background image

Przemysłowe Sieci Informatyczne

Sieć CAN (Controller Area Network)

background image

Powstanie sieci CAN

W początku lat dziewięćdziesiątych, międzynarodowy 
przemysł samochodowy stanął przed dwoma problemami 
dotyczącymi rozwoju samochodów prywatnych i 
pojazdów dostawczych:

poprawienia komfortu pojazdów: elektrycznie 
podnoszonych, szyb, regulacji siedzeń i lusterek, 
podgrzewanych siedzeń, elektronicznego sterowania 
klimatyzacją, jak również wyposażenia audiowizualnego i 
satelitarnie sterowanych, systemów nawigacyjnych (GPS -
Global Positioning System).

background image

Drugim i ważniejszym był problem bezpieczeństwa 
pojazdów, nie tylko z indywidualnego punktu

widzenia, ale również dla spełnienia coraz surowszych 
międzynarodowych przepisów odnośnie

bezpieczeństwa: centralnego zamka drzwi, systemów 
antykradzieżowych, ABS (systemów przeciwdziałających 
poślizgowi kół), jak również ekonomicznego i przyjaznego

Dla środowiska sterowania pracą silnika.

background image

Obu problemom stawiono czoła poprzez intensywną 
elektronizację komunikacji wewnątrz pojazdu 
zawierającego wiele urządzeń. Oszacowano, że pojazdy 
wyprodukowane około roku 2005 będą zawiera do 100 
mikrokontrolerów i wszystkie powinny mieć możliwość 
komunikowania się ze sobą. Jest oczywiste, że rezultatem 
wszystkich tych połączeń będzie jeszcze większa i bardziej 
rozgałęziona plątanina kabli. Na przykład, w nowoczesnym, 
dobrej jakości samochodzie jest do 2000 metrów kabli. 

background image

Oczywiście, system magistrali stosowanych w tym przemyśle, 

wymagał adaptacji dla zastosowania w pojazdach, 

przedewszystkim z następujących powodów:

- przenoszenia danych z małą i dużą szybkością w zakresie od 

5kb/s do 1Mb/s,

- bezbłędnego przenoszenia danych,

- optymalnego przenoszenia mikrostrumieni danych, takich jak 

uzyskiwane z czujników lub urządzeń wykonawczych, to jest 

złożonych z 0..8 bajtów na komunikat,

- łatwości utrzymania,

- niskich kosztów w masowej produkcji,

- prostoty konstrukcji magistrali (media magistrali, topologia 

magistrali) dla łatwej integracji w pojeździe.

background image

Niestety, wielcy producenci samochodów opracowali już swoje 

własne magistrale, które nie są kompatybilne z 

odpowiednikami u innych producentów. Wszyscy prŰbowali

doprowadzić do przyjęcia swoich systemów jako systemu 

międzynarodowego, to jest do zaakceptowania ich jako 

międzynarodowego standardu i uzyskania dla siebie wszystkich 

oczywistych korzyści ekonomicznych i komercyjnych. Nie 

wszystkie systemy mogły być łatwo zestandaryzowane. 

Zasadniczo, przyjęły się cztery z nich: 

CAN (w wersjach o małej i dużej szybkości), 

VAN, 

J1850CP

J1850DLC.

Dziś system CAN jest światowym liderem na polu magistrali
dla pojazdów.

background image

Jako taki jest obecnie stosowany nie tylko w†samochodach

takich marek jak Mercedes, Lexus, Jaguar i†Chrysler, Opel, 
Fiat i Volkswagen.

Nie tylko przemysł samochodowy odkrył zalety magistral, 
ale również przemysły automatyzacji i przetwórczy. 
Przemysły te wykorzystują pomysł CAN dla pomiarów, 
kontroli i sterowania, w robotach i silnikach.  Pomysł ten 
jest również stosowany w budownictwie, w sterowaniu 
windami, systemami automatyzacji laboratoriów, 
systemami czujnikowo-wykonawczymi i innymi.

background image

Jeśli struktura systemu komunikacyjnego ma być powszechnie akceptowana, 

należy znaleźć odpowiedzieć na kilka pytań dotyczących standardu:

- Jak fizycznie (elektrycznie, logicznie) będą zorganizowane różne części 

sieci?

- Jak będzie wyglądać wynikowa topologia sieci?

- Jak dane będą porządkowane i przesyłane poprzez odpowiednie medium 

(kabel czy światłowód lub powietrze za pomocą podczerwieni)?

- Jakie są reguły wymiany danych pomiędzy różnymi częściami?

