Turystyczne walory rzeźby powierzchni ziemi
Tematyka wykładów
Istota geomorfologii
Rzeźba endogeniczna
Wietrzenie skał
Stok i procesy stokowe (denudacyjne)
Rzeźba fluwialna - rzeki i doliny rzeczne
Rzeźba lodowcowa
Rzeźba eoliczna
Rzeźba wybrzeży morskich
Podstawy waloryzacji rzeźby
Literatura:
Mieczysław Klimaszewski GEOMORFOLOGIA wyd. Naukowe PWN
Rajmund Galon Formy Powierzchni Ziemi WSIP
Andrzej Witt Krzysztof R. Borówka Rzeźba Powierzchni ziemi wyd. KURPISZ
Piotr Kłysz, Janusz Skoczylas Oblicze naszej planety, czyli Geologia i Geomorfologia w zarysie Wyd. Naukowe UAM
Krzysztof Kożuchowski Walory Przyrodnicze w Turystyce i Rekreacji wyd. Lurpisz
Istota geomorfologii - definicje
Definicja etymologiczna (od greckiego źródłosłowu): „Nauka o formach powierzchni ziemi.”
Definicja nowoczesna (w Polsce sformułowana przez M. Klimaszewskiego, R. Galona i S. Kozarskiego) - dynamiczne traktowanie rzeźby:(Analiza definicji)
„Nauka o formacjach powierzchni ziemi, kształtujących je procesach, ich genezie i rozwoju”
Miejsce geomorfologii w systemie nauk o ziemi
Główne dziedziny badań geomorfologii
Wg M. Klimaszewskiego
Opisa form powierzchni Ziemi - morfografia
Pomiar form powierzchni Ziemi - morfometria
Określenie pochodzenia form powierzchni Ziemi - Morfogeneza
Oznaczenie wieku form powierzchni Ziemi - Morfochronologia
Wg A. Goudiego:
Geomorfometria i analiza map. Gł hipsometrycznych
Badania podłoża geologicznego (właściwości fizykochemiczne materiału skalnego)
Badania procesów geomorfologicznych
Badania ewolucji krajobrazów morfologicznych
Wg S. Kozarskiego
Podejście historyczne ( w sensie przyrodniczym, w skali geologicznej): ewolucja rzeźby
Podejście funkcjonalne (współczesne procesy morfogenetyczne i reakcja podłoża geologicznego
Inne kryteria wydzielania kierunków badawczych
Geomorfologia strukturalna a geomorfologia klimatyczna
Metodologia i metodyka badań geomorfologicznych
Ogólna metodologia badań
Ogólna formuła metodologiczna:
Hipoteza (przypuszczenia naukowe , hipotezy robocze)
Dowód (suma faktów)
Teza (koncepcja, teoria)
Adekwatność koncepcji na podstawie sumy faktów
Losy hipotezy: rozbudowa, modyfikacja, obalenie
Postępowanie dedukcyjne i indukcyjne
Szczegółowa metodologia badań geomorfologicznych
Schemat badań w geomorfologii nawiązujący do 3 ogniw funkcjonowania środowisk morfogenetycznych
Czynnik geomorfologiczny:
Komponent lub zjawisko środowiska przyrodniczego warunkujące funkcjonowanie procesów geomorfologicznych: są to grawitacja, woda, lód i śnieg oraz wiatr.
Proces geomorfologiczny (morfologiczny, morfogenetyczny)
Forma rzeźby (zespół form, krajobraz morfologiczny)
Procesy morfologiczne są podporządkowane czynnikom morfologicznym, przykładowo:
Czynnik: wiatr
Podporządkowane procesy geomorfologiczne: erozja rzeczna, spłukiwanie, abrazja morska
Triada metodologiczna geomorfologii dynamicznej - sposób postępowania określonego przez 3 podstawowe obiekty badawcze geomorfologii.
