background image

 

U

U

se case 

se case 

przypadk

przypadk

i

i

 u

 u

ż

ż

ycia 

ycia 

czyli

czyli

o co w tym wszystkim

o co w tym wszystkim

chodzi

chodzi 

V ZIN 
3

Mateusz Walicki

Marek Zadworny

Rafał Szymański

background image

 

 

Tworzenie przypadków użycia 

(ang. use case) to technika 

stosowana 

w inżynierii oprogramowania w celu 

opisania wymagań tworzonego 

systemu informatycznego. 

background image

 

 

Przypadek użycia przedstawia 

interakcję pomiędzy aktorem 

(użytkownikiem systemu), 

który inicjuje zdarzenie 

oraz samym systemem 

jako sekwencję prostych kroków.

background image

 

 

Przypadek użycia powinien:

 opisywać w jaki sposób system  
powinien być używany przez aktora w 
celu osiągnięcia konkretnego celu

 być pozbawiony szczegółów 
dotyczących implementacji oraz 
interfejsu użytkownika

 opisywać system na właściwym 
poziomie szczegółowości

background image

 

 

Nazewnictwo: 

Zaleca się, aby przypadki użycia 
posiadały nazwy odpowiadające 
czynnościom, które opisują. 

Często zaleca się stosowanie wyrażeń 
rozpoczynających się od czasownika w 
formie trybu rozkazującego. 

Przykładowe nazwy to: 

"Zarejestruj użytkownika", 

"Sprawdź stan konta".

background image

 

 

Przypadek użycia powinien przedstawiać 
podstawowy przebieg operacji, tzw. 
szczęśliwą ścieżkę wydarzeń ("basic 
flow", "happy flow").

Przykład:

System prosi Użytkownika o 
zalogowanie

Użytkownik podaje swój numer 
identyfikacyjny oraz hasło

System stwierdza poprawność danych
Użytkownik zostaje zalogowany do 
systemu

background image

 

 

Diagram przypadków użycia w języku 
UML służy do modelowania 
funkcjonalności systemu. 

Tworzony jest zazwyczaj w początkowych 
fazach modelowania. 

Diagram ten stanowi tylko przegląd 
możliwych działań w systemie, szczegóły 
ich przebiegu są modelowane za pomocą 
innych technik (np. diagramów stanu lub 
aktywności).

background image

 

 

Diagram przypadków użycia składa się 

z następujących kategorii pojęciowych:  

 

* przypadków użycia,   

* aktorów,

* związków.

background image

 

 

Przypadek użycia (ang. use case) - 
specyfikacja ciągu akcji i ich wariantów, 
które system (lub inna jednostka) może 
wykonać poprzez interakcję z aktorami 
tego systemu.

Według standardu UML reprezentowany 
jest przez elipsę z etykietą umieszczoną 
wewnątrz figury.

Przyjęcie

zgłoszenia

background image

 

 

Aktor (ang. actor) - spójny zbiór ról 
odgrywanych przez użytkowników 
przypadku użycia w czasie interakcji z 
tym przypadkiem użycia.

Nie o takiego aktora 
chodzi !!!

Wyróżniamy aktorów osobowych i 
nieosobowych. 

Aktorem osobowym może być osoba, 
zespół, dział, instytucja, organizacja, 
zrzeszenie organizacji lub organizacja 
wirtualna.

 

background image

 

 

Nazwy aktorów osobowych często 
pokrywają się z nazwami funkcji jakie 
pełnią w organizacji, projekcie lub 
przedsięwzięciu bądź nazwą stanowiska 
jakie piastują.

 

Natomiast aktorem bezosobowym może 
być system zewnętrzny (podsystemy, 
bazy danych), urządzenie lub czas.

Technik

serwisu

Graficzne przedstawienie aktora

background image

 

 

Związek (ang. relationship) - 
semantyczne powiązanie pomiędzy 
elementami modelu.

