background image

Cykl rozwojowy okrytonasiennych 

 
 

1.  Kwiaty okrytonasiennych są przeważnie obupłciowe z okwiatem. Występują 

pojedynczo lub tworzą kwiatostany. Kwiat osadzony jest na łodydze (tulipan, róża) 
lub na szypułce (jabłoń, wiśnia), których górna część rozrasta się, tworząc dno 
kwiatowe, na którym osadzone są pozostałe elementy kwiatu: 
a)  okwiat = okrywa (funkcja ochronna i zwabiająca): 

 

działki kielicha 

 

płatki korony 

 

 

b)  pręcikowie – pręcik – część męska kwiatu: 

  nitka 

 

główka: łączniki i dwa pylniki (w każdym pylniku dwa woreczki pyłkowe): 

 

c)  słupkowie (występuje jeden słupek wielokrotny bądź wiele lub jeden jednokrotny, 

tzn. powstały z jednego owocolistka); słupek – żeńska część kwiatu: 

                    

 

d)  miodniki z nektarem. 

 
 
 
 
 
 
 
 

okwiat podwójny, czyli zróżnicowany; występuje 
u dwuliściennych – u jednoliściennych okwiat 
pojedynczy, niezróżnicowany, np. u tulipana, lub 
brak okwiatu, np. u traw, turzyc. 

background image

BUDOWA KWIATU U OKRYTONASIENNYCH: 

 

 

2.  Rozwój gametofitu żeńskiego u okrytonasiennych: 

 

                                     

 

                

 

W ośrodku zalążka (odpowiednik makrosporangium) powstaje jedna diploidalna 
komórka archesporialna, która dzieli się mejotycznie na cztery haploidalne 

background image

makrospory, z których trzy degenerują, a czwarta powiększa się i tworzy przedrośle 
żeńskie nazywane woreczkiem zalążkowym.  
Jądro makrospory dzieli się trzykrotnie mitotycznie i powstaje osiem jąder, po cztery 
na każdym biegunie. Następnie po jednym jadrze z każdego bieguna przemieszcza się 
ku środkowi, gdzie łączą się, tworząc diploidalne wtórne jądro woreczka zalążkowego 
= jądro centralne, otaczające się następnie cytoplazmą, tworząc komórkę centralną = 
wtórna komórka woreczka zalążkowego. Pozostałe jądra również otaczają się 
cytoplazmą i powstają: 
a)  trzy antypody, 
b)  aparat jajowy: komórka jajowa i dwie synergidy = komórki towarzyszące. 

 

3.  Rozwój gametofitu męskiego u okrytonasiennych: 

 

W woreczkach pyłkowych (mikrosporangium) w wyniku mejozy archesporu powstają 
haploidalne ziarna pyłku = mikrospory, które przed opuszczeniem woreczka dzielą się 
mitotycznie, tworząc przedrośle męskie zbudowane z komórki generatywnej i 
wegetatywnej. Komórka generatywna przesuwa się ku środkowi i na tym etapie 
rozwoju woreczek pyłkowy pęka, uwalniając pyłek. Ziarna pyłku przeniesione na 
znamię słupka (zapylenie) zaczynają kiełkować, tzn. komórka wegetatywna tworzy 
łagiewkę pyłkową, do której przechodzi jądro komórki wegetatywnej i komórka 
generatywna, która następnie dzieli się na dwie komórki plemnikowe. Łagiewka 
pyłkowa przerasta znamię i szyjkę słupka, a następnie wnika przez okienko do 
zalążka. 
 

4.  Rodzaje zapylenia: 

background image

a)  samozapylenie – pyłek pochodzi z tego samego osobnika, np. u zbóż, grochu, 

fasoli, pomidora; 

b)  obcopylność = zapylenie krzyżowe – pyłek pochodzi z innego osobnika, np. u 

jabłoni, leszczyny; 

c)  wiatropylność = anemogamia – kwiaty posiadają duże znamiona słupków, długie 

pręciki, wytwarzają dużo lekkiego i sypkiego pyłku, okwiat jest mały lub go brak, 
bezbarwny, bezwonny, brak miodników, kwiaty często są rozdzielnopłciowe, 
zebrane w kwiatostany, np. brzoza, leszczyna, wierzba, topola, i kwiaty powstają, 
gdy liście są jeszcze słabo rozwinięte, np. klon (kwiatostany obupłciowe), brzoza, 
topola, wierzba; 

d)  zwierzęcopylność = zoogamia – okwiat duży, barwny, często wonny, z 

miodnikami, np. jabłoń. 
 

