Połączenia sworzniowe
Połączenia sworzniowe kwalifikowane są do grupy połączeń kształtowych pośrednich.
Łącznikiem w tych złączach jest grubszy, cylindryczny kołek, zabezpieczony przed wysunięciem się z łączonych elementów.
Typowe kształty sworzni stosowanych w konstrukcjach maszynowych pokazano na rys.1.
Ujęte normami PN-EN 22340:2000, PN-EN 22341:2000, PN-90-83009, PN-90/M-83007 są sworznie pełne:
- bez łba,
- z łbem walcowym małym lub dużym,
- z czopem gwintowanym,
- noskowe.

Rys.1. Wybrane typowe kształty sworzni maszynowych
Sworznie bez łbów, przed przesunięciem wzdłużnym, zabezpiecza się obustronnie podkładkami i zawleczkami lub pierścieniami osadczymi i zawleczkami.
Sworznie z łbem zabezpiecza się z drugiej strony w podobny sposób; albo samą zawleczką, albo podkładką i zawleczką (rys.2a.) albo też pierścieniem osadczym (rys.2b.).
Sworznie z czopem gwintowym, przed wysunięciem z łączonych elementów zabezpiecza nakręcona na nagwintowany koniec sworznia odpowiednio ustalona nakrętka.

Rys.2. Sposoby zabezpieczania sworzni
Sworznie najczęściej stosowane są w połączeniach ruchowych (wahliwych i przegubowych). Zabezpiecza się je wówczas przed wysunięciem pierścieniami sprężynującymi (rys. 3).

Rys. 3. Zabezpieczenie sworznia pierścieniem sprężystym
Połączenia sworznia stosowane są do łączenia tłoków z korbowodami w silnikach i pompach, ogniw w łańcuchach sworzniowych. Pełnią funkcję osi w rolkach, kółkach itp. Za pomocą sworzni spoczynkowo łączy się pasy blach, pręty itd.
W połączeniach spoczynkowych sworznie najczęściej osadzane są ciasno w otworach elementów łączonych (pasowanie ciasne), a w połączeniach ruchowych ciasno w jednym z elementów a elementów drugim luźno, albo luźno w obu elementach (tzw. sworznie pływające).
Obliczenia wytrzymałościowe połączeń sworzniowych
Obliczenia połączeń sworzniowych prowadzone są w oparciu o ich uproszczone modele fizyczne, w których to modelach powierzchnie przylegania elementów złącza są do ich rzutów na płaszczyznę środkową złącza.
Metodyka obliczeń wytrzymałościowych sworzni zależy przede wszystkim od sposobu ich pasowania w otworach łączonych elementów.
Obliczenia sworzni ciasno pasowanych

Rys. 4. Sworzeń ciasno pasowany w złączu
Sworznie ciasno pasowane w otworach elementów łączonych (rys. 4) oblicza się z elementarnego warunku wytrzymałościowego na ścinanie:
![]()
[MPa]
gdzie:
![]()
- siła ścinająca sworzeń (dla sworznia dwuciętego jak na rys. 4),
![]()
[MN]
![]()
- niebezpieczny dla sworznia przekrój,
![]()
[m2]
d - średnica sworznia [m],
![]()
- dopuszczalne naprężenia tnące dla materiału sworznia [MPa].
po przekształceniach warunek na ścinanie dla sworzni ciasno pasowanych w złączach sprowadza się do postaci:
![]()
![]()
![]()
Obliczenia powyższe muszą być uzupełnione o sprawdzenie wielkości nacisków powierzchniowych (![]()
) na powierzchniach styku sworznia z elementami łączonymi.
Warunek na naciski powierzchniowe:
![]()
[MPa]
gdzie:
![]()
- obciążenie zewnętrzne w postaci siły [MN],
![]()
- rzut pola powierzchni styku na płaszczyznę prostopadłą do kierunku działania siły / P /,
![]()
- dopuszczalne naciski powierzchniowe dla połączeń sworzniowych,
dla elementu środkowego sprowadzi się to do postaci:
![]()
[MPa]
dla elementu zewnętrznego:
![]()
[MPa]
gdzie: ![]()
i ![]()
- wielkości wymiarowe wg rys. 4.
Obliczenia sworzni luźno pasowanych

Rys.5. Sworzeń luźno pasowany w złączu.
W przypadku sworzni luźno pasowanych, w tzw. połączeniach widełkowych, zwykle przyjmuje się rozkład obciążenia odpowiadający schematowi przedstawionemu na rys. 5.
Wszystkie przekroje sworznia, w tym i ten niebezpieczny dla niego, bo najbardziej obciążony, pracują wtedy na zginanie i muszą spełniać elementarny warunek wytrzymałościowy w postaci:

[MPa]
gdzie:
![]()
- moment gnący najbardziej obciążony przekrój sworznia [MNm],
![]()
![]()
![]()
- wskaźnik wytrzymałości przekroju sworznia na zginanie [m3],
![]()
gdzie: d - średnica sworznia,
![]()
- dopuszczalne naprężenia gnące dla materiału sworznia [MPa].
Naprężenia gnące![]()
niebezpieczny przekrój sworznia wyniosą:

![]()
Ponadto bez względu na rodzaj pasowania sprawdzić należy czy naciski powierzchniowe na styku sworznia z łączonymi elementami nie przekraczają wartości dopuszczalnych.
Warunek wytrzymałościowy, który pozwoli na ocenę nośności naciskowej będzie miał postać:
na obszarze współpracy sworznia z uchem
![]()
na obszarze współpracy sworznia z widełkami
![]()
gdzie:
![]()
- wielkości wymiarowe wg rys. 5
![]()
- dopuszczalne naciski powierzchniowe na styku z luzem.
Połączenia sworzniowe - wykład
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Strona 7 z 7