lepiej

dostrzegalnej, z form choroby. Cechuje ją znaczne

podniecenie i agresja ("wściekłość"). Wściekliznę

nazywa się też czasem wodowstrętem

(łac.hydrophobia), co jest odbiciem jednego z

objawów choroby, mianowicie mimowolnych

skurczy mięśni na widok lub sam dźwięk wody.

Document Outline