5.  Podwójne zapłodnienie: 

a)  komórka plemnikowa (1n) + komórka jajowa (1n) = zygota (2n) 
b)  komórka plemnikowa (1n) + komórka centralna (2n) = komórka macierzysta 

bielma wtórnego (3n – triploidalna) 

 

 

6.  Powstawanie nasion i owoców: 

Po zapłodnieniu zasychają płatki korony, pręciki, znamię i szyjka słupka, a zalążnia 
przekształca się w owoc, tzn. ze ściany zalążni powstaje owocnia, a z zalążków 
nasiona (z osłonek zalążka powstaje łupina nasienna, z zygoty – zarodek nowej 
rośliny, czyli sporofitu, a z komórki macierzystej bielma – triploidalne bielmo wtórne, 
pełniące funkcję tkanki spichrzowej – substancji odżywczej dla zarodka). 
 

7.  Rodzaje nasion: 

a)  bielmowe – u jednoliściennych i części dwuliściennych, np. u maku; wnętrze 

wypełnia bielmo wtórne, a liścienie zarodka są małe. Mało jest również 
OBIELMA (obielmo powstaje z ośrodka zalążka); 

b)  obielmowe – okrytozalążkowe, np. u goździkowych (dwuliścienne); małe liścienie 

i mało bielma, a funkcje tkanki odżywczej spełnia zachowany ośrodek zalążka 
zwany obielmem. 

c)  bezbielmowe – część dwuliściennych, np. strączkowe; bielma wtórnego i obielma 

mało, duże liścienie zarodka: 

background image

 

8.  W liścieniach, w bielmie i obielmie gromadzone są substancje zapasowe

a)  skrobia, np. u zbóż; 
b)  białka, np. u roślin strączkowych; 
c)  tłuszcze, np. u słonecznika, rzepaku. 

 

9.  Budowa zarodka u nasiennych: 

 

 

10. Budowa owocu: 

a)  nasiona (jedno lub więcej); 
b)  owocnia: 

 

egzokarp (warstwa zewnętrzna), 

  mezokarp, 

  endokarp. 

 
 
 
 
 

 

background image

11. Rodzaje owoców: 

a)  pojedyncze – powstają z jednej zalążni: 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

b)  zbiorowe – powstają z kwiatów wielosłupkowych: 

 

owoc wielopestkowcowy, np. malina, jeżyna, 

  owoc wieloorzeszkowy, np. truskawka; 

c)  owocostany – powstają z kwiatostanów: 

  jagodostan (np. ananasa), 

  owocostan pestkowcowy (np. figi), 

  owocostan orzeszkowy (np. morwy). 

 

12. Diaspora (propagula) – jest to dowolna część rośliny (bądź grzyba), która 

przeniesiona na odległość może dać początek nowego organizmowi: 

  diaspory generatywne: nasiona, owoce, owocostany. Niektóre owoce 

rozsiewają się jednak złączone z częściami kwiatu, np. z kielichem; 

  diaspory wegetatywne: zarodniki roślin, fragmenty plechy, bulwy, kłącze, 

turiony, zarodniki grzybów. 
 

13. Sposoby roznoszenia nasion i owoców (rozsiewanie): 

 
a)  obcosiewność = allochoria – przy pomocy czynników zewnętrznych: 

  hydrochoria – przez wodę; częste u roślin wodnych i błotnych (np. kosaciec, 

olsza, niektóre palmy) oraz np. u mchów za pośrednictwem deszczu; 

  anemochoria – przez wiatr; rośliny anemochoryczne wytwarzają zwykle 

wielkie ilości diaspor, często bardzo lekkich (np. rośliny zarodnikowe i 
storczyki) lub opatrzonych puszystymi włoskami (np. nasiona ostów, wierzb, 

suche 

mięsiste (soczyste): 
 
