1 

G

ROMADA

:

 

C

HLORARACHNIOPHYTA

 

Przedstawiciele  odkryci  20  lat  temu  w  zbiorowiskach  tropikalnych  zielenic 
(Halimeda i Caulerpa). 
  

•

 

W obrębie gromady zidentyfikowano dotychczas 9 gatunków naleŜących 
do  5  rodzajów.  Najlepiej  poznanym  gatunkiem  jest  Chlorarachnion 
reptans. 

 
Stopnie organizacji morfologicznej: 

•

 

formy  ameboidalne  z  nitkowatymi  pseudopodiami,  które  albo  są  wolne 
albo łączą komórki w siatkę  

•

 

formy  kokalne  z  wielowarstwową  ścianą  komórkową  oraz  monady  z 
pojedynczą  wicią  zawijającą  się  dookoła  komórki  i  pokrytą  delikatnymi 
włoskami, bez plamki ocznej, ale mogą mieć trychocysty.  

Formy ameboidalne i kokalne znajdowane są na wybrzeŜach, monady występują 
w wodach oceanicznych jako pikoplankton. 
 
BUDOWA KOMÓRKI 

•

 

w centralnej części komórki znajduje się jądro komórkowe 

•

 

mitochondria z grzebieniami rurkowatymi 

•

 

kilka  plastydów  rozmieszczonych  w  brzeŜnych  częściach  komórki, 
otoczonych 4 błonami, z których zewnętrzna jest ciągła z błoną retikulum 
endoplazmatycznego 

•

 

plastydy  zawierają  wystające  pirenoidy  otoczone  pęcherzykami 
cytoplazmy w których znajdują się materiały zapasowe 

•

 

materiały zapasowe - polisacharydy - 1,3 beta glukan gromadzony więc w 
cytoplazmie, na zewnątrz chloroplastu 

•

 

tylakoidy są często ułoŜone w stosy po 3 

•

 

barwniki asymilacyjne: chlorofil a, b i prawdopodobnie karotenoidy 

•

 

w  plastydzie  znajduje  się  niewielkich  rozmiarów  nukleomorf  otoczony 
dwiema  błonami,  zlokalizowany  między  drugą  a  trzecią  błoną 
chloroplastu; zawiera najmniejszy znany genom eukariotyczny 

 

RozmnaŜanie 
Przebieg  cyklu  Ŝyciowego  chlorarachniofitów  jest  brany  pod  uwagę  przy 
rozróŜnianiu gatunków.  

•

 

w cyklu Ŝyciowym występują stadia ameboidalne, kokalne i monadowe, a 
róŜnice w jego przebiegu u poszczególnych gatunków sprowadzają się do 
ograniczenia  występowania  jednej  lub  dwóch  stadiów  wcześniej 
wymienionych.  

•

 

np. u Chlorarachnion reptans – w cyklu Ŝyciowym występują wszystkie 3 
stadia.  

 

2 

•

 

u Gymnochlora stellata w cyklu nie występują stadia monadowe  

•

 

u Lotharella globosa nie występują w cyklu stadia ameboidalne. 

 
ZróŜnicowanie w przebiegu cykli Ŝyciowych mogło powstać w trakcie ewolucji 
organizmów.  
 
PomnaŜanie wegetatywne – zachodzi przez podział komórki lub wytwarzanie 
zoospor,  które  posiadają  pojedynczą  subapikalną  wić  spiralnie  skręconą  wokół 
komórki. 
 
RozmnaŜanie  płciowe  -  znane  u  dwóch  gatunków,  Chlorarachnion  reptans  i 
Cryptochlora perforans.  

•

 

U  Chlorarachnion  reptans,  dwa  róŜne  typy  komórek  –  ameboidalna  i 
kokalna  zlewają  się  w  zygotę  (płciowym  jest  anizogamia).  Jednak  nadal 
nie wyjaśniono jak te gamety powstają i kiedy zachodzi mejoza.  

•

 

U  Cryptochlora  perforans,  zygota  powstaje  z  dwóch  ameboidalnych 
komórek  (procesem  płciowym  jest  izogamia),  zygota  moŜe  się  dzielić 
mitotycznie  i  rosnąć  lub  przejść  mejozę  i  wyprodukować  haploidalne 
zoospory. 

 
OdŜywianie 

•

 

Wśród  dotychczas  zidentyfikowanych  chlrarachniofitów  występują 
organizmy  zarówno  fotosyntetyzujące,  jak  i  miksotrofy,  które  w 
zaleŜności  od  warunków  środowiska  -  natęŜenia  światła  i  obecności 
organicznych  substancji  pokarmowych  i  substratów  fotosyntezy  mogą 
odŜywiać się auto i heterotroficznie.  

•

 

Niektóre 

chlorarachniofity 

mogą 

odŜywiać 

się 

bakteriami, 

eukariotycznymi  glonami  i  wiciowcami.  Przykładem  jest  Cryptochlora 
perforans, gatunek którego przedstawiciele mogą atakować Ŝywe komórki 
np. okrzemek. 

  
Ekologia  
Są  jedyną  grupą  glonów,  których  dotąd  nie  stwierdzono  w  wodach  słodkich, 
występują  nielicznie  w  ciepłych  wodach  oceanicznych  od  tropików  do  strefy 
umiarkowanej.  Znajdowane  są  w  róŜnych  środowiskach:  mogą  występować  w 
oceanicznych  wodach  powierzchniowych,  na  dnie  płytkich  mórz,  na  roślinach 
wodnych.  na  brzegu  plaŜy,  nawet  między  ziarenkami  piasku,  na  skalistych 
brzegach, w zbiornikach tworzących się po odpływach.