Kryminologia klasyczna sciaga

Kryminologia klasyczna – Jeremy Bentham, Immanuel Kant, Anzelm Feuerbach

Człowiek – jednostka racjonalna, posiadająca wolną wolę i wybór pomiędzy zachowaniem prawnym a bezprawnym. Indeterministyczna koncepcja człowieka – przestępca to jednostka normalna, świadomie i racjonalnie wybierająca zachowanie nieprawne. Każdy z nas może być przestępcą.

Absolutna koncepcja kary – ma wymiar etyczny i funkcję sprawiedliwościową za wyrządzone zło – kara jako odpłata za czyny.

Koncepcja prawa karnego czynu – podstawa kary to czyn sprawcy, kara to odpłata za wyrządzone zło

Pesymistyczna wizja natury ludzkiej – człowiek jest zły z natury

Wymiar pragmatyczny kary – zachowania człowieka mogą być sterowane jedynie za pomocą obawy przed karą, koncepcja kary służąca prewencji generalnej.

Kryminologia Pozytywistyczna – Cesare Lombroso, Rafaele Garofalo

Deterministyczna koncepcja człowieka – zachowanie ludzi rodzą czynniki, nad którymi nie ma kontroli, przestępca nie może panować nad swoimi czynami. Kryminologia ma odszukać czynniki determinujące określone jednostki do zachowań nieprawnych – etnologia przestępstwa

Kierunek biopsychologiczny

Decydujący wpływ na popełnianie przestępstw mają wewnętrzne cechy pozwalające traktować jednostkę indywidualnie. Cechy te mogą być dziedziczne lub powstałe w wyniku nabycia (uraz, choroba). Cechy te można ustalić, co oznacza ustalenie przyczyn przestępstw.

Kierunek socjologiczny

Na zachowanie człowieka mają wpływ czynniki społeczne. Jeżeli są niekorzystne generują zachowania przestępne. Można ustalić, jakie czynniki generują takie zachowania a ich usunięcie zaowocuje zapobieganiu przestępczości.

Biopsychologiczne teorie pozytywistyczne

1) Antropologiczne- Lombroso, teoria przestępcy z urodzenia, tendencje do popełniania przestępstw można określić po budowie ciała. Przestępca z urodzenia musiał mieć 6 szczególnych cech najczęściej w obrębie głowy, determinowało to o skłonności do konkretnego rodzaju przestępstw.

2) Koncepcja dziedziczenia skłonności do zachowań antyspołecznych – wnioskiem z badań była niemożliwość ustalenia wpływu wywieranego przez dziedziczenia na skłonności do zachowań antyspołecznych. Wykryto jednak związek między zachowaniami przestępnymi naturalnych rodziców a ich dzieci, jednak nie dowiedziono czy decydują czynniki genetyczne czy środowiskowe.

3) Zaburzenia struktury chromosomów – niewykluczone, że u osób posiadających dodatkowy chromosom powoduje to zachowania przestępcze o charakterze agresywnym. Istnieje jednak związek między posiadaniem dodatkowego chromosomu a zaburzeniami w funkcjonowaniu organizmu. Nie ma jednak dowodów na związek pomiędzy zaburzeniami ilości chromosomów a zachowaniami przestępnymi.

4) Koncepcje zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego – zmiany organiczne w OUN mogą przyczynić się do powstawania zachowań kryminalnych, jednakże taki związek może mieć wpływ na wyjaśnienie niewielkiej części przestępczych zachowań. Uszkodzenia OUN prowadzą do zaburzeń funkcjonowania mózgu, co może prowadzić do zakłóceń rozwoju psychicznego. Powoduje to trudności z adaptacją warunków społecznych, co może mieć wpływ na prawdopodobieństwo zachowań przestępnych w tej grupie. Wpływ społeczeństwa może te tendencje wywołać, wzmocnić lub też zneutralizować.

5) Pozostałe koncepcje somatyczne

  1. Niedoboru witamin

  2. Nieprawidłowego poziomu cukru

  3. Reakcje alergiczne

  4. Nadmiar lub niedobór określonych hormonów

Każdy czynnik powodujący zaburzenia pracy ludzkiego organizmu może mieć wpływ na zachowanie człowieka. Nie można jednak tym czynnikom przypisać podstawowego znaczenia, nie można ignorować znaczenia wpływów społecznych.

