7967


Temat: Zastosowanie Masażu w otyłości

Nadwaga jest obecnie jednym z najczęściej występujących problemów zdrowotnych związanych ze stylem życia. W powstawaniu otyłości współgrają zarówno czynniki genetyczne jak i środowiskowe: niewłaściwa dieta, mała aktywność fizyczna, siedzący tryb życia, a także czynniki psychologiczne, takie jak napięcia psychiczne i zmienne stany emocjonalne, które wielu ludzi łagodzi spożywaniem dodatkowych posiłków. Duży wpływ na rozwój otyłości mają też używki. Alkohol pity w nadmiarze dostarcza pustych kalorii i powoduje tycie. Palenie papierosów obniża apetyt, ale nie może być metodą na zachowanie linii, gdyż jest jedną z głównych przyczyn chorób układu krążenia. Osoby, które rzuciły palenie, często przybierają na wadze w związku ze wzmożonym apetytem, który ma kompensować brak nikotyny.

Obecnie szacuje się, że na nadwagę cierpi od 50-65% ludności, w tym aż 52% naszych rodaków ma nadmierną masę ciała. Problem nadwagi dotyczy również dzieci. W Europie około 10 % z nich dotknięta jest nadwagą. Dane pochodzące z poszczególnych państw, wskazują wzrost częstości występowania otyłości w większości krajów Europy o około 10 - 40% w ciągu ostatnich 10 lat, w tym o 10 - 20% u mężczyzn i 10 - 25% u kobiet. Najbardziej alarmujący wzrost stwierdzono w Wielkiej Brytanii, gdzie obecność otyłości lub nadwagi stwierdza się niemal u 2/3 dorosłych mężczyzn i ponad połowy kobiet.

Leczenie otyłości jest procesem długotrwałym rozpoczynającym się od ustalenia przyczyny istniejącej nadwagi, podstawą leczenia jest prawidłowa dieta ze zmniejszoną zawartością kalorii, zmiany trybu życia, zwiększenie wysiłku fizycznego, psychoterapia. Leki wspomagające odchudzanie zarezerwowane są dla osób z bardzo dużą otyłością i tych, u których zmiana stylu życia nie przynosi pożądanego efektu oraz w sytuacji, gdy potrzebna jest szybka utrata wagi - np. w przygotowaniu do dużej operacji. Zabiegi chirurgiczne powinny być zarezerwowane dla wyjątkowych przypadków.

Definicja, klasyfikacje i rodzaje otyłości

Otyłość - to choroba ogólnoustrojowa. Stan patologicznego zwiększenia ilości tkanki tłuszczowej w tkance podskórnej oraz w narządach wewnętrznych ustroju. Otyłość ma miejsce, gdy tkanka tłuszczowa stanowi u kobiet powyżej 30% masy ciała, a u mężczyzn powyżej 25%. Zdarza się, że wzrost masy ciała może wynikać z zatrzymania wody w organizmie, zwiększenia masy mięśniowej, tkanek miąższowych.

Otyłość klasyfikuje się w zależności od BMI (Body Mass Index) Wskaźnika Masy Ciała, który charakteryzuje relację pomiędzy masą ciała a wzrostem. Obliczając BMI możemy określić ilość tkanki tłuszczowej w organizmie. Im większe BMI tym zwiększa się ryzyko zapadania na różne choroby.

