Przewodnik metodyczny

K l a s a

C z ę ś ć   3

Autor
Izabela Kornecka

Scenariusze zajęć z muzyki
Magdalena Ziółkowska

Scenariusze zajęć z wychowania 
fi zycznego
Izabela Kornecka 

Scenariusze zajęć komputerowych
Kazimierz Kosmaciński

Rozkłady materiału
Karina Mucha
Anna Stalmach-Tkacz
Joanna Wosianek
Kazimierz Kosmaciński
Magdalena Ziółkowska
Marianna Polasińska
Izabela Kornecka

Porady logopedyczne
Łucja Skrzypiec

Porady psychologiczne
Paweł Pienkiewicz

ISBN 978-83-7491-625-7

© Grupa Edukacyjna S.A. 2012

Grupa Edukacyjna S.A.
25-655 Kielce, ul. Łódzka 308
tel. 41 366 53 66; faks 41 366 55 55
e-mail: mac@mac.pl; http://www.mac.pl

Koordynatorzy projektu
Krzysztof Chrobot
Ewelina Włodarczyk

Projekt okładki
Radosław Krawczyk
(według koncepcji 
Anny Piwowarczyk-Głogowskiej)

Wykonanie okładki
Marcin Kot

Opracowanie grafi czne
Tomasz Kozłowski

Koordynator przewodnika metodycznego
Bożena Kotulska

Korekta
Krystyna Bajor

Skład i łamanie
Marek Zapała

Ikony występujące w przewodnikach:

czytanie

spostrzeganie 

pisanie, grafomotoryka

słuchanie 

mówienie

myślenie

liczenie 

praca plastyczna

zajęcia techniczne, wycinanie

zabawa ruchowa

scenki dramowe, improwizacje

zabawa muzyczno-ruchowa

śpiew, ćwiczenia emisyjne

taniec

ćwiczenia rytmiczne, gra na instrumentach

4

ROZWIĄ ZUJEMY PROBLEMY.   

EDUKACJA  POLONISTYCZNO-SPOŁECZNA

• wprowadzenie liter I, i
• nauka pisania i czytania sylab 
• układanie i opowiadanie historyjek obrazkowych
• globalne rozpoznawanie wyrazów jako podpisów do ilustracji
• ćwiczenia rozwijające słownictwo
• ćwiczenia grafomotoryczne
• ćwiczenia logicznego myślenia

Uczeń:
–  rozumie, co to znaczy być kreatywnym,
–  przedstawia różne sposoby rozwiązywania problemów,
– potrafi  przewidzieć efekt działania,
–  rozwiązuje problem w sposób twórczy,
–  aktywnie i twórczo uczestniczy w zabawach,

KREATYWNOŚĆ

EDUKACJA MATEMATYCZNO-PRZYRODNICZA

• wprowadzenie liczby 4 i jej zapisu cyfrowego
• dopełnianie do 4
• przeliczanie i dodawanie elementów
• rozpoznawanie koła 

• wyjaśnienie zjawiska 

powstawania wiatru

Projekt

nr 7

JA

5

     WIATR. MONOGRAFIA LICZBY 4

EDUKACJA MUZYCZNA

• poznanie instrumen-

tów perkusyjnych

• słuchowe rozpozna-

wanie brzmienia 

instrumentów

• nauka piosenki Jesień, 

akompaniament do 

piosenki

EDUKACJA PLASTYCZNA

Praca Kwiaty na łące:

• rytmiczne malowanie 

tła obrazka

• wycinanie kwiatów 

wykonanych z kleksów

ZAJĘCIA TECHNICZNE

• poznanie znaczenia 

wiatru dla człowieka

• wykonanie wiatraka: 

cięcie, składanie, 
łączenie

ZAJĘCIA KOMPUTEROWE

• przyjmowanie 

właściwej postawy 

podczas pracy przy 

komputerze

• sprawne posługiwanie 

się myszą

• stosowanie narzędzi 

Pędzel, Pole koloru

TEMATY DNI

1. Czy jestem kreatywny?

2. W co się bawić?

3. Zabawy z literami

4. Uczymy się przez 

zabawę

5. Klasowy dzień zabaw

–  bawi się zgodnie,
–  wymienia możliwości innego wykorzystania przedmiotów niż powszechnie znany,
–  radzi sobie w trudnych sytuacjach zadaniowych,
– potrafi  udzielić porady: Co można zrobić, jeśli…,
–  rozpoznaje emocje i nazywa uczucia,
– potrafi  powiedzieć, jak poradziłby sobie z danym problemem,
–  wymyśla inne rozwiązania tej samej sytuacji.

WYCHOWANIE FIZYCZNE 

I EDUKACJA ZDROWOTNA

• wykorzystanie 

w grach i zabawach 
przyborów nietypo-
wych

• rozwijanie  skoczności, 

siły i zręczności

• zabawy orientacyjno-

-porządkowe

• współpraca w zespole
• wdrażanie do 

przestrzegania zasad 
higieny osobistej

6

PROJEK

T nr 7

I. 

Temat pr

ojektu:   

Ro

z

wiązujem

y pr

oblem

y

. W

ia

tr

. Monogr

afia liczb

y 4

Rodzaj 

edukacji

Liczba godzin

Numer  jednostki

Zapis

w dzienniku

T

reści pr

ogr

amo

w

e

Ma

teriał

Wymagania 

szcz

egółow

e podsta

wy

 

progr

amow

ej

Uwagi

o realizacji 

Ocz

ek

iw

ane 

osiągnięcia ucznia

polonisty

czno

-

-społeczna

1

3

7

R

o

z

wijanie k

rea

ty

w

-

ności dzieci popr

zez 

tw

ór

cz

e działanie

, opo

-

wiadania or

az ucz

enie 

pr

ze

widy

w

ania ef

ektó

w

 

ró

żn

y

ch działań.

• 

w

d

rażanie do r

o

związ

y

w

ania pr

oblemó

w 

– t

w

ór

cz

e w

ypo

wiedzi ucznió

w

,

• 

opisy

wanie sytuacji pr

oblemo

w

ych, 

w kt

ór

ych znalazł się Igor

, oraz objaśnia-

nie

, jak sobie z nimi poradził

,

• 

sw

obodne w

ypo

wiedzi dzieci na t

emat 

tego

, jak poradziłyb

y sobie w podobn

ych 

sytuacjach,

• 

w

d

rażanie do t

w

ór

cz

ego r

o

związ

y

w

ania 

pr

oblemó

w – zaba

w

y r

o

zwijając

e k

re

-

at

y

wność dzieck

a,

• 

ć

wicz

enia g

raf

omot

or

yczne r

o

zwijając

e 

rękę dominującą u dzieck

a – r

y

so

wanie 

zamku

, uzupełnianie brakując

ych elemen-

tó

w

, kolor

o

w

anie

,

• 

opisy

wanie i pr

zewidy

wanie ef

ekt

ó

w

 dzia-

łań r

ó

żn

ych osób w r

ó

żn

ych sytuacjach, 

łącz

enie działania z jego ef

ekt

em,

elemen

tar

z 

s. 28–29

ć

wicz

enia 

polonisty

cz-

no

-społeczne 

cz. 1

 – s

. 28

1.1a

1.1b

1.1c

1.2a

1.2b

1.2d

1.2e

1.2f

1.3a

5.1

5.2

• 

bier

ze

 udział w zaba

wach 

int

e

g

rac

yjn

ych,

• 

opisuje sytuacje pr

oblemo

w

e 

pr

zedsta

wione na obrazku

,

• 

potrafi

  po

wiedzieć

, jak po

-

radziłb

y sobie z dan

ym pr

o

-

blemem,

• 

dopaso

wuje ilustracje zgod-

nie z polec

eniem,

• 

cz

yta w

y

raz

y

 za

wierając

e 

lit

er

y 

I, 

i, 

• 

głośno cz

yta w

sk

azane t

ekst

y,

• 

naz

y

w

a w

sk

azane pr

zed-

miot

y,

• 

pisz

e lit

er

y 

i, 

I pośladzie 

i w liniatur

ze

,

• 

buduje z

dania zgodnie 

z podan

ym warunk

iem,

• 

ro

związuje r

ebusy

, 

• 

tw

or

zy kolekcję pr

zedmiot

ó

w 

służąc

ych do zaba

w

y,

• 

ba

wi się w k

ąciku zaint

er

e

-

so

wań – buduje domek lub 

miast

o;

W

ar

tość: KREA

T

Y

WNOŚĆ

7

2

38–

39

W

pr

o

w

adz

enie 

druk

o

w

an

y

ch liter I, i na 

podsta

wie w

y

ra

zó

w 

Igor

, igła

. Ć

wicz

enia 

ro

z

wijając

e spr

a

wność 

cz

ytania.

• 

kształt

o

w

anie poczucia spra

w

st

wa i umie

-

jętności radz

enia sobie w trudn

ych albo 

niet

ypo

w

ych, zadanio

w

ych sytuacjach,

• 

tw

or

zenie wraz z dziećmi k

laso

w

ej kolekcji 

pr

zedmiot

ó

w

, kt

ór

e mo

żna w

ykor

zy

stać 

w zaba

wie

,

• 

wpr

o

w

adz

enie druko

wan

ych lit

er 

I, 

i na 

podsta

wie w

y

raz

ó

w

: Igor

, ilustr

acja

, 

dzielenie w

y

raz

ó

w

 na lit

er

y i sylab

y,

 

• 

utr

walanie lit

er 

l, 

i – cz

ytanie pr

ost

ego 

tekstu ikonicznego

,

• 

w

y

szuk

iwanie w

y

raz

ó

w

 łącząc

ych się 

z ok

reślon

ymi pojęciami (got

o

w

anie

, ma-

lo

wanie

, budo

wanie it

d

.), r

o

zwijanie umie

-

jętności łącz

enia pr

zy

cz

yn

y z

e

 skutk

iem,

• 

uk

ładanie z

dań za

wierając

ych lit

er

ę 

i jako 

samodzieln

y w

y

raz, ć

wicz

enia uk

azując

e 

funkcję 

i pr

zy

 w

yliczaniu oraz w czasie 

opo

wiadania, 

• 

int

e

g

ro

w

anie k

lasy popr

zez t

w

ór

cz

e za-

ba

w

y,

elemen

tar

z 

s. 30–31

  

   por

tf

olio  na-

ucz

y

ciela 

s. 10

ć

wicz

enia po

-

lonisty

czno

-

-społeczne 

cz. 1 

– s

. 29

1.1a

1.1b

1.1c

1.2a

1.2b

1.2d

1.2e

1.2f

1.3a

5.1

5.2

1

40

W

pr

o

w

adz

enie pisa-

n

y

ch liter I, i. Ć

wicz

enia 

ro

z

wijając

e spr

a

wność 

ry

so

w

ania i pisania po 

śladzie

.

• 

zaba

w

y

 r

o

zwijając

e w

yobraźnię

,

• 

kształt

o

w

anie umiejętności k

reat

y

wnego 

w

ykor

zy

st

y

w

ania r

ó

żn

ych pr

zedmiot

ó

w 

do zaba

w

y (gaz

et

y, mak

ar

on, balon

y),

• 

wpr

o

w

adz

enie pisan

ych lit

er 

I, 

i, pisanie 

po śladzie

,

• 

poszuk

iwanie podobieńst

w – łącz

enie ich 

w par

y, uzasadnianie połącz

eń, 

• 

dokon

y

w

anie skojar

zeń t

ypo

w

ych i nie

-

typo

w

ych,

elemen

tar

z 

 – s

. 30–31

ć

wicz

enia 

polonisty

czno

-

-społeczne 

cz. 1 

– s

. 30

1.1a

1.1b

1.1c

1.2a

1.2b

1.2c

1.2d

1.2e

1.2f

1.3a

5.1

5.2

8

1

41

Ucz

ym

y się pr

zez zaba-

w

ę – ć

wicz

enia 

w cz

ytaniu i pisaniu 

sylab lub w

yr

az

ó

w 

z liter

ą I, i. Ro

z

wijanie 

sło

wnic

tw

a i logicznego 

m

y

ślenia.

• 

ć

wicz

enia sło

wniko

w

e i cz

yt

elnicz

e

, gło

-

śne cz

ytanie w k

lasie

,

• 

ro

zwijanie m

y

ślenia dzieck

a – pom

y

sło

w

e 

w

ykor

zy

stanie r

ó

żn

ych mat

eriałó

w

, zaba-

w

y sło

wniko

w

e w naz

y

w

anie pr

zedmio

-

tó

w

, uk

ładanie z nimi z

dań, budo

wanie 

skojar

zeń trady

c

yjn

ych i niekon

w

encjo

-

naln

ych,

• 

pisanie po śladzie sylab

, utr

walenie piso

w-

ni 

i, w

yr

ó

żnianie lit

er

y 

i spośr

ód inn

ych 

znakó

w

,

• 

ć

wicz

enia r

o

zwijając

e w

yobraźnię

,

ć

wicz

enia po

-

lonisty

czno

-

-społeczne 

cz. 1

 – s

. 31

por

tf

olio 

ucznia – kar

ta 

nr 25

1.1a

1.1b

1.1c

1.2a

1.2b

1.2d

1.2e

1.2f

1.3a

5.1

5.2

1

42

Klaso

w

y dzień zaba

w – 

ro

z

wijanie k

rea

ty

wności 

dzieci popr

zez zaba

w

y

 

jęz

yk

o

w

e i podejmo

w

a

-

nie tw

ór

cz

y

ch zadań.

• 

ro

zwijanie umiejętności w

spólnej zaba

w

y,

• 

w

ym

y

ślanie r

ó

żn

ych r

o

związań t

ej samej 

sytuacji – 

Mam pom

ysł

...

• 

ro

związ

y

w

anie pr

oblemó

w popr

zez ana-

liz

ę r

ó

żn

ych r

o

związań ok

reślonej sytuacji 

– t

w

ór

cz

e pom

y

sły dzieci,

• 

sw

obodne zaba

w

y dzieci w k

ącik

ach za-

int

e

reso

wań z

e

 sz

cz

ególn

ym z

w

ró

ceniem 

uwag

i na k

reat

y

wn

y charakt

er zaba

w

y

 

(np

. jak zbudo

wać domek w k

lasie lub 

st

w

o

rz

yć

 miast

eczko);

1.1a

1.1b

1.1c

1.2a

1.2b

1.2d

1.2e

1.2f

1.3a

5.1

5.2

ma

tema

t.

-

-pr

z

yr

o

dnicza

1

7

Elemen

ty pogody

. Jak 

po

w

staje wia

tr?

• 

w

d

rażanie do obser

wacji pogody

,

• 

kształc

enie umiejętności w

yciągania 

wnioskó

w na podsta

wie ilustracji,

• 

kształc

enie umiejętności w

ypo

wiadania 

się na t

emat warunkó

w pogodo

w

ych,

• 

w

d

rażanie do w

ykon

y

w

ania pr

ost

ych 

doświadcz

eń,

ć

wicz

enia 

ma

tema

ty

cz-

no

-pr

z

yr

o

dni-

cz

e – 

s. 41

6.2)a

• 

w

ypo

wiada się na t

emat 

pogody zaobser

w

o

wanej na 

ilustracji,

• 

pr

zytacza do

w

ody z ilustracji 

na wietr

zną pogodę

,

• 

wie

, jak po

w

staje wiatr

,

• 

odcz

ytuje i zapisuje c

yfr

ę 4,

• 

licz

y na konk

retach,

• 

podpisuje liczbę element

ó

w 

właściwą c

yfrą,

• 

pr

zelicza element

y,

• 

st

osuje licz

ebnik

i por

ząd-

ko

w

e

,

• 

w

sk

azuje podan

y element,

• 

zapisuje działanie do ilu-

stracji,

1

25

W

pr

o

w

adz

enie liczb

y 4 

i jej zapisu c

yfr

o

w

ego

.

• 

mier

zenie za pomocą umo

wnej miar

y – 

k

lock

a,

• 

wpr

o

w

adz

enie liczb

y 

4

 w aspekcie k

a

rd

y-

naln

ym,

• 

wpr

o

w

adz

enie zapisu c

yfr

y 

4

,

ć

wicz

enia 

ma

tema

ty

cz-

no

-pr

z

yr

o

dni-

cz

e 

– s

. 42–43

7.2)a

7.1)d

9

1

2

6

G

rupo

w

anie

, dobier

anie 

i pr

zeliczanie w zak

re

-

sie 4.

• 

kształc

enie umiejętności g

rupo

wania ele

-

ment

ó

w zgodnie z podan

ym warunk

iem,

• 

doskonalenie umiejętności pr

zeliczania 

element

ó

w w zbior

ze

, 

• 

kształt

o

w

anie pojęcia liczb

y w aspekcie  

k

ar

dynaln

ym i por

ządko

w

ym,

• 

doskonalenie spostr

zega

w

cz

ości,

ć

wicz

enia 

ma

tema

ty

cz-

no

-pr

z

yr

o

dni-

cz

e –

 s

. 43–45

7.2)a

7.1)d

7.1)c

7.1)d

7.2)a

• 

uzupełnia brakując

e k

lock

i 

w dy

waniku liczb

y 4,

• 

dopełnia do 4,

• 

w

sk

azuje monet

y o w

spólnej 

war

tości 4 zł

,

• 

uk

łada odpo

wiedź do p

ytania 

w zadaniu

,

• 

koloruje element

y

 zgodnie 

z podan

ym warunk

iem,

• 

ry

suje po śladzie bez odr

y

w

a-

nia r

ęk

i;

1

2

7

P

rz

eliczanie i doda

w

a

-

nie w zak

resie 4.

• 

doskonalenie umiejętności pr

zeliczania 

element

ó

w w zbior

ze

,

• 

doda

wanie element

ó

w

,

• 

w

d

rażanie do mat

emat

y

zo

w

ania sytuacji,

• 

w

d

rażanie do log

icznego m

y

ślenia,

• 

w

d

rażanie do umiejętnego posług

iwania 

się pieniędzmi,

ć

wicz

enia 

ma

tema

ty

cz-

no

-pr

z

yr

o

dni-

cz

e – 

s. 46–47

por

tf

olio 

ucznia – kar

ta 

nr 26

7.2)a

7.1)c

7.1)d

7.2)a

7.2)c

7.4)a

1

2

8

R

o

z

po

zna

w

anie kształ-

tó

w w otocz

eniu – wpr

o

-

w

adz

enie pojęcia k

oła.

• 

w

d

rażanie do r

o

zpo

zna

wania kształt

ó

w

 

fi gur 

geometr

yczn

ych,

• 

kształc

enie spostr

zega

w

cz

ości i uwag

i,

• 

w

d

rażanie do popra

wnego pr

zeliczania 

element

ó

w

,

• 

ro

zr

ó

żnianie wielkości fi

 gur 

geometr

ycz-

n

ych;

ć

wicz

enia 

ma

tema

ty

cz-

no

-pr

z

yr

o

dni-

cz

e –

 s

. 48

7.2)a

7.1)d

zajęcia 

techniczne

1

7

P

o

znanie działania wia-

tr

ak

ó

w

, k

onstruo

w

anie 

wia

tr

aczka.

• 

w

d

rażanie do w

ykor

zy

stania sposobó

w 

w

ykor

zy

stania sił pr

zyr

ody da

wniej i dziś

,

• 

kształc

enie umiejętności majst

erko

wania,

• 

w

d

rażanie do bezpiecznego posług

iwania 

się nar

zędziami; 

9.1)a

9.2)a

9.2)b

• 

opo

wiada, jak mo

żna w

yko

-

rz

y

stać siłę wiatru

,

• 

wie

, jak da

wniej w

ykor

zy

st

y-

wano siłę wiatru

,

• 

objaśnia, jak działa wiatrak

,

• 

w

ykonuje wiatrak zgodnie 

z instrukcją (w

ycina i nacina 

element

y

 po linii pr

ost

ej

, 

zag

ina je i pr

zypina pinezk

ą 

do list

ewk

i);

edukacja 

plasty

czna

1

7

Astr

y – w

y

k

o

rz

y

stanie 

plam

y jak

o śr

odka w

y

-

razu

.

