Dwudziesta druga niedziela 

zwykła

28 sierpnia 2011 r.

Jeśli kto chce pójść za Mną (...), niech weźmie 

krzyż swój...

 

 

Ewangelia według św. Mateusza

Odtąd zaczął Jezus wskazywać swoim uczniom na to, że musi iść 

do Jerozolimy i wiele cierpieć od starszych i arcykapłanów, i uczonych w 
Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie. A Piotr wziął 
Go  na  bok  i  począł  robić  Mu  wyrzuty:  «Panie,  niech  Cię  Bóg  broni!  Nie 
przyjdzie  to  nigdy  na  Ciebie».  Lecz  On  odwrócił  się  i  rzekł  do  Piotra: 
«Zejdź  Mi  z  oczu,  szatanie!  Jesteś  Mi  zawadą,  bo  myślisz  nie  na  sposób 
Boży, lecz na ludzki». 

Wtedy  Jezus  rzekł  do  swoich  uczniów:  «Jeśli  kto  chce  pójść  za 

Mną,  niech  się  zaprze  samego  siebie,  niech  weźmie  krzyż  swój  i  niech 
Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci 
swe  życie  z  mego  powodu,  znajdzie  je.  Cóż  bowiem  za  korzyść  odniesie 
człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo 
co  da  człowiek  w  zamian  za  swoją  duszę?  Albowiem  Syn  Człowieczy 
przyjdzie  w  chwale  Ojca  swego  razem  z  aniołami  swoimi,  i  wtedy  odda 
każdemu według jego postępowania. 

Jr 20, 7-9; Rz 12, 1-2; Ps 63; Mt 16, 21-
27

 

 

Tak jak Jezus

Chrystus  (...)  stara  się  otworzyć  umysły  Apostołów  na  głęboki  sens 
swojego posłannictwa. (...) Człowiek jest wezwany, by realizować się przez 
złożenie  daru  z  samego  siebie.  W  tym  darze,  składanym  w  życiu 
codziennym, człowiek sprawuje autentyczny kult duchowy. 

„Synu,  nie  zdołasz  osiągnąć  prawdziwej wolności, jeśli nie  wyrzekniesz  się 

w  pełni  samego  siebie.  Posiadający,  zakochani  w  sobie,  chciwi,  ciekawi,  wiecznie 
zaaferowani, wygodni, ci, co nie pragną tego, co Jezusowe, ale żyją tylko wyobraźnia 
i  planowaniem  tego,  co  trwać  nie  może,  wszyscy  oni  mają  związane  ręce.  Bo 
wszystko, 

co 

nie 

jest 

zrodzone 

z Boga, zginie. Trzymaj się tych zwięzłych i dosadnych słów: zgubić wszystko, żeby 
wszystko  odnaleźć,  porzucić  pragnienia,  żeby  uzyskać  spokój.  Przemyśl  to  i 
wprowadź 
w czyn, a wszystko zrozumiesz. 

Panie, to nie jest sprawa jednego dnia ani zabawa dla dzieci, w tym wielkim 

skrócie zawarta jest cała treść doskonałości życia zakonnego. To prawda, synu, a jeśli 
już  wiesz,  że  jest  to  droga  do  doskonałości,  nie  powinieneś  się  zniechęcać  i 
rezygnować  zbyt  łatwo,  ale  tym  bardziej  czuć  się  powołanym  do  jeszcze 
wznioślejszych rzeczy, a przynajmniej pragnąć ich i o nich marzyć. 

Obyś okazał się takim właśnie i doszedł do tego, że nie będziesz już kochać 

siebie, ale wytrwasz w czystości, zgodnie z moją wolą i wolą Ojca, którego poznałeś 
przeze mnie. Jakże wówczas będziesz mi miły, a całe twoje życie będzie upływać w 
radości  i  pokoju.  Jeszcze  wiele  masz  do  oddania  i  jeśli  z  własnej  chęci  mnie 
wszystkiego nie oddasz, nie osiągniesz tego, czego pragniesz”.

Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa, III, 3,. 1-2

 

 

Modlitwa 

Zabierz,  Panie,  i  przyjmij  całą  moją  wolność,  pamięć 
moją, mój rozum i całą moja wolę, wszystko, co mam i 
co posiadam. Ty mi to, Panie, dałeś, Tobie to zwracam. 
Wszystko  jest  Twoje.  Rozporządzaj  tym  według  Twojej 
woli. Daj mi tylko miłość Twoją i łaskę, 
a to mi wystarczy. 

Św. Ignacy Loyola

Fragmenty rozważań do Ewangelii pochodzą z kolekcji „Lectio divina na każdy dzień roku”.  
Niedziele okresu zwykłego – rok A (tom 13). Wydawnictwo Sióstr Loretanek

 

 

Jako chrześcijanie jesteśmy więc 

wezwani do dawania świadectwa 

Chrystusowi. Niekiedy wymaga to od 

człowieka wielkiej ofiary, którą trzeba 

składać codziennie, a czasem jest tak, 

że przez całe życie.     

bł. Jan Paweł II