BMI= masa ciała(kg)/ wzrost(m2)

Tabela 1. Klasyfikacja otyłości według WHO

 

Klasyfikacja

BMI (kg/m2)

Ryzyko chorób towarzyszących otyłości

 Niedowaga

 < 18,5

Niskie (istnieje jednak zwiększone ryzyko innych problemów zdrowotnych)

 Norma

 18,5 - 24,9

 Umiarkowanie

 Okres przed otyłością (nadwaga)

 25,0 - 29,9

 Umiarkowanie podwyższone

 I° otyłości

 30,0 - 34,9

 Podwyższone

 II° otyłości

 35,0 - 39,9

 Wysokie

 III° otyłości

 > 40

 Bardzo wysokie

BMI nie jest wiarygodnym wskaźnikiem zagrożenia chorobami dla poniższych grup osób :

Nadmierna ilość tkanki tłuszczowej w organizmie klasyfikuje się również w zależności od jej umiejscowienia. Wyróżniamy tu dwa typy otyłości:

- otyłość typu „gruszka” - (udowo-pośladkowa) częściej występuje u kobiet

- otyłość typu „jabłko” - (tkanka tłuszczowa zlokalizowana jest głównie wewnątrz jamy brzusznej) częściej dotyczy mężczyzn.

Różnice częstości występowania powyższych typów otyłości, w zależności od płci, wynikają z różnego rozmieszczenia tkanki tłuszczowej uwarunkowanego czynnikami hormonalnymi i genetycznymi. Do określenia typu otyłości służy wskaźnik WHR (Waist-to-Hip, Ratio), który oznacza proporcje obwodu w talii do obwodu w biodrach. Prawidłowy obwód pasa nie powinien przekraczać: 80 cm u kobiet i 94 cm dla mężczyzn, natomiast o otyłości świadczy obwód przekraczający: 88 cm u kobiet i 102 cm u mężczyzn.

Częste choroby i zaburzenia wynikające z otyłości

Cukrzyca typu II, nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia (podwyższone wartości cholesterolu i innych tłuszczy w surowicy krwi), udar mózgowy, niewydolność serca, kamica pęcherza żółciowego, zmiany zwyrodnieniowe stawów, choroby kręgosłupa, nowotwory zwłaszcza jelita grubego, odbytnicy, a także trzonu macicy, sutka i gruczołu krokowego, zaburzenia oddychania w czasie snu, żylaki kończyn dolnych, zaburzenia hormonalne i powikłania ciąży, stłuszczenie wątroby, zaburzenia psychiczne: wyobcowanie społeczne, niska samoocena, okresy depresji, żarłoczność, obniżenie odczuwanej jakości życia.

Wpływ masażu na tkankę tłuszczowa

Tkanka tłuszczowa mieści się pomiędzy skórą właściwą a tkanką mięśniową. Jej głównym zadaniem jest zabezpieczyć głębiej położone tkanki przed utratą ciepła, zapewnić ochronę przed urazami, dostarczyć niezbędnej energii do organizmu. Tłuszcze w organizmie magazynowane w tkance tłuszczowej, która pełni funkcję magazynu energii, a także cieplnej izolacji oraz mechanicznej osłony. Masaż w tkance tłuszczowej przyspiesza rozdrobnienie i usuniecie komórek tłuszczowych, co prowadzi do przyspieszenia przemiany materii - czyli spalania w tkankach.

Wpływ masażu na układ pokarmowy
Masażem możemy wpływać na odcinki układu pokarmowego obejmujące żołądek, jelito cienkie, jelito grube oraz gruczoły przewodu pokarmowego wątrobę i trzustkę. Polepszamy funkcjonowanie narządów pokarmowych oddziałując regulująco na czynności wydzielania gruczołów pokarmowych, poprawiamy perystaltykę jelit, przyspieszany procesy diurezy nerek (opracowanie grzbietu), regulujemy napięcie ścian pęcherza moczowego (opracowanie podbrzusza), przyspieszamy procesy przemiany materii
Zastosowanie odpowiedniej diety spowoduje wykorzystanie przez organizm rezerw energetycznych zgromadzonych w tkance tłuszczowej, a tym samym efekt oczekiwany przy masażu odchudzającym. Drogą unerwienia segmentarnego.
Drogą humoralną, za pośrednictwem powłok brzusznych. Stosując techniki rozluźniające lub pobudzające wpływamy na napięcie ścian żołądka, jelita cienkiego i jelita grubego. Poprzez bezpośrednie drażnienie narządów jamy brzusznej wzmagających wydzielanie hormonów żołądkowojelitowych. Odpowiednio wykonany masaż powoduje przepychanie mas kałowych.