Oligofrenia – niski poziom sprawności umysłowej może utrudniać społeczną adaptację i tak przyczynić się do zachowań przestępczych. Nie bez znaczenia pozostaje tu jednak pozytywny lub negatywny wpływ środowiska.

Koncepcje typów psychosomatycznych typy psychosomatyczne:

Typy Psychosomatyczne Kretschmera z którymi łączył on skłonności do zapadania na choroby psychiczne i temperament, w praktyce spotykamy głównie typy mieszane

Teoria Hansa Eysencka – podział jednostek na:

Pozytywistyczne koncepcje socjologiczne

1) Ekologiczne – szkoła chicagowska, przestrzenny rozkład przestępczości w miastach, w zależności od ukształtowania środowiska w obrębie otoczenia zmienia się skala przestępczości. Koncepcja stref:

Istotny wpływ czynników kulturowych, demograficznych a także architektonicznych i urbanistycznych na poziom przestępczości. Niestabilność warunków życia, niedostatek regulacji oraz słabość kontroli społecznej mają wpływ na wzrost przestępczości w dużych skupiskach ludzkich.

2) Strukturalne – zróżnicowanie społeczne, uplasowanie w grupie społecznej determinuje ilość możliwych do podjęcia działań. Merton stwierdził, że wszyscy członkowie społeczeństwa podlegają naciskowi społecznemu celem skłonienia ich do osiągania cenionych w tym społeczeństwie wartości. Cena roli czynników biopsychologicznych – pozwala dzielić ludzi na lepszych i gorszych dając tym lepszym przeświadczenia o własnej wyższości i poczucie słuszności przy wyrządzaniu krzywdy gorszym. Może to być wykorzystane do manipulacji nastrojami społecznymi, mogą powodować zachowania przestępcze w połączeniu z dodatkowymi czynnikami. Osiągnięcie społecznie określanych celów jako miernik sukcesu życiowego i stopień społecznego szacunku. Merton zróżnicował środki osiągania tych celów.

Człowiek podlega dwojakim naciskom – wewnętrznym (wynika z akceptacji celów i środków) i zewnętrznym (oparty na oczekiwaniach innych odnośnie osiągania sukcesów)

Neurotyzm – wrażliwość emocjonalna niski oznacza zrównoważenie i odporność na stres, wysoki – przeciwnie.

3) Psychopatia – nieprawidłowe ukształtowanie osobowości:

Osoby o nieprawidłowo ukształtowanej psychice będącej następstwem negatywnych doświadczeń społecznych.

4) Teorie zróżnicowania kulturowego- przyczyny zachowań kryminalnych w zróżnicowaniu kulturowym. Albert Cohen – w środowisku amerykańskim to warstwa średnia dominuje i narzuca standardy zachowania i miary sukcesu.

  1. Ambicja – wysoki poziom aspiracji

  2. Osobista odpowiedzialność – poleganie na sobie

  3. Szacunek dla osiągnięć – miernik zdolności – wykształcenie lub sukcesy zawodowe

  4. Świecki ascetyzm – gotowość do oparcia się pokusie natychmiastowej realizacji życzeń w imię dalszych celów

  5. Racjonalność – zdolność przewidywania wydarzeń i wyciągania wniosków

  6. Dbałość o wygląd i maniery – przestrzegania norm kulturowych jako warunku sukcesu

  7. Eliminacja przemocy i agresji – zapewnia możliwość dobrych układów z ludźmi

  8. Rozsądny wypoczynek – nie marnowanie czasu a dokształcanie się, rozsądne spożytkowanie czasu

  9. Szacunek dla własności – docenienie i szanowanie prawa własności

Przestrzeganie tych zasada daje możliwość przesunięcia się w górę hierarchii społecznej. Dla większości warstwy niższej – możliwość ta jest zablokowana z racji niemożliwości sprostowania wymaganiom. Zatem młodzież klasy niższej ma problemy z przystosowaniem się, prowadzi to do odrzucenia norm i tworzenia subkultur. Negatywizm tych subkultur przejawia się w działaniu nie dla korzyści a dla samego działania lub jest przejawem chęci szkodzenia innym. Taka grupa tworzy negatywny biegun kulturowy warstw średnich.

Teoria Millera warstwa niższa tworzy specyficzną subkulturę przeciwstawiania się innym warstwom. Tworzy ją sieć norm grupowych pozwalających uzyskać prestiż w grupie:

Potrzeba przynależności do grupy jak również walka o pozycję w niej często prowadzi do zachowań kryminalnych.

