background image

 

IV / 1

 

MATERIAŁY DO ĆWICZENIA NR 4 

SKAŁY METAMORFICZNE 

 

Skały metamorficzne, czyli przeobrażone, powstają w głębi skorupy ziemskiej 

w  wyniku  oddziaływania  wysokiego  ciśnienia  i  temperatury,  niekiedy  także  
czynników  chemicznych  na  skały  już  istniejące  –  magmowe,  osadowe,  lub 
metamorficzne. W wyniku procesów metamorfizmu zmienia się skład mineralny skał 
wyjściowych, a także budowa wewnętrzna – struktura oraz tekstura. Odbywa się to z 
zachowaniem  stałego  stanu  skupienia,  lub  tylko  niewielka  część  składników  ulega  
przetopieniu.  Przeobrażenia  na  pograniczu  metamorfizmu  i  magmatyzmu,  którym 
towarzyszy przetopienie części składników, określane jest jako ultrametamorfizm. 
Procesy  metamorfizmu  mogą  przebiegać  przy  różnym  udziale  wymienionych 
czynników. W związku z tym  wyróżnia się następujące rodzaje metamorfizmu: 

• 

metamorfizm  termiczny  (kontaktowy)  -  zachodzi  głównie  pod  wpływem 
działania  wysokich  temperatur  spowodowanych  wdarciem  się  magmy  w 
wyższe  partie  skorupy  ziemskiej.  Przeobrażeniu  ulegają  wówczas  skały 
sąsiadujące z intruzją. 

• 

metamorfizm  dynamiczny  (dyslokacyjny)  -  głównym  jego  czynnikiem  jest 
ciśnienie  wywołane  ruchem  górotwórczym  mas  skalnych.  Ten  rodzaj 
metamorfizmu zachodzi w płytkich częściach skorupy ziemskiej. 

• 

metamorfizm  regionalny  -  zachodzi  na  skutek  pogrążenia  mas  skalnych  na 
duże  głębokości  w  czasie  ruchów  tektonicznych.  Wzrost  temperatury 
spowodowany  jest  zarówno  stopniem  geotermicznym  jak  i  intruzjami 
magmowymi.  Na  pogrążone  masy  skalne  działa  zarówno  ciśnienie  warstw 
nadległych  jak  i  ciśnienie  dynamiczne  wywołane  ruchami  tektonicznymi. 
Metamorfizm regionalny obejmuje swym działaniem duże przestrzenie.

 

 

 
O  stopniu  przeobrażenia  skały  decyduje  natężenie  czynników  metamorfizmu  czyli  
wysokość  temperatury  i  wielkość  ciśnienia.  W  związku  z  tym  wyróżnia  się  3  strefy 
metamorfizmu: 

• 

epizona 

• 

mezozona 

• 

katazona (największy stopień przeobrażenia) 

 
 

MINERAŁY SKAŁ METAMORFICZNYCH 

 
Skały metamorficzne są zbudowane z minerałów dwojakiego pochodzenia. Są to: 
 

• 

minerały pochodzące ze skał pierwotnych (magmowych lub osadowych), które 
pod  wpływem  wysokiej  temperatury  i  ciśnienia  nie  ulegają  prawie  żadnym 
zmianom, np. kwarc, skalenie, miki, kalcyt, amfibole, pirokseny

 

 

• 

minerały  będące  produktem  procesów  metamorficznych  np.  chloryty, 
serpentyn, talk, epidot, grafit, dysten

 

 

Wiele minerałów może mieć zarówno jedno jak i drugie pochodzenie.