W otyłości stosujemy masaż:

- odchudzający

- klasyczny całościowy

- limfatyczny

- przyrządowy

- w środowisku wodnym

- antycellulitowy

Przeciwwskazania

Takie jak w masażu klasycznym z dodatkowym uwzględnieniem chorób bądź zaburzeń towarzyszących otyłości, które same w sobie stanowią przeciwwskazanie do wykonywania masażu.

Masaż odchudzający

Masaż odchudzający jest jedną z podstawowych metod w terapii nadwagi. Jest to bardzo intensywny masaż. Polega na głębokim ugniataniu, uciskaniu, szybkim oklepywaniu ciała i silnej wibracji. Może być dość bolesny, ponieważ zadaniem tej tego rodzaju terapii jest rozbicie komórek tłuszczu, które znajdują się głęboko w tkance podskórnej oraz pobudzenie ogólnej i miejscowej przemiany materii. Intensywne masowanie umożliwia spalanie zbędnego tłuszczu, wyszczupla sylwetkę a także wpływa na znikanie cellulitu. Masaż ten doskonale likwiduje tkankę tłuszczową z okolic pośladków, bioder i ud itp. Jest wykonywany w oparciu o całościowy masaż leczniczy, łącząc w sobie techniki masażu klasycznego i technik łącznotkankowych. Masaż wyszczuplający stanowi skuteczne uzupełnienie kuracji odchudzających, a zarazem ma działanie rewitalizujące. Oddziałuje on przede wszystkim miejscowo. Poprzez zastosowanie różnych preparatów, kremów, żeli zawierających substancje roślinne stymulujące aktywność komórkową, dostarcza składniki odżywcze, obkurczające tkankę tłuszczową, uelastycznia skórę rozciągniętą przez nadmiar kilogramów, odtoksycznia i ułatwia pozbycie się nadmiaru wody. Wzmacnia przemęczone mięśnie i stawy w wyniku przeciążenia organizmu nadwagą.

Wpływ masażu odchudzającego na:

- skórę:

- układ krążenia:

- układ mięśniowy:

- układ nerwowy:

Masaż atycelulitowy

Cellulit jest przypadłością typowo kobiecą i źródłem wielu frustracji. Charakterystyczna "pomarańczowa skórka" umiejscawia się najczęściej w okolicach ud, pośladków i brzucha, rzadziej karku i przedramion. Nierówna i gąbczasta skóra to efekt złożonych zmian w budowie tkanki łącznej i zaburzeń mikrokrążenia. Narastający obrzęk zakłóca funkcje sąsiednich tkanek doprowadzając do zwłóknień. Przyczyną kłopotów jest często brak ruchu, złe odżywianie, a także zmiany hormonalne.

Masaż antycellulitowy zazwyczaj jest przeprowadzany w seriach 15 sesji. Już po pierwszej serii zauważalna jest redukcja tkanki tłuszczowej. Widocznie zmniejsza się obwód ciała. Skóra staje się napięta, sprężysta i jędrna. W wyniku masażu następuje również usunięcie toksyn z organizmu, co pozytywnie wpływa na poprawę konsystencji i kolorytu skóry. Podczas zabiegu ciało nacierane jest kremami i olejkami, które zawierają składniki aktywnie przeciwdziałające na stany chorobowe zmienionych komórek tłuszczowych. Często masażyści łączą masaż antycellulitowy z peelingiem, co pozwala na głębsze oddziaływanie kremów i olejków. Przed masażem mierzone są obwody ciała i przeprowadzany jest test podstawowy na cellulit. Masaże tego typu mają przebieg indywidualny, dla każdej osoby dobierane są odpowiednie kremy i olejki w odpowiednich proporcjach, masaż może trwać od 30 do 80 minut.