• 

kształc

enie umiejętności w

ypo

wiadania 

się na podan

y t

emat w r

ó

żn

ych t

echni-

k

ach  plast

yczn

ych,

• 

w

d

rażanie do pr

zedsta

wiania śr

odk

ami 

plast

yczn

ymi ciek

a

w

ych uk

ładó

w kompo

-

zy

c

yjn

ych;

 4.1)

• 

rytmicznie maluje tra

w

ę

, jako 

tło obrazu

,

• 

robi  kolor

o

w

e plam

y i r

o

z-

dmuchuje je za pomocą 

plastiko

w

ej słomk

i,

• 

domalo

wuje brakując

e ele

-

ment

y

 k

wiat

ó

w i łąk

i; 

10

edukacja 

muz

y

czna

1

7

P

o

znanie instrumen

tó

w 

perkusyjn

y

ch.

• 

po

znanie instrument

ó

w perkusyjn

ych 

oraz nauk

a g

ry na nich,

• 

słucho

w

e

 r

o

zpo

zna

wanie br

zmienia 

dź

więkó

w  instrument

ó

w perkusyjn

ych,

• 

nauk

a piosenk

i Jesień

 oraz  g

ranie akom-

paniamentu do piosenk

i na instrumen-

tach;

kar

ta 

pr

ac

y nr 5

 

3.1)

3.2)

3.3)

ważne 

jest pr

zy

-

got

o

w

a-

nie w sali 

miejsca 

do ć

wi-

cz

eń ru-

cho

w

ych 

i tańca

• 

zna instrument

y

 perkusyjne 

i potrafi

  r

o

zr

ó

żnić je 

słucho

w

o

, 

• 

śpiewa piosenkę 

Jesień

,

• 

wie

, c

o o

znacza sło

w

o 

ak

ompaniament

;

zajęcia 

k

omputer

o

w

e

1

7

P

o

znanie i zastoso

w

anie 

nar

zędzia 

P

ę

dzel

 – pr

aca 

w pr

ogr

amie 

P

a

int

.

• 

utr

walanie umiejętności samodzielnego 

włączania i w

yłączania komput

era,

• 

utr

walanie na

w

y

ku pr

zyjmo

wania właści-

w

ej po

zy

cji siedząc

ej podczas prac

y pr

zy

 

komput

er

ze

,

• 

doskonalenie umiejętności posług

iwania 

się m

y

szą,

• 

w

ykor

zy

st

y

w

anie met

ody 

złap

, pr

zesuń 

i upuść

,

• 

zapo

znanie z nar

zędziem pr

og

ramu 

P

aint 

– P

ędzel

,

• 

st

oso

wanie nar

zędzia 

P

ędzel

 w pr

og

ramie 

P

aint

 oraz 

P

ola K

oloru;

8.1)

8.2)

• 

potrafi

  włącz

yć i w

yłącz

yć 

komput

er

,

• 

pr

zyjmuje właściwą posta

w

ę

 

siedzącą podczas  prac

y pr

zy

 

komput

er

ze

,

• 

spra

wnie posługuje się m

y

szą

• 

uż

y

w

a met

ody 

złap

, pr

zesuń 

i upuść

,

• 

z pomocą naucz

yciela st

osuje 

nar

zędzie pr

og

ramu 

P

aint 

– 

P

ędzel

 oraz w

ykor

zy

stuje 

P

ole 

koloru;

w

y

cho

w

anie 

fi z

y

czne

i edukacja 

zdr

o

w

otna

3

19–

21

19. Zaba

w

y

 z nietypo

-

w

ymi pr

z

y

bor

ami.

20. Zaba

w

y

 orien

tac

yj-

no

-por

ządk

o

w

e

.

21. Musim

y pr

zestr

ze

-

gać higien

y osobistej

.

• 

w

yrabianie na

w

yku w

ykon

y

w

ania ć

wicz

eń 

na miar

ę sw

oich mo

żliw

ości,

• 

ro

zwijanie umiejętności zaba

w

y

 z niet

y-

po

w

ymi pr

zyborami,

• 

ro

zwijanie umiejętności r

zucania i ch

w

y

-

tania oraz r

zucania na odległość r

ó

żn

ymi 

pr

zyborami,

• 

ro

zwijanie skoczności i zr

ęczności,

• 

utr

walanie umiejętności właściw

ego 

reago

wania na sy

g

nały

,

• 

ro

zwijanie  zr

ęczności manualnej

,

• 

ucz

enie zasad hig

ien

y osobist

ej oraz 

wpły

wu jej st

oso

wania na z

d

ro

wie i dobr

e 

samopoczucie

.

10.1)

10.2)a

10.4)

• 

potrafi

  w

ykor

zy

stać w g

rach

 

i zaba

wach pr

zybor

y niet

ypo

w

e,

• 

g

romadzi własne pr

zybor

y,

• 

rzuca do c

elu i na odległość 

z zast

oso

waniem pr

zyboru 

niet

ypo

w

ego

,

• 

pr

zestr

zega podsta

w

o

w

ych 

zasad hig

ien

y,

• 

w

ymienia cz

ynności z

wiąza-

ne z hig

ieną osobistą,

• 

ro

zr

ó

żnia i naz

y

w

a pr

zybor

y 

hig

ieniczne i zna ich pr

zezna-

cz

enie

,

• 

pogłębia swą wiedz

ę o z

d

ro

wiu

 

i sposobach dbania o z

dr

o

wie

,

• 

ro

zwija skoczność

, siłę i zr

ęcz-

ność

,

• 

potrafi

  

w

spółza

w

odnicz

yć

,

• 

pr

zestr

zega r

eguł g

ry

, zaba-

w

y, zasady ucz

ciw

ości.

11

Dzień 1.

TEMAT DNIA: Czy jestem kreatywny?    

(1 godz. eduk. pol.-społ. + 1 godz. eduk. przyr. + 1 godz. zaj. tech.)

Zapis w dzienniku: Rozwijanie kreatywności dzieci poprzez twórcze działanie, opowiada-
nia oraz uczenie przewidywania efektów różnych działań. Elementy pogody. Jak powstaje 
wiatr? Poznanie działania wiatraków, konstruowanie wiatraczka.

Powiązanie lekcji z wcześniejszą wiedzą ucznia
Utworzyliście klasową książeczkę wyrazów – przedmiotów, których nazwy zaczynają się na 
poznane litery. Pisaliście wyrazy z poznanymi literami. Utrwaliliście wiadomości o warzy-
wach. Opowiadaliście, co znajduje się na waszym bilecie do wartości WYTRWAŁOŚĆ.

Cele nauczyciela. Uczeń:

–  poznaje przykłady kreatywnego zachowania,
–  koloruje zamek wg podanej instrukcji,
–  przedstawia różne sposoby wykorzystania zabawek,
– potrafi  udzielić porady: Co można zrobić jeśli…,
–  opisuje sytuacje problemowe przedstawione na obrazku,
– potrafi  powiedzieć, jak poradziłby sobie z danym problemem,
–  rysuje brakujące elementy zamku i koloruje wg podanej instrukcji i pomysłu,
–  wie, co to jest wiatr,
–  określa znaczenie wiatru dla człowieka,
–  wykonuje prosty wiatraczek zgodnie z instrukcją,
–  objaśnia, jak działa wiatrak.

Cele w języku ucznia
Na dzisiejszych zajęciach poznacie Igora i dowiecie się, jak poradził sobie z rozwiązaniem 
pewnych problemów. Spróbujecie dowiedzieć się, kto to jest człowiek kreatywny. Dowie-
cie się, jak powstaje wiatr i czy jest on potrzebny. Wykonacie wiatraczek i sprawdzicie jego 
działanie.

Nacobezu (kryteria oceny)
Będę zwracać uwagę na to, czy  potrafi cie:

–  poprawnie się wypowiadać,
–  aktywnie uczestniczyć  w

 

zajęciach,

–  samodzielnie wykonać wiatraczek zgodnie z instrukcją.

Pytanie kluczowe

•  Co to znaczy być kreatywnym?

Środki dydaktyczne: Oto ja – elementarz cz. 1, ćw. pol.-społ. cz. 1, ćw. matem.-przyr. cz. 1, 
portfolio dla nauczyciela  s. 15, 16, Karty kreatywne, teczka dodatkowa – bilet do warto-
ści KREATYWNOŚĆ (s. 47); szyfr, samochód, pajac, piłka, pudełko, nagranie: grad, grzmot, 
deszcz, wiatr, wichura, butelka, miska z wodą, kartki, wiatrak, rurki, bibułki, listki, piłeczka 
pingpongowa, wstążki, instrumenty perkusyjne, chusta animacyjna, listewka, pinezka, kred-
ki, nożyczki, mała kartka samoprzylepna dla każdego dziecka, płyta CD 1. – piosenka Jesień.

12

Przebieg zajęć

  1.  Witamy się – zabawa integracyjna.      

•  Dzieci chodzą swobodnie po sali, nauczyciel podaje im kolejne instrukcje: Uściśnij jak 

najwięcej prawych dłoni, ...lewych dłoni. Stańcie w kręgu i chwyćcie się za ręce. Zróbcie falę, 
...przysiad, ...wyskok do góry z okrzykiem: Huraaa!

 2. Bilet wstępu do krainy KREATYWNOŚĆ – wprowadzenie w temat zajęć.

 

•  Nauczyciel prosi dzieci, aby wyjęły bilet do poznania kolejnej wartości, którą jest KRE-

ATYWNOŚĆ. Każde dziecko oznacza ją dowolnym sposobem – odciskiem palca, pod-
pisem, rysunkiem. Na kolejnych zajęciach dzieci będą uzupełniały swój bilet wyrazami 
i obrazkami kojarzącymi się z tą wartością.

 3. Pomysłowy Igor – wprowadzenie do tematu.  

•  Nauczyciel dzieli dzieci  na  grupy  (cztero- lub pięcioosobowe). Zadaniem każdej grupy 

jest znalezienie przedmiotu podczas zabawy w ciepło – zimno.
Po odnalezieniu przez grupy przedmiotów (piłki, samochodu, pajaca, pudełka) nauczy-
ciel objaśnia: Chłopiec, który jest właścicielem tych zabawek, nie bawi się nimi. Położył je na 
półce, bo nie potrafi się nimi bawić. Pomóżcie mu i wymyślcie zabawy z tymi zabawkami.  
Dzieci wymyślają w grupach zabawy, następnie je prezentują.

•  Nauczyciel prosi o przypomnienie imion poznanych postaci z elementarza. Następnie 

dzieci  otwierają 

elementarz na s. 28, 29.

 Nauczyciel przedstawia kolejnego bohatera 

– Igora – odczytując o nim informacje (może je przeczytać dobrze czytające dziecko).

•  Dzieci oglądają przedstawione obrazki i swobodnie wypowiadają się na ich temat.
•  Nauczyciel zadaje pytania dotyczące ilustracji: – Dlaczego na każdej z trzech ilustra-

cji nad głową Igora znajduje się znak zapytania? – Jak Igor poradził sobie we wszyst-
kich sytuacjach? – Czy wy mielibyście inne pomysły? – Które pomysły podobają wam 
się najbardziej?

13

 4. Co to znaczy, że ktoś jest kreatywny? – wyjaśnienie pojęcia kreatywność, wzboga-

canie słownictwa.  

•  Dzieci  wypowiadają się na temat kreatywności. Odpowiadają na pytania: – Kogo moż-

na nazwać kreatywnym? – Kiedy możemy wykazać się kreatywnością? (podczas zabawy 
– wówczas zabawy są ciekawe; podczas rozwiązywania problemu, w pracach plastycz-
nych,  w budowaniu nowych zabawek, w tworzeniu wynalazków itd.). – Czy wy jesteście 
kreatywni? Jeśli tak, to podajcie  przykłady. Nauczyciel nawiązuje do dzisiejszych zajęć, 
w których uczniowie wymyślali zabawy z zabawkami chłopca. Pyta: Czy byliście kreatywni?

• Nauczyciel pyta: Czy znacie inne słowa, które mogłyby zastąpić słowo kreatywny? (błysko-

tliwy, oryginalny, pomysłowy, obdarzony wyobraźnią, twórczy).

  5.  Spacer w wyobraźni – ćwiczenie wizualizacyjne.

•  Nauczyciel  włącza spokojną muzykę i prosi dzieci: 

Zamknijcie oczy i spróbujcie wyobrażać sobie to, o czym teraz będę opowiadać.

Idziesz polną drogą. Jest piękna słoneczna pogoda. Czujesz się bardzo dobrze. Podskakujesz.
Przed tobą pojawiają się duże kałuże. Próbujesz je ominąć, przeskakując z kamienia na
kamień. Nawet nie zauważyłeś, że znalazłeś się w ciemnym lesie. Ogarnia cię strach.
Pamiętasz jednak, że nie wolno zbaczać z drogi. Powoli idziesz ścieżką. Widzisz w oddali
światełko... Idziesz teraz bardzo szybko, biegniesz... Jesteś na końcu leśnej drogi, a przed tobą 
pojawia się wspaniały zamek z wieżami. W bramie czekają na ciebie rodzice. Cieszysz się 
i mocno się do  nich tulisz.

(Izabela Kornecka)

•  Nauczyciel prosi, aby dzieci otworzyły oczy i opowiedziały, co czuły podczas opowiadania.

  6.  Mój zamek – rysowanie zgodnie z instrukcją i według własnego pomysłu. 

•  Nauczyciel prosi, aby dzieci otworzyły 

ćw. pol.-

-społ. na s. 28, 

i po kolei wyjaśnia, co mają robić: 

–  Narysuj wybrany fragment zamku po śladach.
–  Spójrz, jakie wzory są narysowane na zamku – na-

zwij je.

–  Przerysuj wzory na klocki o tych samych kształ-

tach.

–  Pokoloruj niektóre elementy zamku zgodnie z in-

strukcją (wieżę zamku czerwonym kolorem, a mur 
zamku – żółtym).

–  Teraz już możesz pokolorować zamek według 

własnego pomysłu.

  

7. 

Co nie pasuje? – doskonalenie słuchu fone-
mowego. 

• Nauczyciel mówi: Będę czytać po cztery wyrazy. 

Słuchajcie uważnie, bo jeden z nich nie pasuje do  
pozostałych. Wskażcie, który to wyraz. 
Uwaga! Nauczyciel może przeczytać ciąg czterech wyrazów kilka razy.
kot, klasa, los, kino 
ananas, aktor, olej, atrament 
droga, tama, tablica, tornister 
lalka, rasa, lody, las

14

Logopeda radzi – percepcja słuchowa

Ćwiczenia doskonalące uwagę i pamięć słuchową. Warto je powtarzać, gdyż umiejęt-
ności te są bardzo potrzebne do odniesienia sukcesu w szkole. Deficyty pamięci i uwagi 
słuchowej występują często, stąd uczniowie mają problemy z wykonywaniem poleceń 
słownych, mniej zapamiętują na lekcjach. 

  8.  Rozwiązujemy zagadki – ćwiczenie koncentracji. 

• Co słyszę? Dzieci słuchają dźwięków, takich jak: grad, grzmot, deszcz, wiatr, wichura.

Rozpoznają je i nazywają. Nauczyciel zwraca szczególną  uwagę na dźwięk wiatru.

•  Nauczyciel zadaje zagadkę: Co to jest? Nie ma ust – a dmucha! Nie ma skrzydeł – a leci.

Czasami mrozi, czasami dmucha. Co to? Czy odgadną dzieci? (wiatr). 

• Nauczyciel pyta: Czy wiatr można zobaczyć? Czy można go poczuć? Czy można go do-

tknąć? Skąd się bierze wiatr?

(Wybór i oprac. wg: J. Stec, Zagadki dla najmłodszych, MAC, Kielce, 1992)

  9.  Co to jest wiatr? Jak powstaje wiatr? – wykonujemy doświadczenia.

•  Nauczyciel prosi dzieci, aby otworzyły ćw. mat.-przyr. na  s. 41, przyjrzały się ilustracjom, za-

stanowiły się i powiedziały, co się na nich dzieje, oraz co spowodowało zmiany na obrazkach.

•  Nauczyciel zaprasza dzieci do kręgu. W środku stoi miska z wodą. Nauczyciel zanurza 

w niej butelkę, przyciska ją do dna i puszcza. Z otworu butelki wydostają się bąbelki. 
Co to jest? – pyta. Następnie prosi kilkoro dzieci, aby zanurzyły koniec rurki w wodzie 
i dmuchnęły w nią. Następnie pyta: – Co się dzieje? – Skąd wzięły się te bąbelki? – Co to 
jest? (powietrze) 

•  Nauczyciel pyta: – Czy widzieliście powietrze? – Jaki kształt ma powietrze? Następnie 

zwraca uwagę, że powietrze jest niewidoczne i nie ma kształtu. 

•  Dzieci przygotowują kartki z bloku i wykonują 

wachlarz zgodnie z instrukcją (

ćw. mat.-przyr., 

s. 41

). Wachlują się nim. Odpowiadają na pytania 

nauczyciela: – Co czujecie? – Jak wygląda wiatr? – 
Co to jest wiatr? – Po czym można poznać wiatr? 
– Czy można usłyszeć wiatr? – Jakie wydaje odgło-
sy? (szumi, szeleści) – Jak inaczej można nazwać 
to, co robi wiatr? (dudni, jęczy, gwiżdże)

• Podsumowanie: Wiatr to ruch powietrza. Jego 

siła jest różna i zależy od prędkości, z jaką powie-
trze się porusza. Czym spowodowany jest ruch po-
wietrza? Wiecie, że słońce ogrzewa ziemię, od któ-
rej następnie ogrzewa się powietrze. Staje się ono 
lekkie i unosi do góry, wysoko. Wtedy jego miejsce 
na dole zajmuje chłodniejsze powietrze, które 
jest cięższe. I kiedy tak „goni” się powietrze ciepłe 
z zimnym, powstaje wiatr. 

Logopeda radzi – poprawna artykulacja

Dzieci mogą naśladować odgłos wiatru przez wymawianie sylab z głoską sz: szszsza, 
szszszo, szszsze, szszszu, szszszy. Wymawiając sylaby, przeciągają wymowę głoski sz. 
Zwłaszcza ci uczniowie, którzy niedawno nauczyli się prawidłowo wypowiadać tę gło-
skę, będą mieli okazję poćwiczyć i utrwalić jej poprawną artykulację.

15

 10.  Rodzaje wiatru – doświadczenia. 

•  Nauczyciel umieszcza na podłodze różne przedmioty: bibułki, listki, piórka, wstążki, 

klocki. Pyta: Co należy zrobić, aby wprawić w ruch zgromadzone przedmioty? Podpowiada: 
Spróbujcie dmuchać, wachlować.
Jaką siłę ma wiatr wywołany przez was? (jest słaby). Co się dzieje z przedmiotami? Któ-
re przedmioty się nie poruszyły? Dlaczego? Jak myślicie, co się stanie, gdy włączę wiatrak?
Nauczyciel włącza wiatrak. Pyta: Jaką siłę miał wiatr wywołany przez wiatrak? Po zakoń-
czeniu doświadczeń dzieci porządkują klasę.

•  Podsumowanie: Wiatr może mieć różną siłę i w związku z tym są różne rodzaje wiatru 

(podajemy wybrane rodzaje) – powiew, wiatr słaby, wiatr silny, wichura, huragan (wyry-
wa drzewa z korzeniami, zrywa dachy domów), tornado (jest najbardziej niebezpieczne, 
pojawia się w postaci trąby powietrznej poruszającej się z wielką szybkością i niszczącej 
wszystko na swojej drodze). 

Logopeda radzi – ćwiczenia oddechowe

Dmuchanie na lekkie przedmioty, tak jak w powyższym ćwiczeniu, to doskonała zaba-
wa, ale też trening oddechowy potrzebny do poprawnego wymawiania głosek.

 11.  Zabawy z chustą animacyjną – rodzaje wiatru.

•  Wszystkie dzieci trzymają chustę animacyjną. Na jej środek nauczyciel wrzuca lek-

kie przedmioty,  np. piłeczki, zabawki. Następnie podaje jeden z rodzajów wiatru, np. 
powiew, i dzieci wachlują chustą zgodnie z podaną komendą.  Podczas wachlowania 
przedmioty znajdujące się na chuście nie mogą z niej spaść.

