background image

Lepiszcza bitumiczne 

Lepiszczami bitumicznymi nazywa się:

materiały  wiążące  będące 

związkami  organicznymi

(węglowodorami),  które  zawdzięczają  swoje  właściwości 

zjawiskom fizycznym.

CECHY SPOIW BITUMICZNYCH (lepiszczy bitumicznych):

• spoiwa  bitumiczne  wiążą  w  wyniku  reakcji  fizycznych: 
adhezji (przyczepności)  i  kohezji (spójności). Natomiast
spoiwa  mineralne  wiążą  i  twardnieją  w  wyniku  reakcji 
chemicznych, zachodzących po wymieszaniu ich z wodą;

background image

Lepiszcza bitumiczne 

Kohezja

to przyciąganie się cząstek tego samego ciała.

Adhezja

to siły wiążące, które powstają między cząsteczkami 

asfaltu oraz powierzchnią ciała stałego (np. kruszywem), 
która pokrywa lub otacza błonka asfaltowa.

Wraz ze wzrostem temperatury następuje zmniejszenie 
kohezji i adhezji, a więc malej zdolność wiążąca lepiszcza.

background image

Lepiszcza bitumiczne 

• są wrażliwe na oddziaływanie temperatur.

O  ile  na  spoiwa  mineralne  nie  ma  wpływu  temperatura,  to 
lepiszcze 

bitumiczne 

należą 

do 

materiałów 

termoplastycznych;

• proces  wiązania  lepiszczy  bitumicznych  jest  procesem 
odwracalnym, w przeciwieństwie do spoiw mineralnych;

• spoiwa bitumiczne odznaczają się całkowitą odpornością na 
działanie wody, kwasów i ługów, rozpuszczają się natomiast w 
dwusiarczku 

węgla, 

benzynie, 

benzolu 

innych 

rozpuszczalnikach organicznych. 

background image

Lepiszcza bitumiczne 

Lepiszcza bitumiczne w terminologii polskiej 

dzielą się na:

asfalty

smoły

background image

Lepiszcza bitumiczne - asfalty 

W grupie lepiszczy asfaltowych do nazwy „asfalt” dodaje się 
często określenie wskazujące na źródło pochodzenia:
-asfalt ponaftowy, 
-asfalt naturalny, 

bądź technologię otrzymywania:
-asfalt destylacyjny,
-asfalt utleniony.

W polskim potocznym nazewnictwie przez nazwę 

asfalt rozumie się mieszaninę składającą się z lepiszcza 
asfaltowego i kruszywa mineralnego, stosowaną do budowy 
dróg (np. asfalt lany, beton asfaltowy). 

background image

Lepiszcza bitumiczne - asfalty 

Asfalt (lepka ciecza lub skała) to materiał:

-

pochodzenia naturalnego 

występuje jako skała osadowa, 

- lub otrzymywany w 

wyniku przerobu ropy naftowej

(asfalt 

ponaftowy) o konsystencji stałej lub półstałej barwy 
ciemnobrązowej, czarnej.

Asfalt naturalny, Trinidad. 
Foto: picasaweb.google.com

Asfalt – najcięższa frakcja po destylacji 
ropy naftowej

background image

Lepiszcza bitumiczne - asfalty 

Asfalty naturalne

występują w przyrodzie w pobliżu źródeł 

ropy naftowej i pod względem chemicznym są blisko 
spokrewnione zarówno z ropą naftową, jak asfaltami 
otrzymywanymi z ropy naftowej. 
Występują w wygasłych kraterach wulkanów lub na terenach o 
dużej aktywności tektonicznej. Występują w Wenezueli, na 
wyspie Trinidad, w Syrii, Albanii itp. Stanowią bardzo dobry 
dodatek do asfaltu ponaftowego.

Asfalty ponaftowe

stanowią mieszaninę węglowodorów 

wielkocząsteczkowych, są otrzymywane z przeróbki ropy 
naftowej. 

Skład chemiczny asfaltów ponaftowych zwykle jest 
następujący: węgiel (82-87%), wodór (10-15%), tlen (2-3%), 
azot (0,1-1,0%), siarka (0,2-7%).

background image

Lepiszcza bitumiczne -asfalty

W budownictwie istnieje potrzeba dostosowywania asfaltów 
konwencjonalnych (najczęściej ponaftowych) w celu uzyskania  
bitumów o lepszych właściwościach.

Wymaga to polepszenia takich właściwości asfaltu jak: adhezja 
(przyczepność), kohezja (spójność), oraz odporność na zmiany 
temperatury i warunki atmosferyczne (starzenie).

Stosuje się 
modyfikacje asfaltów 
przez wprowadzenie 
różnych dodatków  
ulepszających –
głównie polimerów. 