Formy powierzchni ziemi - badanie form
Osady (korelacyjne) - badanie osadów
Procesy geomorfologiczne - badanie procesów
Czas w geomorfologii
Zasada aktualizmu geologicznego Lyella („teraźniejszość kluczem do przeszłości”)
Podejście badawcze: przeszłość (paleogeografia) - teraźniejszość - przyszłość- przyszłość
Znaczenie analiz porównawczych
Porównywanie stref morfo klimatycznych
Planetologia porównawcza: porównywanie cech rzeźby planet i księżyców litą powierzchnią
Podstawowe metody badań geomorfologicznych - schemat
Terenowe:
Obserwacja jakościowa
Pomiary terenowe
Eksperymenty polowe
Laboratoryjne
Analiza próbek terenowych
Eksperyment laboratoryjnych
Kameralne
Analiza materiałów teledetekcyjnych
Analiza i synteza danych terenowych
Teoretyczne
Rzeźba endogeniczna
Źródła energii na powierzchni ziemi
Energia słoneczna (podstawowe źródło procesów klimatycznych i geomorfologicznych)
Energia Grawitacyjna (polaczenie sił: siła przyciągania między ziemią a innymi ciałami, siła odśrodkowa ruch obrotowy ziemi, inne ciężkie ciała księżyc i słońce
Energia Geotermiczna
Ep=mgh
Procesy wewnętrzne (endogeniczne) i procesy zewnętrzne (egzogeniczne)
Diastrofizm i jego skutki w ogólnym krajobrazie morfologicznym ziemi
Diastrofizm: ruchy skorupy ziemskiej prowadzące do powstania nierówności powierzchni Ziemi (deformacje - trwałe a nie czasowe odkształcenia; źródło ruchów - energia geotermalna: ruchy powolne i gwałtowne)
Ruchy powolne SKORUPY ZIEMSKIEJ np. rychy epejrogeniczne (lądotwórcze ruchy pionowe) ruchy talassogeniczne , ruchy górotwórcze (orogeniczne)
Ruchy gwałtowne SKORUPY ZIEMISIEKJ np. trzęsienia ziemi, wulkanizm
Ruchy epejrogeniczne, górotwórcze i trzęsienia ziemi powodują deformację mas skalnych
Deformacje ciągłe
Fałdy
Fleksury
Płaszczowiny
Trzesienia ziemi: efekty morfologiczno - strukturalne
Nowe uskoki
Szczeliny ziejące
Przesunięcia poziome serii skalnych
Wulkanizm : zróżnicowanie procesów i skutków morfologiczno - strukturalnych
Powolne procesy wulkaniczne (wulkanizm wylewny): głownie lawy zasadowe o niskiej lepkości (np. bazaltowe)
Skutki morfologiczno - strukturalne:
- wulkanizm punktkowy (centralny):
Wulkany stożkowe typu tarczowego (wulkany tarczowe)
- wulkanizm szczelinowy (linijny, linearny):
Pokrywy wulkaniczne (trapy lub tarcze wulkaniczne)
Gwałtowne procesy wulkaniczne )
(wulkanizm eksplozywny) głownie lawy kwasne o dużej lepkości
Skutki morfologiczno - strukturalne:
- wulkany stożowe typu warstwowego (wulkany warstwowe, inaczej stratowulkany lub wulkany złożone)
- kopuły wulkaniczne
Odpornść skał na niszczenie przez czynniki zewnętrzne
WYKŁAD II
Rzeźba powierzchni ziemi jako wyraz równowagi pomiedzy siłami morfogenicznymi - endogenicznymi i egzogenicznymi - a oporem materiału, na który te siły działają
Czynnikiem oporu w systemach geomorfologicznych jest litologia
Wpływ różnej genezy skał na zróżnicowanie powierzchniowej cześć litosfery pod względem składu chemicznego mineralogicznego i wytrzymałości wewnętrznej na działanie czynników zewnętrznych
Podział skał ze względu na pochodzenia - magmowe, osadowe i metamorficznej skalach o większej odporności na działanie czynników modelujących tempo niszczenia skał jest powolne, w skałach o małej odporności - szybkie, stąd na obszarach o zróżnicowanej budowie petrograficznej występuje urozmaicona rzeźba
Odporność skał na działanie czynników modelujących zależy od składu mineralnego danej skały od jej struktury i tekstury, od uławicenia i od uszczelniania
Odporność bezwzględna i względna skał
Odporność bezwzględna - ogólny szereg odporności skał (Birkeland, 1974): kwarcyt - czert - granit - bazalt - piaskowiec - mułowiec - dolomit - wapień
Odporność względna (geomorfologiczna) - uwzględnienie wpływu warunków klimatycznych na zachowanie skał (przykład skały wapiennej w klimacie gorącym suchym i gorącym wilgotnym - odporność skały na różne typy wietrzenia)
Wietrzenie skał
Wietrzenie skał - to całokształt zmian fizycznych i chemicznych dokonujących się w skale wówczas gdy jest ona wyeksponowana na działanie atmosfery hydrosfery i biosfery naturalny proces rozdrabniania skał czyli zmniejszania ich zwięzłości i spoistości.
