DEFIBRYLATOR AUTOMATYCZNY

DEFIBRYLACJA AUTOMATYCZNA

I PÓŁAUTOMATYCZNA

Na podstawie wytycznych ERC 2005r. (European Resuscitation Council)

NAGŁE ZATRZYMANIE KRĄŻENIA

(NZK)

Nagłe Zatrzymanie Krążenia (NZK) jest sytuacją, w której serce w

sposób nagły i nieoczekiwany przestaje bić ze względu na

nieprawidłowości w układzie przewodnictwa elektrycznego.

Nieprawidłowości, które prowadzą do NZK, wywołują nienormalny

rytm pracy serca, czyli arytmię. Najbardziej powszechną arytmią

jest migotanie komór (ang. Ventricular Fibrillation).

W trakcie migotania rytm pracy serca jest tak chaotyczny

("migoczący"), że serce praktycznie nie kurczy się, a więc nie jest

zdolne do pompowania krwi do poszczególnych organów,

zwłaszcza mózgu. W momencie, gdy serce wpada w migotanie

mamy do czynienia z zatrzymaniem krążenia.

Ofiara w czasie NZK najpierw traci puls, potem przytomność, a w

końcu zdolność do samodzielnego oddychania. To wszystko

następuje szybko, w czasie poniżej minuty. Bez szybkiej pomocy i

bez defibrylacji, 90-95% ofiar NZK umrze.

SKUTECZNE POSTĘPOWANIE W

NZK

Jedynym skutecznym sposobem na przerwanie Nagłego

Zatrzymania Krążenia jest dostarczenie impulsu elektrycznego,

który wygasi chaotyczną akcję elektryczną serca.

Działanie takie nazwane jest defibrylacją. Impuls elektryczny

dostarczany jest do mięśnia serca poprzez elektrody naklejane

na odsłoniętą klatkę piersiową.

Po wygaszeniu chaotycznej akcji serca istnieje duże

prawdopodobieństwo, że podejmie ono samoczynnie pracę w

rytmie fizjologicznym.

WCZESNA DEFIBRYLACJA

Przeżywalność w przypadkach NZK jest najwyższa, gdy

defibrylacja nastąpi w okresie pierwszych kilku minut. Ofiara

ma największe szanse w ciągu pierwszych 3 minut od

wystąpienia zatrzymania krążenia.

Każda minuta opóźnienia defibrylacji zmniejsza

prawdopodobieństwo uratowania poszkodowanej osoby o 7-10

% nawet jeśli resuscytacja krążeniowo-oddechowa została

natychmiast rozpoczęta.

Przeżywalność wśród ofiar NZK wynosi średnio mniej niż 2%

jeśli opóźnienie w defibrylacji wynosi powyżej 10 minut.

Średni czas dotarcia pogotowia na miejsce zdarzenia wynosi od

6 do 12 minut.

Jeśli serce nie podejmie pracy w rytmie fizjologicznym w ciągu

czterech do sześciu minut, ofiara może doznać

nieodwracalnych uszkodzeń mózgu z powodu jego

niedotlenienia.

AUTOMATYCZNY DEFIBRYLATOR

ZEWNĘTRZNY AED

(ang. AUTOMATED EXTERNAL DEFIBRILLATORS)

Automatyczny Defibrylator Zewnętrzny (ang. AED) jest

urządzeniem, które analizuje rytm pracy serca i zaleca wykonanie

defibrylacji w przypadku, gdy jest ona konieczna. Od momentu

włączenia urządzenie prowadzi użytkownika komendami

głosowymi w języku polskim oraz podaje dodatkowe wskazówki

graficzne.

Defibrylatory automatyczne zostały specjalnie tak zaprojektowane,

aby mogły z nich korzystać osoby nie posiadające wykształcenia

medycznego. Tak więc osobami, które udzielą pierwszej pomocy

korzystając z defibrylatora automatycznego mogą być ratownicy

(TOPR, WOPR, GOPR), służby mundurowe ( straż pożarna, policja,

wojsko), jednostki ochrony oraz osoby postronne posiadające

podstawowe przeszkolenie w udzielaniu pierwszej pomocy.

