background image

Choroby zakaźne gadów: 

wirusowe, bakteryjne, 

grzybicze  diagnostyka i 

terapia

 

Część 1.

background image

Wędrówka zwierząt …

background image

Od czasu do czasu docierają do nas 

wiadomości o udaremnieniu przemytu gadów

Źródło: http://www.rmf.fm/fakty.html

background image

wysoka śmiertelność węży, jaszczurek oraz żółwi 

znajdujących się w ludzkich rękach tak prywatnych 

kolekcjach jak w „profesjonalnych” terrariach ogrodów 

zoologicznych  

nie jest zazwyczaj powodowana chorobami o etiologii 

zakaźnej.

Główną ,  pierwotną  przyczyną choroby i 

śmierci są błędy w technice utrzymywania 
zwierząt w „zamknięciu”, wywołujące 

spadek ich naturalnej odporności.

background image

Prawidłowo prowadzona kwarantanna musi  

odpowiadać ściśle określonym zasadom:

• Pomieszczenie kwarantannowe musi być całkowicie izolowane.
• Zbiorniki w których przetrzymuje się zwierzęta (terraria) powinny 

być urządzone w prosty i łatwy do dezynfekcji sposób.

• Pracownik opiekujący się zwierzętami podczas kwarantanny musi 

być wyposażony w jednorazowy ubiór ochronny . Wszelkie 
manipulacje zwierzęciem (chwytanie, przenoszenie) należy 
wykonywać w rękawicach ochronnych.

• Czas kwarantanny nie powinien być krótszy niż cztery miesiące. 
• Podczas kwarantanny należy poddać zwierzęta badaniom 

hematologicznym (morfologia i biochemia krwi) oraz kilkukrotnym 
badaniom parazytologicznym.

background image

Choroby wirusowe - węże

• Paramyxowiroza
• Retrowiroza – choroba „ciałek 

wtrętowych”

background image

Paramyxowiroza

• Etiologia: Ophidian paramyxovirus (OPMV)
• Zachorowania stwierdza się przede 

wszystkim u dusicieli z rodziny Boidae. 
Wirus z rodziny Paramyxoviridae. 
Śmiertelność do 80-90% zakażonej 
populacji węży. Objawy choroby pojawiają 
się około 3 dni po zakażeniu. Chorobę 
pierwszy raz opisano u Callopistes 
maculatus
 - zakażenie przebiega bez 
charakterystycznych objawów.

background image

Objawy kliniczne

• Różnorodne, mogą pojawić się wymioty śluzowe i wodnisty kał. 

Objawy neurologiczne spowodowane zapaleniem mózgu 
(encephalitis)  zaburzenia w orientacji – zwierzęta uderzają o 
przeszkody np.  szyby terrarium. 

• Utrudnienia w pobieraniu pokarmu
• Porażenia mięśni, niekontrolowane skurcze poszczególnych 

odcinków ciała. 

• Tuż przed śmiercią pojawia się „esowaty” skręt szyi i głowy.
• W ostrym przebiegu choroby śmierć następuje po 2-4 

tygodniach.

•  W przebiegu chronicznym objawy są mniej wyraźne. Choroba 

trwa do miesiąca. Może pojawić się stwardnienie naskórka 
(zapalenie skóry), wtórne zakażenia bakteryjne (np. płuc, 
żołądka i jelit). Przy zapaleniu płuc pojawia się silna duszność 
duża ilość brązowego (z domieszką krwi) śluzu w jamie pyska.

background image

profilaktyka

• Minimum sześciotygodniowa 

kwarantanna każdego nowo 
zakupionego węża 

• odrębne terrarium i sprzęt 

pielęgnacyjny

• Prowadzenie systematycznej 

dezynfekcji zbiorników.

kwaranta

nna

background image

Leczenie

• Leczenia specyficznego nie opracowano
• Podaje się:

– Duże dawki witaminy B complex.
– Środki przeciwzapalne Dexametazon 1 mg/ 

kg cc.

W celach uniknięcia zakażeń wtórnych 

zwierzętom podaje się antybiotyki o szerokim 
spectrum działania drogą parenteralną. 
(Amikacyna, Ceftazadime)

background image

IBD – Inclusion Body 

Disease

• Etiologia: retrowirus. Prawdopodobnie 

typu C.

• Do zakażenia dochodzi najczęściej:

– drogą pokarmową, kropelkową, płciową, w 

kontakcie bezpośrednim jak i pośrednim. 