 

   

background image

 

IV / 2

Sposób  zachowania  się  niektórych  minerałów  skał  magmowych  i  osadowych  w 
warunkach metamorfizmu: 

• 

minerały, które pozostają nie zmienione: 

       - kwarc 
       - kalcyt 
       - granaty 
       - magnetyt 
       - hematyt 
       - piryt 

- biotyt 
 

• 

minerały,  które  zachowują  się,  lecz  reprezentowane  są  przez  szczególne 
odmiany: 

      - skalenie potasowe: mikroklin 
      - plagioklazy: albit, oligoklaz (ogniwa bogate w sód) 
      - muskowit: serycyt (drobnołuseczkowa odmiana muskowitu) 
      - amfibole: aktynolit, tremolit, glaukofan 
      - pirokseny: omfacyt 

 

• 

minerały, które ulegają przeobrażeniu: 

      - plagioklazy wapniowe →

plagioklazy sodowe, zoizyt, epidot 

      - oliwiny  →

najczęściej: minerały grupy serpentynu, chloryt 

      - minerały iłowe  →

miki 

      - glaukonit  →

epidot, chloryt 

           - uwodnione tlenki i wodorotl. Fe  →

bezwodne tlenki Fe (magnetyt,   hematyt) 

      - uwodnione tlenki iwodorotlenki Al  →

bezwodny tlenek Al (korund) 

      - chalcedon, opal  →

kwarc 

 
 

BUDOWA WEWNĘTRZNA SKAŁ METAMORFICZNYCH 

 

STRUKTURA 
Struktura skał metamorficznych jest zawsze w pełni krystaliczna, ponieważ składniki 
niekrystaliczne  skał  pierwotnych  krystalizują,  a  składniki  krystaliczne  powiększają 
się.  Nowe  minerały  są  zawsze  kryształami.  Kryształy  rozwinięte  w  warunkach 
metamorfizmu nazywa się blastami, a struktury - blastycznymi. 
 
Podział struktur: 

• 

Ze  względu na wielkość blastów: 

 

1. homeoblastyczna - kiedy blasty mają zbliżone rozmiary 

 

    

a) gruboblastyczna 

 

    

b) średnioblastyczna 

 

    

c) drobnoblastyczna 

 

 2. heteroblastyczna - kiedy wielkość blastów jest zróżnicowana 

• 

Ze względu na pokrój blastów: 

 

   a) granoblastyczna - pokrój blastów mniej więcej izometryczny 

 

   b) lepidoblastyczna - przeważają blasty o pokroju blaszkowym 

 

   c) nematoblastyczna - blasty o pokroju wydłużonym 

 

background image

 

IV / 3

TEKSTURA 

 

Pod względem wypełnienia przestrzeni skalnej  tekstury skał metamorficznych są 
zawsze zbite. 
 
Pod  względem  stopnia  uporządkowania  składników  mineralnych  wyróżnia  się 
tekstury: 

• 

uporządkowane  (kierunkowe)  -  najczęściej  występujące  w  skałach 
metamorficznych. Szczególne ich odmiany, to:

 

a)  tekstura  łupkowa  –  polega  na  obecności  równoległych,        
naprzemianległych  warstewek  o  różnym  składzie  lub  strukturze. 
Warstewki  te  są  ciągłe.  Skały  o  teksturze  łupkowej  mają  przewagę 
minerałów blaszkowych i charakteryzują się zdolnością łatwego pękania 
na cienkie płytki. 
b)  tekstura  gnejsowa  -  wyrażona  jest  równoległym  ułożeniem 
niektórych  lub  wszystkich  minerałów  w  skale.  Powstałe  w  ten  sposób 
mniej  więcej  równoległe  warstewki  są  nieciągłe,  a  skała  nie  posiada 
zdolności łatwego pękania w kierunku równoległym do warstewek. 
 

• 

bezładne  -  charakterystyczne  dla  głębokich  stref  metamorfizmu.  Tekstury 
bezładne występują rzadziej w skałach metamorficznych.

 

 
 

WAŻNIEJSZE SKAŁY METAMORFICZNE 

 
ŁUPKI  -  stanowią  obszerną  grupę  skał  o  różnym  składzie.  Charakteryzują  się 
wyraźnie zaznaczoną teksturą łupkową. Łupki powstają zazwyczaj w płytkich strefach 
metamorfizmu.  Mogą  zawierać  wiele  składników  mineralnych,  jednak  najczęściej  w 
składzie skały przeważa jeden konkretny minerał decydujący o nazwie danego łupka. 
Najczęściej spotykane są łupki: grafitowe, talkowe, chlorytowe, serycytowe, mikowe. 
Nazwa:  łupek  krystaliczny  odnosi  się  do  każdej  skały  metamorficznej  o  wyraźnie 
łupkowej teksturze. 
 
