Politechnika Rzeszowska
Laboratorium mechaniki płynów.
TEMAT:
Wyznaczanie krytycznej liczby Reynoldsa
Piotr Pelc
III MDT
Gr. Lab.65
CEL ĆWICZENIA
Celem ćwiczenia jest wyznaczenie krytycznej liczby Reynoldsa podczas przepływu w rurze o przekroju kołowym
I. Wstęp.
Liczba Reynoldsa jest jedną z tzw. Liczb kryterialnych wyrażających podobieństwo ruchu płynów. Liczba Reynoldsa wyraża stosunek siły bezwładności:
F
do siły tarcia wewnętrznego.
F
R
=
Jeżeli liczba Reynoldsa jest dostatecznie niska, to siły tarcia wewnętrznego są na tyle duże w porównaniu z siłami bezwładności, że drobne zaburzenia są tłumione. Ruch płynu jest zatem stateczny. Przy wzroście liczby Reynoldsa ilość energii przechodzącej od przepływu głównego do pobocznego zwiększa się. Przy pewnej wartości liczby Reynoldsa ilość tej energii przekracza ilość rozpraszaną przez siły lepkości. Przepływ traci stateczność i struktura przepływu staje się turbulentna.
II. Schemat stanowiska.
1-szklana rura
2-zbiorniczek z
cieczą barwiącą
3-wodomierz
4,5-zawory
III. Przebieg ćwiczenia.
1.
Wydatek stosunkowo mały.
Struga tuszu jest linią ciągłą.
2.
Wydatek zwiększony
Struga tuszu faluje
3.
Wydatek krytyczny
Struga tuszu rozrywa się jednocześnie mieszają się z wodą w całej objętości.
IV. Tabela pomiarów
Lp. |
Temp. wody
[ |
Objętość wody
[m |
Czas przepływu t[s] |
Średnica rury d[mm] |
1 |
18 |
0,001 |
183 |
31,5 |
2 |
18 |
0,001 |
162 |
31,5 |
3 |
18 |
0,001 |
12 |
31,5 |
V. Obliczenia.
Lepkość
dla 18
C
[
] -wartość odczytana z tablic
Wydatek.
Q=
[
]
Prędkość przepływu
Liczba Reynoldsa.
1.
2.
3.
VI. Tabela wyników.
Lp. |
Temp. wody
[ |
Objętość wody
v[m |
Czas przepływu t[s] |
Średnica rury d[m] |
Wydatek
Q[
|
Liczba Reynoldsa |
Uwagi o charakterze przepływu |
1 |
18 |
0,001 |
30 |
0,0315 |
0,54 |
169,9 |
laminarny |
2 |
18 |
0,001 |
17 |
0,0315 |
0,61 |
191,9 |
przejściowy |
3 |
18 |
0,001 |
13 |
0,0315 |
8,33 |
2591,04 |
turbulentny |
VII. Wnioski.
Krytyczna liczba Reynoldsa nie jest wartością stałą w różnych warunkach przepływu Zależy ona od: pulsacji przepływającego płynu, rozkładu prędkości przed wlotem do rury, ukształtowanie wlotu rury, drgań i chropowatości rury.
Trudno dokładnie zaobserwować granice miedzy przepływem laminarnym przepływem a początkiem przepływu turbulentnego.
Wynik obarczony jest błędem wynikającym z zasilania układu z sieci wodociągowej której prędkość przepływu jest niekontrolowana i mniejszym lub większym stopniu zmienna w czasie.