Drenaż limfatyczny

Poprzez głaskanie; koliste rozcieranie; ugniatanie; uciski, wykonywane przez masażystę w formie przepychającej (wyciskającej, tłoczącej) w wyniku tego masażu następuje udrożnienie przepływu limfy. Trudność prawidłowego wykonania masażu polega na właściwym wykonywaniu chwytów polegających na przepchaniu limfy w odpowiednim rytmie, kierunku oraz sile. Jego zadaniem jest likwidowanie obrzęków zapalnych, chłonnych, zastoinowych oraz przyspieszenie usunięcia z organizmu produktów przemiany materii. Specjalnie dobrane techniki masażu działają tak, aby uwolnić i przepchnąć limfę i toksyny do dużych, zbiorczych węzłów chłonnych. Stąd zostają odtransportowane do narządów filtrujących i wydalane z organizmu z moczem, dlatego po zabiegu odczuwa się wzmożoną moczopędność. W drenażu limfatycznym stosowane są techniki masażu klasycznego (głaskanie, rozcieranie, ugniatanie szczypcowe, wyciskanie ) oraz techniki drenażowe (ugniatanie przepychające i uciski falujące). W celach wyszczuplających, redukujących cellulitis w obrębie pośladków, ud i brzucha stosuje się drenaż limfatyczny miednicy.

Dynamiczny masaż antycellulitowy - DML:

Po zastosowaniu kilku drenaży limfatycznych zalecane jest wykonanie bardziej intensywnego masażu. Dynamiczny Masaż Antycellulitowy polega na precyzyjnych ruchach masażysty, stopniowym zwiększaniu dynamizmu poszczególnym impulsów. To technika warstwowa polegająca na odpowiednio prowadzonym fałdzie skóry, działająca najpierw na tkanki powierzchniowe, a następnie na głębokie oraz na blokowaniu tkanek sąsiednich podczas opracowania danej partii. Duże znaczenie ma także wykonywanie masażu w trakcie specyficznego ułożenia ciała pozwalającego na swobodniejsze, głębsze opracowanie zmienionych tkanek. Podobnie jak podczas drenażu limfatycznego pracujemy zgodnie z przebiegiem naczyń limfatycznych tak tutaj masaż jest zależny od napięć w mięśniach specyficznych dla odpowiednich partii ciała. DML jest często stosowany po operacjach plastycznych usuwających nadmiar tkanki tłuszczowej, jako uzupełnienie terapii odchudzającej, znacząco usuwa cellulitis. Przyspiesza regenerację sił, działa kosmetycznie, ujędrnia i uelastycznia skórę. Poprawia kondycję całego ciała. Przynosi ulgę obolałym i napiętym mięśniom, zwiększa elastyczność mięśni, powoduje mechaniczne rozbicie tkanki tłuszczowej, reguluje przemianę materii.

Masaż klasyczny całkowity i jego techniki

Masaż jest to ścisłe oddziaływanie bodźcami mechanicznymi na tkanki organizmu żywego przy biernym zachowaniu się masowanego. Stosownie do zadań stawianych przed masażem można wyróżnić trzy rodzaje masażu:

Zabieg przeprowadzony jest na całym ciele podczas jednej sesji terapeutycznej z wykorzystaniem technik masażu klasycznego. Stosuje się go u osób cierpiących na nadmierną ilość tkanki tłuszczowej, jako masaż kondycyjny w sezonie martwym, po przebytych urazach w stanach rekonwalescencji, w stanach związanych z długim przebywaniem w łóżku w celach kosmetyczny no-higienicznych i relaksujących.