Wietrzenie obejmuje cienka przypowierzchniowa warstwę litosfery zwaną strefą wietrzenia.
Halmyroliza wietrzenie nadmorskie
Czynniki wietrzenia:
Promieniowanie słoneczne, decyduje o zróżnicowaniu temperatury na powierzchni Ziemi
Obecność wody
Obecność gazów, głownie tlenu atmosferycznego i dwutlenku węgla
Świat roślin i zwierząt
Czynniki wpływające na tempo wietrzenia:
Warunki klimatyczne, głownie temp i wilgotność
Budowa podłoża skalnego (sklad mineralny, ułożenie skał oraz ich porowatość i uszczelanie)
Ukształtowanie terenu
Świat organizmów żywych głownie szata roślinna
Typy wietrzenia: fizyczne (mechaniczne) i chemiczne niekiedy wydziela się wietrzenie biologiczne
Wietrzenie fizyczne(mechaniczne) - rozpad dezintegracja skały rozpadają się na coraz drobniejsze okruchy bez zmiany składu chemicznego
Odmiany wietrzenia fizycznego:
Wskutek nasłonecznienia (insolacji)
Warunki wietrzenia insolacyjnego
Postacie wietrzenia insolacyjnego:
Rozpad ziarnisty(dezintegracja granulowana)
Rozpad blokowy (dezintegracja blokowa)
Eksfoliacja (łuszczenie się skał)
Wskutek zamrozu
Wskutek mechanicznego działania soli
Wskutek wysychania
Wskutek mechanicznego działania organizmów roślinnych i zwierzęcych
Wietrzenie chemiczne - skały rozkładają się tzn zmienia się ich skład chemiczny (powstają nowe związki chemiczne)
Odmiany wietrzenia chemicznego:
Uwęglanowienie
Utlenienie
Uwodnienie
Redukcja
Wietrzenie biologiczne
Pokrywa zwietrzelinowa:
Stanowi produkt wietrzenia
Umożliwia kształtowanie
Na stokach umożliwia grawitacyjne przemieszczanie materiału skalnego czyli procesy stokowe
klimat a wietrzenie
klimat zimny powoduje wietrzenie fizyczne typu zamrozu
klimat gorący ale słuch powoduje insolację
klimat gorący wilgotny powoduje brak występowania wietrzenie fizycznego
Stok i procesy Denudacyjne:
Ogólne zasady denudacji:
Procesy wietrzenia i pokrywy zwietrzelinowe umożliwiają denudację
Denudacja zespół procesów przemieszczania produktów wietrzenia (pokrywy zwietrzelinowej) oraz przypowierzchniowych utworów skalnych pod wpływem siły ciężkości
Zróżnicowanie hipsometrii obszarów kontynentalnych przyczyną istnienia stoków
Stok - każdy fragment powierzchni ziemi nachylony pod katem większym od 0*
Ściany skalne - stoki o nachyleniu 90* lub zbliżonym
Rozwój ścian skalnych:
Procesy odpadania i obrywania
Formy rzeźby: wały usypiskowe, rynny korozyjne, stożki usypiskowe
Ruch materiału skalnego na stokach różnych od ścian skalnych
Przyczyny ruchu materiału
