background image

 

Politechnika Poznańska 

 

Laboratorium Elektrotechniki

 

Elektrotechnika - laboratoria

 

Nazwisko i imię: 

 

 Dawid Kasprzak 
 Andrzej Ziegler 
 Adrian Tomczak 

 

 

Semestr: 
 
 

 

 

Wydział: 
 
 

B M i Z  

 

Kierunek: 
 
 

M e c h a t ro n i k a  

 

Grupa dziek./lab: 
 
 

2 / 1  

 

Temat ćwiczenia: 

 

Badanie transformatora jednofazowego 

 
 

 

 

Data wykonania ćwiczenia: 

07.12.2010r. 

 

 

Data i  podpis prowadzącego: 

 

Ocena: 

 
Schemat układu pomiarowego do wyznaczania przekładni transformatora i przeprowadzenia 
pomiarów w stanie jałowym:
 

 

1 – autotransformator, 2 – transformator, A – amperomierz, PW – watomierz, VU10 – woltomierz 
napięcia pierwotnego, VU20 – woltomierz napięcia wtórnego 
 
Schemat układu do badania transformatora w stanie zwarcia pomiarowego: 

 

1 – autotransformator, 2 – autotransformator odpowiadający za precyzyjną regulację napięcia (w 
czasie wykonywania dwiczenia nie był podłączony), 3 – transformator,  A – amperomierz, PW – 
watomierz, VU10 – woltomierz napięcia pierwotnego 
 
 
 
Stan jałowy transformatora 
W  stanie  jałowym  strona  wtórna  transformatora  jest  rozwarta.  Na  zaciskach  wyjściowych 
transformatora  umieszcza  się  woltomierz,  którego  rezystancja  jest  bardzo  duża,  dlatego  możemy 
przyjąd,  iż  zaciski  są  rozwarte.  Podstawowym  parametrem  definiującym  transformator  jest 
przekładnia  transformatora.  Informuje  ona  nas  o  tym,  ilu  krotnie  napięcie  wyjściowe  różni  się  od 
napięcia  wejściowego.  Wyróżniamy  dwa  rodzaje  transformatorów:  obniżających  i  podwyższających 
napięcie. W naszym przypadku badamy transformator obniżający napięcie.  

background image

 
Obliczanie przekładni transformatora 
Przekładnia transformatora jest to stosunek napięcia wejściowego do wyjściowego. 
 

                 

                       

                       

 

 
Przykład obliczeo: 

  
  

 

   

  

    

 
Średnia przekładnia dla wszystkich pomiarów = 5,13 
 
 
 
 
Wyniki pomiarów w stanie jałowym: 
U1 [V] 

I0 [A] 

przekładnia  U2 [V] 

10 

0,025 

30 

0,06 

50 

0,09 

5,102041 

9,8 

70 

0,115 

5,185185 

13,5 

90 

0,14 

5,142857 

17,5 

110 

0,175 

5,116279 

21,5 

130 

0,22 

5,2 

25 

150 

0,285 

5,172414 

29 

170 

0,375 

5,151515 

33 

190 

0,535 

5,135135 

37 

210 

0,8 

5,121951 

41 

230 

1,15 

5,227273 

44 

 
Drugim  ważnym  parametrem  opisującym  transformator  jest  jego  moc.  Opisując  transformator 
podajemy  moc  pozorną,  ponieważ  transformator  współpracuje  z  różnymi  odbiornikami 
(rezystancyjne,  indukcyjne  i  pojemnościowe)  dlatego  też  nie  jesteśmy  w  stanie  przewidzied kąta  φ. 
Jednostką mocy transformatora jest V*A.  
 
Kolejnym  ważnym  parametrem  jest  moc strat  –  moc  tracona  w  rdzeniu  transformatora. W  naszym 
układzie watomierz pokazuje moc traconą w rdzeniu powiększoną o minimalne upływy mocy, które 
występują na amperomierzu i woltomierzu.  
 
 
 
Moc tracona w uzwojeniu pierwotnym: 
 

                                      

 

   

 

 

Przykład obliczeo: 

 

     

     

 

                  

 
 

background image

I0 [A] 

R1 średnie 

Moc tracona 

0,025 

 
 
 
 
 
 

0,3475 

0,000217 

0,06 

0,001251 

0,09 

0,002815 

0,115 

0,004596 

0,14 

0,006811 

0,175 

0,010642 

0,22 

0,016819 

0,285 

0,028226 

0,375 

0,048867 

0,535 

0,099463 

0,8 

0,2224 

1,15 

0,459569 

 
Moc tracona w rdzeniu: 
Moc traconą w rdzeniu jest wskazywana przez watomierz, który pokazuje zsumowaną moc traconą 
na  rdzeniu  i  moc  traconą  na  uzwojeniu  pierwotnym  transformatora.  Moc  tracona  na  uzwojeniu 
pierwotnym jest jednak tak mała, że można ją pominąd i przyjąd, iż watomierz wskazuje jedynie moc 
traconą na rdzeniu. 
 
