background image

 

 

 

 

Ćwiczenie 1 

Warstwy metalizowane zanurzeniowo 

 
 
1. Cel i zakres ćwiczenia 
 
Celem  ćwiczenia  jest  utrwalenie  zagadnień  związanych  z  ochroną  antykorozyjną  poprzez 
uszlachetnianie  warstwy  wierzchniej  wyrobów.  W  szczególności,  poznanie  struktury 
metalograficznej  wybranych  warstw  powierzchniowych  odpornych  na  korozję.  Ćwiczenie 
obejmuje  identyfikację  warstw  powierzchniowych  i  ich  stref  fazowych  na  podstawie 
obserwacji mikroskopowych trawionych zgładów metalograficznych.  
 
2. Rodzaje próbek 
 
Próbka nr 1.1. Warstwa cynkowana zanurzeniowo na stali. 
Próbka nr 1.2. Warstwa cynkowana zanurzeniowo na żeliwie. 
Próbka nr 1.3 Warstwa aluminiowana zanurzeniowo na stali. 
Próbka nr 1.4. Warstwa aluminiowana zanurzeniowo na żeliwie. 
 
3. Zadania do wykonania 
 
Obejrzeć  struktury  warstw  powierzchniowych  i  podłoża  wszystkich  próbek  przy 
powiększeniu 100 i 500

.  

Naszkicować struktury próbek wskazane przez prowadzącego. 
Zidentyfikować rodzaj warstw powierzchniowych i ich skład fazowy. 
Opracować  sprawozdanie  zawierające  opisane  szkice  struktury  warstw  powierzchniowych 
i podłoża oraz wnioski formułujące zasady zwiększania odporności korozyjnej wyrobów. 
 
4. Przykładowe zagadnienia teoretyczne do przygotowania
 
 
Rodzaje korozji. Przyczyny małej odporności korozyjnej stopów żelaza. Klasyfikacja metod 
zwiększania  odporności  korozyjnej  wyrobów.  Zarys  technologii  wytwarzania  warstw 
powierzchniowych cynkowanych i aluminiowanych zanurzeniowo. Skład fazowy i chemiczny 
warstw cynkowanych i aluminiowanych zanurzeniowo. 
 
5. Literatura 
 
Młynarczak A. Jakubowski J.: Obróbka powierzchniowa i powłoki ochronne. Wyd. PP 1998. 
Burakowski T. Wierzchoń T.: Inżynieria powierzchni metali. WNT Warszawa 1985. 
Kula P.: Inżynieria warstwy wierzchniej. Monografie, Łódź 2000. 
Leda H.: Współczesne materiały konstrukcyjne i narzędziowe. Wyd. PP, 1998. 
PN-EN  ISO  1461:2000,  Powłoki  cynkowe  nanoszone  na  stal  metodą  zanurzeniową 
(cynkowanie jednostkowe). Wymagania i badania. 
 

Politechnika Poznańska 

Instytut Inżynierii Materiałowej 

Zakład Metaloznawstwa i Inżynierii Powierzchni 

Pl. M. Skłodowskiej – Curie 5 

60-965 Poznań

 

background image

 

 

 

 

Ćwiczenie 2 

Warstwy dyfuzyjne 

 
 
1. Cel i zakres ćwiczenia 
 
Celem  ćwiczenia  jest  utrwalenie  zagadnień  związanych  z  technologią  wytwarzania  oraz 
właściwościami i zastosowaniem warstw dyfuzyjnych węglikowych i borkowych odpornych 
na  zużycie  przez  tarcie  oraz  aluminiowanych  warstw  żaroodpornych.  W  szczególności, 
poznanie  struktury  metalograficznej  tych  warstw.  Ćwiczenie  obejmuje  identyfikację  rodzaju 
warstw i  ich stref fazowych na podstawie obserwacji mikroskopowych trawionych zgładów 
metalograficznych.  
 
2. Rodzaje próbek 
 
Próbka nr 2.1. Warstwa chromowana dyfuzyjnie na stali. 
Próbka nr 2.2. Warstwa chromowana dyfuzyjnie na żeliwie. 
Próbka nr 2.3. Warstwa wanadowana dyfuzyjnie na stali. 
Próbka nr 2.4. Warstwa borowana dyfuzyjnie na stali. 
Próbka nr 2.5. Warstwa borowana dyfuzyjnie na stali 40H po laserowej obróbce cieplnej. 
Próbka nr 2.6. Warstwa aluminiowana dyfuzyjnie. 
 
3. Zadania do wykonania 
 
Obejrzeć struktury warstw i podłoża wszystkich próbek przy powiększeniu 100 i 500

.  