Typy procesów osuwanie, spełzywanie, spływanie, spłukiwanie
Denudacja = ruchy masowe+spłukiwanie
Procesy na stokach młodocianych (na ścianach i na stokach stromych) i na stokach dojrzałych (na stokach o mniejszych katach nachylenia)
Podział procesów stokowych ze względu na ich tempo:
Procesy szybkie
Procesy powolne
Baza denudacyjna: absolutna, dolna, lokalna
3 procesy składowe (funkcjonujące we wszystkich środowiskach rzeźbotwórczych:
Erozja(działalność niszcząca)
Transport (tranzyt)
Akumulacja (działalność budująca
Proces odpadania
Aktywny na stokach młodocianych
Grawitacyjne przemieszczenie materiału skalnego w dół
Transport drogą powietrzną - brak efektów morfologicznych
Skutki akumulacyjne: hołdy usypiskowe
Proces obrywania
Mechanizm podobny do odpadania
Różnica ilościowa
Na stokach różnych od ścian i przy zróżnicowanej odporności budujących je skał powyższe procesy są skoncentrowane przestrzennie tworząc następujące formy rzeźby
Erozyjne: rynny korozyjne (tatrzańskie żleby)
Akumulacyjne: stożki usypiskowe (tatrzańskie piargi)
Na stokach różnych od ścian ruch materiału skalnego następuje w przypadku zachowania równowagi miedzy ciężarem pokrywy zwietrzelinowej a tarciem o podłoże.
Podstawowe przyczyny bezpośrednie ruchu materiału po stoku
Główne procesy:
Osuwanie - szybki, gwałtowny
Spełzywanie - powolny
Spływanie - b, często gwałtowny, niekiedy powolny
Spłukiwanie - tempo zależy od nachylenia stoku
Procesy osuwania
Proces gwałtowny
Bezpośrednie bodźce osuwania materiału
Efekt procesu: osuwisko
Formy składowe osuwiska: nisza osuwiskowa, rynna osuwiskowa, język osuwiskowy
Typy osuwisk: strukturalne(konsekwentne), ściągające(insekwentne)
Proces spełzywania
Proces powolny
Bezpośrednie przyczyny spełzywania
Główne objawy procesu: kasy stokowe, wykrzywienie się pni drzew, odchylnie się od pionu słupów telefonicznych
Proces spływania
Upłynnienie gruntu
2 odmiany procesu w zależności od klimatu:
Spływy w klimacie gorącym wilgotnym: cieczenie (pod pokrywą roślinną)
W klimacie zimnym: soliflukcja(sezonowe odmarzanie trwałej zmarzliny)
Podstawowe formy rzeźby:
girlandy soliflukcyjne
loby soliflukcyjne
terasy soliflukcyjne
Proces spłukiwania
Istota spłukiwania
Znaczenie szaty roślinnej (uwarunkowania klimatyczne)
2 podstawowe typy spłukiwania:
Bruzdowe(linijne, skoncentrowane)
Powierzchniowe(pokrywowe, rozproszone)
Na stokach wypukło - wklęsłych: w górnej części dominuje spłukiwanie powierzchniowe a w dolnej bruzdowe.