 12.  Do czego służy wiatr? – wypowiadanie się na podstawie wiersza i własnych do-

świadczeń. 

 

 

Jesienny wiatr

Wiatr jesienią ma robotę  

 

 

Kiedy spoczniesz już, wietrzyku?

w nocy i za dnia.  

 

 

 

Powiedz, powiedz nam!

Ciągle strąca liście złote  

 

 

Po zielonym wielkim lesie 

i przed siebie gna.  

 

 

 

wiatr piosenki dzieci niesie.

I nasiona drzew bez liku  

 

 

Aż się dziwią stare drzewa:

nosi tu i tam.   

 

 

 

Kto was tak nauczył śpiewać?

 

   

 

 

 

 

 

 

(Hanna Ożogowska)

•  Dzieci wypowiadają się na temat wiersza na podstawie pytań nauczyciela: – O czym jest  

mowa w wierszu? – Jaka pora roku została przedstawiona? – Co robi wiatr jesienią? – Jak 
musimy się ubierać w wietrzną, chłodną, listopadową pogodę? – Do czego służy wiatr?

•  Dzieci podają przykłady wykorzystania wiatru na podstawie wiersza i własnego do-

świadczenia.  Nauczyciel zapisuje za pomocą symboli podane przez dzieci przykłady. 
Np.: do poruszania gałęziami drzew (pochylone drzewo), skrzydłami wiatraków; żeby 
latawce  latały;  do suszenia prania, wytwarzania prądu; umożliwia pływanie żaglówką, 
latanie paralotnią, rozsiewanie nasion roślin, suszenie traw i zbóż.

 13.  Co by było, gdyby nie było wiatru? – rozwijanie wyobraźni. 

•  Dzieci szukają odpowiedzi, dlaczego np. wiatraki nie działają, liście nie opadają, chmury 

nie płyną po niebie...

16

 14.  Korzyści i skutki negatywne wiatru – rozwijanie logicznego myślenia.

•  Nauczyciel rozdaje kartki skserowane z  

portfolio nauczyciela strona 15

 i prosi, aby dzie-

ci przyjrzały się ilustracjom. Pyta: – Które z przedstawionych tu przedmiotów wprawiane 
są w ruch dzięki wiatrowi? – Kiedy wiatr jest potrzebny, a kiedy przeszkadza? Uczniowie 
zaznaczają w portfolio, które obrazki przedstawiają korzystne działanie wiatru.

–  Korzystny wpływ: dzięki wiatrowi rozsiewane są nasiona, zapylane kwiaty, pracują elek-

trownie wiatrowe, poruszają się skrzydła wiatraków, pływają żaglówki, latają szybowce, 
balony, latawce. 

–  Negatywny wpływ: wiatr łamie drzewa, zrywa dachy i linie elektryczne, powoduje 

sztorm, który zatapia statki, towarzyszy burzy, która powoduje szkody.

 15.  Wywołujemy wiatr – zabawa ruchowa.

•  Zabawy ruchowe przy muzyce, z różnymi akcesoriami.

–  Niektóre dzieci naśladują ruchem drzewa kołyszące się na wietrze, a inne biegają mię-

dzy „drzewami” z paskami pociętej folii, naśladując wiatr.

–  Dzieci pokazują zachowanie się ludzi na wietrze: Idziemy pod wiatr. ...z wiatrem; chowamy

się przed wiatrem... przytrzymujemy czapki itp.

–  Naśladowanie wiatru: głosem, szelestem papieru, za pomocą instrumentów perkusyjnych.

 16. 

Słuchamy piosenki Jesień

.

•  Dzieci słuchają piosenki Jesień, opowiadają jej treść. Nauczyciel pyta: Co robi wiatr w tej 

piosence? 

 

17. Wykonanie wiatraczka.

•  Dzieci przygotowują przybory potrzebne do wykonania wiatraczka: nożyczki, listewkę, 

pinezkę, kredki. Mówią, o czym muszą pamiętać, kiedy używają nożyczek, pinezek itp.

•  Nauczyciel rozdaje dzieciom skserowaną 

stronę 16 z portfolio

 

nauczyciela

, objaśnia eta-

py  wykonania wiatraczka, zgodnie z rysunkiem. Następnie  czyta opis wykonania. 

•  Każde dziecko samodzielne wykonuje wiatraczek: wycina kwadrat, nacina w wyznaczo-

nych miejscach, ozdabia wg swojego pomysłu, łączy rogi wiatraczka ze środkiem.

•  Nauczyciel jeszcze raz pokazuje, w jaki sposób połączyć wiatraczek z listewką.
•  Dzieci po wykonaniu wiatraczka dmuchają w niego, aby wprowadzić go w ruch. Porząd-

kują miejsca pracy.

Uwaga! Należy zaplanować wyjście na podwórko i sprawdzenie działania wiatraków. 

Logopeda radzi – ćwiczenia oddechowe

Dmuchanie na wiatraczek to również świetne ćwiczenie oddechowe. Możemy urządzić 
zawody, np. Czyj wiatraczek najdłużej będzie się kręcił? – ćwiczenie długiego, spokojnego 
wydechu; Czyj wiatraczek najszybciej się obraca? – ćwiczenie mocnego wydechu.

 18.  Podsumowanie  zajęć.

• Nauczyciel pyta: Czego dowiedzieliście się na dzisiejszych zajęciach?  Wyjmijcie bilet do 

wartości KREATYWNOŚĆ i za pomocą symboli wpiszcie, czego się dzisiaj dowiedzieliście 
(symbole – np. rysunek wiatraczka, fruwających nasion, kołyszących się drzew). 

•  Dzieci rysują na kartkach samoprzylepnych buźkę uśmiechniętą 

☺ lub buźkę smutną 

 i przyklejają je na tablicy (uśmiechnięte, jeśli zajęcia się podobały, smutne – jeśli nie).

17

Dzień 2. 

TEMAT DNIA: W co się bawić? 

(2 godz. eduk. pol.-społ. + 1 godz. eduk. matem.)

Zapis w dzienniku: Wprowadzenie drukowanych liter I, i na podstawie wyrazów Igor, igła. 
Ćwiczenia rozwijające sprawność czytania. Wprowadzenie liczby 4 i jej zapisu cyfrowego.

Powiązanie lekcji z wcześniejszą wiedzą ucznia 
Wiecie, co to znaczy być kreatywnym. Potraficie poradzić sobie z rozwiązywaniem niektó-
rych problemów. Wiecie, co to jest wiatr i czy jest potrzebny.

Cele nauczyciela. Uczeń: 

–  wyszukuje wyrazy łączące się z określonymi pojęciami,
– potrafi  przewidzieć efekt działania,
–  wymienia możliwości innego wykorzystania przedmiotów niż powszechnie przyjęty,
–  głośno czyta wskazane teksty,
–  wymyśla inne rozwiązanie tej samej sytuacji,
– opisuje 

obrazek,

–  rozwiązuje problem w sposób twórczy,
–  czyta wyrazy zawierające litery I, i,
–  tworzy kolekcję przedmiotów służących do zabawy,
–  radzi sobie w trudnych sytuacjach zadaniowych,
–  łączy wyrazy w pary na zasadzie podobieństwa,
–  odczytuje i zapisuje cyfrę 4,
–  liczy na konkretach,
–  podpisuje liczbę elementów.

Cele w języku ucznia
Na dzisiejszych zajęciach poznacie drukowaną literę małą i oraz wielką I. Będziecie czytać 
sylaby i wyrazy z nową literą.  Spróbujecie rozwiązywać problemy w sposób twórczy. Opi-
szecie obrazek. 

Nacobezu (kryteria oceny)
Będę zwracać uwagę na to, czy potrafi cie:

– rozpoznać 

litery 

i, I drukowane,

–  czytać sylaby i wyrazy z literą i,
–  aktywnie uczestniczyć w zajęciach,
–  poprawnie opisać obrazek,
– poprawnie 

przeliczać,

–  stosować się do zasad podczas zabaw.

Pytanie kluczowe

•  Co to znaczy, że kreatywnie uczestniczę w zajęciach?

Środki  dydaktyczne:  Oto ja – elementarz cz. 1, ćw. pol.-społ. cz. 1. ćw. matem.-przyr. 
cz. 1, portfolio ucznia – karta nr 24, Karty kreatywne, teczka dodatkowa – bilet do wartości 
KREATYWNOŚĆ; gazety, piłki pingpongowe, skakanka, wycinki z gazet, zapałka, pluszowa 
zabawka, guma do skakania, worek foliowy, klocki, gazety, skakanka, piłki pingpongowe, 
mazaki, sznurki, książki, pudełka, papier pakowy, patyczki, kostki do gry, kartki.

18

Przebieg zajęć

 1. Zabawy rozwijające kreatywność – wprowadzenie w temat dnia.

•  W co będziemy się bawić? Nauczyciel informuje dzieci, że dziś będą rozmawiać o róż-

nych zabawach oraz poznają drukowaną literę i. Następnie dzieli uczniów na grupy. Każ-
da grupa  losuje z pudełka dowolny przedmiot (zapałkę, pluszową zabawkę, skakankę, 
worek foliowy, gumę do skakania lub inne). Zadaniem grupy jest wymyślenie zabawy 
dla całej klasy z wylosowanym przedmiotem. Następnie każda grupa prezentuje swoją 
zabawę.  Na końcu nauczyciel pyta: Czy w grupie był tylko jeden pomysł? Jeśli nie, to jakie 
były inne pomysły zabaw? Czemu wybraliście właśnie tę?
Uwaga! Nauczyciel bacznie obserwuje grupy podczas wykonywania zadania. 
W razie gdyby dzieci nie miały pomysłu, przypomina zabawy z dni poprzednich 
lub naprowadza dzieci na odpowiedni pomysł.

• Podaj przykłady. Nauczyciel zaprasza dzieci do kręgu i informuje: Każdy, kto będzie znał 

przykłady do  podanych przeze mnie informacji, niech podniesie rękę. Osoba, która poda 
poprawny przykład, zabierze z pudełka klocek i położy go na środku kręgu.  Przypominam, 
że wszyscy muszą uważnie słuchać, aby nie powtarzać przykładów: 

–  Podajcie jak najwięcej rodzajów obuwia. – Co można zrobić, jeśli nie mamy kubka, a chce-

my się napić wody ze strumyka? – Podajcie jak najwięcej przykładów na wykorzystanie 
ołówka. – Podajcie jak najwięcej rodzajów nakryć głowy. 

Uwaga! Dzieci przeliczają klocki po każdej rundzie, aby miały świadomość, ile 
mają pomysłów.

•  Zabawa z piłeczką pingpongową. Nauczyciel trzyma w ręce dwie piłeczki pingpongo-

we i pyta:
Czy możecie wymyśleć zabawę z tymi piłeczkami? Jeśli dzieci mają pomysły, bawią się. 
Nauczyciel przedstawia swoją propozycję zabawy: wyznacza w sali odcinek 2–3 m; dzie-
ci dmuchają w piłeczkę, starając się, aby pokonała ona ten odcinek w jak najkrótszym 
czasie; wszystkie dzieci próbują swoich sił.

•  Zabawa z gazetami. Papierowe piłki – wykorzystanie gazet. 
•  Nauczyciel zaprasza do kręgu dzieci i przed każdym kładzie dwie gazety. Włącza we-

sołą muzykę. Mówi: Weź gazetę w prawą rękę, rytmicznie ugniataj ją,  aż powstanie piłka 
(prezentuje to). Połóż  ją przed sobą. Weź drugą gazetę w lewą rękę, zgnieć gazetę jak po-
przednio. 

•  Rzuć i złap – rzuty piłką. Dzieci rzucają gazetową kulę w górę prawą ręką, a chwytają 

oburącz. Następnie lewą ręką przekładają kulę pod prawą nogą, a prawą ręką – pod 
lewą nogą. (Próbują również  żonglować). Potem dzieci dobierają się w pary i rzucają do 
siebie – jedną kulą, dwoma kulami jednocześnie.

• Bitwa śnieżna. Nauczyciel dzieli dzieci na dwie drużyny stojące naprzeciwko siebie. Po-

środku układa skakankę. Informuje: Teraz zabawimy się w bitwę śnieżną. Kule gazetowe 
zamienią się w śniegowe kule. Na znak „start” musicie przerzucić na stronę przeciwnika jak 
najwięcej kul. Czas trwania – 2 minuty. Wygrywa ta drużyna, która przerzuci więcej kul. 
Można kilka razy powtórzyć. 

 2. Podaj dalej –  ćwiczenie słuchu fonemowego.

•  Nauczyciel prosi wszystkie dzieci, aby usiadły w kręgu. Wybrana przez dzieci osoba 

siada w środku i zamyka oczy. Pozostałe osoby podają sobie w koło jakiś przedmiot, 

19

np. gumkę, dopóki osoba siedząca w środku nie powie: Stop. Dziecko, u którego w tym 
momencie znajduje się przedmiot, otrzymuje zadanie od nauczyciela: Wymień cztery 
rzeczy, których nazwy zaczynają się na głoskę a, tak żeby zdążyć, zanim przedmiot wróci do 
ciebie (w tym czasie przedmiot szybko przekazywany jest w kole). Jeśli dziecko nie zdąży 
wymienić czterech rzeczy, wchodzi do środka. Nauczyciel podaje kolejne głoski, które 
dzieci już poznały: a, o, t, l, i.

 3. 

Poznajemy drukowane litery i, I – ćwiczenie spostrzegawczości.

• Nauczyciel pyta: Przypomnijcie imię chłopca, którego poznaliście wczoraj. Czego dowie-

dzieliście się o nim? Na jaką głoskę rozpoczyna się jego imię? Czy znacie inne imiona rozpo-
czynające się głoską I?  (np. Iwona, Ireneusz, Irena, Ida, Iga, Izolda, Izydor, Izabela, Izaak, 
Izaura, Ildefons, Ilona, Ignacy, Iwo, Irma, Irmina, Izajasz). Następnie demonstruje druko-
wane litery: I, i. Prosi dzieci, by ułożyły I z kredek, następnie ze sznurków, a potem ze 

swoich kapci. 

•  Nauczyciel prosi dzieci, aby otworzyły 

elemen-

tarz na s. 30

 i przyjrzały się, jak wyglądają wyra-

zy: Igor, igła, podzieliły wyrazy na sylaby, głoski 
oraz zwróciły uwagę na liczbę kratek dla głosek 
oraz dla sylab.

•  Dzieci zwracają uwagę na czerwony kolor kratki, 

przeznaczony dla i. Wyjaśniają, dlaczego jest za-
znaczona tym kolorem. Wymieniają samogłoski, 
które do tej pory poznały. Szukają w wyrazach 
innych liter, które już znają.

•  Nauczyciel rozdaje wycinki  z gazet i prosi o wy-

szukiwanie drukowanych i, I oraz zakreślenie 
ich mazakami. Przeznacza na to minutę. Każde 
dziecko przelicza, ile zaznaczyło liter: wielkich – 
małych – razem.

 Logopeda radzi – wprowadzenie litery

Zwrócenie uwagi na układ ust przy wypowiada-
niu i (buzia się uśmiecha), pomoże uczniom zapamiętać nową literę.

  4.  Jesteśmy konstruktorami jak Igor – zabawa konstrukcyjna.

•  Nauczyciel prosi o opowiedzenie sytuacji przedstawionej na ilustracji w podręczniku. 

Pomaga pytaniami: – Co robią chłopcy? – Co zbudowali chłopcy? – Czy podoba wam się to, 
co wykonali? – Jak nazywamy  osoby, które tworzą nowe obiekty, urządzenia?
Proponuje, aby dzieci skonstruowały jedną, możliwie wysoką budowlę – wieżę. Dobierz-
cie się w dowolne grupy. Najpierw przygotujcie różne przedmioty, które możecie wykorzy-
stać do stworzenia tej budowli (klocki, książki, pudełka, kubeczki). Na wykonanie zadania 
macie tylko 10 minut. 

•  Po zakończeniu pracy dzieci oglądają i wspólnie  oceniają wieże. Porównują wysokości 

– która jest najwyższa, która najniższa, od której jest wyższa/niższa. (Dzieci mogą zrobić 
zdjęcia wież i urządzić wystawę, np. Mali konstruktorzy albo Jesteśmy konstruktorami lub 
Jesteśmy budowniczymi). 

20

 

5. 

Ćwiczenie umiejętności czytania sylab, wyrazów i tekstu ikonicznego.

•  Nauczyciel prosi o otworzenie 

elementarza na s. 31

. Dzieci czytają sylaby i wyrazy: 

wspólnie, w parach, pojedynczo. 

•  Następnie czytają tekst ikoniczny wspólnie i po-

jedynczo. Odszukują w wyrazach litery I, i,  dzie-
lą wyrazy na sylaby.

 

6. Kojarzenie słów – zabawa w skojarzenia.

• Zabawa  zaczyna się od słowa (np. gotowanie, 

malowanie, budowanie) wypowiedzianego 
przez nauczyciela. Uczniowie po kolei podają 
słowa związane z tym usłyszanym, dopóki ktoś 
nie powtórzy użytego wcześniej słowa, np. go-
towanie 

→ 

zupa, garnek, piec, warzywa, maka-

ron, temperatura, krojenie, mięso, obiad, kucharz, 
ziemniaki, restauracja.
Przy powtórzeniu zabawę można utrudnić: ko-
lejne dziecko mówi słowo związane z poprzed-
nim: gotowanie 

→ 

zupa 

→ 

warzywa (związane 

z zupą) 

→ 

ogródek (związany z warzywami) 

→

 

kwiaty (z ogródkiem) 

→

  wazon 

→

  stół 

→

  po-

kój... itd.

 7. Przewidywanie efektów działań – opowiadanie na podstawie ilustracji.

•  Nauczyciel prosi, aby dzieci otworzyły

 ćw. pol.-społ. na s. 29

,

 

obejrzały ilustracje i odpo-

wiedziały na pytania: 
I – Co robią dzieci i tata? Dla kogo? Jaki może być 
efekt ich działania?
II – Co przygotowuje dziewczynka z mamą? Dla 
kogo? Jaki może być efekt ich działania?
III – Co budują z klocków dzieci z mamą? Jaki może 
być efekt ich działania?
IV – Co maluje dziewczynka? Dla kogo? Co może 
być efektem jej pracy?

•  Dzieci oglądają naklejki nr 7 i przyklejają je obok 

właściwej ilustracji. Nawiązują do swoich wcze-
śniejszych wypowiedzi, mówiąc, komu udało się 
odgadnąć, co robiły dzieci razem z rodzicami. 

•  Nauczyciel informuje, że literkę i wykorzystuje-

my nie tylko do tworzenia wyrazów, ale także 
do ich łączenia. – Wasze zadanie w ćwiczeniach 
polega na tym, aby połączyć przedmioty, które do 
siebie pasują. Nazwijcie je i połączcie literą i.

•  Dzieci nazywają przedmioty i łączą je z literą i. 

Uzasadniają, dlaczego te przedmioty do siebie pasują. Mówią: żarówka i lampa, kołdra 
i poduszka, fi liżanka i talerzyk.

•  Nauczyciel prosi, aby dzieci znalazły w klasie, lub wymyśliły, inne pary przedmiotów, np. 

krzesło i stół, blok i kredki, kwiaty i wazon, łyżka i talerz, łyżka i widelec, ołówek i gumka.

21

  8. Ćwiczenia grafomotoryczne. 

•  Dzieci odnajdują w 

portfolio ucznia kartę nr 24

 i wykonują ćwiczenia zgodnie z pole-

ceniem.

 

9. 

Znam te cyfry – zabawa ruchowa, utrwalenie poznanych cyfr.

•  Dzieci poruszają się swobodnie po sali. Nauczyciel co jakiś czas podnosi do góry kartkę 

z zapisaną cyfrą – 1, 2 lub 3. Dzieci łączą się w grupy zgodnie z liczbą wskazaną przez 
daną  cyfrę. Głośno przeliczają liczbę osób w grupie. (Zamiast łączyć się w grupy, dzieci 
mogą wykonywać odpowiednią liczbę podanych ćwiczeń – przysiadów, podskoków – 
głośno odliczając).