– Możliwe zakażenia embrionów 
– Roznoszenie za pośrednictwem krwiopijnych 

roztoczy (Ophionyssus natricis

background image

Objawy kliniczne

• Bezobjawowe 

nosicielstwo u Boinae

• Stuprocentowa 

śmiertelność u pytonów

• Objawy niespecyficzne:

– Brak apetytu (szybki 

spadek masy ciała)

– Objawy 

neurologiczne – 
porażenia i paraliże, 
brak koordynacji 
ruchu, drżenia 
mięśni, porażenie 
języka, torticolis

Fot: 

http://www.reptilechannel.com/reptil
e-magazines

background image

Diagnostyka

• Przyżyciowo praktycznie niemożliwa
• Badanie morfologiczne i 

biochemiczne krwi pacjenta 
wykazującego objawy kliniczne 
wskazuje na infekcję wirusową:

– leukocytoza > 30 tys.
– Limfocytoza
– Spadek BC oraz frakcji globulin
– Wyraźny wzrost SGOT.

background image

Fot: 

http://www.reptilechannel.com/reptile-magazines

Ciałka wtrętowe 1-4 µm  
wyraźnie większe od jądra 
komórkowego    wakuolizacja  
cytoplazmy 

Podstawową metodą diagnostyczną IBD jest barwienie 

bioptatów celem wykazania cytoplazmatycznych ciałek 

wtrętowych

background image

Barwienie H-E

• eozynofilowe ciałka wtrętowe 

– w komórkach nabłonka błony śluzowej przewodu 

pokarmowego (pyska, przełyku i żołądka)

– Komórki narządów wewnętrznych -  wątroba, trzustka, nerki 

– Potwierdzenie podejrzenia IBD możliwe jest dopiero 
     post mortem

background image

profilaktyka

• Minimum sześciotygodniowa 

kwarantanna każdego nowo 
zakupionego węża 

• odrębne terrarium i sprzęt 

pielęgnacyjny

• Prowadzenie systematycznej 

dezynfekcji zbiorników.

kwaranta

nna

background image

Leczenie

• Choroba praktycznie nieuleczalna. 
• Pytony giną po trzech, czterech 

tygodniach od pojawienia się 
pierwszych objawów klinicznych.

• Boide – można próbować leczenia 

podając

– Witaminę B complex
– Antybiotyki 
– Aminokwasy i elektrolity do jamy ciala.

background image

Wirus

 Objawy kliniczne i 

histopatologiczne

opis

Poxviridae

Inkluzje cytoplazmatyczne w monocytach. Choroba 
nie jest groźna dla życia. Zmiany ospowe mogą 
zanikać bez konieczności leczenia po 3-4 
miesiącach.

Jakobson i Telford 
1990

Iridoviridae

W badaniu krwi w erytrocytach wykrywa się 
eozynofile śródcytoplazmatyczne ciałka wtrętowe w 
obrębie których, w badaniach z użyciem mikroskopu 
elektronowego stwierdzono obecność wirusów. W 
diagnostyce różnicowej należy wziąć pod uwagę 
malarię (Plasmodium sp.).

Jakobson i Telford 
1993

Adenovirid
ae

Wtręty w cytoplazmie komórek błony  śluzowej 
przełyku i tchawicy.  Proliferacja nabłonka przełyku i 
tchawicy.  
Ciałka wtrętowe śródjądrowe w hepatocytach i 
nabłonku jelitowym
Choroba nieuleczalna – silne osłabienie, anoreksja, 
śmierć.

Jakobson i 
Gardiner 1990

Choroby wirusowe - 

Jaszczurki

background image

Wirus

 Objawy kliniczne i 

histopatologiczne

opis

Dependovirid

ae

Ciałka wtrętowe śródjądrowe w 

hepatocytach i nabłonku jelitowym

Jakobson i wsp. 
1996

Herpesviridae Rzadko notowane u  importowanych 

I.iguana wirus in vitro wywołuje efekt 

cytopatyczny  i śródjądrowe  

eozynofilne ciałka  wtrętowe na 

hodowlach komórkowych  wątroby, 

śledziony, nerki,  serca i płuc legwana.