Koleinomierz

background image

Lepiszcza bitumiczne -asfalty

Ze względu na właściwości, przeznaczenie i zakres 
stosowania asfalty dzieli się na 

drogowe i przemysłowe 

(izolacyjne).

Asfalty drogowe

muszą charakteryzować się 

odpowiednimi cechami w różnych warunkach (obciążenie 
statyczne, dynamiczne) oraz w szerokim zakresie temperatur 
(od -30 do 70

o

C). 

Podstawą klasyfikacji asfaltów drogowych są 

przedziały penetracji. 

Penetracja

jako miara konsystencji, 

nazywana jest często twardością.

background image

Lepiszcza bitumiczne - asfalty 

Zasada pomiaru penetracji asfaltu 
polega na głębokości zanurzenia 
igły penetracyjnej w badanym 
asfalcie w penetrometrze, w 
temperaturze 25

o

C, przy 

obciążeniu 100g w ciągu 5 minut.

Penetrometr. Foto: 
wektor.il.pw.edu.pl

background image

Lepiszcza bitumiczne - asfalty 

Asfalty przemysłowe

stosowane są do robót izolacyjnych 

jako samodzielne lepiszcza lub wchodzą w skład 
kompozytów (lepiki, materiały rolowe – papy, kity).

Parametrem, według którego klasyfikuje się asfalty 

przemysłowe i izolacyjne jest 

temperatura mięknienia

mierzona metodą pierścienia

i kuli 

(PiK).

Jest to temperatura, przy której 
asfalt umieszczony w 
znormalizowanym pierścieniu, 
pod ciężarem stalowej kulki 
dotknie podstawy aparatu.

background image

Lepiszcza bitumiczne - asfalty 

O jakości asfaltów decyduje także 

ciągliwość.

Oznacza  ona  właściwość  plastyczną  asfaltu,  określoną 
długością, do jakiej można rozciągać bez  zerwania  normową 
próbka asfaltu w tzw. duktylometrze w temperaturze 25

o

C.

background image

Lepiszcza bitumiczne -smoły

Smoły 

to ciecze o konsystencji od ciekłej do gęstoplastycznej 

i barwie od ciemnobrunatnej do czarnej.

Smoły otrzymujemy w procesie suchej destylacji węgla lub 
drzewa. W budownictwie najczęściej stosuje się smoły z 
węgla kamiennego.

Podczas suchej destylacji węgla kamiennego w piecach 
koksowniczych węgiel ogrzewa się do temperatury 800-
1300

o

C bez dostępu powietrza. 

Jako produkt otrzymuje się:
koks, gaz oraz smołę, której ilość wynosi 4 do 5% wag. 
całości odgazowywanego węgla.

background image

Lepiszcza bitumiczne -smoły

Uzyskana w ten sposób smoła to tzw. 

smoła surowa

, która       

w tej postaci nie ma zastosowania w budownictwie.

Smoły surowe poddane dalszej przeróbce noszą nazwę 

smół preparowanych.                                             

Przeróbka polega na tym, że smołę surową poddaje się 

rozfrakcjonowaniu przez destylację, a otrzymane frakcje łączy 
się w odpowiednim stosunku ilościowym.        

W wyniku destylacji otrzymuje się:
-olej lekki (temperatura wrzenia do 170°C),                      
-olej średni (170-270°C),                                                         
-olej ciężki (270-300°C),                                                         
-olej antracenowy (300-350°C),                                                     
-oraz pak - ciało stałe (powyżej 350°C).

background image

Lepiszcza bitumiczne -smoły

Do wyrobów ze smół preparowanych zalicza się:
- smołę dachową (65% pasku + olej smołowy;
- lepik smołowy;
- lakier do żelaza;
- smołę drogową;
- smołę do elektrod.

background image

Materiały na bazie bitumów

Papy

Papa to materiał rolowy, składający się z

wkładki 

(osnowy) wykonanej z: tektury budowlanej, tkaniny z włókien 
naturalnych lub sztucznych - nasyconej masą bitumiczną lub 
dodatkowo powleczonej bitumem z posypką mineralną, (lub 
bez posypki) albo z przyklejoną folią metalową. 

W zależności od materiału impregnacyjnego papy dzielimy na:     
- asfaltowe,                                                     
- smołowe.

Papy są stosowane do wykonywania izolacji:
przeciwwilgociowych i przeciwwodnych elementów budynku: 
fundamentów, posadzek, ścian piwnic i pokryć dachowych. 

background image

Materiały na bazie bitumów

W przypadku zastosowania papy na powierzchnie 
zewnętrzne, narażone na działanie promieni słonecznych i 
innych czynników pogodowych, należy stosować papy z 
posypką mineralną na wierzchniej warstwie – tzw. papy 
wierzchniego krycia

Ze względu na zastosowanie papy można podzielić na 

trzy rodzaje:

- papy asfaltowe izolacyjne
- papy asfaltowe podkładowe; 
-

papy asfaltowe wierzchniego krycia.