 

10. 

Liczba 4 w aspekcie kardynalnym.

• Ćwiczenia praktyczne. Nauczyciel prosi dzieci, aby:

–  poszukały w klasie zbioru czteroelementowego (cztery nogi stolika, krzesła; cztery łapy 

psa, kota; cztery rogi chustki, tablicy; cztery kąty prostokąta; cztery kąty w sali; cztery 
ściany itd.), 

–  ułożyły z liczmanów zbiór czteroelementowy.

•  Zabawa w odtwarzanie struktur rytmicznych. Dzieci mają za zadanie odtworzyć wy-

słuchane struktury rytmiczne, np. jeden podskok, dwa klaśnięcia, trzy cmoknięcia  i czte-
ry szumy (można użyć instrumentów). Następnie układają  rytmy z klocków, używając 
liczb – jeden, dwa, trzy, cztery.

• Powstanie liczby. Nauczyciel prosi dzieci: Ułóżcie trzy zbiory klocków. W pierwszym zbio-

rze umieśćcie 5 klocków, w drugim – 4 klocki, a w trzecim – 3 klocki. Zastanówcie się, co 
musicie zrobić, aby w każdym ze zbiorów było tyle samo elementów.  

•  Wnioskowanie o stałej liczbie elementów na klockach. Każde dziecko ma cztery klocki 

prostokątne lub kwadratowe. Nauczyciel prosi: Przelicz klocki i pokaż na palcach, ile jest 
klocków? Zapamiętaj! Teraz będziemy je przestawiać. Ułóż klocki w rzędzie. Ile ich jest? Ułóż 
wieże z klocków. Ile ich jest? Czy musicie je liczyć? Czy wiecie bez liczenia? Ułóż z klocków 
mostek. Ile jest teraz klocków? Musicie liczyć, czy wiecie bez liczenia? Co zauważyliście?
Jeżeli dzieci po każdej zmianie ułożenia klocków przeliczają je, to ćwiczenia trzeba po-

wtarzać na kolejnych zajęciach. 

• Zabawa ruchowa. Dzieci poruszają się w roz-

sypce, udając słaby wiatr, potem silny wiatr, na 
koniec huragan. Na sygnał łączą się w kółeczka 
po cztery osoby. Następnie głośno, dla spraw-
dzenia, przeliczają osoby. Można zabawę po-
wtórzyć kilka razy – kolejne kółeczka tworzą się 
z innych osób.

•  Nauczyciel prosi o otwarcie 

ćw. mat.-przyr. na 

s. 42

 i zadaje pytania:

–  Ile parasoli jest na obrazku? – Ile wyprostowanych 

palców jest w obu dłoniach?

–  Ile oczek jest na kostce do gry? – Ile kulek jest na 

liczydle? – Którą godzinę wskazuje zegar? – Jaki 
kolor ma klocek o długości 4? 

Dzieci mierzą strony za pomocą kolorowych 
liczb 1, 2, 3, 4. Podają wyniki oraz wnioski.

22

 11. Uczymy się pisać cyfrę 4.

•  Nauczyciel pokazuje drukowaną cyfrę 4 i prosi dzieci, aby opisały jej kształt.
•  Nauka pisania cyfry 4:

–  nauczyciel zapisuje dużą cyfrę na tablicy, 
–  wykłada arkusz papieru pakowego, na którym jest cyfra 4, uczniowie chodzą po jej linii,
–  dzieci układają cyfrę z patyczków, piszą ją w powietrzu, na gazecie, na tablicy, odwrotną 

stroną ołówka po ławce,

–  nauczyciel pokazuje zapis cyfry 4 na tablicy kratkowanej,
–  dzieci piszą po śladach i samodzielnie w ćwiczeniach matematycznych.

 12.  Zabawa z kostką do gry. 

•  Każde dziecko przygotowuje kartkę i pięć patyczków – tyle, ile razy będzie rzucało 

kostką.  Po każdym rzucie schowa jeden patyczek do pudełka. Dzieci rzucają kostkami. 
Komu uda się wyrzucić 4 oczka, zapisuje 4 na kartce i woła: Hurrra, cztery, wyrzuciłem dzi-
siaj cztery! Po zakończonej zabawie dzieci po kolei mówią, ile razy udało im się wyrzucić 
4, kto wyrzucił więcej niż sąsiad, o ile więcej, kto wyrzucił mniej niż sąsiad, o ile mniej, ilu 
dzieciom w klasie udało się wyrzucić 4 aż pięć razy.
Dzieci piszą cyfrę 4 w zeszycie. Rysują cztery dowolne elementy. Rysują klocek oznacza-
jący liczbę 4.

 13.  Podsumowanie.

•  Nauczyciel prosi o wyciągnięcie biletu do wartości KREATYWNOŚĆ i zaznaczenie na 

nim, czego się dzisiaj dowiedziały (cztery elementy, swoją budowlę z dowolnych przed-
miotów, literę i, przedmiot, który posłużył do zabawy).

Dzień 3.

TEMAT DNIA: Zabawy z literami  

(1 godz. eduk. pol.-społ. + 1 godz. eduk. matem.)

Zapis w dzienniku: Wprowadzenie pisanych liter I, i. Ćwiczenia rozwijające sprawność ryso-
wania i pisania po śladzie. Grupowanie, dobieranie i przeliczanie w zakresie 4.

Powiązanie lekcji z wcześniejszą wiedzą ucznia
Wiecie, jak wyglądają drukowane litery – małe i oraz wielkie I. Potraficie przeczytać sylaby 
i wyrazy z poznanymi literami. Bawicie się, wykorzystując swoją wyobraźnię i pomysłowość. 
Umiecie przewidzieć efekt działania. Zapisujecie cyfrę 4. Potraficie policzyć liczbę elemen-
tów oraz podpisać je odpowiednią liczbą. 

Cele nauczyciela. Uczeń: 

– pisze 

litery 

i, I po śladzie i w liniaturze,

–  aktywnie i twórczo uczestniczy w zabawach,
–  dokonuje skojarzeń typowych i nietypowych,
– przelicza 

elementy, 

–  stosuje liczebniki porządkowe,
–  wskazuje podany element,
–  uzupełnia brakujące klocki w dywaniku liczby 4,
–  dopełnia do 4.

23

Cele w języku ucznia
Na dzisiejszych zajęciach nauczycie się pisać litery I, i. Będziecie uczestniczyć w wielu za-
bawach z literami. Będziecie  zgodnie z poleceniami manipulować patyczkami i klockami.

Nacobezu (kryteria oceny)
Będę zwracać uwagę na to, czy potrafi cie:

–  poprawnie zapisać litery I, i,
–  aktywnie uczestniczyć  w zajęciach,
–  poprawnie przeliczać, dopełniać i wskazywać liczbę elementów,
–  stosować ustalone zasady podczas zabaw.

Pytanie kluczowe

•  Co to znaczy, że twórczo i aktywnie uczestniczę w zajęciach?

Środki dydaktyczne: Oto ja – elementarz cz. 1, zeszyty ćw. pol.-społ. cz. 1, matem.-przyr., 
cz. 1, portfolio dla nauczyciela s. 5, Karty kreatywne – teczka dodatkowa: bilet do wartości 
KREATYWNOŚĆ; materiały: chusteczki higieniczne, gazety, papier o różnej fakturze, skakan-
ka, kredki, pojemniki wypełnione materiałem sypkim, sylaby i litery (kilka – la, lo, li, ta, to, a, 
o), fi gury geometryczne z portfolio – wycinanka; patyczki, domek samogłosek i spółgłosek 
(patrz projekt 3., dzień 4.).  

Przebieg zajęć 

  1.  Zabawy z literami – zabawy integracyjne.

•  Zabawa z imionami. Dzieci siedzą w kręgu. Każde mówi swoje imię, potem wymienia 

nazwy zwierząt zaczynające się na litery wchodzące w skład imienia i zakłada tym sa-
mym swoje osobiste zoo. Np.: Mam na imię Aleksandra. W moim zoo żyją: anakonda, 
lew,  emu,  kot,  sowa,  aligator,  norka,  daniel,  rak,  antylopa. Następnie rysuje zwierzę – 
symbol swojego imienia. Zwierzę to musi mieć każdą część ciała od innego zwierzęcia, 
np. głowę antylopy, grzywę lwa, tułów anakondy, dziób emu, nogi raka, zakończone 
kocimi pazurami, rogi daniela, skrzydła sowy, ogon aligatora, nosek norki. 

• Łańcuch sylab. Wybrane przez nauczyciela dziecko mówi wyraz i dzieli go na sylaby. 

Każde kolejne dziecko wypowiada wyraz rozpoczynający się ostatnią sylabą wyrazu po-
przedniego, np.: po-ra, ra-na, na-sza, sza-ta itd.

• Papierowe kulki. Nauczyciel kładzie na środku sali różne materiały: chusteczki higie-

niczne, gazety, papier o różnej fakturze. Zadaniem dzieci będzie ugnieść kulki z wybra-
nych przez siebie materiałów i z ugniecionych kulek ułożyć litery (pisane) poznane do 
tej pory.

  2.  Rysujemy jeża – ćwiczenia grafomotoryczne.

•  Nauczyciel prosi, aby dzieci otworzyły ćw. pol.-społ. na  s. 30 i podały nazwę zwierzę-

cia, które jest tam przedstawione. Następnie mówi: Uderzajcie opuszkami palców o blaty 
ławek, naśladujcie chód jeża. Teraz wykonajcie jeża: rysujcie po śladzie, dorysujcie igiełki,
pokolorujcie go. 

  3.  Uczymy się pisać litery i , I.

•  Nauczyciel demonstruje pisane litery i, I oraz omawia elementy, z których się składają. 

Następnie pokazuje sposób zapisu małej i wielkiej litery. Dzieci piszą obie litery w po-
wietrzu. Potem – w pojemnikach wypełnionych dowolnymi materiałami: piaskiem, ka-
szą, grochem, grysikiem, ryżem.

24

•  Nauczyciel prosi, aby dzieci przyjrzały się literom w 

ćw. pol.-społ. na  s. 30 

i powiedziały, 

jaka jest różnica między literami  i, I – drukowaną i pisaną. 

•  Dzieci wyjmują kartkę z domkami samogłosek 

i spółgłosek (patrz projekt 3., dzień 4.). Wpisują 
literę i do domku samogłosek.

•  Nauczyciel zaprasza dzieci do kręgu i dzieli je na 

kilka grup. Każdej grupie daje sznur lub skakan-
kę, z których dzieci układają dużą literę I pisaną. 
Po zakończeniu zadania dzieci oglądają wyko-
nane litery w innych grupach. Sprawdzają, czy 
wszyscy wykonali zadanie dobrze. Nauczyciel 
proponuje kolejne zadanie: przejście po sznur-
ku – bez obuwia, potem z zasłoniętymi oczami, 
„tiptopem”. To samo wykonują po ułożeniu ma-
łej litery i.

•  Nauczyciel demonstruje pisanie liter i, I w linia-

turze. Dzieci piszą je w ćwiczeniach po śladzie, 
a potem samodzielnie.

•  Nauczyciel zaprasza do otwarcia zeszytu i od-

szukania liniatury, w której będą zapisywały i, I, 
oraz zaznaczały właściwe pola (pokazuje sposób pisania liter i, I na tablicy). Sprawdza 
wykonanie zadania. Uczniowie po wykonaniu poleceń zapisują w zeszytach całą linijkę 
i, potem całą linijkę I. 

  4.  Bawimy się sylabami – ćwiczenia w czytaniu.

•  Nauczyciel zaprasza dzieci na dywan. Dzieli je na grupy. Każdej grupie daje karty z li-

terami i sylabami (la, la, la, la, lo,  li, lo, lo, to, ta, ta, a, o, o, t). Dzieci czytają najpierw ra-
zem, potem pojedynczo. Następnie nauczyciel prosi, aby ułożyły jak najwięcej wyrazów 
z przygotowanych sylab i liter. Każda grupa odczytuje swoje wyrazy. Wszyscy uważnie 
słuchają. Dzieci w grupach liczą, ile wyrazów ułożyły.

•  Nauczyciel pokazuje dzieciom sylabę np. la. Kolejno w kręgu uczniowie podają wyrazy 

rozpoczynające się na podaną sylabę. Wyrazy nie mogą się powtarzać.  Potem nauczy-
ciel pokazuje kolejne sylaby. Zadanie można utrudnić, uczniowie mają znaleźć wyrazy 
zakończone na wskazaną sylabę. 

Logopeda radzi – czytanie

Duża liczba ćwiczeń, w trakcie których uczniowie będą odczytywali sylaby (złożone 
z poznanych liter) globalnie (całościowo) pomoże i ułatwi im naukę czytania. 

  5.  Co by było, gdyby... – zabawa rozwijająca wyobraźnię. 

•  Dzieci zostają zaproszone do kręgu. Nauczyciel zadaje pytania, a każde chętne dziecko 

odpowiada. – Co by było, gdybyś umiał fruwać? – Co by było, gdybyś był złotą rybką i mógł 
spełnić trzy życzenia? – Co by było, gdybyś był mały jak mrówka? – Co by było, gdybyś mógł 
żyć pod wodą jak ryba?

  6.  Zabawy ruchowe rozwijające spostrzegawczość.

•  Zgadnij, kogo nie ma? Dzieci stają na obwodzie koła, do środka wchodzi jeden uczest-

nik zabawy, który przyglądając się dzieciom, stara się zapamiętać ich liczbę i ustawienie. 

25

Po czym nauczyciel zasłania mu oczy (dobrym rozwiązaniem są czapki z tektury przysła-
niające oczy). Dzieci wypowiadają słowa:
 

Chłopaku, chłopaku (dziewczynko, dziewczynko), wiatr ci w oczy wieje,

 

oczy zasłoniłeś, nie wiesz, co się dzieje.

 

Ktoś z koła ucieka, bucikami stuka,

 

biegnie już daleko i kryjówki szuka.

Podczas wypowiadania rymowanki jeden z uczestników zabawy (wskazany dyskretnie 
przez nauczyciela) ucieka i ukrywa się.
 

Teraz zdejmij czapkę, szybko spójrz oczyma,

 

prędko bez namysłu, powiedz, kogo nie ma.

W czasie wypowiadania tych słów dziecko stojące w kole zdejmuje czapkę, przygląda 
się  wszystkim i wymienia imię schowanego. Jeśli odgadnie, dzieci mówią:
 

Odgadłeś od razu, oczka masz sokole,

 

a ty wyjdź z ukrycia, będziesz teraz w kole.

Jeśli nie odgadnie lub namyśla się długo, wówczas musi zostać w kole. Wtedy dzieci 
mówią:
 

Zakładaj swą czapkę, nie zgadłeś niebożę,

 

Będziesz znowu w kole, nic ci nie pomoże.

 

(

R. Trześniowski, Gry i zabawy ruchowe, Wyd. Sport i Turystyka, Warszawa 1989)

• Pod cyferką. Dzieci biegają dowolnie, na sygnał siadają przy wybranej cyfrze.  Dzieci 

kontrolują, aby przy cyfrze siadła odpowiednia liczba dzieci. Nauczyciel sprawdza wy-
konanie zadania.

  7.  Wprowadzenie liczby 4 – aspekt kardynalny i porządkowy.

•  Zabawy z patyczkami. Nauczyciel mówi: Połóżcie przed sobą cztery patyczki w szeregu. 

Przeliczcie je od strony lewej do prawej i od prawej do lewej. Teraz ułóżcie z tych czterech pa-
tyczków drabinkę i policzcie szczebelki – od góry do dołu i od dołu do góry. Co zauważyliście? 
Liczba patyczków pozostaje taka sama, niezależnie od tego, z której strony zostały po-
liczone.  Podnieście do góry patyczek pierwszy z lewej strony, czwarty z prawej strony. Co 
zauważyliście?

•  Dokładanie i odkładanie patyczków – ćwiczenia. Nauczyciel prosi: Połóżcie przed sobą 

dwa patyczki i dołóżcie dwa. Ile macie razem? Macie przed sobą cztery patyczki, zabierzcie 
dwa. Ile wam zostanie? Połóżcie przed sobą trzy patyczki i dołóżcie jeden. Ile macie razem? 
Macie przed sobą cztery patyczki, ile wam zostanie, jeśli zabierzecie trzy patyczki?

  8.  Praca z ćwiczeniami 

(ćw. mat.-przyr., s. 43, 44, 45)

.

Dzieci pod kierunkiem nauczyciela wykonują zadania w ćwiczeniach.

• Strona 43. – Na ilustracji widzicie Iwonkę i Igora. Przyklejcie i zdrapcie naklejki. W co bawiły 

się  dzieci? Co zbudowała Iwonka? Z ilu elementów składała się budowla? Zapiszcie liczbę 
klocków. Czym się bawił Igor? Ile miał wiatraków? Zapiszcie ich liczbę.

–  Co znajduje się w pierwszej pętli? Ile jest kaloszy? Jaka liczba jest zapisana pod pętlą?

Co należy zrobić, aby liczba kaloszy była zgodna z zapisem? Co znajduje się w drugiej pętli? 
Ile jest cytryn? Jaka jest zapisana liczba pod pętlą? Co należy zrobić, aby liczba cytryn była 
zgodna z zapisem? Trzecią pętlę dzieci wykonują samodzielnie.

–  Dokończcie rysowanie parasolek. O czym musicie pamiętać, aby zrobić to zgodnie ze wzorem?

• Strona 44. – Czy rozpoznajecie przedstawione w zadaniu cyfry? Otoczcie pętlą cyfry 4. Ile 

ich jest? – Popatrzcie na czapki. Zaczynając od lewej strony, liczcie do czterech. Pokolorujcie 
co czwartą czapkę. – Przyjrzyjcie się ilustracji. Co widzicie? Posłuchajcie uważnie i pokolo-
rujcie buty dzieci zgodnie z wysłuchanym opisem. Które z kolei były kalosze Wojtka? Na któ-

26

rym  miejscu stały kalosze Leny? Pod który ubraniem Eryk zostawił swoje buty? Olek zostawił 
swoje adidasy pod swoją kurtką. Jaki ona ma kolor?

 

• Strona 45. –  Policzcie, ile kropel deszczu spa-

dło z  każdej chmury. Zapiszcie liczby w kratkach. 
Z której chmury spadło najmniej kropel? Ile? Z  któ-
rej chmury spadło o 1 kroplę więcej? Ile kropel spa-
dło? Połączcie chmury tak, by z każdej następnej 
spadło o 1 kroplę więcej. – Poćwiczcie pisanie cyfr. 
Jak będziecie zapisywać cyfry w pierwszej linii, 
a  jak – w drugiej? – Kto wymieni poznane liczby 
w kolorach? Z jakich liczb składa się pierwszy pa-
sek dywanika? Z jakich liczb składa się drugi pasek 
dywanika? Jak uzupełnicie zapis obok drugiego 
paska dywanika? Na co musicie zwrócić uwagę, 
żeby uzupełnić trzeci pasek dywanika? Czwarty 
pasek uzupełnicie samodzielnie.

  9. Zabawa ruchowa – ćwiczenia  w liczeniu.

• Ile jest?  Nauczyciel prosi, by dzieci dobrały się 

w  grupy o dowolnej liczbie osób. Każda grupa 
stoi w innym miejscu. Nauczyciel mówi: Z każdej grupy niech odejdzie tyle dzieci, aby zo-
stało tylko jedno dziecko. Ile dzieci odeszło z grupy Jasia? Itd.

 10.  Układanka z fi gur geometrycznych – zabawa konstrukcyjna 

(portfolio – wycinanka)

.

•  Na dywanie dzieci układają fi gury zgodnie z poleceniem: Z czterech jednakowych trójką-

tów zbudujcie kwadrat, ...trójkąt, ...prostokąt.

11. 

Podsumowanie.