KWARCYTY  -  powstają  najczęściej  z  przeobrażenia  piaskowców  kwarcytowych. 
Głównym  minerałem  budującym  tę  skałę  jest  kwarc.  Jako  domieszki  występują 
czasem  takie  minerały  jak:  muskowit,  skalenie,  granaty.  Tekstura  kwarcytu  jest 
najczęściej  bezładna,  niekiedy  jednak  występuje  złupkowacenie  -  mówimy  wtedy  o 
łupkach kwarcytowych. 
 
MARMURY  -  pochodzą  ze  zmetamorfizowania  skał  węglanowych.  Gdy  skałą 
wyjściową  były  czyste  wapienie,  to  marmury  składają  się  wyłącznie  z  kalcytu,  gdy 
były  to  wapienie  z  domieszkami,  np.  wapienie  margliste,  to  marmury  zawierają 
ponadto  miki,  chloryty,  kwarc,  skalenie  i  wiele  innych  minerałów.  Struktura 
marmurów  jest  homeoblastyczna,  granoblastyczna,  tekstura    bezładna  lub 
uporządkowana o różnym stopniu wyrazistości. 
 
GNEJSY - są jedną z większych grup skał metamorficznych. Mogą różnić się między 
sobą  składem  mineralnym.  W  gnejsach  występują  zawsze  skalenie  i  kwarc,  często 
towarzyszą  im  miki,  rzadziej  amfibole  i  inne minerały. W zależności od składników 

background image

 

IV / 4

dominujących  nadaje  się  gnejsom  nazwy  specjalne,  np.  gnejs  oligoklazowy, 
biotytowy,  hornblendowy.  Struktura  gnejsów  jest  najczęściej  homeoblastyczna  i 
granoblastyczna,  oraz  w  przypadku  większej  ilości  mik  -  granolepidoblastyczna. 
Tekstura gnejsów jest kierunkowa (gnejsowa). 
 
SERPENTYNITY - to skały które powstały na skutek przeobrażenia perydotytu lub 
dunitu.  Zbudowane  są  głównie  z  minerałów  grupy  serpentynu,  przede  wszystkim  z 
chryzotylu i antygorytu. Minerały te mają prawie jednakowy skład chemiczny, jednak 
cechami fizycznymi różnią się dość znacznie. W serpentynitach minerały te gromadzą 
się  w  oddzielnych  skupieniach:  antygoryt  w  zbitych  agregatach  o  barwie  zielonej, 
ciemnozielonej,  do  prawie  czarnej  i  o  pokroju  cienkopłytkowym  lub  łuskowym, 
chryzotyl  o  pokroju  włóknistym  lub  pręcikowym  występuje  w  skupieniach 
równolegle  wydłużonych  włókien,  tworząc  jasne  warstewki  o  jedwabistym  połysku. 
Struktura  takiego  serpentynitu  jest  lepidoblastyczna  ze  względu  na  antygoryt,  a 
nematoblastyczna  ze  względu  na  chryzotyl.  Istnieją  także  inne  odmiany 
serpentynitów, nie warstwowane, o barwie zielonej, zielonoczarnej, żółtej, brunatnej, 
czarnej, a także plamiste zwane żmijowcem. 
 
GRANULITY  to  skały  zbudowane  ze  skaleni,  kwarcu,  granatów,  a  często  także 
dystenu.  Mają  strukturę  homeoblastyczną  i  granoblastyczną,  a  teksturę  przeważnie 
gnejsową,  rzadziej  łupkową  lub  bezładną.  Są  produktem  bardzo  głębokiego 
metamorfizmu. 
 

ZADANIE DO WYKONANIA 

 

 

Opisać wskazane skały metamorficzne podając kolejno: 

• 

nazwę skały 

• 

strukturę (biorąc pod uwagę wszystkie kryteria) 

• 

teksturę 

• 

skład mineralny 

Skały obowiązujące: łupki (serycytowy, chlorytowy, grafitowy, talkowy...), gnejsy, 
marmur, kwarcyt, granulit, serpentynit. 

background image

 

IV / 5