- Jak zapobiegać, rozpoznawać, korygować błędy przesyłania danych?

- Jak jest sformowany protokół przesyłania danych?

- Jak jest zorganizowany dostęp do medium przesyłania danych dla 

wszystkich elementów (stacji) związanych z ich przesyłaniem?

- Jak są rozstrzygane konflikty, gdy kilka elementów zechce przesyłać dane 

w tym samym czasie? (dotyczy to dostępu do medium, czyli tak zwanego 

arbitrażu).

background image

Model OSI - CAN

W początkach lat dziewięćdziesiątych 

International Standard Organisation (ISO) 

zaczęła układać międzynarodową normę dla 

magistral pojazdów, kiedy to magistrala CAN 

znacząco ugruntowała swoją mocną pozycję.

Podstawą procesu standaryzacji komunikacji 

danych, jest Siedmiowarstwowy model 

odniesienia ISO/OSI.  W  przypadku 

niektórych systemów komunikacyjnych, 

włącznie z systemem magistrali dla pojazdów, 

warstwy ISO 3..6 są puste, tak że dla 

magistrali CAN tylko warstwy 1, 2 i 7 są 

wyspecyfikowane szczegółowo.

background image

Warstwa 1 (Fizyczna) CAN

W tej warstwie znajdują się specyfikacje medium transmisji 

danych, złączy, poziomów przesyłania oraz elementów 
nadawczych i odbiorczych.  Dwoma standardami związanymi z 
CAN są:

ISO11529-2: CAN o małej szybkości.

Jej podstawą jest opracowanie zapoczątkowane przez firmę 

Bosch we wczesnych latach osiemdziesiątych i kontynuowane, 
przy silnym wsparciu Intela, aż do zintegrowania protokołu w 
układzie scalonym. Mała szybkość odnosi się do szybkości 
przesyłania od 5kb/s do 125kb/s.

ISO11898: CAN o dużej szybkości.

Ten standard dotyczy szybkości przesyłania danych do 1Mb/s.

background image

Warstwa 2 (Łącza danych)

Warstwa ta określa jak staje się dostępne medium 
przesyłania danych, gdy jakaś część systemu chce wysłać 
dane, jak jest tworzony komunikat (adres, sterowanie, 
dane i zabezpieczenie przed błędami) i jaki jest protokół 
przesyłania danych. Normy te można również znaleźć w 
ISO11898.

Ponadto, specyfikacja CAN 1991w Warstwie 2 była 
modyfikowana, tak że występują jej dwie wersje: 
CAN2.0A i CAN2.0B.

background image

Zależność – długości magistrali od prędkość 
transmisji 

background image

Magistrala

Stan recesywny może 
być nadpisywany przez 
stan dominujący!

Wartość logiczna 0 –
stan dominujący  

Wartość logiczna 1 –
stan recesywny

background image
background image

Pakiety danych

Ramka danych 

Ramka zdalnego wywołania 

Ramka sygnalizacji błędu 

Ramka przpełnienia

background image

Ramka CAN 20A (telegram) 

Start Of Frame (SOF)
Remote Transmission Request (RTR) – do konketnej stacji

Identifier Extension (IDE) – określa wersję 11 czy 29 bitów

Data Length Code (DLC) – ile bajtów danych w polu danych
Cyclic Redundant Check (CRC) – kod sumy kontrolnej
ACKnowledge (ACK) field – pole potwierdzenia nadpisywane przez 
End Of Frame (EOF) – koniec ramki – czas na przetworzenie lub zapamiętanie danych
Intermission Frame Space (IFS) – pole przerwy

CAN 20A – 11bitowe pole 
2032 możliwych ramek 

CAN 20B – 29 bitowe pole 
adresowe w arbitrażu  
EFF – Extended Frame Format
536870912 ramek

background image
background image

Arbitraż w CAN

background image

Wywołanie zdalne 

Identyfikator stacji, do której jest wysyłane żądanie jest podawany w 

polu identyfikatora.

Liczba użytecznych bajtów zawartych w wywoływanej wiadomości 

jest podawana w polu DLC.

- Bit zdalnego żądania transmisji RTR (Remote Transmission

Request), który jest bitem dominującym (0) w ramce danych jest

tworzony i transmitowany recesywnie (1). Jest to typowy sposób

identyfikacji stacji, która żąda danych bezpośrednio z innej

określonej identyfikatorem stacji.