- jagoda (np. porzeczka, 
pomidor, ogórek, dynia, 
winorośl) 
- pestkowiec (np. śliwa, 
czereśnia, brzoskwinia) 
- jabłkowaty – należy do 
owoców szupinkowych, 
ponieważ powstaje również 
z dna kwiatowego (np. 
jabłoń, grusza) 
 

pękające: 
 
- mieszek (np. 
kaczeniec) 
- strąk (np. groch, 
fasola) 
- torebka (np. 
mak, len) 
- łuszczyna (np. 
rzepak, gorczyca) 
 

niepękające: 
 
- orzech (np. 
leszczyna, lipa, dąb) 
- ziarniak (zboża) 
- niełupka (np. 
słonecznik) 
- skrzydlak (np. klon, 
brzoza) 
- rozłupnia (np. 
marchew, kminek) 
 

background image

topoli, powojnika, mniszka lekarskiego) albo skrzydełkami (nasiona lipy, 
grabów, wiązów, klonów, miesięcznicy); 

  barochoria – przez grawitację; nasiona tych roślin opadają wskutek siły 

ciężkości (np. owoce lub nasiona dębu, buku i kasztanowca; rozmnóżki 
wegetatywne lilii bulwkowatej i rdestu żyworodnego; zarodniki mchów i 
porostów); 

  zoochoria – przez zwierzęta; diaspory mogą być przenoszone przez: 

- sierść, pióra, śluz pokrywający ciało – epizochoria (np. łopian, przytulia), 
- zjadanie nasion i owoców przez zwierzę – endozoochoria (np. jemioła, 
poziomka), 
- nasiona i owoce gromadzone są przez zwierzęta w kryjówkach – 
synzoochoria (np. orzechy leszczyny), 
- przez nietoperze – chiropterochoria, 
- przez owady – entomochoria, 
- przez mrówki – myrmekochoria, 
- przez ptaki – ornitochoria. 

  antropochoria – przez człowieka; w sposób przypadkowy (np. przyczepione 

do ubrania) lub celowy (np. w związku z obrotem handlowym lub uprawą), np. 
chwasty polne i ogrodowe. 
 

b)  samosiewność = autochoria – samoczynne rozsiewanie diaspor przez roślinę: 

  blastochoria – przenoszenie diaspor poprzez rosnące na długość pędy 

nadziemne (np. rdest ptasi) i podziemne (np. trzcina pospolita); 

  ballochoria – odrzucanie diaspor od rośliny macierzystej, np. niecierpek, 

szczawik zajęczy, tryskawiec; 

  herpochoria – diaspory są rozsiewane na skutek własnych ruchów pełzających, 

np. szczotlicha, jęczmień. 
 

14. Porównanie paprotników i roślin nasiennych: 

PAPROTNIK 

RÓŻNOZARODNIKOWY 

ROŚLINY 

NAGOZALĄŻKOWE 

ROŚLINY 

OKRYTOZALĄŻKOWE 

mikrosporofil 

pręcik 

mikrosporangium 

woreczek pyłkowy 

mikrospory 

ziarna pyłku 

makrosporofil 

owocolistek (u okrytozalążkowych tworzy słupek) 

makrosporangium 

ośrodek zalążka 

 

15. Porównanie roślin nago- i okrytonasiennych: 

CECHA 

NAGONASIENNE 

OKRYTONASIENNE 

FORMY 

drzewiaste (drzewa, krzewy) 

rośliny zielne (jednoroczne, 
dwuletnie, byliny) i 
drzewiaste (drzewa, krzewy) 

PĘDY 

zdrewniałe 

zdrewniałe i niezdrewniałe 
ulegające modyfikacjom 

LIŚCIE 

igły: 

liście: 

background image

- wąskie 
- zimnotrwałe (wieloletnie) 
- mała powierzchnia 
asymilacyjna 
- przewody żywiczne 
- niezróżnicowany miękisz 
asymilacyjny 
- słabo widoczne unerwienie 

- szerokie 
- jednoroczne 
- duża powierzchnia 
asymilacyjna 
- brak 
- miękisz zróżnicowany na 
palisadowy i gąbczasty 
- dobrze widoczne 
unerwienie 