Naszkicować struktury próbek wskazane przez prowadzącego. 
Zidentyfikować rodzaj warstw powierzchniowych i ich skład fazowy. 
Opracować  sprawozdanie  zawierające  opisane  szkice  struktury  warstw  powierzchniowych 
i podłoża  oraz  wnioski  formułujące  zasady  zwiększania  odporności  wyrobów  na  zużycie 
przez tarcie i żaroodporności na drodze obróbki cieplno-chemicznej. 
 
4. Przykładowe zagadnienia teoretyczne do przygotowania
 
 
Zarys  technologii  wytwarzania  warstw  powierzchniowych  chromowanych,  borowanych, 
wanadowanych  i  aluminiowanych.  Właściwości  warstw  węglikowych,  borkowych  i 
aluminiowanych. 
 
5. Literatura. 
 
Młynarczak A. Jakubowski J.: Obróbka powierzchniowa i powłoki ochronne. Wyd. PP 1998. 
Burakowski T. Wierzchoń T. Inżynieria powierzchni metali. WNT Warszawa 1985.  
Kula P.: Inżynieria warstwy wierzchniej. Monografie, Łódź 2000. 
 
 

Politechnika Poznańska 

Instytut Inżynierii Materiałowej 

Zakład Metaloznawstwa i Inżynierii Powierzchni 

Pl. M. Skłodowskiej – Curie 5 

60-965 Poznań

 

background image

 

 

 

 

Ćwiczenie 3 

Powłoki galwaniczne

 

 
 
1. Cel i zakres ćwiczenia 
 
Celem  ćwiczenia  jest  utrwalenie  zagadnień  związanych  z  wytwarzaniem  właściwościami 
i zastosowaniem  powłok  galwanicznych  zwiększających  odporność  wyrobów  na  zużycie 
przez  tarcie  i  korozję.  W  szczególności,  poznanie  struktury  metalograficznej  wybranych 
powłok. Ćwiczenie obejmuje identyfikację warstw powierzchniowych i ich stref fazowych na 
podstawie obserwacji mikroskopowych trawionych zgładów metalograficznych.  
 
2. Rodzaje próbek 
 
Próbka nr 3.1. Powłoka chromowana galwanicznie na żeliwie i stali. 
Próbka nr 3.2. Powłoka galwaniczna Ni-Cu-Ni-Cr na staliwie. 
Próbka nr 3.3. Powłoka galwaniczna Ni-Cu-Ni-Cr na żeliwie. 
Próbka nr 3.4. Powłoka galwaniczna Ni stali. 
Próbka nr 3.5. Powłoka tlenkowa na stopie AlCu4Mg1. 
Próbka nr 3.6. Powłoka galwaniczna Cu-Ni. 
Próbka nr 3.7. Powłoka galwaniczna Cu-Ni-Cr. 
 
3. Zadania do wykonania 
 
Naszkicować struktury próbek wskazane przez prowadzącego. 
Zidentyfikować rodzaj powłok i ich skład fazowy. 
Opracować  sprawozdanie  zawierające  opisane  szkice  struktury  warstw  powierzchniowych 
i podłoża oraz wnioski formułujące zasady zastosowania i doboru powłok galwanicznych. 
 
4. Przykładowe zagadnienia teoretyczne do przygotowania
 
 
Zarys technologii nakładania powłok chromu technicznego, powłok dekoracyjnych Cu-Ni-Cr 
oraz powłok tlenkowych. Właściwości powłok galwanicznych. 
 
5. Literatura. 
 
Młynarczak A. Jakubowski J.: Obróbka powierzchniowa i powłoki ochronne. Wyd. PP 1998. 
Praca Zbiorowa. Poradnik Galwanotechnika. WNT Warszawa 2002. 
Burakowski T. Wierzchoń T. Inżynieria powierzchni metali. WNT Warszawa 1985. 
Praca zbiorowa. Ćwiczenia laboratoryjne z inżynierii powierzchni. OWPW, Warszawa 2000. 
 
 
 
 

Politechnika Poznańska 

Instytut Inżynierii Materiałowej 

Zakład Metaloznawstwa i Inżynierii Powierzchni 

Pl. M. Skłodowskiej – Curie 5 

60-965 Poznań

 

background image

 

 

 

 

Ćwiczenie 4

  

Powłoki natryskiwane i napawane cieplnie

 

 
 
1. Cel i zakres ćwiczenia 
 
Celem  ćwiczenia  jest  utrwalenie  zagadnień  związanych  z  technologią  wytwarzania  oraz 
właściwościami  i  zastosowaniem  powłok  natryskiwanych  i  napawanych  cieplnie  W 
szczególności,  poznanie  struktury  metalograficznej  tych  warstw.  Ćwiczenie  obejmuje 
identyfikację rodzaju warstw i ich stref fazowych na podstawie obserwacji mikroskopowych 
trawionych zgładów metalograficznych.  
 