Procesy fluwialne i kształtowanie dolin rzecznych
Uwagi ogólne:
Klimatyczne uwarunkowanie istnienia rzek (opad>parowanie + inflirtacja)
2 typy rzek ze względu na usytuowanie obszaru zlewni w stosunku do obszaru zasilania (alimentacji)
Rzeki autochtoniczne: zasilane na całej długości danej rzeki
Rzeki allochtoniczne: rzeki „karmione” w innym obszarze
Organizowanie się sieci rzecznej:
Łańcuch przekształceń spływu wody opadowej
Woda opadowa
Spływ powierzchniowy (pokrywowy)
Spływ linijny (bruzdowy)
Strugi wodne
Strumienie i cieki (zasilanie również przez wody podziemne)
Rzeki (= zorganizowany spływ linijny, zasilanie - j.w. )
Granice działalności rzeki:
Górna: źródło
Dolna: ujście (=baza/podstawa/erozja)
Absolutna i lokalna (barwa lokacyjna)
Energia rzeki i spływy wody w korycie rzecznym
Energia potencjalna i kinetyczna rzeki
Praca rzeki = energii kinetycznej, zależnej od masy i prędkości wody uwarunkowanej spadkiem terenu
Wykorzystywanie przez rzekę największych spadków
Rozkład siły ciężkości w korycie rzecznym
Zależność między rozkładem energii kinetycznej a prędkościa wody w korycie rzecznym
Typ spływu wody:
Warstwowy (laminarny)
Burzliwy (turbulencyjny)
Śrubowy
3 podstawowe rodzaje działalności morfologicznej rzek
Działalność transportowa
Erozyjna
Akumulacyjna
2 kategorie transportu rzecznego
Transport substancji rozpuszczonych (roztwór)
Transport części stałych
Trojaki sposób transportu części stałych:
W zawieszeniu (suspensja)
Przez skoki (saltacja)
Przez toczenie i ślizganie
Działalność erozyjna
3 typy erozji rzecznej:
Wgłębna (denna
Boczna
Wsteczna
W utworach luźnych (klasycznych): przez rozmywanie
W utworach litych: przez korazję (= drążenie)(środowisko fluwialne)
Trojaki sposób erozji (gł wgłębnej) w skałach litych:
Korazja
Korazja z eworsją
Korazja połączona z kawitacją
Efekty morfologiczne erozji wgłębnej
Rynny korozyjne
Kociołki eworsyjne
erozja boczna: atakowanie ścian koryta rzecznego przez nurt rzeki › powstawanie zaklęsłości > tworzenie koryta krętego, a następnie meandrowego; koryta utrzymują prosty kierunek na długości najwyżej 10 szerokości koryta;
typ koryt rzecznych:
prostolinijne (proste, prostoliniowe)
kręte, w tym meandrowe)
roztopowe (błądzące, zdziczałe, warkoczowa te)
anastomozujące
działalność akumulacyjna rzek
akumulacja funkcją utraty energii (> zdolności transportowej)
przyczyny akumulacji:
gwałtowne załamanie spadku rzeki
uchodzenie rzeki do zbiornika wodnego
zmniejszanie się objętości przepływu rzeki
podstawowe formy akumulacyjne: łachy, mielizny, kępy, delty, terasa zalewowa (rozwój pionowy i poziomy)
doliny rzeczne
doliny rzeczne powstają przez współdziałanie erozji rzecznej i denudacji;
typy dolin rzecznych:
przy samej erozji i ograniczonej denudacji > jary, gardziele, kaniony
najprostsza forma doliny rzecznej: wcios, dolina wciosowa V-kształtna;
doliny płaskodenne - odmiany
dolina z terasą zalewową
wrodzona - pradolina
dolina z zasypania
doliny nieckowate
doliny meandrowe
przełomy rzeczne
terasy rzeczne
delty: proste, złożone, schowane, wysunięte
przełomy rzeczne
Termin
Przełom rzeczny dolina przełomowa; zwężony odcinek doliny rzecznej o stromych zboczach przecinających pojedyncze wzniesienie obszar wyżyny lub górski