•  Nauczyciel prosi dzieci o wyciągnięcie biletu do wartości KREATYWNOŚĆ i zaznaczenie 

na nim, czego się dzisiaj dowiedziały, co było ciekawe (nowa litera, zabawy, liczba 4).

27

Dzień 4.

TEMAT DNIA: Uczymy się przez zabawę

(1 godz. eduk. pol.-społ. + 1 godz. eduk. matem.)

Zapis w dzienniku: Uczymy się przez zabawę – ćwiczenia w czytaniu i pisaniu sylab lub wy-
razów z literami I, i. Rozwijanie słownictwa i logicznego myślenia. Przeliczanie i dodawanie 
w zakresie 4.

Powiązanie lekcji z wcześniejszą wiedzą ucznia 
Potraficie zapisać litery I, i. Zgodnie i twórczo uczestniczycie w zabawach. Przeliczacie, do-
pełniacie w zakresie 4.

Cele nauczyciela. Uczeń:

– nazywa 

przedmioty,

–  układa zdania z nazwami przedmiotów,
–  buduje skojarzenia tradycyjne i niekonwencjonalne,
–  układa zdania zawierające literę i jako zapis samodzielnego wyrazu, 
– rozwiązuje 

rebusy,

–  pisze sylaby i wyrazy z poznanymi literami,
–  zapisuje działanie do ilustracji,
–  wskazuje monety o wspólnej wartości 4 zł,
–  układa odpowiedź do pytania w zadaniu.

Cele w języku ucznia
Na dzisiejszych zajęciach nauczycie się pisać sylaby i wyrazy z literą i. Będziecie uczestniczyć 
w wielu zabawach twórczych.

Nacobezu (kryteria oceny) 
Będę zwracać uwagę na to, czy potrafi cie:

–  poprawnie zapisać sylaby i wyrazy z literami i, I,
–  aktywnie uczestniczyć w zajęciach,
–  poprawnie przeliczać i dodawać w zakresie 4,
–  stosować się do zasad podczas zabaw.

Pytanie kluczowe

•  Czego uczymy się w czasie zabaw? 

Środki dydaktyczne: Oto ja – elementarz cz. 1, ćw. pol.-społ. cz. 1, matem.-przyr. cz. 1, port-
folio ucznia – karta 25., 26., portfolio dla nauczyciela – strona 17., Karty kreatywne – teczka 
dodatkowa: bilet do wartości KREATYWNOŚĆ; litery, cyfry, pudełko z otworem ozdobione, 
dywan z cyframi (papier pakowy), kredki pastelowe, patyczki, monety – portfolio wycinanka.

Przebieg zajęć

 

1. 

Przyjdź do mnie – zabawa integracyjna.  

•  Dzieci stoją w gromadce, nauczyciel stoi na drugim końcu sali i woła do siebie po jed-

nym dziecku, np.: – Przyjdź do mnie, Kasiu, idź jak chmurka! – Przyjdź do mnie, Tomku, idź 
jak kisiel! – Przyjdź do mnie, Aniu, idź jak bocian! Itd. Dzieci podchodzą do wołającego, 
naśladując ruchem całego ciała, gestami sposób poruszania się – zjawiska przyrody, po-
trawy, zwierzęcia.

28

  2.  Zabawy utrwalające poznane litery, sylaby i wyrazy – ćwiczenia w czytaniu. 

• Rozsypane litery. Nauczyciel zaprasza dzieci do kręgu, gdzie rozrzucone są litery. Wy-

daje polecenia: Wyszukajcie wśród liter te, które już znacie. Posegregujcie je do dwóch pętli. 
W jednej pętli małe, w drugiej – wielkie. Wskażcie te, które są samogłoskami.

• Szukam pary. Każde dziecko ma przypiętą do ubrania kartkę z sylabą lub literą oznacza-

jącą poznaną samogłoskę i odczytuje ją na głos. Zadaniem dzieci jest połączyć się tak, 
by powstał wyraz z sylab lub liter, np.: lala, tata, Tola, lata, Ola, Ala, Lila, Lola. Potem dzieci 
odczytują razem stworzone wyrazy.
Następnie dzieci rozpoznają litery i, I oraz wykonują polecenia w 

portfolio ucznia karta 

pracy nr 25

. 

 

3. 

Pisanie liter i ich połączeń – i, I – praca z 

ćw. 

pol.-społ., s. 31

.

•  Nauczyciel pokazuje na tablicy połączenia litery 

i z różnymi literami, przypomina inne połącze-
nia. Prosi o otworzenie ćwiczeń. Dzieci piszą sy-
laby po śladzie i samodzielnie.

•  W kolejnym ćwiczeniu rozpoznają na ilustra-

cjach bohaterów, przypominają ich imiona i je 
odczytują. Następnie uzupełniają wypowiedzi 
literą i. Próbują je odczytać.
Nauczyciel przypomina: Wiecie już, że i nie tylko 
występuje jako litera w wyrazie, ale także samo-
dzielnie pełni rolę łącznika. 

•  Dzieci rozwiązują rebusy. Po wykonaniu zada-

nia nauczyciel prosi o wskazanie miejsc litery i 
w tych wyrazach.

•  Ćwiczenia grafomotoryczne – dzieci rysują płotek według wzoru i go kolorują.

  4.  Zabawy rozwijające słownictwo i logiczne myślenie.

•  Dzieci siedzą w kręgu. Zabawa przebiega w trzech etapach. Pierwsze zadanie (1) polega 

na tym, aby w sposób jak najprostszy określić, do czego służy dany przedmiot. Etap dru-
gi (2) to podanie jak największej liczby przedmiotów spełniających takie same funkcje. 
Etap trzeci (3) – ułożenie zdania z podanym wyrazem. 
Np.: krzesło – (1) służy do siedzenia; (2) do siedzenia służą też kanapa, fotel, ławka; (3)         
Adam kupił wczoraj drewniane krzesło. 
Przykładowe inne wyrazy: długopis, kaloryfer, samochód.

•  Co mają wspólnego? Dzieci mają zestawić wspólne cechy różnych urządzeń i przed-

miotów codziennego użytku, które na pozór nie mają ze sobą nic wspólnego, na przy-
kład: rower i maszyna do szycia – poruszają się, gdy człowiek wprawia je w ruch;. pociąg 
i marzenia – dzięki nim odbywamy podróże; but i piłka... uczeń i las...

 

5. Rozwijanie wyobraźni.

•  Nauczyciel daje każdemu dziecku kartkę z podziałem na sześć pól 

(ksero strony 17.

z portfolio dla nauczyciela)

. W każdym polu znajduje się rozpoczęty rysunek. Zadaniem 

dzieci jest dokończenie wszystkich rysunków w jak najszybszym czasie (do wykonania 
tego ćwiczenia konieczne jest użycie kolorowych kredek).
Po zakończeniu zadania dzieci siadają w kręgu i wraz z nauczycielem wspólnie omawia-
ją powstałe prace. Przy omówieniu należy zwrócić uwagę na zróżnicowanie tematyki 
rysunków,  posługiwanie się symboliką.

29

 6. Zabawy matematyczne.

• Dywanik. Nauczyciel prezentuje dywanik z cyframi, obok każdej z nich powinna być 

określona liczba elementów. Zabawa polega na wykonywaniu poleceń nauczyciela, by 
stawać na cyfry i je nazywać. Dziecko staje na dowolnej cyfrze i informuje: Stoję na cyfrze 
trzy. Nauczyciel poleca np.: Stań na dwie cyfry. Stań na cyfry większe od 1.

•  Nauczyciel prosi dzieci o wyciągnięcie monet o wartości 1 zł oraz 2 zł i wydaje polecenia: 

Połóż przed sobą monety 1 zł i 1 zł. Ile to razem? Jakimi monetami zapłacisz za kredki, które 
kosztują 3 zł? Jakimi monetami zapłacisz za blok, który kosztuje 4 zł?
Przeliczanie i zapisywanie liczb w 

portfolio ucznia karta 26

.

  7.  Praca z ćwiczeniami 

matem.-przyr. s. 46, 47

.

• Strona 46. Nauczyciel pyta: Ile jest prostokątów? Ile jest kwadratów? Ile to razem?

Napiszcie, ile jest kół, ile trójkątów, ile to razem. Wymieńcie, ile i jakich klocków potrzebowa-
ły dzieci do wzniesienia pierwszej budowli. Ile razem potrzebowały klocków? Ile niebieskich 
trójkątów zużyto do drugiej budowli? Wpisz odpowiednią cyfrę pod klockiem. Ile czerwo-
nych prostokątów zużyto do drugiej budowli? Wpisz odpowiednią cyfrę pod klockiem. Z ilu 
klocków powstała druga budowla? Wpiszcie odpowiednią liczbę. Trzecią i czwartą budow-
lę uczniowie wykonują samodzielnie.

• Strona 47. Nauczyciel pyta: Jakie monety widzicie? Ile kosztuje foliowy płaszcz przeciw-

deszczowy? Jakimi monetami można za niego zapłacić? Otoczcie pętlami podane propo-
zycje. Odczytajcie, ile kosztuje syrop. Jakimi monetami możecie za niego zapłacić? Otocz-
cie pętlami  różne możliwości. Jaka kwota znajduje się w portfelu  mamy? Pastylki od bólu 
gardła kosztują 2 złote, czy wystarczy mamie pieniędzy? Policz, ile pieniędzy jest w każdym 
worku. Pokoloruj worek, w którym wartość wszystkich monet jest największa.

 

8. Maszyna matematyczna – zabawa matematyczna.

•  Nauczyciel wykonuje operacje:

Pokazuje dzieciom dwa klocki, wkłada je do maszyny (pudełko z otworem na rękę) i wyj-
muje trzy klocki. Pyta dzieci, co się zmieniło.
Pokazuje trzy klocki i wkłada je do maszyny. Po chwili wyjmuje cztery klocki. Pyta, co się 
zmieniło.

30

Uwaga! Nauczyciel wykonuje kilka operacji, a zadaniem dzieci jest ustalenie 
zmian, które zachodzą w maszynie, i ich nazwanie (przybyło, ubyło; zostało doda-
ne, zabrane przez maszynę).

 9. 

Podsumowanie.

 • 

Nauczyciel prosi, aby dzieci kolejno dokończyły zdanie: Najbardziej podobała mi się za-
bawa... bo...

Dzień 5.

TEMAT DNIA: Klasowy dzień zabaw

(1 godz. eduk. pol.-społ. + 1 godz. eduk. matem.)

Zapis w dzienniku: Klasowy dzień zabaw – rozwijanie kreatywności dzieci poprzez zabawy 
językowe i podejmowanie twórczych zadań. Rozpoznawanie kształtów w otoczeniu – wpro-
wadzenie koła.

Powiązanie lekcji z wcześniejszą wiedzą ucznia 
Potraficie zapisać litery I, i  sylaby i wyrazy oraz je odczytać. Zgodnie i twórczo uczestniczy-
cie w zabawach. Przeliczacie i dodajecie w zakresie 4.

Cele nauczyciela. Uczeń:

–  czyta wyrazy zawierające litery I, i,
–  pisze litery, sylaby i wyrazy z literą i w liniaturze, 
–  bawi się w kąciku zainteresowań – buduje domek lub miasto,
–  koloruje elementy zgodnie z podanym warunkiem,
–  rysuje po śladzie bez odrywania ręki,
–  rozpoznaje spośród fi gur geometrycznych koła.

Cele w języku ucznia
Na dzisiejszych zajęciach nauczycie się pisać sylaby i wyrazy z literą i. Będziecie uczestni-
czyć w wielu zabawach  twórczych. Skonstruujecie miasteczko. Poznacie koło.  Wykonacie 
robota z kół.

Nacobezu (kryteria oceny)
Będę zwracać uwagę na to, czy potrafi cie:

–  poprawnie zapisać sylaby i wyrazy z literami I, i,
–  prawidłowo odczytać poznane sylaby i wyrazy,
–  aktywnie uczestniczyć w zajęciach,
– rozpoznawać 

koła,

–  stosować ustalone zasady podczas zabaw.

Pytanie kluczowe

•  Dlaczego lubimy się bawić?

Środki  dydaktyczne: Oto ja – elementarz cz. 1, ćw. pol.-społ. cz. 1, ćw. matem.-przyr. cz. 1, 

Karty kreatywne – teczka dodatkowa: bilet do wartości KREATYWNOŚĆ, fi gury geometrycz-
ne, gazety, kartki.

31

Przebieg zajęć

  1.  Po mojej prawej ręce – zabawa integracyjna.

•  Dzieci stoją w kręgu. Po prawej ręce nauczyciela miejsce jest puste. Nauczyciel wypo-

wiada formułę: Po mojej prawej ręce miejsce jest puste i zapraszam (np.) Wiktorię. Wiktoria 
zajmuje miejsce po prawej stronie nauczyciela. Osoba, która ma wolne miejsce po swo-
jej prawej  stronie, zaprasza inną osobę. Każda następna postępuje tak samo.

 

2. 

Która zabawa najlepsza? – wprowadzenie do tematu zajęć. 

•  Nauczyciel prosi, aby dzieci wymieniły zabawy, w które bawiły się w ostatnim tygodniu. 

Następnie rozdaje im małe karteczki, na których mają przedstawić za pomocą symboli 
tę zabawę, która podobała im się najbardziej. Dzieci przedstawiają swoje zabawy i kładą 
karteczkę na środku kręgu. Jeśli jest jakaś zabawa (lub dwie), która podobała się naj-
bardziej kilku uczniom, nauczyciel proponuje, aby się w nią zabawić. Jeśli nie ma takiej 
zabawy, dzieci wybierają drogą głosowania jedną z przedstawionych zabaw.

  3. Jesteśmy konstruktorami – rozwijanie wyobraźni i współpracy. 

•  Nauczyciel przypomina dzieciom, że konstruowały w grupach wieżę z różnych przed-

miotów. Dzisiaj zaprasza do stworzenia miasteczka dla zabawek. Dzieci wspólnie z na-
uczycielem przygotowują znajdujące się w klasie przedmioty, które mogą się przydać. 
Pod nadzorem nauczyciela przydzielają sobie konkretne zadania.
Po wykonaniu pracy oglądają swoje miasteczka i zastanawiają się, co można zmienić, 
udoskonalić, poprawić. Nauczyciel pyta: Czy można powiedzieć, że podczas tworzenia 
miasteczka byliście kreatywni? Dlaczego?
Następnie zostają wykonane zdjęcia prac i ich twórców – budowniczych.

•  Rozmowy o miasteczku. Dzieci opowiadają o skonstruowanym miasteczku. Odpowia-

dają na pytania: Co się tam znajduje? Z czego powstały budowle? Kto w nich mieszka? Cze-
go brakuje? Co można w nim zmienić?

  4.

 

Odszukujemy głoski – ćwiczenia słuchu fonemowego.

•  Dzieci siedzą w kręgu. Nauczyciel proponuje im zabawę, w której będą rozpoznawały 

poznane samogłoski w sylabach. Każde po kolei wymienia przedmiot wykorzystany do 
stworzenia miasteczka. Jeśli w tym wyrazie słychać samogłoskę a, pozostałe dzieci kla-
sną, jeśli  samogłoskę i – uderzą dłońmi o kolana, jeśli samogłoskę o – pstrykną palcami. 
Nauczyciel informuje uczniów, że w wymienionych wyrazach mogą pojawić się dwie lub 
trzy samogłoski, wówczas muszą wykonać te trzy czynności.

 

5.  Zabawy z sylabami.

•  Nauczyciel wypowiada sylaby, z których  dzieci będą układały wyrazy. Sylaby te wypo-

wiada wspak, czyli najpierw ostatnią, a potem pierwszą, np. sa-o, wa-so, za-ko, le-u, ki-le, 
dy-lo, wa-mo, da-mo. 

•  Następnie nauczyciel podaje wyraz, a dzieci mają przestawić sylaby, tak aby powstał 

inny wyraz, np. mata (tama), rata, lato, masło. 

  6.  Ćwiczenia w pisaniu.

•  Nauczyciel wiesza kartki z zapisanymi samogłoskami i sylabami, wykorzystywanych po-

przedniego dnia (la, Lo, ta, to, Li, a, A, O, o , i, I). Dzieci czytają je razem, potem każde 
dziecko pojedynczo. Chętne dzieci układają z liter i sylab wyrazy.

•  Nauczyciel pokazuje w liniaturze na tablicy zapis połączeń literowych w tych wyrazach.

Dzieci, po zaznaczeniu liniatury, zapisują te wyrazy.

32

 

7. 

Co lubią litery? – zabawa ruchowa, ćwiczenia słuchu fonemowego.

•  Dzieci poruszają się po sali przy akompaniamencie utworu muzycznego, na umówiony 

sygnał zatrzymują się i ruchem przedstawiają ulubione czynności wskazanych liter. Lite-
ra L – lata samolotem, A – aportuje, T – tańczy, O – opowiada, I – informuje.

  8. Trzy kółeczka – zabawa ruchowa ze śpiewem.

•  Dzieci wiążą trzy koła współśrodkowe, aby posuwając się po obwodach kół, nie prze-

szkadzać sobie wzajemnie. Poszczególne koła posuwają się w stosunku do siebie 
w przeciwnych kierunkach. Dzieci śpiewają:

 

Patrzcie, patrzcie, jak wesoło trzy kółeczka krążą w koło,

 

Trzy kółeczka krążą wraz, och, jakże to cieszy nas. (bis)

 

Następnie zatrzymują się w miejscu i wykonują ruchy, tak jak wskazują słowa piosenki:

 

Rączki w górę wyciągamy, dokoła się obracamy.

 

Lewą nóżką tupniem raz i do tego klaśniem wraz,

 

Prawą nóżką tupniem raz i do tego klaśniem wraz.

(R. Trześniowski, Gry i zabawy ruchowe, Sport i Turystyka, Warszawa 1989)

Zabawę można powtórzyć, przy czym za pierwszym razem w tempie powolnym, a na-
stępnie – żywo i wesoło.

  9.  W krainie fi gur – rozpoznawanie i poszukiwanie koła.

 

•  Dzieci siadają w kręgu, na środku leżą klocki w kształcie fi gur geometrycznych. Nauczy-

ciel wita wszystkich w  krainie fi gur i mówi, że w tej krainie wszyscy są bardzo posłuszni, 
wykonują polecenia, nawet potrafi ą chodzić na paluszkach. Nauczyciel pyta: Czy wy też 
potrafi cie? Spróbujcie. Potem opowiada: Posłuchajcie opowieści o mieszkańcach krainy 
fi gur. Pomóżcie mi ją opowiedzieć. Oto ona: Pew-
nego dnia w klasie pierwszej pojawiło się koło. 
Razem z dziećmi śpiewało wesoło. Tak jak i wy 
dzisiaj. Kto przypomni, co śpiewaliśmy dzisiaj na 
początku tych zajęć? 

•  Nauczyciel  prosi, by każde dziecko wśród roz-

rzuconych klocków wybrało i wzięło jeden klo-
cek w kształcie koła. Dzieci układają w szeregach 
klocki w kształcie koła zgodnie z ich kolorem. 
Przeliczają, ile zebrały klocków czerwonych 
w kształcie koła, ile żółtych, ile zielonych, a ile 
niebieskich. Następnie szukają w klasie przed-
miotów w kształcie koła i je nazywają. Nauczy-
ciel pyta, co jeszcze ma kształt koła, prosi, aby 
dzieci się zastanowiły i wymieniły jak  najwięcej 
nazw takich przedmiotów.

• Praca z 

ćwiczeniami mat.-przyr., s. 48.

Nauczyciel mówi:

–  Przyjrzyjcie się wszystkim elementom. Które z nich 

mają kształt koła? Ile ich jest? Pokolorujcie je.

–  Narysowane są czerwone koła. Czym one się różnią między sobą? Ile jest kół dużych? Otocz-

cie je zielonymi pętlami. Ile jest małych kół? Otoczcie je czerwonymi pętlami.

–  Jak zapisane są liczby? Zapiszcie je samodzielnie zgodnie z podanym wzorem.