Teoria zróżnicowanych okazji- na wybór zachowania zgodnego lub sprzecznego z prawem wpływa nie tylko dostęp do środków skłaniających do zachowań społecznie poprawnych, ale także dostępności środków skłaniających do zachowań pozaprawnych i możliwość nabycia umiejętności potrzebnych do działań poza prawem. Sprzyjają temu społeczności nasycone kryminalistami (normy przestępcze to element kultury) oraz środowiska zdezorganizowane (brak stabilnego systemu społecznego i wzorców postępowania).

5) Teorie uczenia się zachowań przestępczych- działanie przestępcze zostaje wyuczone w drodze interakcji z innymi osobami, dokonuje się w grupach o bliskich powiązaniach – pierwotnych. Obejmuje techniki popełniania przestępstwa, ukierunkowanie motywów, dążeń i postaw. Jednostka staje się przestępcą wskutek nadwyżki definicji sprzyjających łamaniu prawa nad definicjami zachowań prawnych. Czynnikami istotnymi w procesie uczenia się jest częstotliwość i trwałość stykania się z zachowaniami pozaprawnymi. Człowiek ujęty jako masa plastyczna ukształtowana przez przeważającą ilość czynników. Bandura uzupełnia tę teorię – jednostka musi stykać się z określonymi zachowaniami, musi je obserwować i zapamiętać ewentualnie nabyć niezbędne umiejętności. Informacje dostarcza grupa pierwotna a także środki masowego przekazu. Tak wyuczone zachowania by się uaktywnić potrzebują bodźca. Jednostka ma, bowiem możliwość kontroli postępowania. Dopiero określony wpływ społeczny determinuje wykorzystanie określonych umiejętności przestępczych lub zaniechanie ich użycia.

Techniki neutralizacji Sykes i Matza – samousprawiedliwienie się sprawcy

Teorie KontroliEmil Dukheim – przestępczość zjawiskiem normalnym, jest i będzie występować w każdym społeczeństwie. Powody:

Społeczeństwo musi, więc wytworzyć środki zdolne do powstrzymania ludzi od popełniania przestępstw, aby utrzymać nasilenie przestępczości we właściwych granicach.

Teoria Hirsha – przyczyną przestępczości jest osłabienie lub zerwanie więzi społecznej, bo zmniejsza to gotowość do przestrzegania norm. Więzi społeczne:

Brak lub osłabienie któregoś z tych elementów może prowadzić do zachowań pozaprawnych. Zachowanie takie jest wynikiem zbyt małej samokontroli i tendencji do zachowań hedonistycznych.

Indywidualizm – koncentracja na osobie sprawcy jako podstawowym przedmiocie badań – zorientowanie ich na sprawcę czynu.

Pytanie Lombrozjańskie – czemu jedni popełniają przestępstwa a inni nie? Ponieważ sprawcy przestępstw różnią się od pozostałych jakimiś szczególnymi cechami. Są determinowani do czynów nieprawnych.

Optymistyczna koncepcja natury człowieka – człowiek jest istotą dobrą, a przestępcy posiadający specyficzne cechy są wadami mniejszości społeczeństwa.

Nurty:

Korekcjonalizm – następstwo założenia odmienności sprawcy przestępstwa, zwalczanie przestępczości musi sięgnąć do jej przyczyn. Prawo karne z instrumentu represji powinno stać się instrumentem oddziaływania. Prawo karne jest tu prawem sprawcy – dostosowanym do tego, kim jest a nie tego, co zrobił. Kara ma charakter prewencyjny celem uniknięcia zachowań nieprawnych w przyszłości. Prewencja specjalna ma charakter resocjalizacji.

Konsensualizm – przestępca jako odmieniec będący na marginesie społeczeństwa, społeczeństwo w ogólnej części przestrzega prawa a jedynie ów margines je łamie. Jest to rzadkie zachowanie a prawo karne to reprezentant interesów olbrzymiej większości, objęte społeczną akceptacją.

Kryminologia antynaturalistyczna

Cechuje się odrzuceniem przekonania o metodologicznej jedności nauk, jako że przedmiotem badań jest człowiek. Preferuje metody jakościowe a nie jak w pozytywizmie pomiar i analizę ilościową.

Przestępczość – konsekwencja przebiegu procesów społecznych.