Typy genetyczne
antecedentny - powstaje , gdy obszar o wykształconej rzeźbie fluwialnej podlega tektonicznemu dźwiganiu lub górotwórczemu wypiętrzaniu przy ruchach powolnych rzeka nadąża z pogłębieniem koryta i doliny, intensywnie rozcinając powstające pasmo górskie lub inną wyniosłość przy zbyt szybkim podnoszeniu terenu do rozerwania rzeki
epigenetyczny (=”narodzony po” /niem.: nachgeboren” F. Richthoffrn/) powstaje w wyniku wcinania się rzeki w pokrywę osadów mało odpornych a po jej rozcięciu w pogrzebane pod nią wzniesienia zbudowane ze skał bardziej odpornych których nie można ominąć ze względu na wcześniejszy przebieg doliny z fazy swobodnej erozji
regresyjny (kaptażowy z erozji wstecznej - powstaje w następstwie rozciągania grzbietu górskiego wskutek intensywnej erozji rzeki lub dwóch rzek spływających z przeciwległych stoków grzbietu i kaptażu jednej rzeki przez druga
przelewowy - efekt rozciągania przeszkody terenowej która blokuje dolinę rzeczna( język osuwiskowy, materiału obrywu , wał morenowy, rygiel skalny, zastygły strumień laty itp.) przez spiętrzone i przelewające się wody rzeczne;
odziedziczony (polodowcowy, nizinny P. Woldstedt) - odcinek doliny rzecznej przerywający ciąg moreny czołowej w miejscu gdzie ten ciąg był rozcięty przez rzekę lodowcową; po deglacjacji to pierwotne rozcięcie zostało wykorzystane przez normalną rzekę
Pozorny (strukturalny)
Rzeźba lodowcowa( glacjalna)
na obszarach zimnych pracę wód zastępują częściowo lód ( lodowce, lądolody)
metamorfoza śniegu : -> firn ( nacisk statyczny) -> lód lodowcowy
uwarunkowania klimatyczne i topograficzne powstawania lodowców
granica wiecznego śniegu : linia trwałej akumulacji śniegu ( powyżej- akumulacja, poniżej - ablacja), ablacja= topnienie + sublimacja
podział pojedynczego lodowca na części o różnym bilansie procesów akumulacyjnych i ablacji, który określa dynamikę tych części
pole firnowe : akumulacja> ablacja
język lodowcowy: akumulacja< ablacja
bilans ww. procesów decyduje o dynamice czoła lodowca
alimentacja = ablacja - czoło stagnuje
alimentacja >ablacja - ruch pozytywny czoła
alimentacja <ablacja - recesja czoła
podział lodowców ( kryterium - stosunek do istniejącej rzeźby)
lodowce podporządkowane rzeźbie
lodowce karowe
lodowce dolinne
lodowce piedmontowe
lodowce turkiestańskie (nie posiadają pól firnowych, karmione poprzez lawiny schodzące ze zboczy)
lodowce niepodporządkowanie rzeźbie
lądolody
lodowce fieldowe ( norweskie)
procesy morfologiczne związane z działalnością lodowców lądolodów)
działalność przeobrażająca
akumulacja
Transport materiału skalnego w lodowcu
Znaczenie wietrzenia fizycznego ( zamróz)
Materiał skalny występujący w lodowcu = morena
Źródła materiału morenowego:
1.materiał ze zwietrzałych skał
2.materiał z podłoża
materiał zwietrzelinowy pokrywający obszar transgresji lodu
materiał odrywany przez poruszający się lód od skały lite (= egzaracja)
typy moren:
morena powierzchniowa
morena boczna ( często material z lawiny)
morena środkowa
morena czołowa
morena wewnętrzna
morena denna
duża gęstość lodu powoduje , że nie ma sortowania materiału wg wielkości
Erozja lodowcowa
główny proces - egzaracja ponadto, wygładzanie i szlifowanie