Techniki w masażu klasycznym wpływające na redukcję tkanki tłuszczowej

Rozcieranie - to technika polegająca na wykonywaniu rękoma masażysty ruchów kolisto-posuwistych wraz z tkanką masowaną. Istotą rozcierania jest to, aby tkanka masowana przesuwała się za ręką masażysty. Rozcieranie powoduje utworzenie się fałdu skórnego, w którym następuje rozciąganie i rozcieranie tkanek. Rozcieranie jest najważniejszą i podstawową techniką  masażu w procesie leczenia. To technika sprężyście odkształcająca struktury zbudowane z tkanki łącznej. Szczególną uwagę zwraca się na rozcieranie miejsc gdzie brzuśce mięśniowe przechodzą w ścięgna, oraz na miejsca  przyczepów mięśniowych.

W zależności od wskazań rozcieranie może być:

-          powierzchowne - tonizujące,

-          głębokie - drażniące ( mobilizujące; daje większy odczyn)

  Kierunek rozcierania określa się na podstawie anatomicznej struktury tkanek i patologicznych zmian tych tkanek.

   Rozcieranie w zależności od kierunku wykonywania dzielimy:

Rozcieranie powinno być poprzedzone i zakończone głaskaniem. W trakcie również wykonujemy głaskanie.

 

Oklepywanie - to seria energicznych uderzeń rękoma masażysty następujących jedno po drugim, bardzo szybko w tkankę masowaną. Istotą oklepywania jest to, aby w czasie uderzania kontakt ręki masażysty był jak najkrótszy, a siła uderzenia na całej powierzchni ręki biorącej udział w masażu była rozłożona równomiernie. Uderzenie powinno być sprężyste, krótkie, wykonane tak aby nie wywoływało powstawania bólu i nie wywoływało powstawania : siniaków, krwiaków i pękania naczyń. Oklepywanie stosujemy gdy chcemy doprowadzić do silnego przekrwienia masowanej części ciała .

Dobór sposobu oklepywania zależy od:

-          okolicy stosowania masażu,

-          od grubości tkanki masowanej,

-          stanu fizjologicznego i patologii tkanki masowanej,

-          zadania, jakie ma spełniać oklepywanie.

  

Wałkowanie jest odmianą ugniatania. Strony dłoniowe obu rak przykłada się do masowanej części ciała, palce obu rąk zwrócone są do siebie w kierunkach przeciwnych i przesuwają wałek mięśnia w kierunku serca.

Masaż izometryczny - masaż wykonujemy na napiętych mięśniach izometrycznie.
Przed serią zabiegów wykonujemy pomiar obwodu kończyny dolnej- uda. Pomiaru dokonujemy 10-20 cm. nad kolanem. Podudzie tak samo tylko poniżej kolana. Kończyna górna: ramię10-20 cm. powyżej łokcia, przedramię10-20 cm. poniżej łokcia. Pomiaru kontrolnego dokonujemy ok. 2 tyg. po rozpoczęciu zabiegów (można codziennie) Uwaga! Efekty możemy zobaczyć po 3 tyg.
Na jednym zabiegu skupiamy się na jednej części ciała. Przed masażem izometrycznym pow. 2-3 wykonujemy skrócony masaż klasyczny. Na zakończenie masażu izometrycznego wykonujemy dużo roztrząsania i głaszczenia. W przerwie również wykonujemy techniki głaskania, roztrząsania, ugniatania. Techniki masażu izometrycznego i siła ich działania: oklepywania są słabsze, ugniatania, rozcierania (najmocniej.) Masażysta do tego typu masażu powinien mieć bardzo dobrą kondycję fizyczną.
skurcz izometryczny -jest to taki skurcz, w którym przyczepy mięśnia nie zbliżają się do siebie i nie ma ruchu w stawie.
Czas trwania skurczu: 3-10 sek.
Czas rozkurczu taki sam co skurczu.
Pozycje napięciowe:
-czworoboczny łuk, podciągamy palce ze zgięciu w kostce, kolano dociskamy do podłoża (leżąc na plecach)
-podudzie leżąc na brzuchu jw. (palce podciągamy).
-tył uda (unosimy nogę, kolano proste) pośladki (unosimy nogę i delikatnie w bok), ręce (amen), brzuch (kładziemy się nogi na podłogę po kątem 90 delikatnie podnosi się klatka piersiowa do łopatek)
Masaż izometryczny zmniejsza obwody tłuszczowe przez upchnięcie tkanki tłuszczowej w przestrzeniach między komórkowych. Stosuje się go również w celu walki z zanikami mięśniowymi, zwiększenia siły i masy mięśniowej, jako uzupełnienie treningu.

