background image

WPŁYW CZYNNIKÓW ŚRODOWISKOWYCH NA 

 

 POWSTAWANIE CHORÓB:

 

 

UKŁADU KRĄŻENIA:

przebywanie w atmosferze ubogiej w tlen np. na większej wysokości n.p.m. 

(Hipoksja)

W następstwie hipoksji dochodzi do stymulacji adrenergicznej i zwiększonego 
wydzielania katecholin, co prowadzi do przyśpieszonej pracy serca, wzrostu 
napięcia naczyń tętniczych i żylnych z następową zwiększoną diurezą, spadkiem 
objętości krwi krążącej i wzrostem ciśnienia tętniczego; następstwem jest 
niedotlenienie i niedokrwienie mięśnia sercowego.
Przebywanie na większej wysokości może wywołać rozwój nadciśnienia płucnego, ma 
ono jednak charakter łagodny i szybko wraca do normy.
Obrzęk płuc - powyżej.2400 m n.n.m.: objawy pod postacią duszności, sinicy, 
tachykardii, kaszlu - w przypadku pozostania w górach rokowanie jest niepomyślne

ekspozycja na wysokie i niskie temperatury:

Hipertermia - zwiększa aktywność układu adrenergicznego oraz
układu renina-angiotensyna; dochodzi do przyśpieszenia pracy
serca i regionalnego skurczu naczyń z równoczesnym rozszerzeniem naczyń 
skórnych, zmniejszenie napływu krwi do serca może spowodować zapaść naczyniową. 
Hipotermia - Niska temperatura jest szczególnie niebezpieczna dla osób z chorobą 
wieńcową serca, skurcz naczyń krwionośnych powoduje wzrost ciśnienia tętniczego, 
co zwiększa obciążenia serca i wzrost zapotrzebowania na tlen z równoczesnym 
zmniejszeniem przepływu wieńcowego. Atak dusznicy bolesnej serca może być 
spowodowany oddychaniem zimnym powietrzem (-20 C).

UKŁADU ODDECHOWEGO:
Czynniki powodujące choroby alergiczne uk. oddechowego:

spaliny z silników Diesla

 

      - stanowią nieswoisty adjuvant sprzyjający 

przełamywaniu barier immunologicznych w stronę sprzyjającą alergizacji. 
Ekspozycja na te spaliny wyzwala często objawy skazy atopowej.

dym tytoniowy

 

      - czynnik ułatwiający infekcje zarówno u dzieci jak i u dorosłych 

(choroby te charakteryzuje skurcz oskrzeli; dzieci eksponowane na dym mają 
gorsze parametry czynnościowe układu oddechowego; palenie tytoniu przez 
kobiety w ciąży zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia astmy u dziecka co 
najmniej dwukrotnie.

zanieczyszczenia powietrza domowego

 

      - obecność chemicznych zanieczyszczeń 

ułatwia alergizację: formaldehyd – stała ekspozycja na ten związek łączy się z 
częstym występowaniem dziecięcej astmy oskrzelowej; obecność w pomieszczeniach 
roztoczy kurzu domowego, które są silnym alergenem

ozon

 

  - wrażliwość na ten czynnik jest osobnicza, pojedyncza ekspozycja na ozon 

indukuje zapalenie dróg oddechowych

tlenki azotu i dwutlenek siarki

 

      - podwyższone stężenie tych związków wybitnie 

pogarsza czynności układu oddechowego, sprzyja infekcjom, prowadzi do 
wzrostu nadreaktywności oskrzeli

UKŁADU POKARMOWEGO:
Alergia pokarmowa — występowanie pewnych powtarzalnych dolegliwości ujawniających 
się w trakcie lub po spożyciu określonych pokarmów, dobrze tolerowanych przez osoby 
zdrowe.
Alergia pokarmowa uwarunkowana jest przez swoiste mechanizmy immunologiczne, 
rozwija się zwykle w okresie niemowlęcym lub wczesnego dzieciństwa i stanowi pierwszy 
przejaw choroby atopowej.
Przewód pokarmowy jest miejscem powtarzalnego i rozległego kontaktu ustroju dziecka z 
alergenami pokarmowymi t.j. trofoalergenami.
Alergeny pokarmowe są strukturami białkowymi pochodzenia zwierzęcego lub 

1

background image

roślinnego. O alergenności białka decydują obecne w nim determinanty antygenowe 
(epitopy), zdolne do wiązania się z właściwymi sobie przeciwciałami. Alergeny 
pokarmowe pobudzają produkcję specyficznych immunoglobulin - IgE u co najmniej 
50% wrażliwych osobników. 
Alergeny pokarmowe zwierzęce:

mleko krowie

białko jaja kurzego

żółtko jaja kurzego

mięso zwierząt

ryby

skorupiaki

Alergeny pokarmowe roślinne:

ziarna zbóż

soja

ryż

orzechy arachidowe

niektóre warzywa (pomidor, seler, marchew)

niektóre owoce (jabłko, truskawka, cytrusy)