Clark i Karson 
1972

Retroviridae

Wywołuje anoreksję i gwałtowny 

spadek masy ciała. Wirus stwierdzany 

we wszystkich narządach 

wewnętrznych

Blahak  1994

Paramyxoviri

dae

Masowe upadki wśród jaszczurek 

importowanych z Peru. Anoreksja, 

duszność, utrata masy ciała. Zapalenie 

płuc,  wirusy izolowano z płuc oraz 

innych narządów wewnetrznych

Jakobson i wsp. 
2000

Choroby wirusowe - 

Jaszczurki

background image

• Etiologia: izolowano dwa wirusy odpowiedzialne za pojawienie 

się zmian skórnych – herpeswirus (1983) i papovawirus (1982). 
Wtórne zakażenia grzybicze.

• Objawy kliniczne: ostro ograniczone szarobrązowe suche 

brodawki na powierzchni skóry, szczególnie w okolicy kloaki, na 
grzbiecie, w zgięciach kończyn. Często w miejscu zranienia.

• Leczenie: Leczenie jest skuteczne przy nieznacznych zmianach. 

Brodawki usuwa się przy pomocy azotanu srebra - smarowanie 
codzienne przez 5-7 dni. Po kilku dniach leczenia brodawki 
powinny ulec zmiejszeniu, wysuszeniu i autoamputacji. 
Niestety często dochodzi do nawrotów choroby. Dobre efekty 
terapeutyczne uzyskuje się przy zastosowaniu wymrażania 
punktowego (krioterapia)., w przypadku wtórnych infekcji 
grzybiczych – lokalne preparaty przeciwgrzybicze (Clotrimazol, 
Ketokonazol, Itrakonazol)

Choroby wirusowe – Jaszczurki

Brodawczyca - papilomatoza

background image

• Wirusowe zapalenie nosa
W badaniach RTG przy podejrzeniu zapalenia płuc u żółwi 

lądowych stwierdzono, że u 15% badanej populacji z 
objawami silnego kataru nie notuje się zmian zapalnych 
w płucach. Czynnikiem etiologicznym tej jednostki 
chorobowej jest Sendai-wirus z grupy Paramyxoviridae 
(Parainfluenza typ1). Wirus jest dość powszechny u 
żółwi. Zakażenia najczęściej obserwuje się u żółwi 
lądowych z gatunków Testudo graca, Testudo hermanni, 
Testudo horsfieldii 
oraz Geochelone elegant

Sendaiwirusy stwierdzono również u chomików, 
szczurów, świnek morskich, świń i człowieka.

Choroby wirusowe - Żółwie

background image

• Wirusowe zapalenie nosa

– Objawy: Głównym objawem choroby jest długotrwały 

(miesiąc i dłużej) surowiczy obfity wypływ z nozdrzy. 
Zwierzęta tracą apetyt stąd wyraźnie tracą na wadze. W 
nielicznych przypadkach chorobowych może dojść do 
zaatakowania centralnego układu nerwowego i objawów 
nerwowych takich jak porażenia, drgawki. Choroba 
najczęściej ma przebieg łagodny jednak w przypadkach 
długotrwałych noże prowadzić do śmierci zwierzęcia na 
skutek całkowitego wyniszczenia organizmu.

– Skuteczne leczenie nie zostało opracowane. Poprawę 

samopoczucia przyniesie optymalizacja warunków 
utrzymania - utrzymywanie w suchym terrarium w 
temperaturze 25-30°C.

background image

• Wirusowe zapalenie błony śluzowej pyska

Herpeswirus wywołujący dyfteroidalno-nekrotyczne zmiany w 

obrębie błony śluzowej jamy gębowej stwierdzono u wielu 
gatunków żółwi

Duże ilości biało-żółtych, serowatych złogów, których 

usunięcie wywołuje krwotok w obrębie błony śluzowej dzioba. 
W zawansowanym stadium choroby dusznośći na skutek 
zmian w obrębie krtani i tchawicy. Zwierzęta oddychają 
otwartym dziobem i wyciągają szyję do przodu. 
Dodatkowocuchnąca biegunka. Chore zwierzęta giną z reguły 
tydzień po pojawieniu się symptomów choroby. W badaniu 
cytologicznym komórek epitelialnych błony śluzowej jamy 
dziobowej wykrywa się w śródjądrowe ciałka wtrętowe. 
Chorobę należy różnicować z grzybicą dzioba, zapaleniem 
opon mózgowych, zapaleniem płuc.