33

 10.  Test 12 kółek – zabawa twórcza.

•  Nauczyciel rozdaje każdemu dziecku kartkę formatu A4 z 12 kółkami. Zadaniem dzieci 

jest dorysować coś do każdego kółka tak, aby powstał rysunek. Rysunki nie mogą się 
powtarzać. Na wykonanie ćwiczenia uczniowie mają określony czas. Nie więcej niż 10 
minut.
Po wykonaniu prac dzieci opowiadają, co narysowały. Podnoszą ręce te, które naryso-
wały to samo. Przeliczają, ile z nich ma taki sam rysunek. 

 

11. 

Co to jest? Czy ma kształt koła? – zabawa. 

• Nauczyciel pyta: Do worka wpadły różne przedmioty. Które z nich są w kształcie koła? Każ-

de dziecko po kolei wkłada rękę do worka i wyszukuje przedmioty w kształcie koła. Pró-
buje odgadnąć, co to jest.

 12

. 

Robocik z kół – praca twórcza.

•  Dzieci wyszukują na ilustracjach w gazetach i wycinają wszystko, co ma kształt koła. Kto 

znajdzie najwięcej, ten wygrywa. Z wyciętych kół dzieci układają Robocika i przyklejają 
na kartkę. Wykładają prace na środek i je oglądają. Umieszczają swoje dzieła w Galerii 
Figur.

 13. Podsumowanie.

• Nauczyciel mówi: W dniu dzisiejszym pracowaliście wspaniale. Wszyscy, którzy uważają, że 

pracowali bardzo dobrze i przez zabawy wiele się nauczyli, na sygnał „trzy, cztery!” krzykną: 
Hura, hura, hura!

  

Zadanie 

domowe: 

Przyniosę na jutro książkę ze swoją ulubioną baśnią.

EDUKACJA PLASTYCZNA

TEMAT ZAJĘĆ: Kwiaty na łące

Powiązanie lekcji z wcześniejszą wiedzą ucznia
Wiecie już, kto to jest rzeźbiarz i czym się zajmuje. Lepiliście z plasteliny koszyk z warzywami.

Cele nauczyciela. Uczeń:

–  rytmicznie maluje trawę jako tło obrazu,
–  robi  kolorowe plamy i rozdmuchuje je za pomocą plastikowej słomki,
–  wycina kwiaty zgodnie z instrukcją,
–  nakleja kwiaty wycięte z kolorowych kartek,
–  współpracuje z innymi w zespole.

Cele w języku ucznia
Na dzisiejszych zajęciach wspólnie wykonacie pracę Kwiaty na łące. Wykonacie w grupach 
trawę na łące. Indywidualnie przygotujecie kwiaty na łąkę, zgodnie z instrukcją

34

Nacobezu (kryteria oceny)
Będę zwracać uwagę na to, czy potrafi cie:

–  posługiwać się nożyczkami,
–  współpracować w zespole,
–  prawidłowo wykonywać polecenia.

Pytanie kluczowe

•  Jak zgodnie współpracować w grupie przy wykonywaniu pracy plastycznej?

Środki dydaktyczne: arkusze papieru pakowego, zielone pastele, dla każdego dziecka – 
plastikowa rurka do napojów, dwie białe kartki A4; farby plakatowe (żółta, pomarańczowa, 
czerwona, niebieska), kredki pastelowo-świecowe lub pastelowe, tamburyno.

Przebieg zajęć

  1. Czynności porządkowe – przygotowanie miejsca pracy.

•  Nauczyciel przygotowuje stoliki do pracy grupowej (cztery osoby w grupie) – na każ-

dym kładzie arkusz papieru pakowego, cztery kredki pastelowe (ciemna zieleń i jasny 
brąz), plastikowe rurki do napojów, farby: żółtą, pomarańczową, czerwoną, niebieską, 
kubki na wodę i białe kartki dla każdego dziecka.

  2.  Praca plastyczna – Kwiaty na łące. 

• Ćwiczenia grafi czne. Dzieci siedzą w grupach czteroosobowych, po dwoje naprzeciw-

ko siebie. Na stoliku leży arkusz pakowego papieru z narysowaną zieloną linią. Dzieci 
biorą po jednej kredce pastelowej. Każde dziecko kolejno kreśli cztery kreski pionowe 
w stosunku do zielonej linii. Dzieci kreślą je tak, że przekreślają linię zieloną. Robią to na 
wyraźny sygnał nauczyciela: Jeden, dwa, trzy, cztery! Po narysowaniu kresek kładą kredkę 
po prawej stronie i zabierają kredkę sąsiada z lewej strony. Nauczyciel ponownie podaje 
sygnał: Jeden, dwa, trzy cztery! 
Gdy kredka wróci do pierwszego dziecka, nauczyciel wybija rytm na tamburynie, 
a dzieci kreślą kreski w rytm uderzeń. Następnie nauczyciel prosi, aby każde dziecko 
wzięło do ręki zieloną kredkę i wstało z krzesła. (Należy zwrócić uwagę, aby krzesła do-
sunąć do ławek). Zaprasza teraz dzieci do rytmicznego maszerowania wokół stołów 
i kreślenia czterech kresek pionowych. Nauczyciel pomaga w odczuwaniu rytmu – wy-
stukuje go na tamburynie. Ćwiczenie kończy się zbiorem narysowanych kresek. Nauczy-
ciel pyta: Co wam to przypomina? (trawę) 
Uwaga! Dzieci mogą mieć różne skojarzenia. 
Po wykonaniu ćwiczenia dzieci ściągają  arkusz ze stolika. Każde przygotowuje plastiko-
wą rurkę i kartkę białego papieru. Wybiera sobie jedną z czterech farb: żółtą, niebieską, 
czerwoną lub pomarańczową. Napełnia kubek wodą. 

• 

Etapy tworzenia kwiatka. Dziecko:

–  składa kartkę na połowę, potem ją rozkłada,
–  miesza trochę wybranej przez siebie farby z dużą ilością wody,
–  wkłada rurkę do dobrze rozrobionej farby i rozdmuchuje farbę na połowę kartki, 
–  składa kartkę na połowę wzdłuż linii złożenia i pociera strony, aby farba rozlała się 

i utworzyła kleks.

Po rozłożeniu kartki widać dwa kleksy. Nauczyciel ma przed sobą podobną kartkę z klek-
sami. Wszystkie czynności, które będą wykonywać dzieci, dokładnie objaśnia i pokazuje:
 

1) 

rozetnijcie kartkę na połowę po linii zgięcia...

 

2) 

jedną połowę zegnijcie na pół...

35

 

3) 

jeszcze raz zegnijcie na pół...

 

4) 

zagnijcie róg do jednego z boków...

 5) 

odetnijcie 

prostokąt...

 

6) 

narysujcie łuk i odetnijcie boki...

 

7) 

rozłóżcie... Co powstało?

Dzieci rozkładają kartkę, nauczyciel pyta, co otrzymały (kwiaty) i co mogą z nimi zrobić.

•  Dzieci kładą na ławkę arkusz z narysowaną trawą i przyklejają na niej kwiatki. W środku 

kwiatka mogą zrobić małe kropki w innym kolorze. Łodygi i liście zaznaczają mocniejszą 
zieloną kredką. Arkusze wszystkich grup nauczyciel łączy taśmą klejącą i powstaje duża 
łąka. Zawiesza pracę na ścianie.

 

3. Podsumowanie zajęć – ocena wykonanej pracy.

•  Dzieci oglądają wspólnie wykonaną pracę i swobodnie wypowiadają się na jej temat.
•  Nauczyciel pyta: – Co najbardziej wam się podobało? – Jak współpracowało się w grupie?

 

– Co podczas wykonywania pracy było dla was najtrudniejsze?

•  Nauczyciel ocenia słownie prace. Wszystkie dzieci przyglądają się i zastanawiają, czy 

można jeszcze coś zmienić.

1

3

4

5

6

2

rozciąć

zgiąć

zgiąć

zgiąć

odciąć

odciąć

odciąć

EDUKACJA MUZYCZNA

TEMAT ZAJĘĆ: Poznanie instrumentów perkusyjnych

Powiązanie lekcji z wcześniejszą wiedzą ucznia 
Znacie już piosenki i różne tańce. Potraficie wykonywać ćwiczenia rytmiczne i wypowiadać 
się na temat muzyki. 

Cele nauczyciela. Uczeń:

–  zna instrumenty perkusyjne i potrafi  je rozróżnić słuchowo po dźwiękach, 
– śpiewa 

piosenkę 

Jesień,

–  wie, co oznacza słowo akompaniament,
–  kształci poczucie rytmu, podzielność uwagi i koncentrację,
–  rozwija inwencją twórczą i wyobraźnię.

36

Cele w języku ucznia
Na dzisiejszej lekcji poznacie instrumenty perkusyjne, na których będziecie wykonywać róż-
ne rytmy. Nauczycie się nowej piosenki pt. Jesień. Poznacie znaczenie słowa: akompaniament.

Nacobezu (kryteria oceny)
Będę zwracać uwagę na to, czy potrafi cie:

–  prawidłowo zagrać na instrumentach perkusyjnych,
–  rozróżniać dźwięki instrumentów perkusyjnych,
– prawidłowo 

zagrać 

akompaniament do piosenki.

Pytanie kluczowe

•  Jakie poznałeś instrumenty perkusyjne?

Środki dydaktyczne: instrumenty perkusyjne – podstawowe instrumentarium C. Orff a (bę-
benek, trójkąt, pudełko akustyczne, kołatki [kastaniety], marakasy, tamburyno, klawesy [dre-
wienka], talerze); karta pracy nr 5, płyta CD 1., płyta DVD.

Przebieg zajęć

  1.  Prezentacja instrumentów perkusyjnych (DVD).

•  Nauczyciel prezentuje uczniom instrumenty perkusyjne (jeśli nie ma wszystkich, poka-

zuje je na zdjęciach) – ich wygląd, sposób grania na nich. Zwraca uwagę na delikatne 
obchodzenie się z nimi. 
Uwaga! Na płycie DVD jest nagrana prezentacja brzmienia instrumentów perkusy-
jnych. Jeśli jest taka możliwość, nauczyciel może pokazać dzieciom nagranie filmowe.  

  2.  Bębenek – odgłos.

•  Dzieci siedzą w kole. Podają sobie z rąk do rąk bębenek, za pomocą którego każdy pró-

buje wydobyć nietypowy odgłos.

 

3. 

Rozmowa instrumentów.

•  Dzieci otrzymują instrumenty. Za ich pomocą prowadzą między sobą rozmowę. W ćwicze-

niu ważne jest  „uporządkowanie rozmowy” – jedna osoba zadaje pytanie, kierując je wzro-
kowo do wybranej osoby; zapytana osoba odpowiada i zadaje pytanie kolejnej osobie.

(U. Bissinger-Ćwierz, Muzyczna pedagogika zabawy w pracy z grupą, Wydawnictwo 
KLANZA, Lublin 2002)

 

4. 

Perkusyjne echo rytmiczne – ćwiczenie rytmiczne.

•  Każde dziecko ma jeden instrument. Nauczyciel gra na bębenku schematy rytmiczne 

(najlepiej w takcie na 4); dzieci powtarzają za nim na zasadzie echa. Zamiast nauczyciela 
prowadzącym może być dziecko.

 5. Ruchome instrumenty – ćwiczenie słuchowo-ruchowe.

•  Dzieci zostają podzielone na cztery grupy. Każdej przyporządkowane jest brzmienie 

jednego instrumentu (bębenek, trójkąt, tamburyn, marakas). Nauczyciel gra na wybra-
nym instrumencie. Może poruszyć się tylko jedna grupa, której instrument zabrzmi. 

 6. Który gra instrument? – ćwiczenie słuchu.

•  Dzieci siedzą tyłem do nauczyciela, który prezentuje brzmienie poszczególnych instru-

mentów.

 

Zadaniem dzieci  jest wskazanie właściwego instrumentu.

37

  7

.  Wykonywanie zadań w karcie pracy (karta pracy nr 5).

Nauczyciel czyta słowa Muzyka: Cześć! Ale będzie dziś zabawa! Poznajcie moje instrumen-
ty perkusyjne.
Ćwiczenie 1. Przyjrzyj się rysunkom. Nazwij każdy instrument.
Ćwiczenie 2. Pokoloruj rysunki instrumentów perkusyjnych.

 8. Nauka piosenki Jesień (CD 1).

Jesień

I.  Jesień tańczy zamaszyście, II. 

Tańczy sobie zimorodek,

 

Wirują złote liście,  

 

 

 

Jesienny lubi chłodek.

 

Tańczą pięknie jarzębinki,    

 

Kasztan prosi wiewióreczkę:

 

Kasztan zerka spod łupinki.  

 

Chodź do tańca, włóż czapeczkę.

  

Ref.: W naszym parku kolorowo

 

 

 

Złote liście, daję słowo.

 

 

 

Wiatr potrząsa gałęziami,

 

 

 

Zatańcz sobie razem z nami.

•  Nauczyciel prezentuje nagranie piosenki Jesień. Po wysłuchaniu jej przez dzieci zadaje 

pytania:
O czym była piosenka? Czy podobała wam się ta piosenka? Była smutna czy wesoła? 

• Nauka piosenki.

Nauczyciel podaje słowa piosenki po jednym wersie, a dzieci powtarzają na zasadzie echa. 
Analogicznie przebiega nauka melodii. 

•  Wspólne zaśpiewanie piosenki.

  9.  Granie akompaniamentu na instrumentach perkusyjnych do piosenki Jesień.

•  Nauczyciel wyjaśnia dzieciom: Za chwilę otrzymacie instrumenty. Będziemy na nich grać 

akompaniament. Powiedzcie wyraźnie to słowo. Czy wiecie, co ono oznacza? Akompania-
ment to inaczej towarzyszenie. Czyli będziemy towarzyszyć śpiewaniu, grając na  instru-
mentach. 

38

•  Dzieci zostają podzielone na dwie grupy. Każda grupa otrzymuje jeden rodzaj instru-

mentu, np. I – bębenki, a II – marakasy. Grupa I gra na swoich instrumentach podczas 
zwrotek, a grupa II gra podczas refrenu. Nauczyciel wskazuje dzieciom, w którym mo-
mencie ma grać odpowiednia grupa. 
Uwaga! Przed realizacją ćwiczenia z nagraniem należy przećwiczyć granie bez mu-
zyki. Gra grupa dzieci wskazana przez nauczyciela. 

•  Dzieci same wymyślają różne akompaniamenty do piosenki. 

 10.  Podsumowanie zajęć – interpretacja ruchowa piosenki Jesień (DVD).

•  Na zakończenie zajęć nauczyciel może zatańczyć z dziećmi układ choreografi czny do 

piosenki.

•  Na stole leżą wszystkie instrumenty perkusyjne. 

Nauczyciel pyta: Jakie instrumenty poznaliśmy na dzisiejszej lekcji? – wskazane dziecko 
podchodzi do stołu,  podnosi wybrany instrument, nazywa go i prezentuje sposób gra-
nia na nim. 
Jak się czułeś na dzisiejszej lekcji? – wskazane dziecko podchodzi do stołu, podnosi wy-
brany instrument i gra na nim smutno, wesoło lub obojętnie. 

ZAJĘCIA KOMPUTEROWE

TEMAT ZAJĘĆ: Poznanie i zastosowanie narzędzia Pędzel – praca 

w programie Paint

Powiązanie lekcji z wcześniejszą wiedzą ucznia
Potraficie już samodzielnie wykonać rysunek według wzoru w programie Paint. Umiecie też 
prawidłowo posługiwać się myszą oraz stosować metodę złap, przesuń i upuść.

Cele nauczyciela. Uczeń:

– potrafi  włączyć i wyłączyć komputer,
–  przyjmuje właściwą postawę podczas pracy przy komputerze,
–  sprawnie posługuje się myszą,
– stosuje 

metodę 

złap, przesuń i upuść,

–  z pomocą nauczyciela używa narzędzia programu Paint – Pędzel oraz wykorzystuje Pole 

koloru.

Cele w języku ucznia
Dzisiaj poznacie narzędzie programu Paint – Pędzel. Dowiecie się, jak go wykorzystywać 
w praktyce. 

Nacobezu (kryteria oceny)
Będę zwracać uwagę na to, czy potrafi cie:

–  namalować kolorowego jeża za pomocą narzędzia Pędzel w programie Paint,
–  wybierać koraliki zgodnie z podanym warunkiem za pomocą myszy komputerowej.

Pytanie kluczowe

•  Jak wykonuje się kolorowe obrazki za pomocą narzędzia Pędzel w programie Paint?

Środki dydaktyczne: Oto ja – zajęcia komputerowe klasa 1, płyta CD dla ucznia – zajęcia 7., 
sprzęt komputerowy w pracowni komputerowej, kilka pędzli różnej grubości, farby, kredki, 
przykładowe prace plastyczne uczniów.

39

Przebieg zajęć

 1. Sprawy organizacyjne. 

•  Nauczyciel podaje cele zajęć oraz kryteria oceny. 

  2.  Poznanie narzędzia programu Paint – Pędzel.

•  Nauczyciel pokazuje kredki i farby oraz dwie prace plastyczne uczniów – wykonaną 

kredkami i wykonaną farbami. Pyta uczniów: 

–  Za pomocą jakich przyborów zostały wykonane te prace plastyczne? (Uczniowie umieszcza-

ją kredki przy pracy narysowanej kredkami i farby – przy pracy namalowanej farbami).

–  Czym różnią się te sposoby – malowanie farbami i rysowanie kredkami? (Podczas rysowa-

nia kredkę przyciska się do papieru; podczas malowania – pędzel należy trzymać swo-
bodnie i delikatnie prowadzić go po papierze).

–  Jakiej grubości są linie narysowane kredkami, a jakiej – linie namalowane pędzlem? (Linie 

wykonane kredkami są cienkie, a linie wykonane pędzlem są grubsze).

•  Nauczyciel mówi, że w programie Paint można nie tylko rysować, ale również malować 

kolorowe obrazki, z wykorzystaniem Pola koloru. Przedstawia uczniom ikonę narzędzia 
Pędzel umieszczoną w Przyborniku 

(s. 9).

 Pokazuje przygotowane wcześniej pędzle róż-

nej grubości i tłumaczy, że w programie Paint można także wybrać określony kształt  
i grubość pędzla. 

•  Następnie pyta uczniów, czy pamiętają, jak powstaje wiatr. Poleca im połączyć rozwiane 

przez wiatr kolorowe wstążki z kształtami Pędzla, którym zostały namalowane 

(ćw. 2, 

s. 9).

 

  3. Zabawa ruchowa Wirujące dłonie.

•  Uczniowie wykonują następujące ćwiczenia:

–  wykonują obroty nadgarstkami w prawą, a potem w lewą stronę,
–  potrząsają dłońmi tak, jakby strzepywali z nich wodę,
–  wykonują nadgarstkami ruchy falowania lub malowania,
–  na zmianę układają dłoń w pięść, a potem prostują palce,
–  poruszają palcami tak, jakby grali na pianinie.

  4.  Rozmowa na temat różnych postaci igieł.

•  Nauczyciel pyta uczniów:

–  Jakie znacie igły? (do szycia, na drzewach iglastych, igły jeża)
–  Jakie przeznaczenie mają wymienione igły? (Metalowe igły są przyborami do szycia ręcz-

nego lub maszynowego, igły rosnące na drzewach iglastych są odpowiednikami liści, 
igły jeża pokrywają jego ciało i służą mu do obrony).

•  Nauczyciel mówi, że można zrobić mamie wspaniały prezent z korali. Wyjaśnia uczniom, 

w jaki sposób należy nawlec korale na nitkę według podanego wzoru, czyli narysować 
je na nitce 

(ćw. 2., s. 9). 

  5.  Włączenie komputerów pod kontrolą nauczyciela. Uruchomienie płyty CD. Wyko-

nanie znajdujących się na niej ćwiczeń.

Ćwiczenie a. 

Kolorowy jeż

 (Paint) – płyta CD, zajęcia 7.

 Polecenie: 

Namaluj kolorowego jeża. Użyj Pola koloru oraz narzędzi Pędzel i Gumka. Posta-

raj się, aby jeż miał dużo kolorowych kolców.

40

Ćwiczenie b. 