2. Rodzaje próbek 
 
Próbka nr 4.1. Powłoka natryskiwana cieplnie NiCr 80/20 + 307Si na stali St3S. 
Próbka nr 4.2. Powłoka napawana fazą B

4

C na stali C20. 

Próbka nr 4.3. Powłoka napawana fazą SiC na stali C20. 
 
3. Zadania do wykonania 
 
Obejrzeć struktury warstw i podłoża wszystkich próbek przy powiększeniu 100 i 500

.  

Naszkicować struktury próbek wskazane przez prowadzącego. 
Zidentyfikować rodzaj warstw powierzchniowych i ich skład fazowy. 
Opracować  sprawozdanie  zawierające  opisane  szkice  struktury  warstw  powierzchniowych 
i podłoża  oraz  wnioski  formułujące  zasady  zwiększania  odporności  wyrobów  na  zużycie 
przez tarcie, korozję,  żaroodporności itp. metodami spawalniczymi. 
  
4. Przykładowe zagadnienia teoretyczne do przygotowania
 
 
Zarys  technologii  wytwarzania  powłok  natryskiwanych  i  napawanych  cieplnie.  Właściwości 
powłok natryskiwanych i napawanych cieplnie. 
 
5. Literatura. 
 
Kula P.: Inżynieria warstwy wierzchniej. Monografie, Łódź 2000. 
Klimpel A.: Napawanie i natryskiwanie cieplne. WNT Warszawa 2000. 
Morel S.: Powłoki natryskiwane cieplnie. Monografie, Częstochowa 1997. 
Hejwowski  T.,  Weroński  A.:  Wytwarzanie  powłok  odpornych  na  zużycie.  Wyd.Politechni 
Lubelskiej, Lublin 2000. 
 
 
 
 
 

Politechnika Poznańska 

Instytut Inżynierii Materiałowej 

Zakład Metaloznawstwa i Inżynierii Powierzchni 

Pl. M. Skłodowskiej – Curie 5 

60-965 Poznań

 

background image

 

 

 

 

Ćwiczenie 5 

Powłoki malarskie 

 
 
1. Cel i zakres ćwiczenia 
 
Celem  ćwiczenia  jest  utrwalenie  zagadnień  związanych  z  wytwarzaniem,  właściwościami 
i zastosowaniem powłok  malarskich.  Ćwiczenie obejmuje  identyfikację  powłok malarskich i 
oraz  powłok  galwanicznych  na  podstawie  obserwacji  mikroskopowych  trawionych  zgładów 
metalograficznych.  
 
2. Rodzaje próbek 
 
Próbka nr 5.1. Powłoka malarska na stopie aluminium. 
Próbka nr 5.2. Powłoka malarska na powłoce trójwarstwowej 
Próbka nr 5.3. Powłoka malarska na stali. 
 
3. Zadania do wykonania 
 
Naszkicować struktury próbek wskazane przez prowadzącego. 
Zidentyfikować  rodzaj  powłok.  Opracować  sprawozdanie  zawierające  opisane  szkice 
struktury  powłok  malarskich,  powłok  galwanicznych  i podłoża  oraz  wnioski  formułujące 
zasady zastosowania i doboru powłok malarskich. 
 
4. Przykładowe zagadnienia teoretyczne do przygotowania
 
 
Metody  nanoszenia  powłok  malarskich.  Nakładanie  powłok  malarskich  metodą 
elektroforetyczną.  Katoforeza.  Anoforeza.  Układy  koloidalne.  Zarys  technologii  malowania 
proszkowego.  Właściwości  powłok  malarskich.  Metody  badania  grubości  warstw 
powierzchniowych. 
 
5. Literatura. 
 
Młynarczak A. Jakubowski J.: Obróbka powierzchniowa i powłoki ochronne. Wyd. PP 1998. 
Praca Zbiorowa. Poradnik Galwanotechnika. WNT Warszawa 2002. 
Burakowski T. Wierzchoń T. Inżynieria powierzchni metali. WNT Warszawa 1985. 
Kula P.: Inżynieria warstwy wierzchniej. Monografie, Łódź 2000. 
Hryniewicz  T.:  Ćwiczenia  laboratoryjne  z  technologii  powierzchni  i  powłok.  Wyd. 
Politechniki Koszalińskiej, 1997. 

Politechnika Poznańska 

Instytut Inżynierii Materiałowej 

Zakład Metaloznawstwa i Inżynierii Powierzchni 

Pl. M. Skłodowskiej – Curie 5 

60-965 Poznań