 
Stan zwarcia pomiarowego: 
Jest  to  specyficzny  stan  pracy  transformatora,  w  którym  zwieramy  ze  sobą  kablem  o  odpowiednio 
dużym  polu  przekroju  poprzecznego  uzwojenia  wtórne  transformatora.  Do  uzwojenia  pierwotnego 
podłączamy napięcie o wartości do 4% wartości napięcia znamionowego. W naszym przypadku jest 
to zakres napięcia 1-9V. Podczas tej próby doprowadza się do tego, że w uzwojeniu wtórnym płynie 
prąd znamionowy transformatora. 
Z racji zwarcia uzwojenia wtórnego możemy przedstawid tylko, obliczone przy pomocy pomiarów ze 
strony pierwotnej, wartości napięd i prądów dla strony wtórnej (przy zwarciu nie mieliśmy żadnego 
miernika po stronie wtórnej) transformatora, korzystając z zależności: 
 

                 

                  

           

 

 

             

               

                  

 

 
Obliczanie napięcia po stronie wtórnej:  

  

    

       

U [V] 

U2 [V] 

0,194932 

0,389864 

0,584795 

0,779727 

0,974659 

1,169591 

1,364522 

1,559454 

1,754386 

 

background image

 
Obliczanie prądu po stronie wtórnej: 

        

    

        

 

U2 [V] 

I2 [A] 

P2 

0,194932 

4,873294 

0,94996 

0,389864 

9,746589 

3,79984 

0,584795 

14,61988 

8,549639 

0,779727 

19,49318 

15,19936 

0,974659 

24,36647 

23,749 

1,169591 

29,23977 

34,19856 

1,364522 

34,11306 

46,54804 

1,559454 

38,98635 

60,79743 

1,754386 

43,85965 

76,94675 

 
Obliczanie mocy traconej na uzwojeniu po stronie wtórnej: 

                                         

 
 
Badanie transformatora w stanie zwarcia pomiarowego: 
 

Wyniki po przeliczeniu przez stałą przyrządu 

1,825 

2,9 

10 

10 

5,5 

25 

6,8 

38 

8,5 

40 

10 

80 

11,25 

96 

12,25 

100 

 
Obliczanie mocy transformatora w stanie zwarcia pomiarowego: 
 
Moc transformatora po stronie pierwotnej. Przykład obliczeo: 

                                

P zmierzone 

P obliczone 

1,825 

10 

5,8 

10 

12 

25 

22 

38 

34 

40 

51 

80 

70 

96 

90 

100 

110,25 

background image

Sprawnośd transformatora:  

P1 (P obliczone) 

P2 

Sprawnośd (P2/P1)*100% 

1,825 

0,94996 

52% 

5,8 

3,79984 

66% 

12 

8,549639 

71% 

22 

15,19936 

69% 

34 

23,749 

70% 

51 

34,19856 

67% 

70 

46,54804 

66% 

90 

60,79743 

68% 

110,25 

76,94675 

70% 

 
Największa  sprawnośd  transformatora  powinna  byd  dla  75%  napięcia  znamionowego.  Nasze 
obliczenia są obarczone jednak dużym błędem, gdyż moc została ustalona metodą pośrednią. 
 
 
 

Wyniki pomiarów rezystancji i indukcyjności uzwojeo transformatora 

uzwojenie pierwotne 

uzwojenie wtórne 

R1 

R1śr 

L1 

L1śr 

R2 

R2śr 

L2 

L2śr 

om 

om 

om 

om 

mH 

mH 

0,35 

0,3475 

0,217 

0,21725 

0,05 

0,04 

8,14 

8,1275 

0,35 

0,218 

0,03 

8,15 

0,35 

0,219 

0,04 

8,12 

0,34 

0,215 

0,04 

8,1 

 
 
Wnioski: 
Idealny  transformator  nie  istnieje.  Powinien  się  on  charakteryzowad  następującymi  parametrami: 
sprawnośd  100%,  rezystancje  uzwojeo  wtórnego  i  pierwotnego  równe  0.  Rdzeo  takiego 
transformatora  powinien  byd  wykonany  z  materiału  możliwie  najbardziej  miękkiego  magnetycznie. 
Taki  materiał  nie  powinien  się  magnesowad  (by  nie  tracid  energii)  i  powinien  idealnie  przenosid 
zmiany  pola  elektrycznego  z  uzwojenia  pierwotnego  do  uzwojenia  wtórnego.  Rzeczywiste 
transformatory  nie  składają  się  jednak  z  elementów  idealnych,  z  czego  wynika  istnienie 
następujących  parametrów:  rezystancja  uzwojenia  pierwotnego  rzędu  10

-1

Ω,  rezystancja  uzwojenia 

wtórnego  rzędu  10

-2

Ω,  indukcyjnośd  uzwojeo  na  poziomie  10

-3

  do  10

-1

H.  W  rzeczywistym  rdzeniu 

występują  straty  w  strumieniu  magnetycznym,  ponieważ  przez  szczeliny  powietrzne  występujące 
między blachami rdzenia transformatora dochodzi do rozproszenia części strumienia magnetycznego. 
Jednak  minimalizuje  się  to  negatywne  zjawisko  dzięki  ciasnemu  upakowaniu  blach  transformatora 
oraz silnego skręcenia całego rdzenia za pomocą śrub i zalania go specjalnym preparatem. 
Sprawnośd transformatora rzeczywistego jest największa, kiedy pracuje w warunkach znamionowych, 
dlatego bardzo ważne jest dobranie odpowiedniego transformatora do danego odbiornika.  
Badany  przez  nas  transformator  laboratoryjny  jest  transformatorem  obniżającym  napięcie.  Suma 
strat  mocy  wynika  z  sumy  poszczególnych  strat  mocy  traconych  na  poszczególnych  elementach 
transformatora: P

 strat całkowitych

=P

strat w uzwojeniu pierwotnym

+P

strat w uzwojeniu wtórnym

+P

strat w rdzeniu

.