Defibrylator automatyczny, po włączeniu, prowadzi

użytkownika przez proces resuscytacji komendami

głosowymi. Jedna z pierwszych komend nakazuje

podłączenie defibrylatora do pacjenta poprzez elektrody

naklejane bezpośrednio na odkrytą klatkę piersiową.

Następnie defibrylator analizuje rytm pracy serca ofiary

wykorzystując do tego wewnętrzny, odpowiednio

zaprogramowany procesor. W zależności od wyników

analizy defibrylator zaleca wstrząs lub nie.

DZIAŁANIE

AUTOMATYCZNEGO DEFIBRYLATORA AED

ANALIZOWANIE RYTMU PRACY SERCA PRZEZ AED

• Elektrody przyklejone na odkrytej klatce piersiowej
przesyłają
do urządzenia informację o rytmie pracy serca.

• Defibrylator "czyta" fragmenty rytmu pracy serca.

• Sprawdza takie cechy charakterystyczne jak
częstotliwość,
kształt, nachylenie, amplituda i częstość skurczy serca.

• Opierając się na tych charakterystykach defibrylator
ocenia, czy
wstrząs jest zalecany lub nie i podaje odpowiednie
komendy.

• Jeśli wstrząs jest zalecany defibrylator nakaże
naciśnięcie
przycisku powodującego wyładowanie.

• Następnie dokona ponownej analizy w celu stwierdzenia,
czy
kolejne wstrząsy są potrzebne.

•  Jeśli nie zostanie wykryty rytm wymagający defibrylacji,
    urządzenie poprosi o sprawdzenie pulsu i w razie
konieczności
    prowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej.

DZIAŁANIE AUTOMATYCZNEGO DEFIBRYLATORA AED

W przypadku wystąpienia migotania komór, przez klatkę piersiową i

serce poszkodowanego przepuszczany jest prąd o napięciu ok. 1500 V

w czasie ok. 0,2 sek.

Dostarczenie energii elektrycznej do serca znajdującego się w

stanie migotania powoduje wygaszenie wszelkiej aktywności

elektrycznej i umożliwia sercu podjęcie próby wznowienia pracy

w rytmie fizjologicznym.

DZIAŁANIE AUTOMATYCZNEGO DEFIBRYLATORA AED

AUTOMATYCZNY DEFIBRYLATOR ZEWNĘTRZNY – „DUCATOR”

Taki defibrylator znajduje się na wyposażeniu ambulansu.

ZASADY BEZPIECZEŃSTWA PODCZAS ZABIEGU

DEFIBRYLACJI

1. Przed użyciem defibrylatora należy zapoznać się z instrukcją
obsługi. AED powoduje powstanie impulsu elektrycznego do
360 Juli, więc nieprawidłowe zastosowanie może spowodować
poważne uszkodzenia ciała do śmierci włącznie.
2. Nie wolno rozmontowywać urządzenia, gdyż może być w
nim wysokie napięcie, które spowoduje wyładowanie
elektryczne.
3. Nie wolno zanurzać żadnego elementu w wodzie lub innych
płynach.
4. Nie czyścić defibrylatora łatwopalnymi płynami.
5. Regularnie sprawdzać stan naładowania baterii, należy
posiadać dodatkowe baterie na wypadek potrzeby ich
wymiany.
6. Używać AED z dala od urządzeń emitujących silne pole
elektromagnetyczne, gdyż mogą one zaburzać proces
sprawdzania rytmu serca i powodować niewłaściwy odczyt.
7. Defibrylator wywołuje silne pole elektromagnetyczne
szczególnie podczas ładowania oraz wyładowania.

DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ

RATOWNIK MEDYCZNY

mgr Czesław Michałowski

Document Outline