Choroby wirusowe - Żółwie

background image

• Wirusowe zapalenie nosa

Brak leczenia specyficznego. Należy zoptymalizować 

warunki utrzymania (temperatura, żywienie). Błonę 
śluzową dzioba po delikatnym usunięciu złogów, można 
pędzlować jodyną lub wodnym roztworem pioktaniny. 
Można również zastosować (w zależności od wystąpienia 
wtórnych zakażeń bakteryjnych, grzybiczych lub 
mieszanych) antybiotyki - miejscowo i/lub ogólnie, leki 
przeciwgrzybicze (miejscowo), środki 
immunostymulujące. Istotne jest też zwalczanie ew. 
zarażeń pasożytniczych.

 Profilaktyka 

optymalizacja warunków utrzymania 

zwierząt. Stwierdzono, że choroba pojawia się częściej u 
zwierząt zaniedbanych, źle odżywianych 
(hipowitaminozy) latem i jesienią. Każde nowo nabyte 
zwierzę musi odbyć  minimum sześciotygodniową 
kwarantannę.

background image

Wirus

Choroba

Objawy i przebieg choroby

Herpeswiridae 

(ż. wodne)

Iridowiridae

(ż. lądowe)

Wirusowe 

zapalenie 

wątroby

Są mało specyficzne. Zwierzęta tracą apetyt (aż do 
stadium anoreksji). W przypadku zakażenia 
herpeswirusami wszystkie zakażone zwierzęta 
umierają po tygodniu. Iridowirusy powodują śmierć 
zwierząt po kilku dniach trwania choroby - tj. dwóch 
- trzech dniach niejedzenia.

Paramyksowiri

dae 

Wirusowe 

zapalenie 

skóry

choroba wysoce zakaźna i przebiegająca z dużą 
śmiertelnością. Apatia, anoreksja, odwodnienie, 
rozległe zmiany martwicze (m. rozpływna) skóry. W 
cięższych przypadkach możliwe jest pojawienie się 
martwicy pancerza, zapalenia błony śluzowej jamy 
dziobowej, ropnego zapalenia spojówek..

Postać 

nerwowa

Typowe dla zaburzeń CUN.tj. utrudniona koordynacja 
ruchowa, skręt i przykurcz szyi (torticollis), 
porażenia. Zwierzęta są osłabione, nie są w stanie 
podnieść pancerza ponad podłoże. Wykręcają głowę 
do góry (na karapaks) i w bok. Często chorobie 
towarzyszy zapalenie płuc (duszność) i zapalenie 
jelit (biegunka). Dodatkowo pojawiają się dodatkowe 
komplikacje w postaci wtórnych zakażeń 
bakteryjnych.

Choroby wirusowe - Żółwie

background image

Infekcje bakteryjne

Najczęściej izolowanymi  
drobnoustrojami wywołującymi 
zachorowania gadów są 
Pseudomonas, Aeromonas 
hydrophila, Klebsiella, 
Corynebacterium, Proteus, 
Edwardsiella, Serratia marcescens, 
Escherichia coli i Salmonella

Rzadziej notuje się obecność 
innych bakterii, jak na przykład 
beztlenowców 
z rodzaju Clostridium, 
Fusobacterium, 
Peptostreptococcus 
i Bacillus. 

background image

Gatunek bakterii

Patogenność

Acinetobacter

++

Actinobacillus

++

Aeromonas

+++

Bacillus

++

Citrobacter freundii

+++

Clostridium

++

Corynebacterium

+++

Escherichia coli

+

Edwardsiella

++

Enterobacter

++

Klebsiella

+++

Morganella

+++

Mycobacterium

+++

Pasteurella

++

Proteus

+++

Providentia

++

Pseudomonas

+++

Salmonella

+++ (?)

Serratia

+++

Staphylococcus (koagulazo+)

++

Streptococcus beta-hemolityczny

++

background image

   Wiele z wymienionych bakterii to 

drobnoustroje oportunistyczne, 

zasiedlające układ pokarmowy, 

moczopłciowy czy oddechowy 

zdrowych gadów. Ich oddziaływanie 

chorobotwórcze ujawnia się  dopiero 

w stanach immunosupresji wynikłej 

najczęściej z nieodpowiednich 

warunków utrzymania, złego 

żywienia czy permanentnego stresu 

(na przykład długotrwałego 

transportu). 

background image

Wybranie rodzaju antybiotyku oraz jego dawki w 

oparciu o określenie antybiotykooporności 

drobnoustroju wywołującego chorobę

background image

Po laboratoryjnej identyfikacji bakteryjnego czynnika 

chorobotwórczego należy podjąć działania 

terapeutyczne oparte na:

• izolacji chorego zwierzęcia i przeniesieniu 

do „terrarium sterylnego”, eliminacji 

sytuacji stresogennych i optymalizacji 

warunków środowiskowych. 

