JAK MOŻESZ POZNAĆ,

 

ŻE TWOJE DZIECKO

 

JEST OFIARĄ PRZEMOCY?

 

 

Co to jest przemoc?

 Przemoc stanowi szczególną formę 

zachowań agresywnych.

 Pojęcia „agresja” i „przemoc” często 

używane są zamiennie.

 Zjawiska te bywają trudne do 

odróżnienia w praktyce.

 

 

   

 

Agresja

 

to  świadome, zamierzone 

działanie, mające na celu wyrządzenie 

komuś szeroko rozumianej szkody – 

fizycznej, psychicznej lub materialnej.

 
   Jej charakterystyczną cechą jest używanie 

przez kogoś siły fizycznej lub psychicznej 

wobec osoby o zbliżonych możliwościach, 

mającej zdolność skutecznej obrony.

   

 

 

   

Przemoc 

to wykorzystanie swojej 

przewagi nad drugim człowiekiem 
(fizycznej, emocjonalnej, społecznej, 
duchowej). 

   
   Mamy z nią do czynienia wówczas, gdy 

osoba słabsza (ofiara) poddana jest przez 
dłuższy czas negatywnym działaniom osoby 
lub grupy osób silniejszych (sprawcy 
przemocy).

 

 

                  DROGI RODZICU! 

Gdy dowiadujesz się, że Twoje dziecko 
jest prześladowane, przeżywasz szok i 
nie wiesz, co z tym faktem zrobić.

Jest Ci trudno w to uwierzyć...

Wydaje Ci się, że to Twoja wina i czujesz 
złość. 

Pamiętaj jednak, że Twoje dziecko 
przeżywa to samo i to Ty musisz mu 
pomóc.

 

 

    

 Większość  dzieci nie mówi dorosłym, że 

doświadcza przemocy i ukrywa swój problem. 

     To nie oznacza, że Twoje dziecko nie ma do 

Ciebie zaufania - być może nie chce Cię 

zmartwić, albo wstydzi się, że nie potrafi sobie 

same poradzić i wina tkwi w nim samym.

 

     Czasami dzieci boją się zemsty sprawców, nie 

wierzą w pomoc, boją się, że nikt nie uwierzy, 

mają poczucie winy.

  

   Musisz uważnie obserwować swoje dziecko.

   

    Jest wiele sygnałów, które świadczą o tym, że 

Twoje dziecko może być ofiarą przemocy . 

   

 

 

 

Dzieci będące ofiarami  zwykle:

 

nie chcą wychodzić z domu, ze szkoły wracają  później, 

okrężną drogą

 wracają po lekcjach ze zranieniami i siniakami, mają podarte 
lub brudne ubrania , zniszczone podręczniki i przybory 
szkolne; zapytane o to 
nie potrafią wyjaśnić, co się stało

 proszą  o ponowne kupienie "zgubionych" (zabranych lub 
ukradzionych) przedmiotów

 często "gubią" pieniądze i proszą o drobne na "składkę„

 niechętnie biorą do szkoły drugie  śniadanie albo biorą dużo 
więcej niż zwykle

 proszą o "załatwienie" zwolnienia z WF

 

 

•  

wyglądają na nieszczęśliwe, gorzej śpią

• opuszczają się w nauce

• myślą o sobie, że są gorsze, wycofują się z   

kontaktów z innymi

• stają się zamknięte w sobie, apatyczne lub 

agresywne, zmieniają się im nastroje

•  rano skarżą się na bóle głowy, brzucha, tracą apetyt

•  mówią np. „nie lubię szkoły”, „nienawidzę swojej 

klasy”, „nie chcę tam chodzić”

•  spóźniają się do szkoły, trzymają się blisko 

nauczyciela

 

 

JEŚLI  OBAWIASZ  SIĘ , 

ŻE TWOJE DZIECKO 

STAŁO SIĘ OFIARĄ PRZEMOCY , 

PRZEDE WSZYSTKIM 

SPRÓBUJ POROZMAWIAĆ O TYM 

WPROST.

 Dziecko może bać się mówienia ten 

temat, dlatego bardzo ważna jest 

twoja delikatność.

 

 

    

CO ROBIĆ?



    Najgorsze co możesz zrobić, to zareagować zbyt 

        ostro. Mimo odczuwanej złości staraj się nie
        zachować agresywnie, nie rozwiązuj sprawy sam np. 
        wymierzając karę sprawcy. 



    Wobec swojego dziecka staraj się zachować tak, aby

        mu pomóc. Nie obwiniaj go, niezależnie od tego, jak
        radziło sobie z prześladowaniem. Nie miej do niego
        pretensji, jeśli nie powiedziało Ci, że jest ofiarą 
        przemocy. 



   Zachęć, aby opowiedziało Ci o wszystkim – pomoże

       mu to poradzić sobie z napięciem i odreagować 

trudne

       emocje. 



   Zapewnij, że zrobisz wszystko, aby mu pomóc i nie

       dopuścisz do podobnych sytuacji w przyszłości. 

 

 

POSTARAJ SIĘ :

 

wysłuchać dziecka uważnie (nie przerywaj, nie pospieszaj, 

upewniaj się czy  dobrze zrozumiałeś)

 zapewnij dziecko , że je bardzo kochasz , że jesteś gotów mu 
pomóc

 nie wyśmiewaj jego słabości

 pomóż mu uwierzyć w siebie, doceń każdy jego  wysiłek 
(”próbowałeś się bronić”, odszedłeś z podniesioną głową, 
brawo”,” zrobiłeś co mogłeś’)

 pozwól mu na płacz, uszanuj jego lęk i bezradność („wiem, 
że to przykre, nie jest łatwo się bronić”)

 nie bagatelizuj sprawy.

 

 

NIE OBWINIAJ DZIECKA ANI 

SIEBIE ZA SYTUACJĘ !

• Żadne dziecko nie jest winne 

temu, że stało się ofiarą przemocy. 

• Każdy ma prawo być słabszym, 

wrażliwym, bezbronnym. 

• Nikt nie ma prawa używać 

przemocy wobec Twojego dziecka.

 

 

TWOJA ROLA POLEGA NA:

• wymyśleniu z dzieckiem sposobów 

przeciwstawienia się przemocy (co ma 

powiedzieć, co zrobić, kogo w szkole 

poinformować),

• przećwiczeniu z nim trudnych sytuacji 

(można  odegrać scenki, w których  

dziecko ma coś odpowiedzieć 

prześladowcom),

• wsparciu dziecka (powinieneś zapewnić je 

, że w nie wierzysz ,że nikt nie ma prawa 

go krzywdzić, przypominać mu sytuacje, 

kiedy sobie z czymś dobrze poradziło),

• zapewnieniu o gotowości do pomocy w 

sytuacji, gdyby nie mogło same sobie  

poradzić .  

 

 

październik 2007 r.