Każdy aktor, który jest na diagramie 
przypadków użycia musi być 
bezpośrednio powiązany z co najmniej 
jednym przypadkiem użycia. Podobnie 
każdy przypadek użycia musi być 
użytkowany co najmniej przez jednego 
aktora (niejednokrotnie są to powiązania 
pośrednie).

Graficzne przedstawienie związku

Realizacja

zlecenia

Technik
serwisu

background image

 

 

Stopień szczegółowości diagramów

Model przypadków użycia dostarcza 
bardzo abstrakcyjnego spojrzenia na 
system - spojrzenia z pozycji aktorów, 
którzy go używają. 

Nie włącza zbyt wielu szczegółów, co 
pozwala wnioskować o funkcjonalności 
systemu na odpowiednio wysokim 
poziomie. Podstawowym (choć nie 
jedynym) zastosowaniem jest tu dialog z 
przyszłymi użytkownikami zmierzający 
do sformułowania poprawnych wymagań 
na system.

background image

 

 

Wskazówki

• Dla każdego aktora, znajdź funkcje (zadania), które 
powinien wykonywać w związku z jego działalnością w 
zakresie zarówno dziedziny przedmiotowej, jak i 
wspomagania działalności systemu informacyjnego.

• Staraj się powiązać w jeden przypadek użycia zespół 
funkcji realizujących podobne cele. Unikaj rozbicia 
jednego przypadku użycia na zbyt wiele pod-
przypadków. 

• Nazwy dla przypadków użycia: powinny być krótkie, 
ale jednoznacznie określające charakter zadania lub 
funkcji. Nazwy powinny odzwierciedlać czynności z 
punktu widzenia aktorów, a nie systemu, np. 
"wpłacanie pieniędzy", a nie "przyjęcie pieniędzy od 
klienta".

• Opisz przypadki użycia przy pomocy zdań w języku 
naturalnym, używając terminów ze słownika. 

background image

 

 

Wskazówki

• Uporządkuj aktorów i przypadki użycia w postaci 
diagramu.

• Niektóre z powstałych w ten sposób przypadków 
użycia mogą być mutacjami lub szczególnymi 
przypadkami innych przypadków użycia. Przeanalizuj 
powiązania aktorów z przypadkami użycia i ustal, 
które z nich są zbędne lub mogą być uogólnione.

• Wyodrębnij "przypadki bazowe", czyli te, które 
stanowią istotę zadań, są normalnym, standardowym 
użyciem. Pomiń czynności skrajne, wyjątkowe, 
uzupełniające lub opcje.

• Nazwij te przypadki bazowe. Ustal powiązania 
przypadków bazowych z innymi przypadkami, poprzez 
ustalenie ich wzajemnej zależności: sekwencji czy 
alternatywy.

background image

 

 

Wskazówki

• Dodaj zachowania skrajne, wyjątkowe, 
uzupełniające lub opcjonalne. Ustal powiązanie 
przypadków bazowych z tego rodzaju zachowaniem. 
Może ono być także powiązane w pewną strukturę.

• Staraj się, aby bloki specyfikowane wewnątrz 
każdego przypadku użycia nie były zbyt ogólne lub 
zbyt szczegółowe. Zbyt szczegółowe bloki utrudniają 
analizę. Zbyt ogólne bloki zmniejszają możliwość 
wykrycia bloków ponownego użycia. Struktura nie 
może być zbyt duża i złożona.

• Staraj się wyizolować bloki ponownego użycia. 
Przeanalizuj podobieństwo nazw przypadków użycia, 
podobieństwo nazw i zachowania bloków ponownego 
użycia występujących w ich specyfikacji. Wydzielenie 
bloku ponownego użycia może być powiązane z 
określeniem bardziej ogólnej funkcji lub dodaniu 
nowej specjalizacji do istniejącej funkcji.

background image

 

 

background image

 

 

background image

 

 

background image

 

 

KONIEC

KONIEC

Dziękujemy za uwagę

Informacje wykorzystane w prezentacji 

pochodzą ze strony www.wikipedia.pl


Document Outline