sprężyna karabińczyka liny wyciągającej znajdowała się po stronie przeciwnej niż drzwi samolotu;
po zaczepieniu karabińczyka bezpiecznik uniemożliwiał jego wypięcie;
lina wyciągająca (przedłużacz) nie przebiegała pod szyją lub ręką żołnierza, i nie zaczepiała o pokrowiec spadochronu głównego i zapasowego;
nadmiar liny wyciągającej lub przedłużacza założyć pod ściągacz gumowy lub ściągacz gumowy wyłogu pokrowca.
Z chwilą nabrania wysokości przed dojściem samolotu nad punkt zrzutu włączony zostanie sygnał żółtym światłem i krótkim dźwiękiem syreny. Instruktor pokładowy podaje żołnierzom komendę „Przygotować się”. Na tę komendę żołnierze wstają z miejsc, składają siedzenia i ustawiają się w dwóch rzędach twarzą w kierunku ogona samolotu. Przyjmują pozycję do opuszczenia samolotu. W samolocie AN-2 pozycja do skoku zależy od stosowanego systemu otwarcia spadochronu. Gdy spadochron otwierany jest samoczynnie to skoczek staje przed drzwiami w wykroku lewą nogą do przodu. Lewą ręką podtrzymuje spadochron zapasowy od dołu a prawą dociska go do ciała. Pochyla tułów do przodu obserwując komendy instruktora pokładowego (rys 110a). Przy użyciu spadochronu z dwustopniowym otwarciem (stabilizacją), skoczek prawą ręką obejmuje uchwyt wyzwalający wraz z taśmą uprzęży, lewą zaś podtrzymuje spadochron zapasowy (rys. 110b).
Nie wolno trzymać ręki na uchwycie wyzwalającym spadochronu zapasowego, by w momencie wyskoku nie wyciągnąć go odruchowo, gdyż przedwczesne otwarcie spadochronu może skomplikować proces otwarcia czaszy głównej.
Opuszczanie pokładu samolotu AN-2 odbywa się przez drzwi boczne na komendę „Skok” (zielone światło, ciągły dźwięk syreny). Po otrzymanym sygnale instruktor pokładowy podaje komendę do opuszczenia samolotu. Skoczkowie pochylają się do przodu, zginając się w tułowiu, energicznie oddzielają się od pokładu, odbijając się z lewej nogi pod kątem 90° do osi podłużnej lecącego samolotu. W momencie oddzielenia natychmiast łączą nogi podciągając kolana pod spadochron zapasowy (rys. 111). Następni żołnierze potokiem podchodzą do drzwi wykonując czynności identyczne jak pierwszy. Częstotliwość opuszczania samolotu jest równa jednej sekundzie. Przy oddzielaniu się od pokładu samolotu należy zwrócić uwagę na dokładne wycelowanie w otwór drzwi. Zdarzają się bowiem wypadki uderzenia barkiem z rozpędu w krawędź drzwi, po czym skaczący traci pozycję za samolotem. Stwarza to przesłankę do wadliwego otwarcia spadochronu. W czasie oddzielenia się od pokładu nie wolno:
trzymać się liny wyciągającej lub przedłużacza;
opóźniać wyskoku;
popychać lub wyprzedzać poprzednika;
omijać leżącego
Przedstawione zdarzenia mogą zakłócić proces otwarcia spadochronu, opóźnić zrzut, zwiększyć odstępy w wylocie, a więc i rozrzut lądujących żołnierzy.
Po starcie na wysokości 200m instruktor pokłądowy podaje komendę zapiąć karabińczyki. żołnierze zapinają swoim poprzednikom karabińczyki osłon spadochronów stabilizujących bezpośrednio do lin desantowych. Bezpiecznki karabińczyków zwrucone są do środka przedziału desantowego. Następnie instruktor pokładowy wspólnie z pomocnikiem sprawdzają wykonanie czynności, a ostatnim żołnierzom siedzącym w obydwu rzędach przu kabinie pilotów osobiście zapinają karabińczyki osłon spadochronów stabilizujących.
Z chwilą nabrania wysokości na 2 minuty przed dolotem samolotu nad punkt zrzutu podany jest sygnał żółtym światłem. Instruktor pokładowy podaje komendę „Przygotować się”. Na tę komendę żołnierze wstają z miejsc, składają siedzenia, wkładają pod prawy wyłóg pokrowca lużną część piór spadochronu stabilizującego i ustawiają się w dwóch żedach tważą do luku. Żołnierze lewego rzędu zajmują miejsca w środku przedziału desantowego między taśmami transportera. Pierwszy skoczek staje metr od barierki luku desantowego. Prawy rząd przesówa się w bok, bliżej burty.
Wszyscy skoczkowie przyjmują pozycję do opuszczenia samolotu. Stają w wykroku na rozstawionych nogach i pochylają tułów do przodu. Prawą ręką obejmują uchwyt wyzwalający wraz z taśmą uprzęży, lewa zaś podtrzymuje spadochron zapasowy. Po otrzymaniu sygnału (zielonym światłem) instruktor pokładowy podaje komendę „Skok”, otwierając jednocześnie bramkę luku desantowego. Podczas oddzielania się od pokładu żołnierz odbija się z progu luku lewą lub prawą nogą. Po oddzieleniu się należy złączuć nogi i kolana pdciągnąc mocno pod spadochron zapasowy, przyjmując zwartą sylwetkę. Ustawienie ciała - twarzą do ziemi w tzw. pozycji choryzontalnej (rys. 114).