• ocenie stanu ogólnego (wychudzenie, 

odwodnienie) – jeśli jest to konieczne 

należy rozpocząć parenteralną podaż 

płynów drogą dootrzewnową.

• wybraniu najbardziej odpowiedniej drogi 

podawania leków (p os, i.m, s.c, i.p.)

background image

UWAGA

• W przypadku laboratoryjnej 

identyfikacji infekcji 

spowodowanej bakteriami 

Salmonella spp. należy 

pamiętać o możliwości 

występowania zjawiska 

permanentnego, 

bezobjawowego nosicielstwa 

drobnoustroju w przewodzie 

pokarmowym zwierzęcia. Biorąc 

pod uwagę możliwość 

zakażenia człowieka w 

bezpośrednim lub pośrednim 

kontakcie z nosicielem należy 

rozważyć konieczność 

dokonania humanitarnej 

eutanazji zwierzęcia.

background image

Choroby bakteryjne - węże

• Czynnikiem etiologicznym są zwykle drobnoustroje 

warunkowo chorobotwórcze zasiedlające skórę i błony 
śluzowe klinicznie zdrowych zwierząt (bezobjawowe 
nosicielstwo)

– Salmonella sp.
– Pseudomonas sp.
– Aeromonas sp.
– Citrobacter sp.
– Enterobacter sp.
– Klebsiella sp.
– Clostridium sp.
– Bacterioides sp.
– Fusobacterium sp.

posocznica

Zakażenia lokalne

background image

Zakażenia bakteryjne - 

węże

Choroba

 Objawy

przyczyny

Diagnostyk

różnicowa

leczenie

Pneumonia

Utrudniony oddech
Otwarty pysk
Śluz w jamie 
gębowej

Zakażenia 
bakteryjne 
grzybicze

Wymazy z jamy 
gębowej

Antybiotykoterapia 
po 
antybiotykogramie

Enteritidis

biegunka

Pasożyty, 
nowotwory, 
zakażenia 
bakteryjne, 
wirusowe, 
grzybicze

Wymazy z kloaki, 
badanie kału

Stomatitis

Martwica bł. 
śluzowej jamy 
ustnej

Urazy, niska temp. 
Otoczenia, 
zakażenia 
bakteryjne, 
wirusowe, 
grzybicze

Wymazy z jamy 
gębowej

Septicaemia

Osłabienie, 
wybroczynowość 
podskórza i błon 
śluzowych.

Immunosupresja, 
zakażenia 
bakteryjne

Badanie krwi, 
wymazy z 
j.gębowej i kloaki.

Regurgitacja

Anoreksja, 
odwodnienie  
bierne 
przesunięcie treści 
pokarmowej z 
żołądka do 
przełyku klika dni 
po zjedzeniu

Zakażenia 
bakteryjne, 
grzybicze, 
wirusowe, niska 
temperatura 
przekarmienie  
pasożyty 
nowotwory  ciała 
obce

Wymazy z 
przełyku i jamy 
ustnej, RTG,  
badanie 
parazytologiczne 
ocena środowiska

Po ustaleniu 
etiologii

background image

Choroba

 Objawy

przyczyny

Diagnostyk

różnicowa

leczenie

Ropnie 

mnogie 

podskórne

Wypukłe lub 
spłaszczone 
wyniosłości skóry 
na całej 
powierzchni ciała

Spadek 
odporności, 
nieodpowiednie  
warunki 
środowiska, 
uszkodzenia 
mechaniczne

Punkcja, badanie 
mikrobiologiczne

Antybiotykoterapia 
po 
antybiotykogramie

Choroby 

nerek

(dna)

Anoreksja, 
odwodnienie,  
czasem  obrzęk 
tylnych części 
ciała (okolica 
nerek)

Niska temp. 
Środowiska, niska 
wilgotność,  
odwodnienie 
przekarmienie  
zakażenia 
bakteryjne

Wywiad, RTG, 
badanie 
biochemiczne 
surowicy krwi

W zależności od 
etiologii
- nawodnienie
- witaminy

- Allopurinol

-- antybiotyki

Zakażenia bakteryjne - 

węże


Document Outline