Papy

asfaltowe izolacyjne (oznaczenie I)

otrzymuje się 

przez nasycenie tektury asfaltem impregnacyjnym. 
Zabezpieczają jedynie przed wilgocią i wodą 
technologiczną. 

Nie nadają się na pokrycia dachów oraz 

do izolacji przeciwwodnych

.

background image

Materiały na bazie bitumów

Papy asfaltowe podkładowe (oznaczenie P). 

Otrzymuje się

przez nasycenie tektury budowlanej asfaltem impregnacyjnym 
i powleczenie z obu stron masą asfaltową oraz posypanie 
wierzchniej strony drobnoziarnistej posypki mineralnej.

Odmiany papy podkładowej: P/333/1100, P/400/1200, 
P/400/1400, P/400/1600, P/500/1300, P/500/1500 oraz 
P/500/1700. Pierwsza liczba oznacza gramaturę papy (g/m

2

), 

druga liczba zawartość asfaltu (g/m

2

).

Przeznaczone są do wykonywania spodnich warstw w 

wielowarstwowych pokryciach dachowych. Są dobrym 
"podkładem" pod gonty bitumiczne, blachodachówki i 
dachówki. Są także używane do wykonywania izolacji 
fundamentów i tarasów. 

background image

Materiały na bazie bitumów

Papy asfaltowe wierzchniego krycia (oznaczenie W).

Otrzymuje się przez nasycenie tektury budowlanej asfaltem 
impregnacyjnym i powleczenie z obu stron masą asfaltową 
oraz posypanie wierzchniej strony gruboziarnistej posypki 
mineralnej, a spodniej strony drobnoziarnistą posypką 
mineralną lub nałożenie przekładki antyadhezyjnej. Odmiany:
W/400/1200, W/400/1400, W/400/1600, w/500/1300, 
w/500/1500 oraz w/500/1700.

Są przeznaczone: do izolacji przeciwwilgociowych i 
przeciwwodnych w układach jedno - lub wielowarstwowych i 
mogą stanowić wierzchnią warstwę pokrycia dachowego, 
która jest narażona na działanie czynników atmosferycznych. 

Do produkcji pap wierzchniego krycia używa się 
wysokogatunkowych, różnobarwnych posypek, które 
podnoszą estetykę pokrycia.

background image

Materiały na bazie bitumów

Sposób montażu papy asfaltowej:

-

mocowane tradycyjnie

- za pomocą lepiku asfaltowego; 

-

przez zgrzewanie

- przy pomocy rozgrzanego powietrza 

podawanego z palnika lub ze specjalnych urządzeń 
wytwarzających strumień ciepłego powietrza; powoduje to 
nadtapianie warstwy asfaltu na spodniej stronie papy i na 
zakładzie; 

-

mechanicznie

- za pomocą gwoździ papowych lub specjalnych 

łączników do podłoży betonowych i z blachy falistej. 

Najważniejsze badania pap: oznaczenie giętkości, 

przesiąkliwości.

background image

Materiały na bazie bitumów

Emulsje asfaltowe

To zawiesiny drobnych cząstek asfaltu o wielkości mniejszej 
od 10 mikrometrów w wodzie.

Otrzymuje się je przez mechaniczne mieszanie asfaltu z 

wodą przy jednoczesnym wprowadzeniu emulgatorów (mydło 
sodowe lub potasowe, kwasy tłuszczowe) i stabilizatorów, 
które zapewniają trwałość układu.

Wyróżnia się się emulsje asfaltowe:
-do izolacji przeciwwilgociowych. Stosuje się je do pokryć 
izolacyjnych przeciwwilgociowych i robót konserwacyjnych na 
podłożach betonowych, murach ceglanych, a także do 
gruntowania tych powierzchni.
- emulsje asfaltowe stosowane w budownictwie drogowym. 

background image

Materiały na bazie bitumów

Lepiki 

To  masy  składające  się  z  lepiszczy  (asfalt,  smoła), 
wypełniaczy  w  postaci  mączki,  włókien  i  dodatków 
uszlachetniających oraz rozpuszczalników.

Stosowane 

są 

do 

przyklejania 

pap 

do 

wcześniej 

zagruntowanego 

oczyszczonego 

podłoża 

oraz 

do 

wykonywania izolacji składającej się z kilku warstw pap. 

Wyróżnia się lepiki asfaltowe stosowane na zimno i gorąco.
W asortymencie są lepiki asfaltowe i smołowe.

Uwaga:  Nigdy  nie  wolno  łączyć  ze  sobą  materiałów  na  bazie 
asfaltów i smół!!!