Wybrane masaże przyrządowe

Masaż podciśnieniowy

Urządzenia stosowane do tego masażu umożliwiają ścisłe dawkowanie i kontrolowanie jego siły. Można również stosować go na różne okolice ciała dzięki użyciu ssawek różnej wielkości. Dzięki temu ten typ masażu ma szerokie zastosowanie lecznicze jak również jest możliwe zastosowanie go w niektórych stanach fizjologicznych (odnowa biologiczna, kosmetyka). Masaż ciała przy użyciu nowoczesnej aparatury wykonywany jest przez fizjoterapeutę. Efektem zabiegów jest lepsze ukrwienie skóry, w konsekwencji lepsze odżywienie, napięcie, szybsze spalanie tłuszczu i odprowadzanie nagromadzonej wody ( np. cellulit, obrzęki).W wyposażeniu znajdują się 4 różnej wielkości głowice zabiegowe. Konstrukcja głowic uniemożliwia dostęp powietrza i gwarantuje właściwą 100% mobilizację tkanek. Masaż oddziałuje na skórę i podskórną tkankę łączną. Technika masażu pozwala na wyeliminowanie nagromadzonej tkanki tłuszczowej, stymuluje układ krwionośny i limfatyczny, wzmaga wydalanie zbędnych produktów przemian materii. Zabieg wywołuje efekt złuszczania warstwy rogowej naskórka oraz stymuluje krążenie w obrębie skóry właściwej. Zabieg wspomaga leczenie uszkodzeń tkanki łącznej takich jak blizny i i rozstępy. Zmniejsza obrzęki eliminuje nieregularności. Pacjent do zabiegu zostaje ułożony w wygodnej pozycji; część ciała poddawana terapii winna być wsparta, odsłonięta i rozluźniona, terapeuta informuje pacjenta o celu wykonywanego zabiegu i odczuciach, jakie powinien odbierać podczas zabiegu.

Endermologia:
Masaż wykonywany na całym ciele przy użyciu głowicy wyposażonej w dwie ruchome rolki. Ciało pokrywane jest specjalnym trykotem, który zwiększa poślizg głowic i chroni skórę przed uszkodzeniem. Metoda ta walczy z cellulitem, poprawia ukrwienie komórek, a także usuwa nadmiar wody z komórek. Masaż wykonywany jest w sesjach 10 zabiegów, jeden do dwóch tygodniowo. Uzupełnieniem masażu mogą być inne zabiegi modelujące sylwetkę.

Presoterapia - masaż pneumatyczny:
Jak sama nazwa wskazuje jest to masaż wykonywany za pomocą specjalnej pompy oraz mankietów pneumatycznych. Polega na naprzemiennym wtłaczaniu powietrza do specjalnie skonstruowanych mankietów (dla kończyn) i jego wypuszczanie w odpowiednich proporcjach czasowych. Zmieniając kolejność, cykle i stopień napełnienia poszczególnych komór mankietu możemy uzyskać różne efekty terapeutyczne. Głównym zadaniem masażu jest poprawa krążenia żylnego oraz limfatycznego. Działa poprzez uciski na układ limfatyczny i krwionośny. Silnie pobudza układ limfatyczny do zasilania organizmu w tlen i substancje odżywcze usuwając przy tym toksyny, które przyczyniają się do powstawania cellulitu. Masaż pneumatyczny ma zastosowanie również w rehabilitacji po mastektomii, w celach odchudzających, zwalcza cellulitis, wygładza i polepsza strukturę skóry. Celem masażu pneumatycznego jest szybkie usunięcie chłonki z zajętej kończyny. Specjalnie skonstruowany rękaw pneumatyczny wytwarza zmienne ciśnienie w formie cyklicznych faz. Kolejne komory mankietu wywierają nacisk na stopę, następnie na podudzie i udo, powodując tym samym przemieszczanie zastoinowej limfy. Siła nacisku zależy od rodzaju obrzęku i tolerancji chorego na ucisk. Masaż pneumatyczny nie może być bolesny ani powodować dyskomfortu.