NARZĄDY ZMYSŁÓW  :
Hałas to każdy niepożądany lub szkodliwy dla zdrowia człowieka dźwięk lub zbiór 
dźwięków o różnych częstotliwościach, słyszalny lub niesłyszalny.
Miarą hałasu jest poziom dźwięku wyrażony w decybelach (dB). Dopuszczalny max, 
poziom dźwięku w Polsce-85 dB. 1/3 populacji polskiej narażona jest na hałas o 
poziomie przekraczającym dopuszczalne normy.
„Hałas nie wywołuje skutków odczuwalnych natychmiast, działa jak bardzo cierpliwy, 
perfidny morderca"
Działanie hałasu może być:

przeszkadzające - rozprasza uwagę, zmniejsza rozumienie mowy, wywołuje 
zmęczenie, utrudnia wypoczynek

uciążliwe - upośledza słuch, powoduje objawy nerwicowe,

szkodliwe - prowadzi do całkowitej głuchoty, uniemożliwia ustne porozumiewanie 
się, wywołuje stres, wpływa na funkcjonowanie układu nerwowego.

Szkodliwe działanie hałasu kumuluje się w czasie i zależy od:

natężenia

częstotliwości

charakteru

czasu działania w ciągu dnia i całego życia

osobniczej wrażliwości

wieku i płci

stanu zdrowia, zwłaszcza uszu.

Hałas może wywoływać bezpośrednie szkodliwe działanie zarówno na ucho środkowe 
jak i wewnętrzne. 
Silne bodźce akustyczne mogą spowodować:

pęknięcia lub wtłoczenia błony bębenkowej

rozerwania łańcuszka kosteczek

krwiaki jamy bębenkowej

2

background image

UKŁADU ENDOKRYNNEGO:

Wpływ niedoboru jodu na tarczycę  :

● przeciętne zapotrzebowanie na jod wynosi 50-100 u.g/dobę

dietą niskojodowa prowadzi do zwiększenia masy gruczołu tarczowego, jest to 
proces o charakterze adaptacyjnym, ale jeżeli nasilenie jest duże prowadzi do 
stanu patologicznego jakim jest wole

na obszarach z niską podażą jodu wykazano większą liczbę przypadków 
nadczynności tarczycy o charakterze wola guzkowego toksycznego oraz większą 
częstość występowania raka pęcherzykowego tarczycy

niedobór jodu w okresie życia płodowego prowadzi do zaburzeń rozwojowych, 
zwłaszcza rozwoju mózgu, znaczny niedobór prowadzi do upośledzenia 
głębokiego stopnia (kretynizm)

jeżeli w danej populacji wole występuje u co najmniej 10% osób lub u 20% 
dzieci w wieku szkolnym mówimy wówczas o tzw. wolu endemicznym

Wpływ nadmiaru jodu  :

Nadmiar jodu może wywołać proces autoimmunizacyjny w tarczycy (choroba 
Grayesa-Basedowa). Mechanizmy tego procesu nic są do końca poznane jednym 
z nich może być zwiększona immunogenność jodowanych białek. 

Innymi czynnikami środowiskowymi, które wydają się mieć znaczenie w 
etiopatogenezie autoimmunologicznych chorób tarczycy są bakterie, wirusy, a 
także grzyby — u 36% chorych ze świeżo rozpoznaną chorobą Graves-Basedowa 
oraz u 67% chorych z chorobą Hashimoto stwierdza się serologicznie cechy 
niedawno przebytej infekcji bakteryjnej lub wirusowej

Chorobotwórcze czynniki biotyczne środowiska wydają się odgrywać istotną rolę także 
w etiopatogenezie innych autoimmunizacyjnych chorób układu dokrewnego - trzustka, 
nadnercza (choroba Addisona).

UDZIAŁ CZYNNIKÓW ŚRODOWISKOWYCH W POWSTAWANIU OTYŁOŚCI
Zjawisko otyłości należy postrzegać jako nie tylko defekt genetyczny, lecz jako chorobę 
o wieloczynnikowej etiologii i patogenezie, w powstawaniu której istotną rolę 
odgrywają czynniki środowiskowe. 
Czynniki będące przyczyną otyłości  :

błędy w sposobie żywienia (nawyki żywieniowe - ilość, jakość, częstość i sposób 
spożywania posiłków)

wzrost dostępności relatywnie taniej żywności, w tym produktów o wysokiej wartości 
kalorycznej i wysokiej zawartości tłuszczu (agresywny marketing i reklama żywności)

znaczne (w niektórych społeczeństwach wręcz drastyczne) ograniczenie poziomu 
codziennej aktywności fizycznej populacji

3