podstawowe efekty morfologiczne erozji lodowcowej:
rysy i bruzdy lodowcowe
wygłady lodowcowe
mutony ( inaczej barańce) i rynny międzymutonowe
misy i rynny lodowcowe
Rzeźba eoliczna
Rzeźba eoliczna jest efektem morfologicznej działalności wiatru
Podstawowe czynniki rzeźbotwórczej działalności wiatru
Energia kinetyczna wiatru, wynikająca przede wszystkmi z jego prędkości, decyduje o jego sile i gwałtowności
Charakter kontaktu wiatru z podłożem: szorstkość podłoża względem przemieszującego się ośrodka gazowego powoduje zjawisko tarcia, wywołując zawirowania powietrza
Naciski aerodynamiczne wprawiają w ruch cząstki mineralne, zwłaszcza ziarna piasku i pyłu. Ruch cząstki mineralnej pod wpływem wiatru oznacza , że siły tarcia i przyciągania są mniejsze niż nacisk aerodynamiczny wiatru
Typy działalności wiatru: erozja, transport, akumulacja
EROZYJNA DZIAŁALNOŚĆ WIATRU
Podstawowe procesy:
Deflacja - wywiewanie luźnych cząstek mineralnych
Korazja eoliczna - mechaniczne działanie ruchomego piasku na podłoże
Główne efekty:
Misy, wanny lub niecki deflacyjne (formy bezodpływowe)
Bruk deflacyjny
Ostańce deflacyjne
Niecki korozyjne
Rynny (bruzdy) korozyjne
Jardangi
Graniaki
Grzyby, ambony skalne
TRANSPORT EOLICZNY
Materiał podatny na transport: piasek, pyły, materiał luźny, odsłonięty
Transport przez toczenie po powierzchni terenu (ruch rotacyjny)
Transport skokowy
Transport w zawieszeniu (supensji)
AKUMULACYJNA DZIAŁALNOŚĆ WIATRU
3 generacje akumulacyjnych form eolicznych:
Zmarszczki eoliczne (ripplemarki)
Wydmy
Draasy
3 grupy wydm:
Pustynne
Śródlądowe
Nadmorskie
Typy wydm na pustyniach piaszczystych(=ergach):(jak odróżnić obrazki)
Barchan
Wydma paraboliczna
Wydma poprzeczna
Wydma podłuzna
Wydma gwiaździsta
Typy wydm śródlądowych
Wydma paraboliczna
Wydma poprzeczna
Wydma podłużna
Rzeźba wybrzeży morskich
Sumaryczna długość wybrzeży morskich na kuli ziemskiej ok. 2 mln km
Wybrzeża strome i płaskie
Czynniki kształtujące wybrzeża morskie
Czynnik hydrologiczny (oceanograficzny)
Kipel klifowa
Kipel plażowa
Pływy morskie
Czynnik geologiczny
Czynnik antropogeniczny
Procesy brzegowe
Procesy niszczące
Abrazja
Bioerozja
Termo erozja
Procesy budujące
Formy brzegowe
Formy erozyjne
Klify (urwiska brzegowe, falezy)
Platformy abrazyjne
Kominy i łuki skalne
Formy akumulacyjne
Plaże
Mielizny przybrzeżne
Mierzeje
Bariery
Równie pływowe
Rafy
Typy wybrzeży morskich
Działalność Przeobrażająca lodowców
Głownu proces - erozja lodowcowa
Podstawowe skutki morfologiczne:
Cyrki lodowcowe (inaczej kary lub kotły lodowcowe)
Doliny walne (żłoby lodowcowe): dolina U-kształtna
Doliny wiszące
Działalność akumulacyjna lodowców
Typy akumulacyjnych form glacjalnych:
Wały moren bocznych
Wały lub pagórki moren czołowych
Wały moren czołowych spiętrzonych (góra dziewicza, moraska, gontniec pod Chodzieżą)
Równiny i wysoczyzny morenowe
Drumliny
Rola wód lodowcowych (fluwioglacjalnych)
Klasyfikacja wód lodowcowych(powierzchniowe, wewnątrzlodowcowe, polodowcowe)
Działalność erozyjna (erozja mechaniczna i termo erozja)
Fluwioglacjalne formy erozyjne:
Młyny lodowcowe (garnki lodowcowe)
Kotły eworsyjne
Rynny polodowcowe (doliny rynnowe)
Na przedpolu lodowca (lądolodu):
Doliny marginalne (rynny marginalne)
