we słońca zwiększają przyswajanie wapnia i fosforu z przewodu pokarmoweg a także glikogenu w mięśniach.
Przeciwwskazania: dłuższa ekspozycja słoneczna w razie przyjmowania takiej* leków, jak barbiturany, jod, złoto koloidowe, sulfonamidy, salicylany.
Stosowanie clcktroterapii ogranicza się do 3 grup prądów: stałego (galwanicz nego) oraz o malej lub dużej częstotliwości. W zależności od metody wyróżnią się: jontoforezę i elektrostymulację, zaś w zależności od obszaru dzialanii zabiegu elcktryzacje miejscowe i ogólne.
Działanie określone jest wyborem elektrody, np. anody przeciwbólowej lutSI katody działającej pobudzająco, drażniąco na naczynia krwionośne (rozszerzę nie naczyń).
Hyc. 21. Galwanizacja poprzeczna stawu skokowo-gol< niowego
Dawkowanie zależy od gęstości prądu, czyli natężenia na powierzchnię elek-j trody czynnej. Stosuje się różne dawki: od słabej poprzez średnią do maksymal-: nej. Nic należy przekraczać 30 mA; czas zabiegu może trwać do 30 minut.] Zastosowanie: stłuczenia nerwów obwodowych, opóźnione zrastanie się koś' itp.
Przeciwwskazania: stany zapalne skóry oraz stany kurczowe mięśni.
Jonizacja oznacza wprowadzanie leków przez skórę i błony śluzowe do organizmu. Wartość jontoforezy polega na tym, że miejscowa koncentracja jonów d-inegc, leku jest większa niż przy wprowadzaniu tego samego leku innymi
sposobami-
1 przeciwwskazania: ubytki skóry oraz uczulenia na dany lek. Duża liczba -ibiesów roztworem jodowym grozi szkodliwym wychwytywaniem jodu przez gruczoł tarczowy.
Elektrostymulację stosuje się w celu wywołania skurczu mięśnia za pomocą przerywanego impulsu elektrycznego (działanie bezpośrednie lub pośrednie). Niektóre rodzaje stymulacji, np. prądy galwaniczne przerywane, prostokątne, pobudzają tylko mięsień zdrowy, choć zanikły (np. z bezczynności). Inne prądy, zwane trójkątnymi, pobudzają do skurczu mięśnie chore i porażone, np. po przecięciu nerwów lub w chorobie Heinego-Medina. Stymulować zdrowe lub chore mięśnie można metodą jednobiegunową, kulkową elektrodą pojedynczą lub dwubiegunową (dwie elektrody ułożone wzdłuż mięśnia). Można też np. elektrodę wszczepić do porażonego pęcherza moczowego w celu wypierania z niego moczu. Zabieg stymulacji stosujemy zasadniczo aż do zmęczenia mięśnia kilka razy dziennie, w seriach.
Przeciwwskazania: porażenia kurczowe mięśni.
PRĄDY DD
Prądy powszechnie określane mianem diadynamicznych są to prądy o małej częstotliwości, składające się z dwóch prądów: stałego (galwanicznego) i „nałożonego” prądu impulsowego (połówkowego) o częstotliwości 50, 100 Hz. Efekt leczniczy zależy od rodzaju prądu. I tak difaza stała (df) działa przcciw-bólowo; monofaza (mf) — przeciwbólowo z opóźnieniem długotrwałym (ubocznie powoduje skurcz mięśnia); rytm synkopowy (rs) stosuje się w zanikach mięśni zdrowych. Długie okresy mają działanie przeciwbólowe (nerwoból, szok rdzeniowy); krótkie okresy działają przeciwzapalnie i powodują ukrwienie tkanek (stłuczenia, skręcenia, naderwania okołostawowe, odmrożenia, odleżyny, zrost opóźniony); monofaza modulowana powoduje pobudzenie mięśni w niedowładach wiotkich.
Działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne występuje już po 3—4 zabiegach.
Fale krótkie powodują głębokie przegrzanie tkanek na drodze wytwarzania tzw- ciepła wewnętrznego.
Zastosowanie: w wylewach, w wysiękach, w przewlekłych nieswoistych zmianach zapalnych, w bólach mięśniowych i przykurczach mięśniowych.
Przeciwwskazania: nowotwory, zagrażające krwawienia oraz wylewy pourazowe w narządach wewnętrznych.
30
31