Porządkowanie liczb

 – płyta CD, zajęcia 7.

Polecenie: Umieść liczby we właściwych okienkach metodą złap, przesuń i upuść. 
Polecenie: Uporządkuj rosnąco obrazki z liczbami, umieszczając je w kolorowej ramce me-
todą złap, przesuń i upuść.

Ćwiczenie c. 

Koraliki 

– płyta CD, zajęcia 7.

Polecenie: Nawlekaj koraliki na nitkę, klikając w nie lewym przyciskiem myszy.
Ćwiczenie d. 

Obrazek Igora 

– płyta CD, zajęcia 7.

Polecenie: Igor namalował obrazek, ale psotny wiatr rozwiał jego fragmenty. Uporządkuj 
obrazek Igora metodą złap, przesuń i upuść.

  6.  Zakończenie pracy z płytą. Wyłączenie komputerów pod kontrolą nauczyciela.

  7.  Podsumowanie (próba odpowiedzi na pytanie kluczowe) i zakończenie zajęć. 

WYCHOWANIE FIZYCZNE I EDUKACJA ZDROWOTNA

 TEMAT ZAJĘĆ: Zabawy z nietypowym przyborem – gazetą

Cele nauczyciela. Uczeń: 

– potrafi  wykorzystać w grach i zabawach przybory nietypowe,
–  gromadzi własne przybory,
–  rzuca do celu i na odległość nietypowy przybór,
–  rozwija  skoczność, siłę i zręczność,
– potrafi  współzawodniczyć,
–  przestrzega reguł (gry, zabawy), uczciwości.

Przybory: gazety, płyta z nagraniem utworu Marsz Radetzkiego J. Straussa.

Przebieg zajęć

 

1.  Przygotowanie do zajęć ruchowych: przebranie się, zbiórka, sprawdzenie  przygo-

towania dzieci do zajęć, przypomnienie zasad.

  2.  Część wstępna – rozgrzewka – przygotowanie organizmu do zadań ruchowych. 

Berek z gazetą. Dzieci składają gazetę w rulon i wkładają ją między kolana. Skacząc 
obunóż, próbują zabrać innym uczestnikom zabawy jak najwięcej gazetowych rulonów.
Ćwiczenia z gazetami. Dzieci:

•  Maszerują po obwodzie sali w rytm muzyki, podczas przerwy w akompaniamencie za-

trzymują się w miejscu i maszerują w przeciwnym kierunku.

41

•  Podczas marszu schylają się i zabierają gazety.
•  Unoszą wysoko kolana w czasie marszu i równocześnie przekładają gazety pod kolanami.
•  Stoją na obwodzie koła w małym rozkroku. Trzymają gazety w obu rękach nad głowami 

i wykonują mocny skłon w przód połączony z wydechem i położeniem gazet na podło-
dze. Następnie wykonują wyprost i głęboki wdech.

•  Wykonują skłony boczne z przesuwaniem gazet jak najniżej – raz w prawo, raz w lewo. 

Zawsze między ćwiczeniami powracają do postawy wyjściowej.

•  Klękają na gazetach i siadają  na przemian – raz na prawym, raz na lewym udzie.
•  W klęku podpartym (kolana na gazetach) wykonują na sygnał wyprost kolan z równo-

czesnym schowaniem głowy, po sygnale wracają do klęku podpartego.

•  W leżeniu tyłem – nogi ugięte w kolanach, gazety ułożone na klatce piersiowej – przy-

ciągają kolana aż do gazety.

•  W siadzie prostym „maszerują” pośladkami z gazetami ułożonymi na głowach.
•  Z siadu skrzyżnego wstają bez pomocy rąk. Gazety trzymają w obu rękach nad głowami. 

  3.  Część główna – zabawy  z gazetami.

•  Dzieci ustawione w szeregu wykonują podane ćwiczenia, starając się przebyć wyzna-

czoną drogę w najkrótszym czasie. Nauczyciel pierwszym trzem osobom przyznaje 
punkty – 3, 2, 1.
Kto pierwszy. Dzieci przebiegają z gazetą rozpostartą na tułowiu na drugą stronę sali 
(ramiona w bok). 
Sprawny jak kangur. Dzieci z gazetami złożonymi na pół między kolanami pokonują 
wyznaczoną odległość, wykonując skoki w przód.
Przeprawa przez rzekę. Dzieci mają po dwie gazety. Na jednej stają obunóż, drugą 
przekładają do przodu – „pokonują rzekę”.

•  W rytm muzyki dzieci składają lewą i prawą ręką kulki z gazet.

Wyścig z kulami. Dzieci siedzą w siadzie skrzyżnym w dwuszeregu, tyłem do siebie, 
pośrodku sali gimnastycznej. Na sygnał szeregi biegną do wyznaczonego miejsca, zo-
stawiają kulki i wracają. Wygrywa zespół, który szybciej wykona zadanie.
Rzuty na odległość. Dzieci ustawione w dwóch szeregach wzdłuż linii na sali gimna-
stycznej  rzucają kulkami na przemian – raz jeden szereg, raz drugi szereg. Wygrywa ten 
szereg, który przerzuci kule za środek sali.

•  Dzieci maszerują po obwodzie koła parami, potem czwórkami, w rytm muzyki. Zatrzy-

mują  się na sygnał. Po wykonaniu poleceń nauczyciela stają w czterech rzędach do 
wyścigów.
Wyścigi rzędów. Każde ćwiczenie dzieci mogą  wykonać dwukrotnie:
–  biegną slalomem między gazetami,
–  rozkładają i zbierają gazety,
–  maszerują  po gazetach,
–  przeskakują przez gazety,
–  na czas zwijają gazetę w kulki.

 

4.  Ćwiczenia kończące zajęcia.

• Opadająca gazeta. Dzieci naśladują swoimi ciałami ruch opadającej gazety.
•  Skąd słychać gwizdek. Dzieci zamykają oczy. Nauczyciel gwiżdże, a dzieci obracają się 

w kierunku sygnału. Nauczyciel zmienia miejsce i powtarza sygnał.

• Zbiórka – omówienie zajęć. Podsumowanie punktacji. Pochwalenie tych, którzy prze-

strzegali zasad zachowania się na zajęciach.

42

TEMAT ZAJĘĆ: Zabawy orientacyjno-porządkowe

Cele nauczyciela. Uczeń: 

–  szybko reaguje na sygnał,
– potrafi   współpracować w zespole.

Przybory: szarfy w różnych kolorach, krążki, piłka, płyta ze skoczną muzyką, krzesła, piłeczki 

pingpongowe.

Przebieg zajęć

  1.  Przygotowanie do zajęć ruchowych: przebranie się, zbiórka, sprawdzenie  przygo-

towania dzieci do zajęć, przypomnienie zasad.

  2.  Część wstępna – rozgrzewka – przygotowanie organizmu do zadań ruchowych.

Zabawa ze śpiewem. Nauczyciel dzieli dzieci na trzy grupy. Każda grupa otrzymuje szar-
fy w innym kolorze. Nauczyciel rozrzuca szarfy (tyle, ile jest dzieci) odpowiadające kolo-
rom szarf, które mają na szyjach.
Dzieci swobodnie maszerują po sali. Wykonują czynności zgodnie z umówionymi hasłami.

• Hasło: kolory – zajmują miejsca obok kółek w odpowiednim, swoim kolorze.
• Hasło: czerwony – dzieci oznaczone szarfami czerwonymi tworzą koło, śpiewają pierw-

szą zwrotkę ostatnio poznanej piosenki, pozostałe klaszczą.

• Hasło: zielony – dzieci oznaczone szarfami zielonymi śpiewają drugą zwrotkę piosenki, 

pozostałe klaszczą.

• Hasło: niebieski  – pozostałe dzieci przechodzą do koła. Wszystkie podają sobie ręce 

i przemieszczają się krokiem dostawnym po okręgu koła, śpiewając trzecią zwrotkę.
Zabawki. Dzieci maszerują po sali w rytm muzyki.

• Hasło: lalki – dobierają się parami i obracają w parach; po sygnale ponownie maszerują.
• Hasło: pajacyki – naśladują ruchy pajacyka, po sygnale ponownie maszerują.
• Hasło: samochody – przechodzą do pozycji siedzącej, wyciągają ręce do przodu, naśla-

dując trzymanie kierownicy, jadą samochodem. Po sygnale ponownie maszerują.

• Hasło: zajączki – naśladują skoki zająców, po sygnale ponownie maszerują.
• Hasło: misie – powoli poruszają się na czworakach, po sygnale ponownie maszerują.

  3.  Część główna –  zabawy bieżne i skoczne.

Podaj piłkę. Nauczyciel trzyma w rękach piłkę. Dzieci biegają po sali.

• Hasło: przodem – tworzą koło i kolejno podają piłkę przed sobą; kiedy piłka wraca do 

nauczyciela – ponownie swobodnie biegają.

• Hasło: tyłem – zabawę powtarzamy, dzieci podają piłkę za sobą; ponownie biegają.
• Hasło: bokiem – dzieci stają jedno za drugim i podają piłkę bokiem, od wewnętrznej 

strony koła.

Wiewiórki, orzechy, żołędzie. Dzieci ustawiają się w trójkach. Każde w trójce przybiera 
nazwę: wiewiórki, orzecha, żołędzia. Chwytają się za ręce i ustawiają na wyznaczonej 
przestrzeni w odległości pięciu kroków od siebie. Wśród nich jest jedno dziecko wolne 
(może nim być także nauczyciel). Nauczyciel wywołuje wiewiórki, żołędzie, orzechy. Wy-
wołani opuszczają swoje trójki i zmieniają miejsca. Z tej sytuacji stara się skorzystać to 
dziecko, które nie należało do żadnej trójki. Jeżeli wejdzie do jednej z trójek, przybiera 
nazwę tego dziecka, które opuściło trójkę.

43

Uwaga! Nauczyciel musi dokonywać zmian szybko. Może też wywoływać dwie 
grupy jednocześnie. Nie powinien wywoływać wówczas, gdy trójki nie są jeszcze 
uformowane. Zabawę należy prowadzić krótko. 
Odmiana zabawy: To samo, lecz trójki przyjmują pozycję siedzącą, klęczącą itd.
Gorące krzesła. Krzesła (można zastąpić je szarfami, obręczami) ustawione są w kole. 
Jest ich o jedno mniej niż dzieci. Na krzesłach siedzą dzieci, oprócz jednego, które stoi 
w środku i mówi np. Kto lubi czekoladę? Jeżeli są dzieci, które lubią czekoladę, wstają 
i zamieniają się miejscami. Szansę na uzyskanie krzesła mają wszyscy, a to dziecko, które 
zostaje na środku, zadaje następne pytanie lub podaje stwierdzenie, np. Nie lubię cza-
rownicy. Zabawę kończymy wtedy, kiedy dzieci są znużone lub same tego chcą.
Wartownik. Dzieci stoją w luźnej gromadce, jedno z nich jako wartownik zajmuje wy-
znaczone pole (narysowany prostokąt). Dzieci starają się podejść jak najbliżej do war-
townika, który ma zasłonięte oczy (stoi nocą na warcie u wejścia do obozu). Dzieci pra-
gną dostać się do obozu od tej strony, gdzie stoi wartownik, wsłuchujący się pilnie, by 
usłyszeć szmer zdradzający zbliżające się dzieci. Gdy go usłyszy, woła Stój! i wskazuje 
kierunek, skąd dochodzi dźwięk. Podkradający zatrzymują się, a nauczyciel rozstrzyga, 
czy rozeznanie jest słuszne. Jeśli tak, ruchem ręki wycofuje „winnych” do tyłu. Dzieci 
znów się skradają, często na czworakach, a zawsze z niezwykłą ostrożnością i zwinno-
ścią. Gdy jakieś dziecko przekroczy linię, czyli dostanie się do obozu, zostaje wartow-
nikiem. Były wartownik przechodzi do grupy, która udaje się na pozycję wyjściową. Na 
sygnał zabawa rozpoczyna się ponownie.

 

4.

 

Ćwiczenia kończące zajęcia.

• Zgaduj-zgadula. Dzieci siedzą w kole w siadzie klęcznym, ręce trzymają  na kolanach, 

dłonie skierowane palcami do środka, plecy proste. Nauczyciel stoi na środku i rzuca do 
któregoś z nich piłkę. Dziecko chwyta piłkę i wypowiada wyraz rozpoczynający się na 
literę podaną przez nauczyciela, potem odrzuca piłkę.

• Piłeczka dmuchana. Dzieci siedzą w klęku podpartym, w parach naprzeciwko siebie. 

Każda para ma piłeczkę pingpongową, którą kładzie pomiędzy sobą na podłodze. Na-
uczyciel musi wyznaczyć linię między dziećmi. Na sygnał nauczyciela dzieci przyjmują 
pozycję średnią Klappa (pozycja średnia Klappa – klęk na podłodze, łokcie i podudzia 
oparte na podłożu, uda prostopadłe do podłoża, a tułów  wyprostowany; mięśnie brzu-
cha napięte, ramiona oparte na łokciach, przedramiona przylegają do podłoża), dmu-
chając w piłeczkę tak, aby przeszła poza linię przeciwnika. Zwycięży ten, kto uzyska trzy 
punkty (trzy razy przedmucha piłeczkę na stronę przeciwnika).

• Zbiórka – omówienie zajęć. Pochwalenie tych, którzy przestrzegali zasad zachowania.

TEMAT ZAJĘĆ: Musimy przestrzegać higieny osobistej

Cele nauczyciela. Uczeń: 

–  przestrzega podstawowych zasad higieny,
–  wymienia czynności związane z higieną osobistą,
–  rozróżnia i nazywa przybory higieniczne, zna ich przeznaczenie,
–  pogłębia wiedzę o zdrowiu i sposobach dbania o zdrowie.

Środki dydaktyczne: ilustracje przedstawiające przybory toaletowe, nagranie – spokojna 
muzyka rytmiczna, nagranie piosenki Tak czy nie? (sł. Janina Golczowa, muz. Krystyna Kwiat-
kowska), przybory toaletowe, kartki A4.

44

Przebieg zajęć

  1. Piosenka Tak czy nie?

•  Nauczyciel odtwarza nagranie piosenki lub czyta tekst. 

I 

   

 

 

 

 

II

Kiedy ktoś ma brudne ręce  

 

 

Kiedy ktoś nie myje zębów,

i rękami tymi je, 

 

 

 

szczotki, proszku ani tknie,

czy powiecie, że to zdrowo, 

 

 

potem biega do dentysty,

moi drodzy?    

 

 

 

czy wam żal go?

Bo ja nie, nie, nie!  

 

 

 

Bo mnie nie, nie, nie!

III 

 

     IV

Gdy ktoś przed grzebieniem zmyka, 

 

Komu woda, mydło, szczotka

płacząc, że mu włosy rwie, 

 

 

niepotrzebne i nie w smak, 

czy go za to pochwalicie, 

 

 

czy nazwiecie go brudasem,

moi 

drodzy? 

    moi 

drodzy?

Bo ja nie, nie, nie! 

 

 

 

Bo ja tak, tak, tak!

Po wysłuchaniu nauczyciel pyta: – Kogo nazywamy  brudasem? – Dlaczego, należy się cze-
sać, ...myć ręce przed jedzeniem, ...myć zęby? – W jaki sposób dbamy o czystość? –  Co to jest 
higiena?

  2. Zagadki.

Nauczyciel odczytuje zagadki związane z higieną osobistą. Dziecko, które odgadnie za-
gadkę, podchodzi do biurka i wybiera ilustrację przedstawiającą rozwiązanie.

Kiedy do ręki mnie bierzesz, wesoło zęby szczerzę, 
bo nigdy nie mam dosyć! Zębami dbam o włosy.   (grzebień)

Schowała się w tubie, używać jej lubię,
a i mała szczotka chętnie się z nią spotka. (pasta do zębów)

Rozpuszczam się w wodzie, ubywa mnie co dzień.
Kto o czystość dba, ten mnie dobrze zna. (mydło)

Do suchej nitki moknie nieraz, gdy po kąpieli ciało wycierasz. (ręcznik)

Kolorowa rączka, czuprynka „na jeża”.
Kiedy z niej korzystam, to zęby wyszczerzam. (szczoteczka do zębów)

• Nauczyciel pyta: – Do czego służą te przedmioty? – Jak często ich używacie? – Jakich innych  

przedmiotów używacie?

  3.  Mycie – zabawa ruchowa.

Dzieci stoją w kole i każde  otrzymuje ilustrację przedstawiające jeden z przyborów to-
aletowych (ilustracje mogą się powtarzać). Nauczyciel wymienia nazwy przyborów, np. 
grzebień, ręcznik. Dzieci mające wymienioną ilustrację wymieniają się miejscami. Na ha-
sło nauczyciela: Mycie! wszystkie dzieci wymieniają się miejscami.

45

  4.  Przybory toaletowe – zabawa dramowa.

•  Dzieci chodzą swobodnie w rytm spokojnej muzyki i trzymają przed sobą ilustracje 

przedstawiające przybory toaletowe. Na sygnał tworzą trzy kółeczka: jedno z przybo-
rami do higieny ciała,  drugie z przyborami do pielęgnacji włosów, trzecie – do higieny 
jamy ustnej. Po wyłączeniu muzyki siadają w siadzie skrzyżnym w dużym kole, nadal 
trzymając ilustracje przed sobą. 

•  Chętne dziecko nazywa dowolny przedmiot, określa jego przeznaczenie i go opisuje 

(kolor, kształt, ogólne wrażenie). Wchodzi w rolę wybranego przedmiotu i reklamuje się, 
zachęcając pozostałych do korzystania z niego. Zaznacza przy tym korzyści z tego wyni-
kające. Podczas prezentacji wykorzystuje słowa, gesty i mimikę. 
Kilkoro dzieci może wczuwać się w role różnych przyborów. 

 

5.  Co to jest? – zabawa. 

•  Nauczyciel wkłada do worka jeden z przyborów higienicznych. Chętne dziecko ma po-

dać jego prawidłową nazwę, rozpoznając go dotykiem. Zabawę powtarzamy.

  6.  Czyścioch – zabawa ruchowa.

•  Dzieci swobodnie biegają po sali w rytm muzyki. Na hasło będące nazwą części ciała 

zatrzymują się i naśladują mycie tej części ciała.

 

7. Podsumowanie. 

•  Nauczyciel dzieli dzieci na grupy sześcioosobowe. Każda grupa rysuje przybory po-

trzebne do codziennej higieny człowieka.

ROZWIJAMY SWOJĄ WYOBRA ŹNIĘ.

EDUKACJA  POLONISTYCZNO-SPOŁECZNA

• wprowadzenie liter m, M
• nauka czytania i pisania sylab i wyrazów
• wypowiadanie się na temat plakatu i ilustracji
• ćwiczenia grafomotoryczne 
• rozwijanie spostrzegawczości, myślenia przyczynowo-skutkowego
• analiza i synteza wzrokowo-słuchowa 
• globalne czytanie wyrazów,
• słuchanie baśni H. Sienkiewicza Bajka
• wypowiadanie się na temat baśni
• wizyta w bibliotece
• scenki dramowe

Kreatywność (postawa twórcza; od łac. creatus czyli twórczy) – proces umysło-
wy pociągający za sobą powstawanie nowych idei, koncepcji lub nowych skoja-
rzeń, powiązań z istniejącymi już ideami i koncepcjami. Myślenie kreatywne to 
myślenie prowadzące do uzyskania oryginalnych i stosownych rozwiązań. Alter-
natywna, bardziej codzienna defi nicja kreatywności, mówi, że jest to po prostu 
zdolność tworzenia czegoś nowego.