Pradoliny
Fluwioglacjalne formy akumulacyjne:
Stożki fluwioglacjalne
Sandry (równiny sandrowe)
Ozy
Kemy
Podstawy waloryzacji rzeźby powierzchni ziemi
Zasoby i walory turystyczne
Zasoby turystyczne - występujące obiektywnie elementy środowiska geograficznego, które dopiero po dokonaniu przez turystę odpowiedniej oceny mogą stać się walorami turystycznymi; zwane niekiedy „walorami potencjalnymi
Walory turystyczne - kategoria subiektywna, oznaczająca całość elementów środowiska naturalnego i elementów pozaprzyrodniczych (kulturowych, antropogenicznych), które są przedmiotem zainteresowania turystów i składają się na tzw. Atrakcyjność turystyczna danego miejsca miejscowości lub obszaru
Niektóre zasoby nie muszą być dla wszystkich turystów walorami
Obok walorów turystycznych o atrakcyjności turystycznej analizowanego regionu decydują:
Stan środowiska naturalnego
Ochrona środowiska naturalnego
Dostępność komunikacyjna
Klasyfikacja walorów turystycznych
Walory przyrodnicze
Rzeźba terenu
Sieć wód powierzchniowych
Klimat, szczególnie tzw. Bioklimat rekreacyjny, tzn bioklimat warstwowy powietrza („warstwy rekreacyjnej”) sięgającej 2m od powierzchni gruntu
Szata roślinna
Walory pozaprzyrodnicze (kulturowe)
Rzeźba jako element oceny zasobów i walorów turystycznych środowiska przyrodniczego
Podejście użytecznościowe(praktyczne) i podejście krajobrazowo - estetyczne
Podejście użytecznościowe - celem oceny jest określenie wartości (przydatności) rzeźby dla określonych form turystyki i rekreacji
Analiza cech rzeźby istotnych dla potrzeb turystyki:
Morfometria: wysokość bezwzględna, wysokość względna, nachylenie stoków, długość stoków, ekspozycja stoków
Procesy rzeźbotwórcze: korzystne/niekorzystne, analiza zagrożeń geomorfologicznych
Osady powierzchniowe: właściwości geotechniczne gruntów
znaczenie rzeźby dla turystyki kwalifikowanej: turystyka górska, wspinaczkowa, speleologia
turystyka rowerowa, samochodowa
podejście estetyczno -krajobrazowe - celem oceny jest okreslenie wartości całego krajobrazu geomorfologicznego lub jego części
ocena atrakcyjności wizualnej (geomorfologia estetyczna) ocena eksperta, pojedynczego turysty lub grupy turystów
dobór skali w analizach waloryzacyjnych
skale ilościowe - gdy kryterium oceny jest wyrażona w liczbach, np. metrach
jakościowe skale cyfrowe (metoda bonitacji punktowej)
ETAPY WALORYZACJI RZEŹBY TERENU
ETAP I
Klasyfikacja krajobrazów morfologicznych (typów rzeźby) na danym terenie
ETAP II
Grupowanie ww. krajobrazów w klasy ze względu na swoją przydatność dla turystyki i rekreacji
ETAP III
Bonitacja punktowa klas krajobrazów
ETAP IV
Określenie klas krajobrazowych w kategoriach atrakcyjności turystycznej
PRZYKŁADOWA KLASYFIKACJA KRAJOBRAZÓW MORFOLOGICZNYCH (TYPÓWRZEŹBY) NA DANYM TERENIE
Krajobraz równinny:
Wysoczyzna denno morenowa płaska
Równina sandrowa
Krajobraz falisty
Wysoczyzna denno morenowa falista
Równina tzw. Sandru dziurawego
Krajobraz pagórkowaty:
Wysoczyzna denno morenowa pagórkowata
Krajobraz kemowo-wytopiskowy
Krajobraz wzgórzowy:
Pagóry o wały czołowo morenowe
Krajobraz rynnowy:
Rynny subglacjalne (polodowcowe)
Rynny glacjalne
Krajobraz krawędziowy:
Zbocza ww. rynien
Progi strukturalne