ERYTROFOBIA

ERYTROFOBIA

czyli lęk przed 

czyli lęk przed 

czerwienieniem się

czerwienieniem się

 

 

Czerwienienie się

na twarzy jest problemem z którym 

boryka się wiele osób. Skłonność ta, 
pojawia się w okresie dorastania i z 
czasem zanika. U części ludzi 
rumieniec na twarzy prowadzi jednak 
do powstania fobii społecznej. W 
skrajnych przypadkach osoby te, boją 
się wychodzić z domu, ze strachu że 
spieką raka.

 

 

Czerwienienie się

Erytrofobia sama się napędza. Najpierw się 

czerwienimy, potem zaczynamy wstydzić 
się czerwienienia, potem pojawia się lęk 
że znów się zaczerwienimy, aż w końcu 
czerwienimy się na samą myśl o 
czerwienieniu się a każda ekspozycja 
społeczna prowadzi do wzrostu niepokoju 
przed czerwienieniem się, w wyniku 
którego twarz nabiera ceglastego koloru.

 

 

Skąd się wzięło 

czerwienienie się?

Rumieńce na twarzy to pozostałość po 

naszych przodkach. W sytuacji 
zagrożenia i konieczności walki, 
czerwony kolor twarzy informował 
przeciwnika że jesteśmy gotowi do 
wali i przygotowani. Teraz jest to 
niepotrzebny atawizm, który 
niektórym przeszkadza normalnie 
żyć.

 

 

Jak leczyć erytrofobię?

Czerwienienie się może być spowodowane 

zaburzeniami układu współczulnego. W 

takich przypadkach pomagają β-blokery. 

Kiedy jednak czerwienienie się 

doprowadziło już do powstania fobii 

społecznej i sytuacje ekspozycji albo też 

sama myśl o takiej sytuacji wywołują 

kłopotliwy rumieniec, wtedy same leki 

mogą nie zadziałać. Osobom z takimi 

problemami pomaga psychoterapia.

 

 

Psychoterapia

 osób z erytrofobią skupia się głównie 

na podwyższeniu poczucia własnej 
wartości, akceptacji swojego „ja”, 
pracy z emocjami. Dodatkowo 
stosuje się też naukę relaksacji.

 

 

Leczenie operacyjna

W ostateczności można również 

zastosować leczenie operacyjne. 
Operacja polega na wykonaniu 
nacięcia nerwu pod pachą. Większość 
chorych po takim zabiegu odczuwa 
znaczną poprawę swojego stanu 
zdrowia – przestają się czerwienić, a 
fobia ulega wygaszeniu.

 

 

Efekty uboczne

Niestety, operacja ma efekty uboczne – 

nerw odpowiada bowiem za pocenie 
się, a w momencie kiedy zostaje 
odcięty od części twarzowej, pocenie 
się twarzy zastąpić muszą inne rejony 
ciała. Ten efekt uboczny powoduje, że 
zabieg chirurgiczny powinien być 
stosowany jedynie u tych, którzy nie 
reagują na inne formy leczenia.

 

 

Erytrofobia i placebo

Markowana operacja odcięcia nerwu 

współczulnego, w większości 
przypadków mogłaby działać na 
pacjentów z erytrofobią na zasadzie 
placebo. Chorzy uzyskując pewność, że 
czerwienienie nie nastąpi ze względu 
na podcięcie nerwu, uzyskują bowiem 
większą pewność siebie i nie wywołują 
zwrotnie sami u sobie rumieńców.