EDUKACJA MATEMATYCZNO-PRZYRODNICZA

• dodawanie  i odejmowanie w zakresie 4
• układanie i rozwiązywanie zadań 

tekstowych

• wprowadzenie liczby 5 i jej zapisu 

cyfrowego

• przeliczanie, dopełnianie i porządkowa-

nie w zakresie 5

• mierzenie za  pomocą sznurka

• zwierzęta i rośliny żyjące na 

polu

• jesienne prace wykonywane 

na polu

Projekt

nr 8

JA

46

KREATYWNOŚĆ

POLE JESIENIĄ. MONOGRAFIA LICZBY 5

EDUKACJA MUZYCZNA

• wykonywanie instru-

mentów perkusyjnych

• rozwijanie inwencji 

twórczej i wyobraźni 
poprzez improwizację 
na instrumentach

EDUKACJA PLASTYCZNA

•  Moja ulubiona bajka – 

ilustracja kredkami 

ZAJĘCIA TECHNICZNE

• konstruowanie 

latawca wg podanej 
instrukcji; cięcie, 
klejenie, ozdabianie, 
łączenie

ZAJĘCIA KOMPUTEROWE

• poznanie e-booka
• poznanie sposobu 

cofania wykonanej 
czynności

TEMATY DNI

1. Spotkanie z baśnią

2. Jak spędzamy czas 

z bliskimi?

3. W krainie zabaw

4. W krainie bajek

5. Rozwijamy swoją 

wyobraźnię

WYCHOWANIE FIZYCZNE 

I EDUKACJA ZDROWOTNA

• zabawy bieżne 

i rzutne

• szybka reakcja na 

sygnały słuchowe 
i wzrokowe

• poruszanie się w rytm 

akompaniamentu

• reagowanie na 

umówiony sygnał

47

48

PROJEK

T nr 8

I. T

emat 

pr

ojektu: 

Ro

z

wijam

y sw

oją w

y

obr

aźnię

. P

ole jesienią. Monogr

afia liczb

y 5

Rodzaj 

edukacji

Liczba godzin

Numer  jednostki

Zapis

w dzienniku

T

reści pr

ogr

amo

w

e

Ma

teriał

Wymagania 

szcz

egółow

e podsta

wy

 

progr

amow

ej

Uwagi

o realizacji 

Ocz

ek

iw

ane 

osiągnięcia ucznia

polonisty

czno

-

-społeczna

2

43–

44

Spotkanie z baśnią 

– zajęcia r

o

z

wijając

e 

w

y

obr

aźnię popr

zez 

głośne cz

ytanie dzie

-

ciom i tw

ór

cz

e zaba

w

y

 

z

wiązane z tekstem.

• 

uważne słuchanie baśni w

ybran

ych i za-

pr

opono

wan

ych pr

zez dzieci,

• 

sw

obodne w

ypo

wiedzi dzieci na t

emat 

pr

zecz

ytan

ych baśni,

• 

opisy

wanie ilustracji, r

o

zmo

wa na t

emat 

głośnego cz

ytania,

• 

opisy

wanie plak

atu F

undacji ABCX

XI – 

C

ała P

olsk

a cz

yta dzieciom, w

yr

ó

żnianie 

charakt

er

y

st

yczn

ych element

ó

w plak

atu

,

• 

ć

wicz

enia g

raf

omot

or

yczne – baśnio

w

y 

labir

ynt,

• 

ro

zwijanie spra

wności g

raf

omot

or

ycznej 

i w

yobraźni – r

y

so

wanie ulubionej baśni,

elemen

tar

z 

 – s

. 32–33

 ć

wicz

enia 

polonisty

cz-

no

-społeczne 

cz. 1

 – s

. 32

1.1a

1.1b

1.1c

1.2a

1.2b

1.2d

1.2e

1.2f

1.3a

5.1

5.2

• 

uważnie słucha baśni cz

yta-

nej pr

zez naucz

yciela,

• 

w

ypo

wiada się na t

emat 

w

y

słuchanej baśni,

• 

opisuje ilustrację

,

• 

w

ypo

wiada się na t

emat 

głośnego cz

ytania,

• 

odg

ry

wa sc

enk

i z ulubion

ych 

baśni,

• 

potrafi

  w

ymienić k

ilku boha-

ter

ó

w baśnio

w

ych,

• 

ro

zpo

znaje lit

er

y 

m

, M

 w

śr

ód 

inn

ych lit

er

,

• 

pisz

e lit

er

y 

m

, M

 po śladzie

,

• 

dzieli w

y

raz

y

 na głosk

i, sylab

y,

• 

opisuje sposób spędzania 

w

olnego czasu z najbliższ

y-

mi na podsta

wie ilustracji 

w książ

ce;

W

ar

tość: KREA

T

Y

WNOŚĆ

49

1

4

5

W

pr

o

w

adz

enie druk

o

-

w

a

n

y

ch liter M, m na 

podsta

wie w

y

ra

zó

w 

Mar

e

k, mama. Opisy

w

a

-

nie sposobó

w

 spędza-

nia w

olnego czasu 

z najbliższ

ymi.

• 

ro

zwijanie w

yobraźni dzieci popr

zez dzia-

łania  z

wiązane z t

emat

y

k

ą

 baśnio

wą,

• 

opisy

wanie sposobó

w spędzania w

olnego 

czasu z najbliższ

ymi na podsta

wie ilustra-

cji w książ

ce

,

• 

wpr

o

w

adz

enie druko

wan

ych lit

er 

M

, m

 na 

podsta

wie w

y

raz

ó

w

 Mar

e

k

, mama

,

• 

cz

ytanie z

e

 w

sk

aźnik

iem sylab za

wierają-

c

ych lit

er

ę 

m

,

• 

cz

ytanie pr

ost

ego t

ekstu z ikonk

ami uk

a-

zując

ego lit

er

ę 

m

 w r

ó

żn

ych miejscach 

w

y

razu

,

• 

ro

zpo

zna

wanie po

znan

ych lit

er w ot

ocz

e

-

niu inn

ych, głosko

wanie

, sylabiz

o

w

anie

,

• 

dzielenie na sylab

y w

y

raz

ó

w

 za

wierają-

c

ych 

m

 w nagłosie

, śr

ódgłosie i w

ygłosie

,

• 

ć

wicz

enia g

raf

omot

or

yczne – szlacz

ek 

pr

zy

got

o

wując

y r

ękę do pisania lit

er 

M

, m

 po śladzie

,

• 

w

d

rażanie do sw

obodn

ych  zaba

w t

ema-

ty

czn

ych – zaba

wa w dom;

elemen

tar

z 

 – s

. 34–35

 ć

wicz

enia po

-

lonisty

czno

-

-społeczne

cz. 1

 – s

. 33

1.1a

1.1b

1.1c

1.2a

1.2b

1.2d

1.2e

1.2f

1.3a

5.1

5.2

1

46

W

pr

o

w

adz

enie pisan

y

ch 

liter M, m. S

amodzielne 

pisanie sylab i pr

osty

ch 

wy

ra

zó

w

.

• 

ro

zwijanie umiejętności cz

ytania sylab 

i pr

ost

ych w

y

raz

ó

w

 na podsta

wie elemen-

tar

za,

• 

pr

zy

got

o

w

anie r

ęk

i do pisania: k

reślenie 

w po

wietr

zu

, w maku

, g

rochu

, k

reślenie 

na duż

ej po

wier

zchni,

• 

ć

wicz

enia g

raf

omot

or

yczne pr

zy

got

o

wu-

jąc

e do pisania lit

er 

M

, m

,

• 

wpr

o

w

adz

enie pisan

ych lit

er 

M

, m

, 

• 

pisanie lit

er 

M

, m

 po śladzie

, 

• 

w

d

rażanie do sw

obodn

ych zaba

w t

ema-

ty

czn

ych – zaba

wa w dom,

elemen

tar

z 

 – s

. 34–35

ć

wicz

enia po

-

lonisty

czno

-

-społeczne 

cz. 1 

– s

. 34

1.1a

1.1b

1.1c

1.2a

1.2b

1.2c

1.2d

1.2e

1.2f

1.3a

5.1

5.2

50

1

47

B

aśnio

w

y świa

t w

y

-

obr

aźni – r

o

z

wijanie 

emocji dziecka or

az 

moty

w

acji do słuchania 

i cz

ytania.

• 

ro

zwijanie umiejętności jęz

yko

w

ych 

dzieck

a z

wiązan

ych z w

yr

ó

żnianiem 

w w

y

razie ok

reślonej sylab

y,

• 

pisanie połącz

eń lit

er

o

w

ych z 

m

,

• 

w

d

rażanie do zaba

w t

emat

yczn

ych 

w k

ącik

ach zaint

e

reso

wań,

• 

opo

wiadanie dzieci o sw

oich  ulubion

ych 

książk

ach,

• 

kształt

o

w

anie w

yobraźni dzieck

a popr

zez 

głośne cz

ytanie naucz

yciela ulubion

ych 

baśni,

ć

wicz

enia po

-

lonisty

czno

-

-społeczne 

cz. 1 

– s

. 35

por

tf

olio 

ucznia – kar

ta 

nr 27

1.1a

1.1b

1.1c

1.2a

1.2b

1.2d

1.2e

1.2f

1.3a

5.1

5.2

1

4

8

Z

aba

w

y

 tema

ty

czne 

z

wiązane z baśniami 

– wiz

yta w bibliotec

e

, 

odgr

y

w

anie baśnio

-

w

y

ch r

ól

.

• 

ro

zwijanie w

yobraźni dzieci popr

zez 

zaba

w

y

 t

emat

yczne z

wiązane z księżnicz-

k

ami, k

rólewiczami i inn

ymi bohat

e

rami 

po

znan

ych baśni,

• 

ro

zwijanie w

yobraźni popr

zez zaba

w

y

 

związane z baśniami,

• 

mot

y

w

o

w

anie dzieci do po

zna

wania 

kolejn

ych baśni i cz

ytania wraz z dor

osły-

mi – pr

ez

entacja książ

ek za

wierając

ych 

baśnie

, w

ycieczk

a do bibliot

ek

i szkolnej 

lub miejsk

iej;

por

tf

olio 

ucznia – kar

ta 

nr 28

1.1a

1.1b

1.1c

1.2a

1.2b

1.2d

1.2e

1.2f

1.3a

5.1

5.2

ma

tema

t.

-

-pr

z

yr

o

dnicza

1

8

Jesienne pr

ac

e

. Ro

zpo

-

zna

w

anie r

oślin i z

wie

-

rz

ą

t ż

yjąc

y

ch na polu

. 

• 

ro

zpo

zna

wanie  z

wier

ząt   i r

oślin w

y

st

ę

-

pując

ych na polu

,

• 

po

zna

wanie  prac w

ykon

y

w

an

ych na polu 

jesienią,

• 

dostr

zeganie zmian zachodząc

ych w pr

zy

-

rodzie jesienią,

ć

wicz

enia 

ma

tema

ty

cz-

no

-pr

z

yr

o

dni-

cz

e – 

s. 49

6.1)a

• 

w

ymienia z

wier

zęta (ż

yjąc

e na

 

polu) w opar

ciu o ilustrację

,

• 

naz

y

w

a i opisuje prac

e w

yko

-

n

y

wane pr

zez czło

wiek

a,

• 

dodaje w zak

resie 4,

• 

por

ządkuje zbior

y z

e

 względu 

na liczbę element

ó

w zgodnie 

z podan

ym warunk

iem,

• 

uzupełnia ciąg liczbo

w

y,

• 

uk

łada i r

o

związuje pr

ost

e 

zadania t

ekst

o

w

e

,

• 

uk

łada działania na odejmo

-

wanie do ilustracji,

• 

w

ykonuje ilustracje do dzia-

łań na odejmo

wanie

,

• 

zna i zapisuje c

yfr

ę 

5

,

1

2

9

U

k

ładanie zadań teksto

-

w

y

ch na doda

w

anie

.

• 

doskonalenie doda

wania w zak

resie 4,

• 

por

ządko

wanie element

ó

w

,

ć

wicz

enia 

ma

tema

ty

cz-

no

-pr

z

yr

o

dni-

cz

e – 

s. 49

7.1)a

7.1)b

7.1)d

7.2)a

7.2)d

51

1

3

0

U

k

ładanie zadań teksto

-

w

y

ch na odejmo

w

anie

.

• 

pr

zy

got

o

w

anie do zr

o

zumienia pojęcia 

odejmo

wania,

• 

ro

związ

y

w

anie zadań t

ekst

o

w

ych na 

odejmo

wanie

,

ć

wicz

enia 

ma

tema

ty

cz-

no

-pr

z

yr

o

dni-

cz

e – 

s. 51

7.2)a

7.2)b

7.2)d

• 

dopełnia do 5 w opar

ciu 

o konk

ret

y,

• 

ok

reśla kolejność elementu

,

• 

odcz

ytuje inf

ormacje z ob

-

razk

a,

• 

mier

zy długości dr

óg zając

ó

w 

 

do k

apust

y

;

1

31

W

pr

o

w

adz

enie liczb

y 5 

i jej zapisu c

yfr

o

w

ego

.  

• 

ro

zsz

er

zenie zak

resu liczbo

w

ego do 5,

• 

pr

zeliczanie w zak

resie 5,

• 

nauk

a pisania c

yfr

y 

5

, 

• 

posług

iwanie się licz

ebnik

ami por

ządko

-

w

ymi,

• 

ć

wicz

enie umiejętności doda

wania w za-

k

resie 5,

• 

dopełnianie do 5,

ć

wicz

enia 

ma

tema

ty

cz-

no

-pr

z

yr

o

dni-

cz

e – 

s. 52–53

7.2)a

7.2)b

1

32

Utr

w

alenie liczb

y 5 

w aspek

cie por

ządk

o

-

w

ym i miar

o

w

ym.

• 

por

ządko

wanie liczb

,

• 

odcz

yt

y

w

anie dan

ych  z ilustracji,

• 

w

d

rażanie do log

icznego m

y

ślenia,

• 

w

d

rażanie do właściw

ego pomiaru odle

-

głości;

ć

wicz

enia 

ma

tema

ty

cz-

no

-pr

z

yr

o

dni-

cz

e –

 s

. 54

 por

tf

olio 

ucznia – kar

ta 

 

nr 29

7.2)a

7.1)b

edukacja 

plasty

czna

1

8

Moja ulubiona baśń – 

pr

zedsta

wianie sc

en

y 

fan

tasty

cznej inspir

o

-

w

anej w

y

obr

aźnią.

• 

w

d

rażanie do pr

zedsta

wiania sc

en fanta-

st

yczn

ych inspir

o

w

an

ych w

yobraźnią,

• 

kształc

enie umiejętności w

ypo

wiadania 

się na podan

y t

emat w w

ybran

ych t

echni-

k

ach plast

yczn

ych;

 4.1)

4.2)

• 

w

ypo

wiada się na t

emat 

ulubionej bajk

i,

• 

w

ykonuje prac

ę plast

yczną 

na podan

y t

emat za pomocą 

k

redek świec

o

w

ych lub ołó

w-

ko

w

ych, 

• 

oddaje kolor

em nastr

ój ilu-

stracji,

• 

za pomocą r

y

sunku oddaje 

charakt

er postaci;

edukacja 

muz

y

czna

1

8

W

y

k

onujem

y instru-

men

ty perkusyjne

.

• 

w

ykon

y

w

anie instrument

ó

w perkusyj-

n

ych,

• 

ro

zwijanie in

w

encji t

w

ór

cz

ej i w

yobraźni 

popr

zez impr

o

wizacje na instrumentach;

3.1

3.2

3.3

ważne 

jest pr

zy

-

got

o

w

a-

nie w sali 

miejsca 

do ć

wi-

cz

eń ru-

cho

w

ych 

i tańca

• 

potrafi

  w

ykonać instrument 

perkusyjn

y i zag

rać na nim,

• 

tw

or

zy sw

obodną 

impr

o

wizację instrumentalną,

• 

tw

or

zy

 akompaniament do 

piosenk

i i do muz

yk

i;

52

zajęcia 

techniczne

1

8

K

onstruo

w

anie la

ta

w

ca 

– w

y

k

o

rz

y

sty

w

anie sił 

pr

z

y

ro

dy podczas jego 

w

ypr

óbo

w

ania.

• 

w

d

rażanie do po

znania sposobó

w w

yko

-

rz

y

stania sił pr

zyr

ody

,

• 

kształc

enie umiejętności majst

erko

wania,

• 

w

d

rażanie do pilno

wania por

ządku 

w miejscu prac

y,

• 

w

d

rażanie do bezpiecznego uż

y

w

ania 

nar

zędzi;

9.1)a

9.1)c

9.2)a

9.2)b

• 

w

ymienia, c

o

 unosi wiatr

,

• 

wie

, jak pusz

czać lata

wiec

,

• 

wie

, jak zbudo

wan

y

 jest 

lata

wiec

,

• 

konstruuje lata

wiec  i jego 

ogon zgodnie z instrukcją 

(uk

łada pat

yczk

i na k

rz

yż, 

związuje je w śr

odku

, na 

pat

yczk

i k

ładzie w

o

recz

ek 

i pr

zy

wiązuje go sznurk

iem 

w 4 r

ogach do pat

yczkó

w

, w

e

 

w

sk

azan

ych pr

zez naucz

ycie

-

la miejscach wiąż

e sznur

ek 

jako ogon lata

w

ca);

zajęcia 

k

omputer

o

w

e

1

8

P

o

znanie polec

enia 

C

of-

nij 

w pr

ogr

amie 

P

a

int

.

• 

utr

walenie umiejętności włączania i w

yłą-

czania komput

era oraz posług

iwania się 

m

y

szą,

• 

doskonalenie umiejętności posług

iwania 

się nar

zędziami pr

og

ramu 

P

aint

: O

łó

w

ek 

lub 

P

ędzel

, Gumk

a

 i 

Wypełnianie

 k

olor

em 

oraz w

ykor

zy

st

y

w

ania 

P

ola k

oloru

,

• 

w

ykor

zy

st

y

w

anie met

ody 

złap

, pr

zesuń 

i upuść

,

• 

po

znanie sposobu c

ofania w pr

og

ramie 

P

aint

 z w

ykor

zy

staniem polec

enia 

C

ofnij

,

• 

po

znanie pojęcia: 

e

-book

;

8.1)

8.2)

• 

samodzielnie włącza i w

yłą-

cza komput

er

,

• 

spra

wnie posługuje się m

y

szą 

i uż

y

w

a met

ody 

złap

, pr

zesuń 

i upuść

,

• 

st

osuje po

znane nar

zędzia 

Oł

ó

w

ek

, P

ędzel

, Gumk

a 

i Wypełnianie k

olor

em 

oraz 

uż

y

w

a 

P

ola k

oloru

,

• 

z pomocą naucz

yciela potrafi

  

cofnąć w

ykonaną cz

ynność 

w pr

og

ramie 

P

aint,

• 

wie

, cz

ym jest 

e-

book

;

w

y

cho

w

anie 

fi z

y

czne

i edukacja 

zdr

o

w

otna

3

22–

24

22. Zaba

w

y

 bieżne 

i r

zutne

.

23. Zaba

w

y

 i gr

y r

zutne

, 

ch

w

ytne z c

elo

w

aniem.

24. Zaba

w

y

 z pr

z

y

rzą-

dami.

• 

doskonalenie umiejętności w

spólnej 

zaba

w

y,

• 

kształt

o

w

anie zr

ęczności i koor

dynacji 

wzr

oko

w

o

-rucho

w

ej

,

• 

kształt

o

w

anie sz

ybkości i w

yczucia r

ytmu

,

• 

ro

zwijanie umiejętności r

zucania i ch

w

yta-

nia piłk

i, w

or

eczkó

w

,

• 

kształt

o

w

anie umiejętności c

elo

wania,

• 

kształt

o

w

anie z

winności i zr

ęczności 

w posług

iwaniu się pr

zybor

em.

10.1)

10.2)a

• 

pr

zestr

zega zasad i r

eguł 

obo

wiązując

ych w zaba

wach,

• 

spra

wnie ucz

estnicz

y w zaba-

wach bieżn

ych i r

zutn

ych,

• 

ch

w

yta i r

zuca w

or

eczk

ami, 

piłk

ami,

• 

sz

ybko r

eaguje na sy

g

nały 

słucho

w

e i wzr

oko

w

e

,

• 

trafi

 a do w

yznacz

onego c

elu

,

• 

porusza się w r

ytm akompa-

niamentu

,

• 

pra

widło

w

o

 w

ykonuje oma-

wiane ć

wicz

enia.