- Nie ma pola danych w ramce zdalnego żądania transmisji

(RRF): pole DLC jest bezpoúrednio przed polem CRC. Inaczej

mówiąc, ramka zdalnego żądania transmisji (RRF) jest 

skomponowana podobnie do ramki danych, ale z liczbą 0 bajtów

danych.

background image

Kontrola błędów w CAN

background image

Podsumowanie

Sieć przemysłowa zaprojektowana na potrzeby przemysłu motoryzacyjnego, 

obecnie popularna również w zastosowaniach przemysłowych, 

Transmisja danych jest zgodna ze strukturą modelu ISO/OSI na poziomie 

warstwy fizycznej i łącza danych, 

Popularne rozszerzenia sieci CAN to CANOpen iDeviceNet

Sieć o topologii szyny lub gwiazdy, 

Szybkość przesyłania danych od 5kb/s do 1Mb/s, 

Maksymalna długość magistrali – od 40 metrów do 5000 metrów (z 

repeaterami), 

Maksymalna liczna węzłów – 64 (DeviceNet), 99 (CANOpen), 

Dwie podstawowe normy dotyczące sieci CAN – ISO 11898 (prędkości 

transmisji do 1Mb/s) oraz ISO 11519 (prędkości transmisji do 125kb/s), 

Brak adresowania węzłów – komunikaty opatrzone identyfikatorami, 

Możliwe dołączanie urządzeń do sieci bez wyłączania zasilania, 

Wykrywanie błędów i automatyczna retransmisja błędnych komunikatów. 

background image
background image

Opel Vectra

Opla Vectra wyposażono w trzy sieci CAN łączące 25 urządzeń. Różne urządzenia 

wymagają różnej prędkości przesyłania bitów, zatem sieć CAN podzielona jest na 3 

sieci pracujące z różnymi prędkościami. 

Najszybszy transfer 500 kb/s osiąga sieć przeznaczona do sterowania 

najważniejszymi elementami samochodu wymagającymi krótkiego czasu przesyłania 

informacji takimi jak system ABS, ESP, sterowanie silnika. 

Druga sieć o transferze danych 95,2 kb/s obsługuje takie urządzenia jak radio, 

system nawigacyjny, klimatyzacja. Sieć ta odpowiada za przesyłanie informacji z tych 

urządzeń na wyświetlacze. Oddzielenie sieci CAN obsługującej część informacyjną 

samochodu miałona celu skrócenie czasu przesyłania informacji na wyświetlacze 

oraz łatwiejsze dołączanie nowych urządzeń. 

Szybkość przesyłania informacji do takich urządzeń jak centralny zamek, kontrola 

oświetlenia, elektryczne sterowanie podnoszeniem szyb i regulacją lusterek nie musi 

być duża. 

Samochód ten posiada również specjalne elektroniczne panele kontrolne ECU 

(Electronic Control Units), które łączą 3 sieci z 30 systemami czujników. W celu 

zredukowania poboru mocy wszystkie ECU's wyposażone są w tryb pracy 

oszczędnej. W tym trybie pracy samochód będzie sprawny stojąc przez 40 dni bez 

ładowania akumulatora. 

background image

Mecedes SL

W produkcie Mercedesa zastosowano podobnie jak w Oplu 

Vectra 3 sieci CAN ,które połączone są ze sobą za pomocą 2 

bramek. Redukują one długość okablowania oraz liczbę łączy 

elektrycznych o 20%. Mimo to długość przewodów wynosi 

2110 m. Z wykorzystaniem CAN sterowany jest system EHB 

(Electro-hydraulic Braking). Działanie systemu EHB polega na 

tym, że ciśnienie płynu hamulcowego uzyskuje się poprzez 

specjalną elektryczną pompę wysokiego ciśnienia. System 

rozdziela również siłę hamowania na poszczególne koła. 

Komunikację między kontrolerem a elementami EHB zapewnia 

sieć CAN, która może łączyć również ten system z innymi 

systemami np. ESP (Electronic Stability Program), ACC 

(Adaptive Cruise Control), ABS. Samochód wyposażono w 

ECU's, które są jednymi z najbardziej energooszczędnych. 

background image

Bibliografia

Elektronika Praktyczna 1/2000 cz. I, II

CAN in Automation 

http://www.can-cia.de/

BOSCH 

http://www.can.bosch.com

Automatyka B2B 

http://automatykab2b.pl/technika/138-

can-zdobywa-popularnosc-w-przemysle

BOSCH CAN Specification Version 2.0 

http://www.semiconductors.bosch.de/pdf/can2spec.pdf