Interakcjonistyczna koncepcja przestępstwa – przedmiotem badań nie sprawca, lecz audytorium społeczne dokonujące obserwacji oceny i nauczajże konkretnych zachowań. Przedmiotem jest mechanizm społecznej reakcji na zachowanie pozaprawne. Sceptyczny krytycyzm instytucji kontroli społecznej i formalnej jako wywołujących uboczne konsekwencje szkodliwe również z punktu widzenia ich celów. Instytucje te służą nie całości społeczeństwa a partykularnym interesom władzy. Utopia społeczna – budowa pozbawionego represyjnych form społeczeństwa. Człowiek- zło tkwi nie w nim, lecz w organizacji społeczeństwa.

1) Teoria naznaczenia społecznego – w centrum nie samo zachowanie, co społeczna reakcja na nie.

Edwin Lemert – koncepcja dewiacji wtórnej – każda jednostka ma zdanie na temat siebie, samoocenę, wywierającą istotny wpływ na jej zachowanie. Wpływ na samoocenę ma też zdanie innych

Konsekwencją kontroli społecznej jest nadawanie jednostkom etykiet dewiantów, co prowadzi do wytworzenia w jednostce przekonania o własnej dewiacji. Nie jest to status osiągnięty, lecz przypisany.

Becker i Outsiderzy – Dewiacja jako następstwo oceny grupy społecznej odnośnie jakiegoś zachowania. Grupy społeczne kreują dewiacje poprzez tworzenie norm, których naruszenie stanowi dewiację, a następnie stosowanie tych norm i naznaczanie jednostek ich nieprzestrzegających jako outsiderów. Dewiantem jest, zatem osoba której zachowania są naznaczone znamionami dewiacji przez grupę. Brak społecznej reakcji oznacza brak dewiacji a społeczna reakcja na naruszenie normy przesądza o jej istnieniu. U osób etykietowanych jako dewianci utrwala się taki sposób postrzegania siebie. Status dewianta zaczyna w społecznej świadomości dominować nad innymi cechami i rolami – mamy do czynienia z samo spełniającą się przepowiednią i zepchnięciem jednostki do subkultury dewiacyjnej.

Edwin Schur – proces naznaczania społecznego – elementami kształtowania się kariery dewiacyjnej są:

David Matz – wizja dewiacji i przestępstwa- społeczeństwo skrajnie zatomizowane, wielość autonomicznych jednostek. Zachowanie dewiacyjne nie powinny być traktowane jako patologia społeczna, lecz powinny być traktowane jako elementy pluralizmu kulturowego. Tym samym dewiacja i dewiant powinni zostać zaakceptowani.

Kryminologia Neoklasyczna

Zagrożenie karą i jej realizacja to jedyne czynniki odstraszające od popełnienia czynu zabronionego. Minimalne możliwości wpływu na indywidualne i społeczne przyczyny przestępczości. Prawo karne oparte o zasadę sprawiedliwej odpłaty za czyn. Człowiek to wolna jednostka, która dokonała wyboru czynności przestępnej, przez co dowiodła podatności na bodźce stanowiące zagrożenie. Racjonalny przestępca nie jest pchany do przestępstwa przez czynniki poza jego kontrolą, ale reaguje w przewidywalny sposób na zewnętrzne bodźce. Teoria kontroli - podstawą przestępstwa stanowią niedoskonałe mechanizmy kontroli właściwej każdemu człowiekowi skłonności do przestępstwa.


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
Kryminologia sprawdzian1 ściąga, Administracja-notatki WSPol, Kryminologia
Kryminologia klasyczna i neoklasyczna
Barok, romantyzm, klasycyzm ściąga
POMÓR KLASYCZNY ściąga, Epi, Epizootiologia, Epi wwa, ściągi
kryminologia ściąga
mini ściągaTeoria klasyczna
kryminologia - sciąga 1, SZKOŁA, KRYMINOLOGIA
kryminologia, ściąga kryminologia, ęE
kryminologia, ściąga kryminologia, ęE
kryminalistyka ściąga, Administracja-notatki WSPol, kryminalistyka
kryminologia, ściąga z kryminologii, DEF
KLASYCZNE TEORIE EMOCJI ściąga, Psychologia, Rózżnosci
Kryminologia sciaga przerobiona, Administracja-notatki WSPol, Kryminologia
Ściaga 4-5, Administracja-notatki WSPol, kryminalistyka
Kryminologia-ściąga, Administracja-notatki WSPol, Kryminologia

więcej podobnych podstron