OWOCE 

brak 

występują (zróżnicowane) 

KWIATY 
 
 
 
 
 
 
 
     - żeńskie 
     - męskie 

- jednopłciowe 
- bez okwiatu 
- wiatropylne 
- zebrane w kwiatostany 
 
 
 
 
- owocolistki 
- szyszeczkopodobne, 
zbudowane z wielu pręcików 
zawierających woreczki 
pyłkowe 

- przeważnie obupłciowe 
- z okwiatem zróżnicowanym 
na kielich i koronę 
- owadopylne 
- pojedyncze lub kwiatostany 
 
 
 
- słupkowie 
- pręcikowie 

ZALĄŻKI 

wolno na owocolistku, jedna 
osłonka 

wewnątrz zalążni słupka, 
dwie osłonki 

ZAPYLENE 

- za pośrednictwem wiatru 
- długa łagiewka (pyłek na 
okienko) 

- za pośrednictwem wiatru, 
owadów, ptaków, wody 
- krótka łagiewka (pyłek na 
znamię) 

ZAPŁODNIENIE 

pojedyncze 

podwójne 

GAMETOFIT 
ŻEŃSKI 

przedrośle (twór 
wielokomórkowy) – bielmo 
pierwotne (1n) z dwoma 
rodniami 

woreczek zalążkowy 
ośmiojądrowy z aparatem 
jajowym (przedrośle; twór 
silnie zredukowany) 

GAMETOFIT 
MĘSKI 

- zredukowany 
- dojrzałe ziarno pyłku 
zawierające zdegenerowane 
komórki przedroślowe, 
komórkę generatywną i 
wegetatywną 

- bardziej zredukowany 
- dojrzałe ziarno pyłku 
zbudowane z dwóch 
komórek: wegetatywnej i 
generatywnej 

NASIONA 
 
 
- zarodek 
- bielmo (tkanka 
spichrzowa) 

- nieosłonięte 
- na owocolistku (łusce) 
 
- ma kilka liścieni, np. 5, 8 
- pierwotne (1n) 

- osłonięte owocnią 
- wewnątrz owocu 
 
- ma 1 lub 2 liścienie 
- wtórne (3n); + obielmo i 
liścienie zarodka 

TKANKI 
PRZEWODZĄCE 

- mniej zróżnicowane 
- drewno zbudowane głównie 
z cewek 
- w łyku brak komórek 

- bardziej zróżnicowane 
- drewno zbudowane głównie 
z naczyń 
- w łyku obecne komórki 

background image

przyrurkowych 
- komórki sitowe 

przyrurkowe 
- rurki sitowe 

SYSTEM 
KORZENIOWY 

palowy 

palowy lub wiązkowy 

 

16. Porównanie roślin dwuliściennych i jednoliściennych: 

Cecha 

DWULIŚCIENNE 

JEDNOLIŚCIENNE 

okwiat 

• podwójny = zróżnicowany 
(płatki korony + działki 
kielicha), 
• 4- lub 5-krotne kwiaty 

• pojedynczy = 
niezróżnicowany (działki 
okwiatu) 
• kwiaty trzykrotne (czyli 3 
lub wielokrotność trzech 
pręcików) 

budowa pierwotna 
łodygi (ułożenie 
wiązek 
przewodzących w 
łodydze) 

• koncentryczne, 
• wiązki otwarte (zawierają 
kambium) 

• rozrzucone, 
• wiązki zamknięte (nie 
zawierają kambium) 

nerwacja liścia 

pierzasta lub dłoniasta 

równoległa 

budowa liścia 

• zawiera miękisz 
asymilacyjny palisadowy i 
gąbczasty, 
• duże aparaty szparkowe, 
• mają ogonki 

• zawiera miękisz 
asymilacyjny gąbczasty (bez 
zróżnicowania na 
palisadowy i gąbczasty), 
• bezogonkowe, 
• równowąskie, pojedyncze 

system korzeniowy 

palowy 

wiązkowy 

zarodek 

dwa liścienie w zarodku 

jeden liścień 

budowa nasion 

bielmowe lub bezbielmowe 

bielmowe 

formy wzrostowe 

zielne lub drzewiaste 

przeważnie rośliny zielne