Masaż wibracyjny

Źródłem wibracji stosowanej w masażu są najczęściej ręczne aparaty wibracyjne napędzane prądem elektrycznym, sprężonym powietrzem lub ciśnieniem wody. Masaż wykonywany jest za pomocą przyrządów wytwarzających drgania, które są przenoszone na masowaną tkankę. W efekcie dochodzi do zmniejszenia napięcia mięśni oraz poprawy ukrwienia tkanki(np.: masaż na stole wibracyjnym)

Wybrane masaże w środowisku wodnym

Masaż podwodny z koloroterapią Caracalla I i II - Zbiór technik i metod oddziaływania na zachowanie człowieka, przy użyciu odpowiednio dobranych kolorów. Pomaga w niwelowaniu problemów, z którymi boryka się organizm każdego człowieka, zwłaszcza w zakresie: obniżonej odporności, przeciwdziałania alergiom, usuwania depresji, zaburzeń snu, poprawy pracy układu krążenia, regulacji przemiany materii. Zabieg polega na kąpieli z hydromasażem, wzbogaconym strumieniem pęcherzyków powietrza, z efektem zmieniających się sekwencjami ośmiu kolorów światła.

Masaż podwodny to zabieg hydroterapeutyczny, mający za zadanie rozluźnienie określonych partii mięśni oraz przekrwienie tkanek. Ten rodzaj leczniczej terapii wykonywany jest w specjalnie przygotowanych do tego celu wannach lub kabinach prysznicowych, wyposażonych w różnego rodzaju bicze wodne. Masaż podwodny stosuje się m.in: w leczeniu chorób zwyrodnieniowych stawów kręgosłupa, stanach pourazowych; nerwicach, zanikach mięśniowych; nerwobólach, otyłości i innych. Profesjonalnie wykonany zabieg powinien trwać ok. 15 minut, a temperatura wody nie powinna przekraczać 38 stopni.

Masaż natryskowy - wykonuje się go pod dość znacznym ciśnieniem (1.5-3 atm.) w pozycji stojącej pacjenta w odległości ok. 4 m od katedry natryskowej. Katedra natryskowa umożliwia regulację ciśnienia strumienia wody o zmiennej temperaturze. Strumień wody jest kierowany na pacjenta przez krótki gumowy wąż zakończony nasadką o średnicy ok. 1 cm. Dzięki specjalnemu urządzeniu zainstalowanemu w katedrze strumień wody można automatycznie przerwać i wyłączyć, przez co uzyskuje się uderzenia bicza wodnego. Wykonywany z zastosowaniem 2-3 atm. nosi nazwę natrysku szkockiego. Do wykonywania tego zabiegu używa się na przemian wody gorącej i zimnej. Wodę o temperaturze 37-42` C stosuje się przez pół do jednej minuty następnie przez kilka sekund stosuje się wodę zimną o temperaturze 10-15 C. Po kilkakrotnych zmianach (czas zabiegu ok. 3 min.) masaż należy zakończyć ciepłym natryskiem. Zabiegi te pobudzają krążenie, oddychanie i przemianę materii, wpływają stabilizująca na układ nerwowy. Zmniejszają cellulit są wskazane dla osób z nadwagą.



Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
7967
7967
7967
7967
7967
7967
7967
praca-magisterska-wa-c-7967, Dokumenty(2)

więcej podobnych podstron